Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2020

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙOΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ

Πείτε τα μυστήρια, πείτε τα παράξενα, ανεξήγητα ή μεταφυσικά. Αν θέλετε επεμβάσεις των Θεών, ή μυστική Αρχαία τεχνολογία. Όπως θέλετε πείτε τα. Μπορεί να είναι κάτι από όλα αυτά, μπορεί και όχι. Ένα είναι σίγουρο. Είναι αληθινά!!! Συνέβησαν!!! Είναι γεγονότα!!! Και κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να αμφισβητήσει της Αρχαίες πηγές. Πάντως κάτι ήταν όλα αυτά, που εμείς σήμερα αδυνατούμε να εξηγήσουμε.
Και να μερικά παραδείγματα: 
Αυτά είναι κάποια μόνο, από τα μεταφυσικά ή υπερφυσικά, φαινόμενα-γεγονότα, της Ελληνικής Αρχαιότητας.
Έχουμε όμως και τους αλάνθαστους χρησμούς των Δελφών και είναι το θέμα αυτής της ανάρτησης.
Για τους χρησμούς του μαντείου των Δελφών, σήμερα πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι οι χρησμοί ήταν διφορούμενοι επίτηδες, για να πέφτουν “μέσα”, ότι και αν συνέβαινε... Αναφέρουν ως παράδειγμα το “ήξεις αφήξεις” και τελειώνει εκεί η κουβέντα. Ωραία.... (για το περιβόητο “ήξεις αφήξεις...” θα πούμε προσεχώς).
Όμως αντί να ακούμε τον καθένα, είναι προτιμότερο να διαβάσουμε τι λέει ο Ηρόδοτος:
Λοιπόν, όταν ο Βάκης λέει τέτοιους χρησμούς και τόσο ξεκάθαρους, εγώ δεν τολμώ να εκφράσω αμφιβολίες για τους χρησμούς κι ούτε τις αποδέχομαι (τις αμφιβολίες), όταν τις διατυπώνουν άλλοι.
[8.77.1] Τώρα, δεν μπορώ ν᾽ αμφισβητήσω την αλήθεια των χρησμών, κι ούτε έχω πρόθεση να τους ανασκευάσω την ώρα που μιλούν ξεκάθαρα, όταν έχω μπροστά μου περιπτώσεις σαν και αυτή που παραθέτω”. 
Και παραθέτει τον χρησμό που δόθηκε πριν την Ναυμαχία της Σαλαμίνος, που μπορείτε να διαβάσετε στον σύνδεσμο που δίνω εδώ: Ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΜΟΥΣ.
Ένα άλλο εκπληκτικό περιστατικό που σας συνιστώ να διαβάσετε είναι Ο ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΕΙΟΥ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΛΥΔΙΑΣ, ΚΡΟΙΣΟ
Ο Ισοκράτης και ο Στράβωνας έλεγαν «Το Μαντείο των Δελφών εθεωρείτο από όλους το αρχαιότερο και αληθέστερο από όλα τα μαντεία».
Και ας έρθουμε τώρα στον χρησμό που έδωσαν οι Δελφοί λίγο πριν την ναυμαχία του Αρτεμισίου και στα γεγονότα που ακολούθησαν με τα οποία επαληθεύτηκε η Πυθία.
ΗΡΟΔΟΤΟΣΒΙΒΛΙΟ Η: ΠΟΛΥΜΝΙΑ
[7.178.1] Κι ενώ οι Έλληνες έσπευδαν βιαστικά προς τις δυο διαφορετικές κατευθύνσεις, τον ίδιο καιρό οι Δελφοί ζητούσαν χρησμό από τον θεό, κυριευμένοι από φόβο για τον εαυτό τους και την Ελλάδα, και τους δόθηκε χρησμός να προσευχηθούν στους ανέμους· γιατί αυτοί θ᾽ αναδειχτούν μεγάλοι σύμμαχοι της Ελλάδας. [7.178.2] Και μόλις πήραν το χρησμό οι Δελφοί, πρώτα πρώτα ανακοίνωσαν τον χρησμό που πήραν σ᾽ εκείνους από τους Έλληνες που θέλησαν να μείνουν ελεύθεροι, κι εξασφάλισαν την αιώνια ευγνωμοσύνη τους, στέλνοντάς τους το μήνυμα την ώρα που τους κατείχε μεγάλος φόβος από τον βάρβαρο· κι αργότερα οι Δελφοί αφιέρωσαν βωμό για τους ανέμους στη Θυία, εκεί όπου βρίσκεται το τέμενος της θυγατέρας του Κηφισού, της Θυίας, κι απ᾽ αυτήν πήρε τ᾽ όνομά του ο τόπος, και τους λάτρευαν προσφέροντας θυσίες. Οι Δελφοί λοιπόν ακολουθώντας τον χρησμό ακόμα και σήμερα προσφέρουν εξιλαστήριες θυσίες στους ανέμους.
Κατά την έκφραση των Περσών, “δεν έπρεπε να σωθεί, ούτε ο ιερέας του Δία, ο πυρφόρος”.
Αλλά... δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν υπολόγισαν την γνώμη του Δία...
[8.11.3] Κι έπεσε η νύχτα κι έδωσε τέλος στον αμφίρροπο αγώνα τους αυτής της ναυμαχίας. Λοιπόν οι Έλληνες γύριζαν με τα καράβια τους στο Αρτεμίσιο, ενώ οι βάρβαροι, που ο αγώνας τους είχε πολύ διαφορετική εξέλιξη από τις προσδοκίες τους, στις Αφέτες. 
[8.12.1] Κι ό,τι είχε πέσει η νύχτα, όταν άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού κι έβρεχε ολονυχτίς και νά —κι ας ήταν κατακαλόκαιρο— βροντές τρομερές απ᾽ το Πήλιο· και τα πτώματα των νεκρών και τα συντρίμμια των ναυαγίων να ξεβράζονται από το κύμα στη στεριά, στις Αφέτες, και να πεδικλώνονται στις πλώρες των καραβιών και να ρημάζουν τα κουπιά στο πλατύ τους μέρος. [8.12.2] Κι έπιασε τρομάρα τους στρατιώτες που βρίσκονταν εκεί ακούγοντας αυτό το χαλασμό, και καρτερούσαν, με τέτοιο κακό που τους βρήκε, αναπόφευκτο το χαμό τους· γιατί, πριν προλάβουν να πάρουν ανάσα απ᾽ το ναυάγιο και το αγριοκαίρι που τους έπιασε στα νερά του Πηλίου, ακολούθησε ναυμαχία σφοδρή, και μετά τη ναυμαχία νεροποντή ορμητική κι άνεμοι ισχυροί που μαστίγωναν τη θάλασσα, και βροντές τρομερές.
[8.13.1] Αυτοί λοιπόν τέτοια νύχτα πέρασαν, ενώ η ίδια εκείνη νύχτα στάθηκε ακόμα πιο αγριότερη, και με το παραπάνω, σ᾽ εκείνους που είχαν πάρει εντολή να κάνουν με τα καράβια τους το γύρο της Εύβοιας· κι αυτό, γιατί τους βρήκε κι έπεσε πάνω τους την ώρα που θαλασσόδερναν μεσοπέλαγα, και το τέλος τους ήταν αξιοθρήνητο· γιατί, έτσι που, ενώ αρμένιζαν, τους έπιασε αγριοκαίρι και βροχή στα μέρη των Κοίλων της Εύβοιας (εκεί βρίσκονταν εκείνη την ώρα), σπρωγμένοι απ᾽ τον άνεμο και μη ξέροντας προς τα πού τους έσερνε το κύμα, ρίχνονταν στη στεριά πάνω σε βράχια. Κι όλα τα πάντα ήταν έργο του θεού, για να έρθει και να εξισωθεί ο περσικός στόλος με τον ελληνικό και να μην είναι πολύ μεγαλύτερος.
[8.14.1] Λοιπόν αυτοί αφανίζονταν εκεί, κατά τα Κοίλα της Εύβοιας· τώρα, οι βάρβαροι που ήταν στις Αφέτες, αναγάλλιασε η ψυχή τους αντικρίζοντας να λάμπει το φως της μέρας και κρατούσαν ακίνητα τα καράβια τους — μέσα στην κακοτυχία τους ήταν μια ανακούφιση γι᾽ αυτούς να μπορούν να είναι ήσυχοι για την ώρα. Στους Έλληνες όμως ήρθαν για ενίσχυση πενήντα τρία καράβια αθηναϊκά. [8.14.2] Ανέβασε το ηθικό τους και η άφιξη των καραβιών αυτών και η αγγελία που ήρθε ταυτόχρονα, πως οι βάρβαροι που έπλεαν γύρω απ᾽ την Εύβοια αφανίστηκαν όλοι από το αγριοκαίρι που ξέσπασε. Λοιπόν, καρτέρησαν να φτάσει η ίδια ώρα κι επιτέθηκαν σε καράβια των Κιλίκων· κι αφού τα βύθισαν, με τον ερχομό της νύχτας γύρισαν με τα καράβια τους πίσω στο Αρτεμίσιο.
Ο χρησμός που δόθηκε ήταν ξεκάθαρος:
Να προσευχηθούν στους ανέμους, γιατί αυτοί θ᾽ αναδειχτούν μεγάλοι σύμμαχοι της Ελλάδας”.
Τι γνώριζε το Ιερό του Απόλλωνα εκ των προτέρων; 
Πόσο τυχαίες ήταν οι δύο καταστροφικές και σχεδόν ταυτόχρονες καταιγίδες πάνω στα περσικά καράβια;
Πόση γνώση χάθηκε; 
...και γιατί....; (Το τελευταίο ερώτημα, ρητορικό...)
Σχόλια, Επιμέλεια: Σείριος – ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2020

ΣΚΥΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΥΔΝΑ

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο δύτης Σκυλλίας ονομαστός κολυμβητής, από την πολιτεία Σκιώνη, Ευβοέων, ύστερα από πολλά κατορθώματα του ως δύτης, συνελήφθη από τους Πέρσες, οι οποίοι τον επιβίβασαν σε ένα από τα πλοία του στόλου τους με σκοπό να τον χρησιμοποιήσουν εναντίον του Ελληνικού στόλου.
Όμως ο Σκυλλίας έμαθε τα σχέδια τους και βούτηξε από το πλοίο στην θάλασσα, έκοψε τα σκοινιά από τις άγκυρες και δημιούργησε μεγάλη σύγχυση στον Περσικό στόλο.
Η Ύδνα (κατά άλλους Κυανή) εκπληκτική δύτρια κι αυτή, και κόρη του Σκυλλία, βοήθησε τον πατέρα της στα έργα του εναντίον των Περσών.
Προς τιμήν τους ανεγέρθησαν δυο χρυσά αγάλματα - ομοιώματα στο πανελλήνιο ιερό των Δελφών. 
-------------------------------------
Διαβάζουμε από τον Ηρόδοτο, σε απόδοση Η. Σπυρόπουλου.
Ο Σκυλλίας από τη Σκιώνη, ο πρώτος δύτης της εποχής του (αυτός που και στο ναυάγιο που έγινε στα νερά του Πηλίου έσωσε για τους Πέρσες πολλά πολύτιμα πράματα, αλλά και πολλά κράτησε για τον εαυτό του), αυτός λοιπόν ο Σκυλλίας βρισκόταν στο στρατόπεδό τους, στις Αφέτες· είχε κι από τα πριν βέβαια στο νου του ν᾽ αυτομολήσει στους Έλληνες, όμως ώς τότε δεν του δόθηκε ευκαιρία. Τώρα, με ποιό τρόπο από κει και πέρα έφτασε πια στους Έλληνες, δεν μπορώ να το πω με βεβαιότητα, όμως μένω έκπληκτος, αν τα όσα διηγούνται είναι αληθινά· λένε δηλαδή πως από τις Αφέτες βούτηξε στη θάλασσα και δε βγήκε στην επιφάνεια παρά μόνο όταν έφτασε στο Αρτεμίσιο, αφού διάνυσε περίπου ογδόντα σταδίους κάτω απ᾽ τη θάλασσα. Διηγούνται βέβαια γι᾽ αυτόν τον άνθρωπο κι άλλα που μοιάζουν με παραμύθια, κάμποσα όμως είναι αληθινά. Μόλις έφτασε, αμέσως ανέφερε στους στρατηγούς τα καθέκαστα για το ναυάγιο (των Περσών) και για τα καράβια που στάλθηκαν να κάνουν τον γύρο της Εύβοιας. Ακούοντας αυτά οι Έλληνες έκαναν συμβούλιο....
ΗΡΟΔΟΤΟΣ Ιστορίαι ΒΙΒΛΙΟ Θ: ΟΥΡΑΝΙΑ
Το πρωτότυπο κείμενο στην πηγή: http://www.greek-language.gr/
----------------------------------------
σ.σ. 1: Το στάδιο ήταν μονάδα μέτρησης μήκους την οποία χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες, ίση με το μήκος ενός αθλητικού σταδίου  που αντιστοιχεί σε 195,15 μέτρα. Ο Σκυλλίας κολύμπησε κάτω από την επιφάνεια της θαλάσσης, περίπου ογδόντα (80) στάδια.......!!!!!!
σ.σ. 2: Αυτά κατά την Ναυμαχία του Αρτεμισίου, που διεξήχθη παράλληλα με τη Mάχη των Θερμοπυλών. Eίναι θαλάσσια σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Περσών, κατά τη δεύτερη περσική εισβολή. 
σ.σ. 3: Ο Ηρόδοτος το πιο πιθανό να μην αποκάλυψε όλα τα στοιχεία που ήξερε για τα όσα παράξενα συνέβαιναν στην Αρχαία Ελλάδα, αν λάβουμε υπόψη τις γνωστές επιφυλάξεις του να μιλά για σχετικά θέματα:
...αν όμως έλεγα... θα έφτανα να συζητήσω τα θεϊκά πράγματα, που αποφεύγω πάρα πολύ να τα σχολιάσω. Και τα όσα έχω πει γι᾽ αυτά μέσες–άκρες, μ᾽ έκανε η ανάγκη και τα είπα”
(Ηρόδοτος, Ευτέρπη, 65).

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2020

ΔΕΣΠΟΙΝΑ

Μεταφορά στο θηλυκό του αρσενικού δεσπότης, άναξ, κύριος. Συνήθης επίκληση γυναικείων θεοτήτων, όπως της Αθηνάς, της Αρτέμιδος, της Εκάτης, της Κυβέλης, της Αφροδίτης, της Δήμητρας και της Περσεφόνης.
Στην Οδύσσεια τού Ομήρου η λέξη απαντά και με την έννοια της κυρίας του σπιτιού, της οικοδέσποινας.
Από τις θεές που αναφέραμε παραπάνω, οι δύο τελευταίες, η Δήμητρα και η Περσεφόνη, απαντούν περισσότερο από τις άλλες γυναικείες θεότητες με την επίκληση Δέσποινα είτε μόνη της η καθεμιά είτε ως δυάδα.
Πέρα όμως από τη γενική αυτή σημασία της επίκλησης Δέσποινα για τις θεές, ειδικά στην Αρχαία Αρκαδία, η ονομασία Δέσποινα αναφέρεται σε συγκεκριμένη χθόνια Θεά της περιοχής, η οποία αργότερα ταυτίστηκε με την «Κόρη» της Δήμητρας, την Περσεφόνη. Μια περαιτέρω εξέλιξη στη λατρευτική δεοντολογία της περιοχής παρατηρείται όταν η Κόρη και η μητέρα της Δήμητρα, οι οποίες ήταν δύο αυτόνομες θεές, χαρακτηρίστηκαν ως δυάδα με την ονομασία «Δέσποιναι».
Κατά τον Παυσανία, στην Άλτι της Ολυμπίας, κοντά στο Λεωνίδιο, υπήρχε βωμός των Δεσποινών, στον οποίο γίνονταν σπονδές προς τιμήν των δύο αυτών θεοτήτων. Οι σπονδές αυτές δεν έπρεπε να περιέχουν κρασί.
Η Δέσποινα, μόνη, λατρευόταν ιδιαίτερα στην περιοχή της Αρκαδικής Λυκόσουρας και θεωρούνταν κόρη της Δήμητρας. 
Σύμφωνα με τον μύθο για τη γέννησή της, τον οποίο μάς διασώζει ο Παυσανίας, η Δήμητρα, καθώς αναζητούσε την κλεμμένη Κόρη της (Περσεφόνη) και βρισκόταν στην Αρκαδία, έγινε στόχος των ερωτικών επιθυμιών τού Ποσειδώνος, ο οποίος άρχισε να την καταδιώκει. Η θεά,για να τον αποφύγει,κρύφτηκε ανάμεσα στα άλογα του βασιλιά Ονκίου, κοντά στη Θέλπουσα της Αρκαδίας και μεταμορφώθηκε σε φοράδα. O Ποσειδών, όταν κατάλαβε το τέχνασμά της, μεταμορφώθηκε σε άλογο και ενώθηκε μαζί της. Η Δήμητρα οργίστηκε, όταν κατάλαβε το τέχνασμα του Ποσειδώνος, γι' αυτό και στην περιοχή απαντά και με το επίθετο Ερινύς (=οργισμένη). Από την ένωση των δύο αυτών θεών γεννήθηκε ένα άλογο με μαύρη χαίτη, ο Αρίων, και μια κόρη, η Δέσποινα, της οποίας όμως το όνομα ο Παυσανίας δεν τολμά να αναφέρει, καθώς λέγει, σε αμύητους στα Μυστήρια ανθρώπους.
Αυτή λοιπόν την κόρη της Δήμητρας, την Αρκαδική Δέσποινα, λάτρευαν κατά τον Παυσανία οι Αρκάδες. Η γραπτή παράδοση και οι ανασκαφές στην περιοχή, ήδη από τον περασμένο αιώνα, επιβεβαιώνουν την πληροφορία αυτή τού Παυσανία. 
Στη Λυκόσουρα της Αρκαδίας υπήρχε ιερό της Δέσποινας, το οποίο αναστηλώθηκε κατά τη Ρωμαϊκή εποχή.
Στην είσοδο του περιβόλου του υπήρχε, σύμφωνα με την παράδοση, ναός της Αρτέμιδος Ηγεμόνης και μπροστά στην είσοδο τρεις βωμοί, της Δήμητρας, της Δέσποινας και της Μητέρας των θεών. Μέσα στον ναό υπήρχαν καθήμενα σε θρόνο τα λατρευτικά αγάλματα της Δήμητρας και της Δέσποινας (Εικόνα). H Δήμητρα κρατούσε δάδες στο ένα χέρι και είχε ακουμπήσει το άλλο πάνω στη Δέσποινα, η τελευταία κρατούσε σκήπτρο και τη μυστική κίστη (=κιβώτιο). Δεξιά και αριστερά του θρόνου υπήρχε άγαλμα της Αρτέμιδος και του τιτάνα Ανύτου, μορφή που συνδεόταν με τον Κάτω Κόσμο. Το γλυπτό αυτό σύμπλεγμα ήταν έργο του Μεσσήνιου Δαμοφώντος, τμήματά του βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο.
Από τη μνεία του Παυσανία ότι το άνομα της Δέσποινας δεν προφέρεται μπροστά στους αμύητους, από την απεικόνιση της θεάς να κρατεί κίστη, αλλά και από τον συσχετισμό της με τη Δήμητρα, κατεξοχήν θεά των Mυστηρίων, εικάζουμε ότι η λατρεία της Δέσποινας στην περιοχή της Αρκαδίας συνδεόταν με μυστηριακές τελετουργίες.
Εκτός από τη Λυκόσουρα της Αρκαδίας, η παράδοση αναφέρει ότι υπήρχε λατρεία της Δέσποινας στο Φαίδριον (κοντά στα σύνορα της Μεσσηνίας), στη Φιγάλεια, στο Ιερά της Επιδαύρου, καθώς και κοντά στη Σπάρτη. Στην τελευταία σε συνδυασμό με τη λατρεία της Δήμητρας και της Κόρης.
ΒΙΒΛΙΟΓΡ.: Real Encyclopaedie / Enciclopedia dell’ Αrte Antica.
https://ereunalogos.blogspot.com/2020/06/pdf.html

ΟΙ "ΚΛΑΣΙΚΟΙ" ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΓΓΛΙΣΤΙ

Εδώ αναφέρομαι στο φαινόμενο γλωσσικού σφετερισμού, το οποίον από μόνο του αναδεικνύει όχι μόνον τον λόγο που πρέπει να εστιάσουμε στην εμβριθή ανάλυση της γλώσσας μας από το νηπιαγωγείο κιόλας, αλλά και στο γιατί δεν πρέπει να σκεπτόμαστε «Αγγλιστί»…

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2020

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ, Η ΠΥΛΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Στο θερινό ηλιοστάσιο, κάθε αρχαίος πολιτισμός είχε το δικό του ξεχωριστό τρόπο να υμνεί τον Ήλιο, τη Γη, τη Φύση, τη Ζωή, και τον Έρωτα. Για αυτό τον λόγο αυτή η ημερομηνία συνδέεται με τις μεγαλύτερες εορτές, και αρχαία μυστήρια και μυήσεις, και όχι τυχαία.
Σύμφωνα με τον Πορφύριο στο έργο του «Περὶ τοῦ ἐν Ὀδυσσείᾳ τῶν Νυμφῶν Ἂντρου», υπήρχαν για τους αρχαίους (αναλύοντας ο ίδιος τον Όμηρο) δύο πύλες εισόδου και εξόδου των ψυχών στην Γη, στα δύο Ηλιοστάσια.
Η μία εισόδου των ψυχών στο σημείο του Θερινού Ηλιοστασίου της 21ης Ιουνίου (η μεγαλύτερη διάρκεια ημέρας), όταν ο ήλιος βρεθεί στον τροπικό του καρκίνου, και η άλλη εξόδου των ψυχών στην Χειμερινής τροπή 21 Δεκεμβρίου (η μεγαλύτερη διάρκεια της νύχτας) όταν ο ήλιος βρεθεί στον τροπικό του Αιγόκερου.
Οι αρχαίοι θεολόγοι μας διαβεβαιώνει ο Πορφύριος, πως οι δύο αυτές πύλες είναι ο Καρκίνος και ο Αιγόκερως.
Και για τον Πλάτωνα υπάρχουν δυο ανοίγματα, εκ των οποίων το ένα προσφέρει δίοδο στις ψυχές που ανεβαίνουν στους ουρανούς και το άλλο σε αυτές που κατεβαίνουν προς την Γη. Σύμφωνα με τους αρχαίους μυσταγωγούς, ο ήλιος και η σελήνη είναι οι πύλες των ψυχών, οι οποίες μέσω αυτών ανεβαίνουν και κατεβαίνουν αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τον Όμηρο, υπάρχουν συμβολικά δύο πιθάρια:
«Μπροστά στου Δία την πόρτα βρίσκονται στημένα δυο πιθάρια, να ‘χει να δίνει, το ‘να βάσανα, το άλλο αγαθά γεμάτο.»
Ομήρου Ιλιάδα ραψ. Ω΄, στίχοι 526-527
Οι αρχαίοι μυσταγωγοί, αναφέρουν γι᾽ αυτές ότι ο Καρκίνος αντιπροσωπεύει το πέρασμα διαμέσου του οποίου οι ψυχές κατέρχονται, αλλά ο Αιγόκερως αυτό της ανάβασής τους. 
Στα Ελευσίνια μυστήρια κατά την θερινή τροπή του Ηλίου τελούσαν μυσταγωγίες προς ανάμνηση και επιστροφής της Κόρης Περσεφόνης. Κατά την θερινή τροπή ωριμά­ζει ο σίτος του οποίου η σπορά, η βλά­στηση και η ωρίμανση αλληγορεί  την ψυχή του μύστη η οποία ωριμάζει πνευματικώς και ψυχικώς εξελισσόμενη προς την εποπτεία και την Θεογνωσία.
Όλες οι ψυχές, βαδίζοντας προς την γέννησή τους, αποκαλούνται μέλισσες ενώ εκείνοι οι οποίοι θα διάγουν βίο ενάρετο μαζί τους, εφόσον έχουν εκτελέσει έργα αποδεκτά από τους θεούς, θα επιστρέψουν εκ νέου στα προγονικά τους άστρα. Οι ιέρειες της Δήμητρας, επίσης, μυημένες στα μυστήρια της γήινης Θεάς, αποκαλέσθηκαν μέλισσες από τους αρχαίους• η παρουσία της Προσερπίνας εκφραζόταν με μελιτοφόρες μέλισσες. Η σελήνη, παρομοίως, άρχουσα των γενεών, ονομάσθηκε μέλισσα και ταύρος από αυτούς.
(Απόσπασμα)

ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

Η φύση δεν μπορεί να σφάλλει, ούτε αναζητά επιβεβαιώσεις για τις επιλογές της με τις οποίες έβαλε τον Έλληνα στην κορυφή του παγκοσμίου γίγνεσθαι.
Παρά τα θανάσιμα χτυπήματα που δέχθηκαν οι Έλληνες, δεν γονάτισαν.
Σήμερα όλη η ανθρωπότητα παρακολουθεί τη δοκιμαζόμενη Ελλάδα και τον μεγάλο αγώνα του ανθρώπου Έλληνα, που προσπαθεί να διατηρήσει άθικτη την αξιοπρέπειά του. Η ανθρωπότητα βλέπει τον Έλληνα για μια φορά ακόμη, να δείχνει πώς πρέπει να ζουν οι λαοί, για να ελπίζουν στο μέλλον.
Η νεολαία μας, Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, δοκιμάζεται. Δεν της επιτρέπεται να κάνει όνειρα, να έχει οράματα και προσδοκίες για το αύριο. Δεν υπάρχουν κοινωνικά πρότυπα. Ο σεβασμός, οι γνώσεις, η αξιοκρατία και η αξιοπρέπεια περιφρονούνται.
Μπορεί οι Έλληνες να έχουν γυρίσει την πλάτη στην γνώση, μπορεί να μην γνωρίζουν Ιστορία, Γεωγραφία, Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, Ελληνικό πολιτισμό και Ελληνική Φιλοσοφία, αλλά δεν έπαψαν ποτέ να βρίσκονται στην κορυφή του κόσμου. Μπορεί να στερούνται τελείως εθνικής αυτογνωσίας. Μπορεί να βρίσκονται σε πνευματικό τέλμα, όμως πλησιάζει η στιγμή όπου θα ανάψει η φωτιά της αυτοπυρπόλησής τους και σαν τον Φοίνικα θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους, γιατί αυτή είναι η ιστορική τους μοίρα.
Υπάρχουν ακόμη υγιείς δυνάμεις που μπορούν να οδηγήσουν την πατρίδα μας στο πεπρωμένο της και στην νίκη, η οποία δεν θα προκύψει σαν αποτέλεσμα ευσεβών πόθων, αλλά σαν αποτέλεσμα συνεχούς αγώνα. Ένας αγώνας που θα σταματήσει τον αφελληνισμό της χώρας και την καθοδική πορεία της και θα σημάνει την κινητοποίηση του Ελληνισμού σε κάθε γωνιά της γης. 
Αυτό είναι το ζητούμενο.
Ας γονατίσουμε με ευλάβεια πάνω στο κενοτάφιο των αμέτρητων στρατιών ηρώων, σοφών και φιλοσόφων, ζητώντας συγνώμη για το σήμερα και ας τους υποσχεθούμε ότι η Ελλάδα θα βγει αλώβητη από αυτή την κρίση κι εμείς οι Έλληνες θα παλέψουμε να νικήσουμε ή να χαθούμε.
Ας διαβάσουμε την ιστορία μας και το παρελθόν μας για να μαθαίνουμε και να θυμόμαστε πώς αντιδρούσαν οι πρόγονοί μας σε ανάλογες περιπτώσεις.
Όταν ο Έλληνας έχει αναμνήσεις, το πνεύμα ξεθαρρεύει και κάνει όνειρα και όνειρο όλων μας είναι να δούμε μια μέρα την Ελλάδα μας τόσο δυνατή, ώστε να μην μπορούν να τη βλάψουν με ύπουλα χτυπήματα.
Το χρωστάμε στην ιστορία μας.
Το χρωστάμε στις ατελείωτες στρατιές των νεκρών μας που αγωνίστηκαν για τις ανθρώπινες αξίες.
Συνέλληνες
Ένας ψαλμός ακούγεται βαθύς
σε μελωδίες ενός κόσμου άλλου,
κι ανατριχιάζει ακούοντας καθείς
προφητικά τα λόγια του δασκάλου
με μία φωνή βαριά.
Μη σκιάζεστε στα σκότη! η λευτεριά
σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι
της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει”.
Ποιητής Ιωάννης Πολέμης.
Απόσπασμα από τον επίλογο του βιβλίου “Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΑΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ”, σελ. 423-425, του Γερ. Καλογεράκη, εκδ. Δίον.

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2020

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΗΣΙΟΔΟ

Ο θεός Ήφαιστος πήρε εντολή από τον Δία να κατασκευάσει από χώμα και νερό την γυναίκα (και ο Προμηθέας από χώμα και νερό τον άνδρα, δηλαδή τον γήινο άνθρωπο. «Εκ γης και ύδατος τον άνθρωπο πλάσας»).
Κατά τον Ησίοδο λοιπόν ο Ηφαιστος πλάθει με χώμα και νερό την Πανδώρα, την πρώτη γυναίκα, που στολίζουν με κάθε καλό οι θεές και ο Ερμής της φυτεύει στα στήθη το ψέμα και τα πλάνα λόγια.
Διαβάζουμε από το Έργα καὶ Ημέραι του Ησιόδου, 60- 82 
Και πρόσταξε τον Ήφαιστο τον ξακουστό όσο πιο γρήγορα
να σμίξει χώμα με νερό, μέσα να βάλει λαλιά και ανθρώπου δύναμη,
να μοιάζει στην όψη με τις αθάνατες θεές η κοπελιά
με την ωραία, τη λαχταριστή μορφή. Κι έπειτα έβαλε την Αθηνά
να της διδάξει τέχνες, τον πολυποίκιλτο ιστό να υφαίνει.
Την Αφροδίτη τη χρυσή να περιχύσει το κεφάλι της με χάρη,
πόθο σκληρό, φροντίδες που κατατρών τα μέλη.
Και τον Ερμή, τον υπηρέτη των θεών, του Άργου το φονιά,
τον πρόσταξε να βάλει μέσα της μυαλό αναίσχυντο και δόλιο χαρακτήρα.
Έτσι είπε κι εκείνοι υπάκουσαν στο Δία, τον άνακτα, το γιο του Κρόνου.
Κι αμέσως έπλασε από χώμα ο ξακουστός Χωλός
με τη βουλή του Δία πλάσμα που ᾽μοιαζε παρθένα σεβαστή.
Την έζωσε και τη στόλισε η θεά Αθηνά η αστραπομάτα.
Οι Χάριτες, οι θεές, και η σεβαστή Πειθώ γύρω στο δέρμα της
της έβαλαν περιδέραια χρυσά. Κι από τριγύρω
οι Ώρες οι καλλίκομες τη στέφανε με άνθη εαρινά.
Και τα στολίδια όλα της τα ταίριαξε στο κορμί η Αθηνά Παλλάδα.
Μέσα στα στήθη της ο υπηρέτης των θεών, του Άργου ο φονιάς,
ψεύδη, θωπείας λόγια και δόλιο χαρακτήρα
ετοίμασε με τη βουλή του Δία του βαρύβροντου. Και μέσα της
φωνή τής έβαλε των θεών ο κήρυκας κι ονόμασε τούτη τη γυναίκα
Πανδώρα, μια κι όλοι οι θεοί που κατοικούν στα Ολύμπια δώματα

δώρο τη δώρισαν, συμφορά για τους σιτοφάγους τούς ανθρώπους.

Ο Προμηθέας και η Πανδώρα γεννούν τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα, τους γενάρχες των Ελλήνων.
Ο Δευκαλίων και η Πύρρα ενθυμίζουν τις μετακατακλυσμιαίες ανθρωπογονίες.
Κατακλυσμός: Ο Προμηθέας συμβουλεύει τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα να ετοιμάσουν λάρνακα και να κλειστούν μέσα με όλα τα απαραίτητα. 
Η λάρναξ προσάραξε στον Παρνασσό κι όταν τα νερά αποτραβήχτηκαν ο Δευκαλίων και η Πύρρα παίρνουν πέτρες από τη γη, τις ρίχνουν πίσω τους και γεννιούνται έτσι οι νέοι άνδρες και γυναίκες. 
Λας= πέτρα, εξ ου και λαός (Πλήθος συμβολισμών).

Εικόνα: ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΠΥΡΡΑ Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ!!! Paul Merwart Gallery of Art, Lviv ΟΥΚΡΑΝΙΑ



Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2020

ΕΥΦΗΜΟΣ

Εύφημος - Ο Αργοναύτης που περπατούσε πάνω στα κύματα.
Ο Εύφημος είναι ο Βοιωτός ήρωας που πήρε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Γιος του θεού Ποσειδώνα και της Μηκιονίκης, κόρης του Ωρίωνα. Στην τοπική παράδοση του Ορχομενού, μητέρα του ήταν η Κελαινώ.
Ο Εύφημος είχε προικισθεί από τον πατέρα του, θεό της θάλασσας, με το υπερφυσικό προνόμιο να μπορεί να περπατά πάνω στα κύματα.
Πήρε μέρος στους ταφικούς αγώνες «άθλα επί Πελία» (βλ.λ. Πελίας), όπου νίκησε στο αγώνισμα της αρματοδρομίας.
Ο Παυσανίας γράφει (Ε΄ 17, 9) ότι ο Εύφημος απεικονιζόταν στη «λάρνακα του Κυψέλου», στην Ολυμπία.
Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Εύφημος κατοικούσε στο Ταίναρο, όπου υπήρχε ιερό του Ποσειδώνα.
Στην Αργοναυτική Εκστρατεία, όταν οι Αργοναύτες αντιμετώπιζαν τις Συμπληγάδες Πέτρες, ο Εύφημος ήταν ο Αργοναύτης που άφησε το περιστέρι να πετάξει ανάμεσα στις πέτρες, ενέργεια που τους έδωσε τη δυνατότητα να τις διασχίσουν και αυτοί με την «Αργώ».
Στην Τριτωνίδα λίμνη ο Εύφημος πήρε από τα χέρια του Τρίτωνα τον βώλο γης, κάτι που σήμαινε ότι οι απόγονοί του θα πήγαιναν στην Κυρηναϊκή. Πραγματικά, ο Βάττος, ο ιδρυτής της αποικίας στην Κυρήνη, θεωρείται απόγονός του. Ο Εύφημος έριξε στη μέση του Αιγαίου Πελάγους τον βώλο γης που είχε πάρει από τον Τρίτωνα, και από αυτό δημιουργήθηκε η νήσος Θήρα.
Κατά μία εκδοχή σύζυγος του Ευφήμου ήταν η Λαονόμη, κόρη του Αμφιτρύωνα και της Αλκμήνης, δηλαδή ετεροθαλής αδελφή του Ηρακλή. Αλλά και στη Λήμνο, από όπου πέρασε ως Αργοναύτης, ο Εύφημος απέκτησε ένα γιο από τη ντόπια γυναίκα Λαμάχη, τον Λευκοφάνη. Τα όποια παιδιά του Ευφήμου στη Λήμνο διώχθηκαν από τους Τυρρηνούς. Ερμηνεύεται έτσι η μεγάλη περιοδεία του Ευφήμου και η ίδρυση αποικιών στα μέρη από τα οποία πέρασε.
https://el.wikipedia.org

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2020

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ - Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΛΟΙΠΟΝ Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Απόσπασμα από την ΩΓΥΓΙΑ 
του Αθανασίου Στραγειρίτου (1780 - 1840) 
ΒΙΒΛΟΣ Β’
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ’
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ
«Ο Ουρανός λοιπόν όπου ήτον η κατοικία των Θεών, ήτον κατασκευασμένος κατά τον εξής τρόπον: έξωθεν μεν ήτον χαλκούς, έσωθεν δε είχε το δάπεδον χρυσόν και πρώτον μεν ήτον η κατοικία των ωρών, πρός το ενδότερον μέρος και πλησίον της πύλης, επειδή αυτοί ήσαν πυλωροί του Ουρανού, ολίγον δε προς το ενδότερον ήτο ο Ερμής και η Ίρις, οι αγγελιαφόροι του Διός και υπηρέται, οι οποίοι εισεκόμιζαν και εξεκόμιζαν τας αγγελίας, αποφάσεις και προσταγάς του Διός. Ενδότερον δε τούτων ήτον το χαλκείον του Ηφαίστου, και μετά τούτο αι κατοικίαι των Θεών, ανωτέρω δε τούτων ήταν τα βασίλεια του Διός, τα υπέρτατα δώματα λεγόμενα και εκεί εγίνετο η συνέλευσις των Θεών, εκκλησία Θεών λεγομένη. Πάντα δε ταύτα ήσαν έργα του Ηφαίστου, περικαλλέστατα και τεχνικώτατα κατασκευασμένα.
Εκεί λοιπόν εσυνάζοντο οι θεοί και συμβουλευόμενοι απεφάσιζον τας υποθέσεις των ουρανίων τε και γήινων πραγμάτων.
Εκεί λοιπόν εις τον Ουρανόν ο Ήλιος έλαμπε καθαρότερον, τα άστρα διαυγέστερα, ώστε πάντοτε ήτον ημέρα λαμπροτάτη και φως άφθονον και ούτε βρέχει εκεί, ούτε χιονίζει ούτε νέφη συνάζονται όθεν ωνομάζετο και Όλυμπος, από το ολόλαμπος
.....................
.........................
Ο Όμηρος περιγράφει την κατοικία των Θεών, που βέβαια δεν είναι το βουνό Όλυμπος: Ομήρου Οδύσσεια: Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
...............................
...............................
Ας θυμηθούμε και ένα ηχητικό απόσπασμα από την ιστορική πλέον συνέντευξη του Γεωργίου Γκιόλβα, το 2003.

Συμβατική ημερομηνία 13 Ιουνίου. Ο μέγιστος ηγέτης των αιώνων, το κεραύνιο δόρυ και ο φωτοβόλος πυρσός του Ελληνισμού, το θείο τέκνο του Διός, ο Μέγας στρατηλάτης και κοσμοκράτωρ, ο Μέγιστος της οικουμένης Αλέξανδρος, το -323 εξέπνευσε στην Βαβυλώνα, σε ηλικία 33 ετών και ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ!!!

ΕΙΚΟΝΑ: Αλέξανδρος. Μαρμάρινο αντίγραφο του -1ου αιώνος, από το πρωτότυπο του Λύσιππου.  
Ένα από τα πιο ακριβή αντίγραφα. (Ny Carlsberg, Copenhagen).

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2020

ΑΜΦΙΑΡΑΕΙΟ ΩΡΩΠΟΥ

ΑΜΦΙΑΡΑΕΙΟ: Η ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
Κάπου 50 χμ βόρεια των Αθηνών, σε έναν τόπο μαγικό, κατάφυτο, με ποτάμι και νερά να αναβλύζουν παντού βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα θεραπευτικά κέντρα της Αρχαιότητας, αφιερωμένο στο ήρωα Αμφιάραο, που ήταν γνωστός για τις μαγικές και θεραπευτικές του ικανότητες.
Οι Αρχαίοι Έλληνες αντιμετώπιζαν την ίαση με τρόπο ολιστικό. Τα κέντρα ίασης ήταν σε τόπους πανέμορφους, γεμάτους εικόνες που μπορούσαν να γαληνεύουν. Ο οργανισμός έπρεπε να ιαθεί συνολικά "ψυχή τε και σώματι" μέσα από τα θέατρα, τα γυμνάσια, τους περιπάτους ανάμεσα σε βοτάνια και ιαματικά φυτά, την εγκοίμηση και τα όνειρα που έστελνε ο θεός.
Ο ασθενής δεν μαράζωνε με απαισιόδοξες σκέψεις μέσα στους πανέμορφους αυτούς χώρους αλλά ζούσε διαρκώς με την ελπίδα.
Κάθε μαντείο και θεραπευτήριο είχε κατά γενικό κανόνα και το θέατρο του για μουσικές και λογοτεχνικές εκδηλώσεις. Το θέατρο του Αμφιάρειου διαμορφώθηκε γύρω στα -190 και βρίσκεται ψηλότερα από τη Μεγάλη Στοά. Το κοίλον λαξεύτηκε στην πλαγιά του λόφου του οποίου σώζονται τα πώρινα εδώλια. Η στρογγυλή ορχήστρα έχει διάμετρο 12,36 μ. Στην ορχήστρα ο ιερεύς Νίκων τον -1ο αι. αφιέρωσε πέντε πλουσιοχτοισμένους μαρμάρινους θρόνους. Όλοι τους έχουν την επιγραφή "Νίκων Νίκωνος ιερεύς γενόμενος Αμφιαράωι". 
Εικόνα: Θέατρο του Αμφιαράειου όπου τελούνταν τα μεγάλα Αμφιαράεια.

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2020

ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2020 - 23, 24, 25, 26 Ιουλίου

Εκδηλώσεις τιμής προβολής και ανάδειξης της Ελληνικής θέασης του κόσμου -
Προμηθεϊκόν κάλεσμα
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2020 (23 - 26 ΙΟΥΛΙΟΥ) ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ
Τα Προμήθεια συμπληρώνουν φέτος 25 χρόνια σταθερής και γόνιμης παρουσίας στην προβολή και ανάδειξη του Ελληνικού Πνεύματος και Πολιτισμού. Λόγω των ιδιαίτερων φετινών συνθηκών και εξαιτίας της απαγορεύσεως εκδηλώσεων έως την 15η Ιουλίου, οι ημερομηνίες διεξαγωγής τους, μετατέθηκαν αναγκαστικά μερικές ημέρες αργότερα από τις συνηθισμένες και ορίστηκαν από 23 έως 26 Ιουλίου.
Οι προετοιμασίες έχουν ήδη ξεκινήσει.
Καλούνται όλα τα μέλη του συλλόγου ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ, αλλά και όσοι φίλοι επιθυμούν να συμμετέχουν, να προσέλθουν και να βοηθήσουν για την πραγματοποίηση των Προμηθείων 2020. Η παρουσία, στήριξη και βοήθεια όλων είναι σημαντική για την συνέχιση του μεγάλου αυτού θεσμού, της μεγαλύτερης Ελληνικής εορτής.
Έχοντας λοιπόν καλή διάθεση και πνεύμα συνεργασίας και ομόνοιας, ελάτε να διοργανώσουμε και να προετοιμάσουμε και τα φετινά Προμήθεια. Δίνοντας προτεραιότητα στα ιδεώδη, στις αξίες, στο χρέος απέναντι σε Θεούς και προγόνους, να βάλει ο καθένας μας ένα κομμάτι του εαυτού του, λιθαράκι στον δρόμο προς το Ιερό όρος, λιθαράκι στον δρόμο προς τον βωμό του χρέους μας!
Σας περιμένουμε όλους.
http://ermionh.blogspot.com/2020/06/2020-23-26.html

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2020

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2020

Διογένης: Η φιλοσοφία μου χάρισε την ετοιμότητα να αντιμετωπίσω οποιαδήποτε στροφή της μοίρας

Αυτό που πέτυχα με τη φιλοσοφία, ήταν να κάνω με τη θέλησή μου αυτά που οι άλλοι τα κάνουν επειδή φοβούνται τους νόμους.
Αριστοτέλης
(από τον Διογένη Λαέρτιο)
Ερωτηθείς τι παραπάνω έχουν οι φιλόσοφοι, είπε «αν καταργηθούν όλοι οι νόμοι θα ζούμε με τον ίδιο τρόπο».
Αρίστιππος
Η φιλοσοφία μου χάρισε την ετοιμότητα να αντιμετωπίσω οποιαδήποτε στροφή της μοίρας.
Διογένης
...........................
Η Φιλοσοφία ναι μεν δεν είναι πρακτική, αλλά μπορεί να δώσει κάλλιστα πρακτικές λύσεις σε πολλά καθημερινά προβλήματα. Αφορά την ανθρωπότητα και τον καθένα ξεχωριστά και σίγουρα δεν πρέπει να αγνοείται.
Είναι μια διαρκής ενασχόληση, ένα μάθημα ζωής, που απαιτεί - όχι μόνο από τους φιλοσοφικά μυημένους- δεκτικότητα και προσήλωση. Διαμορφώνει ήθος, προσφέρει γνώσεις, διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες, αλλάζει τον τρόπο οπτικής και προσέγγισης των πραγμάτων.
Πολλοί φιλόσοφοι έχουν καταφέρει να προσεγγίσουν έννοιες, που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα, και κανείς δε ξέρει πώς θα φτάναμε εμείς σε αυτές, αν δεν υπήρχαν εκείνοι.
Κατάφεραν να ερμηνεύσουν τον κόσμο, να προβλέψουν την πρώτη έκλειψη Ηλίου (ο Θαλής ο Μιλήσιος), να υπολογίσουν το ύψος των πυραμίδων (Θαλής ο Μιλήσιος), να εξηγήσουν βάσει των τεσσάρων στοιχείων (φωτιά, γη, αέρας, νερό) τη δημιουργία των όντων (Εμπεδοκλής), να διακρίνουν τα χαρακτηριστικά των πολιτευμάτων, και στη συνέχεια να καταλήξουν στο πιο αποτελεσματικό (Πλάτων και Αριστοτέλης) και να μιλήσουν για έννοιες που σήμερα είναι πια δεδομένες, όπως η δικαιοσύνη και η φιλία. Ιδίως για τη φιλία, έχει κάνει εκτενείς αναφορές ο Επίκουρος στις περίφημες Κύριες Δόξες του. Έθιξαν επίσης, ζητήματα πολιτικά, θρησκευτικά, ενώ μίλησαν σχεδόν με θετικό τρόπο και για το θάνατο (Στωικοί).
Η φιλοσοφία λοιπόν, κατάφερε στο πέρασμα των χρόνων να δημιουργήσει ένα πολύ ενδιαφέρον πεδίο ιδεολογικής ανάπτυξης, προβληματισμού και ερωτημάτων, διατηρώντας ακέραιη τη σχέση της με το χρόνο και την υπόστασή της.
Το ερώτημα λοιπόν είναι, γιατί απομακρύνθηκε ο άνθρωπος από αυτήν και όχι το αντίστροφο. Ιδίως ο Έλληνας.
Συνεπώς, πρέπει να πραγματοποιήσουμε μια στροφή, πίσω στο παρελθόν, και να βρεθούμε κοντά στις ρίζες μας, γιατί οι Ευρωπαίοι ήδη το έχουν κάνει. Να προσπαθήσουμε να έρθουμε κοντά στη δική μας γνώση. Αν θα είναι πλατωνική, αριστοτελική ή θα έχει άλλη φιλοσοφική καταγωγή, ας το αποφασίσει ο καθένας.

https://www.gnomikologikon.gr/ , https://filologika.gr/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αρχειοθήκη ιστολογίου