Ο Τζορντάνο Μπρούνο για την Κοσμική και Πνευματική Σημασία της Αγάπης

ΕΙΚΟΝΑ: Άγαλμα του Τζορντάνο Μπρούνο στον τόπο όπου σκοτώθηκε ( CCBY-SA 2.0 – daryl_mitchell – wiki) https://historiek.net

Ο Τζορντάνο Μπρούνο ήταν μια από τις μεγαλύτερες πνευματικές προσωπικότητες της Αναγέννησης και έγραψε με φιλοσοφική και λυρική διορατικότητα για την αγάπη...

Ο Μπρούνο είδε στην αγάπη την ενοποιητική δύναμη του κόσμου και ενσωμάτωσε στην κοσμολογία του μια πλατωνική κατανόηση της αγάπης, ασκώντας τόσο τη φιλοσοφία όσο και την κοσμολογική εικασία (σ.σ.: Η «κοσμολογική εικασία» ή συχνότερα κοσμολογική αρχή είναι μια θεμελιώδης παραδοχή στη σύγχρονη αστροφυσική και κοσμολογία, η οποία υποστηρίζει ότι, σε μεγάλη κλίμακα, το Σύμπαν είναι ομοιογενές και ισότροπο. Η αρχή αυτή καταρρίπτει την ιδέα ότι η Γη ή οποιοδήποτε άλλο σημείο αποτελεί το κέντρο του Σύμπαντος).

Ο Τζορντάνο Μπρούνο πίστευε ότι η αγάπη είναι ο δεσμός των δεσμών που συγκρατεί ολόκληρο το σύμπαν ενωμένο και ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσελκύσει οτιδήποτε. Όπως οι πλατωνικοί φιλόσοφοι, θεωρούν τον Έρωτα ως τον «δαίμονα», το υπέρτατο πνεύμα που μαγνητίζει τον κόσμο και ο πρώτος μεταξύ των θεοτήτων.

Στο βιβλίο του DELA MAGIA DE LOS VÍNCULOS EN GENERAL (Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΓΕΝΙΚΑ), ο Μπρούνο γράφει:

«Σε όλα τα πράγματα υπάρχει μια θεϊκή δύναμη, δηλαδή η αγάπη, ο ίδιος ο πατέρας, η πηγή, ο θεϊκός ωκεανός όλων των δεσμών».

Μέσω αυτής της σύνδεσης, προσθέτει ο Μπρούνο, τα κατώτερα πράγματα γίνονται ανώτερα. Σε αυτό, ο Μπρούνο απηχούσε τη νεοπλατωνική έννοια μιας ιεραρχίας της ύπαρξης, σε έναν κόσμο, στον οποίο η ψυχή πρέπει να αναρριχηθεί και να πραγματοποιήσει μια επιστροφή οδηγούμενη από αγάπη και γνώση προς τη θεϊκή νοημοσύνη.

Ο Μαρσίλιο Φιτσίνο, (1433 – 1499) Ιταλός φιλόσοφος της Αναγέννησης, στο έργο του «Σχόλια στο Συμπόσιο του Πλάτωνα»,είχε γράψει: Η αγάπη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ορισμένη αρετή του συνδυασμού και της ένωσης, η οποία ωθεί τα ανώτερα πράγματα να προνοούν για τα κατώτερα πράγματα και συμφιλιώνει τα ίσα πράγματα σε αμοιβαία κοινωνία και επίσης αφυπνίζει τα κατώτερα πράγματα, έτσι ώστε να γίνουν ευγενέστερα.

Ο Μπρούνο διακρίνει την πνευματική αγάπη από τον απλό ζωώδη έρωτα. Δηλαδή την ηρωική αγάπη που τείνει προς το πνευματικό ή που παίρνει το υλικό ως μέσο προς το πνευματικό, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Φιλοσόφου Διοτίμας, της δασκάλας του Σωκράτη: Όλοι οι έρωτες, αν είναι ηρωικοί και όχι απλώς ζωώδεις, έχουν ως αντικείμενό τους τη θεότητα, τείνουν προς τη θεϊκή ομορφιά, η οποία αρχικά μεταδίδεται στις ψυχές και λάμπει μέσα τους. Και από τις ψυχές, ή καλύτερα να πούμε, μέσω αυτών, στη συνέχεια μεταδίδεται στα σώματα. Επομένως, η καλά οργανωμένη στοργή, αγαπά τα σώματα ή την σωματική ομορφιά, εξαιτίας της οποίας σε αυτά υπάρχει μια ένδειξη πνευματικής ομορφιάς.

Ακόμα περισσότερο: Αυτό που είναι σαγηνευτικό στο σώμα είναι μια συγκεκριμένη πνευματικότητα που βλέπουμε σε αυτό, η οποία ονομάζεται ομορφιά και η οποία δεν αποτελείται από μεγαλύτερες ή μικρότερες διαστάσεις, ούτε από συγκεκριμένα χρώματα ή σχήματα, αλλά από μια ορισμένη αρμονία και συνύπαρξη μελών και χρωμάτων.

Αυτή η αρμονία δείχνει μια ορισμένη συγγένεια με το πνεύμα, η οποία είναι αντιληπτή από τις πιο οξείες και διεισδυτικές αισθήσεις. Από αυτό προκύπτει ότι όσοι είναι προικισμένοι με τέτοιες αισθήσεις ερωτεύονται πιο εύκολα και έντονα, και ομοίως, χάνουν την αγάπη τους πιο εύκολα.

(Από GiordanoBruno: The Heroic Frenzies ('De Gli Eroici Furori')

Η αγάπη, στην περίπτωση του Φιτσίνο και του Μπρούνο έχει ήδη αναμειχθεί με τον Χριστιανισμό, ο οποίος λόγω της επιρροής των Αλεξανδρινών θεολόγων, ήταν γεμάτος με Πλατωνικό Λόγο.

Η αγάπη στους ανθρώπους είναι αυτό το θείο πράγμα, η ίδια η θεϊκή φλόγα που οδηγεί στην επιστροφή της προς τον εαυτό (σ.σ.: Ελληνική Eπιστροφή: «όρος που επινόησε ο Πλάτωνας ως ο στόχος της φιλοσοφίας).

Η αγάπη είναι μια εκστατική, αναγωγική οργή.

Αυτά τα πάθη δεν είναι η λήθη, αλλά η μνήμη. Δεν είναι η αυτο-παραμέληση, αλλά η αγάπη και η λαχτάρα για ό,τι είναι όμορφο και καλό, με τα οποία κάποιος επιδιώκει να επιτύχει την τελειότητα, μεταμορφώνοντας τον εαυτό του προς το τέλειο.

Δεν είναι μαγεία στα δεσμά των κτηνωδών παθών, κάτω από τους νόμους μιας ανάξιας μοιραιότητας, αλλά μια ορθολογική ώθηση που επιδιώκει την πνευματική κατανόηση του ωραίου και του καλού και που ήδη γνωρίζει τι θα ήθελε να ευχαριστήσει προσπαθώντας να συμμορφωθεί με αυτό, με τέτοιο τρόπο που να φλέγεται από την ευγένεια και το φως του και να ντύνεται με μια ποιότητα και κατάσταση που το κάνει να φαίνεται ένδοξο και άξιο.

Μέσω της πνευματικής επαφής με αυτό το θεϊκό αντικείμενο, γίνεται θεός. Δεν ασχολείται μόνο με τα θεία πράγματα, δείχνοντας τον εαυτό του αναίσθητο και απαθή απέναντι σε εκείνα τα πράγματα που συνήθως θεωρούνται πιο σημαντικά και για τα οποία τόσοι άλλοι βασανίζονται. Δεν φοβάται τίποτα και περιφρονεί τις υπόλοιπες απολαύσεις για την αγάπη της θεότητας, χωρίς καμία φροντίδα για τη ζωή.

...η πεταλούδα πετάει προς τη φλόγα, το ελάφι προς το βέλος και ο μονόκερος προς την παγίδα που τον πιάνει, αλλά για τον εραστή αυτή η φλόγα είναι η φλογερή επιθυμία για θεϊκά πράγματα, αυτό το βέλος είναι η εντύπωση της ακτίνας της ομορφιάς

(GIORDANO BRUNO - Οι Ηρωικές Φρενίες - Τρίτος Διάλογος )

bibliotecapleyades.net

----------------------------------------

ΤΖΟΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ. ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ

Τζορντάνο Μπρούνο, Ένας από τους πιο Τολμηρούς Στοχαστές της Αναγέννησης

Τζορντάνο Μπρούνο, Ένας από τους πιο Τολμηρούς Στοχαστές της Αναγέννησης

Ο φιλόσοφος, αστρονόμος, μαθηματικός και ιερέας Τζορντάνο Μπρούνο (1548–1600) θανατώθηκε ως αιρετικός στις 17 Φεβρουαρίου 1600, με εντολή του Πάπα Κλήμη Η΄. Βρέθηκε νεκρός στην πυρά στο Κάμπο ντε Φιόρι στη Ρώμη, όπου σήμερα βρίσκεται ένα άγαλμά του. Ο Μπρούνο θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο τολμηρούς στοχαστές της Αναγέννησης.

Ο Τζορντάνο Μπρούνο, ο οποίος στα νεανικά του χρόνια ήταν γνωστός με το όνομα «Φίλιππος», γεννήθηκε στη Νόλα το 1548, γιος επαγγελματία στρατιώτη. Από την ηλικία των δεκατριών ετών, έλαβε εκπαίδευση στην κοντινή πόλη της Νάπολης. 

Το 1565, εντάχθηκε σε ένα Δομινικανό μοναστήρι στη Νάπολη, όπου υιοθέτησε το όνομα «Τζορντάνο». Λόγω της φιλελεύθερης στάσης του, σύντομα θεωρήθηκε ύποπτος για αιρετικές απόψεις. Παρ' όλα αυτά, ο Μπρούνο χειροτονήθηκε ιερέας το 1572. Μετά από αυτό, ωστόσο, συνέχισε να χαράζει τη δική του πορεία. Για παράδειγμα, προς δυσαρέσκεια άλλων κληρικών, μιλούσε ελεύθερα για τον Αρειανισμό.

Λόγω των δηλώσεών του, υπήρχαν σχέδια να ξεκινήσει μια δίκη για αίρεση εναντίον του φιλελεύθερου ιερέα. Ο Μπρούνο αποφάσισε στη συνέχεια να ετοιμάσει τις βαλίτσες του και να εγκαταλείψει το τάγμα των Δομινικανών. Λίγο αργότερα, οι αρχές στη Νάπολη βρήκαν στην κατοχή του Μπρούνο απαγορευμένα σχόλια του ουμανιστή Ντεσιντέριους Έρασμου. Για να αποφύγει τις διώξεις, έφυγε για άλλη μια φορά. Ο Μπρούνο άφησε τα ιερατικά του άμφια και εντάχθηκε στους Καλβινιστές στη Γενεύη για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά και εκεί τελικά αντιμετώπισε προβλήματα λόγω των φιλελεύθερων ιδεών του.

Ένα άπειρο σύμπαν

Ποιες ακριβώς ήταν οι «αιρετικές ιδέες» του Giordano Bruno; Είναι σημαντικό ότι, σε κάθε περίπτωση, ο Ιταλός προσκολλήθηκε στην ηλιοκεντρική θεωρία. Σύμφωνα με αυτή τη διδασκαλία, ο Ήλιος αποτελεί το κέντρο του ηλιακού συστήματος και επομένως όχι η Γη. Ο Μπρούνο υποστήριξε επίσης ότι ο Ήλιος ήταν, επιπλέον, «απλά» ένα αστέρι, όπως όλα τα άλλα. Αυτό ερχόταν εντελώς σε αντίθεση με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας, η οποία υποστήριζε ότι η Γη αποτελούσε το κέντρο του σύμπαντος, το λεγόμενο «γεωκεντρικό μοντέλο».

Εντός της Καθολικής Εκκλησίας, θεωρήθηκε επίσης προσβλητικό το γεγονός ότι ο Μπρούνο ισχυριζόταν ότι, εκτός από τον Θεό, υπήρχε κάτι άπειρο, δηλαδή το σύμπαν. Επιπλέον, σύμφωνα με τον μελετητή, εκεί μπορούσαν να βρεθούν αμέτρητα άλλα ηλιακά συστήματα. Ο ίδιος ο Μπρούνο πίστευε ότι οι επιστημονικές του απόψεις δεν συγκρούονταν με τη Βίβλο.

Δημοσιεύσεις

Το 1581, χάρη στην προστασία του Γάλλου βασιλιά Ερρίκου Γ΄, ο Μπρούνο μπόρεσε να δημοσιεύσει αρκετά επιστημονικά έργα με σχετική ειρήνη στη Γαλλία . Έγραψε όχι μόνο σχόλια για τις διδασκαλίες του Κοπέρνικου και κριτικές της αριστοτελικής φυσικής φιλοσοφίας, αλλά και, για παράδειγμα, ένα βιβλίο για την εκπαίδευση της μνήμης (μνημονικό) και μια κωμωδία: *Il Candeloia *. Ιδιαίτερη επιστημονική σημασία είχαν οι *Διάλογοι * του: τρεις κοσμολογικοί και ηθικοί διάλογοι που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, το άπειρο του σύμπαντος, την εκτίμηση της Βίβλου και τη σχέση μεταξύ της παγκόσμιας και της ατομικής ψυχής.

Την άνοιξη του 1583, ο Μπρούνο ταξίδεψε στο Λονδίνο εκ μέρους του Γάλλου βασιλιά για να παραδώσει μια επιστολή σε έναν πρέσβη. Ο μελετητής άδραξε την ευκαιρία να επισκεφθεί την Οξφόρδη, όπου έδωσε αρκετές διαλέξεις σε θέματα όπως η ηλιοκεντρική θεωρία του Κοπέρνικου. 

(σ.σ.: Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (-3ος αι.) ήταν ο πρώτος αστρονόμος που πρότεινε το ηλιοκεντρικό σύστημα. Αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία ο Κοπέρνικος, περίπου 1.800 χρόνια αργότερα, θεμελίωσε τη σύγχρονη αστρονομία, έχοντας μελετήσει τις αναφορές του Αρίσταρχου.)

Στην Αγγλία, ο Μπρούνο έκανε σημαντικές επαφές. Επισκέφτηκε την αυλή της Βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ , μεταξύ άλλων , και γνώρισε σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Ρόμπερτ Ντάντλεϊ και ο Φίλιπ Σίντνεϊ. Μετά από πρόσκληση του Άγγλου ποιητή και πολιτικού Φούλκε Γκρέβιλ, συζήτησε την κίνηση της γης με αρκετούς μελετητές της Οξφόρδης το 1584. Ωστόσο, η συζήτηση κλιμακώθηκε σε διαμάχη. Αυτό οφειλόταν εν μέρει στο γεγονός ότι ο Μπρούνο επέκρινε την αγγλική κοινωνία και κατήγγειλε την σχολαστικότητα του κοινού του.

Με την επιστροφή του στο Παρίσι το 1585, ο Μπρούνο σύντομα αντιμετώπισε ξανά προβλήματα. Το πολιτικό κλίμα στη Γαλλία είχε πλέον αλλάξει εντελώς, αναγκάζοντας τον φιλελεύθερο Ιταλό να ενεργήσει προσεκτικά. Ωστόσο, αυτό αποδείχθηκε ότι δεν ήταν για αυτόν. Ο Μπρούνο ενεπλάκη σε κάθε είδους συζητήσεις με Καθολικούς μελετητές και δεν μασούσε τα λόγια του. Τελικά, αυτό τον έβαλε σε τέτοια προβλήματα που αποφάσισε να προχωρήσει για άλλη μια φορά. Το 1585, αναχώρησε για τα γερμανικά εδάφη για μια περιοδεία σε διάφορες πανεπιστημιακές πόλεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μπρούνο δημοσίευσε αρκετά μικρότερα έργα, συμπεριλαμβανομένου του * Articuli centum et sexaginta* (1588). Σε αυτό το έργο, μίλησε εναντίον διαφόρων σύγχρονων φιλοσόφων και μαθηματικών και υποστήριξε την θρησκευτική ανοχή. Κατά την άποψή του, οι διαφορετικές θρησκείες θα έπρεπε να μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά.

Τον Αύγουστο του 1591, ο Μπρούνο δέχτηκε μια πρόσκληση να ζήσει στη Βενετία, την εποχή εκείνη ένα από τα πιο φιλελεύθερα ιταλικά κράτη. Πιθανώς, ο μελετητής ήλπιζε να εξασφαλίσει την κενή έδρα των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Αυτή η αποστολή απέτυχε. Η έδρα πήγε στον διάσημο σύγχρονό του, Γαλιλαίο Γαλιλέι, ο οποίος επίσης διώχθηκε από την Εκκλησία .

Δικαστική υπόθεση

Το 1592, ο Μπρούνο συνελήφθη στη Βενετία από την Ιερά Εξέταση για φερόμενα αιρετικά σχόλια. Στη συνέχεια, η Ρώμη απαίτησε την έκδοσή του. Στις 27 Ιανουαρίου 1593, ξεκίνησε εκεί μια δίκη που θα διαρκούσε τουλάχιστον επτά χρόνια. Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεών του, ο Τζορντάνο Μπρούνο συνέχισε να υποστηρίζει ότι, κατά την άποψή του, οι επιστημονικές του προτάσεις δεν συγκρούονταν με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας. Τόνισε επίσης ότι ενδιαφερόταν κυρίως για φιλοσοφικά ζητήματα και πολύ λιγότερο για θεολογικά ζητήματα. Οι ανακριτές του δεν έμειναν ικανοποιημένοι με αυτό. Η Εκκλησία απαίτησε από τον Μπρούνο να αποκηρύξει πλήρως τις προηγούμενες δηλώσεις του. Διαφώνησαν, μεταξύ άλλων, με τις δηλώσεις του σχετικά με το σύμπαν, τον Χριστό, την Τελική Κρίση και την ψυχή.

Ο ακαδημαϊκός, ωστόσο, αρνήθηκε κατηγορηματικά να αποστασιοποιηθεί από τις δηλώσεις του και έκανε γνωστό ότι, κατά την άποψή του, δεν υπήρχε απολύτως τίποτα να αμφισβητηθεί. Ο Πάπας Κλήμης Η΄ στη συνέχεια ανακήρυξε επίσημα τον Τζορντάνο Μπρούνο αιρετικό και διέταξε την θανατική του καταδίκη. 

Όταν του αναγνώστηκε η θανατική ποινή στις 8 Φεβρουαρίου 1600, λέγεται ότι απάντησε ως εξής:

Ίσως ο φόβος σου να βγάλεις αυτή την ετυμηγορία είναι μεγαλύτερος από τον δικό μου να την ακούσω.

Στις 17 Φεβρουαρίου, μεταφέρθηκε στο Κάμπο ντε Φιόρι και κάηκε ζωντανός ανάποδα. Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ακριβώς γιατί η Εκκλησία καταδίκασε τον μελετητή ως αιρετικό, καθώς ο φάκελός του λείπει από τα αρχεία. Από το 1889, ένα άγαλμα βρίσκεται στον τόπο όπου πέθανε ο Μπρούνο. Κάθε χρόνο, στην επέτειο του θανάτου του, επιστήμονες συγκεντρώνονται εδώ για να ζητήσουν την αποκατάσταση του μελετητή. Ένας κρατήρας στη σελήνη έχει πάρει το όνομά του από τον Τζορντάνο Μπρούνο.

Μερικά αποσπάσματα του Giordano Bruno:

Η άγνοια είναι η μητέρα της ευτυχίας και της αισθησιακής ευδαιμονίας.

Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το κέντρο του σύμπαντος είναι παντού και η περιφέρεια δεν είναι πουθενά. 

Δείχνει κατώτερο μυαλό να συμφωνεί κανείς με τις μάζες απλώς και μόνο επειδή οι μάζες αποτελούν την πλειοψηφία. Η αλήθεια δεν αλλάζει με το να γίνεται αποδεκτή ή όχι από την πλειοψηφία της ανθρωπότητας.

https://historiek.net

---------------------------------------

ΤΖΟΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ. ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ

Ο πνευματικός σκοταδισμός και η ιδεολογική τρομοκρατία αποτελούν κεντρικά χαρακτηριστικά της αντίληψης για τον Μεσαίωνα. Αυτή η εποχή σφραγίστηκε από την απόλυτη κυριαρχία της θεοκρατίας, η οποία, νέκρωσε την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και την ελεύθερη σκέψη. Ο Μεσαίωνας, στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζεται ως μια περίοδος όπου ο πνευματικός σκοταδισμός, μέσω της ιδεολογικής τρομοκρατίας, επιβλήθηκε ως μέσο διατήρησης της εξουσίας, αναστέλλοντας την πνευματική και επιστημονική εξέλιξη. 

Ο πνευματικός σκοταδισμός και η ιδεολογική τρομοκρατία του Μεσαίωνα

Η Ζωή Παρομοιάζεται με Παιχνίδι Όπου οι Εμπειρίες Γίνονται Μαθήματα και η Αναζήτηση του Εαυτού Είναι ο Στόχος

«Να συλλογίζεσαι ότι είσαι υποκριτής του δράματος, που ο ποιητής θέλει. Αν είναι σύντομο το δράμα, συντόμου. Αν μακρόν, μάκρου, αν θέλει να υποκρίνεσαι πτωχό, υποκρίνου. Αν χωλό θέλει να υποκρίνεσαι, αν άρχοντα θέλει, αν θέλει ιδιώτη. Διότι εις την εξουσία σου είναι το να υποκριθείς καλά το πρόσωπο που σου εδόθη. Αλλά στην εξουσία άλλου είναι να εκλέξει το πρόσωπο που θα υποδυθείς.» (Επικτήτου «Εγχειριδιον», ΙΖ’)

----------------------

Η ζωή είναι σαν ένα παιχνίδι ρόλων που εμείς (ως ανώτερος εαυτός) βοηθάμε να σχεδιαστεί και στη συνέχεια να βιωθεί.

Η γενική πλοκή του παιχνιδιού έχει αποφασιστεί εκ των προτέρων, αλλά το πώς θα εξελιχθεί στην πραγματικότητα εξαρτάται από το πόσο καλά παίζουμε και τις επιλογές που κάνουμε. Ποιο είναι το νόημα αυτού του παιχνιδιού; Είναι να βιώσουμε και να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, τους άλλους και την πραγματικότητα. Οτιδήποτε περνάμε στη ζωή και μας επηρεάζει προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο, υπάρχει για να εξυπηρετήσει αυτόν τον σκοπό.

Αυτές οι εμπειρίες υπάρχουν για να μας βοηθήσουν να γίνουμε πιο έξυπνοι και σοφοί. Περιέχουν μαθήματα εκμάθησης και οργανώνονται για εμάς από τον σχεδιαστή του παιχνιδιού, τον ανώτερο εαυτό και μπορεί ακόμα να κάνει αλλαγές στο παιχνίδι καθώς το παίζουμε. Για να δώσω μια καλύτερη ιδέα για το τι είδους μαθήματα μιλάω, ακολουθούν μερικές ιδέες:

• Μαθαίνεις πραγματικά τι είσαι ικανός να κάνεις ξεπερνώντας τους φόβους σου

• Μαθαίνεις τη σοφία του πώς να χειρίζεσαι πολύπλοκες καταστάσεις για το καλό όλων των εμπλεκομένων
• Μαθαίνεις πώς νιώθουν οι άλλοι όταν τους πληγώνεις με εγωιστικές επιλογές
• Μαθαίνεις πώς να ξεχωρίζεις τι είναι καλό και αληθινό από το σκοτεινό και το ψεύτικο
• Μαθαίνεις πώς το να ακολουθείς τα σκοτεινά κομμάτια του εαυτού σου φέρνει πόνο και ατυχία, αλλά το να ακολουθείς ό,τι καλό έχεις μέσα σου φέρνει γαλήνη
• Μαθαίνεις τι έχει πραγματικά νόημα και αξία και ποιες είναι οι ψευδαισθήσεις που δεν κάνουν την ψυχή σου ευτυχισμένη
• Μαθαίνεις πραγματικά τι σημαίνει αγάπη
• Μαθαίνεις πώς λειτουργεί η πραγματικότητα και πώς υπάρχουν τόσοι πολλοί περιορισμοί που μπορείς να ξεπεράσεις αν τους καταλάβεις και δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό.

Εσύ, ο κατώτερος εαυτός, δεν αποφασίζεις ποια μαθήματα χρειάζεσαι, αλλά εσύ αποφασίζεις τον χρόνο και το είδος της εμπειρίας που είναι απαραίτητα για να μάθεις ένα συγκεκριμένο μάθημα.

Για παράδειγμα, αν έχετε ανοιχτό μυαλό και σας αρέσει να μαθαίνετε, η εμπειρία μπορεί να είναι εύκολη και συναρπαστική, επειδή αυτό είναι το μόνο που χρειάζεστε για να καταλάβετε το νόημα.

Αλλά αν είστε πεισματάρηδες και κολλημένοι στη σκέψη σας, η εμπειρία μπορεί να είναι πιο σκληρή, ώστε το μάθημα να σας προσπεράσει.

Αν μια εμπειρία δεν σας μεταφέρει το μήνυμά της με επιτυχία, θα επαναληφθεί υπό παρόμοιες ή διαφορετικές συνθήκες, ώστε να έχετε άλλη μια ευκαιρία.

Όσο όμως το αγνοείς, τόσο πιο επώδυνη γίνεται η επόμενη επαναλαμβανόμενη εμπειρία. Έτσι, το κλειδί για να έχεις μια ευκολότερη και πιο συναρπαστική ζωή είναι να δώσεις προσοχή σε αυτά που μπορούν να σε διδάξουν οι εμπειρίες σου και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσεις όσα μαθαίνεις για να κάνεις καλύτερες επιλογές στο μέλλον.

Αυτά τα μαθήματα, μας κάνουν να καταλάβουμε ό,τι δεν βλέπαμε πριν, αλλάζοντας έτσι την προσέγγισή μας στη ζωή προς το καλύτερο. Αλλά αν το ίδιο κακό επεισόδιο συνεχίζεται, τότε υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνουμε, ή αν το καταλαβαίνουμε, δεν το εφαρμόζουμε στην πράξη.

bibliotecapleyades.net

-----------------------------------------

Η Επίγνωση Είναι το Πρώτο Βήμα για την Αφαίρεση του Κάρμα

ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ: ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΟΥ ΤΟ ΝΑ ΥΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΚΑΛΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΔΟΘΗ!!

Κατευθυνόμενη Πανσπερμία - Η Ζωή, Σπορά από Δημιουργούς Θεούς

Θα ξεκινήσουμε με τον Δρ. Μπόρντον, συγγραφέα του βιβλίου The Link (2007). Το σύγγραμμα αυτό είναι μια λεπτομερής εξερεύνηση της εξωγήινης παρουσίας στον κοντινό γήινο χώρο, υποστηρίζοντας ότι προηγμένα μη ανθρώπινα όντα ανώτερης νοημοσύνης διατηρούν παρουσία στην τροχιά της Γης και αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπους.

Ο Δρ. Μπόρντον υποστηρίζει ότι η ζωή, αντί να ξεκινά ως μια εξελικτική διαδικασία σε έναν πλανήτη, είναι σπορά από κοσμικά όντα του διαστήματος. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η ζωή στις ανώτερες μορφές της ήρθε από έξω και ότι εξαρτάται από γενετικά προγράμματα που προέρχονται από το διάστημα.

Στο δοκίμιό του, "The LINK", (το οποίο μπορείτε να κατεβάσετε), θίγει αυτό το θέμα αρκετά ουσιαστικά. Ωστόσο, σίγουρα δεν είναι ο μόνος σύγχρονος επιστήμονας που έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι αυτό συμβαίνει. Στη μεταφυσική, αυτό είναι ένα ευρέως διαδεδομένο και πολύ κοινό θέμα. 

Ο Φρεντ Χόιλ (Άγγλος αστρονόμος από τους μεγαλύτερους αστροφυσικούς του 20ου αιώνα, με δύο συναδέλφους του επινόησαν τη γνωστή ως η Κοσμολογία της Συνεχούς Δημιουργίας), στην εποχή του, και μερικοί πριν από αυτόν, είχαν ήδη θίξει αυτό το θέμα. 

Ο Δρ Μπόρντον συμφωνεί με τον Ταξίαρχο Κλάις, ο οποίος λέει, «είναι μια εντελώς επιστημονική, ελέγξιμη θεωρία για την οποία συσσωρεύονται στοιχεία», στον ιστότοπό του, panspermia.org Ο Ταξίαρχος Κλάις μελετά ενεργά την εξέλιξη, την προέλευση της ζωής και την πανσπερμία από το 1980. Το 1995 αυτή η δραστηριότητα έγινε η κύρια απασχόλησή του. Σήμερα, διεξάγει, προωθεί και δημοσιοποιεί έρευνα σχετικά με την ισχυρή εκδοχή της πανσπερμίας (συμπεριλαμβανομένης της εξέλιξης), την οποία συνδέει με τη Γαία, αποκαλώντας την Κοσμική Καταγωγή. 

Στην υποσημείωση στο βιβλίο του «The LINK», ο Δρ. Μπόρντον λέει: Η πανσπερμία είναι μια ιδέα με Αρχαίες ρίζες, σύμφωνα με την οποία η ζωή φτάνει, έτοιμη, στην επιφάνεια των πλανητών από το διάστημα.

Λέγεται συχνά ότι η πανσπερμία δεν έχει πολύ ενδιαφέρον, επειδή απομακρύνει την προέλευση της ζωής από τον πλανήτη μας, σε κάποιο άλλο μέρος. Κι όμως, η πανσπερμία έχει κερδίσει την προσοχή της επιστήμης μας.

Υπάρχει η θεωρεία που υποστηρίζει ότι η μικροβιακή ζωή υπάρχει στο διάστημα και μπορεί να μεταφερθεί σε πλανήτες με κομήτες ή αστεροειδείς και να ξεκινήσει η ζωή.

Όμως ο κίνδυνος της ραδιενεργού βλάβης επηρέασε τον Φράνσις Κρικ  και τον Λέσλι Όργκελ, το 1973, να προτείνουν ότι η ζωή ήρθε στη Γη μέσω κατευθυνόμενης πανσπερμίας, με νοήμονα όντα από άλλους κόσμους με χρήση τεχνολογίας.

Οι Fred Hoyle και Wickramasinghe, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970, αναζωπύρωσαν το ενδιαφέρον για την πανσπερμία. Αλλά προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, συμπεριλαμβάνοντας μια νέα κατανόηση της εξέλιξης.

Ενώ αποδέχονται το γεγονός ότι η ζωή στη Γη εξελίχθηκε σε διάστημα περίπου τεσσάρων δισεκατομμυρίων ετών, λένε ότι τα γενετικά προγράμματα για ανώτερη εξέλιξη δεν μπορούν να εξηγηθούν από τυχαίες μεταλλάξεις και ανασυνδυασμούς μεταξύ γονιδίων για μονοκύτταρους οργανισμούς, ακόμη και σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα προγράμματα πρέπει να προέρχονται από κάπου πέρα ​​από τη Γη. 

Με λίγα λόγια, η θεωρία τους υποστηρίζει ότι όλη η ζωή προέρχεται από το διάστημα.

Ενσωματώνει την αρχική πανσπερμία με τον ίδιο τρόπο που η Γενική Σχετικότητα ενσωματώνει την Ειδική Σχετικότητα. Η διευρυμένη θεωρία τους μπορεί κάλλιστα να ονομαστεί «Ισχυρή» Πανσπερμία.

Η Κοσμική μας Καταγωγή είναι μια νέα θεωρία που αφορά την εξέλιξη και την προέλευση της ζωής στη Γη. Υποστηρίζει ότι η ζωή στη Γη είναι σπορά από εξελιγμένα όντα του διαστήματος και ότι η εξέλιξη της ζωής σε ανώτερες μορφές εξαρτάται από γενετικά προγράμματα που προέρχονται από το διάστημα. Είναι μια εντελώς επιστημονική, ελέγξιμη θεωρία για την οποία συσσωρεύονται στοιχεία.

Η Γη δημιουργήθηκε αρχικά ως Ζωντανή Βιβλιοθήκη και, αν όχι όλα όσα αναπτύσσονται και ζουν σε αυτόν τον πλανήτη, τα περισσότερα προέρχονται από αλλού στο Σύμπαν και φέρθηκαν εδώ από διαφορετικούς θεούς δημιουργούς.

Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις ότι η επέμβαση για την δημιουργία της ανθρωπότητας, από τον πρώτο άνθρωπο μέχρι τον σύγχρονο homo sapiens (τον σκεπτόμενο άνθρωπο) έγινε περισσότερες από μία φορές, από εξωγήινα όντα «κατ' εικόνα τους». Αυτό αποκαλύφθηκε από τους Πλειάδειους ήδη από το 1988-89.

Επιπλέον, με την πάροδο του χρόνου, τα είδη αναπτύχθηκαν εδώ γενετικά από τους ίδιους τους θεούς δημιουργούς, πολλοί από τους οποίους είχαν τις δικές τους ατζέντες.

Τα παραπάνω αποτελούν τη βάση για την κατανόηση του πώς ξεκινά η ζωή ανώτερης νοημοσύνης σε έναν πλανήτη.

Βιβλιοθήκη Πλειάδων

---------------------------------------------

Δαρβινισμός - Μια Θεωρία που Καταρρέει 

Η ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΗΣ

Νέα γενετική μελέτη αμφισβητεί σοβαρά τη «θεωρία της εξέλιξης» του Δαρβίνου

Μηνάς Καφάτος: «Γεννηθήκαμε από τα άστρα. Το σώμα μας είναι ένας μικρός πλανήτης»

Η θεωρία της  Κατευθυνόμενης Πανσπερμίας & Εξωγήινα μηνύματα στο ανθρώπινο DNA; 

Ένα μεγάλο μέρος της ύλης από την οποία αποτελούμαστε προέρχεται από άλλους γαλαξίες!!!

Η ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΥ

Βρέθηκε Άγαλμα της Θεάς Αθηνάς στην Λαοδίκεια της Μικράς Ασίας

Το 2025, στην Αρχαία Ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας, Λαοδίκεια, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα μαρμάρινο άγαλμα της θεάς Αθηνάς ύψους δύο μέτρων, κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο Αρχαίο θέατρο. 

Η θεά φοράει πέπλο και μανδύα, με την κεφαλή της Μέδουσας στο στήθος της. 

(σ.σ.: Η κεφαλή της Μέδουσας, το τρομερό Γοργόνειο. Στα αγάλματα, της Αθηνάς όπως αυτό του Φειδία, το Γοργόνειο απεικονίζεται συνήθως στο κέντρο της ασπίδας ή στο στήθος της θεάς). 

Το σύμβολο αυτό παραδοσιακά συνδέεται με την θεά Αθηνά. 

Το άγαλμα είναι εξαιρετικά λεπτομερές στην μπροστινή όψη, γεγονός που υποδηλώνει ότι προοριζόταν να το βλέπει κανείς από τη μία πλευρά. Η στυλιστική ανάλυση δείχνει ότι μπορεί να χρονολογείται, στα τέλη του -1ου αιώνα.

Mysteries of Forgotten Artifacts 

-------------------------------------

Λαοδίκεια - Αρχαία Ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας 

Κεφάλι αγάλματος 2.100 ετών βρέθηκε εγκλωβισμένο ανάμεσα σε δύο βράχους στην Λαοδίκεια - Ανήκει σε Ελληνίδα θεά

Η ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ Η ΜΕΔΟΥΣΑ , ΑΡΧΕΤΥΠΟ: ΜΕΔΟΥΣΑ , Η ΜΕΔΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΗΣ

ΑΝΑΚΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ

ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΕΙΟ - Η ΧΑΜΕΝΗ και ΑΓΝΩΣΤΗ ΥΠΕΡΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Η Δημιουργία του Ανθρώπου μετά την Τιτανομαχία και την Επικράτηση των Ολυμπίων, Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία

Στην Ελληνική Μυθολογία, οι Τιτάνες ήταν υπερφυσικές θεότητες, απόγονοι της Γαίας και του Ουρανού, που κυβέρνησαν κατά τη Χρυσή Εποχή πριν από τους Ολύμπιους. Αποτελούνταν από έξι άρρενες Τιτάνες (Ωκεανός, Υπερίων, Κοίος, Κρόνος, Κριός, Ιαπετός) και έξι θήλειες Τιτανίδες (Μνημοσύνη, Τηθύς, Θεία, Φοίβη, Ρέα, Θέμις).

Ο Δίας με τους Ολύμπιους οι οποίοι συνήθως είναι οι Σείριοι, ανέτρεψαν τους Τιτάνες μετά από έναν δεκαετή πόλεμο, γνωστό ως Τιτανομαχία. Ένα καταστροφικό γεγονός που οδήγησε στον εγκλεισμό των περισσότερων Τιτάνων στα Τάρταρα.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι Τιτάνες Προμηθέας ο αδελφός του Επιμηθέας και ο Ωκεανός και οι Τιτανίδες, Θεία, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη και Τηθύς, παρέμειναν ουδέτεροι, και γι' αυτό δεν τιμωρήθηκαν από τον Δία.

Αυτοί οι μύθοι για τον Πόλεμο στον Ουρανό είναι συνηθισμένοι, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και αλλού στην Ευρώπη και την Εγγύς Ανατολή. Για τους παλιούς Θεούς αναφέρει επίσης η Σκανδιναβική Μυθολογία και ο βαβυλωνιακός μύθος δημιουργίας Enūma Eliš. 

Ο θρύλος λέει ότι ο Τιτανομαχία διήρκεσε 10 χρόνια και, σύμφωνα με τη Μυθολογία, ενώ δέχτηκαν επίθεση από τους Ολύμπιους, οι Τιτάνες υποχώρησαν στο όρος Όθρυς, ένα βουνό που βρίσκεται στην κεντρική Ελλάδα.

Η Μυθολογία μας, αφηγείται την ιστορία για το πώς πραγματικά ήταν τα γεγονότα, μερικές φορές με πολύ άμεσο τρόπο, αλλά πιο συχνά με μεταφορές. 

Διότι όπως λέει ο ΣΑΛΟΥΣΤΙΟΣ στο ΠΕΡΙ ΘΕΩΝ και ΚΟΣΜΟΥ, «...,αν θέλεις να διδάξεις σε όλους την αλήθεια για τους Θεούς, ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΟΥΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ, από την άλλη οι καλοί θα την βαρεθούν. ΕΝΩ ΑΝ ΚΡΥΨΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ, ΑΠΟΤΡΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΟΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΝΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.»

«ΜΥΘΟΥ ΜΕΝ ΣΧΗΜΑ ΕΧΟΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΕΣΤΙ»

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΥΘΟ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ - ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΤΙΜΑΙΟΣ  22, c-d 

Οι Τιτάνες Προμηθέας και ο αδελφός του, Επιμηθέας, όπως αναφέρθηκε, δεν φυλακίστηκαν στον Τάρταρο, καθώς δεν είχαν πολεμήσει εναντίον του Διός, και τους ανατέθηκε η δημιουργία των θνητών όντων.

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, ο σημερινός άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Τιτάνα Προμηθέα με εντολή του Διός, μετά την Τιτανομαχία και την επικράτηση των Ολυμπίων. 

Ο Προμηθέας ήταν ο "τεχνίτης" που έπλασε τους πρώτους ανθρώπους από πηλό και νερό, δίνοντάς τους όρθια στάση, ώστε να κοιτάζουν τον ουρανό και τους θεούς, σε αντίθεση με τα ζώα που κοιτάζουν τη γη. Αλλά η θεά Αθηνά έδωσε πνοή και ζωή στα πήλινα ομοιώματα, προσφέροντάς τους ψυχή και νοημοσύνη και η δημιουργία έγινε υπό την κυριαρχία του Διός.

Στο έργο "Έργα και Ημέραι" του Ησιόδου, η δημιουργία του ανθρώπου παρουσιάζεται σε στάδια. Ο Δίας δημιούργησε τις επόμενες γενιές, με τον σημερινό άνθρωπο να αντιστοιχεί στο «Σιδηρούν Γένος». 

Μια εκδοχή αυτής της ιστορίας, αυτή του νεοπλατωνικού φιλοσόφου της ύστερης Αρχαιότητας Ολυμπιόδωρου, που αφηγείται στο σχόλιό του για τον Φαίδρο του Πλάτωνα, επιβεβαιώνει ότι η ανθρωπότητα ξεπήδησε από τον λιπαρό καπνό των καιόμενων Τιτάνων.

Ο Πίνδαρος, ο Πλάτωνας και ο Οππιανός αναφέρονται αυθόρμητα στην σχέση Ολυμπίων και ανθρώπων.

Υπάρχει μια φυλή ανθρώπων και μια φυλή θεών. Έχουν και οι δυο πνοή ζωής από την ίδια μητέρα. Χωριστές όμως δυνάμεις μας κρατάνε μοιρασμένους, και η μια είναι τίποτα, ενώ η άλλη έχει τον ορειχάλκινο ουρανό για σίγουρη Ακρόπολη. Κι όμως έχουμε κάποια ομοιότητα σε μεγάλη ευφυΐα και δύναμη με τους Αθανάτους κι ας μη ξέρουμε τι θα μας φέρει η μέρα.» (ΠΙΝΔΑΡΟΣ (ΣΤ’ Ωδή Νεμεονίκου)

«Απόγονοι των θεών και παιδιά των θεών ονομάζονται οι Έλληνες». (Πλάτωνας Τίμαιος 40β)

«Γεννήματα και θρέμματα θεών γεμάτοι αρετές χαρακτηρίζονται οι Έλληνες». (Πλάτωνας Τίμαιος 24d).

Φυτά της Γής και του Ουρανού: Ας δούμε όμως τι μας αναφέρει ο ίδιος ο Πλάτων για τον οποίο  έκανε αναφορά ο Πλούταρχος: «Γιατί η αλήθεια είναι ότι είμαστε φυτά της Γής και του Ουρανού. Στον ουρανό συνέβη η πρώτη γέννηση της ψυχής μας και εκεί βρίσκονται οι ρίζες μας, εκεί η θεϊκή ψυχή προσαρτά και ριζώνει το κεφάλι μας και από εκεί ορθώνει προς τα κάτω όλο το σώμα» (Πλάτων, Τίμαιος,90 a-b)

Εμείς οι άνθρωποι, ως homo sapiens, έχουμε θεϊκές ψυχές με έναν πολύ μοναδικό τρόπο, και έχουμε τη γενετική των Ολυμπίων. Οι πραγματικές ιστορίες υπάρχουν για όσους είναι πρόθυμοι να τις αναζητήσουν. Πιστεύω ακράδαντα ότι αν θέλουμε πραγματικά να μάθουμε τι συνέβη στο μακρινό παρελθόν, μερικοί από τους καλύτερους τρόπους για να το κάνουμε είναι να μελετήσουμε Αρχαίες γραφές, να ερμηνεύσουμε τη Μυθολογία και να ακούσουμε τον Εσωτερικό μας Εαυτό, επειδή όλοι είμαστε θεϊκοί και έχουμε όλες τις απαντήσεις μέσα μας.

Βιβλιοθήκη Πλειάδων

(σ.σ.: Με δικά μου εμβόλιμα στοιχεία από την Αρχαιοελληνική Γραμματεία)

---------------------------------

ΘΕΟΙ - ΤΙΤΑΝΕΣ - ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ , ΓΙΓΑΝΤΕΣ - ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ (#1)

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΣ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΩΝ ΘΕΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ , Ο Μεγάλος Τυφώνας  

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΜΑΣ!

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ - Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΝΑ ΟΥΡΑΝΙΟΝ ΝΟΗΤΙΚΟΝ ΦΥΤΟΝ

ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΚΙ ΑΣ ΜΗ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ Η ΜΕΡΑ (ΠΙΝΔΑΡΟΣ)

Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ / Η ΤΡΙΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ – Η Φυσική Πραγματικότητα του Συνειδητού Όντος και ο Αυτοέλεγχος του Νοητικού Σώματος

ΣΤΟΝ ΥΛΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ζουν και λειτουργούν η Ανθρωπότητα και άλλα είδη και οι κινητήριες δυνάμεις σε αυτόν τον κόσμο ονομάζονται "Ένστικτα".

Ο κόσμος στον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, μαζί με την ταυτότητά μας, αποτελούν σημαντικά συστατικά της εικόνας της πραγματικότητάς μας. Τα περισσότερα όντα στον πλανήτη σήμερα βασίζουν τις πράξεις τους κυρίως σε πληροφορίες που λαμβάνουν από τα ένστικτα όπως, επιβίωσης, σεξουαλικά, ιεραρχικά, εδαφικά κλπ. Ενεργώντας με αυτόν τον τρόπο, ορίζεται το τι είναι Πραγματικό για τον Δρώντα.

Η Τρίτη Διάσταση είναι το σημείο όπου η ενέργεια συμπυκνώνεται σε πυκνή ύλη. Λόγω της Πλανητικής μας κωδικοποίησης/συνείδησης, ταυτιζόμαστε με την ύλη και το πυκνότερο στρώμα αυτού του επιπέδου περιέχει τις δικές μας πιο εγκόσμιες και υλικές σκέψεις. Το Σύμπαν επιτρέπει την ψευδαίσθηση της Ελεύθερης Βούλησης στην Τρίτη Διάσταση, η οποία μας δίνει την εμπειρία να ενεργούμε σαν άγιοι ή δαίμονες ή κάπου ενδιάμεσα... κατ' επιλογήν.

Οι φυσικές αισθήσεις δεν μπορούν να ανιχνεύσουν το Πνεύμα που είναι πέρα ​​από τη μορφή και τα όντα που πιστεύουν ότι η Τρίτη είναι η μόνη Διάσταση, υποφέρουν από την ψευδαίσθηση του χωρισμού από το Πνεύμα τους. Αν δεν είμαστε Ένα με το Πνεύμα, τότε δεν μπορούμε να είμαστε ένα με τους άλλους, επειδή η Ενότητα είναι χαρακτηριστικό του Πνευματικού Σώματος.

Αυτή η Διάσταση της Σκέψης έχει την ικανότητα να διαπερνά όλη τη ζωή, σαν ένα είδος αιθερικού ποταμού. Δεν περιορίζεται στον εγκέφαλο, ο οποίος στην πραγματικότητα λειτουργεί περισσότερο σαν ένα είδος τηλεφωνικού σταθμού μεταγωγής σε όλες τις σκέψεις που περνούν από αυτόν. Γι' αυτό, εκπαιδεύοντας τα αντίστοιχα μέρη του εγκεφάλου μας, μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τα ανώτερα στρώματα του νοητικού κόσμου.

Η πρακτική της Απομακρυσμένης Παρατήρησης επιχειρεί να αξιοποιήσει αυτήν την ολογραφική πρακτική. Οι άνθρωποι κατέχουν ένα σώμα που αποτελείται από το υλικό του κόσμου του Φυσικού Επιπέδου που περιέχει χημικές ουσίες σε υγρή, στερεά και αέρια κατάσταση. Αυτό το σώμα διαπερνά ένα άλλο σώμα, το οποίο είναι το αντίστοιχο του, γνωστό ως Αιθερικό Σώμα. Αποτελεί έναν λεπτό ιστό μέσω του οποίου οι Ηλεκτρομαγνητικές Δυνάμεις Ζωής τροφοδοτούνται στο Φυσικό Σώμα από το εξωτερικό Σύμπαν. Ο συνδυασμός αυτών των δύο σωμάτων περιέχει τη συνειδητή γνώση και των 12 Διαστάσεων. Το Ιερό Ολόγραμμα...

Υπάρχουν αρκετές μεθοδολογίες που υποστηρίζουν ότι ελέγχοντας το νοητικό σώμα, μπορούμε να ξεπεράσουμε τις αρνητικές εμπειρίες και ότι μπορούμε ακόμη και να επιτύχουμε την φώτιση. Η λογική έχει ως εξής: «Δημιουργώ τη δική μου πραγματικότητα με τις σκέψεις μου. Επομένως, αν αποβάλω τις αρνητικές σκέψεις και σκέφτομαι μόνο θετικές, τότε η ζωή μου θα αλλάξει προς το καλύτερο.» Αυτό υπονοεί ότι οι αρνητικές σκέψεις είναι η πηγή των αρνητικών εμπειριών κάποιου, επειδή το να κάνεις αρνητικές σκέψεις, απλώς φέρνει περισσότερες από αυτές! Γι' αυτό γίνεσαι η δική σου Αστυνομία Σκέψης και στη συνέχεια το έργο είναι η εξάλειψή τους.

Η στρατηγική «να κάνεις μόνο θετικές σκέψεις», υποθέτει ότι το Νοητικό σώμα είναι ο μοναδικός Συνθέτης της εικόνας της πραγματικότητας κάποιου. Αλλά το Φυσικό Σώμα έχει τις δικές του Απόψεις και Πεποιθήσεις για το τι είναι Πραγματικό, όπως και το Συναισθηματικό και το Πνευματικό Σώμα... 

Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και ορίζουμε τον εαυτό μας, υποδηλώνει και την θέση μας στον κόσμο. 

Στον δρόμο της Αναζήτησης, το σημαντικό δεν είναι τι εξερευνούμε, αλλά η θέση στην οποία  βρίσκεται η Συνείδησή μας σε σχέση με τη Δράση.

bibliotecapleyades.net/

-----------------------------------

Διαστατική Συνείδηση 

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ!

Η ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΟΒΟ

Η πρόθεση της ψυχής μας και τα ιδανικά μας γίνονται το πεπρωμένο μας

Η σωματική επίγνωση είναι τρισδιάστατη, η επίγνωση της ψυχής είναι της τέταρτης διάστασης.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΣΤΙΑΖΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;

«Όποιος πολώνεται σε υψηλά επίπεδα σκέψης εκτελεί αποστολικό έργο, ακόμη και αν δεν έχει καμία συνείδηση για αυτό το γεγονός»

Κάθε ψυχή που έρχεται στη Γη, έχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, μία συγκεκριμένη αποστολή... Ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξής της

ΟΡΧΗΣΙΣ (ΧΟΡΟΣ)

Η λέξη όρχηση εσφαλμένα σήμερα, συνδέεται με τη μουσική επειδή ταυτίζεται με τη λέξη ορχήστρα. Η λέξη όρχηση που σημαίνει χορός τείνει ως όρος να εκλείψει από την ακαδημαϊκή γλώσσα.

Η όρχηση (ο χορός) στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν απλώς διασκέδαση, αλλά βασικό στοιχείο της παιδείας και της κοινωνικής ζωής.

Συνδεόταν στενά με τη μουσική και την ποίηση, ιδιαίτερα στο Αρχαίο Ελληνικό δράμα. Στις τραγωδίες και τις κωμωδίες, ο χορός (ομάδα εκτελεστών) χρησιμοποιούσε κινήσεις και χειρονομίες για να εκφράσει συναισθήματα και να αφηγηθεί γεγονότα.

Είδη όρχησης:

Θρησκευτική: σε τελετές προς τιμήν θεών, όπως του Διονύσου

Πολεμική: π.χ. η πυρρίχια, που μιμούνταν κινήσεις μάχης

Κοινωνική/εορταστική: σε γιορτές, γάμους και συμπόσια

Η σχέση της όρχησης με τη θρησκευτική έκφραση στην Αρχαία Ελλάδα ήταν πολύ στενή και ουσιαστική. Ο χορός δεν ήταν απλώς καλλιτεχνική δραστηριότητα, αλλά τρόπος επικοινωνίας με το θείο. Στις λατρευτικές τελετές, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν την όρχηση για να τιμήσουν και να ευχαριστήσουν τους θεούς. Για παράδειγμα, στις γιορτές προς τιμήν του Διονύσου, οι χοροί ήταν έντονοι και εκστατικοί, εκφράζοντας χαρά, μέθη και θρησκευτικό ενθουσιασμό. Μέσα από ρυθμικές κινήσεις και μουσική, οι συμμετέχοντες ένιωθαν ότι πλησιάζουν τον θεό.

Επιπλέον, η όρχηση λειτουργούσε ως:

Μέσο λατρείας: οργανωμένοι χοροί σε ιερά και ναούς

Μορφή μίμησης: αναπαράσταση μύθων και θεϊκών πράξεων

Συλλογική εμπειρία: ενίσχυση της ενότητας της κοινότητας μέσα από κοινή συμμετοχή

Σε πολλές περιπτώσεις, ο χορός είχε και συμβολικό χαρακτήρα: οι κινήσεις μπορούσαν να εκφράζουν προσευχή, ικεσία ή ευγνωμοσύνη προς τους θεούς. Έτσι, η όρχηση ήταν μια «ζωντανή προσευχή», όπου το σώμα γινόταν μέσο θρησκευτικής έκφρασης και επαφής με το θείο.

"ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΟΡΧΗΣΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΑ" (ΠΛΑΤΩΝ)

Όπως είπαμε η σημερινή λέξη χορός αποδίδεται στην Αρχαία Ελληνική λέξη, «όρχησις». 

O χορός γεννήθηκε από πολλές και διαφορετικές ανάγκες του ανθρώπου: να ξορκίσει τους φόβους του, να εξευμενίσει τους θεούς, να εκφράσει τον έρωτά και κυρίως να επικοινωνήσει. Ο χορός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πρωταρχική καλλιτεχνική έκφραση του ανθρώπου και οι Αρχαίοι Έλληνες αισθανόταν ην ιερότητα του χορού. Στην Αρχαία Ελλάδα, αναφέρεται ότι υπήρχαν περίπου 200 χοροί, θρησκευτικοί, πολεμικοί, εορταστικοί, θεατρικοί. 

Ο Πλάτων, στους Νόμους αναφέρει ότι ο χορός πηγάζει από τη φυσική επιθυμία όλων των νεαρών πλασμάτων, να κινήσουν το σώμα τους, για να εκφράσουν την ιδιαίτερη χαρά τους, δίνοντας μάλιστα και ένα συσχετισμό των εννοιών χορός και χαρά. Χωρίζει την όρχηση στην Διονυσιακή και την Απολλώνια, την οποία την ονομάζει σπουδαία. «Όλη η γη θα χορέψει», όπως έλεγε και ο Ευριπίδης.

ΕΙΚΟΝΑ: Ερυθρόμορφη τριποδική πυξίδα (ΜΘ 9169) που βρέθηκε το 1982 σε τάφο στη Νέα Καλλικράτεια της Χαλκιδικής και χρονολογείται γύρω στο 400 π.Χ. Το σώμα του αγγείου περιτρέχει παράσταση χορού κοριτσιών. Εικονίζονται έξι νεαρές γυναίκες με μακριά πλούσια ενδύματα, στολισμένες με κοσμήματα στον λαιμό και τους καρπούς, και με τα μαλλιά χτενισμένα ψηλά με οπισθοσφενδόνη. Είναι πιασμένες από τα χέρια και χορεύουν με κατεύθυνση προς τα δεξιά, ενώ τα αέρινα ενδύματά τους ανεμίζουν λόγω της έντονης κίνησης. Ο εικονιζόμενος χορός των νεαρών γυναικών λαμβάνει χώρα πιθανώς στο πλαίσιο κάποιας γιορτής, ίσως λατρευτικού χαρακτήρα.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Περισσότερα: https://www.amth.gr

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

---------------------------------------

ΓΛΕΝΤΑΜΕ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ!!!

Πως οι Αρχαίοι Έλληνες Βίωναν την Ένωση με το Θείο

ΓΕΡΑΝΟΣ «Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΥ» ΠΟΥ ΕΦΗΥΡΕ Ο ΘΗΣΕΑΣ

Πως οι Αρχαίοι Έλληνες Βίωναν την Ένωση με το Θείο

ΒΩΜΟΣ - Το κέντρο της λατρείας των Ελλήνων είναι ο βωμός όπου οι εκεί ιεροπραξίες αποσκοπούν στην άμεση επικοινωνία με τους Θεούς. Όταν εγκαινιάζεται ένας νέος βωμός, καλείται το Θείο να τον αποδεχθεί ως πύλη από τον κόσμο των θνητών στον κόσμο των Αθανάτων και αντίστροφα.

ΣΠΟΝΔΕΣ - Οι σπονδές στην Αρχαία Ελλάδα είναι τελετουργικές χύσεις υγρών, όπως οίνου, ύδατος, μελιού, γάλακτος ή ελαίου προς τιμήν των θεών, των ηρώων ή των νεκρών. Αποτελούσαν βασικό μέρος της θρησκευτικής ζωής και συνοδεύονταν από προσευχές ή ευχές. Γίνονταν τόσο σε ιδιωτικές όσο και σε δημόσιες περιστάσεις, πριν από γεύματα, σε θυσίες, σε συμφωνίες (ως ένδειξη ειρήνης και εμπιστοσύνης), αλλά και σε κηδείες. Οι σπονδές συμβόλιζαν την επικοινωνία και τον σεβασμό των ανθρώπων προς το θείο ή τον κόσμο των νεκρών.

ΓΙΟΡΤΕΣ - Οι γιορτές στην Αρχαία Ελλάδα ήταν στενά συνδεδεμένες με τη θρησκεία και την τιμή προς τους θεούς. Κάθε πόλη οργάνωνε εορτές αφιερωμένες σε συγκεκριμένες θεότητες, όπως τα Παναθήναια προς τιμήν της Αθηνάς ή τα Διονύσια προς τιμήν του Διονύσου. Οι γιορτές περιλάμβαναν θυσίες, πομπές, μουσική, χορό και αγώνες, ενώ σε πολλές περιπτώσεις συνδέονταν και με θεατρικές παραστάσεις. Ήταν σημαντικές όχι μόνο για τη λατρεία, αλλά και για την κοινωνική συνοχή, αφού έφερναν τους πολίτες κοντά και ενίσχυαν την κοινή τους ταυτότητα.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ - Η άμεση επικοινωνία των Ελλήνων με τους Θεούς τους, επιτυγχάνεται μέσα από την προσευχή. Οι καθημερινές προσευχές γίνονται συνήθως το πρωί, ως καθαγιασμός της γιορτής της ημέρας, και απευθύνονται σε έναν ή περισσότερους Θεούς, του οποίου ή των οποίων ζητείται η βοήθεια και η συμπαράσταση. Προσευχή γίνεται και σε σημαντικές στιγμές της ημέρας, όπως λόγου χάρη, πριν από την έναρξη συνελεύσεων, πριν από τα διάφορα γεύματα, πριν από τη λήψη σημαντικών αποφάσεων και τέλος, με το πέρας της ημέρας πριν τον νυκτερινό ύπνο. Ο προσευχόμενος φροντίζει προηγουμένως να είναι καθαρός από φυσικό και ψυχικό ρύπο, για αυτό και της προσευχής προηγείται εξαγνισμός του με αγιασμένο νερό ή θαλάσσιο. Μέσω της προσευχής ζητούν από τη θεότητα συμπαράσταση και βοήθεια στην προσπάθεια να αναχθούν πνευματικώς προς τα Άνω.

Ο Έλληνας δέχεται σαν θείο δώρο την ανατολή του Ήλιου ή τη γόνιμη βροχή και προσεύχεται στις θεότητες, είτε για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του είτε για να απευθύνει σε αυτές τις διάφορες ικεσίες του. Μέσω της προσευχής επιδιώκεται η ταύτιση και η ένωση με το Θείο. Κάθε δημιουργική πράξη του ανθρώπου, είναι μια Προσευχή, αρκεί να γίνεται ενσυνείδητα και να περιβάλλεται από αγάπη, ανωτερότητα και αρμονία. Πολλές κοινές πράξεις του ανθρώπου όπως η καλλιέργεια της γης, η προσφορά αγάπης προς τον συνάνθρωπο, ακόμα και αυτό το γεύμα γύρω από το οικογενειακό τραπέζι, έχουν ιερό χαρακτήρα και είναι ισότιμα προς μια Προσευχή.

ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - Ήταν θεσμός των Ελλήνων να τιμούν τους Θεούς με την τέλεση, αθλητικών ή μουσικών αγώνων. Αθλητικούς αγώνες τελούσαν επίσης και για τους νεκρούς προγόνους ή τους αφηρωισμένους νεκρούς. Στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, η επιδίωξη της νίκης στις δοκιμασίες της ανθρώπινης δύναμης και επιδεξιότητας, είχε πάντα τη διπλή σημασία της εκπαίδευσης και της προετοιμασίας για μάχη, αλλά κυρίως οι Ελληνικοί αγώνες αποτελούσαν πράξεις ξεκάθαρα λατρευτικές, δηλαδή ιεροπραξίες.

Οι νικητές των διαφόρων αγώνων, που ουσιαστικά αποτελούσαν τελετουργικές πράξεις μίμησης του διαρκούς αγώνα των Θεών για τη διαμόρφωση και διατήρηση του αρχικού άτακτου Απείρου σε διατεταγμένο Κόσμο, καθώς και για τη μετέπειτα διατήρηση της αρχής τους ως εγγύηση της κοσμικής τελειότητας, αποτελούσαν προσωποποιήσεις της υπέρβασης του ανθρώπινου μέτρου. Η στέψη των νικητών με κορδέλες και κλαδί δάφνης ή ελιάς, συμβόλιζε ότι αποκτούσαν τη θεική αναγνώριση μέσα από μια μυστική σύζευξη του νικητή θνητού με τον Ολύμπιο αθάνατο. Ήταν μια πράξη επικοινωνίας μεταξύ του θείου και της εσωτερικής ανθρώπινης επιθυμίας να αποδείξει ότι μπορεί να φτάσει κάποτε και αυτός μέσα από την αρίστευση, στα Ολύμπια Δώματα.

ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - Η μουσική στην Αρχαία Ελλάδα ήταν το αντίστοιχο της γυμναστικής τέχνης και σήμαινε την αρμονική και τέλεια ανάπτυξη των πνευματικών δυνάμεων του ανθρώπου κάτω από την άμεση εποπτεία των Μουσών. Η μουσική δεν έλειπε από τις κάθε είδους γιορτές προς τιμή των Θεών, όπως και από καμιά ιδιωτική ή δημόσια εκδήλωση των Αρχαίων Ελλήνων. Στις γιορτές των Θεών τραγουδούσαν οι Μούσες σκορπίζοντας κέφι και χαρά. Στις Αρχαίες Ελληνικές γιορτές, στις νίκες, στα συμπόσια, στους γάμους, στους αθλητικούς ή ποιητικούς αγώνες, η παρουσία της μουσικής ήταν αισθητή.

ΥΜΝΟΙ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ - Οι Ορφικοί ύμνοι, οι Ομηρικοί ύμνοι, οι φιλοσοφικοί και μυστηριακοί, λατρευτικοί ύμνοι, τα Καλλιεπή ποιήματα (έπη, Παιάνες, Διθύραμβοι) αποτείνονταν προς τους θεούς και εξυμνούσαν τις εξαιρετικές πράξεις των ηρώων και των Θεών, με σκοπό να διαπαιδαγωγήσουν τους νέους και να διαδώσουν το καλό παράδειγμα με τη μίμηση των αρετών των προγόνων. Οι ύμνοι ήταν γραμμένοι με τρόπο ώστε να αφυπνίζουν τις ψυχές με την ανάμνηση του κόσμου των Ιδεών, και να τις κατευθύνουν να πλησιάσουν προς το Ένα και Αγαθό.

ΜΥΘΟΙ - Μέσα στις μυθολογικές περιγραφές περιλαμβάνονται τα ύψιστα σύμβολα των ανώτερων διανοημάτων των Αρχαίων Ελλήνων. Ο μυθικός ήρωας μέσα από την πάλη του ενάντια στα κατώτερα στοιχεία, αντιπροσωπεύει την εξελικτική ώθηση και είναι η προσωποποίηση της πνευματικοποιητικής ορμής. Η Θεότητα, το εξιδανικευμένο πνεύμα, γίνεται στο συμβολικό επίπεδο.

ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ - ΙΕΡΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ - ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ - Η Γεωμετρία ήταν η ιερότερη επιστήμη των Ελλήνων γιατί την ταύτιζαν με τη θεία αρμονία που υπήρχε μεταξύ του Ουρανού και της Γης και συνόψιζαν τη θεικότητα της ιερής αυτής επιστήμης στο ρητό “Αεί ο Θεός γεωμετρεί”. Δίδασκαν πως μόνο με τα μαθηματικά και ιδιαίτερα με τη Γεωμετρία μπορεί κανείς να φιλοσοφεί και να πλησιάσει το Θείο. Για αυτό το λόγο και τη θεωρούσαν πολύ χρήσιμη στην καθημερινή ζωή.

Πρώτη και θεμελιώδη εφαρμογή της Γεωμετρίας στην αρχιτεκτονική, είναι η χάραξη του περιγράμματος ενός κτιρίου στο έδαφος, για να οικοδομηθεί πάνω στις γραμμές. Για να ολοκληρωθεί όμως το σχήμα του οικοδομήματος ώστε να ικανοποιεί τη λειτουργία και την εσωτερική του νομοτέλεια, θα πρέπει να τηρεί ορισμένες αναλογίες και διαστάσεις. Για τους Αρχαίους Έλληνες, "όπως είναι πάνω είναι και κάτω". Υπάρχει δηλαδή μια αντιστοιχία του Ουρανού και της Γης, των Ουράνιων σωμάτων και κάποιων σημείων κόμβων της Γης όπου συγκεντρώνονται οι ενέργειες.

Τα Αρχαία ιερατεία γνώριζαν τα σημεία αυτά (σ.σ.: ενεργειακοί τόποι) και όριζαν τη θέση ενός ναού, ή μιας ολόκληρης πόλης. Χάραζαν και όριζαν τα όρια ενός ιερού χώρου, ενεργοποιώντας μια αρμονική σχέση με τα αστρικά σώματα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.

Βλάσης Γ. Ρασσιάς. ΕΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΠΡΑΞΙΕΣ ΤΩΝ - ΕΛΛΗΝΩΝ

Θεοφάνης Μανιάς. ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΜΑΤΑ - ΤΩΝ ΑΡΧ. ΕΛΛΗΝΩΝ.

Paul Diel. Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛ. - ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ.

Γράβιγγερ. ΥΜΝΟΙ ΤΩΝ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΩΝ

Μ.Κοντογιάννη ΤΟ ΙΕΡΟ 

strangehellas

------------------------------------------

ΟΡΧΗΣΙΣ (ΧΟΡΟΣ)

ΒΩΜΟΣ , ΠΕΡΙ ΣΠΟΝΔΩΝ , ΣΠΟΝΔΕΣ - ΧΟΕΣ

ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΩΜΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΣΤΗ ΣΕΓΕΣΤΑ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ