Σάββατο 31 Μαΐου 2014

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΕΦΕΡΑΝ ΣΤΟ ΦΩΣ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΑΟ ΤΟΥ -6ου ΑΙΩΝΑ ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΗΣ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΔΙΝΑΝ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑ
Σχεδόν κάθε μέρος της πολύπλοκης δομής που ανασκάπτεται κοντά στη νότια πόλη potenza, είναι χαραγμένο με λεπτομερείς οδηγίες για το πώς θα πρέπει να κατασκευαστεί.
Έχει βρεθεί σε μια περιοχή της νότιας Ιταλίας στην οποία από τον -8ο αιώνα και μετά, εγκαταστάθηκαν Έλληνες ιδρύοντας μια σειρά από ανεξάρτητες πόλεις-κράτη κατά μήκος της ακτής που μαζί με την Σικελία, ήταν γνωστή ως Magna Graecia - Μεγάλη Ελλάδα.
Archaeologists unearth 6th century Ikea-style temple
Archaeologists in Italy have unearthed the remains of a 6th century BC temple-style building complete with detailed assembly instructions which they have likened to an Ikea do-it-yourself furniture pack.

Τετάρτη 28 Μαΐου 2014

ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΧΟΥΝ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο αρχαιοπαλαιοντολόγος Άρης Πουλιανός εξηγεί πώς τα τελευταία ευρήματά του - τμήματα σκελετού ενός κοριτσιού ηλικίας 14 ετών, το οποίο χρονολογείται 17 εκατομμύρια χρόνια πριν - ανατρέπουν οριστικά τη θεωρία περί προέλευσης του ανθρώπου από την Αφρική. Μετά από δεκαετίες ανασκαφών στην περιοχή Πετραλώνων της Χαλκιδικής και με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, ο διάσημος παλαιοντολόγος φαίνεται πως έχει ανακαλύψει τα αρχαιότερα ανθρώπινα υπολείμματα στον πλανήτη. Συγκριτικά, μπορούμε να αναφέρουμε πως η διάσημη "Λούση" της Αιθιοπίας που έχει καθιερωθεί ως η μητέρα του ανθρώπινου είδους, έχει παλαιότητα μόλις 3,5 εκατομμυρίων χρόνων.
Ακολουθεί ένα επεισόδιο της εκπομπής της ΕΤ1 "Σαν παραμύθι" στο οποίο ο Άρης Πουλιανός περιγράφει τα ευρήματα, τις δυσκολίες, αλλά και τον απίστευτο πόλεμο που έχει δεχτεί μέσα στα χρόνια για τις παγκόσμιας σημασίας και σπουδαιότητας ανακαλύψεις του, αναγκάζοντάς τον τελικά να διακόψει τις έρευνές του.
Το επεισόδιο μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ: http://www.hprt-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=68754&tsz=0&act=mMainView

Πέμπτη 22 Μαΐου 2014

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ: ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ!

Να πώς περιγράφει ένας άλλος Γερμανός αξιωματικός των αλεξιπτωτιστών ένα περιστατικό στην περιοχή Γαλατά Χανίων, όπου πραγματοποιήθηκε και η κυρία προσπάθεια των Γερμανών:
«Στὸ λιγοστὸ φῶς τῆς ἡμέρας θυμᾶμαι ποὺ πετάχθηκε σὰν ἀγρίμι μέσα ἀπὸ τοὺς ἀγκαθωτοὺς θάμνους, σὰν ἀστραπή, μιὰ λεβεντόκορμη σιλουέτα, στὰ μαύρα ντυμένη, μὲ ψηλὲς μπότες καὶ σαρίκι στὸ κεφάλι, ποὺ δίχως καθυστέρηση φύτεψε μὲ τὸ γερμανικὸ αὐτόματο, ποὺ κρατοῦσε, πέντε σφαῖρες στὸ στομάχι δύο ἀλεξιπτωτιστῶν.
Πρὶν προλάβουμε νὰ ἀντιδράσουμε, ἔπεσε κάτω, γλιστρώντας σὰν φίδι μέσα στοὺς θάμνους μὲ δαιμονισμένη ταχύτητα. Ἀντιδρῶντας γρήγορα, τὸν κυκλώσαμε καὶ προσπαθήσαμε νὰ τὸν ἐξουδετερώσουμε. Ὅταν ἔφθασα κοντά του δὲν εἶχε ἀκόμα πεθάνει. Τὰ μάτια του ἀνοικτά, κατάμαυρα, λὲς καὶ φοβέριζε τὸν ἐρχομὸ τοῦ θανάτου, ὅμως ὅλο σχεδὸν τὸ κορμί του ἦταν χτυπημένο ἀπὸ τὰ θραύσματα τῆς χειροβομβίδας.
Τὸν σήκωσα καὶ ἀκούμπησα τὴν πλάτη του στὸν κορμὸ μιᾶς χοντρῆς ἐλιᾶς. Εἰλικρινὰ μὲ εἶχε συναρπάσει ἡ τακτικὴ ποὺ μαχόταν. Θὰ ἦταν περίπου 18 χρονῶν. Πρὶν ξεψυχήσει, κοίταξε βαθιὰ μέσα στὰ μάτια τὸ στοχασμό μου καὶ χαμογέλασε. Ξαφνιάστηκα. Δὲν ξέρω ἄν χαμογελοῦσε σὲ μένα ἤ στὸν θάνατο, ποὺ φτερούγιζε γιὰ νὰ τὸν πάρει. Σήκωσε μὲ κόπο τὸ δεξί του χέρι, πῆρε ἀπὸ τὸ λαιμό του ἕνα σταυρό ποὺ κρεμόταν, τὸν φίλησε κι ἔγειρε τὸ κεφάλι πλάγια, ξεψυχώντας μὲ καρφωμένο στὰ χείλη του τὸ χαμόγελο.
Ὅμως, ἡ ἔκπληξή μου ἔμελλε νὰ κορυφωθεῖ, ὅταν τραβῶντας τὸ σαρίκι του γιὰ νὰ τὸν ξαπλώσω χάμω, ξεχύθηκαν ἀπ’ τὸ κεφάλι του μισὸ μέτρο κατάμαυρα μαλλιά. Τότε μόνο κατάλαβα πὼς ἦταν γυναῖκα. Βουβάθηκα. Ἦταν κάτι ποὺ δὲν τὸ περίμενα. Ἔνοιωσα στὸ λαιμό μου ἕναν κόμπο νὰ μὲ πνίγει. Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συνειδητοποίησα ὅτι ἡ μοίρα τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν θὰ ‘ ταν πολὺ δύσκολη στὴν Κρήτη. Ἔφυγα, ἀφήνοντας τὴ σκέψη μου κάτω ἀπὸ τὴ γέρικη ἐλιά, κοντὰ στὴ νεκρὴ κοπέλα».

Τρίτη 20 Μαΐου 2014

Αθάνατη Ελλανίς

Ελλάς, η καλλιγύναικος ψυχή του κόσμου! Ελλανία Ελλάς! Η χώρα του Ήλιου! Η μητέρα της γνώσης, του φωτός, του πολιτισμού, το λίκνον της ανθρωπότητος.
Ποιοι είναι οι Έλληνες;
Ο οργισμένος ημίθεος Αχιλλέας αδικοχαμένος με το τρωτό του σημείο;
Ο εσωστρεφής Τηλέμαχος, το αγανακτισμένο πριγκιπόπουλο της Ιθάκης;
Ο πολυμήχανος Οδυσσέας που γυρίζει τον κόσμο και τον εξερευνεί;
Η Σπαρτιάτισσα, η Ηπειρώτισσα, η Κυκλαδίτισσα, η Αθηναία, η Μακεδονίτισσα, η Κρητικιά και η Επτανήσια γυναίκα, η Πηνελόπη και τα μυστικά της;
Ο Έλληνας είναι:
Ο Οδυσσέας, το Ελληνικό μυαλό, η Ελληνική λογική, ο πολυμήχανος νους και η πολύπλευρη αντίληψη για τα πράγματα που θα ταξιδέψει παντού, για να γνωρίσει και να κατανοήσει τα πάντα.
Θα γυρίσει τον κόσμο, θα αντιμετωπίσει θεούς και τέρατα, θαρθεί σε επαφή με όλες τις κουλτούρες και τους λαούς και θα γυρίσει πίσω με τα δώρα της Γνώσης και συμφιλιωμένος με τον θεό των άγριων κυμάτων, των ψευδαισθήσεων και της ομίχλης.  Κοσμοπολίτης και πατριώτης.
Ο Έλληνας είναι:
Είναι η Πηνελόπη, η Αθάνατη Ελληνική ψυχή, το πνεύμα του, που περιμένει πιστή, υπομονετική, ανέγγιχτη, σιωπηλά ενεργητική την επιστροφή του Ανθρώπου και το ταίρι της και γνωρίζει πολλά και ποτέ δεν έφυγε από την πατρίδα που γεννήθηκε.
Είναι ο Τηλέμαχος, η καρδιά του Έλληνα, πάντα νέα, πάντα ενθουσιώδης, φωτεινά ηλιακή, πάντα μεγαλόκαρδη και γενναία να θαυμάζει τον κόσμο σαν να τον βλέπει για πρώτη φορά και να συμμετέχει στο “γίγνεσται” της ιστορίας.
Είναι οι Έλληνες μια σπίθα, μια φωτιά, μια φλόγα λαμπερή, που φώτιζεκαι φωτίζει, την οικουμένη, όπως και ο λαμπερός πανέμορφος και πάντα νέος θεός τους, ο Απόλλων!
Και είναι η ιστορία του Ελληνισμού, μια Μεγάλη Οδύσσεια μια μεγάλη ιστορία αγάπης γνώσης και σοφίας και ενός έρωτα ακαταμάχητου για δράση περιπέτεια και εμπειρία.
…Ο βράχος υψωνόταν απότομα σ’αυτό το σημείο, που τελείωναν τα σκαλιά, και είχε δημιουργηθεί μια πλατιά εσοχή ημικυκλική.  Έφτασα εκεί και κοιτάζοντας το απέραντο πέλαγος και την μορφή του κυβερνήτη Ποσειδώνα ,αδελφού του Δία, να μισοφαίνεται μέσα από τα παιχνιδιάρικα κύματα μαζί με το ιερό δελφίνι του Απόλλωνα και του ζήτησα με δυνατή φωνή:
Φέρε πίσω τον Οδυσσέα! Είναι καιρός… να επιστρέψει Σπίτι του!
“Δύο ήλιοι στον ουρανό ” και μια μονομαχία Γιγάντων και Τιτάνων Πάντα συμβαίνει κάτω από ένα κόκκινο γαλαξία αστεριών.
Τα “φίδια” τρέφονται από την δουλεία, την σύγχρονη δουλοπαροικία, την αποχαύνωση, τον φιλοτομαρισμό τον ωχαδελφισμό, την αμάθεια, την βλακεία, την παραπληροφόρηση, την επίδειξη, την απληστία, τις άσκοπες έριδες μεταξύ εκείνων που θα έπρεπε να συμφωνούν και να συμπράττουν σε ένα κοινό συμφέρον, την θεοκρατία, την ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση, την παθητικότητα, τον τραμπουκισμό, τις καλοστημένες υποσχέσεις, την έλλειψη μέτρου αρμονίας και αυτογνωσίας.
ΟΧΙ! Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΣΚΙΑΖΕΙ ΦΟΒΕΡΑ ΚΑΜΙΑ…. Η Ελλάδα είναι το Φως! Αν πεθάνει η Ελλάδα ο κόσμος θα χαθεί.
Έχουμε το Μίτο έχουμε και το Υφαντό και το Τόξο του Απόλλωνα το Ιερό. Θα την βρούμε την άκρη και τον στόχο και τον σκοπό ! Εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες νέοι πάντα καινουργείς στην χαραυγή του καινούργιου Αιώνα… θα την βρούμε την άκρη και το Αύριο μας περιμένει. Ο κόσμος ποτέ δεν είναι αρκετός και ποτέ δεν τελειώνει στις Ηράκλειες Στήλες …για μας!
Έχουμε το Μίτο έχουμε και το Υφαντό και το Τόξο του Απόλλωνα το Ιερό Και τον Λόγο τον φωτογόνο τον Ελληνικό και την ευρύθωρη ματιά του πνεύματος Εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες η κρίσιμη μάζα των αλλαγών επί του Πλανήτη γι αυτό και πάντα είμαστε νέοι
Ναι εμείς …πάντα νέοι αν και αφελείς εκ του Ήλιου γαρ προερχόμενοι Αστραφτεροί με λαμπερό το βλέμμα τοξοβόλο Έχουμε ένα Νου που θα ερωτευτεί την γνώση θα αγκαλιάσει την σκέψη, τον στοχασμό, την ευρύτητα, την φιλοσοφία, την Λήδα, την Λητώ, την Αλκμήνη την Σεμέλη, την Θέμιδα… Θα κοιμηθεί μαζί της θα ενωθεί θα διαιρέσει θα προσθέσει θα πολλαπλασιάσει θα χωρίσει και θα ζευγαρώσει και το πρωί θα ξυπνήσει… με το “παιδί”.
Και ένας μας να μείνει θα είναι πάντα αρκετός και ανίκητος! Κι αν μας πουν ότι είμαστε σχεδόν ρομαντικοί, ότι είμαστε αδιόρθωτοι ιδεαλιστές, ότι σκεφτόμαστε το αδύνατο, εμείς πρέπει χίλιες φορές να απαντήσουμε «ναι, είμαστε» .
Ναι είμαστε!
Έτσι είμαστε …εμείς οι Έλληνες!
Έχουμε αποδείξει το “αδύνατο” και θα το κάνουμε το θαύμα για μια ακόμη φορά! Όλος ο κόσμος το περιμένει και κρατάει την ανάσα του. Ας μη τον απογοητεύσουμε!
TO «MHNYMA» EINAI OIKOYMENIKO !!!
Ολοι μαζί, του Κόσμου ΕΜΕΙΣ, οι Έλληνες Ένθεοι Άθρησκοι!!! Εμείς οι Έλληνες κοσμοπολίτες
TO «MHNYMA» EINAI OIKOYMENIKO !!!!!!!!!!!!
Πολλοί, θα μας κατηγορήσουν, ως σφόδρα ρομαντικούς ή ουτοπιστές. ΕΜΕΙΣ, θα τους πούμε, ότι είμαστε γεννημένοι και ταγμένοι γι’ αυτά ακριβώς τα δύσκολα, επειδή είναι θαυμαστά, όπως κάθε «καλόν καγαθόν». Άλλοι, θα πουν, ότι ματαιοπονούμε. ΕΜΕΙΣ, θα τους θυμίσουμε τους στίχους και θα τους τραγουδήσουμε: «Δεν αφήνουν σημάδια στην άμμο του Χρόνου, γιατ’ ακίνητοι μένουν…». Περισσότεροι, θα οχυρωθούν πίσω από το δήθεν ακατόρθωτο του εγχειρήματος. ΕΜΕΙΣ, θα τους βροντοφωνάξουμε, για να ξεβουλώσουν τ’ αυτιά της Ψυχής τους: «Ο ΜΟΝΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ». Ή θα τους ψιθυρίσουμε, σε χαμηλές ποιητικές συχνότητες, μπας και συν-τονισθεί η χορδή της συνείδησής τους στην τρυφερή αρμονία της ευ-αισθησίας και κατανοήσουν ότι σημασία έχει η Ιθάκη και το «πολύχρωμο και διευρυντικό τής Συνείδησης» tripάκι προς την Ελευθερία…  Στο κάτω – κάτω, ισχύει, αυτάρ after all ή όλα:
Ας μας κατηγορήσουν!!!!!!!!!
“ ΑΝ ΜΗ ΕΛΠΗΤΑΙ ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΝ, ΟΥΚ ΕΞΕΥΡΗΣΕΙ ” – Αν δεν ελπίζεις στο ανέλπιστον, δεν πρόκειται να σε βρει, του προ-προ-παππούλη μας, Ηρακλείτου…
“Θέλουμε έναν ΗΛΙΟ το πρωί πάνω απ’τη θάλασσα, έναν ΑΝΕΜΟ το απόγευμα να διώχνει τις σκιές, ένα ΣΥΝΝΕΦΟ το βράδυ, ένα σύννεφο να σκαρφαλώνουμε και να ατενίζουμε το Σύμπαν.
Θέλουμε ελεύθερο ΑΕΡΑ!!!! Να αναπνέουμε.
Αναζητώντας μία γέφυρα ευφυούς συνεργασίας και την χαμένη μας αξιοπρέπεια, μία προσευχή μας ταιριάζει πια σε όλους τους Έλληνες.
Θεοί μας και Πνεύμα Ιερό της Ελλάδος δώστε μας Ο,ΤΙ αξίζουμε…
Είναι το ενωτικό πιο δυνατό κορυφαίε Πανγήϊνε Πολεμιστή και είμαστε στο ΕΜΕΙΣ…
Εμείς οι Έλληνες και οι Έλληνίδες, Στην χαραυγή του καινούργιου αιώνα ζητούμε και θέλουμε τον κόσμο μας πίσω και το Παλάτι μας καθαρό λαμπερό και νοικοκυρεμένο ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ.
Και ένας Ποιητής Δημιουργός συμφωνεί και συναινεί στο δίκαιο αίτημα μας.
Είναι μαζί μας και θέλει να είναι Ελεύθερος πια και όχι Όμηρος της ανθρώπινης ανοησίας, υπερβολής και αμετροέπειας.
Καλημέρα Ήλιε!

Δευτέρα 19 Μαΐου 2014

ΠΟΙΝΗ 90 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΩ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Σαράντα χρόνια έπειτα από την εισβολή στην Κύπρο, η Τουρκία καλείται να πληρώσει αποζημίωση- μαμούθ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναγνώρισε σωρεία παραβάσεων κατά την εισβολή και επιδίκασε μία από τις υψηλότερες αποζημιώσεις στην ιστορία του.
Από την αποζημίωση των 90 εκατομμυρίων ευρώ, τα 30 αφορούν τους αγνοούμενους Ελληνοκυπρίους και τους συγγενείς τους, ενώ τα υπόλοιπα στη ζημιά που υπέστησαν οι κάτοικοι του θύλακα της χερσονήσου της Καρπασίας, όπως αναφέρει η απόφαση του ΕΔΑΔ. Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο χρόνος δεν διαγράφει τις ευθύνες της Τουρκίας στη συγκεκριμένη υπόθεση. Ηδη, το 2009, το ΕΔΑΔ είχε επιδικάσει για το ίδιο θέμα πρόστιμο 13 εκατομμυρίων ευρώ για παραβίαση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των Ελληνοκυπρίων από την Τουρκία, ενώ το ίδιο όργανο είχε αποφανθεί κατά της τουρκικής επέμβασης και το 2001, αλλά τότε δεν είχε προχωρήσει σε επιδίκαση αποζημίωσης.
Πριν από την έκδοση της απόφασης, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου είχε δηλώσει ότι αυτή δεν είναι ούτε δεσμευτική ούτε έχει κάποια ιδιαίτερη αξία.
Το δικαστήριο έκρινε την Τουρκία ένοχη για παραβίαση των ευρωπαϊκών συμφωνιών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σημειώνοντας ότι ακόμη αγνοούνται 1.491 Ελληνοκύπριοι, όπως και ότι 211.000 ακόμη εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους.

Λεξικά για παιδιά ή …κείμενο κλαυσιγελώτων;

 «Εικονογραφημένο Λεξικό Α’, Β’, Γ’ Δημοτικού- Το Πρώτο μου Λεξικό» και το δεύτερο «Ορθογραφικό-Ερμηνευτικό» για τις τρεις υπόλοιπες τάξεις του σχολείου.
Στην σελίδα 358, στο λήμμα «ποτάμι» διαβάζουμε τα εξής, μεταξύ άλλων: «Το νερό του ποταμού κυλάει συνέχεια. Την αρχή του ποταμού την λέμε κοίτη…». Κοίτη είναι η κοιλότητα, όπου ρέουν τα νερά. Η αρχή λέγεται πηγή.
Στην σελίδα 337 γράφουν για το «περιστέρι». «Το περιστέρι είναι ένα άσπρο πουλί που ζει στις πόλεις». Υπάρχουν και διαφορετικού χρώματος περιστέρια ούτε βεβαίως τα διακρίνει πνεύμα αστυφιλίας. Εκτός από τα περιστέρια της πλατείας Συντάγματος, υπάρχουν πολλά, τα οποία «ζουν και βασιλεύουν» στα χωριά μας και αναπνέουν λεύτερο, καθαρό αέρα.
Στην σελίδα 316 λεξικογραφείται το «παλτό». (Θα έπρεπε εδώ να δοθεί και το ελληνόλεκτο αντίστοιχο «πανωφόρι»). Διαβάζω: «Το φοράμε το χειμώνα πάνω από τα ρούχα μας για να ζεσταινόμαστε από το κρύο». Από το κρύο δεν ζεσταίνεσαι, αλλά προστατεύεσαι. Αυτά τα ελληνικά θυμίζουν τα «σπασμένα» ελληνικά του Σημίτη, όταν έλεγε «βελτιώνουμε τα λάθη μας» ή του ΓΑΠ, όταν μιλούσε για την φορολογία των πισινών και όχι των πισίνων ή το περίφημο «μηδέν στο πηλίκιο».
Στην σελίδα 343 για τον «πίνακα» γράφουν: «Ο πίνακας είναι φτιαγμένος από μαύρο ξύλο ή άσπρο πλαστικό και κρέμεται στον τοίχο της τάξης μας». Άρα τα θρανία είναι από πράσινο ξύλο, τα βιβλία από λευκό, τα έπιπλα από καφέ. Αναβιώνει μέσω των ορισμών και η… ξυλοσοφία, η «μωρά σοφία», όπως την ερμηνεύουν τα καλά, παλιά λεξικά.
Στην σελίδα 277, διαβάζουμε για την «μύτη». «Όταν περπατάς στις μύτες των ποδιών σου, περπατάς στα μπροστινά σου δάχτυλα για να μην κάνεις θόρυβο». Ωραία. Μαθαίνουν τα παιδιά ότι υπάρχουν και πισινά δάχτυλα, τα οποία δεν συμμετέχουν στην ακροβασία, όπως ορθώς λέγεται.
Στην σελίδα 28 και στο λήμμα «ακροατής», παρατίθεται ο εξής ορισμός-ερμηνεία: «Ακροατές είναι αυτοί που ακούν μια εκπομπή στο ραδιόφωνο ή («που», «που» παντού «που», καταργήθηκε η αναφορική αντωνυμία ο οποίος-α-ο, φαινόμενο που προσφυώς ονομάστηκε «πουπουισμός»), «παρακολουθούν ένα θέαμα ή μία ομιλία». Οι ακροατές δεν παρακολουθούν θέαμα, αλλά οι θεατές. Λέμε τηλεοπτικό κοινό ή ραδιοφωνικό ακροατήριο, αλλά όχι οι ακροατές της τηλεόρασης. Ακροώμαι σημαίνει ακούω και θεώμαι, βλέπω, παρατηρώ.
Στην σελίδα 435 φιλοξενούνται τα «σύννεφα, που είναι γκρίζα ή άσπρα και τα βλέπεις στον ουρανό πριν βρέξει». «Μαύρα σύννεφα» μας απειλούν, όταν διαβάζουμε τέτοιες πρόχειρες ερμηνείες. «Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει» έγραφε ο Σολωμός, για τα άσπρα συννεφάκια τ’ Απρίλη στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους». Και αυτά τα «λευκά βουνάκια» της άνοιξης και του θέρους συνήθως δεν φέρνουν βροχή.
Συνεχίζουμε τις… ευτραπελίες. Σελίδα 182 «Η καρέκλα είναι ένα κάθισμα για να καθόμαστε». Με την ίδια λογική θα λέγαμε ότι το ύψος είναι ένα ύψωμα για να υψωνόμαστε και ο βυθός ένα βύθισμα για να βυθιζόμαστε. «Είναι κι αυτό μία στάσις… νιώθεται» όπως λέει κι ο ποιητής.
Στην λέξη «σφραγίδα», σελ. 440, διαβάζουμε τον εξής «δυναμικό» ορισμό: «Την σφραγίδα τη βουτάς στο μελάνι και μετά τη χτυπάς στο χαρτί». Όπως λέμε, δηλαδή, βούτηξα στα βαθιά και χτύπησα το κεφάλι μου.
Τι είναι η μπανάνα; «Είναι ένα μακρύ, κίτρινο φρούτο που φυτρώνει σε ζεστές χώρες». Μάλιστα. Και οι κολοκύθες κίτρινες και μακριές είναι και φυτρώνουν σε ζεστές χώρες, όπως η πατρίδα μας και ενίοτε, από την πολλή ενασχόληση με τις κολοκύνθες, παθαίνεις αποκολοκύνθωσιν, ασθένεια ανίατος και μεταδοτική.
Σελίδα 378, αντικρίζουμε το εξής κρανιοκενές: «Τα αυτοκίνητα, τα ποδήλατα και οι μοτοσικλέτες κινούνται πάνω σε στρογγυλές ρόδες». Ως γνωστόν υπάρχουν και τετράγωνες ρόδες ή τριγωνικού σχήματος, ρόδες σε σχήμα κύβου. Οι στρογγυλές είναι μία «ρόδινη» κατηγορία ροδών ή ρόδων ή ρόιδων, έτσι για να συνεννοούμαστε.
Στην 403η σελίδα διαβάζουμε κάτι το εξαιρετικά επίκαιρο. Λήμμα: σκουπίδι. Για το παράδειγμα «που δείχνει τη λέξη μέσα σε πρόταση», διαβάζουμε: «Τα σκουπίδια δεν πέρασαν εδώ και τρεις μέρες και ο δρόμος είναι βρόμικος». Και όμως «τα σκουπίδια» περνοδιαβαίνουν καθημερινά, νυχθημερόν, αρκεί μια ματιά στην τηλεόραση, στις μεσημεριάτικες σκουπιδοεκπομπές.
«Το καναρίνι ζει σε κλουβί», διαβάζουμε στην σελ. 179, ενώ «σφαίρα λέμε και το στρογγυλό κομμάτι από μέταλλο, που βάζουν στο πιστόλι οι στρατιώτες για να πυροβολήσουν». (σελ. 439). Όπως λέει και το τραγούδι «έβαλα ένα βόλι στο καρυόφυλλο».
Για την λέξη «μπουνιά», οι μαθητές μαθαίνουν την τεχνική μιας… αξιοσέβαστης μπουνιάς. «Όταν δίνεις μπουνιά σε κάποιον, σφίγγεις τα δάχτυλα του χεριού σου και τον χτυπάς δυνατά». (σελ. 274). Ενώ «όταν δίνεις καρπαζιά, τον χτυπάς στο σβέρκο με την παλάμη σου». (σελ. 183) και «όταν πλακώνεις κάποιον στο ξύλο, τον δέρνεις πολύ δυνατά». (σελ. 347). Κακώς δεν μπήκαν στο λεξικό και άλλοι… ευγενικοί τρόποι επίλυσης διαφορών όπως ο αποκεφαλισμός, το παλούκωμα, το μαστίγωμα,ο ανασκολπισμός, η φάλαγγα…
Αυτά, λοιπόν, τα φαιδρά και ωραία περιέχονται, μεταξύ άλλων, στο Λεξικό επαναλαμβάνω των τριών πρώτων τάξεων του Δημοτικού. 
Δημοσιεύηκε από τον Δημήτρη Νατσιό στο Αντίβαρο στις 30 Απριλίου 2014 (Απόσπασμα)
Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/10624 , Ἀντίβαρο

Πέμπτη 15 Μαΐου 2014

ΟΤΑΝ…

*Όταν ακούη κάποιος από τηλεοπτικό παράθυρο γνωστό καθηγητή να ζητάη «συγνώμη για την καθαρεύουσα», επειδή ελλείψει «δημοτικιάς» λέξεως αναγκάσθηκε να χρησιμοποιήση την λέξι «εμφιλοχωρεί»….
*Όταν φοβάται κάποιος να πή ότι αγαπάει και μελετά τα Αρχαία κείμενα για να μη χαρακτηρισθή αρχαιόπληκτος, ειδωλολάτρης ή ύποπτος για υφέρποντα φασισμό, σωβινισμό, εθνικισμό, κτλ.
*Όταν η αναφορά στους προγόνους μας, ακόμη και της πρόσφατης περιόδου της ιστορίας μας, γίνεται αντικείμενο αντιπαραθέσεων σε δημόσιες συζητήσεις και τηλεοπτικές φιέστες…..
*Όταν αποκόπτωνται φράσεις ή λέξεις από τα ΑΡΧΑΙΑ κείμενα της Αρχαίας Γραμματείας μας για να υπερασπιστούν κάποιοι γνωστοί γυρολόγοι των καναλιών τελείως αντίθετες θέσεις απ’ αυτές που εκτίθενται σ’ αυτά, όχι από ΑΓΝΟΙΑ αλλά με συνειδητή προσπάθεια ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΩΣ της Αλήθειας, με θύματα όσους δεν γνωρίζουν τα κείμενα
*Όταν συμβαίνουν όλα αυτά και πολλά άλλα, τι κάνεις;
Έλληνα ενδιαφέρεσαι μόνος σου για να μάθεις την ΑΛΗΘΕΙΑ.
Κανένας δεν θα σου πή την αλήθεια αν δεν ενδιαφερθείς ΕΣΥ να την μάθεις….
Ψάξε, Διάβασε, και σίγουρα θα μάθεις την αλήθεια, αυτή που σου Κρύβουν εδώ και 2 χιλιάδες χρόνια τουλάχιστον….

Κυριακή 11 Μαΐου 2014

ΟΦΕΙΛΩΜΕΝ ΑΚΟΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΣ: ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΔΗ ΑΝΘΡΩΠΟΝ Ἤ ΕΙΔΩΛΟΝ Ἤ ΘΕΟΝ !

Ὅταν οἱ πρόγονοί μας ἀπευθύνοντο στούς Ὀλύμπιους Θεούς, ὕψωναν τάς χείρας πρός τόν τόπον κατοικίας τῶν. Πρότειναν τάς χείρας ἔμπροσθεν, ὅταν προσφωνοῦσαν τούς ἐνάλιους.
Τέλος, διά τούς χθονίους θεούς, κτυπούσαν τούς πόδας στήν γῆν.
Εὐθυτενεῖς ἦσαν ἀκόμη καί ἐνώπιον τῶν ἀγαλμάτων τῶν θεῶν φέροντες δῶρα ἤ ἱκέται. ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΑΝ καί ΔΗ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ή ΕΙΔΩΛΟΝ ή ΘΕΟΝ.
«Οὐκ εἴθισται τοῖς Ἕλλησι προσκυνέειν» καί «Οὐ γάρ εἶναι σφι ἐν νόμω προσκυνέειν ἄνθρωπον, οὔτε κατά ταῦτα ἥκειν» ἀπήντησαν εἰς βασιλέα Μήδων ὁ Βοῦλις καί ὁ Σπερθίας, ὅτε διετάχθησαν νά προσκυνήσουν (Ἡροδότου Ἱστορία Πολύμνια 7, 136, ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ)
Σκυμμένοι ἦσαν οἱ Ἕλληνες μόνον ὅταν ἐλάμβανον θέσιν προκειμένου νά ριφθοῦν εἰς ἀγῶνα δρόμου ἤ διά νά ῥίψουν δίσκον (ὅρα δισκοβόλον).
Τό δέ “γονατίζω“ καθώς καί τό “ἀγκωνίζω“ εἶναι ὅροι τοῦ παγκρατίου.
Τό ἀπροσκύνητον δέ, τοῦ Προμηθέως Ἑλληνισμοῦ (Φορωνέως–κατ΄Ἀργείους) ἐπιμένει καί τονίζει  ὁ Αἰσχύλος. Εἰς τήν τραγωδίαν του κληροδοτεῖ ἱεράν παρακαταθήκην «μή κάμπτειν τό γόνυ».
Ὁ Θέογνις καταδικάζει καί τήν ἁπλήν κλίσιν τῆς κεφαλῆς: «Οὐδέποτε δουλική κεφαλή γεννήθηκε ὀρθία ἀλλά πάντοτε κυρτή καί τόν αὐχένα λοξόν τόν ἔχει» (ἐλεγ. 535).
Ὁ Κύπριος Τιμαγόρας, υἱός Τιμώνακος, ὁ προσκυνήσας τόν Πέρσην, ἐφονεύθη ὑπό Ἀθηναίων.
Ἐπίσης ὁ Κυρσίλος ἤ καί Κυρσῖλος ἤ καί Κύρσιλος Ἀθηναῖος ἐναντιωθείς εἰς Θεμιστοκλέα, πρίν ἀντιπαραταχθεῖ εἰς Πέρσας, ἐπιθύμει νά προσκυνήσει τούς τελευταίους.
Τοῦτο ἐπέβαλε τόν λιθοβολισμόν του ὑπό τῶν συμπατριωτῶν του.

Σάββατο 10 Μαΐου 2014

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ

Μιλούν... μερικοί από τους πιο γνωστούς παρασημοφορημένους αμερικανούς πεζοναύτες του πολέμου στην Κορέα.
Αν και στη μάχη του "υψώματος Χάρι" το 1953 πήραν μέρος στρατιώτες διαφόρων εθνικοτήτων αυτοί επέλεξαν να μιλήσουν για την ανδρεία, την γενναιότητα αλλά και την ...τρέλα των Ελλήνων στρατιωτών. Τα όσα λένε είναι αποκαλυπτικά.

ΙΘΑΚΗ - ΑΣΤΡΑΙΑ

ΙΘΑΚΗ.
Η Λύπη και η Σιωπή της Προσμονής:
Ποίηση: Αστραία
Μουσική: Ματθαίος Αρώνης
Βίντεο-δημιουργία: Ηλιοδρόμιον

Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ «ΑΝΕΜΟ»

Όταν οι Αθηναίοι κορόιδευαν τον Διογένη πως οι Σινωπείς τον καταδίκασαν  σε εξορία, αυτός απάντησε:
«Και εγώ τους καταδίκασα να μείνουν εκεί».
Μην περιμένεις οι πολλοί  να αποδεχτούν τις απόψεις σου, μάλιστα να αρχίσεις ανησυχείς όταν οι περισσότεροι συμφωνούν μαζί σου. Να χαίρεσαι όταν βαδίζεις σε δύσκολα μονοπάτια, γιατί εκεί θα συναντήσεις λίγους ανθρώπους αλλά θα είναι αληθινοί εργάτες που έχουν την γνώση και την δύναμη να σε καθοδηγήσουν σε νέες ατραπούς.
Όσο μόνος και να νιώσεις, όσο αδικημένος και να αισθανθείς, ένα πράγμα να γνωρίζεις:
Είσαι τυχερός που συμβαίνει αυτό σε εσένα γιατί όλα ¨δείχνουν¨ ότι το ίδιο το σύστημα σε έχει καταδικάσει σε εξορία επειδή διαφέρεις και δεν μπορεί να σε ελέγχει.
« …ΕΣΥ Συνέχιζε να πηγαίνεις κόντρα στην ροή του κοπαδιού και η δικαίωση ΣΟΥ είναι θέμα ελάχιστου χρόνου!».
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΦΙΛΟ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΥΠΕΡΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ – ΠΥΘΑΓΟΡΟΥ ΧΡΥΣΑ ΈΠΗ
«Η αρετή εδράζεται πάνω στη γνώση, στην επιστήμη, στη σοφία. Η κακία προκύπτει απ' την αμάθεια, την ανεπιστημοσύνη, την έλλειψη γνώσης» Σωκράτης
«Μη συντάσσεσαι με την γνώμη των πολλών». Πυθαγόρας
Ο γενναίος Ηράκλειτος «ἀποσκορακίζει τὸ πλῆθος ὡς ἄνουν καὶ ἀλόγιστον». Λέει στο απ. Νο.104 : «ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΥΣ Η Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ; ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΟΙΔΟΥΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΑΥΛΟΙ ΕΝΩ ΟΙ ΛΙΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΑΘΟΙ»

Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι πολίτες τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν βρίσκονταν συγκεντρωμένοι πάνω στὸν λόφο τῆς Πνύκας...
Tὰ πρόσωπα ὅλων ἦσαν κατηφῆ. Kανεὶς σὲ αὐτὴν τὴν λαοσύναξη δὲν χαμογελοῦσε. Οἱ πιὸ πολλοὶ χλεύαζαν, ἐνῷ ἄλλοι ἦσαν συνοφρυωμένοι.
Tὰ βλέμματα ἦσαν στραμμένα ἐμπρός, στὸ πέτρινο ὑπερυψωμένο πλάτωμα. Πάνω ἐκεῖ στεκόταν μιὰ περίεργη ὁμάδα ἀνθρώπων.
Ἕνας ἄνδρας ἀπ᾽ αὐτοὺς πρόβαλε γιὰ νὰ μιλήσει. Φοροῦσε μιὰ μακριὰ μεταξωτὴ κόκκινη κελεμπία κεντημένη μὲ λουλούδια καὶ στὸ κεφάλι φοροῦσε μιὰ ψηλὴ κόκκινη καλύπτρα. Tὰ κατάμαυρα μαλλιά του ἔπεφταν κυματιστὰ στοὺς ὤμους καὶ τὸ μελαψό του πρόσωπο καλυπτόταν ἀπὸ τοὺς βοστρύχους τῆς γενειάδας του. Mιὰ βαριὰ χρυσῆ ἁλυσίδα ἦταν περασμένη στὸν λαιμό του.
Ὕψωσε τὸ χέρι γιὰ νὰ μιλήσει κάνοντας τὸ φαρδὺ μανίκι του νὰ θροίσει. Tὰ χρυσᾶ βραχιόλια στοὺς καρπούς του ἄστραψαν. Στὸ πλάτωμα βρίσκονταν καὶ δυό-τρεῖς ἀκόμα ἄνδρες ἐνδεδυμένοι ὅπως κι αὐτός.
Ὁ Ἀθηναῖος ἀξιωματοῦχος, ὁ προεδρεύων τῆς συνελεύσεως, καθόταν στὸ κάθισμά του, κρατῶντας τὸ πηγούνι μέσα στὰ χέρια του καὶ κοιτῶντας τὸν ξενόφερτο ἀπεσταλμένο συνοφρυωμένος. Ὁ ξένος ἄρχισε νὰ μιλᾶ. Xρησιμοποιοῦσε ὅμως μιὰ γλῶσσα ἀκατανόητη γιὰ τοὺς Ἀθηναίους. Δίπλα του στεκόταν ἕνας ἄνδρας μὲ συμπαθητικὸ πρόσωπο, μακριὰ μαλλιά, φορῶντας μακρὺ ποδήρη χιτῶνα ὅπως κι αὐτοί. Ἦταν Ἕλληνας ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ παράλια, ἐκεῖ ποὺ ζοῦσαν αὐτοὶ οἱ ξένοι καὶ ἤξερε νὰ μιλάει τὴν γλῶσσα τους. Εἶχε ἔρθει γιὰ νὰ μεταφράσει ὅσα θὰ ἔλεγαν. Ἔτσι τώρα, ὅσην ὥρα μιλοῦσε ὁ ξένος, ὁ Ἕλληνας μετέφραζε στὰ ἑλληνικὰ τὰ λόγια του:
-«Ἔρχομαι σὲ σᾶς ἀπεσταλμένος τοῦ Mεγάλου Bασιλέως τῆς Περσίας. Tοῦ κυρίαρχου τοῦ κόσμου! Οἱ σοδειὲς τῆς χώρας τοῦ Nείλου εἶναι δικές του! Tὰ πλοῖα ποὺ διασχίζουν τὶς θαλάσσιες ὁδοὺς εἶναι δικά του! Tὰ ἄλογα τῆς Ἀραβίας, τὸ χρυσάφι τῆς Ἰνδίας, τοῦ ἀνήκουν! Οἱ ἄγριες φυλὲς στὸ νότιο κέρας τῆς ἐπικράτειας ὑποτάσσονται σ᾽ αὐτόν. Xῶρες ὁλόκληρες τρέμουν κάτω ἀπὸ τὸ βλέμμα του. Ὅλος ὁ κόσμος, ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, τοῦ ἔδωσαν γῆν καὶ ὕδωρ, διότι εἶναι ὁ κυρίαρχος ὅλων τῶν χωρῶν καὶ ὁ μοναδικὸς θαλασσοκράτορας! Ἔρχομαι ἐκ μέρους του γιὰ νὰ πάρω γῆν καὶ ὕδωρ ἀπὸ σᾶς. Εἶναι διαταγὴ τοῦ Mεγάλου Bασιλέως!»
Mιὰ βοὴ σὰν ἄγριος βρυχηθμὸς ξέφυγε ἀπὸ τὰ στόματα τῶν πολιτῶν.  Ὑψώθηκαν ἀπειλητικὰ γροθιὲς ἐναντίον τοῦ πρεσβευτῆ. Tὸ πλῆθος συνωστίσθηκε κοντὰ στὸ πλάτωμα φωνάζοντας ἀγριεμένο:
«Διαταγές! Διαταγές!»
-«Δῶστε τὶς διαταγές σας ἐκεῖ ποὺ περνᾶνε, στοὺς σκλάβους σας!» ξεφώνησε ἕνας ἄνδρας.
-«Ἡ Ἀθήνα δὲν διαθέτει γῆ γιὰ χάσιμο!» ἀκούστηκε ἕνας ἄλλος.
-«Ὁ ἀπεσταλμένος ἔχει πάρα πολλὴ ἀθηναϊκὴ γῆ κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του. Ἀφῆστε τον νὰ τὴν πατήσει καὶ μετὰ νὰ ξεκουμπιστεῖ!» εἶπε κάποιος ἄλλος.
-«Nαί! Ναί! Γυρίστε στὸν Mεγάλο Bασιλέα σας!» κραύγασε τὸ πλῆθος.
-«Στὴν Ἀθήνα δὲν εἶστε ἐπιθυμητοί. Φύγετε! Φύγετε!» φώναζαν ὅλοι κουνῶντας τὶς γροθιές τους.
Οἱ ξένοι μαζεύτηκαν καὶ συνομιλοῦσαν.  Ὁ Ἄθηναῖος ἀξιωματοῦχος κοιτοῦσε χαμογελῶντας. Ἕνας ἄλλος ξένος προχώρησε τότε παίρνοντας τὸν λόγο.
-«Ἄνδρες Ἀθηναῖοι», ξεκίνησε, ἀλλὰ τὸ πλῆθος μὲ φωνὲς τὸν ἀπέτρεψε. Ὁ προεδρεύων τῆς συνελεύσεως σηκώθηκε ὑψώνοντας τὸ χέρι γιὰ νὰ ἐπιβάλλει σιγή.
-«Ἂς ἀκούσουμε πρῶτα τὸν Πέρση καὶ μετὰ τοῦ ἀπαντᾶμε» τοὺς εἶπε. Tὸ πλῆθος σίγησε γιὰ ν᾽ ἀκούσει.
-«Προσέξτε τὴν ἀπάντηση ποὺ θὰ δώσετε! Ὁ Mέγας Bασιλεὺς ἔχει πολλὰ χέρια καὶ πολλὰ ὅπλα! Ἂν σαλπίσει, θὰ συναχθεῖ στρατὸς ἀπ᾽ ὅλα τὰ πέρατα τῆς γῆς! Οἱ πολεμιστές του θὰ καταβυθίσουν στὸν πυθμένα τῆς θάλασσας τὴν μικρή σας χώρα! Ὅμως, ὁ Mέγας Bασιλεὺς εἶναι σπλαχνικότατος στοὺς φίλους του. Γι᾽ αὐτούς, καλοσύνη ῥέει ἀπὸ τὰ μάτια του καὶ χρυσάφι ἀπὸ τὰ χέρια του. Διαλέξτε ἢ τὸν θάνατο, ἢ τὴν ἀγάπη τοῦ Bασιλέως!»
-«Tὸν θάνατο τότε!» κραύγασαν οἱ Ἀθηναῖοι.
Ἕνας ἄνδρας ξεχώρισε ἀπὸ τὸ πλῆθος ἀνεβαίνοντας στὸ βῆμα.
-«Ν᾽ ἀκούσουμε τὸν Θεμιστοκλῆ!»
Ὁ Θεμιστοκλῆς πῆρε ἀπὸ τὸν βωμὸ τὸ μύρτινο στεφάνι καὶ τὸ ἔβαλε στὸ κεφάλι του. Μετὰ ἀπευθύνθηκε στοὺς συγκεντρωμένους πολίτες:
-«Ἄνδρες Ἀθηναῖοι», εἶπε καὶ ἡ φωνή του ἀντήχησε σὰν πολεμικὴ ἰαχὴ ἀπὸ τὸ στῆθος του. «Ἀναλογιστεῖτε τί συμβαίνει στὶς ἀπέναντι ἀκτές. Οἱ συγγενεῖς μας ἐκεῖ ζοῦσαν σὲ ὄμορφες πόλεις. Tὰ πλοῖα τους διέσχιζαν  τὶς θάλασσες σ᾽ ὅλες τὶς γωνιὲς τοῦ κόσμου. Ἀπὸ τοὺς βωμοὺς τῶν ἑστιῶν τους ἀναδύονταν θυμιάματα πρὸς τοὺς θεούς μας. Οἱ ἐλεύθεροι πολίτες κατέκλυζαν τὶς Ἀγορές. Οἱ καλλιτέχνες δημιουργοῦσαν στὰ ἐργαστήριά τους. Ἄφοβοι στρατιῶτες περιφρουροῦσαν τὰ ψηλὰ τείχη τους καὶ φύλασσαν τὶς πύλες. Tώρα τὰ τείχη αὐτὰ εἶναι ἰσοπεδωμένα, τὰ καταστήματα ἄδεια, οἱ Ἀγορὲς κενές, οἱ βωμοὶ ἀναποδογυρισμένοι, τὰ πλοῖα βυθισμένα. Kαὶ ποιός εὐθύνεται γιὰ ὅλα αὐτά; Ὁ Mέγας Bασιλεύς, ποὺ διέταξε κι ἐμᾶς νὰ παραδώσουμε γῆν καὶ ὕδωρ. Θέλετε νὰ συνάψουμε φιλία μαζί του;»
-«Ὄχι! Ὄχι!»  κραύγασε τὸ πλῆθος.
Ὁ Θεμιστοκλῆς ἔδειξε μὲ τὸ δάκτυλο τὸν ξενόφερτο Ἕλληνα.
-«Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς προέρχεται ἀπὸ μιὰ ἀπὸ κεῖνες τὶς ἐρειπωμένες ἰωνικὲς πόλεις. Tώρα ἀκολούθησε αὐτὴν τὴν ἀποστολή, μεταφράζοντας τὰ λόγια τοῦ Bασιλέως ἀπὸ τὰ περσικὰ στὰ ἑλληνικά. Aὐτὰ τὰ λόγια ἀποκαλύπτουν ποιὸς ἐξόντωσε τοὺς ὁμοεθνεῖς μας ἢ τοὺς ὑποδούλωσε. Aὐτὰ τὰ λόγια ὑπὸ μορφὴν διαταγῶν μεταφέρθηκαν σὲ μᾶς, λὲς καὶ εἴμαστε δοῦλοι του! Θὰ τολμοῦσε ποτὲ κανεὶς νὰ χρησιμοποιήσει τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο; Πιστεύω πὼς αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ συλληφθεῖ καὶ νὰ τιμωρηθεῖ ὡς ἐγκληματίας!» εἶπε χτυπῶντας ἀποφασιστικὰ τὸ πόδι του κατὰ γῆς. «Ὅσοι ἀποδέχονται πὼς ἔτσι πρέπει νὰ γίνει, ἂς ψηφίσουν δι᾽ ἀνατάσεως τῆς χειρός».
Mὲ ταυτόχρονη κίνηση τὰ χέρια σχεδὸν ὅλων ὑψώθηκαν. «Ἂς γίνει λοιπὸν ἔτσι»  εἶπε ὁ προεδρεύων τῆς συνελεύσεως. «Φρουροί! Συλλάβετε αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο. Kι ἐσεῖς Πέρσες πήρατε τὴν ἀπάντηση. Ἡ συνέλευση ὁλοκληρώθηκε».
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: «ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ» ΤΗΣ ΤΖΕΝΗΣ ΧΩΛΛ (LIFE IN ANCIENT GREECE by JENNIE HALL), ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΑΡΩ ΚΙΟΥΛΑΦΑ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, ΑΘΗΝΑ 2002.
Οι Θεοί ποτέ δεν έπαψαν να προσφέρουν τους αειφόρους καρπούς τους σε αυτή την Ιερή Χώρα.
Οι αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν και εδέχοντο τα δώρα των Θεών, γι΄ αυτό και αναδείχθηκαν ως παγκόσμιοι ηγήτορες σε όλους τους τομείς.
Οι σημερινοί Έλληνες, παρασυρόμενοι από αλλότριες δυνάμεις και ενεργώντας υπό το κράτος μιας συνεχιζόμενης πνευματικής κατοχής 17 περίπου αιώνων, "αρνήθηκαν" τους πατρώους Θεούς και τα δώρα τους.
Μες από το βιβλίο αυτό παρουσιάζεται μια σύνθεση τεσσάρων ιστορικών αφηγημάτων που ζωντανεύουν τις συνθήκες και τις αξίες της Αρχαίας Ελλάδος. Ένα βιβλίο για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι...
1.- Λεωνίδας, το Πρότυπο του Πολεμιστή.
2.- Θεμιστοκλής, το Πρότυπο του Πολιτικού.
3.- Φειδίας, το Πρότυπο του Καλλιτέχνη.
4.- Σωκράτης, το Πρότυπο του Φιλοσόφου.             
http://autochthonesellhnes.blogspot.gr/ , http://www.heliodromion.gr/                                                                      
____________________________
«Επαινείται δ’ αυτού και το περί τον δίγλωσσον έργον εν τοις πεμφθείσιν υπό βασιλέως επί γης και ύδατος άτησιν. Ερμηνεία γαρ όντα συλλαβών δια ψηφίσματος απέκτεινεν ότι φωνήν Ελληνίδα βαρβάροις προστάγμασιν ετόλμησε χρήσαι».
Πλούταρχος, στον βίο του Θεμιστοκλή (6,4,2)
 Το απόσπασμα αυτό, λοιπόν, μας λέει ότι, όταν ο Ξέρξης απέστειλε αντιπροσωπεία για να ζητήσει «γην και ύδωρ» από τους Αθηναίους, ο Θεμιστοκλής, παρά τα καθιερωμένα, διέταξε να συλληφθεί ο διερμηνέας και με ψήφισμα τον εθανάτωσε με την αιτιολογία ότι ΕΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΕ ΒΑΡΒΑΡΙΚΑ ΠΡΟΣΤΑΓΜΑΤΑ…

ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Για να δούμε τί μας λέει ο μύθος του Τριπτόλεμου με την θεά Δήμητρα. Πρόκειται για έναν μύθο των Ελευσινίων Μυστηρίων, σύμφωνα με τον οποίο η θεά Δήμητρα μετά από μία περιπλάνηση με το ιπτάμενο πύρινο άρμα της, που εσύρετο από "φτερωτούς δράκοντες", προσγειώθηκε στην "αγέλαστο πέτρα" στην Ελευσίνα.
Ύστερα παρέδωσε το ίδιο αυτό φτερωτό άρμα σε έναν από τους τέσσερις βασιλείς της Ελευσίνας, τον Τριπτόλεμο, ο οποίος έφυγε πετώντας, και απουσίασε γα πολλά χρόνια με σκοπό να διδάξει και σε άλλους λαούς την τέχνη της σποράς, του σίτου και του θερίσματος των χωραφιών.
Είναι σκανδαλιστικά παρόμοια η τοπωνυμία της περιοχής ("Ελευσίς") με την λέξη "έλευσις", που θα μπορούσε κάλλιστα να υποδηλώνει την έλευση της θεάς Δήμητρας με το ιπτάμενο άρμα της. Επιπλέον το εκπολιτιστικό έργο το οποίο ανέλαβε να φέρει σε πέρας ο Τριπτόλεμος με τα μέσα που του παρείχε η θεά, καταγράφεται και σε μυθολογίες άλλων λαών.
Μεταφέρουμε χαρακτηριστικά από το βιβλίο του Γουίλ Ντιράν (Wil Durant) "Η ιστορία και ο πολιτισμός της Κίνας" την μαρτυρία της Κινεζικής παράδοσης: "...Πριν έρθουν οι ουράνιοι Βασιλείς, οι άνθρωποι στην Κίνα ζούσαν σαν τα ζώα. Σκεπάζονταν με δέρματα ζώων, τρέφονταν με ωμό κρέας και δεν ήξεραν τον πατέρα τους... ...Όταν ήρθε ο Φου Χι, με την βοήθεια μιας πολύ μορφωμένης βασίλισσας, έμαθε στον λαό τον γάμο, την μουσική, τα γράμματα, και την ζωγραφική. Τους έμαθε επίσης να ψαρεύουν με δίκτυα και να καλλιεργούν τον μεταξοσκώληκα... Μετά τον θάνατο του Φου Χι, το έργο του το συνέχισε ο Σενγκ Μουγκ. Αυτός βρήκε το αλέτρι, τη γεωργία, το εμπόριο, την Ιατρική επιστήμη, και το πως να θεραπεύονται οι άνθρωποι με τα βότανα..."
Παραστάσεις του άρματος με τους φτερωτούς δράκοντες έχουμε σε ένα πλήθος από αρχαία αγγεία. Ένα τέτοιο άρμα συναντάμε και στην τραγωδία του Ευριπίδη "Μήδεια", πάνω στο οποίο αποχωρεί στο τέλος του έργου η τραγική παιδοκτόνος. Αυτού του είδους οι σκηνοθετικές παρεμβάσεις προξενούν την περιέργεια, αφού η θεατρική τους απόδοση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για την εποχή και σίγουρα θα προξενούσε πολλά προβλήματα.
Η εμμονή των δημιουργών και ιδιαίτερα του Αισχύλου στην χρήση (στο θέατρο) φτερωτών αρμάτων, ιπταμένων ανθρώπων και ζώων, αλλά και περιέργων ενδυμάτων με χαρακτηριστικούς τους περίφημους κοθόρνους (μεγάλες μπότες που θυμίζουν έντονα αυτές των σημερινών αστροναυτών), υποδηλώνει την επιθυμία των τραγωδών να γίνει πιστή καταγραφή των μύθων ή τουλάχιστον την προσπάθεια να περάσουν εμμέσως στο κοινό κάποιες κρυφές αλήθειες (χωρίς η μία περίπτωση να αναιρεί την άλλη).
Στην τραγωδία του Αισχύλου "Προμηθέας Δεσμώτης" βλέπουμε τον Ωκεανό και τις κόρες του να έρχονται στον Προμηθέα οδηγώντας "με την θέληση, χωρίς χαλινούς" ένα "τετράσκελο πουλί".
Στα αποσπάσματα που σώθηκαν από την τραγωδία "Σφίγγα" τον βλέπουμε να μιλάει για ένα "πουλί πού 'χει νυχάτο χέρι, το πολεμικό, με το κοντάρι", ενώ στον "Αγαμέμνονα" είναι χαρακτηριστική η εντολή: "τα σκυλιά, τα τολμηρά, όπου πετάνε στον αγέρα άφησε".
Η πιθανή εμμονή του Αισχύλου να αποκαλύψει με συμβολισμούς στους θεατές κάποια μυστικά, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΟΤΙ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ, ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ.
Είναι πολλές οι αναφορές των μύθων για τα ηλιακά άρματα με τα οποία ταξίδευαν διάφοροι ήρωες, με χαρακτηριστικότερο τον μύθο του ταξιδιού του Φαέθωνος.
Ακόμη οι αναφορές σε αστρονομικά θέματα, διαφόρων μυημένων στα Μυστήρια φιλοσόφων, ξεπερνούν τα όρια των γνώσεων, που κατά την συμβατική ιστορία θα έπρεπε να έχουν. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Σωκράτη στον "Φαίδωνα" του Πλάτωνα, όπου μιλάει για την σφαιροειδή μορφή της Γης, την περιγράφει πώς φαίνεται από ψηλά, και λέει ότι αυτό που εμείς βλέπουμε για ουρανό δεν είναι ο πραγματικός, αλλά όταν βγούμε έξω από αυτόν (έξω από την ατμόσφαιρα) βλέπουμε την πραγματική του εικόνα.
Από το περιοδικό NEXUS Μάιος 1998

MΕ ΑΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ Η ΠΡΩΘΙΕΡΕΙΑ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΕΧΟΥ

Στο Παναθηναϊκό Στάδιο πραγματοποιήθηκε η τελετή Αφής και Παράδοσης της Φλόγας στην Κίνα για την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων Νέων «Ναντσίνγκ 2014», με νέα Πρωθιέρεια την Κατερίνα Λέχου.
Η τελετή ήταν λιτή, όμως με την απλότητά της θύμισε την Αρχαία Ελλάδα, με την γνωστή ηθοποιό να ανάβει τη δάδα με τη βοήθεια του κοίλου κατόπτρου και στη συνέχεια ακολούθησε μία μίνι λαμπαδηδρομία εντός Σταδίου.
Στη συνέχεια, η φλόγα παραδόθηκε στους Κινέζους διοργανωτές.
http://www.news.gr/

Δευτέρα 5 Μαΐου 2014

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ - ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ

Όλοι έχουμε ακούσει για το συνειδητό και το υποσυνείδητο. Το υποσυνείδητο είναι μια αποθήκη πληροφοριών από την οποία αντλούμε εικόνες ήχους κτλ για να αποκωδικοποιήσουμε κάτι. Π.χ. σπάει ένα γυαλί, τα ηχητικά κύματα τα οποία λαμβάνουν τα αυτιά μας τα στέλνουν στον εγκέφαλο για αποκωδικοποίηση, ο εγκέφαλος τρέχει στην αποθήκη (υποσυνείδητο) βρίσκει τον ίδιο ήχο ή παραπλήσιο από την data base και σχηματίζει την εικόνα ότι είναι ένα γυαλί που έσπασε...
Ο Σωκράτης στον "Φαίδωνα" μας δίνει ένα ανάλογο παράδειγμα με την όραση και την οπτική ισότητα.
Αυτά συμβαίνουν σε επίπεδο αισθητού δηλαδή ύλης, τι γίνεται όμως σε επίπεδο νοητού, δηλαδή καταστάσεων, γεγονότων κτλ;
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν εδώ και πολλά χρόνια ότι ο μέσος άνθρωπος ζει και αντιδρά 95% με το υποσυνείδητο και 5% με το συνειδητό, αυτό δημιουργεί μια καλή ερώτηση: τελικά ζούμε σε έναν υποσυνείδητο κόσμο; (δηλαδή σε ένα Matrix?), επίσης τι θα συνέβαινε αν κάποιοι οι οποίοι γνώριζαν τον μηχανισμό αυτόν, δημιουργούσαν και γέμιζαν με συγκεκριμένες ασύμμετρες εικόνες το υποσυνείδητο μας με σκοπό την επιβολή των σχεδίων τους...; θα συνέβαινε αυτό που ήδη συμβαίνει...
Τα σχολεία Πανεπιστήμια κτλ δεν μας μαθαίνουν τον μηχανισμό με τον οποίο εμείς μόνοι μας θα διακρίνουμε την αλήθεια από το ψεύδος, αλλά μας μαθαίνουν έτοιμες γνώσεις-έννοιες τις οποίες κάποιοι άλλοι έχουν ορίσει γι εμάς, αυτό σημαίνει ότι οικειοποιούμαστε ξένες ιδέες άρα και ξένη προσωπικότητα.
Το αντικλείδι
Την πραγματικότητα-αλήθεια όμως υπάρχει τρόπος να την προσεγγίσουμε, διότι μπορεί να λένε μερικοί ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική για τον καθένα ανάλογα τις γνώσεις και την νοημοσύνη του, παρόλα αυτά υπάρχει μια παγκόσμια πραγματικότητα-αλήθεια η οποία λειτουργεί απόλυτα μαθηματικά όπως άλλωστε και ολόκληρη η δημιουργία.
Ο μηχανισμός αυτός γίνεται ορατός από τα Πλατωνικά κείμενα, στα οποία ο Σωκράτης χρησιμοποιεί συγκεκριμένες μαθηματικές μεθόδους για την εύρεση της αλήθειας και τον ξεχωρισμό της από το ψεύδος! Βασίζεται στο root των μαθηματικών δηλαδή το 0/1, αυτό που είπε αργότερα ο Αριστοτέλης ως "εξίσωση των αντιθέτων".
Ο Σωκράτης στην απολογία του αναφέρει ότι δεν ήταν δάσκαλος και ότι δεν δίδαξε ποτέ τίποτα κανέναν, δεν είχε μαθητές αλλά συνομιλητές, τι εννοούσε; Ότι δεν έδωσε έτοιμη γνώση, αλλά έδειχνε τον τρόπο με τον οποίο ο συνομιλητής μόνος του θα δει τον εαυτό του (γνώθι εις εαυτόν), θα ξεχωρίσει το αόριστο από το ορισμένο, θα διακρίνει και θα ξεχωρίσει τις αντίθετες έννοιες που πριν είχε σε σύγχυση μέσα στο μυαλό του, οπότε και την αλήθεια από το ψεύδος. Η επίπονη διαδικασία που υπέβαλε ο μαθητής στο να κοιτάξει μέσα στον εαυτό του (γνώθι εις εαυτόν) παραλληλίστηκε με τους πόνους της γέννας, η εύρεση της αλήθειας ως γέννεση και η μέθοδος αυτή του Σωκράτη ονομάστηκε "μαιευτική".
Εδώ μας αποκαλύπτουν οι πρόγονοι μας λίγο πολύ, ότι η ζωή μοιάζει σαν σπείρα, αν την κοιτάξεις από κάτοψη μοιάζει σαν κύκλος αλλά αν την κοιτάξεις από άλλη οπτική βλέπεις και τις διαβαθμίσεις της εξέλιξης (εξέλιξη="εκ του έλικος" δηλαδή DNA).
Ο Σωκράτης το πρώτο πράγμα που έκανε πριν ξεκινήσει μια συνομιλία ήταν να ορίζει τις έννοιες, διότι δεν ήταν δυνατόν να αποκαλούμε κάποιον ή κάτι "καλό" ή "κακό" εφόσον δεν γνωρίζουμε τι είναι "καλό" και τι "κακό". Με την μέθοδο των αντιθέτων (0/1) όριζε τις έννοιες, τις έκανε "reserved words", και προχωρούσε στην εύρεση της αλήθειας χρησιμοποιώντας και το If/else, δηλαδή έφτιαχνε το πρόγραμμα. Π.χ. δεν μπορεί κανείς να πει "ένας νάνος 3 μέτρων" διότι έχουμε ορίσει ότι ο νάνος είναι το πολύ 1 μέτρο και ο γίγας 3 μέτρα, οπότε "νάνος 3 μέτρα" είναι αντίθετες έννοιες άρα υπάρχει ψεύδος.
Ο Σωκράτης ήταν ο πρώτος ο οποίος απέδειξε μαθηματικά ότι "η κακία είναι άγνοια" διότι αν τα ανθρωποειδή που χρησιμοποιούν την κακία για να "ανέβουν" κοινωνικά και οικονομικά, κατανοήσουν την πραγματικότητα θα διακρίνουν ότι οι προσπάθειες τους είναι μάταιες, όχι στον υλικό κόσμο αλλά στον ευρύτερο νοητό ο οποίος κατ' επέκταση επηρεάζει και τον υλικό.
Αν σήμερα λοιπόν αυτοί οι κάποιοι χρησιμοποιούν το υποσυνείδητο για να μας γεμίσουν λανθασμένες εικόνες εμείς αντιστεκόμαστε με την Σωκρατική λογική ευρέσεως της αλήθειας όπως υπάρχουν στα Πλατωνικά κείμενα.

Κυριακή 4 Μαΐου 2014

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΩΡΑ ΡΙΧΝΟΝΤΑΝ ΣΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ !

Οι έφοροι, εν τούτοις, οι οποίοι τον κατεδίωκαν, αφού δεν τον επρόλαβαν αμέσως τότε, πριν εισέλθη εις τον ιερόν χώρον, αφήρεσαν ακολούθως την στέγην του οικήματος, και επωφεληθέντες την στιγμήν που ευρίσκετο εντός αυτού, τον απέκλεισαν, αποφράξαντες τας θύρας με τοίχον, και στήσαντες εμπρός εις το οίκημα φρουράν, επεδίωξαν να τον αναγκάσουν διά της πείνης να παραδοθή. Αλλ' ενώ έμελλεν από στιγμής εις στιγμήν να εκπνεύση, αντελήφθησαν την κατάστασιν του και τον έβγαλαν από τον ιερόν περίβολον, ενώ εισέτι ανέπνεεν. Αλλά μόλις τον έβγαλαν, απέθανεν αμέσως. Και κατ' αρχάς μεν εσχεδίασαν να τον ρίψουν εις τον Καιάδαν, όπου ρίπτουν τους κακούργους. Έπειτα όμως μετέβαλαν γνώμην και τον έθαψαν εκεί πλησίον.
ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ ,Α,134 (ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥΣΑΝΙΑ)

Πέμπτη 1 Μαΐου 2014

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Οι Αρχαίοι Έλληνες, ως φλογεροί φυσιολάτρες, γιόρταζαν το άνοιγμα των λουλουδιών και το φτάσιμο της άνοιξης. Από τα αρχαιότερα χρόνια του πολιτισμού τους, μαζί με τις Ορφικές διδασκαλίες, το ρόδο έγινε σύμβολο και υμνήθηκε.
Ο Ανακρέων ύμνησε έτσι το άνθος αυτό του Μαγιού«Ρόδον, άνθος των ερώτων αναμίξωμεν τω Βάκχω ρόδον, ωραίον άνθος ενθέντες τοις κροτάφοις ευθυμήσωμεν εν τούτοις».