Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

ΘΛΙΒΕΡΑ, ΜΑ ΣΚΟΠΙΜΗ ΑΜΑΘΕΙΑ

Εις την έκδοση του «Πηδαλίου» του 1864 διαβάζει τις την Εισαγωγή του Αρχιμ. Ερηναίου Δεληδήμου :
«Εάν επραγματοποιούντο πλήρως τα όνειρα των οπαδών του Διαφωτισμού, οι Ορθόδοξοι λαοί θα εξήρχοντο εκ της θλιβεράς των αμαθείας, θα εισήρχοντο εις τον φωτεινόν δρόμον της προόδου, θα ηγάπων τας επιστήμας και την δύναμιν του ορθού λόγου, θα προέκοπτον κοινωνικώς και οικονομικώς, συγχρόνως όμως θα επεκόπτοντο από τας ρίζας των και αντί της Ορθοδόξου πνευματικότητος πηγαζούσης εκ της ταπεινώσεως του ανθρώπου ενώπιον της αγάπης του Θεού, επεκράτει και εις αυτούς η αλαζονική αυτοπεποίθησις της ανθρωπίνης διανοίας».
Ας θυμηθούμε πως οι διαφωτιστές ήθελαν να διδαχθούνε οι υπόδουλοι «Ελληνική Παιδεία», Κλασσική Ελληνική Γραμματεία. Ιδού λοιπόν το αληθές! Πράγματι η Εκκλησία επολέμησε σφοδρά τους Διαφωτιστές του 1821!!
Εδώ η εισαγωγή του Ειρηναίου Δεληδήμου φανερώνει τους λόγους δια τους οποίους έπρεπε να καταστραφή η Ελληνική Παιδεία που έφερον και ονειρεύοντο να φέρουν στο υπόδουλο Γένος οι Διαφωτιστές. Αξιοσημείωτον είναι πως παραδέχεται ο Αρχιμ. την θλιβερά, μα σκόπιμη! αμάθεια των Ορθοδόξων. Ιδού λοιπόν πως δεν υπήρχε ποτέ «κρυφό σχολειό» εφ΄όσον σκοπός της ορθοδόξου Εκκλησίας ήταν να κρατή τους υπόδουλους αμαθείς έτσι ώστε να μένουν ταπεινοί, αιωνίως, ενώπιον της αγάπης του Θεού, σύμφωνα με την εισαγωγή του Αρχιμ. Ειρηναίου Δεληδήμου στο «ΠΗΔΑΛΙΟΝ» της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Το πηδάλιο, ως γνωστόν είναι το εργαλείο-μηχανισμός, μέσω του οποίου οδηγούμε ένα πλοίο προς μια συγκεκριμένη πορεία.
Η Ορθόδοξος Εκκλησία, ως «νοητή ναύς» (πνευματικό πλοίο), έχει το δικό της «ΠΗΔΑΛΙΟ», την «ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ», η οποία περιέχει τους θείους και ιερούς Κανόνες των Αγίων Αποστόλων, των Οικουμενικών Συνόδων και τοπικών συνόδων και των Θείων Πατέρων, στους οποίους (κανόνες) προσφεύγουν οι κληρικοί της για να ασκήσουν «κανονικά» τα ιερατικά τους καθήκοντα.
ΚΑΝΩΝ ΗΔ’
«Οι των Ελλήνων συνήθειαις πρέπει να μισούνται από τους Χριστιανούς, δια τούτο ο παρών Κανών αφορίζει εκείνους τους Χριστιανούς οπού κατά την συνήθειαν των Ελλήνων ομνύουν, ή εις τους ψευδωνύμους θεούς εκείνων, λέγοντες μά τον Δία, ή εις τα στοιχεία , οίον μα τον ΄Ηλιον, μα τον Ουρανόν, και άλλα παρόμοια, καθώς και ο ΠΑ΄ του Βασιλείου Κανών εις επιτίμια (επιτίμια=ποινές) υποβάλλει αυτούς. Πλήν ο μεν Βασίλειος ένδεκα χρόνους κανονίζει εκείνους οπού χωρίς μεγάλη ανάγκην βασάνων αρνηθούν την πίστιν, και φάγουν ειδωλόθυτα, και ομόσουν όρκους των Ελλήνων, καθώς αυτοί δηλ. τους πιστεύουν. Ο δε παρών Κανών της Συνόδου αφορίζει, ως λέγει ο Βαλσαμών, όχι μόνον τούτους αλλά και τους μη αρνηθέντας την πίστιν Χριστιανούς, ομνύοντας δε όρκους κατά την συνήθειαν των Ελλήνων. Δι’ ό και ο τοιούτος όρκος, αλλά δε και πας ο κατά αδοκίμου θρησκείας ομοθείς, ου φυλάττεται, κατά το ιθ΄ κεφ. του ιγ΄ τιτλ. Φωτίου».
Λοιπόν! Έλλην ή Χριστιανός.
Ξεκάθαρα φαίνεται ότι άνθρωπος με κοσμοαντίληψη «Ελληνοχριστιανισμού» δηλαδή «Ελληνοχριστιανός» δεν δικαιολογαίται από τους πιο πάνω θείους Κανόνες, όπου «Οι των Ελλήνων συνήθειες πρέπει να μισούνται από τους Χριστιανούς».
Τότε όσοι μιλούν σήμερα ή άλλοτε, περί του ιδεολογήματος αυτού - του Ελληνοχριστιανισμού - πρέπει σύμφωνα με τους θείους Κανόνες να ΑΦΟΡΙΖΩΝΤΑΙ!
Η Ελλάδα ερείπια.
- Το «ες έδαφος φέρειν» εκφράζει το «Πηδάλιον» ως εξής : «Ειδώλων ναοί και βωμοί και ξόανα πρέπει να κατακρημνίζωνται». Οι «θεόπνευστες» αυτές εντολές παρουσιάζονται με κάθε λεπτομέρεια σε τέσσερις πυκνογραμμένες σελίδες. Πρόκειται για αποφάσεις που λήφθηκαν από την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο, που συγκροτήθηκε το 783 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας επί Κωνσταντίνου και της μητέρας του Ειρήνης. Σε αυτήν την Σύνοδο συμμετείχαν 367 ορθόδοξοι Πατέρες.
- Στον Κανόνα ΟΖ΄ της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το 691 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, συνιστάται στους πιστούς να μην πλένωνται : «Είναι ανδρείον και σωφρονέστατον πράγμα το να απέχη τινας από λουτρά … Η ηδονική εκείνη υγρασία του λουτρού χαυνώνει και εκθηλύνει το σώμα, και η εν τω λουτρώ γύμνωσις φέρει εις ενθύμησιν την άδοξον εκείνη γύμνωσιν, οπού έπαθεν ο Αδάμ μετά την παρακοήν. Και απλώς ειπέιν, τα λουτρά άλλο καλόν δεν προξενούσι, πάρεξ ηδονάς σαρκικάς και φαντασίας ατόπους, έξω μόνον αν λούεται τινάς δι’ ανάγκην ασθενείας».
Στο «Πηδάλιον» λοιπόν παρουσιάζεται η ακαθαρσία του σώματος ως προσόν. Οι φυσιολογικές, βιολογικές λειτουργίες βαπτίζονται «αμαρτίες».
- «Να μην πλησιάζει κανείς εις τα θέατρα, ότι ταύτα κάμνουσι τους ανθρώπους μοιχούς τελείους.» Πρόκειται για απόφαση της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου Κανών ΚΔ΄ Στην ερμηνεία των αποφάσεων του Νικοδήμου (ο Αγιορείτης που συνέγραψε με την βοήθεια του Αγαπίου του ιερομονάχου, το «Πηδάλιον») αναφέρονται οι σχετικές διδαχές του Ιωάννη του Χρυσόστομου: «Πομπή του σατανά τα θέατρα. Η εν τοις θεάτροις διατριβή πορνείας, ακολασίας, ασελγείας απάσας έτεκε». Ο Κανόνας ΟΕ εναντιώνεται και στην μουσική : «Σφοδρότατα μεν ελέγχει εκείνους, όπου ανακατόνουσι με τα πνευματικά άσματα τα εξωτερικά των θεάτρων σχήματα, και θέσεις, και ασήμους φωνάς (οποία είναι και τώρα τα τερερίσματα, και νενανίσματα, και τα άλλα άσημα λόγια. Και λέγει ταύτα είναι ίδια, όχι των δοξολογούντων τον Θεόν, αλλά των παιζόντων και ανακατονόντων τα των δαιμόνον παίγνια». Ο Χρυσόστομος που είναι ο συντάκτης του Κανόνα αυτού (ΟΕ΄), έχει ανακηρυχθή προστάτης της Παιδείας μας και η μνήμη του τιμάται στα σχολεία του νεοελληνικού κρατιδίου κατά την επίσημη αργία των Τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου.
Περισσότερα: http://ermionh.blogspot.gr/2007/04/blog-post_6130.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου