ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΠΕΡΑ ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ;

Ο Πλάτων είναι ο πρώτος που διατυπώνει ρητά την ιδέα μιας τεράστιας ηπείρου που περικλείει τον αληθινό Ωκεανό: «Τότε γαρ πορεύσιμον ην το εκεί πέλαγος... η τε νήσος άμα και των άλλων νήσων συνεγγύγνοτο τοις πορευομένοις, εκ δε των νήσων την καταντικρύ πάσαν ήπειρον την περί τον αληθινόν εκείνον πόντον...»

Αφού περιγράψει την Ατλαντίδα, αναφέρει ότι πέρα από αυτήν υπήρχαν άλλα νησιά, και από αυτά μπορούσε κανείς να περάσει στην «απέναντι ήπειρο» (καταντικρύ πάσαν ήπειρον), η οποία περιβάλλει τον πραγματικό πέλαγος. Πλάτων - Τίμαιος (24e–25a)

Διογένης προς Αλέξανδρο

«...ἐὰν δὲ ᾖς ἐπιθυμητὴς καὶ πολύχρυσος καὶ πολλὰ μὲν ἀγρούς, πολλὰ δὲ σώματα, πολλὰ δὲ ἔθνη ἐθέλῃς ἔχειν, οὐδέποτέ σοι ἔσται τὸ βασιλεύειν ἱκανόν, οὐδὲ ἂν τὴν Εὐρώπην λάβῃς ἅπασαν, οὐδὲ ἂν τὴν Ἀσίαν, οὐδὲ ἂν τὴν Λιβύην· οὐδ’ ἂν τὸν Ὠκεανὸν διανηξάμενος μείζω τῆς Ἀσίας ἤπειρον ἑτέραν ἐπέλθῃς...»

Απόδοση:

«...αν όμως είσαι γεμάτος επιθυμίες και λαχταράς πολύ χρυσάφι, κι αν θέλεις να έχεις στην κατοχή σου πολλά κτήματα, πολλούς δούλους και πολλά έθνη, ποτέ δεν θα σου είναι αρκούντως αρκετή η βασιλεία, ούτε αν κατακτήσεις ολόκληρη την Ευρώπη, ούτε αν κατακτήσεις την Ασία, ούτε τη Λιβύη (Αφρική), ούτε ακόμη κι αν διασχίσεις τον Ωκεανό και πατήσεις σε άλλη ήπειρο (ἤπειρον ἑτέραν ἐπέλθῃς) μεγαλύτερη από την Ασία...»

Tο απόσπασμα βρίσκεται στον 4ο Λόγο («Περί Βασιλείας» / De Regno IV) του Δίωνος Χρυσοστόμου (παράγραφοι 49–50).

Πλούταρχος: Περί του εμφανoμένου προσώπου τω κύκλω της σελήνης (941a)

Σε αυτό το έργο, ο Πλούταρχος μεταφέρει έναν μύθο, μιά αφήγηση για τη γεωγραφία του Ατλαντικού. Αναφέρει ότι σε απόσταση πέντε ημερών πλεύσης δυτικά από τη Βρετανία υπάρχουν νησιά, και πιο πέρα βρίσκεται «η μεγάλη ήπειρος, από την οποία η μεγάλη θάλασσα περιβάλλεται σε κύκλο».

Αριστοτέλης: Περί Κόσμου (392b) και Περί Ουρανού

Στο Περί Κόσμου αναφέρεται ότι ο γνωστός κόσμος, Ευρώπη, Ασία, Λιβύη (=Αφρική), είναι στην πραγματικότητα ένα «νησί» περιβαλλόμενο από τον Ωκεανό, και είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν και άλλες παρόμοιες ή μεγαλύτερες οικουμένες (ήπειροι) στην άλλη πλευρά της Γης.

Επομένως, η ιδέα μιας ηπείρου πέρα από τον Ωκεανό δεν ήταν άγνωστη στον Αρχαίο Ελληνικό στοχασμό, ή ως μαθηματική αναγκαιότητα λόγω της σφαιρικότητας της Γης ή ως διατηρημένη προγονική παράδοση.

Σείριος (Χ.Γ.)

Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ - ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΞΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ

Ο Πλούταρχος περιγράφει τη συνάντησή τους στην Κόρινθο, όπου ο Αλέξανδρος πλησιάζει τον Διογένη ενώ εκείνος λιαζόταν και τον ρωτάει αν χρειάζεται κάτι. Ο Διογένης απαντά «Μικρόν από του ηλίου μετάστηθι» (παραμέρισε λίγο να μη μου κρύβεις τον ήλιο). 

Επίσης, εκεί καταγράφεται και η περίφημη φράση του Αλεξάνδρου: «Είμη Αλέξανδρος ήμην, Διογένης αν ήμην» (Αν δεν ήμουν ο Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν ο Διογένης).

Απόδοση του αποσπάσματος

[14] Όταν οι Έλληνες συγκεντρώθηκαν στον Ισθμό και ψήφισαν να εκστρατεύσουν εναντίον των Περσών μαζί με τον Αλέξανδρο, αυτός ανακηρύχθηκε αρχιστράτηγος. Και ενώ πολλοί πολιτικοί άνδρες και φιλόσοφοι τον συνάντησαν και τον συγχαίρονταν, ήλπιζε ότι θα έκανε το ίδιο και ο Διογένης ο Σινωπέας, που διέτριβε στην περιοχή της Κορίνθου. Επειδή όμως εκείνος, δίνοντας ελάχιστη σημασία στον Αλέξανδρο, περνούσε την ώρα του στο Κράνειο, πήγε ο ίδιος προς αυτόν· έτυχε μάλιστα εκείνος να είναι ξαπλωμένος στον ήλιο. Και αφού ανακάθισε λίγο, καθώς πλησίαζαν τόσοι άνθρωποι, κοίταξε επίμονα τον Αλέξανδρο. Όταν λοιπόν εκείνος τον χαιρέτησε, του απηύθυνε τον λόγο και τον ρώτησε αν χρειάζεται κάτι, «Παραμέρισε λίγο», είπε, «από τον ήλιο». Προς αυτό λέγεται ότι ο Αλέξανδρος επηρεάστηκε τόσο πολύ και θαύμασε τη περιφρόνηση και το μεγαλείο του άνδρα, ώστε, ενώ αυτοί που τον συνόδευαν περιγελούσαν και κορόιδευαν καθώς έφευγαν, εκείνος είπε: «Κι όμως εγώ, αν δεν ήμουν Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν Διογένης».

Πλούταρχος – Βίοι Παράλληλοι (Αλέξανδρος, κεφάλαιο 14)

Κατά έναν περίεργο τρόπο η φράση του Διογένους “παραμέρισε λίγο να μη μου κρύβεις τον ήλιο”, είναι η κυρίως γνωστή και συνήθως σταματούμε εδώ χωρίς να επεκτεινόμαστε στην υπόλοιπη συζήτηση, η οποία είναι πραγματική διάλεξη πολιτικής κοινωνιολογίας. Στη συζήτησή τους, ο Διογένης εξηγεί στον Αλέξανδρο τη σωκρατική κυνική αντίληψη περί γνώσης. Του λέει ότι δεν μπορεί κάποιος να ασκήσει ένα λειτούργημα ή μια τέχνη αν δεν τη γνωρίζει. Όταν ο Διογένης υπονοεί ότι ένας βασιλιάς που δεν κατέχει τη γνώση της βασιλείας δεν είναι πραγματικός βασιλιάς, ο Αλέξανδρος ταράζεται και ανησυχεί μήπως θεωρηθεί αδαής.

Το Αρχαίο Κείμενο (Δίων Χρυσόστομος, Λόγος 4, 28-30):

«...ἐταράχθη οὖν ὁ Ἀλέξανδρος καὶ ἠγωνίασε μή πως οὐκ εἰδὼς φαίνηται τὸ βασιλεύειν... ἠρώτησεν οὖν· “Τίς οὖν ἐστιν ὁ διδάσκων τὴν βασιλικὴν τέχνην, ἢ ποῖ βαδιστέον ἐστὶ τῷ μαθησομένῳ;”...»

Απόδοση:

«...Ταράχθηκε λοιπόν ο Αλέξανδρος και αγωνιούσε μήπως φανεί ότι δεν γνωρίζει πώς να βασιλεύει... Ρώτησε λοιπόν: “Ποιος είναι λοιπόν αυτός που διδάσκει τη βασιλική τέχνη ή πού πρέπει να μεταβεί εκείνος που θέλει να τη μάθει;”...»

Στο ερώτημα ο Διογένης απαντά, πως η μόρφωση είναι δυο ειδών. Εκείνη που διαθέτει ο άνθρωπος από την φύση, την «θεία», και εκείνη που αποκτά από τους ανθρώπους την «ανθρώπινη». Δηλαδή η έμφυτη και η επίκτητη. Για να γίνει όμως κάποιος σωστά μορφωμένος, είναι απαραίτητο να προστεθεί η ανθρώπινη στην θεία. Δηλαδή ο κυβερνήτης ο βασιλεύς ο ιατρός πρέπει να έχει το ταλέντο, την έμφυτο κλίση να κυβερνήσει να βασιλεύει να ιατρεύει κλπ.

Η άποψη αυτή του Διογένους επικρατεί σήμερα στην παιδαγωγική επιστήμη και αποτελεί την βάση του επαγγελματικού προσανατολισμού. 

Ο Διογένης εξηγεί στον Αλέξανδρο ότι η βασιλεία δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές κατακτήσεις, αλλά από την εσωτερική ελευθερία και την κυριαρχία επί των επιθυμιών. Ότι η βασιλική τέχνη δεν διδάσκεται σε κάποια συγκεκριμένη σχολή ούτε αγοράζεται με χρήματα. Του εξηγεί ότι είναι η γνώση της αρετής, της αυτοκυριαρχίας και της δικαιοσύνης είναι μια σοφία που αποκτάται με την εσωτερική καλλιέργεια και την άσκηση της ψυχής.

Διογένης προς Αλέξανδρο

«...ἐὰν δὲ ᾖς ἐπιθυμητὴς καὶ πολύχρυσος καὶ πολλὰ μὲν ἀγρούς, πολλὰ δὲ σώματα, πολλὰ δὲ ἔθνη ἐθέλῃς ἔχειν, οὐδέποτέ σοι ἔσται τὸ βασιλεύειν ἱκανόν, οὐδὲ ἂν τὴν Εὐρώπην λάβῃς ἅπασαν, οὐδὲ ἂν τὴν Ἀσίαν, οὐδὲ ἂν τὴν Λιβύην· οὐδ’ ἂν τὸν Ὠκεανὸν διανηξάμενος μείζω τῆς Ἀσίας ἤπειρον ἑτέραν ἐπέλθῃς...»

Απόδοση:

«...αν όμως είσαι γεμάτος επιθυμίες και λαχταράς πολύ χρυσάφι, κι αν θέλεις να έχεις στην κατοχή σου πολλά κτήματα, πολλούς δούλους και πολλά έθνη, ποτέ δεν θα σου είναι αρκούντως αρκετή η βασιλεία, ούτε αν κατακτήσεις ολόκληρη την Ευρώπη, ούτε αν κατακτήσεις την Ασία, ούτε τη Λιβύη (Αφρική), ούτε ακόμη κι αν διασχίσεις τον Ωκεανό και πατήσεις σε άλλη ήπειρο μεγαλύτερη από την Ασία...»

Το απόσπασμα βρίσκεται στον 4ο Λόγο («Περί Βασιλείας» / De Regno IV) του Δίωνος Χρυσοστόμου (παράγραφοι 49–50).

Το «Ὠκεανὸν διανηξάμενος ἤπειρον ἑτέραν ἐπέλθῃς...» δηλαδή “αν διασχίσεις τον Ωκεανό και πατήσεις σε άλλη ήπειρο” πως σας φαίνεται;

Σείριος (Χ.Γ.)

ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΟΡΧΗΣΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΑ

Εικόνα: Ερυθρόμορφη υδρία που απεικονίζει δύο νεαρά κορίτσια να εξασκούνται στον χορό υπό την επίβλεψη μιας γυναίκας και ενός άνδρα δασκάλου.  The Trustees of The British Museum (CC BY-NC-SA)

O χορός γεννήθηκε από πολλές και διαφορετικές ανάγκες του ανθρώπου. Nα ξορκίσει τους φόβους του, να εξευμενίσει τους θεούς, να εκφράσει τον έρωτά του και κυρίως να επικοινωνήσει. Ο χορός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πρωταρχική καλλιτεχνική έκφραση του ανθρώπου. Την ιερότητα του χορού αισθανόταν οι Αρχαίοι Έλληνες, αναφέρεται ότι η σημερινή λέξη χορός αποδίδεται στην Αρχαία Ελληνική λέξη, «όρχησις». «Όλη η γη θα χορέψει», όπως έλεγε και ο Ευριπίδης. 

Στην Αρχαία Ελλάδα, αναφέρεται ότι υπήρχαν περίπου 200 χοροί, θρησκευτικοί, πολεμικοί, γιορταστικοί θεατρικοί. Ο Πλάτωνας, στους Νόμους αναφέρει ότι ο χορός πηγάζει από τη φυσική επιθυμία όλων των νεαρών πλασμάτων, να κινήσουν το σώμα τους, για να εκφράσουν την ιδιαίτερη χαρά τους, δίνοντας μάλιστα και ένα συσχετισμό των εννοιών χορός και χαρά. Χωρίζει την όρχηση στην Διονυσιακή και την Απολλώνια, την οποία την ονομάζει σπουδαία. 

Απολλώνια όρχησις (χορός) χαρακτηρίζεται ως σπουδαία σοβαρή, αξιοπρεπής και με ηθική αξία σύμφωνα με την πλατωνική φιλοσοφία και την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Στους Νόμους του Πλάτωνα, η τέχνη του χορού (όρχησις) χωρίζεται σε δύο βασικές κατηγορίες. Την Απολλώνια (ή Σπουδαία) η οποία αντιπροσωπεύει την αρμονία, την τάξη, το μέτρο, την ομορφιά και την πειθαρχία του σώματος και του πνεύματος. Σκοπός της είναι να εξυψώσει την ψυχή και να εκφράσει το καλό και το ωραίο. Την Διονυσιακή που συνδέεται με την έκσταση, τον ενθουσιασμό, το πάθος, το ένστικτο και την απελευθέρωση από τα κοινωνικά δεσμά.

Χαρακτηριστικά της Απολλώνιας Όρχησης

Θεωρείται Θεϊκής Προέλευσης, δώρο του θεού Απόλλωνα και των Μουσών προς τους ανθρώπους, για να τους προσφέρει ανάπαυλα από τους πόνους της ζωής. Ο ρόλος είναι παιδευτικός. Στην Αρχαιότητα αποτελούσε βασικό πυλώνα της παιδείας των νέων, καθώς καλλιεργούσε ταυτόχρονα το σώμα (μέσω της γυμναστικής) και την ψυχή (μέσω της μουσικής και του ρυθμού). Η Απολλώνια δύναμη και πλαστικότητα ήταν αυτή που έβαλε «μέτρο» και ποιητική μορφή στην άγρια διονυσιακή ορμή, οδηγώντας στη γέννηση της τραγωδίας.

Αυτά αναπτύσσονται αναλυτικά στο έβδομο βιβλίο του έργου Νόμοι (814e - 816d), όπου ο Πλάτωνας ορίζει τη «σπουδαία» όρχηση ως εκείνη που μιμείται τις κινήσεις των όμορφων και ευγενικών σωμάτων και ψυχών, χωρίζοντάς την περαιτέρω σε Πολεμική (Πυρρίχη) που μιμείται τις κινήσεις της μάχης και Ειρηνική που εκφράζει τη σωφροσύνη, την ευγνωμοσύνη και τη λατρεία προς τους θεούς, όπως οι Απολλώνιοι χοροί.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ NOMOI  Ζ (814e - 816d)  Σε απόδοση το απόσπασμα.

[814e] Τώρα λοιπόν, όσον αφορά την ικανότητα στην παλαίστρα, ας θεωρηθεί ότι έχουν λεχθεί από εμάς όσα ειπώθηκαν μέχρι εδώ. σχετικά όμως με την άλλη κίνηση ολόκληρου του σώματος, της οποίας το μεγαλύτερο μέρος αν κάποιος αποκαλούσε «όρχηση» (χορό) θα μιλούσε ορθά, πρέπει να θεωρούμε ότι υπάρχουν δύο είδη της. Το ένα που μιμείται τα πιο ωραία σώματα προς το σεμνό σοβαρό και το άλλο που μιμείται τα πιο άσχημα προς το ευτελές, και πάλι, υπάρχουν δύο άλλα είδη του ευτελούς και δύο του σπουδαίου.

Του σπουδαίου λοιπόν το ένα μέρος είναι εκείνο που αφορά σώματα μεν καλά, ψυχή δε ανδρεία, όταν βρίσκονται εμπλεγμένα στον πόλεμο και σε βίαιους κόπους, και το άλλο είναι εκείνο της ψυχής σώφρονος που βρίσκεται σε ευπραγίες και σε μετροεπείς ηδονές. [815a] Αν αποκαλούσε κάποιος αυτή την όρχηση ειρηνική σύμφωνα με τη φύση της, θα μιλούσε ορθά. Την πολεμική λοιπόν από αυτές, που είναι διαφορετική από την ειρηνική, ορθά θα την αποκαλούσε κάποιος «πυρρίχη», επειδή μιμείται την προφύλαξη από όλα τα χτυπήματα και τις βολές ακοντίων ή βελλών με αποφυγές, με κάθε υποχώρηση, με αναπηδήματα προς τα πάνω και με χαμηλώματα, καθώς και τις εναντίες σε αυτές κινήσεις, δηλαδή εκείνες που φέρονται προς επιθετικές στάσεις, επιχειρώντας να μιμηθούν τις βολές των τόξων και των ακοντίων και όλων των χτυπημάτων. [815b] Το δε ορθό και το σθεναρό σε αυτές, όταν γίνεται μίμηση των αγαθών σωμάτων και ψυχών, καθιστώντας ως επί το πλείστον ευθύγραμμα τα μέλη του σώματος, ένα τέτοιο πράγμα είναι ορθό, ενώ το αντίθετο από αυτά δεν πρέπει να το αποδεχόμαστε ως ορθό.

Την ειρηνική όρχηση πρέπει με αυτόν τον τρόπο πάλι να την εξετάζει κανείς για κάθε περίπτωση, εάν ορθώς ή όχι σύμφωνα με τη φύση κατανοεί την καλή όρχηση και παραμένει σε αυτήν, όπως ταιριάζει σε άνδρες που ζουν με ευνομία. [815c] Πρέπει λοιπόν πρώτα να διαχωρίσουμε την αμφισβητούμενη όρχηση από την αναμφισβήτητη. Ποια είναι λοιπόν αυτή και με ποιον τρόπο πρέπει να τεμαχίσουμε χωριστά την καθεμία;

Όταν η όρχηση είναι βακχική και τα πλάσματα που ακολουθούν αυτήν, τα οποία ονομάζοντας Νύμφες, Πάνες, Σειληνοί και Σατύροι, όπως λένε, μιμούνται μεθυσμένους, τελώντας καθαρμούς και κάποιες τελετές, όλο αυτό το γένος της όρχησης ούτε ως ειρηνικό ούτε ως πολεμικό ούτε τι τέλος πάντων θέλει να είναι είναι εύκολο να καθοριστεί. [815d] Μου φαίνεται όμως ότι ο σχεδόν ορθότερος τρόπος να τη διορίσουμε είναι αυτός. Αφού τη θέσουμε χωριστά από την πολεμική και χωριστά από την ειρηνική, να πούμε ότι αυτό το γένος της όρχησης δεν ταιριάζει στην πολιτεία, και αφού το αφήσουμε να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται, να επανέλθουμε τώρα στην πολεμική και στην ειρηνική ως αναμφισβήτητα δική μας.

Το γένος της ειρηνικής μούσας, που στις ορχήσεις τιμά τους θεούς και τα παιδιά των θεών, θα γινόταν ένα συνολικό γένος, που δημιουργείται από την ιδέα ότι κάποιος ευημερεί. [815e] Αυτό όμως θα μπορούσαμε να το διαιρέσουμε στα δύο. Το ένα μέρος είναι αυτών που έχουν διαφύγει από κάποιους κόπους και κινδύνους προς τα αγαθά, το οποίο έχει μεγαλύτερες ηδονές, ενώ το άλλο είναι εκείνο όπου υπάρχει διατήρηση και αύξηση των προηγούμενων αγαθών, το οποίο κατέχει ηδονές πραότερες από εκείνες.

Σε τέτοιες λοιπόν καταστάσεις κάθε άνθρωπος μετακινεί τις κινήσεις του σώματος περισσότερο όταν οι ηδονές είναι μεγαλύτερες, και λιγότερο όταν είναι ελάσσονες [816a] και ο κοσμιότερος, όντας περισσότερο γυμνασμένος στην ανδρεία, παρουσιάζει λιγότερες κινήσεις, ενώ αυτός που είναι δειλός και αγύμναστος στη σωφροσύνη παρουσιάζει μεγαλύτερες και σφοδρότερες μεταβολές της κίνησης. Γενικά δε, όταν βγάζει φωνή, είτε σε ωδές είτε σε λόγους, κανένας άνθρωπος δεν είναι απολύτως ικανός να παρέχει ησυχία στο σώμα του. Γι' αυτό η μίμηση των λεγομένων μέσω σχημάτων στάσεων/κινήσεων δημιούργησε ολόκληρη την ορχηστική τέχνη. Ο ένας λοιπόν από εμάς κινείται αρμονικά και ο άλλος αδιάφορα λανθασμένα πλημμελώς σε όλα αυτά.

[816b] Πολλά λοιπόν άλλα από τα παλαιά ονόματα πρέπει να τα επαινούμε αναλογιζόμενοι ότι έχουν τεθεί καλώς και σύμφωνα με τη φύση, ένα δε από αυτά είναι και το όνομα σχετικά με τις ορχήσεις αυτών που ευημερούν, αλλά είναι μέτριοι απέναντι στις ηδονές. Πόσο ορθά και ταυτόχρονα μουσικά την ονόμασε όποιος κι αν ήταν, και δίνοντας σε όλες αυτές ένα όνομα σύμφωνα με τον λόγο, την ονόμασε «εμμέλεια» και καθιέρωσε έτσι δύο είδη των καλών ορχήσεων, το μεν πολεμικό «πυρρίχη», το δε ειρηνικό «εμμέλεια», [816c] αποδίδοντας στο καθένα το πρέπον και αρμόζον όνομα.

Αυτά λοιπόν πρέπει ο νομοθέτης να τα εξηγεί σε γενικές γραμμές, ο δε νομοφύλακας να τα αναζητά και, αφού τα ερευνήσει, συνθέτοντας την όρχηση μαζί με την υπόλοιπη μουσική και διανέμοντας σε όλες τις εορτές των θυσιών στο καθένα το πρόσφορο το κατάλληλο, αφού τα καθιερώσει έτσι όλα με τάξη, στο εξής να μην μετακινεί τίποτα που σχετίζεται είτε με την όρχηση είτε με την ωδή, [816d] ώστε με τις ίδιες ηδονές κατά τον ίδιο τρόπο η ίδια πόλη και οι πολίτες να διάγουν και να ζουν καλώς και ευτυχισμένα.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ NOMOI  Ζ (814e - 816d) 

Ολόκληρο το πρωτότυπο κείμενο του εβδόμου βιβλίου σε ψηφιακή μορφή PDF στο Αρχείο του users.sch.gr.

ΘΥΜΗΣΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – ΓΙΟΒΑΝΝΑ

Μουσική: Γιάννης Σπανός -  Στίχοι: Γιώργος Παπαστεφάνου

Με τη φωνή της Γιοβάννας κυκλοφόρησε το 1967

Γιοβάννα - Yovanna

Μετάδοση Αρνητικών Ειδήσεων και Ψυχική Υγεία

Από την Mental Health America

Βομβαρδιζόμαστε με την πιο δραματική κάλυψη ειδήσεων που μπορούν να βρουν οι πηγές των μέσων ενημέρωσης για να προσελκύσουν κλίκ θεαματικότητα/ακροαματικότητα.

Σύμφωνα με έρευνα 266 θεραπευτών από την GrowTherapy, το 99,6% δήλωσε ότι η παρακολούθηση ή η ανάγνωση δυσάρεστων ειδήσεων μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική υγεία.

Πώς επηρεάζει η αρνητική ειδησεογραφία την ψυχική υγεία;

Η παρακολούθηση ανατριχιαστικών ειδήσεων ξεκινά την αντίδραση «μάχης ή φυγής» του σώματος. Στη συνέχεια, απελευθερώνεται αδρεναλίνη, όπως και η ορμόνη του στρες, η κορτιζόλη. Όταν το σώμα μας βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, βιώνουμε τα ίδια συμπτώματα που μπορεί να βιώναμε αν βρισκόμασταν υπό απειλή. Αυτά τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ταχυκαρδία, ρηχή αναπνοή, στομαχικές διαταραχές κ.λπ.

Οι ειδήσεις αυξάνουν τα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι εμφάνισαν αύξηση των συμπτωμάτων μετά από μόλις 14 λεπτά παρακολούθησης ειδήσεων. Αυτά τα συμπτώματα επιδεινώνονται όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν έχουν την ικανότητα να βελτιώσουν τις καταστάσεις για τις οποίες μαθαίνουν στις ειδήσεις.

Η εξάρτηση από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τις ειδήσεις μπορεί να οδηγήσει σε εθιστική συμπεριφορά. Αυτό είναι σημαντικό να σημειωθεί, καθώς περισσότερο από το 50% των Αμερικανών λαμβάνουν τα νέα τους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι τίτλοι που παραπλανούν τα κλικ και οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν σχεδιαστεί για να σας κάνουν να επιστρέφετε για περισσότερα, καθιστώντας δύσκολο να σταματήσετε να επιστρέφετε στις εφαρμογές για τις ειδήσεις σας.

Μπορεί να είναι δύσκολο να ξεφύγει κανείς από το χάος της συνεχούς ειδησεογραφικής κάλυψης αλλά οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις σε όλους μας μπορεί να περιλαμβάνουν τη μειωμένη ικανότητα αντιμετώπισης των στρεσογόνων παραγόντων της καθημερινής ζωής.

Τι μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε για να στηρίξουμε τους εαυτούς μας και ο ένας τον άλλον απέναντι στην αρνητική ειδησεογραφία; Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε την ψυχική μας υγεία;

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να σκεφτείτε ποια θέματα προκαλούν συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης. Μόλις καταλάβετε τι έχει τον ισχυρότερο αντίκτυπο σε εσάς, μπορείτε να περιορίσετε την κατανάλωση του περιεχόμενο που σας προκαλεί στα μέσα ενημέρωσης.

Δοκιμάστε να διαβάσετε ειδήσεις αντί να παρακολουθήσετε βίντεο, καθώς μελέτες δείχνουν ότι αυτό μπορεί να είναι λιγότερο ενοχλητικό, εν μέρει λόγω των λιγότερο ενοχλητικών εικόνων που περιέχουν τα γραπτά άρθρα.

Να είστε προσεκτικοί με τις πηγές σας. Μερικές φορές, αυτό που μοιάζει με είδηση ​​μπορεί να βασίζεται περισσότερο σε γνώμες παρά σε γεγονότα, επομένως το από πού αντλείτε τα νέα σας μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.

Περιορίστε τον χρόνο σας με τις ειδήσεις. Σχεδιάστε μια ευχάριστη δραστηριότητα όπως να ασχοληθείτε με ένα χόμπι, για να χαλαρώσετε. Αναλάβετε δράση συμμετέχοντας σε μια ομάδα που ασχολείται με τα θέματα που σας ενδιαφέρουν περισσότερο. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να νιώσετε τη δύναμη να κάνετε αλλαγές αντί να νιώθετε αβοήθητοι για τον κόσμο γύρω σας. Ενισχύστε την αισιοδοξία στη ζωή σας κάνοντας πράγματα που σας φέρνουν χαρά και ικανοποίηση.

https://mhanational.org

-------------------------------

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑΣ

“ΚΑΠΟΙΟΙ” ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΑΣ

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΣΤΙΑΖΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΡΟΘΥΜΟΙ ΝΑ ΕΠΙΔΟΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ;

Index librorum prohibitorum: Τα Απαγορευμένα Βιβλία του Βατικανού

Γαλιλαίος, Βολταίρος, Καζαντζάκης μπήκαν στην πιο γνωστή λίστα λογοκρισίας στην Ιστορία. Τέσσερα διάσημα συγγράμματα που μπήκαν στην λίστα των απαγορευμένων και δύο που "γλίτωσαν".

https://el.wikipedia.org/wiki/Index_Librorum_Prohibitorum

Ίσως το μεγαλύτερο κεφάλαιο λογοκρισίας και απαγόρευσης βιβλίων στην Ιστορία να είναι αυτό που αφορά ασφαλώς στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Μέχρι την εφεύρεση της τυπογραφίας από τον Γουτεμβέργιο το 1440, η γνώση ήταν προνόμιο λίγων: Τα χειρόγραφα βιβλία ήταν πανάκριβα και φυλάσσονταν κυρίως σε μοναστήρια και αυλές βασιλιάδων.

Η τυπογραφία ανέτρεψε το κατεστημένο και τα λόγια των συγγραφέων άρχισαν να μεταδίδονται και στα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα. Όμως με τη γνώση έρχονται η κριτική σκέψη και η αμφισβήτηση, έννοιες που ουδέποτε συμπάθησε η Καθολική Εκκλησία. Μεσω της Ιεράς Εξέτασης επιχείρησε να ελέγξει τα συγγράματα που εκδίδονταν και να προλάβει να εμποδίσει την κυκλοφορία όσων έκρινε ότι ήταν “αιρετικά”. Ο όγκος ωστόσο των εκδόσεων ήταν τόσο μεγάλος που το Βατικανό αναγκάστηκε όχι μόνο να δημιουργήσει ξεχωριστό παράρτημα (σ.σ.: με το όνομα “Ιερή Συγκέντρωση του Ευρετηρίου”), που να ασχολείται αποκλειστικά με τα έντυπα αλλά και να εισαγάγει μια “μαύρη λίστα” βιβλίων, η ανάγνωση ή κατοχή των οποίων αποτελούσε βλασφημία και εγκληματική πράξη.

Ο κατάλογος ιδρύθηκε το 1557 από τον Πάπα Παύλο Δ’ και έφερε τον τίτλο «Index Librorum Prohibitorum» (δηλαδή Πίνακας (ή Ευρετήριο) Απαγορευμένων Βιβλίων). Περιείχε όλα τα βιβλία που η Καθολική Εκκλησία έκρινε ως αντιχριστιανικά ή κατά την άποψή της, περιείχαν προκλητικές σεξουαλικές λεπτομέρειες. Οποιοσδήποτε καθολικός διάβαζε ένα από τα απαγορευμένα βιβλία, θα αφοριζόταν.

Είναι προφανές βέβαια ότι το βασικό κριτήριο απαγόρευσης ενός βιβλίου αποτελούσε το κατά πόσο εναντιωνόταν στις αρχές και τα κηρύγματά της Εκκλησίας και όχι η πολιτιστική ή επιστημονική του αξία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απαγόρευση δεν ίσχυε μόνο στις παπικές περιοχές επιρροής: Κάθε βασίλειο είχε το δικό του κατάλογο απαγορευμένων βιβλίων, που ορίζονταν ανεξάρτητα από το Βατικανό. Στη Γαλλία, περισσότεροι από 800 συγγραφείς και εκδότες φυλακίστηκαν στη Βαστίλη μέχρι την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης, το 1789. Ο πρώτος κατάλογος απαγόρευε όλα τα έργα του Λούθηρου και των υπόλοιπων προτεσταντών μεταρρυθμιστών. Τα έργα των Αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων δέχθηκαν διορθώσεις και αφαιρέθηκαν όσα κομμάτια αναφέρονταν σε παγανιστικές και ειδωλολατρικές διδασκαλίες, που δεν συμβάδιζαν τον χριστιανισμό.

Απαγορεύτηκαν σχεδόν όλοι οι σύγχρονοι φιλόσοφοι, όπως ο Καρτέσιος, ο Σπινόζα, ο Λοκ, ο Ρουσό, ο Βολταίρος και ο Καντ. Δηλαδή απαγορεύτηκαν οι διανοούμενοι, πάνω στα έργα των οποίων βασίστηκε ο σύγχρονος ευρωπαϊκός πολιτισμός. Συμπεριλαμβάνονταν και συγγραφείς όπως οι Μπαλζάκ, Φλωμπέρ, Ουγκό και Ζολά.

Ειδικότερα, μεταξύ των διάσημων συγγραφέων που περιλήφθηκαν στον κατάλογο ήταν οι:

• Γαλιλαίος Γαλιλέι

• Φράνσις Μπέικον

• Ονορέ ντε Μπαλζάκ

• Τζιάκομο Καζανόβα

• Νικόλαος Κοπέρνικος

• Ρενέ Ντεκάρτ

• Ντενί Ντιντερό

• Αλέξανδρος Δουμάς (πατέρας)

• Αλέξανδρος Δουμάς (υιός)

• Ντεζιντέριους Έρασμος

• Μαρκήσιος ντε Σάντ

• Γκυστάβ Φλωμπέρ

• Τόμας Χομπς

• Βίκτωρ Ουγκό

• Ντέιβιντ Χιουμ

• Ιμμάνουελ Καντ

• Νίκος Καζαντζάκης

• Τζον Λοκ

• Νικολό Μακιαβέλι

• Καρλ Μαρξ

• Τζον Μίλτον

• Μπλεζ Πασκάλ

• Ζαν Ζακ Ρουσώ

• Γεωργία Σάνδη

• Ζαν-Πωλ Σαρτρ

• Βολταίρος

• Εμίλ Ζολά

• Σιμόν ντε Μποβουάρ

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μελέτες του Δαρβίνου ουδέποτε συμπεριελήφθησαν στον κατάλογο, παρά τις έντονες αντιδράσεις που είχαν προκαλέσει όταν παρουσιάστηκαν σε επιστημονικές επιτροπές. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα πληροφορία είναι ότι η πρώτη γυναίκα που μπήκε στη λίστα το 1569 (κυρίως λόγω των λουθεριανών πεποιήσεών της) ήταν η Μαγδαλένα Χέιμαρ για το παιδικό βιβλίο “Κυριακάτικες επιστολές όλου του χρόνου”.

Η λίστα των απαγορευμένων ανανεωνόταν συνεχώς από τον 16ο ως τον 20ο αιώνα. Το τέλος της ήρθε το 1966, όταν ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Στ’ αποφάσισε την κατάργησή της, υποστηρίζοντας ότι τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία γίνονταν οι προσθήκες στη λίστα, είχαν χάσει την ισχύ τους. Στις 14 Ιουνίου του 1966, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Βατικανού η εξής παπική δήλωση: «Αν και η επίσημη απαγόρευση καταργείται, ο Κατάλογος διατηρεί την ηθική του ισχύ, με την έννοια ότι δίδαξε στους Χριστιανούς να φυλάσσονται από τα γραπτά που διακινδυνεύουν την πίστη και το ήθος τους. Η επιτηδευμένη παραβίαση αυτού του καθήκοντος είναι αμαρτία, ακόμα και αν δεν επιφέρει εκκλησιαστική τιμωρία».

Τέσσερα από τα πιο γνωστά συγγράμματα που “έκρυψε” από τους πιστούς η Καθολική Εκκλησία καθώς και δύο που “γλίτωσαν” τη λογοκρισία:

ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΕΣ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΣΦΑΙΡΩΝ – ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ

Ο “ΔΙΑΛΟΓΟΣ” ΤΟΥ ΓΑΛΙΛΑΙΟΥ

ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΟΒΑ

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ – ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Εκτός λίστας η “Καλύβα του Μπαρμπά Θωμά”

Εκτός και “Ο Αγών Μου” του Αδόλφου Χίτλερ. 

Χρησιμοποίησε ως δικαιολογία το απόσπασμα από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους Ρωμαίους, που έλεγε ότι η κρατική εξουσία προέρχεται από το Θεό και πρέπει να την υπακούν…

https://www.news247.gr

--------------------------------------------

ΟΤΑΝ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΔΟΓΜΑ

Τα Ορφικά και Πυθαγόρεια Κείμενα Αναγνώριζαν Πλήρως την Σφαιρικότητα της Γης

Απόσπασμα από τον Ορφικό Ύμνο Φύσεως

ὠκυλόχεια, μάκαιρα, πολύσπορος, ὡριὰς ὁρμή,

παντοτεχνές, πλάστειρα, πολύκτιτε, πότνιε δαῖμον,20

ἀιδίη, κινησιφόρος, πολύπειρε, περίφρων,

ἀενάῳ στροφάλιγγι θοὸν ῥύμα δινεύουσα,

πάνρυτε, κυκλοτερής, ἀλλοτριομορφοδίαιτε,

Εσύ που βοηθάς γρήγορα να παραχθούν τα προϊόντα, μακάρια, πολύσπορη, με ορμή την κατάλληλη ώρα,

παντοτεχνίτρα, δημιουργείς, πλάθεις τα πάντα, σεβάσμιε δαίμονα,

αιώνια, φορέα της κίνησης, με τεράστια πείρα, πάνσοφη,

που δινίζεις τη γρήγορη ροή με αέναη ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ,

εσύ που ρέεις από παντού, ΟΛΟΣΤΡΟΓΓΥΛΗ, και συνέχεια αλλάζεις μορφή

Στον Ορφικό Ύμνο στη Φύση, οι λέξεις «στροφάλιγγι» «δινεύουσα» (περιστροφή δίνη) και «κυκλοτερής» (ολοστρόγγυλη σφαιρική) δεν είναι απλώς ποιητικά κοσμητικά επίθετα, αλλά εκφράζουν τη σαφή κοσμολογική αντίληψη των Ορφικών για τη σφαιρικότητα και την αέναη περιστροφή της Γης και του Σύμπαντος. Η λέξη «Κυκλοτερής» (Ολοστρόγγυλη / Σφαιρική) παράγεται από το κύκλος + τείρω (τορνεύω, στρογγυλεύω). Δηλώνει αυτό που είναι τέλεια διαμορφωμένο σε σφαιρικό ή κυκλικό σχήμα. «Αενάῳ στροφάλιγγι» (Αέναη περιστροφή / Δίνη). Η στροφάλιγξ είναι ο άξονας, ο στρόβιλος ή η τροχιά περιστροφής.

Στην Ορφική και Πυθαγόρεια φιλοσοφία, η σφαίρα θεωρείτο το τελειότερο από όλα τα γεωμετρικά σχήματα, επειδή είναι απόλυτα συμμετρικό και δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Αποδίδοντας στη Φύση τον χαρακτηρισμό κυκλοτερής, ο Ύμνος περιγράφει τόσο τη μορφή της ίδιας της Γης όσο και τη σφαιρική δομή του σύμπαντος κόσμου. Η Φύση παρουσιάζεται ως ουράνια και γήινη που περιστρέφεται ασταμάτητα και η κίνηση αυτή είναι κυκλική, σφαιρική. Οι εποχές εναλλάσσονται σε κύκλο, τα ουράνια σώματα περιστρέφονται σε σφαιρικές τροχιές, και η ίδια η Γη συμμετέχει σε αυτή τη δινική περιστροφική κίνηση.

Η Γη και όλη η Φύση είναι σφαιρική (κυκλοτερής) ακριβώς επειδή περιστρέφεται (στροφάλιγγι δινεύουσα) αιώνια γύρω από τον εαυτό της και γύρω από το κοσμικό κέντρο συνδέοντας την μορφή με την κίνηση. Στους ορφικούς ύμνους, η Φύση («Φύσις») ταυτίζεται συχνά με την ίδια τη συμπαντική τάξη. Επομένως, τονίζοντας την περιστροφή και τη σφαιρικότητα, τονίζεται η κοσμολογική σημασία στο κείμενο.

Aντίθετα με την μεταγενέστερη μεσαιωνική, θρησκευτική και λαϊκή αντίληψη περί "επίπεδης Γης", τα Ορφικά και Πυθαγόρεια κείμενα αναγνώριζαν πλήρως τη σφαιρικότητα της Γης.

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

----------------------------------

Ο Ορφικός Ύμνος στη Φύση 

Φθινοπωρινή Ισημερία

Η Φθινοπωρινή Ισημερία του 2026 θα σημειωθεί στην Ελλάδα στις 23 Σεπτεμβρίου, στις 03:05 όπου γίνεται η αστρονομική αλλαγή της εποχής από το Καλοκαίρι στο Φθινόπωρο. 

Στο σημείο όπου το φως και το σκοτάδι ακουμπούν το ένα το άλλο σε μια τέλεια, πρόσκαιρη ισορροπία, η Φθινοπωρινή Ισημερία στέκεται ως ο σιωπηλός αρχιτέκτονας του χρόνου. Είναι η στιγμή που η φύση παίρνει μια βαθιά ανάσα, κοιτάζει πίσω της το λαμπερό Καλοκαίρι και ετοιμάζεται να πιάσει την παλέτα με τα φθινοπωρινά χρώματα.

Η Ισημερία δεν είναι απλώς μια αστρονομική σύμπτωση. Είναι μια φιλοσοφική υπενθύμιση της ρευστότητας. Μας διδάσκει ότι η τελειότητα δεν κατοικεί στην αιώνια διάρκεια, αλλά στη στιγμιαία αρμονία. Όλα στον κόσμο αυτό κινούνται σε κύκλους. Τα δέντρα δεν θρηνούν για τα φύλλα που χάνουν, γιατί γνωρίζουν ενστικτωδώς ότι η απογύμνωση δεν είναι θάνατος, αλλά η απαραίτητη προετοιμασία για αναγέννηση.

Καθώς οι σκιές μεγαλώνουν και ο αέρας αποκτά εκείνη την αιχμηρή, καθαρή δροσιά, καλούμαστε κι εμείς να κάνουμε τον δικό μας εσωτερικό απολογισμό. Τι είναι αυτό που θερίσαμε από τους καρπούς των προηγούμενων μηνών. Και τι χρειάζεται να αφήσουμε να πέσει σαν ξερό φύλλο, ώστε να ελαφρύνουμε το βήμα μας για το εσωτερικό μας ταξίδι.

Το Φθινόπωρο μας προσφέρει τη γλυκιά μελαγχολία της σοφίας και μας θυμίζει πως υπάρχει μια ανείπωτη ομορφιά, μια ποίηση και μια βαθιά αλήθεια στην αποδοχή του αέναου κυκλικού ρυθμού της ζωής, των πάντων στη φύση και της ψυχής βεβαίως, αφού τα πάντα είναι μέρος του Όλου, υπακούοντας σε έναν συμπαντικό νόμο που έχουμε ξεχάσει....

-----------------------------------

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ - Η ΘΕΙΑ ΠΝΟΗ ΣΤΗ ΓΑΙΑ

Η ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Η ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ (ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΝΟΗΣΗΣ)

ΟΤΑΝ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΔΟΓΜΑ

Από τον Τζιορντάνο Μπρούνο στον Γαλιλαίο. Η διαχρονική μάχη για την Ελευθερία της Σκέψης και το τίμημα της Επιστημονικής Αλήθειας.

Ήταν η εποχή της ύστερης Αναγέννησης. Από τη μία πλευρά η πολιτισμική και επιστημονική άνθηση ενθάρρυνε την έρευνα και την αμφισβήτηση και από την άλλη η Καθολική Εκκλησία αυστηροποίησε τον έλεγχο στις ιδέες και την πνευματική παραγωγή με τον δογματικό έλεγχο, προσπαθώντας να διατηρήσει την αυθεντία της.

Κατά την περίοδο αυτή, οι επιστήμονες και οι διανοητές που τολμούσαν να υποστηρίξουν θεωρίες αντίθετες με την επίσημη ερμηνεία της Βίβλου αντιμετώπιζαν τις αυστηρές κυρώσεις της Ιεράς Εξέτασης, η οποία έθετε σοβαρά εμπόδια στην εξέλιξη της ανθρωπότητας και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Η πλέον τραγική περίπτωση είναι αυτή του Τζιορντάνο Μπρούνο. Ο Ιταλός φιλόσοφος, υποστηρίζοντας την ηλιοκεντρική θεωρία που είχε διατυπώσει πρώτος στην Ελληνική Αρχαιότητα ο Αρίσταρχος ο Σάμιος και αναβίωσε ο Κοπέρνικος καθώς και την ιδέα ενός άπειρου σύμπαντος με αμέτρητους κόσμους, αρνήθηκε να ανακαλέσει τις ιδέες του. Το 1600 οδηγήθηκε στην πυρά από την Ιερά Εξέταση στη Ρώμη, αποτελώντας το πλέον διαβόητο θύμα της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.

Λίγες δεκαετίες αργότερα, η ίδια τύχη απείλησε και τον Γαλιλαίο. Η ανοικτή υποστήριξη του ηλιοκεντρικού συστήματος τον έφερε σε οριστική σύγκρουση με τη Ρωμαϊκή Εκκλησία, η οποία του συνέστησε να σταματήσει να διδάσκει τις «αιρετικές» ηλιοκεντρικές αρχές.

Η κυκλοφορία του βιβλίου του «Διάλογος περί των δύο μεγίστων συστημάτων του κόσμου», όπου συνέκρινε τα πλανητικά μοντέλα του Πτολεμαίου και του Αριστάρχου προκάλεσε τεράστια αναστάτωση και οδήγησε στην κλήση του σε απολογία. Το 1633, έχοντας νωπή στη μνήμη του την τραγική καταδίκη του Μπρούνο, ο Γαλιλαίος αναγκάστηκε να αποκηρύξει δημόσια τις «πλάνες» του για το ηλιοκεντρικό σύστημα προκειμένου να αποφύγει τη θανατική καταδίκη στην πυρά. Καταδικάστηκε σε κατ' οίκον περιορισμό χωρίς χρονικό όριο λόγω «υποψίας αίρεσης», ενώ το βιβλίο του καθώς και η «Επιτομή» του Κέπλερ προστέθηκαν στον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων (Index LibrorumProhibitorum).

Την εποχή εκείνη, η επιστημονική έρευνα τελούσε υπό τον αυστηρό έλεγχο της εκκλησιαστικής λογοκρισίας. Κάθε συγγραφέας όφειλε να διασφαλίζει ότι οι θέσεις του εναρμονίζονταν με τα θεολογικά δόγματα, ώστε να μην κατηγορηθεί ως αιρετικός.

Το 1633, ο γηραιός πλέον Γαλιλαίος καταδικάσθηκε επειδή υποστήριζε δοξασίες που κρίθηκαν «ψεύτικες και αντίθετες προς τις Αγίες Γραφές, δηλαδή ότι ο Ήλιος είναι το κέντρο και ότι η Γη κινείται γύρω του». Η ουσία του έργου και της στάσης ζωής του συμπυκνώνεται εύστοχα στην παρακάτω διαχρονική του ρήση, ίσως λιγότερο γνωστή από το θρυλικό «Και όμως κινείται!»:

«Δεν νιώθω υποχρεωμένος να πιστέψω πως ο ίδιος Θεός που μας προίκισε με αισθήσεις, λογική και πνεύμα, προόριζε να απαρνηθούμε τη χρήση τους».

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

------------------------------------

ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ο πνευματικός σκοταδισμός και η ιδεολογική τρομοκρατία του Μεσαίωνα

ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ- Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΠΟΥ ΑΝΕΣΤΕΙΛΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Μεσαίωνας - Ο Πνευματικός Παγετώνας που νέκρωσε την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία

Τζορντάνο Μπρούνο, Ένας από τους πιο Τολμηρούς Στοχαστές της Αναγέννησης, σαν νέος Σωκράτης πέθανε για τις ιδέες του

Φιλοσοφία - Η Πρακτική της Ελευθερίας

Οι σωστές ερωτήσεις είναι το πρώτο βήμα για μια συνειδητή και ουσιαστική ζωή.

Η φιλοσοφία παρόλο που συχνά θεωρείται αφηρημένη ή θεωρητική, αποτελεί ένα από τα πιο πρακτικά και πολύτιμα εργαλεία για την καθημερινή ζωή του ανθρώπου. Είναι ένας «οδηγός επιβίωσης» για το πνεύμα και τη σκέψη. Σε ένα σύγχρονο κόσμο γεμάτο ηθικά διλήμματα, η φιλοσοφία μας δείχνει πως να διακρίνουμε το σωστό από το λάθος. Μας βοηθά να απαντήσουμε ερωτήματα όπως, πώς πρέπει να συμπεριφέρομαι στους άλλους, ποιες είναι οι υποχρεώσεις μου ή πώς να διαχειριστώ ένα δίλημμα.

Η φιλοσοφία παρέχει ψυχική ανθεκτικότητα. Ο Στωικισμός, για παράδειγμα, διδάσκει τον διαχωρισμό μεταξύ αυτών που μπορούμε να ελέγξουμε και αυτών που δεν μπορούμε. Βοηθά στην αντιμετώπιση του άγχους, της απώλειας, της αποτυχίας και του φόβου του θανάτου, προσφέροντας εσωτερική γαλήνη.

Οργανώνει τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες, εντοπίζει σφάλματα και αποδομεί ψεύτικα επιχειρήματα.

Προστατεύει τον άνθρωπο από τη χειραγώγηση, π.χ. από ειδήσεις, διαφημίσεις, πολιτική ρητορική και βελτιώνει την ικανότητα να εκφράζει επιχειρήματα με σαφήνεια.

Εξετάζει τις έννοιες της δικαιοσύνης και της ελευθερίας και ασχολείται με τα θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης. Έτσι βοηθά το άτομο να ορίσει τις δικές του αξίες, να βρει τον προσωπικό του σκοπό στη ζωή και να μην ζει «στον αυτόματο πιλότο» υιοθετώντας ιδέες άλλων.

«Ο ανεξέταστος βίος ου βιωτός ανθρώπω» Σωκράτης.

Η φιλοσοφία ωφελεί τον άνθρωπο στην καθημερινότητά του προσφέροντας Αυτογνωσία, Πνευματική Ανεξαρτησία και Ενσυναίσθηση. Μας πιέζει να αναρωτηθούμε «Γιατί πιστεύω αυτό που πιστεύω;», οδηγώντας σε βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας και μας απελευθερώνει από τα στερεότυπα, τις δογματικές πεποιθήσεις και τις κοινωνικές πιέσεις.

Μαθαίνει στον εγκέφαλο να αναλύει σύνθετα προβλήματα, να βλέπει πολλές οπτικές γωνίες και να βρίσκει τις σωστές λύσεις.

Επίσης γινόμαστε πιο ανεκτικοί και ανοιχτοί στις απόψεις των άλλων.

«ενδέχεται και άλλως έχειν» (δηλαδή «μπορεί να είναι και αλλιώς» 

λέει ο Αριστοτέλης στα «Ηθικά Νικομάχεια» και την «Ρητορική».

Η φιλοσοφία δεν προσφέρει πάντα έτοιμες απαντήσεις, αλλά μας μαθαίνει να κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις και αυτό είναι το πρώτο βήμα για μια συνειδητή και ουσιαστική ζωή. Είναι ανοιχτή έρευνα, ξεκινά από την αμφισβήτηση, δεν δέχεται καμία αλήθεια ως αδιαμφισβήτητη και απαιτεί λογικά επιχειρήματα, αποδείξεις και διαρκή επανεξέταση.

Δεν ξεκινά από την αποδοχή μιας έτοιμης αλήθειας, αλλά στέκεται απέναντι σε κάθε μορφή δογματισμού και τυφλής υπακοής, είτε αυτή είναι πολιτική, κοινωνική ή ιδεολογική.

Στη Φιλοσοφία ενθαρρύνεται η ανεξάρτητη κριτική σκέψη. Ο άνθρωπος καλείται να χτίσει το δικό του σύστημα αξιών μέσα από τη λογική. Η κριτική σκέψη δεν πρέπει να περιορίζεται από όρια. Κάθε περιορισμός εμποδίζει την πνευματική ανεξαρτησία.

Στη Φιλοσοφία η ηθική είναι αποτέλεσμα της λογικής και ο άνθρωπος πράττει το καλό επειδή κατανοεί την αξία της δικαιοσύνης και η ηθική δεν είναι επιβεβλημένη έξωθεν λόγω αμοιβής ή τιμωρίας.

Όταν ρώτησαν τον Αριστοτέλη τι κέρδισε από τη φιλοσοφία, εκείνος απάντησε: «Τὸ ἀνεπιτάκτως ποιεῖν ἅ τινες διὰ τὸν ἀπὸ τῶν νόμων φόβον ποιοῦσιν.» Δηλαδή: «Το να κάνω οικειοθελώς, χωρίς να μου το επιβάλλει κανείς, όλα όσα οι άλλοι τα κάνουν μόνο από τον φόβο των νόμων.» (Διογένη Λαερτίου, «Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων», Βιβλίο 5).

Η Φιλοσοφία σε βοηθάει να αντέχεις την πραγματικότητα (π.χ. Στωικισμός), αλλά απαιτεί προσωπικό αγώνα και δεν παρέχει «έτοιμες» απαντήσεις. Η ευκολία μιας έτοιμης απάντησης, είναι παραίτηση από την ελεύθερη βούληση και την ανεξάρτητη κριτική σκέψη.

Οι έτοιμες απαντήσεις δεν έπεσαν από τον ουρανό αλλά διαμορφώθηκαν, ψηφίστηκαν και επιβλήθηκαν από ανθρώπους σε συγκεκριμένες εποχές και ιστορικές συνθήκες, πολιτικών και εξουσιαστικών σκοπιμοτήτων.

Το άτομο πρέπει να διαμορφώσει το δικό του νόημα μέσα από τη δική του σκέψη και δράση χωρίς «δεκανίκια» και να αναλάβει το βάρος της ευθύνης των επιλογών του. Η φιλοσοφία γεννήθηκε ελεύθερη και μπόρεσε να ανθήσει ακριβώς επειδή δεν υπήρχε περιορισμός ή καταναγκασμός. Ο καθένας μπορούσε με ελεύθερη έρευνα να αμφισβητήσει, να αναλύσει και να φιλοσοφήσει χωρίς φόβο.

Σείριος (Χ.Γ.)

---------------------------------------

"ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ" 

Η Διαδρομή για τη Δημιουργία της Δικής σου Φιλοσοφίας 

ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΕΙΣ ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΕΦΟΔΙΟ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ!!!

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ, ΩΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΟΥ - Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

“ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ” ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΟ ΤΩΝ ΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ

ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΚΥΛΑΝΕ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ  ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΠΛΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΡΥΠΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ ΜΑΣ

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΕΥ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΑΦΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΗΣΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟ ΒΑΛΣΑΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

Η Άγνωστη Συμπαντική Κληρονομιά

Εισαγωγή στην Εξωπολιτική - Κεφάλαιο Τρίτο

Δεν είναι περίεργο που υπάρχει τόση σύγχυση σε αυτόν τον πλανήτη σχετικά με τον ρόλο μας στο ευρύτερο Σύμπαν. Η προσωπική μας σύγχυση ξεκινά από τη γέννηση. Οι γονείς μας, οι οποίοι οι ίδιοι ήταν μπερδεμένοι όλη τους τη ζωή σχετικά με τον ρόλο αυτού του πλανήτη στο Σύμπαν, μας μεταδίδουν τον δικό τους προγραμματισμό.

Καθώς μεγαλώνουμε, περισσότερη σύγχυση έρχεται από τα σχολεία, τις θρησκείες, τις κυβερνήσεις, τα ιδρύματα, τα μέσα ενημέρωσης και τους συνομηλίκους μας. Εμείς οι ίδιοι τελικά γινόμαστε πομποί σύγχυσης και μεταδίδουμε πιο προηγμένη σύγχυση για το Σύμπαν στους συνομηλίκους, τις οικογένειές μας, τους φίλους και τα παιδιά μας.

Πόσο πιο εύκολη και λιγότερο περίπλοκη θα ήταν η ζωή αν ο καθένας μας λάμβανε έναν Οδηγό Χρήστη για τη Ζωή κατά τη γέννησή του, ενημερωμένο σε πραγματικό χρόνο. Ένας Οδηγός Χρήστη για τη Ζωή για κάθε άνθρωπο στον πλανήτη θα περιείχε τυπικές οδηγίες για τουλάχιστον τέσσερα στοιχεία της ζωής μας στη Γη:

1. Πώς το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας που γνωρίζουν οι σύγχρονοι άνδρες και γυναίκες για τη Γη και τα περίχωρά της είναι λανθασμένο.
2. Πώς είναι πιο λογικό και ορθολογικό να ζούμε σε μια πυκνοκατοικημένη και οργανωμένη Συμπαντική κοινωνία πλανητών που φέρουν ζωή.
3. Πώς η πολιτική του Σύμπαντος έχει κρατήσει τη Γη σε πλανητική καραντίνα.
4. Πώς αυτή η καραντίνα μπορεί να αίρεται και τι μπορούμε να κάνουμε για να επιταχύνουμε μια παγκόσμια επανένωση.

Ένας Οδηγός Χρήστη για τη Ζωή θα επανεκτιμούσε και θα αντικρούει βασικές αρχές του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού σχετικά με τις συνθήκες του πλανήτη Γη στο Σύμπαν. Ο Οδηγός Χρήστη για τη Ζωή θα έδειχνε πώς κάθε κυρίαρχη κοσμολογία που έχουμε τώρα για τη σχέση της Γης με το Σύμπαν είναι λανθασμένη ή ατελής, επειδή η ανθρωπότητα δεν είναι στην πραγματικότητα μόνη στο Σύμπαν.

Η διαπλανητική κοινωνία μπορεί να μην αποτελεί τόσο μεγάλη έκπληξη για τα πενήντα έως εκατό εκατομμύρια άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες που είναι ευαίσθητα στους εξωγήινους. Με εξελικτική έννοια, η ικανότητα να βλέπετε ότι αυτός ο πλανήτης βρίσκεται υπό «αόρατο» εξωγήινο πολιτικό και διοικητικό έλεγχο σημαίνει ότι πιθανότατα έχετε ενεργοποιήσει τη συνείδησή σας στο Σύμπαν. Το φιλικό προς τους εξωγήινους όραμά σας είναι κάπως σαν το όραμα των πιστών της στρογγυλής Γης κατά τη διάρκεια μιας εποχής επίπεδης Γης.

Η επιστήμη, όχι η θρησκεία, είναι ο αρχετυπικός κλάδος για την εξερεύνηση του διαστήματος. Η αλήθεια είναι ότι το Σύμπαν μας είναι γεμάτο με νοήμονες πολιτισμούς και στην πραγματικότητα, οι προηγμένοι πολιτισμοί συμμετέχουν συνειδητά στη συνεχή εξέλιξη του Σύμπαντός μας. Η απέραντη έκταση του διαστρικού χώρου μπορεί να σας φαίνεται οργανωμένη, αλλά χωρίς άλλη νοήμονα ζωή. Η σύγχρονη επιστήμη μας λέει ότι το φυσικό Σύμπαν φαίνεται τακτοποιημένο επειδή διέπεται από τους φυσικούς νόμους που περιγράφονται στη φυσική, την αστροφυσική, την αστρονομία και τις συναφείς ανθρωπιστικές επιστήμες. Αλλά η προκατειλημμένη επιστήμη υποστηρίζει ότι η πραγματικότητα στερείται άλλης νοήμονος ζωής.

Εμείς στη Γη δεν αναγνωρίζουμε επίσημα ότι το Σύμπαν μας είναι κατοικημένο και οργανωμένο επειδή:

1. Η αδυναμία μας να αντιληφθούμε ανώτερους πολιτισμούς στο Συμπαντικό μας περιβάλλον είναι μια ψευδαίσθηση, μια εξελικτική μάσκα, που καλλιεργείται σκόπιμα από τη διαπλανητική κοινωνία. Η Γη βρίσκεται υπό Συμπαντική καραντίνα που επιβάλλεται από τη διαπλανητική κυβέρνηση. Δεν μας έχει επιτραπεί να αλληλεπιδράσουμε ανοιχτά με άλλους πολιτισμούς. Αυτό έχει επηρεάσει βαθιά την αντίληψή μας για τον κόσμο μας.

2. Η ανθρωπότητα δεν μπόρεσε να αντιληφθεί άλλους νοήμονες πολιτισμούς στο παρελθόν, επειδή μόλις τώρα εξελισσόμαστε στο στάδιο της απόκτησης της επιστήμης που είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό άλλων νοήμονων πολιτισμών. Απλώς δεν γνωρίζουμε πώς και πού να βρούμε άλλους πολιτισμούς.

3. Το Σύμπαν μπορεί να φαίνεται στους ανθρώπους ως απαλλαγμένο από νοήμονα ζωή, επειδή δεν είμαστε ακόμη σε θέση να κατανοήσουμε ή να αντιληφθούμε τα συνεχή σήματα και τις επισκέψεις εξωγήινων πολιτισμών στη Γη.

4. Η αντίληψή μας για τις εξωγήινες επισκέψεις εμποδίζεται από δυνάμεις που θέλουν να κρατήσουν τη Γη απομονωμένη από την υπόλοιπη διαστρική κοινωνία για τους δικούς τους λόγους. Ένας τρόπος για να μπλοκαριστεί ψυχολογικά η ανθρώπινη αντίληψη για την Παγκόσμια κοινωνία είναι να «πλημμυριστεί» η ανθρωπότητα με παραπλανητικές και «παραπληροφορητικές» θεάσεις UFO και ψεύτικες «απαγωγές» από εξωγήινους.

Κάθε ένας από αυτούς τους παράγοντες αποτελεί μια ισχυρή δύναμη που διατηρεί τη Γη σωματικά και ψυχολογικά απομονωμένη από την κοινωνία του Σύμπαντος.

Μια πιο κατάλληλη προσέγγιση στην κοινωνία του Σύμπαντος είναι η διαισθητική μέθοδος της γνώσης. Αυτή η διαισθητική προσέγγιση στο Σύμπαν μας δεν είναι αυτό που θέλει να ακολουθήσετε το σύγχρονο ανθρώπινο επιστημονικό κατεστημένο. Αλλά από αμνημονεύτων χρόνων, ο ανθρώπινος πολιτισμός μας έχει χρησιμοποιήσει τη διαίσθηση για να επιβιώσει.

Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν γνωρίζει επί του παρόντος την την Συμπαντική του κληρονομιά, η οποία παρέχει το σχέδιο για τους Γήινους θεσμούς μας.
Η διαίσθησή σας μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε πρόσβαση στη γνώση σχετικά με την κοινωνία του Σύμπαντος, γνώση που μπορεί να οδηγήσει στην προσωπική σας απελευθέρωση. Η διαίσθησή σας μπορεί να κατανοήσει τα βασικά για το πώς λειτουργεί η κοινωνία του Σύμπαντος. Μπορεί να οδηγήσει στην συνειδητοποίηση ότι ο διαπλανητικός χώρος είναι κατοικημένος. Το Σύμπαν έχει μια διακυβέρνηση που λειτουργεί σύμφωνα με αρχές που εμείς στη Γη μπορούμε να κατανοήσουμε.

Από το βιβλίο του Alfred Lambremont Webre «Εξωπολιτική: Πολιτική, Διακυβέρνηση και Νόμος στο Σύμπαν»

https://www.bibliotecapleyades.net

--------------------------------------

Εισαγωγή στην Εξωπολιτική

Η Αλαζονεία της «Μοναδικότητας»

Η Βρεφική Ηλικία της Εξωπολιτικής

Κοινές Ψυχές σε Εξωγήινους και Γήινους;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ…

Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΑΘΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ & Η ΓΑΛΑΞΙΑΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑ

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ