Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2020
ΛΙΒΑΝΙΟΣ: ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ
Σε μια εποχή που η ανθρωπότητα διάβαινε το κατώφλι του Μεσαίωνα, ο Λιβάνιος υπερασπίστηκε τον Ελληνικό πολιτισμό και, παραμένοντας πεισματικά εθνικός, επέλεξε την οδό της αντιπαράθεσης με τον μισαλλόδοξο σκοταδισμό των πιστών του χριστιανικού δόγματος.
Στην Ελλάδα, το όνομα και το έργο του παραμένουν εδώ και αιώνες στην αφάνεια και η «επίσημη» φιλολογία τον αγνοεί σκανδαλωδώς…
Ως Έλληνας διανοούμενος, ο Λιβάνιος δεν διακατεχόταν από κανενός είδους αποστολικό ζήλο [Ο θρησκευτικός αποστολικός ζήλος δεν υπήρξε ποτέ γνώρισμα του Ελληνισμού -αντιθέτως, είναι το κύριο γνώρισμα του Ιουδαϊσμού και των αιρέσεών του. Ο Ελληνισμός ως τρόπος κοσμοθεώρησης και στάση ζωής, δεν προπαγανδίζεται ώστε να γίνει αντικείμενο μαζικής πίστης.] και έτρεφε την ψευδαίσθηση ότι αρκούσε να γίνει κανείς κοινωνός της Ελληνικής παιδείας ώστε να αναγνωρίσει την ανωτερότητά της διά βίου.
Από την πλευρά τους, οι χριστιανοί έβλεπαν στο πρόσωπο του Λιβάνιου τον ιδεώδη δάσκαλο, εκείνον που θα τους παρείχε τα εφόδια ώστε να ξεφύγουν από την πνευματική μιζέρια και να ανοιχτούν στην κοινωνία ως ισοδύναμοι των εθνικών. Έτσι, από τα χέρια του Λιβάνιου πέρασε ο αξιολογώτερος χριστιανός όλων των εποχών, ο Μέγας Βασίλειος, καθώς και το μετέπειτα «βαρύ πυροβολικό» του Xριστιανισμού, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Ο τελευταίος δεν δίστασε αργότερα να επιτεθεί στον Λιβάνιο, λούζοντάς τον με βρισιές που μόνο από ένα «χρυσό στόμα» δεν θα περίμενε κανείς να βγουν: «Ω μιαρέ… Ω ληρόσοφε… Άθλιε και ταλαίπωρε».
Ο Χρυσόστομος βρίζει τον παλιό του δάσκαλο επειδή ο δεύτερος θρήνησε για τον εμπρησμό του ναού του Απόλλωνα στη Δάφνη. Στον λόγο του «Εις τον Άγιον Βαβύλαν», οργίζεται με τον Λιβάνιο που τόλμησε να πει ότι την φωτιά την έβαλε ανθρώπινο χέρι, και υποστηρίζει (ο Χρυσόστομος) ότι τον ναό τον έκαψε ο ίδιος ο θεός των χριστιανών. Και συμπεραίνει: «Πράγματι, οι Έλληνες είναι πάντα παιδιά· δεν υπάρχει ώριμος Έλληνας» -κι αυτό επειδή δεν πίστευαν, όπως εκείνος, ότι δράστης του εμπρησμού ήταν ο Θεός…
Αντιθέτως, με τον Μέγα Βασίλειο ο Λιβάνιος διατηρούσε ειλικρινή φιλία… Ύστερα από μια περίοδο διακοπής της αλληλογραφίας που διατηρούσαν, ο Βασίλειος γράφει: «Αν σκεφτώ ότι παρ’ όλο που ζεις μες στα γράμματα παραλείπεις να μου γράψεις, δεν έχω παρά να το πάρω απόφαση ότι με έχεις ξεχάσει. Αν σωπαίνεις εσύ που τό ‘χεις τόσο εύκολο να μιλάς και να γράφεις, είναι φανερό ότι αυτό οφείλεται είτε στην υπεροψία είτε στη λήθη. Εγώ όμως σ’ αυτή σου τη σιωπή απαντώ με την προσαγόρευσή μου: Χαίρε, λοιπόν, αξιότιμε, κι αν θες γράψε μου κι αν δεν σ’ αρέσει μη μου γράφεις». Η αλληλογραφία, συνεχίστηκε, άγνωστο όμως μέχρι πότε.
Το +386, τα πάντα έχουν πια κριθεί προ πολλού… Μία από τις συγκλονιστικότερες στιγμές της Ελληνικής ιστορίας: Ο πολιτισμός που επί μία χιλιετία λάμπρυνε την ανθρωπότητα, εκπροσωπείται τώρα από έναν μοναχικό γέροντα που βλέποντας τα πάντα γύρω του να γκρεμίζονται, βρήκε το θάρρος να ορθώσει το ανάστημά του και να απευθυνθεί στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, ηθικό αυτουργό των καταστροφών.
Ο Λιβάνιος ήταν ένας από τους λίγους εθνικούς διανοούμενους που βγήκαν ζωντανοί από τις σφαγές της δεκαετίας του 370.
Χάρις στο κύρος του και την ανοχή που απολάμβανε επί τρεις δεκαετίες (μιας και ως φιλόλογος, ήταν πολύτιμος δάσκαλος για τους νεαρούς χριστιανούς), ο Λιβάνιος κατά κάποιον τρόπο, είχε το ένα πόδι χωμένο στην πόρτα εμποδίζοντας την εξουσία να του την κλείσει κατάμουτρα. Εξαντλεί λοιπόν όλα τα περιθώρια ανοχής, που όπως διαπιστώνει κανείς είναι πολύ στενά: Δεν του μένει παρά να καταφύγει σε δικονομικά επιχειρήματα αλλά και να επισημάνει στον θρησκόληπτο Θεοδόσιο ότι είναι προς το οικονομικό του συμφέρον να αφήσει απείραχτους τους Ελληνικούς ναούς, ότι τα αγάλματα χάρη στην αισθητική τους αξία δεν θα ‘πρεπε να καταστραφούν, ότι ένας ναός μπορεί να στεγάσει μία δημόσια υπηρεσία, ότι οι εθνικοί είναι δουλευτάδες και παράγουν πλούτο, ενώ οι χριστιανοί είναι κηφήνες και κοινωνικά παράσιτα.
Όμως «εις μάτην», όπως έγραψε ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: «Εις μάτην ο περιώνυμος σοφιστής Λιβάνιος επ’ ελπίδι του να συγκινήση την ψυχήν του Θεοδοσίου, περιέγραψε τα παθήματα του Αρχαίου θρησκεύματος… Η φωνή αύτου δεν εισηκούσθη και το έργον της καταστροφής εξηκολούθησε»…
Διαβάστε: Λιβάνιος προς τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο: Υπέρ των Ελληνικών ναών:
Ετικέτες:
Επισημάνσεις,
Ιστορία,
Μη συμβατική Ιστορία - Για λίγους
Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2020
ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ.
Στο σημείο αυτό του έπους παρακολουθούμε τους Αχαιούς να καταδιώκονται από τους Τρώες και να κλείνονται μέσα στα ξύλινα τείχη που έχουν χτίσει μπροστά από τα πλοία τους. Ο γενναίος Έκτωρ είναι έτοιμος να διαβεί την προστατευτική τάφρο και να επιτεθεί στο τείχος, αλλά την ίδια στιγμή εμφανίζεται στον ουρανό ένα κακό σημάδι: ένας αετός πετάει από τ’ αριστερά κρατώντας στα νύχια του ένα πληγωμένο φίδι. Το ερπετό, ωστόσο, καταφέρνει να δαγκώσει τον αετό, με αποτέλεσμα εκείνος να πληγωθεί και έτσι ν’ αναγκαστεί ν’ αφήσει το θήραμά του, το οποίο πέφτει αιμόφυρτο μπροστά στους Τρώες.
Τότε ο Τρώας Πολυδάμας φοβούμενος τον κακό οιωνό συμβουλεύει τον Έκτορα να μην επιτεθούν.
Εκείνος, όμως, θα του δώσει μια μεγαλειώδη απάντηση, που έμελλε να γίνει διαχρονική: «εἷς οἰωνός ἄριστος, άμύνεσθαι περί πάτρης» (Ένας είναι ο άριστος οιωνός, να μάχεσαι για την πατρίδα).
Ένα υπέροχο μάθημα για το Ομηρικό Έπος που όλοι οι Έλληνες οφείλουν να γνωρίζουν!
ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΣ, Ραψωδία Μ' (απόσπασμα) ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ ...
Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2020
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ
Σε ένα πολύ σημαντικό απόσπασμα του ο Δαμάσκιος, στο έργο του "Σχόλια στον Πλατωνικό Φαίδωνα 130", καταγράφει επιγραμματικά, αλλά ταυτόχρονα πολύ εμπεριστατωμένα, την πορεία της ψυχής, όπως έχει καταγραφεί στους μύθους και δίνει το κλειδί για την αποκωδικοποίηση και ταυτόχρονα την σύνδεση των διαφόρων μύθων μεταξύ τους, και έτσι μας επιτρέπει να αποκτήσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα και άποψη για το θέμα αυτό.
"Ότι Κορικώς μεν εις γένεσιν κάτεισιν η ψυχή,Διονυσιακώς δε μερίζεται υπό της γενέσεως,
Προμηθείως δε και Τιτανικώς εγκαταδείται τωι σώματι.
Λύει μεν ουν αυτήν Ηρακλείως ισχύσασα,
Συναιρεί δε δια Απόλλωνος
Και της Σωτείρας Αθηνάς καθαρκτικώς τωι όντι φιλοσοφούσα,
κατά τον τρόπο του Διονύσου διασπάται κατά την γένεση,
κατά τον τρόπο του Προμηθέα και των Τιτάνων δένεται με το σώμα,
απελευθερώνεται αποκτώντας την δύναμη του Ηρακλή,
συμμαζεύεται με τον Απόλλωνα
και με την Σώτειρα Αθηνά καθάρεται με την αληθή Φιλοσοφία,
Λύει μεν ουν αυτήν Ηρακλείως ισχύσασα,
Συναιρεί δε δια Απόλλωνος
Και της Σωτείρας Αθηνάς καθαρκτικώς τωι όντι φιλοσοφούσα,
Ανάγει δε εις τα οικεία αίτια αυτήν μετά της Δήμητρος"
Κατά τον τρόπο της Κόρης η ψυχή κατέρχεται σε γένεση,κατά τον τρόπο του Διονύσου διασπάται κατά την γένεση,
κατά τον τρόπο του Προμηθέα και των Τιτάνων δένεται με το σώμα,
απελευθερώνεται αποκτώντας την δύναμη του Ηρακλή,
συμμαζεύεται με τον Απόλλωνα
και με την Σώτειρα Αθηνά καθάρεται με την αληθή Φιλοσοφία,
ανάγεται δε στα αίτια της με την Δήμητρα.
Βλέπουμε εδώ ότι καταγράφονται επιγραμματικά οι φάσεις της πορείας της ψυχής, αλλά ταυτόχρονα αντιστοιχούνται σε κάθε φάση οι αντίστοιχοι μύθοι:
Άνοδος και κάθοδος: Κόρη / Δήμητρα
Εγκλωβισμός και απελευθέρωση: Προμηθεύς/Ηρακλής
Διαμελισμός και επανολοκλήρωση: Διόνυσος / Απόλλων και Αθηνά
Εγκλωβισμός και απελευθέρωση: Προμηθεύς/Ηρακλής
Διαμελισμός και επανολοκλήρωση: Διόνυσος / Απόλλων και Αθηνά
Μελετώντας λοιπόν τους σχετικούς μύθους και αποκτώντας στο μυαλό μας μια ολοκληρωμένη εικόνα του θέματος αυτού, διευρύνουμε την συνειδητότητα μας με αποτέλεσμα να διευκολυνόμαστε στην προσπάθεια μας αποκωδικοποίησης της Ελληνικής Μυθολογίας.
Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2020
Πρώτη βρετανίδα αστροναύτης: «Οι εξωγήινοι υπάρχουν και ζουν ανάμεσά μας»
Η πρώτη Βρετανίδα αστροναύτης που βρέθηκε στο διάστημα ισχυρίζεται πως οι εξωγήινοι υπάρχουν και είναι πιθανό να ζουν ανάμεσά μας στην γη.
Μιλώντας στο περιοδικό Observer, η Έλεν Σάρμαν, δήλωσε: «Υπάρχουν δισεκατομμύρια αστέρια στο διάστημα και σίγουρα υπάρχουν όλων των ειδών ζωής».
Η Σάρμαν, είπε επίσης, πως «μπορεί οι εξωγήινοι να μην είναι φτιαγμένοι από άνθρακα και άζωτο όπως ο άνθρωπος και για αυτό να μην τους βλέπουμε αλλά βρίσκονται ανάμεσά μας».
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, τρία βίντεο που διέρρευσαν και υποτίθεται έδειχναν UFO θεωρήθηκαν ως γνήσια από το αμερικανικό ναυτικό.
Τα βίντεο που δημοσιεύτηκαν από την Ακαδημία Τεχνών & Επιστημών, The Stars, τον Δεκέμβριο του 2017 και τον Μάρτιο του 2018 - παρουσίαζαν πολλά μυστήρια αντικείμενα που ταξίδευαν στον αέρα με μεγάλη ταχύτητα.
Πηγή: https://news.sky.com/
Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020
Το ΜΗΝΥΜΑ του Αλέξανδρου Υψηλάντη, το 1820, πριν 200 χρόνια, επίκαιρο και σήμερα: «Μόνοι μας να αποσείσωμεν τον ζυγόν της τυραννίας»
Ισχύει απόλυτα και για την σημερινή συγκυρία και συγκεκριμένα για το 2020 το μήνυμα που έστειλε και ασπάζομαι ο συμπατριώτης μου Αλέξανδρος Υψηλάντης, εθνεγέρτης της ελληνικής επανάστασης του 1821, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, Γενικός Επίτροπος της Αρχής.
Απευθυνόμενος στους αρχιερείς, άρχοντες και προεστούς, προύχοντες του Γένους, απανταχού εις τας νήσους του Αρχιπελάγους διατριβόντες, πριν από διακόσια χρόνια και συγκεκριμένα στις 8 Οκτωβρίου 1820, με τα εξής λόγια:
«…Ναι αδέλφια ομογενείς,
Έχετε πάντοτε προ οφθαλμών ότι ποτέ ξένος δεν βοηθεί ξένον, χωρίς μεγαλύτερα κέρδη. Το αίμα το οποίον θέλουν χύσει οι ξένοι δι’ ημάς, θέλομεν το πληρώσει ακριβότερα και ουαί εις την Ελλάδα, όταν συστηματική δεσποτεία ενθρονιστεί εις τα σπλάχνα της. Όταν όμως μόνοι μας αποσείσωμεν τον ζυγόν της τυραννίας, τότε της Ευρώπης η πολιτική θέλει βιάσει όλας τας ισχυράς δυνάμεις να κλείσωσι με ημάς συμμαχίας και επιμαχίας αδιαλύτους»…
Το μήνυμα αυτό είναι σαν να απευθύνεται σήμερα στον απανταχού Ελληνισμό.
Δεν υπάρχει σωτηρία για την Ελλάδα, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, αν περιμένουν οι Έλληνες να τους σώσουν οι «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί τους» Αμερικανοί, Γερμανοί, Γάλλοι κλπ., όταν οι ίδιοι δεν θέλουν να σώσουν τον εαυτό τους, περιμένοντας τους άλλους να τους σώσουν.
Η ιστορία ποτέ δεν επιβεβαίωσε μια τέτοια πολιτική. Οφείλουμε λοιπόν να αποβάλλουμε την «συστηματική δεσποτεία» ενδοτισμού, εξάρτησης και υποτέλειας, που μας διακατέχει και να αναλάβουμε εμείς πρώτοι τις ευθύνες μας απέναντι στην πατρίδα, αν θέλουμε να μας βοηθήσουν και οι ξένοι, για να «αποσείσωμεν τον ζυγόν», που θέλει να μας επιβάλει ο νέο-οθωμανισμός, όπως λέει πολύ σωστά ο Αλέξανδρος Υψηλάντης.
Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2020
ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ ΜΕ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
Ένα αρχαιολογικό εύρημα γεμάτο ευχές!
Υγεία, Ζωή, Χαρά, Ειρήνη, Ευθυμία, Ελπίς
Τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου του 4ου αι. από την Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας που ανακαλύφθηκε το 1857 και βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.
Η ΧΡΥΣΗ ΑΛΥΣΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ
Από τότε που ο Πλάτων ίδρυσε την Ακαδημία του στην Αθήνα, η Ακαδημία του Πλάτωνος απετέλεσε κατά γενική ομολογία το πρώτο Πανεπιστήμιο στον κόσμο και έδωσε στην ανθρωπότητα παρακαταθήκες και πνευματικούς θησαυρούς που διαχρονικά απετέλεσαν τον κινητήριο μοχλό για την πνευματική πορεία αλλά, και σε δύσκολες στιγμές, την αναγέννηση της ανθρωπότητας.
Η Πλατωνική άλυσος ήταν και ο πυρήνας αντίστασης στις εκάστοτε επαπειλούμενες προσπάθειες πνευματικού σκοταδισμού και μισαλλοδοξίας και πολλοί από τους φιλοσόφους που δίδασκαν αλλά και διηύθυναν την Ακαδημία αντιστάθηκαν ο καθένας με τον τρόπο του και διέσωσαν μοναδικούς πνευματικούς θησαυρούς που αποτελούν σήμερα αντικείμενο μελέτης εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως.
Αλλωστε όπως μας λέει ο Whithead «Ολη η Δυτική Φιλοσοφία είναι μια σειρά από υποσημειώσεις στον Πλάτωνα».
Το τέλος της Πλατωνικής Ακαδημίας μετά από 917 έτη λειτουργίας, συνέβη όταν με διάταγμα του Ιουστινιανού έγινε το κλείσιμο της Ακαδημίας και οι εναπομείναντες Φιλόσοφοι με επικεφαλής τον τελευταίο Διευθυντή της Πλατωνικής Ακαδημίας Δαμάσκιο αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Περσία όπου με την προστασία του Χορσρόη προσπάθησαν να συνεχίσουν το έργο τους.
Η δύναμη της Πλατωνικής διδασκαλίας ήταν τέτοια που η Χριστιανική Εκκλησία αναγκάστηκε να την αναθεματίσει, πράγμα που αποτελεί και τίτλο τιμής της:
«Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων, αφ’ εαυτών και την καθ’ ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τας πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις και ως αυθυπόστατον την ύλην παρά των ιδίων μορφούσθαι λέγουσι, και προφανώς διαβάλλουσι το αυτεξούσιον του Δημιουργού, του από του μη όντος εις το είναι παραγαγόντος τα πάντα, και ως ποιητού πάσιν αρχήν και τέλος επιτιθέντος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς ανάθεμα τρις».
«Τοις δεχομένοις και παραδιδούσι τα μάταια και ελληνικά ρήματα, ότι τε προϋπαρξίς εστι των ψυχών, και ουκ εκ του μη όντος τα πάντα εγένετο και παρήχθησαν..... ανάθεμα τρις».
«Συνοδικόν της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας»
Τιμώντας τον Πλάτωνα, ας στρέψουμε την μνήμη μας και ας ευχαριστήσουμε όλους όσους διατήρησαν και διέδωσαν την Πλατωνική διδασκαλία αναμιμνησκόμενοι τους Διευθυντές της Πλατωνικής Ακαδημίας, στον βαθμό που έχουν διασωθεί τα ονόματα τους και η περίοδος ανάληψης των καθηκόντων τους.
ΠΛΑΤΩΝ (-388 έως -348)
Σπεύσιππος (-348 έως -339)
Ξενοκράτης (-339 έως -314)
Πολέμων (-314 έως -270)
Κράτης ο Αθηναίος (-270 έως -265)
Αρκεσίλαος(-265 έως -241)
Λακύδης (-241 έως -225)
Τηλεκλής και Εύανδρος(-225 έως -167)
Ηγήσινος (-167 έως -165)
Καρνεάδης (-165 έως -131)
Κράτης εκ Ταρσού(-131 έως -127)
Κλειτόμαχος(-127 έως -110)
Φίλων εκ Λαρίσσης (-110 έως -84)
Καταστροφή Πλατωνικής Ακαδημίας από Σύλλα -86
«Επεχείρησε τοις ιεροίς άλσεσι, και τήν τε Ακαδήμειαν έκειρε δενδροφορωτάτην προαστείων ούσαν καί το Λύκειον» (Εβαλε χέρι και στα ιερά άλση και κατέστρεψε την Ακαδημεία που ήταν το πιο δενδροφυτευμένο προάστειο και το Λύκειο)
Την οποία ο Κικέρων το -79 όταν ήταν στην Αθήνα επισκεπτόμενος την Ακαδημία ένα απόγευμα περιγράφει σαν «ήσυχη και ερημωμένη μια τέτοια ώρα της μέρας».
Αντίοχος Ασκαλων -84
....
Πλούταρχος Αθηναίος
Συριανός
Πρόκλος
Μαρίνος
Ισίδωρος
Δαμάσκιος
Όπως επίσης και τους τελευταίους φιλοσόφους οι οποίοι ακολούθησαν τον Δαμάσκιο στην αναζήτηση ελεύθερης έκφρασης στην Περσία:
«ου πολλώ γαρ έμπροσθεν Δαμάσκιος ο Σύρος και Σιμπλίκιος ο Κίλιξ Ευλάμιός τε ο Φρύξ και Πρισκιανός ο Λυδός Ερμείας τε και Διογένης οι εκ Φοινίκης και Ισίδωρος ο Γαζαίος»
Σιμπλίκιος ο Κίλιξ
Ευλάμιος ο Φρυξ
Πρισκιανός ο Λυδός
Ερμείας εκ Φοινίκης
Διογένης εκ Φοινίκης
Ισίδωρος ο Γαζαίος
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ
(Για μια εκτενή αναφορά στην ζωή του Πλάτωνα γεμάτη από άγνωστες σε γενικές γραμμές λεπτομέρειες και απόδοση τιμής στην μνήμη του, ανατρέξτε στην ανάρτηση: http://empedotimos.blogspot.com/2009/05/blog-post_20.html )
Πηγή: ΟΡΦΙΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Περί Γάμου - Αστέριος Χοϊλούς
Ο
Αστέριος Χοϊλούς είναι συγγραφέας των
βιβλίων «ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»
(2015) και «ΟΙ ΕΠΤΑ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ» (2018),
εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ.
ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΛΟΥ
«Όλη η Πλατωνική Φιλοσοφία, Περικλή, καλύτερε μου φίλε, και η αρχή νομίζω ότι εμφανίστηκε σύμφωνα με την αγαθόμορφη θέληση των θεών, αποκαλύπτοντας το κρυμμένο σε αυτούς νόημα και την αλήθεια η οποία μαζί με τα όντα έλαβε υπόσταση μέσα στις ψυχές που περιστρέφονται μέσα στον κόσμο της γένεσης, όσο επιτρέπεται σε αυτές να μετέχουν σε τόσο υπερφυσικά και σπουδαία πράγματα, και ότι πάλι αργότερα αυτή τελειοποιήθηκε και, αφού αποσύρθηκε, θα λέγαμε, στον εαυτό της και κατέστη άγνωστη στους περισσότερους από αυτούς που διακήρυσσαν ότι είναι φιλόσοφοι και αδημονούσαν να ασχοληθούν με το κυνήγι του όντος, πάλι ήλθε στο φως.
Ειδικά πιστεύω ότι η μυστική διδασκαλία για τα ίδια τα θεία, η οποία έχει στηριχτεί με αγνότητα σε ιερή βάση και έχει λάβει υπόσταση αιώνια δίπλα στους ίδιους τους θεούς, από εκεί εμφανίστηκε σε όσους μέσα στον χρόνο μπορούν να την απολαύσουν.....
Όλοι λοιπόν, όπως είπα, τις πιο πρώτες και πιο αυτοτελείς αρχές των όντων αποκαλούν θεούς και θεολογία την επιστήμη που ασχολείται με αυτές.
Μόνο η θεόπνευστη διδασκαλία του Πλάτωνα θέτοντας όλα τα υλικά σε κατώτερη μοίρα από την αρχή (γιατί κάθε τι που μπορεί να χωριστεί και να διαιρεθεί από την φύση του δεν μπορεί να παράγει ούτε να διατηρηθεί, αλλά και την ύπαρξη του και το ότι ενεργεί ή πάσχει τα έχει μέσω της ψυχής και των κινήσεων που συμβαίνουν σε αυτήν) και αποδεικνύοντας ότι η ουσία της ψυχής είναι ανώτερη από αυτή των σωμάτων, αλλά εξαρτάται από την υπόσταση του νου (επειδή κάθε τι που κινείται μέσα στον χρόνο, ακόμα και αν κινείται από μόνο του, είναι ανώτερο από αυτά που κινούνται μέσω άλλων, είναι κατώτερο όμως από την αιώνια κίνηση), χαρακτηρίζει όπως έχει ειπωθεί, τον νουπατέρα και αίτιο των σωμάτων και των ψυχών, και γύρω από αυτόν υπάρχουν και ενεργούν όλα όσα αποκτούν ζωή μέσα στις τροχιές και τις ανακυκλώσεις, προχωρά όμως και σε μια άλλη αρχή εντελώς ανεξάρτητη από τον νου, πιο άυλη και πιο μυστική, από την οποία αναγκαστικά πηγάζει η υπόσταση των πάντων, ακόμα και αν μιλήσεις για τα τελευταία όντα...
Ας ξεχωρίσουμε και τους τρόπους με τους οποίους ο Πλάτων μας εξηγεί τις μυστικές σκέψεις για τους θεούς. Γιατί φαίνεται ότι δεν αναπτύσσει την διδασκαλία του για τα θεία παντού με τον ίδιο τρόπο, αλλά άλλοτε με θεϊκή έμπνευση και άλλοτε με την διαλεκτική αναπτύσσει την αλήθεια για αυτά, άλλοτε δηλώνοντας συμβολικά τις απόρρητες ιδιότητες τους και άλλοτε ανατρέχοντας από τις εικόνες στους θεούς και ανακαλύπτοντας σε αυτούς τις πρωταρχικές αιτίες των πάντων...»Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2019
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΣΕ ΑΡΧΑΙΟ ΜΩΣΑΪΚΟ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ! - ΝΕΟ ΕΚΘΕΜΑ!
Του Γιώργου Λεκάκη
Ανάμεσα στα άλλα νέα εκθέματα-ευρήματα του Εθνικού Μουσείου της αρχαίας Βέρροιας (Βηρυτού), το 2019, είναι κι ένα μωσαϊκό, που απεικονίζει την γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Το έργο τέχνης είναι του 4ου αιώνα!
Δηλαδή φιλοτεχνήθηκε και στολίσθηκε σε οίκημα, 7 σχεδόν αιώνες, αφ’ ότου ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε!
Το μωσαϊκό ευρέθη στο Μπάαλμπεκ / Baalbek του Λιβάνου.
Σε αυτό εικονίζονται ο νεαρός Αλέξανδρος, να ξεπλένεται από τα υγρά της γέννας, από μια Νύμφη, μέσα σε χρυσή κυπελλοειδή λεκάνη, ο πατέρας του Φίλιππος και ένας φίλος του, να παρατηρούν, και η μητέρα του, Ολυμπιάς, ξεκουράζεται, με μια «θεράπενά» της.
Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2019
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ - Ιλιάδος Ψ' (371 - 487)
Με την συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα.
Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας.
Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.
Έχει συγγράψει δύο βιβλία: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Φόρμα επικοινωνίας
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
►
2010
(489)
- ► Ιανουαρίου (6)
- ► Φεβρουαρίου (3)
- ► Σεπτεμβρίου (77)
- ► Δεκεμβρίου (82)
-
►
2011
(671)
- ► Ιανουαρίου (76)
- ► Φεβρουαρίου (77)
- ► Σεπτεμβρίου (40)
- ► Δεκεμβρίου (63)
-
►
2012
(612)
- ► Ιανουαρίου (56)
- ► Φεβρουαρίου (47)
- ► Σεπτεμβρίου (60)
- ► Δεκεμβρίου (53)
-
►
2013
(594)
- ► Ιανουαρίου (66)
- ► Φεβρουαρίου (51)
- ► Σεπτεμβρίου (50)
- ► Δεκεμβρίου (26)
-
►
2014
(450)
- ► Ιανουαρίου (44)
- ► Φεβρουαρίου (54)
- ► Σεπτεμβρίου (46)
- ► Δεκεμβρίου (38)
-
►
2015
(477)
- ► Ιανουαρίου (54)
- ► Φεβρουαρίου (43)
- ► Σεπτεμβρίου (28)
- ► Δεκεμβρίου (30)
-
►
2016
(388)
- ► Ιανουαρίου (2)
- ► Φεβρουαρίου (19)
- ► Σεπτεμβρίου (50)
- ► Δεκεμβρίου (43)
-
►
2017
(522)
- ► Ιανουαρίου (47)
- ► Φεβρουαρίου (54)
- ► Σεπτεμβρίου (45)
- ► Δεκεμβρίου (41)
-
►
2018
(521)
- ► Ιανουαρίου (49)
- ► Φεβρουαρίου (46)
- ► Σεπτεμβρίου (36)
- ► Δεκεμβρίου (49)
-
►
2019
(354)
- ► Ιανουαρίου (53)
- ► Φεβρουαρίου (30)
- ► Σεπτεμβρίου (29)
- ► Δεκεμβρίου (17)
-
►
2020
(290)
- ► Ιανουαρίου (31)
- ► Φεβρουαρίου (25)
- ► Σεπτεμβρίου (26)
- ► Δεκεμβρίου (27)
-
►
2021
(312)
- ► Ιανουαρίου (29)
- ► Φεβρουαρίου (33)
- ► Σεπτεμβρίου (24)
- ► Δεκεμβρίου (21)
-
►
2022
(420)
- ► Ιανουαρίου (30)
- ► Φεβρουαρίου (16)
- ► Σεπτεμβρίου (30)
- ► Δεκεμβρίου (49)
-
►
2023
(472)
- ► Ιανουαρίου (39)
- ► Φεβρουαρίου (36)
- ► Σεπτεμβρίου (42)
- ► Δεκεμβρίου (41)
-
►
2024
(486)
- ► Ιανουαρίου (59)
- ► Φεβρουαρίου (27)
- ► Σεπτεμβρίου (48)
- ► Δεκεμβρίου (41)
-
►
2025
(291)
- ► Ιανουαρίου (42)
- ► Φεβρουαρίου (32)
- ► Σεπτεμβρίου (13)
- ► Δεκεμβρίου (11)














