Ο Ερατοσθένης ο Κυρηναίος, Μαθηματικός, Γεωγράφος και Αστρονόμος (-3ος αι.) που Μέτρησε με Ακρίβεια την Περιφέρεια της Γης

ΕΙΚΟΝΑ: Ο Σφαιρικός Αστρολάβος του Ερατοσθένη. Ένα αστρονομικό όργανο που εφηύρε, ο Ερατοσθένης το -225. Το χρησιμοποιούσαν κυρίως οι ναυτικοί, για να παρατηρήσουν τον ήλιο και τα αστέρια και να προσδιορίσουν το ύψος τους πάνω στον ορίζοντα. Χρησιμοποιούνταν ως όργανο ναυσιπλοΐας μέχρι τον 18ο αι.

Ο Ερατοσθένης ο Κυρηναίος (Κυρήνη, -276 Αλεξάνδρεια, -194) ήταν Αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, γεωγράφος, αστρονόμος, γεωδαίτης, 

μουσικός, ποιητής, ιστορικός, φιλόσοφος και συγγραφέας.

Ορίστηκε από τον Πτολεμαίο τον Γ΄ τον Ευεργέτη, Διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, διαδεχόμενος τον Ζηνόδοτο. Επί περίπου 40 χρόνια διετέλεσε Διευθυντής της περίφημης αυτής Βιβλιοθήκης και δίδαξε και στο Μουσείο της Αλεξανδρείας. Ανέπτυξε έναν αλγόριθμο για την εύρεση πρώτων αριθμών, γνωστό ως «Κόσκινο του Ερατοσθένη».

Θεωρείται ο πατέρας της γεωγραφίας. Κατασκεύασε ένα σύστημα συντεταγμένων με παράλληλους και μεσημβρινούς και κατασκεύασε ένα χάρτη του τότε γνωστού κόσμου. Από τα πιο σπουδαία επιτεύγματά του ήταν ότι υπολόγισε για πρώτη φορά το μέγεθος της Γης γύρω στο -240 χρησιμοποιώντας το ύψος του Ηλίου κατά την Εαρινή Ισημερία κοντά στην Αλεξάνδρεια και στη νήσο Ελεφαντίνη, κοντά στη Συήνη (το σημερινό Ασουάν της Αιγύπτου). Ο ΜΕΓΑΛΟΦΥΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗ 

Εκτός από την ακτίνα της Γης ο Ερατοσθένης προσδιόρισε την καμπυλότητα του ελλειψοειδούς, μέτρησε την απόκλιση του άξονα της Γης με μεγάλη ακρίβεια δίνοντας την τιμή 23° 51' 15", κατασκεύασε έναν αστρικό χάρτη που περιείχε 675 αστέρες, πρότεινε την προσθήκη στο ημερολόγιο μίας ημέρας ανά τέσσερα χρόνια και προσπάθησε να συνθέσει μία ιστορία βασισμένη σε ακριβείς ημερομηνίες. 

Υπολόγισε την διάμετρο του Ήλιου, της Σελήνης και της Γης, και των μεταξύ τους αποστάσεων. Είχε αρκετές σημαντικές συνεισφορές στην Αστρονομία, όπως τον σφαιρικό αστρολάβο που τον χρησιμοποιούσαν ευρέως μέχρι την εφεύρεση του πλανηταρίου τον 18ο αιώνα. Αυτές οι μετρήσεις υπήρξαν ορόσημα στην ιστορία της αστρονομίας, αντιπροσωπεύοντας τα πρώτα διστακτικά βήματα στην πορεία της κατανόησης ολόκληρου του σύμπαντος.

Ο Ερατοσθένης ως πραγματικός επιστήμονας χρησιμοποίησε όχι μόνο τις προηγούμενες γνώσεις για την σφαιρική Γη και τα απαραίτητα μαθηματικά εργαλεία, αλλά σχεδίασε και τα αναγκαία πειράματα. Η άποψη ότι η Γη είναι σφαιρική ήταν αποδεκτή στην Αρχαία Ελλάδα. Το είχαν διαπιστώσει βλέποντας τα πλοία, μετά τον απόπλου, να εξαφανίζονται σιγά σιγά στον ορίζοντα μέχρι που από το λιμάνι φαινόταν μόνο η κορυφή του καταρτιού τους. Κάτι τέτοιο έχει νόημα μόνο αν η επιφάνεια της θάλασσας καμπυλώνεται. Αν η θάλασσα έχει καμπυλωμένη επιφάνεια, το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και με τη Γη, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον είναι σφαίρα.

Αυτή η άποψη ενισχύθηκε με την παρατήρηση των εκλείψεων της Σελήνης. Κατά την έκλειψη, η Γη ρίχνει στη Σελήνη την σκιά της σε σχήμα κύκλου, ακριβώς όπως το σχήμα που θα περιμέναμε από ένα σφαιρικό αντικείμενο. Ίδιας σπουδαιότητας ήταν και το γεγονός ότι όλοι μπορούσαν να δουν ότι η ίδια η Σελήνη είναι στρογγυλή, γεγονός που υποδείκνυε ότι η σφαίρα είναι η φυσική κατάσταση ύπαρξης, ενισχύοντας την υπόθεση ότι και η Γη είναι σφαιρική.

Όλα άρχισαν να αποκτούν νόημα, ακόμη και τα γραπτά του ιστορικού και ταξιδευτή Ηροδότου που μιλούσε για τον μακρινό βορρά όπου τις μισές μέρες του χρόνου είναι νύχτα. Στη σφαιρική Γη, διαφορετικά μέρη φωτίζονται με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το γεωγραφικό τους πλάτος, γεγονός που εξηγεί με φυσικό τρόπο έναν πολικό χειμώνα και νύχτες με διάρκεια έξι μηνών. 

https://el.wikipedia.org

--------------------------------------

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΜΕΤΡΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ, ΕΝΑ ΠΗΓΑΔΙ  ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΑΛΟ - Ο ΜΕΓΑΛΟΦΥΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗ

ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ – Κατὰ Γαλιλαίων 53-55

Η Υπεροχή της Ελληνικής Παιδείας

ΕΙΚΟΝΑ: Άγαλμα του Ιουλιανού, 361-400, Μουσείο του Κλουνύ, στο Παρίσι.

Στο πολύμορφο έργο του Ιουλιανού (λόγοι, επιστολές, εριστικά συγγράμματα), το μεγαλύτερο μέρος του οποίου προέρχεται από την περίοδο άσκησης των αυτοκρατορικών καθηκόντων (361-363 μ.Χ.), ανακλάται η πνευματική του εξέλιξη που τον οδηγεί στην απόρριψη του Χριστιανισμού και στην προσήλωση στη νεοπλατωνική φιλοσοφία. Ανιχνεύεται επίσης η θεωρητική θεμελίωση των μεταρρυθμιστικών μέτρων που πήρε προς όφελος της παλαιάς θρησκείας και εις βάρος της καθολικής επικράτησης του Χριστιανισμού. Ως προς το ύφος το έργο του χαρακτηρίζεται από το πλήθος των απηχήσεων της κλασικής λογοτεχνίας, ενώ η αξία του ως ιστορικής πηγής έγκειται κυρίως στο γεγονός ότι παρέχει ζωντανή εικόνα των ιδεολογικών συγκρούσεων της εποχής. Τα αποσπάσματα του έργου Κατὰ Γαλιλαίων που γνωρίζουμε, προέρχονται από το Κατὰ Ἰουλιανοῦ σύγγραμμα του Κυρίλλου επισκόπου Αλεξανδρείας, ο οποίος γύρω στο 440 μ.Χ., επιχειρώντας να το αναιρέσει παράγραφο προς παράγραφο, παραθέτει μεγάλο μέρος του. Στο συγκεκριμένο κείμενο ο Ιουλιανός επιχειρεί εκτεταμένο λογικό έλεγχο των βιβλίων της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, προκειμένου να επιτύχει τον βασικό του στόχο, δηλ. να δείξει την ανωτερότητα του ελληνικού πολιτισμού έναντι της χριστιανικής θρησκείας. Σχετική είναι και η επιδίωξή του στο απόσπασμα που ακολουθεί: να αποδείξει την υπεροχή των ελληνικών γραμμάτων έναντι των εβραϊκών.

---------------------------------------

[53] Αλλά μήπως η οργάνωση του κράτους και η μορφή των δικαστηρίων, η χρηστή και συνετή διοίκηση των πόλεων, η πρόοδος των επιστημών και η καλλιέργεια των ελευθερίων τεχνών, μήπως όλα αυτά δεν βρίσκονταν στους Εβραίους σε άγρια και βαρβαρώδη κατάσταση; Παρά ταύτα ο άθλιος Ευσέβιος1 διατείνεται πως έχουν και αυτοί κάποια ποιήματα σε εξάμετρους στίχους. Επιδιώκει μάλιστα με ζήλο να αποδείξει ότι αναπτύχθηκε στους Εβραίους και η μελέτη της λογικής, το όνομα της οποίας το έχει ακούσει από τους Έλληνες. Ποιο είδος όμως ιατρικής τέχνης έκανε την εμφάνισή του στους Εβραίους, όπως στους Έλληνες η ιατρική του Ιπποκράτη και μερικών άλλων σχολών που ακολούθησαν χρονικά; 

[54] Συγκρίνεται ο "σοφότατος" Σολομών με τον Φωκυλίδη ή τον Θέογνη ή τον Ισοκράτη2 από την πλευρά των Ελλήνων; Από πού και ώς πού; Αν συνέκρινες έστω τις παραινέσεις του Ισοκράτη με τις Παροιμίες εκείνου, θα κατέληγες, είμαι βέβαιος, στο συμπέρασμα ότι ο υιός του Θεοδώρου3 είναι ανώτερος από τον "σοφότατο" βασιλέα. «Ο Σολομών όμως», απαντά, «είχε εντρυφήσει και στη θεουργία».4 Και λοιπόν; Μήπως και αυτός δεν ελάτρευσε τους δικούς μας θεούς εξαπατημένος, καθώς λένε, από τη γυναίκα του;5 Οποία υπεροχή! Τι πλούτος σοφίας! Δεν κατανίκησε την ηδονή και τον παραπλάνησαν τα λόγια μιας γυναίκας! Όμως αν εξαπατήθηκε από μια γυναίκα, μην τον χαρακτηρίζετε σοφό. Αν πάλι είστε πεπεισμένοι ότι ήταν σοφός, μη θεωρείτε ότι εξαπατήθηκε6 από μια γυναίκα, αλλά ότι, ακολουθώντας τη δική του κρίση και σύνεση και τη διδασκαλία που του φανέρωσε ο θεός, ελάτρευσε και τους άλλους θεούς. Γιατί ο φθόνος και ο ζήλος ούτε καν τους πιο ενάρετους ανθρώπους δεν πλησιάζουν -πόσo μάλλον απέχουν από τους αγγέλους και τους θεούς. Ασχολείστε ως εκ τούτου με επιμέρους δυνάμεις,7 τις οποίες ασφαλώς και δεν θα έκανε λάθος κανείς, αν τις αποκαλούσε δαιμονικές. Γιατί σ᾽ αυτές βλέπει κανείς έπαρση και ματαιοδοξία, ενώ στους θεούς δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο.

[55] Για ποιο λόγο τρέφεστε από τις γνώσεις των Ελλήνων, αν ικανοποιεί τις ανάγκες σας η μελέτη των δικών σας γραφών; Θα ήταν όμως προτιμότερο να κρατάτε τους ανθρώπους μακριά από εκείνη τη γνώση παρά από το να τρώνε τα προσφερόμενα στους θεούς σφάγια. Γιατί από αυτά, όπως λέει και ο Παύλος,8 ουδόλως βλάπτεται εκείνος που τρώει· η συνείδηση όμως του αδελφού που τον βλέπει θα μπορούσε να σκανδαλισθεί, σύμφωνα με τα λεγόμενά σας, σοφότατοι και επηρμένοι. Η γνώση των Ελλήνων ήταν ωστόσο η αιτία που απείχε από την αθεΐα κάθε ευγενές πλάσμα που η φύση δημιούργησε σε σας. Όποιος λοιπόν είχε νου, έστω και λίγο, αυτός εγκατέλειψε πολύ γρήγορα την αθεΐα. Καλύτερα λοιπόν να κρατάτε τους ανθρώπους μακριά από τη γνώση9 παρά από τη βρώση των σφαγίων. Γνωρίζετε όμως, μου φαίνεται, και σεις τη διαφορετική επίδραση των δικών σας γραφών στο πνεύμα σε σχέση προς τις δικές μας, και ότι από τη μελέτη των δικών σας κανείς δεν θα μπορούσε να γίνει εξαίρετος άνδρας, ούτε καν ίσως απλώς καλός, ενώ από τη μελέτη των δικών μας καθένας θα γινόταν καλύτερος από πριν, έστω και αν στερούνταν εντελώς ευφυίας.

Ιδού σαφής απόδειξη: αφού επιλέξετε κάποια από το σύνολο των παιδιών σας, ωθήστε τα να μελετήσουν τις γραφές. Και αν, όταν ενηλικιωθούν, αποδειχθούν ανώτερα από ένα δούλο, να θεωρήσετε ότι λέω ανοησίες και ότι παραφρόνησα. Είστε, κατόπιν τούτου, τόσο δυστυχείς και ανόητοι, ώστε θεωρείτε θεϊκά τα κείμενα εκείνα από τα οποία κανένας δεν θα μπορούσε να γίνει συνετότερος, γενναιότερος ή καλύτερος από πριν, ενώ εκείνα από τα οποία μπορεί να αποκτήσει κανείς ανδρεία, σύνεση και δικαιοσύνη τα αποδίδετε στον σατανά και σ᾽ αυτούς που λατρεύουν τον σατανά!

 1 Ο Ευσέβιος επίσκοπος Καισαρείας (260-339 μ.Χ) στο έργο του Ευαγγελική Προπαρασκευή (11, 5, 5) αναφέρει ότι ο Μωυσής και ο Δαυΐδ έγραψαν στίχους σε δακτυλικούς εξαμέτρους, εννοώντας προφανώς ότι έγραψαν επική ποίηση.

2 Συγκρίνεται η ελληνική διδακτική ποίηση του 6ου αιώνα π.Χ. (Φωκυλίδης, Θέογνης) και η παραινετική ρητορεία (Ισοκράτης) με την διδακτική λογοτεχνία των Εβραίων, και συγκεκριμένα με τις Παροιμίες, έργο που αποτελείται από συλλογή συμβουλών και αποδίδεται στον βασιλιά Σολομώντα (10ος αι. π.Χ.).

3 Εννοεί τον Ισοκράτη, ο πατέρας του οποίου ονομαζόταν Θεόδωρος.

4 Ο όρος θεουργία δήλωνε στην ύστερη αρχαιότητα τις μαγικές πρακτικές με τις οποίες θεωρούσαν ότι μπορούσε να προκαλέσει κανείς την ενεργοποίηση θεϊκών δυνάμεων.

5 Πβ. Βασιλέων Α΄ 11, 4: «Όταν γέρασε (ο Σολομών), οι γυναίκες του του γύρισαν τα μυαλά και λάτρεψε άλλους θεούς».

6 Πβ. Βασιλέων Α᾽ 11, 4: και ἐξίκλιναν αἱ γυναῖκες αἱ ἀλλότριαι τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὀπίσω θεῶν αὐτῶν. (= "οι γυναίκες τού γύρισαν τα μυαλά και λάτρεψε άλλους θεούς"). Το χωρίο ερμηνεύεται ως εξής: Ο Σολομών δεν είναι ανώτερος από τον Ισοκράτη λόγω των απόκρυφων, μαγικών δυνάμεων που κατέχει, όπως ισχυρίζονται οι Εβραίοι (πβ. την αμέσως προηγούμενη φράση), αφού και αυτός εξαπατήθηκε από την γυναίκα του και λάτρεψε τους θεούς των εθνικών, προδίδοντας την πίστη του.

7 Αναφέρεται μάλλον στη λατρεία των αγίων.

8 Πβ. Προς Κορινθίους Α΄ 8, 7-13.

9 Την ίδια περίπου εποχή (362 μ.Χ) ο Ιουλιανός εξέδωσε τον περὶ παιδείας νόμο, σύμφωνα με τον οποίο απαγορευόταν στους χριστιανούς δασκάλους να διδάσκουν τους εθνικούς συγγραφείς. Ο νόμος αυτός προκάλεσε την αντίδραση των χριστιανών, που αποτυπώνεται μεταξύ άλλων στους δύο Κατὰ Ἰουλιανοῦ λόγους του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού.

Ανθολογία Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας

https://www.greek-language.gr

--------------------------------------

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ

Μεσαίωνας - Ο Πνευματικός Παγετώνας που νέκρωσε την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία

Η Φιλοσοφία των Ελλήνων θα θέσει πρώτη τις βάσεις της Επιστημονικής Σκέψης, Έρευνας και Παρατήρησης.

«Θάρρος είναι να μην αφήνεις ποτέ τους φόβους σου να επηρεάζουν τις πράξεις σου».

«Οι Έλληνες χρειάστηκαν 250 περίπου χρόνια για να προχωρήσουν από το Πυθαγόρειο στο Ηλιοκεντρικό Σύστημα του Αρίσταρχου. Η Ευρώπη χρειάστηκε το διπλό χρόνο για να κάνει αντίστοιχη πρόοδο από τον Γερβέτο στον Κοπέρνικο.

Οι Έλληνες μόλις παραδέχτηκαν τη γη σαν μια μετέωρη μπάλα, βάλθηκαν αμέσως να την κάνουν να κινείται.

Ο Μεσαίωνας την πάγωσε βιαστικά στην ακινησία, στο κέντρο μιας αποξεραμένης κοσμικής ιεραρχίας».

(Άρθουρ Καίσλερ, 1905-1983, Ούγγρος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής, «Οι ΥΠΝΟΒΑΤΕΣ», σελ. 69, Μια ιστορία της συλλογής του κοσμικού οράματος του ανθρώπου, Πυθαγόρας - Κοπέρνικος - Κέπλερ - Γαλιλαίος - Νεύτων, εκδόσεις Χατζηνικολή, Αθήνα 1975).

Η Γνώση των ιερατείων δεν είναι Επιστήμη, είναι Μυστικισμός και ακράτητος Δογματισμός, που οδηγεί στη δεισιδαιμονία, την πρόληψη και την προκατάληψη. Το ελεύθερο και ανέμελο πέταγμα των φαεινών πρωτοπόρων ιδεών το διαδέχεται κάποτε η απροσδόκητη πτώση, η καμπή, η παρακμή, η οπισθοδρόμηση, η άγνοια, η αμάθεια, η απαιδευσία, ο σκοταδισμός, όπως αυτή του σκοτεινού Μεσαίωνα (5ος - 15ος αιών), όπου επικράτησε η πνευματική αποτελμάτωση και η αυστηρή θεοκρατία με απαγόρευση της έρευνας, της επιστήμης και της αμφισβήτησης. 

Ο Πνευματικός Παγετώνας που νέκρωσε την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία. Αν αποδεχτούμε πως τα ιερατεία, ως πνευματικά κέντρα, διαφύλατταν κάποια γνώση που παρέμενε απόκρυφη και απροσπέλαστη για τους πολλούς ανθρώπους, τον λαό, δε βρέθηκε ποτέ ένας “ιερόσυλος” να την κοινοποιήσει! 

Και το Ομακοείον του Πυθαγόρα ήταν μυστικό και άβατο και όμως γνωρίζουμε αρκετά για τους Πυθαγορείους!!! Οι Ανατολικοί Λαοί, Βαβυλώνιοι, Σουμέριοι, Χαλδαίοι, Αιγύπτιοι, Φοίνικες, Πέρσες με τα μεγάλα τους επιστημονικά επιτεύγματα και τις σπουδαίες ανακαλύψεις τους, γιατί δεν δημιούργησαν Φιλοσοφικές και Ρητορικές Σχολές και δεν παρουσίασαν μεγάλη επιστημονική και πνευματική πρόοδο και ανάπτυξη; Η Φιλοσοφία των Ελλήνων θα θέσει πρώτη τις βάσεις της Επιστημονικής Σκέψης, Έρευνας και Παρατήρησης. Μέσα από το Δημοκρατικό Αντίλογο που αναπτύχθηκε στις διάφορες Φιλοσοφικές Σχολές και εξοπλισμένη με τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις θα βάλει τα θεμέλια του Παγκόσμιου Πανανθρώπινου Πολιτισμού μας.

Οι Μαρξ και Ένγκελς, μεγάλοι αρχαιολάτρεις, αφού διάβαζαν τους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς από το πρωτότυπο, θα ζήλευαν την παρατήρηση του Μεγάλου Φλάβιου Κλαύδιου Ιουλιανού, 331/332 - 363, αυτοκράτορα και φιλοσόφου, του μοναδικού Βυζαντινού Αυτοκράτορα (ανάμεσα σε 97) που δεν ασπάστηκε το χριστιανισμό: 

«τη μελέτη των ουρανίων φαινομένων οι Έλληνες την τελειοποίησαν... ενώ οι πρώτες παρατηρήσεις είχαν γίνει από τους βαρβάρους στη Βαβυλώνα, και η μελέτη της Γεωμετρίας αφού ξεκίνησε με την καταμέτρηση της γης που γινόταν στην Αίγυπτο, έφτασε να έχει τέτοια ανάπτυξη. Και η Αριθμητική ενώ άρχισε παλιά με τους Φοίνικες εμπόρους για τους Έλληνες έγινε αφορμή για επιστημονική γνώση». 

“Ιουλιανός Κατά Γαλιλαίων” 

(τρία βιβλία, που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Ιουλιανού κατά των Περσών, όπου βρήκε και το θάνατο από “άγνωστο” δράστη - δολοφόνο, προφανώς εντεταλμένο). 

Το σπουδαίο αυτό έργο καταστράφηκε κατά διαταγή του Θεοδοσίου Β’. Ό,τι γνωρίζουμε γι’ αυτό προέρχεται από τις απαντήσεις του Κυρίλλου Επισκόπου Αλεξανδρείας. Το έργο του Ιουλιανού αποδεικνύει παραδειγματικά το λόγο που αναγκάζει τον άνθρωπο να αναπτύξει τις παραγωγικές του δυνάμεις που είναι αλληλένδετες με την πνευματική του ανάπτυξη.

Για να φτάσει όμως κανείς να αλλάξει τα κακώς κείμενα του Συστήματος πρέπει πρώτα να αλλάξει τον ίδιο του τον εαυτό. Ο Μπέρναρ Σω, 1856-1950, Ιρλανδός συγγραφέας, λέει η πρόοδος είναι αδύνατη χωρίς αλλαγές, και αυτοί που δεν μπορούν να αλλάξουν απόψεις, δεν μπορούν να αλλάξουν τίποτε. Και ο Λέων Τολστόι, 1828-1910 συμπληρώνει: «όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανείς δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του».

Η πρώτη επανάσταση πραγματώνεται στο μυαλό με αντίπαλο τις ιδέες του παρελθόντος. Αντίπαλοι είμαστε εμείς. Ο πραγματικός ήρωας, ο αληθινός αγωνιστής είναι αυτός που ξεπερνάει τον εαυτό του.

Η δύναμη του Νου είναι μεγάλη. Η Γνώση είναι Δύναμη. Με τη βοήθεια της Φιλοσοφίας και της Λογικής μπορούμε να αλλάξουμε τους εαυτούς μας και κατά συνέπεια τον κόσμο. Αρκεί να έχουμε τη Βούληση και τη Δύναμη να το αποτολμήσουμε.

Πέτρος Ιωαννίδης

καθηγητής φιλόλογος

https://www.ebdomi.com

“ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ προηγούνται των γεγονότων της εποχής τους και προ-βλέπουν το ΜΕΛΛΟΝ.

Οι δασκαλάκοι και οι δασκαλεμένοι παρ-ακολουθούν τα γεγονότα και παραβλέπουν το ΜΕΛΛΟΝ”.  Π. Ι.

Είναι επιτακτική η ανάγκη για ένα ΠΑΝΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ και για μια ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ για να βγούμε από την Ηθική Σήψη και την Πνευματική Υπνηλία. Γιατί, όπως λέει και ο σύγχρονος, μεταπολεμικός ποιητής Μιχάλης Κατσαρός, 1919-1998, στο ποίημά του «Η διαθήκη μου»: ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ! Γιατί τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! 

Πέτρος Ιωαννίδης
Καθηγητής Φιλόλογος

https://enneaetifotos.blogspot.com/2020/08/2012.html

------------------------------------------

Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ

ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ- Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΠΟΥ ΑΝΕΣΤΕΙΛΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

ΣΩΣΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ Ο ΝΙΤΣΕ ΠΩΣ «ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΣΤΑ ΚΑΤΟΠΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΛΗΣΜΟΝΗΣΑΝ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΠΟΡΕΙΑΣ»

Ο ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ ΤΟ ΙΠΤΑΜΕΝΟ ΑΡΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ

Ο Τριπτόλεμος είναι μια σημαντική μορφή της Ελληνικής Μυθολογίας, στενά συνδεδεμένη με τη θεά Δήμητρα, τα Ελευσίνια Μυστήρια και τη διάδοση της γεωργίας. Το ιπτάμενο άρμα του αποτελεί το κεντρικό στοιχείο της αποστολής του.

Όταν η θεά Δήμητρα αναζητούσε την κόρη της Περσεφόνη, φιλοξενήθηκε στην Ελευσίνα. Για να ανταμείψει τη φιλοξενία που έλαβε από την οικογένεια του Τριπτόλεμου, δίδαξε στον Τριπτόλεμο την καλλιέργεια της γης και του χάρισε ένα ιπτάμενο άρμα.

Η Δήμητρα έδωσε στον Τριπτόλεμο σπόρους σιταριού και του ανέθεσε να περιηγηθεί σε όλη την οικουμένη, διδάσκοντας τους ανθρώπους την καλλιέργεια της γης. Του ανέθεσε να μεταδώσει αυτή τη γνώση σε όλο τον κόσμο και για να το καταφέρει, του χάρισε ένα ιπτάμενο άρμα, συνήθως εικονιζόμενο να το σέρνουν φτερωτοί δράκοντες. Με αυτό, ο Τριπτόλεμος ταξίδεψε από τόπο σε τόπο, διδάσκοντας τη σπορά και τη γεωργία, διαδίδοντας έτσι τον πολιτισμό και την γεωργική γνώση. Το ιπτάμενο άρμα, ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία, υποδηλώνει δύναμη και θεϊκή παρέμβαση.

Σε μερικές χώρες ο Τριπτόλεμος αντιμετώπισε αντιδράσεις. Ο βασιλιάς π.χ. των Γετών της Σκυθίας, Κάρναβος, αφού διδάχθηκε την τέχνη της γεωργίας, για να μη διαδοθεί σε άλλες χώρες προσπάθησε να κρατήσει κοντά του τον Τριπτόλεμο σκοτώνοντας έναν δράκοντα από το άρμα του. Ο Κάρναβος τότε καταλήφθηκε από μανία που του έστειλε η θεά Δήμητρα και αυτοκτόνησε. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η Δήμητρα μεταμόρφωσε τον Κάρναβο σε δράκο, για να αντικαταστήσει τον σκοτωμένο. Μετά τον θάνατό του (ή κατ' άλλους τη μεταμόρφωσή του σε δράκο), ο Κάρναβος τοποθετήθηκε στον ουρανό ως ο αστερισμός του Οφιούχου για να υπενθυμίζει το έγκλημά του. Απεικονίζεται να παλεύει με έναν δράκο, ο οποίος συμβολίζει το θύμα του.

Όταν ο Τριπτόλεμος γύρισε στην Ελευσίνα, η Δήμητρα τον μύησε στη λατρεία της και έγινε ο πρώτος ιερέας της. Στην Ελευσίνα υπήρχε βωμός του, καθώς και το αλώνι όπου κατά το θρύλο είχε αλωνιστεί το πρώτο σιτάρι της Γης που έβγαλε η σπορά του, και που ήταν γνωστό ως Άλως Τριπτολέμου. Ο Τριπτόλεμος λατρευόταν και στην Αθήνα, στο Ελευσίνιο άντρο, μέσα στο οποίο υπήρχε άγαλμά του.

Στην Αρχαία Ελληνική αγγειογραφία, ο Τριπτόλεμος απεικονίζεται συνήθως καθισμένος στο φτερωτό άρμα του, συνοδευόμενος από τις θεές Δήμητρα, Περσεφόνη και Εκάτη. Εμφανίζεται επίσης σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των Ελευσίνιων θεών.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ

Το όνομά του ερμηνεύεται κυρίως με δύο τρόπους:

Αυτός που οργώνει τρεις φορές: Προκύπτει από το τρι- και το πολέω (οργώνω), υποδηλώνοντας την εντατική καλλιέργεια της γης.

Αυτός που τρίβει το φλοιό: Τον συνδέει με το τριπτός (αυτός που έχει τριφτεί) και το λέμμα (φλοιός), αναφερόμενη στο άλεσμα του σιταριού.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: Ο Τριπτόλεμος ετοιμάζεται να αναχωρήσει από την Ελευσίνα με το φτερωτό άρμα που του χάρισε η θεά Δήμητρα, σε μια προσπάθεια να διδάξει στην ανθρωπότητα τη γεωργία. Η Δήμητρα και η Περσεφόνη κρατώντας Ελευσίνιους δαυλούς και δεμάτια σιταριού τον αποχαιρετούν. Αρκετοί άλλοι θεοί (δεν φαίνονται) απεικονίζονται στη μεγαλύτερη σκηνή. Αθηναϊκός ερυθρόμορφος σκύφος -5ος αιώνας, Βρετανικό Μουσείο.

el.wikipedia.org , theoi.com

------------------------------

Η ΘΕΑ ΔΗΜΗΤΡΑ

Η ΑΓEΛΑΣΤΟΣ ΠEΤΡΑ 

Η θεά Δήμητρα και η Ελευσίνα

Η ΘΕΑ ΔΗΜΗΤΡΑ Η ΤΗΣ ΘΝΗΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΕΛΕΣΙΟΥΡΓΟΣ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΘΑΥΜΑΤΑ - ΕΧΟΥΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ!

ΤΑ ΙΠΤΑΜΕΝΑ ΟΧΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΙΣΧΥΛΟ & ΤΟ ΤΕΤΡΑΣΚΕΛΟ ΠΤΗΝΟ 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ – ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ!

ΙΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – Η ΛΑΜΨΗ ΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΑΤΟ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ

ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ, Ο ΑΙΣΧΥΛΟΣ, ΤΑ ΙΠΤΑΜΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΑΞΗ ΩΣ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

Όταν όμως ένας άνθρωπος έχη ρυθμίση την δίαιτάν του με τους κανόνας της υγιεινής και της σωφροσύνης· όταν, πριν παραδοθή εις τον ύπνον, εξεγείρη το λογιστικόν του και το θρέψη με καλούς διαλογισμούς και σκέψεις και συγκεντρώνη εις αυτάς όλην του την διάνοιαν· όταν, χωρίς να παραφορτώση το επιθυμητικόν, του παραχωρή όσον του χρειάζεται απολύτως, διά να αποκοιμηθή και να μην έρχεται να ταράσση την καλυτέραν μερίδα της ψυχής με την χαράν του ή την λύπην του, αλλά την αφήση μόνην της και ανεπηρέαστον να αναζητή και να λαχταρά να μάθη, ό,τι δεν γνωρίζει, ή από τα παρελθόντα, ή από τα ενεστώτα, ή από τα μέλλοντα· όταν επίσης αυτός ο άνθρωπος κατευνάση το θυμοειδές μέρος της ψυχής του και κοιμηθή χωρίς να έχη την καρδίαν του ταραγμένην από θυμόν εναντίον τινός· όταν τέλος καθησυχάση αυτά τα δύο μέρη της ψυχής, κρατήση δε εν εξεγέρσει το τρίτον μόνον μέρος, εις το οποίον εδράζει η φρόνησις, και τοιουτοτρόπως αναπαυθή, γνωρίζεις βέβαια ότι προσεγγίζει τότε το πνεύμα του πλησιέστερα εις την αλήθειαν, και κάθε άλλο παρά φαντασίαι παράνομοι του παρουσιάζονται εις τα όνειρά του.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΝ Θ'

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ. ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ Ι. Ν. ΓΡΥΠΑΡΗ. ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ 1911 

---------------------------------

ΨΥΧΙΚΗ ΦΟΡΤΙΣΗ

ΨΥΧΙΚΗ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ 

ΚΑΝΕ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΣΟΥ

ΚΑΘΕ ΨΥΧΗ ΜΕΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ Ο,ΤΙ ΤΗΣ ΑΡΜΟΖΕΙ

Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΣΕ ΒΡΕΙ!

Κάποιες φορές, η ψυχική μας ηρεμία είναι προτιμότερη από το να έχουμε δίκιο…

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΑΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΜΑΣ ΥΓΕΙΑΣ

Ο Παγκόσμιος Νους ή Λόγος ρυθμίζει τη Φύση. Αναλογικά ο ανώτερος νους του ανθρώπου ρυθμίζει την ύπαρξή του. 

ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ (προϊόν της τύχης), Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΕΝΑΡΕΤΟΥ ΒΙΟΥ - ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Το Πρώτο Χρυσό Νόμισμα που Εκδόθηκε σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ο Χρυσός Στατήρας του Φιλίππου Β΄

ΕΙΚΟΝΑ: Μακεδονικός φιλίππειος στατήρας κοπής Κολοφώνα (Aρχαία πόλη της Ιωνίας, χτισμένη κοντά στις ακτές της Μικράς Ασίας, ανάμεσα στην Λέβεδο και την Έφεσο. Η πόλη χτίστηκε τον -11ο αιώνα από Ίωνες που προέρχονταν από την Αττική). Εμπρός όψη: Ο Απόλλωνας (εικονίζεται με τη μορφή του Αλεξάνδρου Γ΄) φέρει στέφανο. Πίσω: Άρμα δύο ίππων με ηνίοχο που κρατά ραβδί, τρίποδας δεξιά, επιγρ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ. 8,65 γραμ., -323 με -317. 

Πηγή: https://www.cngcoins.com/Coin.aspx?CoinID=206799

Το πρώτο χρυσό νόμισμα που εκδόθηκε σε ευρωπαϊκό έδαφος είναι ο χρυσός στατήρας του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας στο Αρχαίο Ελληνικό βασίλειο της Μακεδονίας. Κυκλοφόρησε ευρύτατα για πολλές δεκαετίες και αποτέλεσε βασικό νόμισμα της εποχής, εξυπηρετώντας τις ανάγκες του στρατού του Φιλίππου και αργότερα, του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι χρυσοί στατήρες ή φιλίππειοι, κυκλοφόρησαν από τον Φίλιππο Β´ της Μακεδονίας, αρχικά μεταξύ του -355 και -347 και θεωρούνται ορόσημο για την ευρωπαϊκή νομισματοκοπία.

Τα νομίσματα απεικονίζουν στη μια πλευρά τον θεό Απόλλωνα νεαρό και δαφνοστεφανωμένο, στραμμένο προς τα δεξιά και από την άλλη άρμα με 2 ίππους συνωρίδα (ζεύγος αλόγων που σέρνουν άρμα) προς τα δεξιά. Ο ηνίοχος κρατά μαστίγιο στο δεξί του χέρι και ηνία στο αριστερό, ενώ κάτω από το άρμα αναγράφεται η επιγραφή ΦΙΛΙΠΠΟΥ. Το νόμισμα απεικονίζει τις νίκες του Μακεδόνα βασιλιά σε ιππικούς αγώνες, πιθανότατα στους 108ους Ολυμπιακούς Αγώνες το -348.

Τα νομίσματα προορίζονταν κυρίως για μεγάλες χρηματικές συναλλαγές εκτός της Μακεδονίας. Αυτό ευνόησε την ταχεία διάδοση τους, πρώτα στα Βαλκάνια και στην υπόλοιπη Ελλάδα, και κατόπιν σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου και της δυτικής Ευρώπης. Μετά τον θάνατο του Φιλίππου και τη διαδοχή του από τον Μέγα Αλέξανδρο τα νομίσματα συνέχισαν να εκδίδονται ως φιλίππειοι και έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή νομίσματα σε όλη τη Μεσόγειο αλλά και τη βόρεια Ευρώπη έως και τα τέλη του -1ου αιώνα.

Τα περισσότερα νομίσματα που διασώζονται, εκδόθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος συνέχισε να εκδίδει τους φιλίππειους και παρότι πολλοί από τους υποστηρικτές του καλούσαν πλέον τα νομίσματα ως Αλέξανδρους, ο Αλέξανδρος χρησιμοποιούσε τον επίσημο προσδιορισμό Φιλίππειοι.

Φιλίππειοι έχουν ανακαλυφθεί στην Ιταλία, δυτική Τουρκία, νότια Ρωσία, Κύπρο, Συρία, και Αίγυπτο. 

https://el.wikipedia.org

----------------------------------

ΤΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΝΝΕΑ ΟΔΩΝ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ 

ΤΙ ΓΥΡΕΥΕ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΣΕ ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΣΤΟ ΟΧΑΙΟ, ΤΟ 1926;

Η Διαδρομή για τη Δημιουργία της Δικής σου Φιλοσοφίας

Σε έναν κόσμο που προσπαθεί συνεχώς να σου πει ποιος είσαι, είναι ζωτικής σημασίας να έχεις μέσα σου την ικανότητα να αντιστέκεσαι και να δηλώνεις, εσύ, ποιος πραγματικά είσαι. Ένας τρόπος για να το πετύχεις αυτό είναι η δημιουργία της δικής σου φιλοσοφίας.

Όταν έχεις τη δική σου φιλοσοφία ζεις με σκοπό. Είσαι ένα κερί στο σκοτάδι. Δίνεις σημασία στον κόσμο, στο σύμπαν, ακόμη και στον «Θεό». Όλα τίθενται σε λειτουργία, υπό το πρίσμα της δικής σου έρευνας.

Δεν υπάρχει καλύτερη μέθοδος για να δημιουργήσετε τη δική σας φιλοσοφία από την Αυτοεπιβαλλόμενη Φιλοσοφία. Η αυτοεπιβαλλόμενη φιλοσοφία αναφέρεται στην πρακτική των ατόμων που ασχολούνται με την φιλοσοφική έρευνα και ενδοσκόπηση, χωρίς επίσημη καθοδήγηση ή εξωτερική επιρροή.

Περιλαμβάνει Προσωπική Ανασκόπηση και σκόπιμη ανεξάρτητη σκέψη πάνω στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, τα ηθικά διλήμματα ή τις προσωπικές πεποιθήσεις.
Αυτοδιδακτική Μάθηση: Αναζήτηση γνώσης μέσω αυτοδιδασκαλίας, αντλώντας από διάφορες πηγές όπως βιβλία, διαδικτυακούς πόρους ή προσωπικές εμπειρίες και όχι μόνο από την δομημένη εκπαίδευση.
Κριτική Αυτοεξέταση: Αμφισβήτηση των πεποιθήσεων, των προκαταλήψεων και των υποθέσεων, που συχνά οδηγεί σε προσωπική ανάπτυξη ή αλλαγές στην κοσμοθεωρία.
Εφαρμογή στην καθημερινή ζωή: Χρήση φιλοσοφικών ιδεών για την αντιμετώπιση προσωπικών προκλήσεων, ηθικών αποφάσεων ή για την καλύτερη κατανόηση της ανθρώπινης κατάστασης από τη μοναδική οπτική γωνία κάποιου. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο διαμορφώνει την κατανόηση και την εφαρμογή της φιλοσοφίας προσαρμοσμένη στο δικό του πλαίσιο ζωής. Αυτό ενθαρρύνει τους ανθρώπους να σκέφτονται μόνοι τους αντί να υιοθετούν μαζικά τις φιλοσοφίες των άλλων.

Η διαδικασία αυτή διασφαλίζει ότι η φιλοσοφία που αναπτύσσεται είναι βαθιά προσωπική και αντανακλά τον αληθινό εαυτό κάποιου και όχι απλώς μια ηχώ εξωτερικών διδασκαλιών.

Αυτή η εμβάθυνση σε φιλοσοφική έρευνα μπορεί να είναι άβολη ή απαιτητική, επειδή απαιτεί την αντιμετώπιση των προκαταλήψεων, των φόβων και της αγνοίας μας, ωθώντας τα άτομα να βγουν από τη ζώνη άνεσής τους για να επιτύχουν βαθύτερη κατανόηση και αυτογνωσία. Εσείς αναλαμβάνετε την ευθύνη του φιλοσοφικού σας ταξιδιού, συμπεριλαμβανομένων των λαθών και των ιδεών.

Οι φιλοσοφικές αρχές που αναπτύσσει κανείς, δεν δανείζονται ούτε επιβάλλονται, αλλά δημιουργούνται από τον ίδιο τον άνθρωπο μέσα από προσωπικό αγώνα και στοχασμό. Μερικές φορές αυτή φύση της αυτογνωσίας είναι επώδυνη. Η φιλοσοφική ενδοσκόπηση μπορεί να αποκαλύψει άβολες αλήθειες για τον εαυτό ή τον κόσμο, οδηγώντας σε στιγμές υπαρξιακής κρίσης ή βαθιάς αλλαγής. Αυτή η πτυχή είναι κρίσιμη, καθώς μέσα από την αντιμετώπιση αυτών των σκληρών πραγματικοτήτων μπορεί κανείς να αναπτύξει πραγματικά την κατανόηση και τη φιλοσοφία του.

Όταν αποφασίζεις να αντιμετωπίσεις τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, έχεις κίνητρο όχι μόνο να σκεφτείς διαφορετικά αλλά και να ενεργήσεις διαφορετικά, ευθυγραμμίζοντας τη ζωή σου με την εξελισσόμενη φιλοσοφία σου. Αυτό μπορεί να αποτελέσει καταλύτη για προσωπική αλλαγή. Όπως ακριβώς η σωματική άσκηση ενδυναμώνει τους μύες, έτσι και ο ψυχικός και συναισθηματικός αγώνας της φιλοσοφικής έρευνας ενισχύει την ικανότητα κάποιου να σκέφτεται κριτικά, να έχει ανοιχτούς πνευματικούς ορίζοντες και να εξελίσσεται μέσα από πνευματικές και υπαρξιακές προκλήσεις.

Η φιλοσοφία δεν είναι για να ακούγεται σοφή ή για να εντάσσεται σε μια συγκεκριμένη σχολή σκέψης, αλλά γεννιέται από μια προσωπική ανάγκη να κατανοήσει κανείς την ύπαρξη ή να ζήσει ηθικά. Πρόκειται για την ανάληψη ευθύνης για την πνευματική και ηθική ανάπτυξη κάποιου, αναγνωρίζοντας ότι αυτό το ταξίδι μπορεί να είναι τόσο δύσκολο όσο και διαφωτιστικό.

Για να δημιουργήσετε τη δική σας φιλοσοφία χρησιμοποιώντας αυτοεπιβαλλόμενη φιλοσοφία, ακολουθήστε αυτά τα βήματα:

Αυτοκριτική: Ξεκινήστε θέτοντας στον εαυτό σας θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη, την ηθική, τη γνώση και την ανθρώπινη φύση.

Ανάγνωση και Στοχασμός: Ασχοληθείτε με ένα ευρύ φάσμα φιλοσοφικών κειμένων, αλλά μην περιορίζεστε στην παραδοσιακή φιλοσοφία. Αναζητήστε πληροφορίες στη λογοτεχνία, την επιστήμη, την τέχνη, ακόμη και σε προσωπικές αφηγήσεις. Στοχαστείτε αν και πώς αυτές οι ιδέες αντηχούν ή συγκρούονται με τις δικές σας απόψεις.

Χρησιμοποιήστε εμπειρίες ζωής ως μελέτες για τη φιλοσοφική σας έρευνα. Κάθε αλληλεπίδραση, απόφαση ή γεγονός μπορεί να αποτελέσει πηγή φιλοσοφικής διορατικότητας. Αναρωτηθείτε αν αυτές οι εμπειρίες αμφισβητούν ή επιβεβαιώνουν τις πεποιθήσεις σας.

Αναρωτηθείτε γιατί πιστεύετε αυτά που κάνετε. Σκεφτείτε το αντίθετο από τις πεποιθήσεις σας για να κατανοήσετε τις αδυναμίες τους ή για να δείτε αν αντέχουν στον έλεγχο.

Ξεκινήστε την Σύνθεση Ιδεών: Μπορεί να διαπιστώσετε ότι η φιλοσοφία σας είναι εκλεκτική, δανειζόμενη στοιχεία από διάφορες σχολές σκέψης. Σε αυτά προσθέστε παράλληλα και τη δική σας μοναδική οπτική γωνία.

Επανεξετάστε και αναθεωρήστε αν χρειάζεται τη φιλοσοφία σας καθώς μεγαλώνετε, μαθαίνετε και βιώνετε περισσότερα από τη ζωή. Αν η φιλοσοφία σας δεν σας εξυπηρετεί καλά ή αποτυγχάνει στην εφαρμογή της, προσαρμόστε την ανάλογα. Συμμετέχετε σε διαλόγους με άλλους σχετικά με τη φιλοσοφία για να δοκιμάσετε και να βελτιώσετε τις ιδέες σας. 

Η φιλοσοφία δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια. Είναι τρόπος ζωής. Ένα εργαλείο που καθοδηγεί τις ενέργειες, τις αποφάσεις και τις αλληλεπιδράσεις μας. Αφορά το ταξίδι της κατανόησης του εαυτού μας σε σχέση με όλα τα άλλα, οπότε να είμαστε ανοιχτοί στην αλλαγή και την ανάπτυξη.

bibliotecapleyades.net

-----------------------------------

ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΕΙΣ ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΕΦΟΔΙΟ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ!!!

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ, ΩΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΟΥ - Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

“ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ” ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΟ ΤΩΝ ΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ

ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΚΥΛΑΝΕ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ  ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΠΛΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΡΥΠΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ ΜΑΣ

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΕΥ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΑΦΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ο Τζορντάνο Μπρούνο για την Κοσμική και Πνευματική Σημασία της Αγάπης

ΕΙΚΟΝΑ: Άγαλμα του Τζορντάνο Μπρούνο στον τόπο όπου σκοτώθηκε ( CCBY-SA 2.0 – daryl_mitchell – wiki) https://historiek.net

Ο Τζορντάνο Μπρούνο ήταν μια από τις μεγαλύτερες πνευματικές προσωπικότητες της Αναγέννησης και έγραψε με φιλοσοφική και λυρική διορατικότητα για την αγάπη...

Ο Μπρούνο είδε στην αγάπη την ενοποιητική δύναμη του κόσμου και ενσωμάτωσε στην κοσμολογία του μια πλατωνική κατανόηση της αγάπης, ασκώντας τόσο τη φιλοσοφία όσο και την κοσμολογική εικασία (σ.σ.: Η «κοσμολογική εικασία» ή συχνότερα κοσμολογική αρχή είναι μια θεμελιώδης παραδοχή στη σύγχρονη αστροφυσική και κοσμολογία, η οποία υποστηρίζει ότι, σε μεγάλη κλίμακα, το Σύμπαν είναι ομοιογενές και ισότροπο. Η αρχή αυτή καταρρίπτει την ιδέα ότι η Γη ή οποιοδήποτε άλλο σημείο αποτελεί το κέντρο του Σύμπαντος).

Ο Τζορντάνο Μπρούνο πίστευε ότι η αγάπη είναι ο δεσμός των δεσμών που συγκρατεί ολόκληρο το σύμπαν ενωμένο και ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσελκύσει οτιδήποτε. Όπως οι πλατωνικοί φιλόσοφοι, θεωρούν τον Έρωτα ως τον «δαίμονα», το υπέρτατο πνεύμα που μαγνητίζει τον κόσμο και ο πρώτος μεταξύ των θεοτήτων.

Στο βιβλίο του DELA MAGIA DE LOS VÍNCULOS EN GENERAL (Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΓΕΝΙΚΑ), ο Μπρούνο γράφει:

«Σε όλα τα πράγματα υπάρχει μια θεϊκή δύναμη, δηλαδή η αγάπη, ο ίδιος ο πατέρας, η πηγή, ο θεϊκός ωκεανός όλων των δεσμών».

Μέσω αυτής της σύνδεσης, προσθέτει ο Μπρούνο, τα κατώτερα πράγματα γίνονται ανώτερα. Σε αυτό, ο Μπρούνο απηχούσε τη νεοπλατωνική έννοια μιας ιεραρχίας της ύπαρξης, σε έναν κόσμο, στον οποίο η ψυχή πρέπει να αναρριχηθεί και να πραγματοποιήσει μια επιστροφή οδηγούμενη από αγάπη και γνώση προς τη θεϊκή νοημοσύνη.

Ο Μαρσίλιο Φιτσίνο, (1433 – 1499) Ιταλός φιλόσοφος της Αναγέννησης, στο έργο του «Σχόλια στο Συμπόσιο του Πλάτωνα»,είχε γράψει: Η αγάπη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ορισμένη αρετή του συνδυασμού και της ένωσης, η οποία ωθεί τα ανώτερα πράγματα να προνοούν για τα κατώτερα πράγματα και συμφιλιώνει τα ίσα πράγματα σε αμοιβαία κοινωνία και επίσης αφυπνίζει τα κατώτερα πράγματα, έτσι ώστε να γίνουν ευγενέστερα.

Ο Μπρούνο διακρίνει την πνευματική αγάπη από τον απλό ζωώδη έρωτα. Δηλαδή την ηρωική αγάπη που τείνει προς το πνευματικό ή που παίρνει το υλικό ως μέσο προς το πνευματικό, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Φιλοσόφου Διοτίμας, της δασκάλας του Σωκράτη: Όλοι οι έρωτες, αν είναι ηρωικοί και όχι απλώς ζωώδεις, έχουν ως αντικείμενό τους τη θεότητα, τείνουν προς τη θεϊκή ομορφιά, η οποία αρχικά μεταδίδεται στις ψυχές και λάμπει μέσα τους. Και από τις ψυχές, ή καλύτερα να πούμε, μέσω αυτών, στη συνέχεια μεταδίδεται στα σώματα. Επομένως, η καλά οργανωμένη στοργή, αγαπά τα σώματα ή την σωματική ομορφιά, εξαιτίας της οποίας σε αυτά υπάρχει μια ένδειξη πνευματικής ομορφιάς.

Ακόμα περισσότερο: Αυτό που είναι σαγηνευτικό στο σώμα είναι μια συγκεκριμένη πνευματικότητα που βλέπουμε σε αυτό, η οποία ονομάζεται ομορφιά και η οποία δεν αποτελείται από μεγαλύτερες ή μικρότερες διαστάσεις, ούτε από συγκεκριμένα χρώματα ή σχήματα, αλλά από μια ορισμένη αρμονία και συνύπαρξη μελών και χρωμάτων.

Αυτή η αρμονία δείχνει μια ορισμένη συγγένεια με το πνεύμα, η οποία είναι αντιληπτή από τις πιο οξείες και διεισδυτικές αισθήσεις. Από αυτό προκύπτει ότι όσοι είναι προικισμένοι με τέτοιες αισθήσεις ερωτεύονται πιο εύκολα και έντονα, και ομοίως, χάνουν την αγάπη τους πιο εύκολα.

(Από GiordanoBruno: The Heroic Frenzies ('De Gli Eroici Furori')

Η αγάπη, στην περίπτωση του Φιτσίνο και του Μπρούνο έχει ήδη αναμειχθεί με τον Χριστιανισμό, ο οποίος λόγω της επιρροής των Αλεξανδρινών θεολόγων, ήταν γεμάτος με Πλατωνικό Λόγο.

Η αγάπη στους ανθρώπους είναι αυτό το θείο πράγμα, η ίδια η θεϊκή φλόγα που οδηγεί στην επιστροφή της προς τον εαυτό (σ.σ.: Ελληνική Eπιστροφή: «όρος που επινόησε ο Πλάτωνας ως ο στόχος της φιλοσοφίας).

Η αγάπη είναι μια εκστατική, αναγωγική οργή.

Αυτά τα πάθη δεν είναι η λήθη, αλλά η μνήμη. Δεν είναι η αυτο-παραμέληση, αλλά η αγάπη και η λαχτάρα για ό,τι είναι όμορφο και καλό, με τα οποία κάποιος επιδιώκει να επιτύχει την τελειότητα, μεταμορφώνοντας τον εαυτό του προς το τέλειο.

Δεν είναι μαγεία στα δεσμά των κτηνωδών παθών, κάτω από τους νόμους μιας ανάξιας μοιραιότητας, αλλά μια ορθολογική ώθηση που επιδιώκει την πνευματική κατανόηση του ωραίου και του καλού και που ήδη γνωρίζει τι θα ήθελε να ευχαριστήσει προσπαθώντας να συμμορφωθεί με αυτό, με τέτοιο τρόπο που να φλέγεται από την ευγένεια και το φως του και να ντύνεται με μια ποιότητα και κατάσταση που το κάνει να φαίνεται ένδοξο και άξιο.

Μέσω της πνευματικής επαφής με αυτό το θεϊκό αντικείμενο, γίνεται θεός. Δεν ασχολείται μόνο με τα θεία πράγματα, δείχνοντας τον εαυτό του αναίσθητο και απαθή απέναντι σε εκείνα τα πράγματα που συνήθως θεωρούνται πιο σημαντικά και για τα οποία τόσοι άλλοι βασανίζονται. Δεν φοβάται τίποτα και περιφρονεί τις υπόλοιπες απολαύσεις για την αγάπη της θεότητας, χωρίς καμία φροντίδα για τη ζωή.

...η πεταλούδα πετάει προς τη φλόγα, το ελάφι προς το βέλος και ο μονόκερος προς την παγίδα που τον πιάνει, αλλά για τον εραστή αυτή η φλόγα είναι η φλογερή επιθυμία για θεϊκά πράγματα, αυτό το βέλος είναι η εντύπωση της ακτίνας της ομορφιάς

(GIORDANO BRUNO - Οι Ηρωικές Φρενίες - Τρίτος Διάλογος )

bibliotecapleyades.net

----------------------------------------

ΤΖΟΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ. ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ

Τζορντάνο Μπρούνο, Ένας από τους πιο Τολμηρούς Στοχαστές της Αναγέννησης

Τζορντάνο Μπρούνο, Ένας από τους πιο Τολμηρούς Στοχαστές της Αναγέννησης

Ο φιλόσοφος, αστρονόμος, μαθηματικός και ιερέας Τζορντάνο Μπρούνο (1548–1600) θανατώθηκε ως αιρετικός στις 17 Φεβρουαρίου 1600, με εντολή του Πάπα Κλήμη Η΄. Βρέθηκε νεκρός στην πυρά στο Κάμπο ντε Φιόρι στη Ρώμη, όπου σήμερα βρίσκεται ένα άγαλμά του. Ο Μπρούνο θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο τολμηρούς στοχαστές της Αναγέννησης.

Ο Τζορντάνο Μπρούνο, ο οποίος στα νεανικά του χρόνια ήταν γνωστός με το όνομα «Φίλιππος», γεννήθηκε στη Νόλα το 1548, γιος επαγγελματία στρατιώτη. Από την ηλικία των δεκατριών ετών, έλαβε εκπαίδευση στην κοντινή πόλη της Νάπολης. 

Το 1565, εντάχθηκε σε ένα Δομινικανό μοναστήρι στη Νάπολη, όπου υιοθέτησε το όνομα «Τζορντάνο». Λόγω της φιλελεύθερης στάσης του, σύντομα θεωρήθηκε ύποπτος για αιρετικές απόψεις. Παρ' όλα αυτά, ο Μπρούνο χειροτονήθηκε ιερέας το 1572. Μετά από αυτό, ωστόσο, συνέχισε να χαράζει τη δική του πορεία. Για παράδειγμα, προς δυσαρέσκεια άλλων κληρικών, μιλούσε ελεύθερα για τον Αρειανισμό.

Λόγω των δηλώσεών του, υπήρχαν σχέδια να ξεκινήσει μια δίκη για αίρεση εναντίον του φιλελεύθερου ιερέα. Ο Μπρούνο αποφάσισε στη συνέχεια να ετοιμάσει τις βαλίτσες του και να εγκαταλείψει το τάγμα των Δομινικανών. Λίγο αργότερα, οι αρχές στη Νάπολη βρήκαν στην κατοχή του Μπρούνο απαγορευμένα σχόλια του ουμανιστή Ντεσιντέριους Έρασμου. Για να αποφύγει τις διώξεις, έφυγε για άλλη μια φορά. Ο Μπρούνο άφησε τα ιερατικά του άμφια και εντάχθηκε στους Καλβινιστές στη Γενεύη για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά και εκεί τελικά αντιμετώπισε προβλήματα λόγω των φιλελεύθερων ιδεών του.

Ένα άπειρο σύμπαν

Ποιες ακριβώς ήταν οι «αιρετικές ιδέες» του Giordano Bruno; Είναι σημαντικό ότι, σε κάθε περίπτωση, ο Ιταλός προσκολλήθηκε στην ηλιοκεντρική θεωρία. Σύμφωνα με αυτή τη διδασκαλία, ο Ήλιος αποτελεί το κέντρο του ηλιακού συστήματος και επομένως όχι η Γη. Ο Μπρούνο υποστήριξε επίσης ότι ο Ήλιος ήταν, επιπλέον, «απλά» ένα αστέρι, όπως όλα τα άλλα. Αυτό ερχόταν εντελώς σε αντίθεση με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας, η οποία υποστήριζε ότι η Γη αποτελούσε το κέντρο του σύμπαντος, το λεγόμενο «γεωκεντρικό μοντέλο».

Εντός της Καθολικής Εκκλησίας, θεωρήθηκε επίσης προσβλητικό το γεγονός ότι ο Μπρούνο ισχυριζόταν ότι, εκτός από τον Θεό, υπήρχε κάτι άπειρο, δηλαδή το σύμπαν. Επιπλέον, σύμφωνα με τον μελετητή, εκεί μπορούσαν να βρεθούν αμέτρητα άλλα ηλιακά συστήματα. Ο ίδιος ο Μπρούνο πίστευε ότι οι επιστημονικές του απόψεις δεν συγκρούονταν με τη Βίβλο.

Δημοσιεύσεις

Το 1581, χάρη στην προστασία του Γάλλου βασιλιά Ερρίκου Γ΄, ο Μπρούνο μπόρεσε να δημοσιεύσει αρκετά επιστημονικά έργα με σχετική ειρήνη στη Γαλλία . Έγραψε όχι μόνο σχόλια για τις διδασκαλίες του Κοπέρνικου και κριτικές της αριστοτελικής φυσικής φιλοσοφίας, αλλά και, για παράδειγμα, ένα βιβλίο για την εκπαίδευση της μνήμης (μνημονικό) και μια κωμωδία: *Il Candeloia *. Ιδιαίτερη επιστημονική σημασία είχαν οι *Διάλογοι * του: τρεις κοσμολογικοί και ηθικοί διάλογοι που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, το άπειρο του σύμπαντος, την εκτίμηση της Βίβλου και τη σχέση μεταξύ της παγκόσμιας και της ατομικής ψυχής.

Την άνοιξη του 1583, ο Μπρούνο ταξίδεψε στο Λονδίνο εκ μέρους του Γάλλου βασιλιά για να παραδώσει μια επιστολή σε έναν πρέσβη. Ο μελετητής άδραξε την ευκαιρία να επισκεφθεί την Οξφόρδη, όπου έδωσε αρκετές διαλέξεις σε θέματα όπως η ηλιοκεντρική θεωρία του Κοπέρνικου. 

(σ.σ.: Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (-3ος αι.) ήταν ο πρώτος αστρονόμος που πρότεινε το ηλιοκεντρικό σύστημα. Αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία ο Κοπέρνικος, περίπου 1.800 χρόνια αργότερα, θεμελίωσε τη σύγχρονη αστρονομία, έχοντας μελετήσει τις αναφορές του Αρίσταρχου.)

Στην Αγγλία, ο Μπρούνο έκανε σημαντικές επαφές. Επισκέφτηκε την αυλή της Βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ , μεταξύ άλλων , και γνώρισε σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Ρόμπερτ Ντάντλεϊ και ο Φίλιπ Σίντνεϊ. Μετά από πρόσκληση του Άγγλου ποιητή και πολιτικού Φούλκε Γκρέβιλ, συζήτησε την κίνηση της γης με αρκετούς μελετητές της Οξφόρδης το 1584. Ωστόσο, η συζήτηση κλιμακώθηκε σε διαμάχη. Αυτό οφειλόταν εν μέρει στο γεγονός ότι ο Μπρούνο επέκρινε την αγγλική κοινωνία και κατήγγειλε την σχολαστικότητα του κοινού του.

Με την επιστροφή του στο Παρίσι το 1585, ο Μπρούνο σύντομα αντιμετώπισε ξανά προβλήματα. Το πολιτικό κλίμα στη Γαλλία είχε πλέον αλλάξει εντελώς, αναγκάζοντας τον φιλελεύθερο Ιταλό να ενεργήσει προσεκτικά. Ωστόσο, αυτό αποδείχθηκε ότι δεν ήταν για αυτόν. Ο Μπρούνο ενεπλάκη σε κάθε είδους συζητήσεις με Καθολικούς μελετητές και δεν μασούσε τα λόγια του. Τελικά, αυτό τον έβαλε σε τέτοια προβλήματα που αποφάσισε να προχωρήσει για άλλη μια φορά. Το 1585, αναχώρησε για τα γερμανικά εδάφη για μια περιοδεία σε διάφορες πανεπιστημιακές πόλεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μπρούνο δημοσίευσε αρκετά μικρότερα έργα, συμπεριλαμβανομένου του * Articuli centum et sexaginta* (1588). Σε αυτό το έργο, μίλησε εναντίον διαφόρων σύγχρονων φιλοσόφων και μαθηματικών και υποστήριξε την θρησκευτική ανοχή. Κατά την άποψή του, οι διαφορετικές θρησκείες θα έπρεπε να μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά.

Τον Αύγουστο του 1591, ο Μπρούνο δέχτηκε μια πρόσκληση να ζήσει στη Βενετία, την εποχή εκείνη ένα από τα πιο φιλελεύθερα ιταλικά κράτη. Πιθανώς, ο μελετητής ήλπιζε να εξασφαλίσει την κενή έδρα των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Αυτή η αποστολή απέτυχε. Η έδρα πήγε στον διάσημο σύγχρονό του, Γαλιλαίο Γαλιλέι, ο οποίος επίσης διώχθηκε από την Εκκλησία .

Δικαστική υπόθεση

Το 1592, ο Μπρούνο συνελήφθη στη Βενετία από την Ιερά Εξέταση για φερόμενα αιρετικά σχόλια. Στη συνέχεια, η Ρώμη απαίτησε την έκδοσή του. Στις 27 Ιανουαρίου 1593, ξεκίνησε εκεί μια δίκη που θα διαρκούσε τουλάχιστον επτά χρόνια. Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεών του, ο Τζορντάνο Μπρούνο συνέχισε να υποστηρίζει ότι, κατά την άποψή του, οι επιστημονικές του προτάσεις δεν συγκρούονταν με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας. Τόνισε επίσης ότι ενδιαφερόταν κυρίως για φιλοσοφικά ζητήματα και πολύ λιγότερο για θεολογικά ζητήματα. Οι ανακριτές του δεν έμειναν ικανοποιημένοι με αυτό. Η Εκκλησία απαίτησε από τον Μπρούνο να αποκηρύξει πλήρως τις προηγούμενες δηλώσεις του. Διαφώνησαν, μεταξύ άλλων, με τις δηλώσεις του σχετικά με το σύμπαν, τον Χριστό, την Τελική Κρίση και την ψυχή.

Ο ακαδημαϊκός, ωστόσο, αρνήθηκε κατηγορηματικά να αποστασιοποιηθεί από τις δηλώσεις του και έκανε γνωστό ότι, κατά την άποψή του, δεν υπήρχε απολύτως τίποτα να αμφισβητηθεί. Ο Πάπας Κλήμης Η΄ στη συνέχεια ανακήρυξε επίσημα τον Τζορντάνο Μπρούνο αιρετικό και διέταξε την θανατική του καταδίκη. 

Όταν του αναγνώστηκε η θανατική ποινή στις 8 Φεβρουαρίου 1600, λέγεται ότι απάντησε ως εξής:

Ίσως ο φόβος σου να βγάλεις αυτή την ετυμηγορία είναι μεγαλύτερος από τον δικό μου να την ακούσω.

Στις 17 Φεβρουαρίου, μεταφέρθηκε στο Κάμπο ντε Φιόρι και κάηκε ζωντανός ανάποδα. Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ακριβώς γιατί η Εκκλησία καταδίκασε τον μελετητή ως αιρετικό, καθώς ο φάκελός του λείπει από τα αρχεία. Από το 1889, ένα άγαλμα βρίσκεται στον τόπο όπου πέθανε ο Μπρούνο. Κάθε χρόνο, στην επέτειο του θανάτου του, επιστήμονες συγκεντρώνονται εδώ για να ζητήσουν την αποκατάσταση του μελετητή. Ένας κρατήρας στη σελήνη έχει πάρει το όνομά του από τον Τζορντάνο Μπρούνο.

Μερικά αποσπάσματα του Giordano Bruno:

Η άγνοια είναι η μητέρα της ευτυχίας και της αισθησιακής ευδαιμονίας.

Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το κέντρο του σύμπαντος είναι παντού και η περιφέρεια δεν είναι πουθενά. 

Δείχνει κατώτερο μυαλό να συμφωνεί κανείς με τις μάζες απλώς και μόνο επειδή οι μάζες αποτελούν την πλειοψηφία. Η αλήθεια δεν αλλάζει με το να γίνεται αποδεκτή ή όχι από την πλειοψηφία της ανθρωπότητας.

https://historiek.net

---------------------------------------

ΤΖΟΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ. ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ

Ο πνευματικός σκοταδισμός και η ιδεολογική τρομοκρατία αποτελούν κεντρικά χαρακτηριστικά της αντίληψης για τον Μεσαίωνα. Αυτή η εποχή σφραγίστηκε από την απόλυτη κυριαρχία της θεοκρατίας, η οποία, νέκρωσε την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και την ελεύθερη σκέψη. Ο Μεσαίωνας, στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζεται ως μια περίοδος όπου ο πνευματικός σκοταδισμός, μέσω της ιδεολογικής τρομοκρατίας, επιβλήθηκε ως μέσο διατήρησης της εξουσίας, αναστέλλοντας την πνευματική και επιστημονική εξέλιξη. 

Ο πνευματικός σκοταδισμός και η ιδεολογική τρομοκρατία του Μεσαίωνα