Ενσάρκωση και Μετενσάρκωση

Παρόλο που βρισκόμαστε εδώ σε αυτή τη φυσική διάσταση, υπάρχει ένα μεγαλύτερο μέρος του εαυτού μας σε υψηλότερη διάσταση που βυθίζει μόνο ένα μικρό μέρος του εαυτού του στο σώμα μας. Αυτό το μικρό μέρος είναι αυτό που σκεφτόμαστε και νιώθουμε αυτή τη στιγμή. Ας ονομάσουμε αυτό το μεγαλύτερο μέρος Ανώτερο Εαυτό και το μικρότερο Κατώτερο Εαυτό.

Ο Ανώτερος Εαυτός είναι αυτός που είσαι όταν είσαι πλήρως συνειδητός, έξω από αυτό το όνειρο που ονομάζεται ζωή. Ο Κατώτερος Εαυτός είναι αυτός που είσαι μέσα στο όνειρο. Επομένως, θα ήταν πιο σωστό να πούμε ότι η μετενσάρκωση είναι απλώς ο Ανώτερος Εαυτός που επεκτείνει μέρη του εαυτού του σε διαφορετικά σώματα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη γέννηση και έλκει αυτά τα μέρη πίσω, κατά τη διάρκεια της αποχώρισης από αυτή τη διασταση. Είμαστε σαν μαριονέτες. Η μαριονέτα είναι ο Κατώτερος Εαυτός μας, αυτός που είμαστε σε αυτή τη ζωή, και το χέρι με το οποίο είμαστε συνδεδεμένοι, είναι ο Ανώτερος Εαυτός μας.

Όταν το μυαλό και η καρδιά συμφωνούν με μια ιδέα, δώστε προσοχή!!!

Έτσι μπορείτε να αναγνωρίσετε την αλήθεια και όχι μόνο θα βγάζει νόημα, αλλά θα σας φαίνεται και σωστή.

Από το βιβλίο του Τομ Μόνταλκ, Περιορισμένη γνώση για αρχάριους.

-------------------------------------

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Η Φύση των Ονείρων

Το ένα τρίτο της ημέρας μας το περνάμε στον ύπνο. Το ένα τρίτο της ζωής μας κοιμόμαστε. Πολλοί άνθρωποι αγνοούν τι συμβαίνει όταν κοιμούνται και νοιάζονται μόνο να ξυπνήσουν ξεκούραστοι. Αλλά για κάποιον που είναι εξήντα ετών, αυτό σημαίνει είκοσι χρόνια ζωής που αγνοήθηκαν. Μπορείτε να αξιοποιήσετε αυτόν τον χαμένο χρόνο δίνοντας προσοχή στα όνειρά σας, τα οποία είναι σημαντικά για διάφορους λόγους.

Το φυσικό σώμα χρειάζεται ύπνο για να επανορθωθεί, να αναπτυχθεί και να επαναφορτιστεί. Χωρίς ύπνο, το σώμα ξεμένει από τις χημικές ουσίες που χρειάζεται για να παραμείνει ενεργό. Μέσω των ονείρων, ο εγκέφαλος ταξινομεί και αρχειοθετεί εκείνες τις σκέψεις και τις εικόνες που συνέλαβε την προηγούμενη ημέρα και δεν είχαν αποθηκευτεί σωστά στη μνήμη του, όπως συμβαίνει με την ανασυγκρότηση του σκληρού δίσκου ενός υπολογιστή για να λειτουργήσει καλύτερα.

Για το αστρικό και αιθερικό σώμα, ο ύπνος αναπληρώνει επίσης την ενέργειά τους. Όταν το αιθερικό σώμα έχει χαμηλή ενέργεια, μπορεί να αισθάνεστε αδύναμοι και να δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε. Όταν το αστρικό σώμα έχει χαμηλή ενέργεια, μπορεί να αισθάνεστε νωθρότητα και να αποσπάται εύκολα η προσοχή σας, όχι νιώθοντας ότι θέλετε να κάνετε κάτι δημιουργικό. Για να επαναφορτιστούν, τα αιθερικά και αστρικά σώματα μπορεί να επεκταθούν σε μέγεθος κατά τη διάρκεια του ύπνου και ακόμη και να μετακινηθούν έξω από το φυσικό σώμα προκειμένου να απορροφήσουν τις ενέργειες όπως ένα φυτό ξεδιπλώνει τα φύλλα του για να απορροφήσει τον Ήλιο.

Αλλά για το μυαλό, ο ύπνος κάνει κάτι εκπληκτικό. Μέσα από τα όνειρα, το μυαλό συντονίζεται με σημαντικά μηνύματα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να περάσουν όσο ένα άτομο είναι ξύπνιο. Υπάρχουν τρεις κύριοι τρόποι με τους οποίους τα όνειρα είναι χρήσιμα για το μυαλό.

Πρώτον, στο πιο βασικό επίπεδο, τα όνειρα μπορούν να σας πουν για προβλήματα που αφορούν αυτά που έχετε κάνει, σκεφτεί ή νιώσει πρόσφατα. Όπως αν κάνατε κάτι επιβλαβές χωρίς να το γνωρίζετε, αν αφήνατε τον εαυτό σας να νιώθει θυμωμένος και καταθλιμμένος για πολύ καιρό ή αν σκέφτεστε να ξεκινήσετε ένα νέο έργο που θα είναι μόνο χάσιμο χρόνου. Μηνύματα σαν κι αυτά μπορούν να ληφθούν στα όνειρα.

Δεύτερον, τα όνειρα μπορούν να σας πουν το μέλλον σας. Σημαντικές εμπειρίες που μπορεί να βιώσετε μέσα σε μερικές ημέρες ή εβδομάδες μπορεί να εμφανιστούν πρώτες στα όνειρά σας. Τι είδους εμπειρίες; Θετικές όπως επιτεύγματα ή εκπλήξεις, ή αρνητικές που μπορεί να σας αγχώσουν, να σας στεναχωρήσουν ή να σας θυμώσουν. Αν μάθετε για το μέλλον μέσα από τα όνειρά σας, μπορείτε στην πραγματικότητα να είστε προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσετε τα άσχημα πράγματα και μερικές φορές ακόμη και να τα αποτρέψετε από το να συμβούν εξαρχής. Με αυτόν τον τρόπο, τα όνειρα μπορούν να λειτουργήσουν σαν ραντάρ για να σας δείξουν…

Και τρίτον, τα όνειρα μπορούν να είναι εκπαιδευτικά "βιντεοπαιχνίδια" αν μάθετε πώς να συνειδητοποιείτε μέσα σε αυτά ότι ονειρεύεστε. Αυτά ονομάζονται διαυγή όνειρα, όπου «διαυγές» σημαίνει ξύπνιος ή συνειδητός. Σε ένα διαυγές όνειρο, ξέρετε ότι ονειρεύεστε και επομένως μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Μπορείς να πετάξεις τριγύρω εξερευνώντας το ονειρικό τοπίο, να περπατήσεις μέσα από τοίχους ή να αιωρηθείς και να μεταμορφώσεις αντικείμενα σε άλλα, να μιλήσεις με παράξενους χαρακτήρες ονείρων ή να ακούσεις μουσική ονείρων, οτιδήποτε. Όλα δημιουργημένα από κάποιο μέρος του δικού σου μυαλού. Τα διαυγή όνειρα μπορούν επίσης να σου επιτρέψουν να μιλήσεις με νεκρούς συγγενείς ή άλλα διαστατικά όντα που εμφανίζονται στο όνειρό σου αν τους καλέσεις.

Το πρώτο βήμα για να χρησιμοποιήσετε τα όνειρά σας είναι να τα θυμάστε. Για να το κάνετε αυτό, βεβαιωθείτε ότι κοιμάστε αρκετά. Όταν ξυπνάτε, μην σκέφτεστε αμέσως τι πρέπει να κάνετε εκείνη την ημέρα, αλλά προσπαθήστε να θυμηθείτε τι ονειρευτήκατε. Το πιο χρήσιμο από όλα είναι να έχετε ένα στυλό και ένα μικρό σημειωματάριο δίπλα στο κρεβάτι σας και κάθε φορά που ξυπνάτε, να σημειώνετε οτιδήποτε θυμάστε. Αυτό όχι μόνο σας βοηθά να θυμηθείτε το όνειρο αργότερα, αλλά λέει επίσης στο μυαλό σας ότι η ανάμνησή του είναι σημαντική. Αυτόματα τις επόμενες μέρες ή εβδομάδες, θα διαπιστώσετε ότι τα όνειρά σας θα μένουν πιο εύκολα στη μνήμη.

Το δεύτερο βήμα είναι να ερμηνεύσετε τη σημασία τους. Αυτό είναι δύσκολο επειδή τα όνειρα είναι ως επί το πλείστον συμβολικά. Αυτό σημαίνει ότι το μήνυμα που περιέχουν είναι τυλιγμένο σε ένα αίνιγμα φτιαγμένο από εικόνες, λέξεις και θέματα που δεν προορίζονται να εκληφθούν κυριολεκτικά. Για παράδειγμα, αν ονειρευτείτε ότι μια αρκούδα σας επιτίθεται, δεν σημαίνει ότι θα δεχτείτε στην πραγματικότητα επίθεση από μια αρκούδα, αλλά μπορεί να σημαίνει ότι θα ακούσετε κάποια θυμωμένα λόγια από ένα κακό άτομο. Ή αν ονειρευτείτε ότι έχετε παγιδευτεί σε έναν ανεμοστρόβιλο, μπορεί να σημαίνει ότι σύντομα θα παρασυρθείτε από μια συναισθηματικά τεταμένη εμπειρία. Καταγράφοντας τα όνειρά σας, μπορείτε να τα συγκρίνετε με ό,τι συμβαίνει στη ζωή σας ή με οτιδήποτε σημαντικό σας συμβαίνει μέσα σε λίγες μέρες και με την πάροδο του χρόνου θα μάθετε να τα ερμηνεύετε με μεγαλύτερη ακρίβεια. Για να ξεκινήσετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα λεξικό ονείρων που σας δίνει προτάσεις για το τι τείνει συχνά να σημαίνει ένα σύμβολο.

Επίσης, να γνωρίζετε ότι τα αρνητικά αστρικά όντα, τα οποία είναι μορφές ζωής χωρίς φυσικά σώματα που τρέφονται με τη συναισθηματική σας ενέργεια του φόβου ή του θυμού, μερικές φορές έρχονται όταν κοιμάστε για να μπουν στα όνειρά σας, μετατρέποντάς τα σε εφιάλτες. Τείνουν να επιτίθενται περισσότερο στα παιδιά επειδή οι νέοι έχουν πιο αδύναμα αιθερικά σώματα και είναι πιο εύκολο να τρομάξει κανείς. Μπορείτε να αναγνωρίσετε αυτά τα όνειρα από το πόσο σας κάνουν να νιώθετε θυμωμένοι ή φοβισμένοι και πόσο ανόητα είναι. Αν έχετε συχνά εφιάλτες, πριν κοιμηθείτε, προσπαθήστε να θυμηθείτε κάτι χαρούμενο, στη συνέχεια οραματιστείτε ότι το δωμάτιο και το σώμα σας φωτίζονται με ένα λαμπερό χρυσό φως και στη συνέχεια προσευχηθείτε ή σκοπεύστε να είστε προστατευμένοι ενώ κοιμάστε ειρηνικά. Αυτό βοηθά να κρατήσετε μακριά τα αρνητικά αστρικά πλάσματα. Ή αν μάθετε να ονειρεύεστε με διαύγεια, μπορείτε να αντιμετωπίσετε ένα τέρας σε έναν εφιάλτη, να του πείτε ότι δεν φοβάστε και να το ρωτήσετε τι θέλει, κάτι που θα το μετατρέψει σε κάτι ανίσχυρο.

Τα όνειρα μπορούν να σας διδάξουν μαθήματα για τον εαυτό σας και τον κόσμο. Αυτά τείνουν να παίζουν σαν ζωντανά ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουν συνοπτικά και ουσιαστικά σημεία, σχετικά με τη μεγαλύτερη εικόνα.

Γενικά, τα όνειρα σας δίνουν μια «ειδοποίηση» για πράγματα που διαφορετικά δεν θα περιμένατε. Αντί να παραπατάτε στα τυφλά, μαθαίνετε τι συμβαίνει στο παρασκήνιο. Αλλά θα πρέπει να διαχωρίσετε τα ουσιαστικά όνειρα από αυτά που προέρχονται από τον εγκέφαλό, που ταξινομεί τα κομμάτια της μνήμης. Μόνο θυμούμενοι τα όνειρα και προσπαθώντας όσο καλύτερα μπορείτε να τα καταλάβετε, θα μάθετε με την πάροδο του χρόνου πώς να τα ξεχωρίζετε.

Από το βιβλίο του Τομ Μόνταλκ, Περιορισμένη γνώση για αρχάριους

-----------------------------------

ΜΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΝΤΙΚΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

ΟΝΕΙΡΑ , ΤΥΠΟΙ ΟΝΕΙΡΩΝ , ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥΣ 

Η ΟΝΕΙΡΟΜΑΝΤΕIΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑIΑ ΕΛΛAΔA , ΟΝΕΙΡΑ, ΜΑΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ

ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ , ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΦΥΣΙΚΗΣ

ΕΓΚΟΙΜΗΣΗ: Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΥΠΝΟΣ ΩΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΝΕΙΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ - ΕΝΑ ΜΑΓΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ - ΙΣΩΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΥΛΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Η ΨΥΧΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ή «ΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ» ΟΣΟ ΕΜΕΙΣ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ;

Οι Βοηθοί Ψυχής και η Αποστολή τους

Απόσπασμα από το βιβλίο του Τομ Μόνταλκ, Περιορισμένη γνώση για αρχάριους.

Γιατί οι άνθρωποι επιλέγουν να γεννηθούν σε αυτόν τον κόσμο;  

Υπάρχουν τόσες απαντήσεις όσοι και οι άνθρωποι. Κάποιοι έρχονται εδώ για να κάνουν κάτι, να βιώσουν κάτι ή να μάθουν πράγματα που δεν μπορούν έξω από αυτόν τον κόσμο. Είναι ο ίδιος λόγος που οι άνθρωποι παίζουν παιχνίδια ή βλέπουν ταινίες - έχουν την ευκαιρία να βιώσουν πράγματα που δεν θα μπορούσαν διαφορετικά.

Το να ζεις στη Γη σε ένα φυσικό σώμα μπορεί να είναι δύσκολο. Η ζωή είναι σαν μια διαδρομή μετ' εμποδίων, ένα πρόγραμμα προπόνησης με βάρη, ή ένα εντατικό μάθημα σε ένα δύσκολο θέμα. Μαζί με τη διασκέδαση και τη χαρά της ζωής, υπάρχει επίσης θυμός, φόβος και βάσανα. Αλλά τα αρνητικά στοιχεία είναι αυτά που κάνουν το παιχνίδι δύσκολο και μοναδικό.

Η ζωή είναι ένα είδος προπόνησης «bodybuilder» για την ψυχή, και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στη ζωή είναι τα βάρη που χτίζουν τους πνευματικούς μας μύες, αν έχουμε τη δύναμη να τα χειριστούμε.

Βοηθοί Ψυχών

Ένας άλλος λόγος που κάποιος μπορεί να έρθει εδώ είναι για να βοηθήσει άλλους να αφυπνιστούν. Αυτός είναι ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν αυτές οι ψυχές-βοηθοί όταν ενσαρκώνονται στη Γη. Μπορεί να είναι τόσο απορροφημένοι από τη ζωή που δεν ανακαλύπτουν ποτέ την ανώτερη γνώση μέσα τους και δεν κάνουν αυτό για το οποίο ήρθαν εδώ, δηλαδή να χρησιμοποιήσουν αυτή τη γνώση για να βοηθήσουν τους άλλους. 

Φανταστείτε έναν φοιτητή να επιστρέφει στο λύκειο για να βοηθήσει άλλους μαθητές να μάθουν πράγματα. Το πρόβλημα είναι ότι κατά τη γέννηση, οι αναμνήσεις του για την προέλευσή του και το ποιος πραγματικά είναι σβήνονται, σαν να επέστρεφε στο λύκειο έχοντας ξεχάσει ότι είχε ήδη αποφοιτήσει. Τα μαθήματα μπορεί να του φαίνονται παράξενα οικεία και εύκολα και με αυτόν τον τρόπο, μπορεί ακόμα να βοηθήσει τους άλλους. Αλλά αν παγιδευτεί στις περισπασμούς του να είναι μαθητής λυκείου, θα μπορούσε να ξεχάσει ακόμη και αυτά που έμαθε στο πανεπιστήμιο, ίσως ακόμη και να αποτύχει.

Ίσως είστε μια ψυχή που βοηθάει. Αν σας αρέσει να κατανοείτε πράγματα, να συλλογίζεστε τα μυστήρια του σύμπαντος και να νιώθετε ευτυχισμένοι όταν άλλοι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους να βελτιώσουν τη ζωή τους και τον εαυτό τους, τότε πιθανότατα είστε μια ψυχή που βοηθάει. Αν ναι, είναι πολύ σημαντικό να αφιερώσετε λίγο χρόνο στη σκέψη, την ανάγνωση και την εκμάθηση των ανώτερων αληθειών, προκειμένου να εξοικειωθείτε με το ποιοι πραγματικά είστε και τι πραγματικά γνωρίζετε. Στον πυρήνα σας, γνωρίζετε ήδη αυτές τις αλήθειες, αλλά τις έχετε ξεχάσει.

Η ανάμνηση είναι δύσκολη επειδή, σε σύγκριση με τον Ανώτερο Εαυτό σας, ο κατώτερος εαυτός είναι απίστευτα αδρανής και αφηρημένος, επομένως η ανάκτηση αυτού που γνωρίζει κανείς βαθιά μέσα του είναι παρόμοια με την εκμάθησή του για πρώτη φορά. Η διαφορά είναι ότι αν κάποια αλήθεια βρίσκεται ήδη μέσα σας, η εκ νέου μάθησή της μέσω της έρευνας, της εμπειρίας και της περισυλλογής θα έρθει πιο γρήγορα, φυσικά και με μια συναρπαστική αίσθηση αναγνώρισης. Θα νιώσετε κάτι ξεχωριστό όταν τελικά καταλάβετε αυτό που ήδη γνωρίζετε βαθιά μέσα σας. Φόρεσε το δαχτυλίδι της αλήθειας. Όχι μόνο θα έχει νόημα, αλλά θα σε κάνει να νιώθεις καλά. Όταν το μυαλό και η καρδιά σου συμφωνούν σε μια ιδέα, δώσε προσοχή.

Η Αποστολή

Οι απλοί άνθρωποι είναι σχετικά μη πολωμένοι, με την έννοια ότι δεν κάνουν ό,τι μπορούν για να χειραγωγήσουν ή να βοηθήσουν τους άλλους. Θέλουν μόνο να ζήσουν μια άνετη ζωή και δεν ενδιαφέρονται να μάθουν ανώτερες αλήθειες αν δεν ικανοποιούν την άνεσή τους. Είναι οργανωμένοι κάτοικοι του ενεργειακού πάρκου· δεν αποτελούν ούτε απειλή για τις αρνητικές δυνάμεις ούτε κρίσιμης σημασίας για τις θετικές δυνάμεις.

Έπειτα, υπάρχουν οι άνθρωποι που γεννιούνται με τη δυνατότητα να κάνουν τη διαφορά. Επιδεικνύουν μια φυσική περιέργεια για ανώτερες αλήθειες, αναπτύσσουν την επιθυμία στη ζωή να βοηθούν τους άλλους και είναι προικισμένοι με ωριμότητα και δεξιότητες που φαίνονται πιο προηγμένες από ό,τι μπορούν να εξηγήσουν η κληρονομικότητα ή ο κοινωνικός προγραμματισμός. Αυτές είναι οι προαναφερθείσες συνοδοί ψυχές. 

Πιο συγκεκριμένα, είναι υπεράνθρωπες ψυχές που έχουν προσφερθεί να μετενσαρκωθούν σε κανονικά φυσικά σώματα για να βοηθήσουν τους δεκτικούς ανθρώπους να απελευθερωθούν από το σύστημα ελέγχου. Είναι όντα που γεννιούνται στο σύστημα ελέγχου για να βοηθήσουν να το σπάσουν από μέσα. 

Οι αρνητικές δυνάμεις βλέπουν τις ψυχές βοηθούς ως απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες απειλές για την ατζέντα τους. Επειδή το σύστημα ελέγχου βασίζεται σε ανθρώπους που το ενδυναμώνουν μέσω της προγραμματισμένης πίστης τους σε απατηλούς περιορισμούς και άγνοιας καλύτερων εναλλακτικών λύσεων, αν αρκετοί άνθρωποι αφυπνίζονταν πνευματικά και έθεταν σε εφαρμογή τις ανώτερες δεξιότητες και γνώσεις τους, το σύστημα ελέγχου σίγουρα θα κατέρρεε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Έτσι, εκτός από το να χειραγωγούν και να τρέφονται με τους ανθρώπους, τα αρνητικά όντα χρησιμοποιούν το σύστημα ελέγχου για να καταστείλουν τις ψυχές- βοηθούς προτού αυτές γίνουν αρκετά ισχυρές για να εκτελέσουν την αποστολή τους.

Το συστήματος ελέγχου (τα μέσα ενημέρωσης, τα σχολεία, η θρησκεία κ.λπ.) χειραγωγεί τις μάζες και είναι κυρίως μια τρισδιάστατη επιχείρηση που διευθύνεται από ανθρώπους που κερδοσκοπούν εις βάρος των άλλων. Οι ψυχές βοηθοί εξυπηρετούν έναν σημαντικό σκοπό στο θεϊκό σχέδιο για την αντιμετώπιση της αρνητικής ατζέντας. Για τις θετικές ανώτερες δυνάμεις, είναι σαν θαρραλέοι αλεξιπτωτιστές που συμφωνούν να εισέλθουν σε εχθρικό έδαφος σε μια επικίνδυνη αποστολή απελευθέρωσης.

Όπως αναφέρθηκε, ένας από τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν είναι να ξεχάσουν ποιοι είναι όταν φτάνουν. Το να γεννιούνται ως ανθρώπινο μωρό είναι εξαιρετικά τραυματικό και τα χρόνια κοινωνικής προσαρμογής που ακολουθούν καταστέλλουν αποτελεσματικά τις ανώτερες ικανότητές τους και τις αναμνήσεις τους. Αν επιβιώσουν με αρκετό από τον εαυτό τους άθικτο, τότε έχουν την ευκαιρία να πετύχουν αυτό για το οποίο ήρθαν εδώ.

Αν δεν είστε σίγουροι αν είστε ψυχή - βοηθός, δεν έχει και τόση σημασία, επειδή μπορείτε να επιλέξετε να ζήσετε ως ψυχή ανεξάρτητα από αυτό. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να σκέφτεστε, να αισθάνεστε, να μιλάτε και να ενεργείτε από το υψηλότερο σημείο μέσα σας, να εντοπίζετε και να ακολουθείτε εκείνα τα ενδιαφέροντα που προέρχονται από τον αληθινό σας εαυτό (Ανώτερο Εαυτό), να αφαιρείτε τη μάσκα των φόβων και των βασικών επιθυμιών που εμφυτεύονται κατά τη γέννηση από το σύστημα ελέγχου. 

Μέσω εκατομμυρίων ανθρώπων που το κάνουν αυτό, η πίεση στα τείχη αυτής της φυλακής  αυξάνεται μέχρι να εμφανιστούν ρωγμές και να διευρυνθούν σε περάσματα που επιτρέπουν τη διαφυγή. Αυτό ακούγεται δραματικό, αλλά στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι ανώτερες ψυχές που παραμένουν πιστές στον εαυτό τους εμπνέουν εμπιστοσύνη στους άλλους και τους δείχνουν τον δρόμο για να ξεπεράσουν αυτόν τον φυσικό κόσμο.
Όλα καταλήγουν στη διατήρηση μιας αισιόδοξης στάσης που αναγνωρίζει και αποφεύγει τις παγίδες, στη λήψη αποφάσεων με βάση τη διαίσθηση και τη σοφία και όχι τις κοινωνικές προσδοκίες, και στην υπηρεσία της πνευματικής ενδυνάμωσης των άλλων ανάλογα με τις ικανότητες και τις περιστάσεις. 

Βιβλιοθήκη Πλειάδων

Ισοκράτης: «Ύδωρ θολερόν και απαίδευτον ψυχήν ου δει ταράττειν»

Μια φράση ως συμβουλή για την αποφυγή άσκοπων συγκρούσεων.

Το Αρχαίο ρητό «Ύδωρ θολερόν και απαίδευτον ψυχήν ου δει ταράττειν» αποδίδεται στον ρήτορα Ισοκράτη. 

Σημαίνει, το θολό νερό και τον ακαλλιέργητο άνθρωπο δεν πρέπει κανείς να αναστατώνει.

Όπως το ακάθαρτο θολό νερό γίνεται πιο θολό όταν αναταράσσεται, έτσι και ένας απαίδευτος άνθρωπος αντιδρά χειρότερα όταν διεγείρεται ή πιέζεται. Ο άνθρωπος που στερείται παιδείας, κριτικής σκέψης και εσωτερικής καλλιέργειας, παρασύρεται εύκολα από το συναίσθημα, τα πάθη και τις πεποιθήσεις του. Αν τον προκαλέσεις ή τον εμπλέξεις σε μια έντονη αντιπαράθεση, δεν πρόκειται να πειστεί με λογικά επιχειρήματα. Αντίθετα, θα αντιδράσει με πείσμα, οργή και φανατισμό, κάνοντας την κατάσταση χειρότερη.

Η φράση χρησιμοποιείται ως συμβουλή για την αποφυγή άσκοπων συγκρούσεων. Μας υπενθυμίζει ότι είναι προτιμότερο να μην ανοίγουμε διάλογο ή να μην αντιδικούμε με άτομα που δεν έχουν τη διάθεση ή την πνευματική ικανότητα να κατανοήσουν τη λογική, καθώς το μόνο αποτέλεσμα θα είναι η αναστάτωση και η ταραχή.

https://remacle.org , https://www.gnomikologikon.gr

----------------------------

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΔΕΝ ΑΝΑΖΗΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ - ΑΝΑΖΗΤΑ ΤΗΝ ΑΝΕΣΗ...

Δεν με πείθεις κι αν με πείσεις! όπως είχε πει ο Αριστοφάνης (Πλοῦτος 600)

«Από τη φύση του ο άνθρωπος αυτό που θέλει αυτό πιστεύει» Ιούλιος Καίσαρ

Η ΗΘΙΚΗ ΔΕΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΥ - ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Ε. Π. ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟΥ «Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ»

ΠΛΩΤΙΝΟΣ - Οι Θεοί Είναι Ανώτερες Νοητές Οντότητες, Άυλοι, Αιώνιοι και Αμετάβλητοι

Ο Πλωτίνος (Εννεάδες) περιγράφει μια ιεραρχία της πραγματικότητας όπου οι θεοί ανήκουν στον νοητό κόσμο. Θεωρούνται νοητές υποστάσεις που δεν υπόκεινται στους περιορισμούς της ύλης, του χρόνου ή του χώρου. Η επικοινωνία μαζί τους δεν γίνεται μέσω των αισθήσεων, αλλά μέσω της “πνευματικής θέασης”. Ο Πλωτίνος περιγράφει το θείο ως κάτι που ξεπερνά κάθε σωματικότητα, καθώς είναι η πηγή της ύπαρξης και όχι ένα ον με σώμα.

Η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, απομακρύνει το θείο από την υλική σφαίρα, περιγράφοντάς το ως νόηση, ακίνητο, και άυλο.

Ο Πλωτίνος, ο ιδρυτής του Νεοπλατωνισμού, διδάσκει ότι οι θεοί και οι ανώτερες νοητές οντότητες είναι άυλοι (ασώματοι), αιώνιοι και αμετάβλητοι. Στη φιλοσοφία του, ύλη σημαίνει ατέλεια και απουσία του «Αγαθού», ενώ η θεϊκή φύση είναι καθαρή νόηση (Νους) και φως.

Ακολουθούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις Εννεάδες που υποστηρίζουν αυτή τη θέση:

Εννεάδες, V.1.10: «...οὐδὲν ἐκείνου ὕλη, οὐδὲ σῶμα...»
(...τίποτα από εκείνο [το θείο] δεν είναι ύλη, ούτε σώμα...)

Στην Εννεάδα V.8 (Περί του νοητού κάλλους), ο Πλωτίνος περιγράφει τον νοητό κόσμο, όπου κατοικούν οι θεοί, ως έναν τόπο καθαρής νοητικής ύπαρξης, απαλλαγμένο από την υλική φθορά: «...οὐδὲ γὰρ [sc. ὁ νοητὸς κόσμος] οὐκ ἔχει [sc. ὕλην]· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ σῶμα, ἀλλὰ πᾶς νοῦς καὶ πάντα θεός· [...] οὐκ ἔχει δὲ ὕλην, ὅτι οὐκ ἐδέησεν αὐτῷ ὕλης· οὐ γὰρ ἐξ ύλης, ἀλλ' ἐξ ἀϋλότητος.» Απόδοση: «...γιατί αυτός [ο νοητός κόσμος] δεν έχει ύλη· ούτε άλλωστε είναι σώμα, αλλά είναι όλος νους και όλος θεός· [...] δεν έχει ύλη, γιατί δεν την είχε ανάγκη· διότι [δεν προήλθε] από ύλη, αλλά από αϋλότητα.» Εννεάς V.8.4

Στην Εννεάδα I.8 (Περί των κακών), ο Πλωτίνος διευκρινίζει ότι η ύλη είναι η ρίζα της έλλειψης και της φθοράς, επομένως η θεϊκή φύση πρέπει να είναι άυλη: «ἡ ὕλη [...] οὐδὲν αὐτῆς οὐδὲν ἔχει, ὃ οὐκ ἀνάγκη φθαρτὸν εἶναι, ἀλλὰ τὸ φθαρτὸν ἐκείνης.» Απόδοση: «Η ύλη [...] δεν έχει τίποτα δικό της, που να μην είναι ανάγκη να είναι φθαρτό· μάλιστα, το φθαρτό προέρχεται από αυτήν.» Εννεάς I.8.4

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία – Θεοφιλότης

------------------------------

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΠΛΩΤΙΝΟΣ

ΖΗΝΩΝ Ο ΚΙΤΙΕΥΣ – O Ιδρυτής της Στωικής Σχολής

Σύμφωνα με τον Στοβαίο (Εκλογαί 1,29d), ο Ζήνων είπε ότι «ο θεός είναι νους πύρινος του κόσμου». Εξαιρετικά λεπτή (αίθεριώδης) πύρινη ουσία που διαπερνά τα πάντα.

Ο Ιππόλυτος (Έλεγχοι 1,21) αναφέρει ότι για τον Ζήνωνα, «αρχή των πάντων είναι ο θεός, που είναι σώμα καθαρώτατο». Η "πρόνοια" που διαπερνά τα πάντα.

Ο Κικέρων (De Natura Deorum, 2.8 ) μεταφέρει τη θέση του Ζήνωνα ότι ο κόσμος είναι έμψυχος, λογικός και θεϊκός, ενώ ο ίδιος ο Ζήνων ορίζει τη φύση ως «πυρ τεχνικόν, οδῷ βαῖνον εἰς γένεσιν» (καλλιτεχνικό/δημιουργικό πυρ που κινείται μεθοδικά προς τη δημιουργία).

Ο Διογένης ο Λαέρτιος (Ζην. 7) αναφέρει ότι ο Ζήνων ταύτιζε την ουσία του θεού με τον όλο κόσμο και τον ουρανό.

Ο Ξενοφάνης (-570), στον οποίο βασίστηκαν οι Στωικοί, είπε:

“Και οι θνητοί νομίζουν ότι έτσι γεννήθηκαν οι Θεοί και είχαν φτιασιά και φωνή και όψη ίδια με τη δικιά τους. Οι Αιθίοπες φαντάζονταν τους Θεούς τους μαύρους και πλακουτσομύτηδες , οι Θράκες όμως γαλανομάτηδες και κοκκινομάλληδες. Αν οι αγελάδες και τα άλογα και τα λιοντάρια είχαν και αυτά χέρια και μπορούσαν να ζωγραφίσουν και να φτιάξουν έργα σα και των ανθρώπων , τότε θα έπλαθαν και αυτά τους Θεούς τους με την δική τους όψη: οι αγελάδες θα έδιναν στους Θεούς τους αγελαδινή όψη , τα άλογα αλογίσια , τα λιοντάρια λιονταρίσια....”.

Aλλά είναι απολύτως «πύρινος Λόγος».

Τα κείμενα αυτά προέρχονται από συλλογές αποσπασμάτων (όπως τα Stoicorum Veterum Fragmenta του von Arnim) που παραθέτουν Αρχαίοι συγγραφείς, καθώς τα πρωτότυπα έργα του Ζήνωνα χάθηκαν.

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία – Θεοφιλότης

--------------------------------

Οι Στωικοί

ΖΗΝΩΝ - Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΩΙΚΙΣΜΟΥ

3 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ

Ζεύς Πυρ Αιθήρ – Χρύσιππος

ΕΙΚΟΝΑ: Χρύσιππος, δεύτερος ιδρυτής του Στωικισμού. Μαρμάρινο, ρωμαϊκό αντίγραφο ενός χαμένου ελληνιστικού πρωτοτύπου του τέλους του -3ου αι. 

Ο φιλόσοφος Χρύσιππος (-280 με -206), γιος του Απολλωνίου από την Ταρσό, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους της Στωικής σχολής, θεωρούμενος ως ένας από τους θεμελιωτές της. Γεννήθηκε στους Σόλους ή στην Ταρσό της Κιλικίας. Στα νιάτα του είχε ασχοληθεί με τον αθλητισμό. Αργότερα πήγε στην Αθήνα, όπου πήρε μαθήματα από τον Ζήνωνα, τον ιδρυτή της στωικής σχολής, και μετά από τον Κλεάνθη, τον διάδοχο του Ζήνωνα. Επίσης φοίτησε στη «Νέα Ακαδημία», που είχε ιδρύσει στην Αθήνα ο Αρκεσίλαος. Μετά τον θάνατο και του Κλεάνθη, ο Χρύσιππος τον διαδέχθηκε ως ο επικεφαλής της σχολής των Στωικών. 

Ο Χρύσιππος συνετέλεσε τόσο στη διάδοση, όσο και στη συστηματοποίηση της στωικής φιλοσοφίας, συμπληρώνοντας τα κενά που άφησαν ο Ζήνων και ο Κλεάνθης. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Χρυσίππου, οι άνθρωποι οφείλουν να συμμορφώνονται με τους νόμους της Λογικής και να ασκούν την αρετή, η οποία είναι το μόνο αληθινό καλό.

Εκτός από φιλόσοφος, ο Χρύσιππος υπήρξε και αξιόλογος γραμματικός. Πολυγραφότατος. Λέγεται ότι δεν περνούσε μέρα κατά την οποία να μην έγραφε τουλάχιστον 500 γραμμές κειμένου. Συνέγραψε περίπου 750 ως 800 έργα (ή αντίστοιχα 705 ρολά παπύρων)

Ο κόσμος είναι ζωντανός (εμψυχος): «Ζήνων ... καί Χρύσιππος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ θεῶν ... τόν ὅλον κόσμον καί τόν οὐρανόν [θεόν είναι] ... ὅλον τόν κόσμον ζῷον ὄντα καί θεόν» (Διογένης Λαέρτιος, VII 148, SVF II 1021). 

Σύμφωνα με τον Χρύσιππο, ο Θεός είναι η κοινή φύση των πάντων, και η δύναμη που διαπερνά τα πάντα. Υποστηρίζει ότι ο Ζεύς είναι ο Λόγος του κόσμου, ο οποίος ταυτίζεται με το «πυρ» και τον «αιθέρα». Aναφέρει ότι ο Δίας είναι το πνεύμα/πυρ και η Ήρα ο αήρ. Για τον Χρύσιππο, οι θεοί αποτελούμενοι από αιθέριο πυρ, διαποτίζουν τον κόσμο ως λογική (Λόγος) και δημιουργική δύναμη.

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία – Θεοφιλότης , el.wikipedia.org

---------------------------------------

ΖΗΝΩΝ: «ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΛΕΜΕ»

ΧΡΥΣΙΠΠΟΣ: «Ο θεός υπάρχει παντού, και δια σύμπαντα τον κόσμον είναι, ότι ακριβώς είναι η ψυχή, δια το σώμα του ανθρώπου»

Ο Πρόκλος για τους Θεούς ως Αυτοτελείς, Υπερκόσμιες και Αιώνιες Δυνάμεις

Περί της κατά Πλάτωνα Θεολογίας
Ο Πρόκλος εξηγεί ότι οι θεοί είναι αυτοτελείς και υπερκόσμιες δυνάμεις που διακρίνονται σε “νοητούς”, “νοερούς” και “υπερκόσμιους”. Ακολουθούν αναφορές σε κείμενα του Πρόκλου κυρίως από τη Στοιχείωσις Θεολογική.

"Πᾶς θεὸς ἀμέθεκτος" (Κάθε θεός είναι αμέθεκτος - υπερβατικός). Επειδή ο θεός είναι αμέθεκτος (δεν περιορίζεται), δεν μπορεί να είναι υλικός, καθώς η ύλη είναι πάντα "μεθεκτή" (περιορίζεται σε τόπο).

"Πᾶσα θεία τάξις ἀσώματός ἐστι καὶ ἀμέριστος." (Κάθε θεϊκή τάξη είναι ασώματη και αμέριστη - ενιαία). Το σώμα/η ύλη είναι διαιρετό και σύνθετο, άρα φθαρτό. Οι θεοί, όντες ενιαίοι (αμέριστοι), είναι αναγκαίως άυλοι.

"Πᾶν τὸ θεῖον ἑαυτὸ ἐπιστρέφει." (Κάθε θεϊκό ον επιστρέφει στον εαυτό του). Μόνο τα άυλα (νοητά) όντα έχουν την ικανότητα της αυτο-επιστροφής. Τα υλικά σώματα διασπώνται από τις εξωτερικές επιδράσεις και δεν έχουν ενιαία αυτοσυνειδησία.

"Πᾶς θεὸς ἀΐδιός ἐστιν, ἀμέτοχος χρόνου καὶ αἰῶνος." (Κάθε θεός είναι αιώνιος, αμέτοχος χρόνου). Η ύλη είναι υποκείμενη στον χρόνο και την αλλαγή. Το αιώνιο δεν μπορεί να περιέχει ύλη, η οποία φθείρεται.

Πλατωνική Θεολογία: Στο έργο αυτό, ο Πρόκλος αναλύει ότι οι θεοί είναι "υπέρ τα σώματα" (πέρα από τα σώματα): "Επειδή οι θεοί είναι η πρώτη αιτία των πάντων, είναι ανώτεροι από κάθε υλική σύνθεση".

Σχόλια στον Τίμαιο
Στον Τίμαιο του Πλάτωνα, ο Πρόκλος σχολιάζει ότι ο Δημιουργός δημιουργεί τα πάντα ασώματα, και η ύλη είναι απλώς ένας "υποδοχέας" (δεχόμενον).
Ο Πρόκλος υποστηρίζει ότι η ύλη, καθαυτή, είναι αόριστη και «κακό» (με την έννοια της αμετρίας), και επομένως, δεν μπορεί να είναι μέρος της θεϊκής φύσης, η οποία είναι το απόλυτο «Πέρας» (όριο) και «Αγαθό».
Αν και οι θεοί "παρουσιάζονται" στην ύλη (μέσω της θεουργίας), οι ίδιοι παραμένουν αμετάβλητοι και άυλοι, ενώ το υλικό μέρος της δημιουργίας είναι αυτό που υφίσταται τη φθορά. Για τον Πρόκλο, οτιδήποτε υλικό φθείρεται και είναι «μεθεκτό» (συμμετέχει σε κάτι άλλο), ενώ οι θεοί είναι αυτοτελείς (αμέθεκτοι), αδιαίρετοι και συνεπώς, καθαρά άυλοι.

«Αν ο Θεός γινόταν ορατός στους ανθρώπους, θα επέλεγε το φως για σώμα του και την αλήθεια για ψυχή του»

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία - Θεοφιλότης

-------------------------------------

ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ – Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

ΠΡΟΚΛΟΣ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Ο ΠΡΟΚΛΟΣ ΔΕΝ ΠΑΡΕΛΕΙΠΕ ΝΑ ΤΙΜΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΙΜΗΘΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ

ΠΡΟΚΛΟΣ - Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΥΤΗ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΩΤΕΡΕΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ

ΠΑΝ ΕΦ᾽ Ω ΤΙΣ ΑΓΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΙ - ΠΡΟΚΛΟΣ: «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΑΟΡΑΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Περισσότερες αναρτήσεις με θέμα: ΠΡΟΚΛΟΣ

Ο ΘΑΛΗΣ και ο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ για το ΘΕΙΟ

ΘΑΛΗΣ
Οι απόψεις του Θαλή του Μιλησίου μας είναι γνωστές, κυρίως μέσω του Αριστοτέλη, του Αέτιου και του Διογένη Λαέρτιου.
Οι Αρχαίες πηγές αποδίδουν στον Θαλή αντιλήψεις που υποδηλώνουν ότι η θεότητα είναι μια άυλη, κινούσα δύναμη (ψυχή) που διαπερνά τα πάντα.

«Πάντα πλήρη θεῶν εἶναι» (Αριστοτέλης, Περί Ψυχής, 411α 7): Αυτή είναι η πιο διάσημη φράση του. Ο Θαλής εννοούσε ότι ο κόσμος είναι έμψυχος, γεμάτος από θεότητες με κινούσα ενέργεια.

«Πρεσβύτατον τῶν ὄντων ὁ Θεός. Ἀγέννητον γάρ» (Διογένης Λαέρτιος, Βίοι Φιλοσόφων): Ο Θεός είναι η αρχαιότερη ύπαρξη, επειδή είναι αγέννητος.

«Νοῦν τοῦ κόσμου τὸν θεόν» (Αέτιος): Ο Θαλής θεωρούσε τον Θεό ως τον "Νου" του κόσμου, μια νοητική και όχι υλική οντότητα.

«...αὐτὸν [τον Θαλή] ἐοικέναι κινητικόν τι τὴν ψυχὴν ὑπολαβεῖν, εἴπερ τὸν λίθον ἔφη ψυχὴν ἔχειν ὅτι τὸν σίδηρον κινεῖ» (Αριστοτέλης, Περί Ψυχής): Εδώ ο Αριστοτέλης εξηγεί ότι ο Θαλής συνέδεε την «ψυχή» (και άρα τη θεότητα) με τη δύναμη της κίνησης.

«Τοῖς δὲ ἀψύχοις μεταδιδόναι ψυχάς»: Ο Θαλής θεωρούσε ότι η θεϊκή δύναμη διαπερνά ακόμη και τα άψυχα, υποδηλώνοντας μια έμψυχη "άυλη" αρχή πίσω από την ύλη.
Για τον Θαλή, το Θείον είναι μια άυλη αρχή κίνησης και ζωής (ψυχή), που είναι αιώνια (αγέννητη) και νοητή (νους).

ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ

Οι απόψεις του Δημόκριτου αναφέρονται από μεταγενέστερους (Σέξτος ο Εμπειρικός, Διογένης ο Λαέρτιος).

Ο Δημόκριτος σύμφωνα με τις πηγές, θεωρούσε ότι οι θεοί είναι όντα εξαιρετικά λεπτοφυή, αόρατα και άυλα (με την έννοια ότι δεν αποτελούνται από πυκνή ύλη όπως τα ανθρώπινα σώματα). Δίδασκε ότι οι θεοί είναι όντα που αποτελούνται από λεπτοφυή άτομα, τα οποία κινούνται στον αέρα.
Σύμφωνα με τον Σέξτο τον Εμπειρικό, ο Δημόκριτος πίστευε ότι οι θεοί είναι αθάνατα, «αδιάφθορα» όντα που κατοικούν στον αέρα και δεν είναι ορατά με τα ανθρώπινα μάτια, παρά μόνο όταν οι ενέργειες τους «εμπίπτουν» στις αισθήσεις μας.

«Μούνοι θεοφιλέες, όσοι εχθρόν το αδικέειν» 

Μόνο όσοι μισούν την αδικία είναι αγαπητοί στους θεούς.

Δημόκριτος, Ηθικά Αποσπάσματα

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία - Θεοφιλότης

---------------------------------

Θαλής: Πάντα Πλήρη Θεών

ΠΛΑΤΩΝ - Η ΑΥΛΗ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ

Η Θεία Αρχή στον Ηράκλειτο, τον Επίκτητο και τον Παρμενίδη

Η Θεία Αρχή στον Ηράκλειτο, τον Επίκτητο και τον Παρμενίδη

Λόγος, Πυρ και Ον: Η Θεότητα στην Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, η Ελληνική Σύλληψη του Θείου

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Η θεότητα για τον Ηράκλειτο ταυτίζεται με τον Λόγο (την κοσμική τάξη) το αείζωον πυρ και περιγράφεται ως μια ανώτερη, νοητική, ενιαία δύναμη. Δεν είναι συγκεκριμένη μορφή, αλλά η ενότητα των αντιθέτων, μια άυλη/νοητική διεργασία.

Απόσπασμα 102: «Ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν θέρος, πόλεμος εἰρήνη, κόρος λιμός· ἀλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ <πῦρ>, ὁπόταν συμμιγῇι θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ᾽ ἡδονὴν ἑκάστου.»
Απόδοση: «Ο θεός είναι μέρα-νύχτα, χειμώνας-καλοκαίρι, πόλεμος-ειρήνη, κορεσμός-πείνα. Αλλάζει, όπως ακριβώς το [πυρ], όταν ανακατευτεί με αρώματα, ονομάζεται με βάση το άρωμα του καθενός.».

Απόσπασμα DK 22 B30: «κόσμον τόνδε, τὸν αὐτὸν ἁπάντων, οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ᾽ ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον...»
Απόδοση: «Αυτόν τον κόσμο, τον ίδιο για όλους, δεν τον έφτιαξε κανένας θεός ούτε άνθρωπος, αλλά ήταν πάντα, είναι και θα είναι πυρ αείζωο...».
Το «πυρ» εδώ είναι η κοσμική ενέργεια και ο Λόγος που διέπει τα πάντα.

ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ
Ο Επίκτητος περιγράφει τους θεούς ως λογικές, θεϊκές δυνάμεις που είναι πανταχού παρούσες, αόρατες και ταυτισμένες με τη φύση του σύμπαντος. Στα κείμενά του («Διατριβαί») τονίζει την αόρατη, νοητή και πανταχού παρούσα φύση τους και διδάσκει ότι ο Θεός δεν βρίσκεται εξωτερικά, αλλά μέσα μας.

«Γιατί εσύ, άνθρωπε, είσαι ένα απόσπασμα του Θεού. Έχεις μέσα σου ένα μέρος του...» (Διατριβαί, Α 14.6).
«Παντού κουβαλάς μαζί σου έναν Θεό, ταλαίπωρε και το αγνοείς. Νομίζεις ότι μιλάω για εξωτερικό Θεό, από ασήμι ή χρυσό; Όχι, μέσα σου τον κουβαλάς και δεν καταλαβαίνεις ότι τον βεβηλώνεις...» (Διατριβαί, Β 8.11-14).

ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ

Ο Παρμενίδης στο ποίημά του «Περί Φύσεως» περιγράφει το Αληθινό Ον (το οποίο ταυτίζεται με τη θεϊκή/νοητή πραγματικότητα) ως κάτι που δεν έχει σώμα (με την έννοια της μεταβολής), δεν φθείρεται, είναι αγέννητο, αιώνιο και νοητό.

Η βασική ιδέα ότι ό,τι είναι υλικό/αισθητό φθείρεται και άρα είναι «δόξα» (ψευδαίσθηση, γνώμη πίστη), ενώ το Ον είναι αιώνιο.

Αναπτύσσεται κυρίως στο Απόσπασμα 8 (Fr. 8 ), όπου η θεά διδάσκει τον Παρμενίδη:

«...αγένητον εὸν καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, / οὖλον, μελές, ἀτρεμές, ἀτέλεστόν τε· / οὐδέ ποτ᾽ ἦν οὐδ᾽ ἔσται, ἐπεὶ νῦν ἔστιν ὁμοῦ πᾶν, / ἕν, συνεχές.» (Απόσπασμα 8 )

Απόδοση: ...όντας αγέννητο είναι και ανώλεθρο, / όλο, μοναδικό, ακίνητο και τέλειο. / Ούτε ήταν ποτέ ούτε θα είναι, αφού τώρα είναι όλο μαζί, / ένα, συνεχές.)

Ο Παρμενίδης εξηγεί ότι αν κάτι έχει «γένεση» ή «φθορά», τότε υπόκειται στον χρόνο και την αλλαγή, άρα δεν είναι το αληθινό, αιώνιο Ον. Το Ον, όπως το περιγράφει, είναι ακίνητο, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος.

(σ.σ.: «Άπειρον» όπως το ονομάζει ο Αναξίμανδρος: «Φύσις αόριστος και κατ’ είδος και κατά μέγεθος».)

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία - Θεοφιλότης

--------------------------------

ΠΛΑΤΩΝ - Η ΑΥΛΗ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ

Ο ΠΛΑΤΩΝ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Για τον Πλάτωνα η μουσική παιδεία διαμορφώνει χαρακτήρες και ήθος, εκπαιδεύει το συναίσθημα, καλλιεργεί την πειθαρχία ή .....την αταξία. Για τον Πλάτωνα οι αλλαγές στη μουσική δεν είναι ποτέ «αθώες». Αλλάζουν τον τρόπο που σκέφτονται και αισθάνονται οι άνθρωποι, και τελικά μεταμορφώνουν την ίδια την πόλη (την κοινωνία).

Στην πλατωνική σκέψη, αν η μουσική γίνει υπερβολικά χαοτική, επιδεικτική ή μόνο ηδονιστική, τότε και η κοινωνία τείνει προς την αποσύνθεση των αξιών, τον υπερβολικό ατομικισμό, την αποδυνάμωση της παιδείας και την σύγχυση ανάμεσα στην ελευθερία και την ασυδοσία.

Πολιτεία, βιβλίο Δ΄ (424c–d): «οὐδαμοῦ γὰρ κινοῦνται μουσικῆς τρόποι ἄνευ πολιτικῶν νόμων τῶν μεγίστων».

Απόδοση: «Γιατί ποτέ δεν αλλάζουν οι τρόποι της μουσικής χωρίς να αλλάζουν μαζί και οι σπουδαιότεροι νόμοι της πολιτείας».

Σε ελεύθερη απόδοση: «Όταν αλλάζει η μουσική, αλλάζουν και τα θεμέλια της κοινωνίας».

Άλλο πολύ σημαντικό απόσπασμα (401d–e) σε νεοελληνική απόδοση: «Ο ρυθμός και η αρμονία εισχωρούν πιο βαθιά από καθετί μέσα στην ψυχή».

Εδώ φαίνεται καθαρά γιατί ο Πλάτων θεωρούσε τη μουσική τόσο κρίσιμη. Όχι ως απλή διασκέδαση, αλλά ως δύναμη που διαμορφώνει τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου.

ΕΙΚΟΝΑ: Μούσα που παίζει πανδουρίδα. Ανάγλυφη πλάκα από την επονομαζόμενη Βάση της Μαντινείας, Εργαστήριο του Πραξιτέλη, περ. -330. Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 216.

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

-------------------------------------

ΟΡΧΗΣΙΣ (ΧΟΡΟΣ)

ΓΛΕΝΤΑΜΕ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ!!!

ΓΕΡΑΝΟΣ «Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΥ» ΠΟΥ ΕΦΗΥΡΕ Ο ΘΗΣΕΑΣ

ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΟΥΝ ΤΙΣ ΠΟΛΥΜΟΡΦΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΑΣ

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ

Θαλής: Πάντα Πλήρη Θεών

Στην Αρχαιότητα, υπήρχε η αντίληψη ότι «πάντα πλήρη θεών είναι» (τα πάντα είναι γεμάτα από θεούς), και κάθε πτυχή της ζωής καθοδηγείται από αόρατες δυνάμεις.

Το θείο δεν γίνεται αντιληπτό με τις αισθήσεις (όραση, αφή), αλλά μέσω των αποτελεσμάτων του στον κόσμο. Οι θεοί «φαίνονται» μέσα από τη ροή της φύσης, τις συμπτώσεις, την έμπνευση ή την ηθική τάξη των πραγμάτων.

Οι Θεοί είναι Αόρατοι αλλά Ενεργοί

Ο Σωκράτης, κυρίως μέσα από τα έργα του Ξενοφώντα και του Πλάτωνα, παρουσιάζεται να αντιλαμβάνεται τους θεούς ως αόρατες και ασώματες (άυλες) δυνάμεις που διέπουν τον κόσμο.

Τα σημαντικότερα αποσπάσματα που αναδεικνύουν αυτή την άποψη προέρχονται από τα Απομνημονεύματα του Ξενοφώντα (Βιβλίο Α', 4), όπου ο Σωκράτης συζητά με τον Ευθύδημο:
«...ὁ μέντοι μεγαλείως ἐπιμελούμενος, οὐδὲ τοῦτο, ὅτι οὐχ ὁρᾶται, ἀφροντιστί ποιεῖται· ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ τὰ πάντα συντάττων καὶ συνέχων... δῆλος μέν ἐστι τὰ μέγιστα πράττων, ἀλλὰ... οὐχ ὁρᾶται...»
Απόδοσις: «...αυτός όμως που επιμελείται το σύμπαν με μεγαλοπρέπεια, δεν αμελεί ούτε αυτό, ότι δεν φαίνεται (δεν είναι ορατός)... Αυτός που τα πάντα συντάσσει και συνέχεται... είναι φανερό ότι ενεργεί τα μέγιστα, αλλά... δεν είναι ορατός...» [Ξεν. Απομν. 4.3.13-14]

«...οὐδὲ γὰρ αὐτὴ ἡ τοῦ θεοῦ φρόνησις... ἐπιφαίνεται...»

Απόδοσις: «...γιατί ούτε αυτή η ίδια η φρόνηση (νόηση) του θεού... δεν εμφανίζεται (με σώμα)...» [Ξεν. Απομν. 4.3.13] -

Εδώ ο Σωκράτης ταυτίζει το θείο με την ανώτερη νόηση, όχι με μια υλική μορφή.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Σωκράτης υποστηρίζει ότι οι θεοί πρέπει να είναι άυλοι για να μπορούν να είναι πανταχού παρόντες και να επιβλέπουν τα πάντα, κάτι που ένα υλικό σώμα δεν θα μπορούσε να κάνει [Ξεν. Απομν. 1.4].

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία – Θεοφιλότης

---------------------------------

ΠΛΑΤΩΝ - Η ΑΥΛΗ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ

ΠΛΑΤΩΝ - Η ΑΥΛΗ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ

Η πλατωνική φιλοσοφία παρουσιάζει το Θείον ως μια ανώτερη, υπερβατική πραγματικότητα, άρρηκτα συνδεδεμένη με την αλήθεια, την ηθική και την οντολογία. Ο Πλάτων, μέσα από τη φιλοσοφική του θεολογία, απεγκλωβίζει το θείο από την υλική μορφή, παρουσιάζοντας τους θεούς ως άυλα, αιώνια, τέλεια και νοητικά όντα. Η ουσία του θεϊκού είναι η ψυχή και ο νους.

Ακολουθούν βασικά αποσπασματα όπου αναφέρεται η άυλη ή υπερβατική φύση του θείου:

Πολιτεία, 380d-381c: «Οὐκοῦν ὅ γε τέλεος (θεός) [...] ἥκιστα μεταβάλλει... [...] Οὐδὲ ἄρα ἀλλοιοῦται οὐδὲ μεταβάλλει εἰς ἄλλας ἰδέας ὁ θεός.»
Απόδοσις: Επομένως, ο τέλειος (θεός) [...] καθόλου δεν αλλάζει... [...] Ούτε λοιπόν αλλοιώνεται, ούτε μεταβάλλεται σε άλλες μορφές ο θεός.
Ο Πλάτων θεωρεί ότι το άυλο και τέλειο δεν μπορεί να αλλάξει, καθώς οποιαδήποτε αλλαγή θα σήμαινε ατέλεια..

Πολιτεία (ΙII, 379a-c) – Ο Θεός είναι μόνο Αγαθός
Ο Θεός δεν είναι υπεύθυνος για όλα τα πράγματα, αλλά μόνο για τα καλά. Η ύλη συχνά συνδέεται με το κακό ή το ατελές στον Πλάτωνα.
Κείμενο: «Οὐκ ἄρα, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὁ θεὸς πάντων ἂν εἴη αἴτιος... ἀλλὰ τῶν μὲν ἀγαθῶν ὀλίγοις αἴτιος ἀνθρώποις, τῶν δὲ κακῶν ἀναίτιος.»
Το θείο ταυτίζεται με την Ιδέα του Αγαθού, η οποία είναι νοητή, όχι αισθητή.

Φαίδων (78d-80b) – Η Συγγένεια Ψυχής και Θεού. Ο Σωκράτης περιγράφει τα θεία όντα ως αόρατα και νοητά.

Κείμενο: «...τὸ μὲν θεῖόν τε καὶ ἀθάνατον καὶ νοητὸν καὶ μονοειδὲς καὶ ἀδιάλυτον καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχον ἑαυτῷ, τὸ δὲ ἀνθρώπινον... τὸ δὲ αὖ θνητὸν καὶ ἀνόητον καὶ πολυειδὲς καὶ διαλυτὸν καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτὰ ἔχον ἑαυτῷ.»

Ο θεός ανήκει στην τάξη των αοράτων (ἀειδές) και αδιαλύτων πραγμάτων, σε αντίθεση με τα υλικά σώματα που είναι «πολυειδή» και διαλυτά.

Νόμοι (X, 896a-899d) – Η Ψυχή ως Πρωταρχική Κίνηση. Ο Πλάτων ορίζει τη θεότητα ως «ψυχή» που κινεί τον εαυτό της, η οποία προηγείται των υλικών σωμάτων. Η ψυχή είναι η αιτία της κίνησης, ενώ το σώμα είναι αυτό που κινείται. Συνεπώς, η θεϊκή ουσία είναι ψυχική, όχι υλική.

Τίμαιος (30a-b) – Ο Νους και η Ψυχή. Στη δημιουργία του κόσμου, ο Δημιουργός (Θεός) τοποθετεί τον νου μέσα στην ψυχή, και την ψυχή μέσα στο σώμα.

Κείμενο: «...νοῦν μὲν ἐν ψυχῇ, ψυχὴν δὲ ἐν σώματι συνιστὰς τὸ πᾶν ξυνετεκταίνετο...»

Στον Πλάτωνα, το θείο (Νους) έχει προτεραιότητα και είναι η αρχή που οργανώνει την ύλη, όντας το ίδιο άυλο.

Για τον Πλάτωνα, οι θεοί είναι ακίνητοι (από άποψη αλλαγής ή φθοράς), μονοειδείς (απλοί), νοητοί (συλλαμβάνονται με το νου) και αόρατοι, ταυτιζόμενοι με την ανώτατη πραγματικότητα των Ιδεών.

Σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, η «ομοίωσις τῷ θεῷ» (η ομοίωση με το Θείο) στο μέτρο του δυνατού, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της αρετής, της δικαιοσύνης και της φιλοσοφικής ενατένισης.

Η πλατωνική θεολογία, λοιπόν, αποτελεί μια από τις πρώτες απόπειρες ορθολογικής θεμελίωσης του θείου, παρουσιάζοντάς το ως την απόλυτη καλοσύνη, τάξη και ομορφιά που διέπει το σύμπαν.

Ελληνική Φιλοσοφική Θρησκεία - Θεοφιλότης

-----------------------------------

ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΜΑΣ - ΟΙ ΘΕΟΙ ΜΑΣ

ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Από το Ένα στους Ολύμπιους: Η Κοσμολογία της Ελληνικής Φιλοσοφίας

“ΕΝΑ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΕΝΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ, ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ...” (ΠΙΝΔΑΡΟΣ)