Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΖΟΥΣ. ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ.

Η παρακάτω παραβολή βρίσκεται στο Κολοσσιαίο έργο μεταφυσικού περιεχομένου, το «Μαθναβί» γραμμένο από τον Πέρση ποιητή και δάσκαλο Θεολογίας Τζελαλεντίν Ρουμί το 1273.
Στην Ιστορία αυτή απεικονίζεται η διαφορά μεταξύ θεολογικής και μυστικιστικής σκέψεως ανάμεσα στους δυο πολιτισμούς των Ελλήνων και των Κινέζων.
«Αν θες μια παραβολή της κρυμμένης γνώσης, πες την ιστορία των Ελλήνων και των Κινέζων.
-Είμαστε οι καλύτεροι καλλιτέχνες, είπαν οι Κινέζοι.
-Κι όμως εμείς υπερέχουμε! Είπαν οι Έλληνες.
Θα διαγωνιστείτε, είπε ο Σουλτάνος, και τότε θα δούμε ποιος έχει δίκιο στον ισχυρισμό του.
Παραχωρήσατε μας ένα ορισμένο δωμάτιο και ένα άλλο στους Έλληνες είπαν οι Κινέζοι.
Τα δωμάτια ήταν απέναντι πόρτα με πόρτα.
Οι κινέζοι ζήτησαν από το βασιλιά εκατό χρώματα. Έτσι ο πλούσιος μονάρχης άνοιξε το θησαυροφυλάκιο του και κάθε μέρα οι Κινέζοι έπαιρναν από την επιχορήγηση του τα χρώματα τους.
Για τη δική μας δουλειά χρώματα και αποχρώσεις δεν είναι κατάλληλα, είπαν οι Έλληνες. Αυτό που θέλουμε είναι να απαλλαγούμε από τη σκουριά. Και βάλθηκαν να γυαλίσουν το δωμάτιο.
Υπάρχει ένας δρόμος από το πολύχρωμο στο άχρωμο. Το χρώμα είναι σαν τα σύννεφα, το φεγγάρι είναι άχρωμο. Οποιαδήποτε ακτινοβολία και λαμπρότητα βλέπουμε στα σύννεφα, ας είμαστε σίγουροι ότι προέρχονται από τα άστρα το φεγγάρι και τον Ήλιο.
Μόλις τέλειωσαν οι Κινέζοι τη δουλειά τους άρχισαν να χτυπούν τύμπανα από την χαρά τους. Ο Βασιλιάς ήρθε μέσα και είδε τις εικόνες τους και από τη στιγμή που αντίκρισε αυτό το θέαμα έχασε το μυαλό του.
Μετά προχώρησε προς το δωμάτιο των Ελλήνων, που μόλις τον είδαν τράβηξαν την κουρτίνα που χώριζε τα δυο δωμάτια, έτσι ώστε τα καταπληκτικά έργα των Κινέζων αντικατοπτρίστηκαν πάνω στους τοίχους, που τους είχαν βγάλει τη σκουριά και τους είχαν γυαλίσει.
Όλα εκείνα που ο βασιλιάς είχε δει στο δωμάτιο των κινέζων φαίνονταν καλύτερα εδώ.
Τόσο καλύτερα που τα μάτια του πετάχτηκαν έξω από τις κόγχες τους! 
Οι Έλληνες πατέρα μου, είναι οι Σούφι χωρίς επαναλήψεις, βιβλία και διαβάσματα και όμως έχουν ελευθερώσει τα στήθη τους από την πλεονεξία, την απληστία, την φιλαργυρία και την κακία.
Η αγνότητα του καθρέφτη είναι χωρίς άλλο η καρδιά που δέχεται αμέτρητες εικόνες. Η αντανάκλαση κάθε εικόνας λάμπει για πάντα στην καρδιά και μόνον. Και κάθε νέα εικόνα που εισχωρεί στην καρδιά προβάλλεται, απαλλαγμένη από κάθε ατέλεια.
Αυτοί που έχουν καθαρίσει την καρδιά τους έχουν ξεφύγει από τα αρώματα και τα χρώματα. Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή ατενίζουν την ομορφιά».
Πηγή: Οι Διδάσκαλοι του Γκουρτζίεφ-Raphael Lefort, εκδόσεις: Πύρινος Κόσμος , http://www.elikoncc.info/

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ωραιότατο. Μύθος ή όχι το κείμενο εξυμνεί την υπέρτατη ομορφιά που είναι λιτή, λαμπερή, απλή και απέριττη. Ακριβώς όπως τον ελληνικό πολιτισμό.
Α.

Άκρατος Αετός είπε...

Ο φυσικός Ελληνικός Πολιτισμός, κατάφερε μέσα απ' τα έργα του να μας δώσει τις αντανακλάσεις της φύσης και του Σύμπαντος Κόσμου. Κοιτώντας όλα αυτά μέσα απ' τα μάτια των Ελλήνων, φαντάζουν ακόμη πιο όμορφα (όπως και στον μύθο) και σε μαγεύουν περισσότερο.

Το θέμα είναι, πως δεν πρέπει να επαναπαυτούμε και να μετουσιωθούμε σ' ένα κακό αντίγραφο των Πατέρων μας. Αλλά σαν γνήσιοι απόγονοι, να καλλιεργηθούμε εντός μας και που ξέρεις, η Ελληνικότητα είναι αέναη και εξελίξιμη, όπως και η Αλήθεια, άρα κάποια στιγμή να εξελιχτούμε παραπέρα και να δημιουργήσουμε κι εμείς πράγματα, με θεμέλιο τον Ελληνικό Πολιτισμό. Τότε θα λεγόμαστε απόγονοι, μέχρι τότε ας προσπαθούμε να μην δείχνουμε ένα απλό, στάσιμο, δογματικό αντίγραφο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου