Ο Οδυσσέας, η Ασπίδα και ο Χρησμός της Τροίας

Πώς γεννήθηκε η σύγχυση με τον Αχιλλέα

Σύμφωνα με τον χρησμό, ο πρώτος Αχαιός που θα πατούσε το πόδι του στο έδαφος της Τροίας θα σκοτωνόταν. Όταν έφτασαν τα πλοία, ο Οδυσσέας, γνωρίζοντας τον χρησμό, πέταξε την ασπίδα του στην ακτή και πάτησε επάνω της, ώστε να μη θεωρηθεί ότι πάτησε πρώτος στο έδαφος. Ο Πρωτεσίλαος πήδηξε αμέσως μετά από το πλοίο του και πάτησε πρώτος πραγματικά το χώμα της Τροίας, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί, όπως προέλεγε ο χρησμός. Ένα κλασικό παράδειγμα της πονηριάς του Οδυσσέα και της μοιραίας εκπλήρωσης του χρησμού.

Το επεισόδιο δεν περιγράφεται στην Ιλιάδα του Ομήρου. Αναφέρεται σε μεταγενέστερες επικές και μυθογραφικές πηγές του Τρωικού Κύκλου. Στα αρχαϊκά Κύπρια Έπη, ο Πρωτεσίλαος παρουσιάζεται ως ένας αγνός, γενναίος και ορμητικός ήρωας που απλώς αψηφά τον κίνδυνο και τον χρησμό, επιλέγοντας συνειδητά να βγει πρώτος στην ακτή για να κερδίσει αιώνια δόξα, γνωρίζοντας το τίμημα. Η μεταγενέστερη παράδοση πρόσθεσε το στοιχείο της ασπίδας για να τονίσει ακόμη περισσότερο την αντίθεση ανάμεσα στην «πολυμήχανη» πονηριά του Οδυσσέα και την ορμητική φιλοπατρία του Πρωτεσίλαου.

Το τέχνασμα του Οδυσσέα με την ασπίδα το γνωρίζουμε κυρίως από μεταγενέστερες λατινικές πηγές και σχολιαστές της ύστερης Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, καθώς δεν σώζεται σε παλαιότερα έπη (Κύπρια Έπη). Οι βασικές πηγές από τις οποίες αντλούμε τις πληροφορίες είναι: 

O Ρωμαίος μυθογράφος Υγίνος (1ος / 2ος αι.) που είναι η πιο καθαρή και διάσημη πηγή για το περιστατικό. Αναφέρει ρητά ότι ο Οδυσσέας, γνωρίζοντας τον χρησμό, πέταξε την ασπίδα του στην ακτή και πήδηξε πάνω της. Ο Πρωτεσίλαος, βλέποντάς τον, νόμιζε ότι ο Οδυσσέας είχε πατήσει πρώτος στο έδαφος της Τροίας, με αποτέλεσμα να παρασυρθεί, να πηδήξει απευθείας στο χώμα και να σκοτωθεί.

Ο Γαλάτης - Ρωμαίος ποιητής Αυσόνιος  (4ος αι.) έγραψε ένα επιτύμβιο ποίημα για τον Πρωτεσίλαο, στο οποίο αναφέρει ξεκάθαρα το τέχνασμα του Οδυσσέα με την ασπίδα.

Ο λόγιος και γραμματικός του Βυζαντίου Ιωάννης Τζέτζης (Σχόλια στον Λυκόφρονα) (12ος αιώνας) διασώζει στα εκτενή σχόλιά του παλαιότερες μυθογραφικές παραδόσεις που έχουν χαθεί. Περιγράφει αναλυτικά πώς ο πολυμήχανος Οδυσσέας χρησιμοποίησε την εξυπνάδα του και παρέκαμψε τον χρησμό.

Γιατί συγχέεται η πράξη αυτή του Οδυσσέα, με τον Αχιλλέα;

Η σύγχυση ανάμεσα στον Οδυσσέα και τον Αχιλλέα ως προς το επεισόδιο με την ασπίδα δεν είναι Αρχαία, αλλά νεότερη, παιδαγωγική και αφηγηματική. Οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτιδα, ήταν εκείνη που έδωσε την αρχική προειδοποίηση για τον χρησμό, ενώ παράλληλα η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί το πιο διάσημο όπλο ολόκληρης της Ελληνικής Μυθολογίας. 

Σε μεταγενέστερη τέχνη και σχολικά βοηθήματα υπάρχει σύγχυση από εικονογραφία και παραφράσεις. Η σκηνή της απόβασης συχνά δείχνει τον Αχιλλέα σε περίοπτη θέση, χωρίς να αποσαφηνίζεται ποιος πατά πρώτος. Αυτό ευνόησε τη λανθασμένη ταύτιση.

Σε ορισμένες σύγχρονες, πρόχειρες αναδιατυπώσεις του μύθου στο διαδίκτυο, ακόμη και σε παλαιότερες εκδοχές ανοιχτών εγκυκλοπαιδειών, αναφέρεται εκ παραδρομής ότι «ο Οδυσσέας ή ο Αχιλλέας έριξε την ασπίδα». Αυτή η ανακρίβεια διαιωνίζει τη σύγχυση στους αναγνώστες.

Καμία Αρχαία πηγή δεν αποδίδει την πράξη της ασπίδας στον Αχιλλέα. Ο Αχιλλέας αναφέρεται ως ο κορυφαίος ήρωας. Ο ρόλος του είναι καθαρά πολεμικός. Γνωρίζει τη μοίρα του και δεν την αποφεύγει με τεχνάσματα. Η μεγαλοσύνη του έγκειται στην αποδοχή, όχι στην παράκαμψη. Αυτό είναι το δομικό στοιχείο του χαρακτήρα του. Ο Αχιλλέας μπαίνει στη μάχη ως ο απόλυτος πολεμιστής και δεν ξεγελά χρησμούς. Τους εκπληρώνει.

Όπου αναφέρεται το τέχνασμα με την ασπίδα (όπως είδαμε πιο πάνω), αποδίδεται ρητά στον Οδυσσέα.

https://www.theoi.com , https://topostext.org , https://www.historiascripta.org , https://www.facebook.com/groups/ , wikipedia/Protesilaus , wikipedia/ΚύπριαΈπη , wikipedia/Odysseus

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

Σφαιρικός Κεραυνός - Ένα Αίνιγμα που Αψηφά την Επιστήμη

Ο σφαιρικός κεραυνός είναι ένα σπάνιο, ανεξήγητο ατμοσφαιρικό ηλεκτρικό φαινόμενο που εμφανίζεται ως μια φωτεινή, αιωρούμενη σφαίρα κατά τη διάρκεια καταιγίδων. Σε αντίθεση με τον συνηθισμένο κεραυνό που διαρκεί κλάσματα του δευτερολέπτου, ο σφαιρικός κεραυνός μπορεί να παραμείνει ορατός από μερικά δευτερόλεπτα έως και πάνω από ένα λεπτό, κινούμενος αργά στον αέρα ή κατά μήκος επιφανειών.

Είναι σφαίρα με διάμετρο συνήθως από 10 έως 40 εκατοστά, με χρώμα που ποικίλλει όπως κόκκινο, κίτρινο, πορτοκαλί, μπλε ή λευκό. Αιωρείται και κινείται οριζόντια, ενώ έχει αναφερθεί ότι εισέρχεται ακόμη και σε κλειστούς χώρους. Υπάρχουν πολυάριθμες αναφορές αυτοπτών μαρτύρων που περιγράφουν σφαιρικούς κεραυνούς να περνούν μέσα από τοίχους, κλειστά παράθυρα ή τζάμια, συχνά χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος ή ζημιά. Αυτό είναι ένα από τα πιο αινιγματικά χαρακτηριστικά των αναφορών. Ακριβώς αυτές οι αναφορές για πέρασμα μέσα από συμπαγή εμπόδια είναι που έκαναν το φαινόμενο να φαίνεται υπερφυσικό, τροφοδοτώντας τις θεωρίες για «οντότητες» ή ανεξήγητες δυνάμεις. Εξαφανίζεται είτε αθόρυβα είτε με μια μικρή έκρηξη και χαρακτηριστική οσμή θείου ή όζοντος.

Ο όρος «σφαιρικός κεραυνός» είναι μια περιγραφική συμβατική ετικέτα που δόθηκε επειδή το φαινόμενο εμφανίζεται σχεδόν πάντα κατά τη διάρκεια καταιγίδων και έχει σφαιρικό σχήμα. Οι επιστήμονες δεν έχουν αποκρυπτογραφήσει πλήρως τη φύση του. Η συμβατική αυτή ονομασία δόθηκε για να κατηγοριοποιηθούν εκατοντάδες ιστορικές αναφορές.

Ο σφαιρικός κεραυνός είναι ένα αυτόνομο φωτεινό φαινόμενο που εκπέμπει δικό του φως, παράγει θερμότητα, αλληλεπιδρά με το περιβάλλον και γίνεται ορατό με γυμνό μάτι από πολλούς παρατηρητές ταυτόχρονα. Πολλοί αυτόπτες μάρτυρες περιγράφουν ότι ο σφαιρικός κεραυνός φαίνεται να αποφεύγει εμπόδια, να στρίβει σε διαδρόμους ή να ακολουθεί ανθρώπους.

Όταν η επιστήμη δεν έχει μια πλήρη, οριστική και εργαστηριακά αποδεδειγμένη απάντηση για κάτι, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο η πραγματικότητα να ξεπερνά τα σημερινά μας πλαίσια. Ονομασίες όπως «σφαιρικός κεραυνός», «σκοτεινή ύλη» ή «σκοτεινή ενέργεια» είναι ουσιαστικά επιστημονικές παραδοχές που λένε ότι «Βλέπουμε ένα αποτέλεσμα, αλλά δεν γνωρίζουμε την πλήρη του αιτία».

Ενώ όλες οι υποθέσεις, από άγνωστη φυσική συμπαντικών διαστάσεων μέχρι τεχνολογία ή άγνωστες μορφές ενέργειας, μπορούν να σταθούν ως θεωρητικά σενάρια, η επιστήμη λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο κανόνα. Απορρίπτει ή βάζει στην άκρη υποθέσεις για τις οποίες δεν υπάρχουν μετρήσιμα στοιχεία, προτιμώντας τις εξηγήσεις που βασίζονται σε όσα στοιχεία ήδη γνωρίζουμε μέχρι τώρα, για την ύλη και την ενέργεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι η επιστήμη κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Σημαίνει απλώς ότι κινείται βήμα-βήμα με βάση τα εργαλεία που τώρα διαθέτει.

Ίσως μια μέρα, με την πρόοδο της τεχνολογίας και την επιστημονική έρευνα, να καταφέρουμε να ξεκλειδώσουμε τα μυστικά του. Μέχρι τότε, ο σφαιρικός κεραυνός θα παραμένει ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια. Αν η ιστορία μας έχει διδάξει κάτι, είναι ότι αυτό που σήμερα ονομάζουμε «πάνω από τις γνώσεις του ανθρώπου», στο μέλλον μπορεί να αποδειχθεί μια εντελώς νέα πτυχή της πραγματικότητας που απλώς δεν είχαμε ακόμα τα μάτια ή τα όργανα να δούμε.

Εσείς τι πιστεύετε για τον σφαιρικό κεραυνό;

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

Οι Γνωστικές Δυνάμεις της Ψυχής

Ο Μιλτιάδης μας εξηγεί και ο Αλκαίος, η Δήμητρα και ο Εκαταίος σχολιάζουν τις γνωστικές δυνάμεις της ψυχής.

Δεύτερο Μέρος

Ομηρικός Κύκλος

Η Αρχιτεκτονική της Αυτόνομης Ψυχής

Η ευτυχία του ανθρώπου είναι αποκλειστικά εσωτερική υπόθεση. Αλίμονο αν η ευτυχία του καθενός εξαρτάται από κάποιον άλλον άνθρωπο.

Η ευτυχία, όταν γίνεται εξάρτημα στα χέρια ενός άλλου ανθρώπου, παύει να είναι καταφύγιο και μετατρέπεται σε ομηρία. Γίνεται ένας εύθραυστος κόσμος, έτοιμος να ραγίσει με την παραμικρή ανάσα ή την απομάκρυνση του άλλου. Αλίμονο πράγματι στον ταξιδιώτη της ζωής που αφήνει το τιμόνι της δικής του γαλήνης σε άλλα χέρια, γιατί τότε καταδικάζει τον εαυτό του σε μια διαρκή συναισθηματική εξορία.

Οι Στωικοί φιλόσοφοι, όπως ο Επίκτητος και ο Μάρκος Αυρήλιος, μας δίδαξαν την εσωτερική αρχιτεκτονική της ευτυχίας. Η ουσιαστική ευτυχία (η ευδαιμονία) ορίστηκε ως η κατάσταση της ψυχής που δεν κλονίζεται από τις εξωτερικές συνθήκες.

Η ψυχή του ανθρώπου είναι ένας εσωτερικός ναός. Αν τα θεμέλια αυτού του ναού χτιστούν πάνω στις διαθέσεις, τις αποφάσεις ή την αναγκαία παρουσία κάποιου άλλου, ο ναός είναι καταδικασμένος να καταρρεύσει.
Η αληθινή ευτυχία δεν είναι ένα δώρο που μας προσφέρεται από έξω, αλλά μια εσωτερική πηγή που αναβλύζει από την αυτογνωσία, την αποδοχή και την εσωτερική αρμονία. Είναι η ικανότητα να στέκεσαι μόνος σου κάτω από τον έναστρο ουρανό και να νιώθεις πλήρης, όχι επειδή δεν σου λείπει τίποτα, αλλά επειδή δεν σου λείπει ο εαυτός σου.

Αυτή η εσωτερική αυτονομία δεν είναι ούτε εγωισμός ούτε άρνηση του ερωτικού πάθους. Δεν σημαίνει πως ο άνθρωπος γίνεται μια ψυχρή, απόρθητη ακρόπολη που φοβάται να αγγίξει ή να αγγιχτεί. Το να έχεις βρει την ευτυχία μέσα σου δεν σε εμποδίζει να βουτήξεις με ορμή στη δίνη του έρωτα. Αντιθέτως, σε προστατεύει από το να πνιγείς μέσα σε αυτήν. Ο εγωιστικός έρωτας απαιτεί από τον άλλον να γίνει ή σωτηρία του, ή το κτήμα του, ενώ η αυτόνομη ψυχή, προσφέρει το περίσσευμα της εσωτερικής της πληρότητας. Έτσι το πάθος παύει να είναι αγώνας επιβίωσης και γίνεται γιορτή χωρίς αλυσίδες

Όσοι δεν τα έχουν βρει με τον εαυτό τους, αδυνατούν να συλλάβουν αυτή την αλήθεια. Αναζητούν έναν σύντροφο όχι για να μοιραστούν το φως τους, αλλά επειδή τρέμουν τη σιωπή και τη μοναξιά τους, γαντζώνονται από τον άλλον με την ελπίδα ότι θα τους χαρίσει την ευτυχία, που οι ίδιοι αρνούνται να χτίσουν. Και όταν η ψευδαίσθηση καταρρεύσει, αρνούνται να αναλάβουν την δική τους ευθύνη και με ευκολία καταφεύγουν στο «εσύ φταις», φορτώνοντας στον άλλον το βάρος μιας εσωτερικής ερημιάς που μόνο οι ίδιοι θα μπορούσαν να ανθοφορήσουν.

Όταν η ευτυχία σου εξαρτάται αποκλειστικά από κάποιον άλλον, αυτό που ονομάζεις «αγάπη» κινδυνεύει να γίνει και πολλές φορές γίνεται ανάγκη, εξάρτηση και φόβος μήπως χάσεις την πηγή της χαράς σου. Αντίθετα, όταν δύο αυτόνομοι άνθρωποι, γεμάτοι από το δικό τους εσωτερικό φως και γαλήνη συναντιούνται, δεν ζητούν ο ένας από τον άλλον να τους «σώσει» ή να τους «συμπληρώσει». Συναντιούνται σαν δύο ολόκληροι κόσμοι. Η παρουσία του άλλου δεν είναι η προϋπόθεση της ευτυχίας, αλλά η ομορφιά της μοιρασιάς της. Όπως δύο δέντρα που μεγαλώνουν δίπλα-δίπλα, οι ρίζες τους είναι αυτόνομες και βαθιές, αλλά τα κλαδιά τους μπλέκονται στον ίδιο αέρα και τα φύλλα τους τραγουδούν το ίδιο τραγούδι.

Το να είναι η ευτυχία εσωτερική υπόθεση δεν σημαίνει απομόνωση ή σκληρότητα απέναντι στους άλλους. Σημαίνει συνάντηση με τον Εαυτό και σοφία. Σημαίνει πως κατανοείς ότι ο μόνος άνθρωπος με τον οποίο θα περάσεις κάθε δευτερόλεπτο της ζωής σου, από την πρώτη μέχρι την τελευταία σου αναπνοή, είσαι εσύ και μόνο εσύ ξέρεις πως πραγματικά νιώθεις σε κάθε πτυχή της ζωής σου. Η ευτυχία είναι η τέχνη του να είσαι σε ειρήνη με τη σιωπή σου, να αντέχεις τη μοναξιά σου και να τη μεταμορφώνεις σε μοναχικότητα. Μια κατάσταση πληρότητας όπου η παρουσία του άλλου είναι ευλογία, αλλά η απουσία του δεν είναι η καταστροφή.

Ίσως αυτή η στάση ζωής να φαντάζει δύσκολη και ναι, είναι δύσκολη όταν λείπει η αυτογνωσία και η αυτοκριτική. Και σε έναν κόσμο μαθημένο να λειτουργεί με την ευκολία της εξάρτησης, μάλλον τέτοια «δέντρα» σπανίζουν γύρω μας. Όμως, η γνώση αυτής της σπανιότητας δεν είναι λόγος συμβιβασμού. Είναι η υπέρτατη προστασία σου. Ακόμα κι αν ένα παρόμοιο δέντρο αργήσει να φανεί στον ορίζοντα, η δική σου ρίζα παραμένει βαθιά και ο ίσκιος κάτω από τα δικά σου κλαδιά είναι πάντα ένας τόπος γαλήνης, ελευθερίας και εσωτερικού φωτός.

Η «Αρχιτεκτονική της Αυτόνομης Ψυχής» θα μπορούσε να είναι ένας φιλοσοφικός όρος που περιγράφει πώς ένας άνθρωπος χτίζει τον εσωτερικό του κόσμο για να παραμείνει ανεξάρτητος, ισορροπημένος και αυθεντικός, μακριά από εξωτερικές πιέσεις και την κάθε χειραγώγηση. Δεν πρόκειται για στάσιμη κατάσταση, αλλά για μια συνεχή εσωτερική «οικοδόμηση» με θεμέλια της αυτόνομη ψυχική αυτογνωσία.

Η αυτονομία της ψυχής προσφέρει την ικανότητα να βιώνετε τον πόνο χωρίς να καταρρέει η προσωπικότητά σας. Λειτουργεί ως εσωτερική πυξίδα για την λήψη αποφάσεων με βάση το προσωπικό σας ηθικό σύστημα και όχι την κοινή γνώμη. Μετατρέπει την μοναξιά σε γόνιμο χώρο δημιουργίας και στοχασμού για το ξεκαθάρισμα των πεποιθήσεων. Έτσι διαχωρίζετε ποιες ιδέες είναι πραγματικά δικές σας και ποιες σας επιβλήθηκαν από την οικογένεια ή την κοινωνία. 

Μια αυτόνομη ψυχή δεν κατηγορεί τις συνθήκες. Γίνετε ο αποκλειστικός ρυθμιστής της μοίρας της. Το φιλτράρισμα των πληροφοριών και των ερεθισμάτων προσφέρει τη μέγιστη δυνατή ελευθερία να είστε ο εαυτός σας, ακόμα και όταν όλος ο κόσμος ζητά να γίνετε κάποιος άλλος.

Σείριος (Χ.Γ.)

----------------------------------------------

Η Δύναμη της Ευδαιμονίας - Καταστάσεις Ροής και Γνώση του Εαυτού 

Τα περισσότερα προβλήματά του ο άνθρωπος τα δημιουργεί μόνος του (Δημόκριτος)

Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ, ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΝΑ ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ. Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΜΟΝΟ ΑΝΟΗΣΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΦΕΡΝΕΙ.

Θεά Αθηνά, Κόρη του Κεραυνού

Ιωάννης Αντιώτης / Ioannis Antiotis

Η Λογική και η Φύση ως Κριτήρια της Αλήθειας

Η λογική ελέγχει αν μια σκέψη είναι δομημένη σωστά, αλλά χρειάζεται την παρατήρηση και την εμπειρία για να επιβεβαιώσει το περιεχόμενό της. Στις φυσικές επιστήμες, το κριτήριο της αλήθειας απαιτεί παρατήρηση, πειράματα, επαλήθευση. Η λογική εξασφαλίζει ότι τα συμπεράσματά μας είναι έγκυρα από τις υποθέσεις χωρίς αντιφάσεις. Αν οι κανόνες της λογικής παραβιαστούν, η πρόταση είναι ψευδής ή ασυνάρτητη.

Η φύση; Είναι κριτήριο της αλήθειας; Ενώ η λογική εξασφαλίζει την εσωτερική συνέπεια των σκέψεών μας, η φύση, δηλαδή η αντικειμενική πραγματικότητα, είναι ο τελικός «κριτής» για το αν οι θεωρίες μας ισχύουν στον πραγματικό κόσμο. Πώς λειτουργεί η Φύση ως Κριτήριο. Στις φυσικές επιστήμες, μια θεωρία θεωρείται αληθής μόνο αν επιβεβαιώνεται από παρατηρήσεις και πειράματα στη φύση. Αν η φύση συμπεριφέρεται διαφορετικά από αυτό που προβλέπει η θεωρία, η θεωρία είναι ψευδής. 

«Δεν έχει σημασία πόσο όμορφη είναι η θεωρία σου, ούτε πόσο έξυπνος είσαι. 

Αν δεν συμφωνεί με το πείραμα, δηλαδή τη φύση, είναι λάθος.» 

Richard Feynman

Η φύση υπάρχει και παρέχει δεδομένα, αλλά η ερμηνεία τους απαιτεί ανθρώπινη νόηση και λογική, ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις, επιθυμίες ή ιδεολογίες. Η αλήθεια για τον φυσικό κόσμο απαιτεί τη συνεργασία και των δύο. Η λογική διαμορφώνει την υπόθεση και η φύση τη δοκιμάζει.

Όπως διατύπωσε ο φιλόσοφος Karl Popper, μια επιστημονική θεωρία δεν μπορεί ποτέ να «αποδειχθεί» οριστικά αληθής για πάντα. Μπορεί μόνο να υποστηρίζεται ισχυρά, μέχρι να βρεθεί ένα δεδομένο που θα τη διευρύνει, ή θα την διαψεύσει.

Αλλά αν η αλήθεια είναι προσωρινή, σημαίνει ότι στο μέλλον μπορεί να αλλάξει, άρα η προσωρινή αλήθεια, δεν ήταν αλήθεια. Το μπέρδεμα προκύπτει επειδή συγχέουμε την Αντικειμενική Αλήθεια με την Ανθρώπινη Γνώση. Η Αντικειμενική Αλήθεια είναι Αμετάβλητη. Η πραγματικότητα, οι νόμοι της φύσης και τα γεγονότα δεν αλλάζουν επειδή αλλάζει η γνώμη μας. Η Γη περιφερόταν γύρω από τον Ήλιο ακόμα κι όταν όλοι πίστευαν το αντίθετο. Η ίδια η Αλήθεια δεν είναι ποτέ προσωρινή. Η Ανθρώπινη Γνώση είναι Προσωρινή. Αυτό που αποκαλούμε «επιστημονική αλήθεια» μιας εποχής είναι στην πραγματικότητα το καλύτερο μοντέλο που διαθέτουμε για να περιγράψουμε την αλήθεια με βάση τα δεδομένα που έχουμε εκείνη τη στιγμή.

Η απόλυτη Αλήθεια υπάρχει. Εμείς βρισκόμαστε στο σκοτάδι και κρατάμε έναν φακό, τις θεωρίες μας. Καθώς δυναμώνει ο φακός, νέα εργαλεία, καλύτερη λογική, βλέπουμε όλο και περισσότερες λεπτομέρειες του δωματίου. Το δωμάτιο, “Αλήθεια”, δεν αλλάζει. Η εικόνα που σχηματίζουμε εμείς γίνεται όλο και πιο καθαρή.

Αν αναζητάμε την Αντικειμενική Αλήθεια, τότε οτιδήποτε μεταβάλλεται, καταρρέει ή εξαρτάται από τα όρια της εκάστοτε εποχής, δεν είναι η ίδια η Αλήθεια, αλλά οι ανθρώπινες υποθέσεις γι' αυτήν. Αυτό το συμπέρασμα οδηγεί τη φιλοσοφία σε μια πολύ καθαρή διάκριση ανάμεσα στην αντικειμενική πραγματικότητα και στον τρόπο που την προσλαμβάνουμε. Η Αντικειμενική Αλήθεια δεν εξελίσσεται, δεν βελτιώνεται και δεν αλλάζει γνώμη. Είναι ανεξάρτητη από τον άνθρωπο. Η βαρύτητα λειτουργούσε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και πριν την περιγράψει ο Νεύτωνας.

Η κατάρρευση των θεωριών του παρελθόντος δεν αποδεικνύει ότι η αλήθεια είναι σχετική. Αποδεικνύει ότι οι ανθρώπινες κατασκευές ήταν ατελείς. Το Συμπέρασμα είναι ότι η αντικειμενική αλήθεια υπάρχει και είναι μία. Ο άνθρωπος, λόγω της εξελικτικής και τεχνολογικής του φύσης, δεν κατέχει την αλήθεια ως «κτήμα», αλλά τη μεταχειρίζεται ως όριο στο οποίο πλησιάζει, απορρίπτοντας κάθε φορά τις αυταπάτες του παρελθόντος. 

Σήμερα πιστεύεις ότι υπάρχουν αλήθειες που χρειάζονται αναθεώρηση;

Σείριος (Χ.Γ.)

------------------------------------------------

ΕΦΑΡΜΟΣΤΕ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ 

Ο ΑΛΗΘΕΣΤΕΡΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

«ΜΥΘΟΥ ΜΕΝ ΣΧΗΜΑ ΕΧΟΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΕΣΤΙ» 

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ Η ΦΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

ΤΟ ΨΕΜΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟ ΝΤΥΜΕΝΟ ΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΑ ΤΕΡΤΙΠΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Εκπομπή από το αρχείο των Φρυκτωριών 2014. Νίκος Καλογερόπουλος, ο ΕΛλην στις ΕΣ-ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

(Ρύθμιση έναρξης από το 57:19.  Μπορείτε να το παρακολουθήσετε ολόκληρο.)

Φρυκτωρίες Τηλεοπτικός και Διαδικτυακός Σταθμός

Προσωπική Εξέλιξη μέσω Γνώσης και Επίγνωσης

Υπάρχουμε για να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε. Η φύση μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας μέσα στην οποία λειτουργούμε αποκαλύπτει πώς θα πρέπει να παίρνουμε καλύτερα τα μαθήματα μας. Αυτό συμβαίνει επειδή σε κάποιο επίπεδο, επιλέγουμε τις συνθήκες της ζωής μας για να διευκολύνουμε καλύτερα την εξέλιξή μας. 

Η εξέλιξη προχωρά πιο αποτελεσματικά όταν γίνεται πλήρης χρήση όλων των διαθέσιμων πόρων, φυσικών και μεταφυσικών.

Η προσπάθεια εξέλιξης ενώ τηρούμε ένα καθαρά φυσικό παράδειγμα οδηγεί σε περιττό πόνο, τριβές και παρεμβολές. Η προσπάθεια εξέλιξης ενώ ακολουθούμε μόνο μια μεταφυσική προοπτική οδηγεί σε στασιμότητα, ευαλωτότητα και νωθρότητα. Αλλά ο συνδυασμός και των δύο για τη δημιουργία ενός ισορροπημένου παραδείγματος και προσέγγισης στη ζωή έχει ως αποτέλεσμα την αποτελεσματική μάθηση και εξέλιξη.

Υπάρχουμε στη γη για να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε τόσο με φυσικά όσο και με μεταφυσικά μέσα, μεταμορφώνοντας τόσο τον εαυτό μας όσο και το περιβάλλον μας σύμφωνα με τη θεϊκή δομή. Η αλλαγή του περιβάλλοντος είναι απλώς το φυσικό αποτέλεσμα μιας ανώτερης θετικής μεταφυσικής αιτίας, η δημιουργική εισροή ανώτερων ενεργειών που οδηγούν σε προσωπικές δράσεις που αλλάζουν το περιβάλλον με τρόπο που διευκολύνει την εξέλιξη όλων.

Αλλαγή του εαυτού σημαίνει προσωπική εξέλιξη μέσω της απόκτησης γνώσης και επίγνωσης. Έτσι, ο στόχος της φυσικής ύπαρξης είναι η προσωπική εξέλιξη βοηθώντας και τους άλλους να εξελιχθούν, ανεξάρτητα από την πολικότητα.

από την ιστοσελίδα του Montalk μέσω bibliotecapleyades.net

----------------------------------

Δημιουργία Αληθινής Πραγματικότητας 

Δημιουργία Αληθινής Πραγματικότητας

Ενσαρκώνεστε σε αυτή τη ζωή για να μάθετε ένα συγκεκριμένο σύνολο προκαθορισμένων μαθημάτων. Μέσω της συγχρονικότητας, ο Ανώτερος Εαυτός σας καθοδηγεί τη ροή της ζωής σας σε αρχετυπικό επίπεδο για να εισαγάγει αυτά τα μαθήματα όταν είστε έτοιμοι να τα μάθετε. Εναπόκειται σε εσάς, μέσω της ελεύθερης βούλησής σας, να καθορίσετε πώς θα μετατρέψετε αυτά τα αρχετυπικά σενάρια σε συγκεκριμένες εμπειρίες. Εσείς επιλέγετε πώς θα μάθετε τα μαθήματά σας, τον εύκολο τρόπο που βασίζεται στην επίγνωση ή τον δύσκολο τρόπο που βασίζεται στην άγνοια.

Υπό ιδανικές συνθήκες, μαθαίνετε πάντα αυτά τα μαθήματα με τον ευκολότερο τρόπο, ο οποίος είναι ένας τρόπος που ευθυγραμμίζεται περισσότερο με τη νοοτροπία του Ανώτερου Εαυτού, μια ενάρετη πνευματική θέση προικισμένη με επίγνωση και διάκριση. Αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ξεστρατίσετε. Επειδή έχετε ελεύθερη βούληση, μπορείτε να διαπράξετε «λάθη». Ακόμα χειρότερα, υπάρχουν αρνητικές δυνάμεις για να σας ξεγελάσουν και να σας χειραγωγήσουν ώστε να παρεκκλίνετε όσο το δυνατόν περισσότερο από την πορεία της ζωής σας. Δεν υπάρχει λάθος μονοπάτι στη ζωή, καθώς όλα οδηγούν στο να πάρετε τα ίδια μαθήματα στο τέλος. Παρ' όλα αυτά, όσο περισσότερο παρεκκλίνετε από την ευκολότερη πορεία, τόσο πιο μακρύς, περίπλοκος και επώδυνος είναι ο δρόμος προς την εκμάθηση ενός συγκεκριμένου μαθήματος.

Έτσι, για κάθε δεδομένο μάθημα, επιλέγετε τον βαθμό επώδυνης ταλαιπωρίας που είναι απαραίτητος για να το μάθετε. Αν επιλέξετε με διάκριση, δεν είναι απαραίτητο κανένα βάσανο. Όσο πιο αδαής είστε, τόσο πιο επώδυνος είναι ο αγώνας σας. Ο πόνος, η αγωνία και η ταλαιπωρία από την άγνοια είναι αυτά από τα οποία τρέφονται οι αρνητικές δυνάμεις. Έχουν συμφέρον να σας χειραγωγήσουν ώστε να κάνετε επιλογές χωρίς γνώση. Αντί να γυρίσετε σπίτι από έναν καθαρό και ίσιο αυτοκινητόδρομο, σας ξεγελούν ώστε να κάνετε μια μεγάλη παράκαμψη με πολλά διόδια στην πορεία.

Η σωστή χρήση της εκδήλωσης και του αιτήματος είναι να σας βοηθήσει να μάθετε τα μαθήματά σας όσο το δυνατόν πιο εύκολα. Επειδή η εκμάθηση μαθημάτων είναι το μόνο που έχει σημασία, δεν υπάρχει καμία αρετή στο να επιλέγετε τον πιο επώδυνο αγώνα για την επίτευξή τους. Αυτό είναι στην πραγματικότητα ένα σημάδι άγνοιας. Ιδανικά, η εκμάθησή τους θα πρέπει να είναι διασκεδαστική, και αν έχετε επίγνωση και αξιοποιείτε σωστά τη γνώση που έχετε αποκτήσει, η μάθηση θα είναι πράγματι διασκεδαστική.

Δεν πρέπει όλα τα μαθήματα να βιώνονται με πόνο, επειδή είναι προφανές ότι οι έξυπνοι άνθρωποι μπορούν να μάθουν από τα λάθη των άλλων. Αυτό προκύπτει από την ιδέα ότι, στην πραγματικότητα, είμαστε όλοι «ένα» σε ένα θεμελιώδες επίπεδο ψυχής, και το να μαθαίνουμε από τα λάθη των άλλων είναι μια πράξη που καταδεικνύει την σωστή κατανόηση αυτής της αρχής. 

Το να πρέπει πάντα να βιώνει κανείς κάτι αρνητικό για τον εαυτό του είναι ένα σημάδι ότι είναι ξεχωριστός, μόνος και πιο ατομικοποιημένος από ό,τι είναι πραγματικά. Το τίμημα αυτής της άγνοιας είναι ότι πρέπει να υποφέρεις μέσα από μια οδυνηρή εμπειρία. Η εμπειρία είναι ένα μέσο για να μάθεις ένα μάθημα. Όσοι κάνουν την εμπειρία τον τελικό στόχο ακολουθούν το αρνητικό μονοπάτι.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να τερματίσεις τον πόνο ενός άσκοπα επίπονου μονοπατιού. Είτε αγωνίζεται κανείς να επιστρέψει στον σωστό δρόμο (όπως η ολοκλήρωση καρμικών ζητημάτων ή η εξάλειψη υποσυνείδητων προγραμμάτων), είτε αγνοεί τον πόνο και συνεχίζει την παράκαμψη νομίζοντας ότι όλα είναι καλά. Το τελευταίο μονοπάτι είναι αυτό, όπου τα σοβαρά προβλήματα αγνοούνται αντί να αντιμετωπίζονται και να ξεπερνιούνται.

Εάν έχετε κάνει μια κακή επιλογή στη ζωή και αυτή τη στιγμή αγωνίζεστε οδυνηρά εξαιτίας αυτής της επιλογής, το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να σταματήσετε να παρεκκλίνετε ακόμη περισσότερο. Πρέπει να σφίξετε τα δόντια σας και να προχωρήσετε σταδιακά προς τη σωστή κατεύθυνση. Μπορεί να είναι δύσκολο να το κάνετε αυτό, αλλά το να προχωρήσετε με δέσμευση στην επίγνωση και τη διάκριση είναι η μόνη μόνιμη λύση.

Όσοι βρίσκονται στο αρνητικό μονοπάτι είναι αυτοί που έχουν επιλέξει την παράκαμψη, το μονοπάτι του χωρισμού, και έχουν αποδεχτεί τον αγώνα που προκύπτει ως τρόπο ζωής. Αντί να επιστρέψουν στον σωστό δρόμο, σκληραίνουν τον εαυτό τους για να αντιμετωπίσουν τον πόνο και τραβούν και άλλα όντα εκτός πορείας. Η υποκειμενικότητά τους τους ξεγελάει κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι οι φανταστικές ερμηνείες της πραγματικότητας είναι αντικειμενικές.

Η εκδήλωση και το αίτημα είναι μέθοδοι που έχετε στη διάθεσή σας για να σας βοηθήσουν να παραμείνετε σε έναν ομαλό δρόμο ή για να σας βοηθήσουν να επιστρέψετε αν έχετε ξεστρατίσει. Μόλις βρεθείτε σε αυτόν τον δρόμο, πρέπει να προχωρήσετε. Η εκδήλωση και το αίτημα είναι βοηθητικές μέθοδοι που συνοδεύουν την κύρια ώθηση της ύπαρξής σας, η οποία συνίσταται στην ενεργό χρήση της γνώσης για να εξελιχθείτε και να συγκεντρώσετε περισσότερη γνώση, για να αλλάξετε το περιβάλλον σας, κάτι που βοηθά και άλλα όντα να εξελιχθούν.

Στην πράξη, ωστόσο, ο Ανώτερος Εαυτός σας τελικά αποφασίζει τι είναι καλύτερο για εσάς. Εάν η προσπάθειά σας για Δημιουργία Πραγματικότητας έρχεται σε σύγκρουση με την κρίση του Ανώτερου Εαυτού σας, δεν θα καταφέρετε να αποκτήσετε αυτό που θέλετε. Συχνά αργότερα θα διαπιστώσετε ότι αυτό που θέλατε θα ήταν πραγματικά κακή ιδέα αν το είχατε αποκτήσει.

από την ιστοσελίδα του Montalk μέσω bibliotecapleyades.net

--------------------------------

Ανώτερος Εαυτός

 Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Επτά μυστικά για να γνωρίσετε τον Ανώτερο Εαυτό σας

Συγχρονικότητα - Ο Νόμος της Έλξης και της Εκδήλωσης 

ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΕΣΩ ΕΝΟΣ ΚΩΔΙΚΑ ΑΡΙΘΜΩΝ

Η ΣΥΓΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ

Ο ΑΛΛΟΣ ΜΑΣ ΕΑΥΤΟΣ, Ο ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ  

Η Ζωή Παρομοιάζεται με Παιχνίδι Όπου οι Εμπειρίες Γίνονται Μαθήματα και η Αναζήτηση του Εαυτού Είναι ο Στόχος

Το ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΌΣ, σκοπό έχει την άνοδο των δονήσεων...

...και έστω ένα λιθαράκι προς την πνευματική ανόρθωση, μέσα από την σοφία του Ελληνικού Πνεύματος, ξαναβρίσκοντας την χαμένη μας ταυτότητα.

Φίλοι μου. Το ιστολόγιο αυτό, από το 2010 που γεννήθηκε έχει ένα συγκεκριμένο ύφος ως προς την μορφή των αναρτήσεων και μια σταθερή “γραμμή πλεύσης” ως προς την θεματολογία του. Ασχολούμαι με θέματα ιστορίας φιλοσοφίας και εναλλακτικής αναζήτησης μόνο, όπως από την αρχή επισημαίνω στην περιγραφή του προφίλ ΕΔΩ

Αυτό οι παλαιοί επισκέπτες το γνωρίζουν και επειδή με την πάροδο των ετών το κοινό ανανεώνεται, θα ήθελα να ενημερώσω και τους νέους φίλους της σελίδας. Στο ιστολόγιο δεν θα βρείτε θέματα επικαιρότητας και ειδικά θέματα δυσάρεστα κάθε είδους, ή τραγικά, που αυτά είναι και τα περισσότερα που συμβαίνουν ή που προβάλλονται καθημερινά. Βεβαίως με ενδιαφέρει το τι συμβαίνει στη χώρα μας σε όλους τους τομείς και στον υπόλοιπο κόσμο και φυσικά επηρεάζομαι απ' όλα αυτά. Όμως δεν θα τα αναπαράγω εδώ. Δεν είναι δημοσιογραφικό το μπλόγκ. Υπάρχουν πάρα πολλά άλλα μέσα που εξειδικεύονται στον τομέα της ενημέρωσης και της επικαιρότητας.

Το ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ, σκοπό έχει την άνοδο των δονήσεων της ψυχής, αυτό νομίζω είναι ολοφάνερο, και όχι την πρόκληση αρνητικών συναισθημάτων που μαυρίζουν την αύρα. Χαίρομαι ιδιαίτερα για τη συμμετοχή σας, όμως για να παραμένει το ιστολόγιο πιστό στη θεματολογία του, παρακαλώ αποφύγετε την επικόλληση ολόκληρων κειμένων από άλλες ιστοσελίδες ή την δημοσίευση άσχετων συνδέσμων στα σχόλια. Τα σχόλια προορίζονται για σύντομες απόψεις και ουσιαστική συζήτηση σχετική με το θέμα της κάθε ανάρτησης.

Σας ευχαριστώ για την κατανόηση.

Σείριος (Χ.Γ.) 

Για να θεραπευθούμε, ως λαός, χρειάζεται να επιστρέψουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε!!!

Το αρχέτυπο της θεάς Αθηνάς - Γνώση, Σοφία, Αρετή, Ηθική 

και η επιστροφή του Οδυσσέα / Ελληνισμού στην Ιθάκη της Αρχαίας Παράδοσης με νέα ματιά.

Αθηνά Δέσποινα Πόταρη - Athena Despoina Potari

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΤΕΡΟΥ ΑΡΧΕΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΚΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ~ΕΚΕΙΝΗΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΑΜΕ ~ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΑΓΝΗ ΘΕΑ!

ΗΜΕΡΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ~ ΜΑΣ ΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΘΗΛΥΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑΡΧΑΙΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΠΩΣ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΡΧΕΤΥΠΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΦΟΡΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΜΑΣ!

ΣΗΜΕΡΑ ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΜΝΕΙ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΕΙ ΕΥΛΑΒΙΚΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!

ΕΤΣΙ ΚΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ~ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ, ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ , ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ! ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ!

ΤΟΝ ΜΙΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΟ ΝΟΣΤΟ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ , ΕΛΕΥΘΕΡΑ , ΑΓΑΘΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!

~ * ~

https://www.facebook.com/Athenoa

Τα Παναθήναια

Τα Παναθήναια εορτάζονταν κατά τον μήνα Εκατομβαιώνα, τον πρώτο μήνα του αττικού ημερολογίου, που σήμερα αντιστοιχεί στα τέλη Ιουλίου με μέσα Αυγούστου.

Υπήρχαν δύο μορφές της εορτής. Τα Μικρά Παναθήναια και τα Μεγάλα Παναθήναια.

Τα Μικρά Παναθήναια τελούνταν κάθε χρόνο και η κύρια ημέρα των εορτασμών ήταν η 28η Εκατομβαιώνος, δηλαδή στα τέλη Ιουλίου σήμερα, η οποία θεωρούνταν η ημέρα γενεθλίων της θεάς Αθηνάς.

Τα Μεγάλα Παναθήναια τελούνταν κάθε τέσσερα χρόνια, το τρίτο έτος κάθε Ολυμπιάδας, με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Η γιορτή διαρκούσε από τις 23 έως τις 30 Εκατομβαιώνος, περίπου 8-12 ημέρες στα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου με το σημερινό ημερολόγιο, με αποκορύφωμα την 28η του μηνός, όπου πραγματοποιούνταν η μεγάλη πομπή και η παράδοση του πέπλου στο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου.

 

 ---------------------------------

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ

Πως οι Αρχαίοι Έλληνες Βίωναν την Ένωση με το Θείο

ΤΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΥΗΜΕΡΟΣ ΑΤΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η ΜΗΤΙΣ, ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΡΟΝΗΣΗΣ. ΜΟΝΟ Η ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ.

Για να θεραπευθούμε, ως λαός, χρειάζεται να επιστρέψουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε!!!

Χωρίς Λόγια

Το Επόμενο Βήμα της Εξέλιξης

Το μέλλον είναι αβέβαιο, κρέμεται από μια κλωστή ανάμεσα σε μια αληθινή Χρυσή Εποχή πνευματικής ελευθερίας και μια ψεύτικη εποχή πνευματικής υποδούλωσης. Ό,τι και αν συμβεί τελικά, η προοπτική και ο τρόπος ζωής μας, ακόμη και σε δεκαπέντε χρόνια από τώρα, θα είναι αφάνταστα διαφορετικοί από αυτούς του σήμερα. Εξετάζοντας τις τρέχουσες τάσεις, είναι εύκολο να δούμε ότι τις επόμενες δεκαετίες η κοινωνία θα μεταμορφωθεί από εξωτερικούς παράγοντες, όπως η κλιμάκωση των φυσικών καταστροφών και των οικονομικών αναταραχών, οι αυξανόμενες συγκρούσεις, η ανοιχτή αποκάλυψη της ύπαρξης εξωγήινων και η απελευθέρωση προηγουμένως καταπιεσμένων τεχνολογιών.

Αλλά κάτι άλλο, κάτι μεγαλύτερο συμβαίνει από τις απλές κοινωνικές αλλαγές που οφείλονται σε εξωτερικούς παράγοντες. Υπάρχει ένα φαινόμενο πόλωσης, όπου το σκοτάδι γίνεται πιο σκοτεινό ενώ το φως γίνεται πιο φωτεινό. Οι θετικοί άνθρωποι γίνονται πιο θετικοί, ενώ οι αρνητικοί πιο αρνητικοί. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι μετατοπίζονται εσωτερικά, αποκτώντας μεγαλύτερη επίγνωση και πνευματική ενδυνάμωση. Αλλά και περισσότεροι άνθρωποι γίνονται πιο αδαείς και πνευματικά σκοτεινοί.

Όποιος αποκτά επαρκώς θετικό πνεύμα, πνευματική επίγνωση και ενέργεια, αποκτά πρόσβαση σε δυνάμεις που του επιτρέπουν να βρεθεί σε μια ανώτερη θετική κατάσταση. Αυτό είναι το επόμενο βήμα της εξέλιξης. Είναι πολύ δύσκολο να το πετύχει κανείς αυτό μόνος του, επειδή περιβάλλεται και περιορίζεται από την κατώτερη επίγνωση και τις ενέργειες όλων των άλλων σε αυτόν τον κόσμο. Όσο περισσότεροι όμως οι άνθρωποι πετυχαίνουν, τόσο πιο εύκολο είναι και για τους άλλους.

Αυτό ήδη αρχίζει να παίρνει μορφή. Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο στο πεπρωμένο μας όπου ανοίγει η πόρτα για μια ανώτερη ύπαρξη. Δεν θα αρπάξουν όλοι την ευκαιρία, αλλά μόνο όσοι με τη δική τους αποφασιστικότητα αναζητούν και εφαρμόζουν μια ανώτερη εναλλακτική λύση στον περιορισμένο τρόπο ζωής που προσφέρεται. Αυτό σημαίνει ότι οι πληθυσμιακές ομάδες με θετικό προσανατολισμό καταφέρνουν να εκτοπίσουν την αρνητικότητα και προσπαθούν να μετατρέψουν αυτόν τον κόσμο σε ένα μέρος επίγνωσης και πνευματικής απελευθέρωσης και εισέρχονται μαζί σε μια ανώτερη θετική κατάσταση.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν συνειδητοποιούμε πόσο πολύ το μέλλον εξαρτάται από τις αποφάσεις μας. Μπορεί να μην γνωρίζουμε ποιες αποφάσεις είναι οι κρίσιμες, αλλά όσο περισσότερο επιλέγουμε να ακολουθούμε την καρδιά μας και να ενεργούμε με διάκριση, όσο περισσότερο τελικά ενισχύουμε το θετικό μέλλον, τόσο πιο εύκολα ανώτερες θετικές δυνάμεις από αυτό το μέλλον μπορούν να στηρίξουν την πορεία μας.

Οι μέσοι άνθρωποι είναι σχετικά μη πολωμένοι, με την έννοια ότι δεν ενδιαφέρονται να χειραγωγήσουν τους άλλους, αλλά ούτε και να τους βοηθήσουν. Επιθυμούν μόνο να ζήσουν μια άνετη ζωή και δεν ενδιαφέρονται να μάθουν ανώτερες αλήθειες αν αυτές δεν εξυπηρετούν την άνεσή τους. Αυτοί είναι εύτακτοι κάτοικοι του ενεργειακού αγροκτήματος, που δεν αποτελούν ούτε απειλή για τις αρνητικές δυνάμεις ούτε έχουν κρίσιμες συνέπειες για τις θετικές.

Υπάρχουν όμως άνθρωποι που γεννιούνται με τη δυνατότητα να κάνουν τη διαφορά. Δείχνουν μια φυσική περιέργεια για ανώτερες αλήθειες, αναπτύσσουν την επιθυμία στη ζωή να βοηθούν τους άλλους και είναι προικισμένοι με ωριμότητα και ικανότητες που φαίνονται πιο προηγμένες από ό,τι μπορεί να εξηγήσει η κληρονομικότητα ή ο κοινωνικός προγραμματισμός μαζί. Αυτές είναι οι ψυχές - βοηθοί.

Από το βιβλίο του Τομ Μόνταλκ , Περιορισμένη γνώση για αρχάριους

https://montalk.net/

-----------------------------------------

Οι Βοηθοί Ψυχής και η Αποστολή τους

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ και ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ Η ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ 

Η Αλαζονεία της «Μοναδικότητας»

Το θέμα “Εξωγήινοι”, θεωρώ ότι είναι από τα σημαντικότερα και σοβαρότερα θέματα της ανθρωπότητας. 

Η συζήτηση για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής έχει κάνει μια εντυπωσιακή διαδρομή μέσα στον χρόνο. Για δεκαετίες οποιαδήποτε αναφορά σε «ΑΤΙΑ», UFO ή εξωγήινη ζωή αντιμετωπιζόταν σχεδόν αποκλειστικά με καχυποψία, ειρωνεία και απαξίωση. Η πλειοψηφία όσων χλεύαζαν το θέμα βασίζονταν στην πεποίθηση ή τη σιγουριά ότι είμαστε μόνοι στο σύμπαν. Η έλλειψη γνώσης γύρω από το πραγματικό μέγεθος του διαστήματος δημιουργούσε την ψευδαίσθηση ότι η Γη είναι ο μοναδικός πλανήτης που φιλοξενεί ζωή.

Η θεματολογία υποβιβαζόταν συχνά σε «κίτρινο τύπο» ή σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας χαμηλού προϋπολογισμού με «πράσινα ανθρωπάκια». Όποιος επιστήμονας ή αστρονόμος μιλούσε ανοιχτά για την πιθανότητα εξωγήινης νοημοσύνης διακινδύνευε την ακαδημαϊκή του φήμη και την καριέρα του. Το στίγμα ήταν τόσο ισχυρό που η έρευνα έμενε στο περιθώριο.

Σήμερα, η στάση της ανθρωπότητας έχει αλλάξει. Η ιδέα δεν θεωρείται πλέον παραλογισμός, αλλά επιστημονικά πιθανή και αναμενόμενη. Η μετατόπιση από τον χλευασμό της άγνοιας στην ώριμη επιστημονική αναζήτηση δείχνει την αλλαγή της ανθρώπινης σκέψης. Σήμερα, δεν αναρωτιόμαστε αν είναι "γελοίο" να υπάρχουν εξωγήινοι, αλλά πότε και με ποιο τρόπο θα ανακαλύψουμε τα πρώτα ίχνη τους. Έτσι το θέμα “Εξωγήινοι” από το απόλυτο ταμπού και την ειρωνεία, έχει μετατραπεί πλέον σε ένα σοβαρό, επιστημονικό και κοινωνικό πεδίο έρευνας.

Αν το σκεφτείς, η επιβεβαίωση της ύπαρξης εξωγήινων προηγμένων πολιτισμών, θα ήταν η μεγαλύτερη ανακάλυψη στην ιστορία του ανθρώπου. Θα άλλαζε ακαριαία τον τρόπο που βλέπουμε τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την επιστήμη και τη θέση μας στο σύμπαν.

Το θέμα είναι ήδη σοβαρό. Η επιστημονική κοινότητα δεν αντιμετωπίζει το θέμα ελαφρά τη καρδία. Αντιθέτως, επενδύονται κεφάλαια. Η Αστροβιολογία και τα τηλεσκόπια όπως το James Webb αναλύουν την ατμόσφαιρα μακρινών εξωπλανητών ψάχνοντας «βιοϋπογραφές», ίχνη οξυγόνου, μεθανίου κ.ά.. Το Πρόγραμμα SETI ακούει στο διάστημα ραδιοσήματα που δεν δικαιολογούνται από φυσικά φαινόμενα.

Με εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες, το να είμαστε εντελώς μόνοι μοιάζει στατιστικά απίθανο. Αλλά, συνήθως λέμε ότι το πρόβλημα δεν είναι αν υπάρχουν, αλλά αν μπορούμε να έρθουμε σε επαφή επειδή οι αποστάσεις στο σύμπαν είναι τρομακτικές. Πως ξέρουμε όμως ότι αντιμετωπίζουν την ίδια δυσκολία και εκείνοι;

Η σύγχρονη Φυσική παραδέχεται ότι γνωρίζουμε και ανιχνεύουμε μόλις ένα μικρό ποσοστό της ύλης και της ενέργειας του σύμπαντος, με τη σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια να καλύπτουν το υπόλοιπο.

Πώς λοιπόν αποκλείουμε το ενδεχόμενο, άλλοι πολιτισμοί να αξιοποιούν φυσικούς νόμους που εμείς δεν έχουμε ακόμη ανακαλύψει και με τρόπους που αγνοούμε, να πραγματοποιούν, ότι για μας είναι αδύνατον;

Εμείς σύμφωνα με τις δικές μας γνώσεις, μπορούμε να μιλάμε μόνο για τις δικές μας δυνατότητες. Αυτό που εμείς αποκαλούμε μεταφυσική, μπορεί να λειτουργεί με φυσικούς νόμους που ακόμη δεν έχουμε ανακαλύψει. Επειδή λοιπόν δεν γνωρίζουμε την τεχνολογία και τις δυνατότητες των άλλων, το μεγάλο πρόβλημα των τρομακτικών αποστάσεων ας το περιορίσουμε στον εαυτό μας. Πάντως όταν κάποιος αναζητά απαντήσεις για ένα τόσο τεράστιο ζήτημα, σπάνια περιμένει να τις βρει έτοιμες στις ειδήσεις των 8, εκτός από μικρόβια από τον Άρη που ακούμε κατά καιρούς...

Το σύμπαν λοιπόν είναι αχανές και οι αποστάσεις ασύλληπτες. Κάποιοι πιστεύουν ότι βρίθει από ζωή και πολιτισμούς, ενώ άλλοι, εγκλωβισμένοι σε δογματικές αντιλήψεις, απορρίπτουν εξ ολοκλήρου την ιδέα θεωρώντας την επικίνδυνη ή αφύσικη. Ο καθένας μάλλον επηρεάζεται και οδηγείται από τις πεποιθήσεις του.

Ίσως τελικά να βρισκόμαστε σε απομόνωση και μέσα στην άγνοια της συμπαντικής μας μοναξιάς καλλιεργήσαμε την αλαζονεία της δήθεν μοναδικότητας. Ίσως οι εξωγήινοι μας κρατούν σε απόσταση διότι ως είδος δεν είμαστε κατάλληλοι για συναναστροφή αφού μολύνουμε το σπίτι μας την Γη, και ακόμη και σε αυτήν την υποτιθέμενη προηγμένη εποχή, κάνουμε πολέμους. Όταν και αν συνετιστούμε ίσως συναντηθούμε με άλλους κόσμους. Ίσως. Έως τότε θα πιστεύουμε ότι είμαστε η κορωνίδα της δημιουργίας και όποιος μιλάει για εξωγήινους, αν και άλλαξαν ως έναν βαθμό οι άνθρωποι τρόπο σκέψης, θα αντιμετωπίζει πάλι ειρωνικά μειδιάματα...

Μπορεί τελικά να ισχύει αυτό που στην επιστήμη και τη φιλοσοφία ονομάζεται «Υπόθεση του Ζωολογικού Κήπου». Αυτή η θεωρία που διατυπώθηκε από τον αστρονόμο John Ball, υποστηρίζει ότι αν εκεί έξω υπάρχουν πολιτισμοί που κατάφεραν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν τεχνολογικά για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, δεν μας πλησιάζουν εσκεμμένα. Είτε μας παρατηρούν από μακριά χωρίς να παρεμβαίνουν, είτε απλώς μας θεωρούν ένα είδος υπερβολικά πρωτόγονο, βίαιο και επικίνδυνο για να έρθουν σε επαφή μαζί μας.

Για αιώνες ο άνθρωπος πιστεύει ότι είναι το επίκεντρο της δημιουργίας. Όπως κάποτε νομίζαμε ότι η Γη είναι το κέντρο του σύμπαντος, έτσι και σήμερα πολλοί δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι μπορεί να είμαστε απλώς ένα «νηπιαγωγείο» στην άκρη ενός τυχαίου γαλαξία. Ένας ανώτερος πολιτισμός που κατάφερε να υπερβεί την αυτοκαταστροφή ίσως βλέπει τις πολεμικές μας συγκρούσεις και την περιβαλλοντική υποβάθμιση ως δείγματα ενός πολιτισμού σε επικίνδυνο, εφηβικό στάδιο. Από τη δική τους σκοπιά, η τεχνολογική μας ανάπτυξη έχει προσπεράσει την ηθική και πνευματική μας ωρίμανση.

Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι ενώ τα τελευταία 40 χρόνια η επιστήμη και η τεχνολογία έκανε τεράστια άλματα προόδου, η πνευματικότητα οπισθοδρόμησε. Μακάρι να κάνω λάθος και αν ναι, είμαι πρόθυμος να αναθεωρήσω.

Η γελοιοποίηση του θέματος “Εξωγήινοι” υπήρξε ιστορικά ένας πολύ βολικός μηχανισμός. Είναι πολύ πιο εύκολο για την ανθρώπινη ψυχολογία να χλευάσει κάτι (χαρακτηριστικό του ανθρώπου είναι, αν κάτι δεν κατανοεί ή αρνείται να το δεχθεί, να το απορρίπτει ως ανύπαρκτο) παρά να έρθει αντιμέτωπη με τη συντριπτική συνειδητοποίηση ότι δεν είναι η κορωνίδα της δημιουργίας.

Στην ουσία, το πρόβλημα μετατοπίζεται από το "Αν υπάρχουν εξωγήινοι" στο "Αν εμείς είμαστε έτοιμοι να τους συναντήσουμε". Και η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Όσο ο πολιτισμός μας στηρίζεται στη βία και την αυτοκαταστροφή, η απομόνωσή μας είναι μάλλον η φυσική συνέπεια των επιλογών μας.

Εσείς τι λέτε;

Σείριος (Χ.Γ.)

-----------------------------------------------------

Η ΑΓΝΩΣΤΗ (για εμάς) ΓΑΛΑΞΙΑΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ…

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ