Στωικισμός και Πόνος

Ο πόνος είναι κοινός σε όλους τους ανθρώπους. Από την απώλεια ενός κατοικίδιου ζώου ή ενός βιοποριστικού μέσου μέχρι την πικρή αγωνία που βιώνει ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, η θλίψη είναι διάχυτη στη ζωή όλων μας. Οι Αρχαίοι Στωικοί, που έζησαν σε πιο δύσκολες και επικίνδυνες εποχές από τη δική μας, ανέπτυξαν μια μοναδική και ακλόνητη προοπτική για τον τρόπο αντιμετώπισης του πόνου.

Επίκτητος - Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα

Ένας από τους πιο γνωστούς Στωικούς φιλοσόφους, ο Επίκτητος, καταλάβαινε ότι πολλά πράγματα στη ζωή είναι πέρα ​​από τον άμεσο έλεγχό μας.

Αυτό έχει νόημα υπό το πρίσμα της προσωπικής ιστορίας του Επίκτητου.

Γεννημένος σε συνθήκες δουλείας, ο Επίκτητος γνώριζε από μικρή ηλικία τι σήμαινε να μην έχει άμεση επιρροή στον κόσμο γύρω του.

Ο Επίκτητος απελευθερώθηκε κάποια στιγμή στα τέλη της εφηβείας του ή στις αρχές της δεκαετίας των είκοσι. Ζούσε με ένα πόδι που είχε παραλύσει είτε λόγω περιορισμού στην παιδική ηλικία είτε λόγω κακοποίησης από έναν αφέντη.

Αν μπορεί να λεχθεί ότι κάποιος έχει βιώσει μια κακή τύχη στη ζωή του, ο Επίκτητος αποτελεί ένα ταιριαστό παράδειγμα.

Παρά ταύτα, ο Επίκτητος δεν βυθίστηκε στην αυτολύπηση, ούτε έτρεφε δυσαρέσκεια για την ιστορία της ζωής του.

Αντ' αυτού, διατύπωσε μια φιλοσοφία που τόνιζε τη σημασία της προσωπικής ευθύνης απέναντι σε άδικα εξωτερικά γεγονότα.

Στην πραγματικότητα, ο Επίκτητος έφτασε στο σημείο να πει ότι ο μόνος έλεγχος που έχει ένα άτομο είναι ο έλεγχος πάνω στον εαυτό του.

Για αυτόν τον λόγο, ο Επίκτητος υποστήριξε ότι η καλύτερη ασπίδα κατά της θλίψης δεν ήταν να βρούμε τρόπους να προστατευτούμε από την απώλεια, κάτι που είναι αδύνατο, αλλά μάλλον να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε καλύτερα.

Αντί να μισούμε τους θεούς ή το σύμπαν μετά την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου ή κάποιας άλλης σημαντικής απώλειας, ο Επίκτητος έλεγε ότι θα πρέπει να βρούμε γαλήνη στο γεγονός ότι τίποτα στη ζωή δεν διαρκεί για πάντα, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου που περνάμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Αφού όλα σε αυτή την πλευρά της αιωνιότητας είναι προσωρινά, πρέπει να δεχτούμε ότι όλα θα έρθουν στο τέλος και, ως εκ τούτου, θα πρέπει απολαύσουμε τον χρόνο που έχουμε.

Στις ομιλίες του, ή αλλιώς διαλέξεις, οι οποίες γράφτηκαν από έναν από τους μαθητές του, ο Επίκτητος διδάσκει ότι οι άνθρωποι πρέπει να βλέπουν τα πάντα και τους πάντες στη ζωή τους ως ένα δώρο που πρέπει να απολαμβάνουν στον κατάλληλο χρόνο.

Μόλις αυτό το δώρο φύγει από τη ζωή κάποιου, πρέπει να αναγνωρίσει ότι ο χρόνος για να απολαμβάνει κανείς αυτόν τον συγκεκριμένο θησαυρό έχει τελειώσει.

Όπως ακριβώς δεν θα περιμένατε να μπορείτε να απολαύσετε φρέσκα φρούτα εκτός εποχής, έτσι δεν θα πρέπει να περιμένετε να μπορείτε να απολαύσετε χρόνο με κάτι ευχάριστο ή αγαπημένο, πέρα ​​από τον χρόνο που σας έχει δοθεί μαζί.

Οι Στωικοί προέτρεπαν την εστίαση στον αυτοέλεγχο και την αυτοπειθαρχία ως αντίδοτο στις δυσκολίες της ζωής.

Η θλίψη πάντα θα μας πονάει, αλλά δεν πρέπει να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να παρασυρθεί ή να επηρεαστεί ώστε να επιδεινώσει τον πόνο μας μόνο και μόνο επειδή οι άλλοι το περιμένουν από εμάς.

Μπορείτε να εκπαιδεύσετε τον εαυτό σας να ελέγχει τις αντιδράσεις σας στην απώλεια, ειδικά θυμούμενοι την παροδικότητα της ζωής. Με την πάροδο του χρόνου, μπορείτε να γίνετε ένα ψυχικά πιο δυνατό, πιο ανθεκτικό άτομο...

bibliotecapleyades.net

-------------------------------------

Οι Στωικοί

Η ΣΤΩΙΚΗ ΑΤΑΡΑΞΙΑ

ΖΗΝΩΝ - Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΩΙΚΙΣΜΟΥ

3 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ

ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ - ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ

ΖΗΝΩΝ: «ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΛΕΜΕ»

Η ΣΤΩΙΚΗ ΑΤΑΡΑΞΙΑ - ΑΠΩΤΕΡΟΣ ΣΚΟΠΟΣ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΧΗΜΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ

Γιατί ο Πλάτων δεν εμφανίζεται ποτέ στους διαλόγους του;

Ο Πλάτων σχεδόν δεν εμφανίζεται ποτέ στους διαλόγους του (μια-δυο φορές αναφέρεται απλώς ως παρών, π.χ. στον Φαίδωνα, αλλά δεν μιλά). Το γιατί, έχει απασχολήσει πολύ τους μελετητές. Ας ψάξουμε το γιατί, με λίγη φιλοσοφική… καχυποψία:

1. Για να μη γίνει ο ίδιος «αυθεντία». Αν έβαζε τον εαυτό του να μιλά, θα έμοιαζε σαν να λέει: «εγώ, ο Πλάτων, κατέχω την αλήθεια». Αντίθετα, αφήνει τη φιλοσοφία να ξεδιπλώνεται μέσα από τον διάλογο, την σύγκρουση και τίς απορίες. Η αλήθεια δεν σερβίρεται· γεννιέται.

2. Για να προστατεύσει την φιλοσοφία από τον δογματισμό. Οι διάλογοι δεν είναι «εγχειρίδια». Είναι ζωντανές σκέψεις σε κίνηση. Αν εμφανιζόταν ως χαρακτήρας, θα παγίδευε τις ιδέες του σε ένα πρόσωπο. Έτσι όμως, οι ιδέες μένουν ανοιχτές, ερμηνεύσιμες, ακόμα και αντιφάσκουσες.

3. Διότι ο Σωκράτης είναι το ιδανικό φίλτρο. Ο Σωκράτης δεν διδάσκει — ρωτά. Δεν γράφει — συνομιλεί. Είναι ο τέλειος φορέας μιας φιλοσοφίας που δεν θέλει να επιβληθεί αλλά να αφυπνίσει. Ο Πλάτων κρύβεται πίσω του, όπως ο σκηνοθέτης πίσω από την κάμερα.

4. Μια ακόμη σκέψη: Ίσως ο Πλάτων δεν ήθελε να εμφανιστεί ως πρόσωπο, για να δείξει ότι η φιλοσοφία δεν είναι υπόθεση του «εγώ», αλλά κάτι που συμβαίνει ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο φιλόσοφος δεν είναι πρωταγωνιστής· είναι μεσάζων. 

Αν το πούμε λίγο ποιητικά: Ίσως ο Πλάτων δεν μπαίνει στους διαλόγους του γιατί ήθελε να είμαστε εμείς μέσα σε αυτούς. Μήπως τελικά ο Πλάτων είναι παντού, απλώς αρνείται να έχει πρόσωπο; 

Η ανθρωπότητα δεν είναι καν πολιτισμός τύπου 1 - Τι θα μπορούσε να κάνει ένας πολιτισμός τύπου 3 ;

Η Κλίμακα Καρντάσεφ περιγράφει τρία βασικά επίπεδα προόδου όσον αφορά την αξιοποίηση ενέργειας μέσω των οποίων θα πρέπει να προχωρήσει ένας πολιτισμός. Υπάρχουν τρεις τύποι και η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη επιτύχει την κατάσταση Τύπου 1. Οι πολιτισμοί Τύπου 2 και Τύπου 3 έχουν σχεδόν θεϊκές ικανότητες να χειραγωγούν τα ηλιακά συστήματα, ακόμη και τους γαλαξίες.

Η Κλίμακα Καρντάσεφ κατατάσσει τους πολιτισμούς από τον Τύπο 1 στον Τύπο 3 με βάση την αξιοποίηση της ενέργειας... Πώς εξελίσσονται οι τεχνολογικά επιδέξιοι πολιτισμοί σε χρονικά διαστήματα που μετρώνται σε δεκάδες χιλιάδες ή ακόμα και εκατομμύρια χρόνια;

Αυτό ήταν το ερώτημα που έθεσε στον εαυτό του ο Ρώσος πρωτοπόρος του SETI, Νικολάι Καρντάσεφ, το 1964.

Η απάντησή του ήταν, η πλέον διάσημη «Κλίμακα Καρντάσεφ»...

Ο Καρντάσεφ ήταν ο πρώτος, αλλά όχι ο τελευταίος, επιστήμονας που προσπάθησε να επισημοποιήσει τα βήματα (ή τα στάδια) της εξέλιξης των πολιτισμών.

Είναι κεντρικό στις μελέτες τεχνο-υπογραφών (στις οποίες η ομάδα της NASA εργάζεται σκληρά) και είναι επίσης σημαντικό για την κατανόηση του τι μπορεί να επιφυλάσσει το μέλλον της ανθρωπότητας αν καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Η κλίμακα Καρντάσεφ

Ενώ το κύριο ενδιαφέρον του Καρντάσεφ ήταν η εύρεση σημάτων από εξω-πολιτισμούς, η κλίμακα που εφάρμοσε μας έδωσε έναν σαφή τρόπο να σκεφτούμε την εξέλιξή τους.

Το σύστημα ταξινόμησης που χρησιμοποίησε ο Καρντάσεφ δεν βασιζόταν σε κοινωνικά συστήματα ηθικής, επειδή αυτά είναι πράγματα που πιθανότατα δεν μπορούμε ποτέ να προβλέψουμε για εξωγήινους πολιτισμούς.

Αντίθετα, βασιζόταν στην ενέργεια, κάτι που είναι πολύ αγαπητό στην καρδιά οποιουδήποτε έχει εκπαιδευτεί στη φυσική.

Η χρήση ενέργειας θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τα καθολικά στάδια εξέλιξης του πολιτισμού, επειδή δεν μπορείς να κάνεις το έργο της οικοδόμησης ενός πολιτισμού χωρίς τη χρήση ενέργειας.

Έτσι, ο Καρντάσεφ εξέτασε ποιες πηγές ενέργειας ήταν διαθέσιμες στους πολιτισμούς καθώς προόδευαν τεχνολογικά και τις χρησιμοποίησε για να χτίσει την κλίμακα του.

Από την οπτική γωνία του Καρντάσεφ, υπάρχουν τρία βασικά επίπεδα ή «τύποι» προόδου όσον αφορά την αξιοποίηση ενέργειας μέσω των οποίων θα πρέπει να προοδεύσει ένας πολιτισμός.

Τύπος 1:

Οι πολιτισμοί που μπορούν να αξιοποιήσουν όλους τους ενεργειακούς πόρους του πλανήτη τους αποτελούν το πρώτο στάδιο.

Αυτό θα σήμαινε τη δέσμευση όλης της φωτεινής ενέργειας που πέφτει σε έναν κόσμο από το άστρο που τον φιλοξενεί. Αυτό έχει νόημα, καθώς η αστρική ενέργεια θα είναι η μεγαλύτερη πηγή που διατίθεται στους περισσότερους πλανήτες όπου θα μπορούσε να σχηματιστεί ζωή.

Για παράδειγμα, η Γη λαμβάνει από τον Ήλιο ενέργεια ίση με εκατοντάδες ατομικές βόμβες κάθε δευτερόλεπτο ...

Αυτή είναι μια αρκετά ισχυρή πηγή ενέργειας, και ένα είδος Τύπου 1 θα είχε όλη αυτή τη δύναμη στη διάθεσή του για την οικοδόμηση πολιτισμού.

Τύπος 2:

Αυτοί οι πολιτισμοί μπορούν να συλλέξουν όλους τους ενεργειακούς πόρους του αστέρα τους. 

Ο βραβευμένος με Νόμπελ φυσικός Φρίμαν Ντάισον ήταν γνωστό ότι προέβλεψε τη σκέψη του Καρντάσεφ σχετικά με αυτό, όταν φαντάστηκε έναν προηγμένο πολιτισμό που θα κατασκεύαζε μια τεράστια σφαίρα γύρω από το άστρο του.

Αυτή η «Σφαίρα Ντάισον» θα ήταν μια μηχανή στο μέγεθος ολόκληρου του ηλιακού συστήματος για τη σύλληψη αστρικών φωτονίων και της ενέργειάς τους.

Τύπος 3:

Αυτοί οι υπερπολιτισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν όλη την ενέργεια που παράγεται από όλα τα αστέρια στον γαλαξία τους. Ένας τυπικός γαλαξίας περιέχει μερικές εκατοντάδες δισεκατομμύρια αστέρια, επομένως αυτή είναι τεράστια ενέργεια.

Ένας τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να γίνει αυτό είναι αν ο πολιτισμός κάλυπτε κάθε αστέρι στον γαλαξία του με Σφαίρες Dyson, αλλά θα μπορούσαν επίσης να υπάρχουν πιο εξωτικές μέθοδοι.

Ανεβαίνοντας από τον Τύπο 1 προς τα πάνω, μεταβαίνουμε από το φανταστικό στο θεϊκό.

Για παράδειγμα, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη χρήση πολλών γιγάντιων δορυφόρων στο διάστημα για τη συλλογή ηλιακής ενέργειας και στη συνέχεια την εκπομπή αυτής της ενέργειας στη Γη μέσω μικροκυμάτων.

Αυτό θα μας οδηγούσε σε έναν πολιτισμό Τύπου 1.

Πόσος καιρός θα χρειαζόταν μέχρι να αποκτήσουμε τέτοια δύναμη;

Πώς θα έπρεπε να αλλάξουμε για να φτάσουμε εκεί;

Οι πολιτισμοί Τύπου 3, έχουν την ικανότητα να κατασκευάσουν ολόκληρους γαλαξίες.

Η χρήση της κλίμακας Kardashev για τη σκέψη σχετικά με την ανίχνευση τεχνο-υπογραφών είναι σημαντική, αλλά ακόμη πιο ισχυρή είναι η ικανότητά της να μας βοηθά να καθοδηγούμε τη φαντασία μας.

Το μυαλό μπορεί να χάσει την ψυχραιμία του κοιτάζοντας ότι χρειάζονται εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιετίες, γι' αυτό χρειαζόμαστε εργαλεία και οδηγούς για να εστιάσουμε την προσοχή μας.

Αυτός ίσως είναι ο μόνος τρόπος να δούμε τι μπορεί να γίνει η ζωή - τι μπορούμε να γίνουμε εμείς - για να ξεπεραστούν τα σύνορα του χώρου, του χρόνου και των πιθανοτήτων...

από τον Άνταμ Φρανκ,
17 Φεβρουαρίου 2022 από την ιστοσελίδα BigThink μέσω https://www.bibliotecapleyades.net

--------------------------------------

Είμαστε επιπέδου 0. Παίρνουμε την ενέργειά μας από νεκρά φυτά, άνθρακα και πετρέλαιο.

Ο Καθηγητής Μικίο Κάκου για τους Τύπους των Εξωγήινων Πολιτισμών  

Ef Georg

Ο περίφημος αστρικός χάρτης του Ίππαρχου είχε σβηστεί από την ιστορία – Τώρα ξανάρχεται στο φως!!!

Αστρικές συντεταγμένες του Ίππαρχου περίμεναν κρυμμένες σε ένα παλίμψηστο από τη μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Το χαμένο κείμενο διαβάστηκε με ακτίνες Χ.

Ο Ίππαρχος βρισκόταν έτη φωτός μπροστά από την εποχή του. Πριν από περίπου 2.150 χρόνια, ο πατέρας της αστρονομίας κατάλαβε πού οφείλονται οι ισημερίες, επινόησε μια κλίμακα για τη φωτεινότητα των άστρων και δημιούργησε τον πρώτο αστρικό χάρτη, ο οποίος όμως χάθηκε τους αιώνες που ακολούθησαν.

Τώρα, ενα μέρος του χαμένου έργου έρχεται τώρα και πάλι στο φως: χάρη σε ένα είδος ακτινογραφίας υψηλής τεχνολογίας, διεθνής ομάδα ερευνητών διάβασε ένα μέρος του χάρτη σε ένα μεσαιωνικό «παλίμψηστο», δηλαδή περγαμηνές που είχαν σβηστεί για να γραφτούν πάνω τους νέα κείμενα.

Το παλίμψηστο είχε δημιουργηθεί στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης του Σινά γύρω στον 5ο ή 6ο αιώνα μ.Χ. Ορισμένες σελίδες του εκτιμάται ότι σβήστηκαν και ξαναγράφτηκαν έως και έξι φορές τα 200 χρόνια που ακολούθησαν.

Τα πρώτα αποτελέσματα από τη σάρωση με το σύγχροτρο αποκαλύφθηκαν τον περασμένο μήνα. [Credit: Jacqueline Ramseyer Orrell/SLAC National Accelerator Laboratory] 

Στη σημερινή του μορφή, το χειρόγραφο ονομάζεται Codex Climaci Rescriptus και περιέχει μια συριακή μετάφραση των έργων του Αγίου Ιωάννη της Κλίμακος, ενός μοναχού του 6ου-7ου αιώνα μ.Χ.

Το 2001, η ομάδα του Βίκτορ Γκίσεμπεργκ, ερευνητή του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS) ανακάλυψε με τεχνικές πολυφασματικής απεικόνισης ότι ο εν λόγω κώδικας περιείχε ονομασίες αστερισμών και μετρήσεις που αποδίδονται στον Ίππαρχο. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν τότε στο Journal of the History of Astronomy.

Στη νέα προσπάθεια, ο Γκίσεμπεργκ και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν ένα πολύ πιο ισχυρό όργανο, το σύγχροτρο του Εθνικού Εργαστηρίου Επιταχυντή SLAC στην Καλιφόρνια.

Πρόκειται για έναν κυλινδρικό σωλήνα που επιταχύνει ηλεκτρόνια σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός. Καθώς τα ηλεκτρόνια αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση στην κυκλική διαδρομή, εκπέμπουν ακτίνες Χ που μπορούν να απεικονίσουν με λεπτομέρεια την εσωτερική δομή αντικειμένων.

Δύο οθόνες στο Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντών SLAC δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα από τη σάρωση του Codex Climaci Rescriptus την Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2026. Η οθόνη στα αριστερά εμφανίζει κρυμμένα αρχαία ελληνικά γράμματα από έναν κατάλογο αστεριών στην κάτω γωνία με θρησκευτικό κείμενο να εμφανίζεται από πάνω, ενώ η οθόνη στα δεξιά δείχνει το φυσικό περγαμηνό όπως φαίνεται με γυμνό μάτι. [Credit: Ayah Ali-Ahmad/KQED] 

Για να μην φθαρούν οι περγαμηνές που φυλάσσονταν στο Μουσείο της Βίβλου στην Ουάσιγκτον, οι ερευνητές τις μετέφεραν σε βαλίτσες με ελεγχόμενη ατμόσφαιρα.

Το σύγχροτρο μπόρεσε να ξεχωρίσει το κείμενο του Ίππαρχου επειδή το μελάνι είχε αφήσει αποθέσεις ασβεστίου, σε αντίθεση με τα νεότερα κείμενα της περγαμηνής που περιείχαν περισσότερο σίδηρο. Ρυθμίζοντας κατάλληλα το όργανο, οι ερευνητές μπόρεσαν να εστιάσουν στο σβησμένο κείμενο.

Αν και κάθε εικόνα αποτύπωνε ταυτόχρονα και τις δύο πλευρές κάθε περγαμηνή, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν αλγόριθμο για να διαχωρίσουν στατιστικά την μπροστινή από την πίσω όψη.

«Οι πρώτες γραμμές κειμένου, στις οποίες εμφανίζεται η λέξη «Υδροχόος» και περιγραφές των λαμπερών άστρων του αστερισμού, αποκαλύφθηκαν τον περασμένο μήνα και η προσπάθεια συνεχίζεται», δήλωσε o Γκίσεμπεργκ στο KQWD.

Το χειρόγραφο του Codex Climaci Rescriptus φυλάσσεται στο Μουσείο της Βίβλου στην Ουάσιγκτον . [Credit: Jacqueline Ramseyer Orrell/SLAC National Accelerator Laboratory] 

«Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο αποκορύφωνα του ενθουσιασμού μου» είπε ο ερευνητής.«Ο στόχος είναι να ανακτήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες από [αστρικές] συντεταγμένες» είπε ο Γκίσεμπεργκ, «Και αυτό θα μας βοηθήσει να απαντήσουμε σε μερικά από τα μεγαλύτερα ερωτήματα για τη γέννηση της επιστήμης».

Οι συντεταγμένες που ο Ίππαρχος υπολόγισε με γυμνό μάτι είναι «απίστευτα ακριβείς» επισήμανε ο ερευνητής.

Πρόσθεσε επίσης ότι τα αποσπάσματα που έχουν διαβαστεί μέχρι στιγμής αποκαλύπτουν ότι, σε αντίθεση με όσα  έχουν υποστηρίξει ορισμένοι αρχαιολόγοι, τα έργα του ρωμαίου αστρονόμου Κλαύδιου Πτολεμαίου (100-170 μ.Χ.) ήταν πρωτότυπα και δεν αντέγραφαν απλά τα ευρήματα του Ίππαρχου.

Η Elizabeth Hayslett, συντηρήτρια του Μουσείου της Βίβλου, παρουσιάζει τα ειδικά χαλιά και πλαίσια που χρησιμοποιούνται για να διατηρούνται επίπεδες 11 αρχαίες σελίδες περγαμηνής κατά τη διάρκεια της σάρωσης με ακτίνες Χ υψηλής ταχύτητας στο Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντών SLAC στο Menlo Park στις 21 Ιανουαρίου 2026. [Credit: Ayah Ali-Ahmad/KQED] 

Όταν το έργο της αποκρυπρογράφησης του παλίμψηστου αποκρυπρογραφηθεί, οι αρχαιολόγοι θα μελετήσουν τις αστρικές συντεταγμένες για να αναδημιουργήσουν τον χάρτη του Ίππαρχου.

Τα ευρήματα θα επιτρέψουν στους αρχαιολόγους να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν την κρατούσα θεωρία για την υδρόγειο του «Άτλαντα των Φαρνέζε», ενός ρωμαϊκού αγάλματος του 2ου αιώνα που φυλάσσεται στη Νάπολη, το οποίο φέρεται να απεικονίζει αστερισμούς από τον κατάλογο του Ίππαρχου.

Πηγή: Β. Πρατικάκης, in.gr, KQED

https://anaskafi.blogspot.com/2026/02/o.html

-----------------------------------------

ΤΟ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

Tο 97% του DNA μας έχει έναν ανώτερο σκοπό και δεν είναι «άχρηστο» όπως χαρακτηρίζεται...

Μετά από χιλιάδες χρόνια αποσύνδεσης από συχνότητες υψηλότερων διαστάσεων, το DNA μας επιτέλους απελευθερώνεται από παλιά μοτίβα που έχουν κολλήσει σε έναν παγκόσμιο πίνακα χρόνου.

Ωστόσο, οι άνθρωποι σύντομα θα γνωρίζουν και θα κατανοούν γιατί το 97% του DNA μας έχει έναν ανώτερο σκοπό και γιατί η μεταμόρφωσή του μας οδηγεί σε μια αφύπνιση που ποτέ δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε.

Το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι γεμάτο με τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια γονιδιακούς διακόπτες που βρίσκονται σε τμήματα DNA που κάποτε θεωρούνταν «άχρηστα», αλλά αποδεικνύεται ότι το λεγόμενο «άχρηστο» DNA παίζει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρονται τα κύτταρα, τα όργανα και άλλοι ιστοί.

Η ανακάλυψη, που θεωρείται σημαντική ιατρική και επιστημονική ανακάλυψη, έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και συνείδηση, επειδή πολλές πολύπλοκες ασθένειες φαίνεται να προκαλούνται από μικροσκοπικές αλλαγές σε εκατοντάδες γονιδιακούς διακόπτες.

Καθώς οι επιστήμονες εμβάθυναν στα «άχρηστα» - μέρη του DNA που δεν είναι πραγματικά γονίδια που περιέχουν οδηγίες για πρωτεΐνες - ανακάλυψαν ένα πολύπλοκο σύστημα που ελέγχει τα γονίδια.

Τουλάχιστον το 80% αυτού του DNA είναι ενεργό και απαραίτητο. Ένα άλλο 15-17% έχει ανώτερες λειτουργίες που οι επιστήμονες εξακολουθούν να αποκωδικοποιούν.
Το αποτέλεσμα της εργασίας είναι ένας σχολιασμένος οδικός χάρτης μεγάλου μέρους αυτού του DNA, που σημειώνει τι κάνει και πώς. Περιλαμβάνει το σύστημα διακοπτών που, λειτουργώντας σαν διακόπτες ρύθμισης φωτεινότητας για τα φώτα, ελέγχουν ποια γονίδια χρησιμοποιούνται σε ένα κύτταρο και πότε χρησιμοποιούνται, και καθορίζουν, για παράδειγμα, εάν ένα κύτταρο γίνεται ηπατικό κύτταρο ή νευρώνας.
Υπάρχουν στοιχεία για έναν εντελώς νέο τύπο ιατρικής στον οποίο το DNA μπορεί να επηρεαστεί και να επαναπρογραμματιστεί από λέξεις και συχνότητες ΧΩΡΙΣ να αφαιρούνται και να αντικαθίστανται μεμονωμένα γονίδια.

Τα ευρήματα και τα συμπεράσματα των Ρώσων ερευνητών είναι απλώς επαναστατικά!

Σύμφωνα με αυτούς, το DNA μας δεν είναι μόνο υπεύθυνο για την κατασκευή του σώματός μας, αλλά χρησιμεύει επίσης ως αποθήκη δεδομένων και στην επικοινωνία . Οι Ρώσοι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν ότι ο γενετικός κώδικας, ειδικά στο φαινομενικά άχρηστο DNA, ακολουθεί τους ίδιους κανόνες με όλες τις ανθρώπινες γλώσσες μας.

Για τον σκοπό αυτό, συνέκριναν τους κανόνες της σύνταξης (τον τρόπο με τον οποίο οι λέξεις συντίθενται για να σχηματίσουν φράσεις και προτάσεις), της σημασιολογίας (τη μελέτη του νοήματος στις γλωσσικές μορφές) και τους βασικούς κανόνες της γραμματικής. Διαπίστωσαν ότι τα αλκάλια του DNA μας ακολουθούν μια κανονική γραμματική και έχουν καθορισμένους κανόνες όπως ακριβώς οι γλώσσες μας. Έτσι, οι ανθρώπινες γλώσσες δεν εμφανίστηκαν τυχαία, αλλά αποτελούν αντανάκλαση του εγγενούς DNA μας.

Ο Ρώσος βιοφυσικός και μοριακός βιολόγος Pjotr ​​Garjajev και οι συνάδελφοί του διερεύνησαν επίσης τη δονητική συμπεριφορά του DNA.

Το συμπέρασμα ήταν:

«Τα ζωντανά χρωμοσώματα λειτουργούν ακριβώς όπως οι σολιτονικοί/ολογραφικοί υπολογιστές χρησιμοποιώντας την ενδογενή ακτινοβολία λέιζερ DNA.»

Αυτό σημαίνει ότι κατάφεραν, για παράδειγμα, να διαμορφώσουν ορισμένα μοτίβα συχνότητας σε μια ακτίνα λέιζερ και με αυτήν να επηρεάσουν τη συχνότητα του DNA και, επομένως, την ίδια την γενετική πληροφορία.

Δεδομένου ότι η βασική δομή των ζευγών DNA-αλκαλίων και της γλώσσας (όπως εξηγήθηκε προηγουμένως) έχουν την ίδια δομή, δεν απαιτείται αποκωδικοποίηση του DNA.

Αυτό τελικά και επιστημονικά εξηγεί γιατί οι επιβεβαιώσεις, η αυτογενής εκπαίδευση, η ύπνωση και τα παρόμοια μπορούν να έχουν τόσο ισχυρές επιπτώσεις στους ανθρώπους και το σώμα τους. Είναι απολύτως φυσιολογικό και φυσικό το DNA μας να αντιδρά στη γλώσσα.

Ενώ οι δυτικοί ερευνητές αποκόπτουν μεμονωμένα γονίδια από τις αλυσίδες DNA και τα εισάγουν αλλού, οι Ρώσοι εργάστηκαν με ενθουσιασμό σε συσκευές που μπορούν να επηρεάσουν τον κυτταρικό μεταβολισμό μέσω κατάλληλων διαμορφωμένων ραδιοσυχνοτήτων και φωτεινών συχνοτήτων και έτσι να επιδιορθώσουν γενετικά ελαττώματα.
Η ερευνητική ομάδα του Γκαργιέφ κατάφερε να αποδείξει ότι με αυτή τη μέθοδο μπορούν να επιδιορθωθούν χρωμοσώματα που έχουν υποστεί βλάβη από ακτίνες Χ, για παράδειγμα.

Κατέγραψαν ακόμη και τα πρότυπα πληροφοριών ενός συγκεκριμένου DNA και τα μετέδωσαν σε ένα άλλο, επαναπρογραμματίζοντας έτσι τα κύτταρα σε ένα άλλο γονιδίωμα. Έτσι, μετέτρεψαν με επιτυχία, για παράδειγμα, έμβρυα βατράχου σε έμβρυα σαλαμάνδρας απλώς μεταδίδοντας τα πρότυπα πληροφοριών του DNA!

Με αυτόν τον τρόπο, όλες οι πληροφορίες μεταδόθηκαν χωρίς καμία από τις παρενέργειες ή τις δυσαρμονίες που συναντώνται κατά την αποκοπή και την επανεισαγωγή μεμονωμένων γονιδίων από το DNA. Αυτό αντιπροσωπεύει μια απίστευτη επανάσταση και αίσθηση που μεταμορφώνει τον κόσμο!

Όλα αυτά εφαρμόζοντας απλώς δόνηση και γλώσσα αντί για την αρχαϊκή διαδικασία αποκοπής!

Αυτό το πείραμα υποδεικνύει την τεράστια δύναμη της γενετικής των κυμάτων, η οποία προφανώς έχει μεγαλύτερη επιρροή στον σχηματισμό των οργανισμών από τις βιοχημικές διεργασίες των αλκαλικών αλληλουχιών.
Αυτή η ανακάλυψη υποδεικνύει επίσης τη σημασία των ηχητικών συχνοτήτων και των δονήσεων στην προέλευση της ανθρώπινης ζωής και την πιθανότητα η δημιουργία να δημιουργήθηκε από κύματα συνείδησης.

Το φαινόμενο Phantom DNA είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: το ενεργειακό πεδίο ενός δείγματος DNA παραμένει ανιχνεύσιμο με φως λέιζερ ακόμη και όταν αφαιρεθεί το φυσικό δείγμα. Σε θεμελιώδες επίπεδο, ο άνθρωπος είναι καθαρή ενέργεια. Στη Γενετική των Κυμάτων , το “άχρηστο DNA” λειτουργεί σε ένα πλούσιο επίπεδο υποδομής υπερκωδίκων και κυματικής επικοινωνίας, που πραγματοποιείται σε υλική μορφή ως κρυσταλλικές δομές - δυναμικά γονιδιακά ολογράμματα σε υγρούς κρυστάλλους του συνεχούς χρωμοσωμάτων.

Αυτό που υποδηλώνει αυτό το μοντέλο, είναι ότι το ανθρώπινο γονίδιο είναι μέρος μεγαλύτερων ολογραμμάτων (πολυσύμπαντος) της πραγματικότητας των κυματικών πληροφοριών. Η υπερεπικοινωνία , με τη μορφή τηλεπισκόπησης, τηλεθεραπείας και τηλεπάθειας, είναι σίγουρα μέρος του ανθρώπινου πρωτοκόλλου. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι το 97% του DNA μας είναι, όπως το αποκαλούν, «άχρηστο DNA».

Το αποκαλούν σκουπίδι επειδή δεν βλέπουν ότι μας χρησιμεύει σε κάτι. Μόνο το 3% του DNA μας είναι τυλιγμένο στην σπειροειδή διπλή έλικα. Κατά τη διάρκεια του κύκλου των 75.000 ετών, όταν εκτεθούμε στα περισσότερα κύματα στρέψης, αυτό επηρεάζει το DNA μας αναδιοργανώνοντας το 97% του "άχρηστου" DNA από μια διπλή έλικα 2 κλώνων σε μια έλικα 12 κλώνων, προχωρώντας τον άνθρωπο σε ένα άλμα εξέλιξης.

[[ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ - Η ΝΕΑ ΚΟΣΜΙΚΗ ΘΕΣΗ

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΑΛΜΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΤΟ «ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΑΛΜΑ» ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ & ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ ]]

Ο κενός χώρος δεν είναι πραγματικά άδειος, αλλά γεμάτος με την αόρατη ενέργεια στρέψης σε διαφορετικούς βαθμούς συγκέντρωσης.

Έτσι, καθώς τα αστέρια και οι πλανήτες περιφέρονται μέσα στον γαλαξία, περνούν από διαφορετικές συγκεντρώσεις σε πολύ ακριβή χρονικά διαστήματα, με ακριβείς κύκλους που μπορούν να ποικίλλουν σε διάρκεια από χιλιάδες έως εκατομμύρια χρόνια.

Καθώς οι πλανήτες κινούνται μέσα από περιόδους υψηλής συγκέντρωσης αυτών των στρεπτικών κυμάτων, ένας μετασχηματισμός επηρεάζει τη δομή του DNA του πλανήτη, γεγονός που προκαλεί την ταχύτερη αναπαραγωγή πιο εξελιγμένων μορφών ζωής από ό,τι λιγότερο εξελιγμένων μορφών ζωής.

Άφθονες ενδείξεις για αυτό φαίνονται να συμβαίνουν μέσω των απολιθωμένων αρχείων μας, τα οποία η εξέλιξη έχει δείξει ότι αυτό συμβαίνει με ξαφνικές δονήσεις και όχι ως σταδιακή διαδικασία.

Το φαινόμενο έχει ονομαστεί «διακεκομμένη ισορροπία» από τους κυρίαρχους βιολόγους.

από τον Μάικλ Φόρεστερ

Ο Michael Forrester είναι πνευματικός σύμβουλος και εν ενεργεία ομιλητής παρακίνησης για εταιρείες στην Ιαπωνία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

από την ιστοσελίδα PreventDisease μέσω bibliotecapleyades.net

Πηγές: nytimes.com , sciencedaily.com , selftransform.net , wakeup-world.com

------------------------------------------------

Η Σημερινή Μετάλλαξη του Κώδικα Γενετικής (DNA) 

Η Υπερεπικοινωνία του DNA - Το «Ζωντανό Διαδίκτυο» μέσα μας

ΤΟ DΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟΝ ΚΡΑΔΑΣΜΟ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ και ΚΑΘΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΛΕΞΗ

ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ΟΤΙ ΤΟ DNA ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!

Πώς τα μαγνητικά πεδία της Γης και η «ανθρώπινη αύρα» μεταφέρουν βιολογικές πληροφορίες που συνδέουν όλα τα ζωντανά συστήματα

ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ

Η άγνοια γεννά φόβο, και ο φόβος οδηγεί σε προκατάληψη, αδικία και βία. Κάνει τον άνθρωπο εύκολο θύμα χειραγώγησης και τον εμποδίζει να αμφισβητήσει, να μάθει, να εξελιχθεί. Το πιο ύπουλο στοιχείο της είναι πως κλείνει την πόρτα στη γνώση: όποιος πιστεύει ότι τα ξέρει όλα, δεν μαθαίνει τίποτα.

Η άγνοια αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην πρόοδο του ανθρώπου και της κοινωνίας. Δεν περιορίζεται μόνο στην έλλειψη γνώσεων, αλλά επεκτείνεται και στην άρνηση του ανθρώπου να μάθει, να αμφισβητήσει και να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του. Γι’ αυτό και θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη.

Ένα βασικό κακό της άγνοιας είναι ότι γεννά φόβο και προκατάληψη.

Όταν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει, συχνά φοβάται το διαφορετικό και το αντιμετωπίζει εχθρικά. Έτσι δημιουργούνται στερεότυπα, κοινωνικές αδικίες και συγκρούσεις. Παράλληλα, ο αδαής πολίτης γίνεται εύκολα θύμα παραπληροφόρησης και χειραγώγησης, αφού δεν διαθέτει τα κριτήρια για να κρίνει σωστά.

Επιπλέον, η άγνοια εμποδίζει την προσωπική εξέλιξη. Όποιος πιστεύει ότι τα γνωρίζει όλα, δεν αναζητά τη γνώση και παραμένει στάσιμος. Το κακό της άγνοιας δεν βρίσκεται μόνο στο «δεν ξέρω», αλλά στο «δεν θέλω να μάθω».

Η άγνοια δεν είναι απλώς απουσία γνώσης· είναι μια κατάσταση πνευματικής αδράνειας. Ο άνθρωπος που αγνοεί, συχνά ζει μέσα σε βεβαιότητες που δεν έχει εξετάσει και αλήθειες που δεν έχει δοκιμάσει. Έτσι, η άγνοια δεν φυλακίζει μόνο τη σκέψη, αλλά και την ελευθερία.

Η παιδεία, η κριτική σκέψη και η διάθεση για γνώση αποτελούν τα ισχυρότερα όπλα για την καταπολέμησή της και για τη δημιουργία μιας πιο δίκαιης και συνειδητοποιημένης κοινωνίας.

Ο Σωκράτης υποστηρίζει ότι η επίγνωση της άγνοιας αποτελεί το πρώτο βήμα προς τη μάθηση και τη σοφία, καθώς μας οδηγεί σε διαρκή βελτίωση.

Αντίθετα, η άγνοια που συνοδεύεται από αλαζονεία γίνεται επικίνδυνη, διότι αποκλείει τον διάλογο και την αυτογνωσία.

Όταν ο άνθρωπος πιστεύει ότι κατέχει την αλήθεια, παύει να την αναζητά. Επιπλέον, η άγνοια θολώνει την ηθική κρίση. Χωρίς γνώση και κατανόηση, οι πράξεις καθοδηγούνται από φόβο, συνήθεια ή συμφέρον. Έτσι, το κακό δεν γεννιέται πάντα από κακή πρόθεση, αλλά συχνά από άγνοια, από την αδυναμία να δει κανείς τις συνέπειες των πράξεών του.

Τελικά, το κακό της άγνοιας έγκειται στο ότι απομακρύνει τον άνθρωπο από τον ίδιο του τον εαυτό.

Η γνώση δεν εγγυάται την αρετή, όμως η άγνοια σχεδόν πάντα την υπονομεύει. Μόνο μέσα από τη διαρκή αναζήτηση, την αμφιβολία και τον στοχασμό μπορεί ο άνθρωπος να προσεγγίσει την αλήθεια και την ουσιαστική ελευθερία. 

Εικόνα: ARKAS-The Original Page

------------------------------

Η ψευδαίσθηση της γνώσης

Η ΔΙΠΛΗ ΚΑΙ Η ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ ΑΓΝΟΙΑ

Η ΔΙΠΛΗ ΑΓΝΟΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ

ΑΓΝΟΙΑ - Η ΡΙΖΑ ΚΑΙ Ο ΜΙΣΧΟΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ [ΠΛΑΤΩΝ]

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ

"Πολλοί αγνοούν το βασικό ελάττωμα των βιβλίων: Ότι δεν ανοίγουν μόνα τους". Κωνσταντίνος Γεωργανάς

Γιατί η «αναζήτηση νοήματος» είναι πιο υγιής από την «αναζήτηση της ευτυχίας»

Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να θέλεις να είσαι ευτυχισμένος. Όλοι θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι...

Αλλά ίσως η ευτυχία θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο που βλέπουμε τη φώτιση: όπου το ταξίδι είναι το θέμα...!

Εννοώ, τι γίνεται αν η ευτυχία δεν εμφανιστεί ποτέ;

Βυθιζόμαστε στη θλίψη μας, λυπούμενοι τον εαυτό μας, ή μήπως δίνουμε νόημα στην εμπειρία μας, όσο θλιβερή ή τραγική κι αν είναι;

Ίσως η ίδια η αναζήτηση της ευτυχίας να είναι που μας εμποδίζει να την επιτύχουμε ποτέ.

Ίσως το γεγονός ότι περιμένουμε να είμαστε ευτυχισμένοι ή το ότι πιστεύουμε ότι «αξίζουμε» να είμαστε ευτυχισμένοι, μας έχει κάνει να προσκολλόμαστε τόσο σφιχτά στην εκπλήρωσή της, που την καταπνίγουμε πριν καν προλάβει να πυροδοτηθεί.

Ίσως η αδιάκοπη αναζήτησή μας για την ευτυχία είναι αυτή που έχει σφηνώσει το κάρο μπροστά από το άλογο, και ίσως η ανακάλυψη νοήματος στη στιγμή είναι να βάζουμε το άλογο μπροστά από το κάρο, ώστε να μπορούμε τουλάχιστον να συνεχίσουμε το ταξίδι μας - είτε η ευτυχία αποφασίσει να εμφανιστεί είτε όχι.
Ή, ίσως η ευτυχία είναι μια επιλογή. Ίσως ήταν πάντα εκεί και το μόνο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να την αξιοποιήσουμε.

Όπως είπε ο Νταν Μίλμαν, «Δεν υπάρχει μονοπάτι προς την Ευτυχία. Η ευτυχία είναι το μονοπάτι.»

Αλλά πόσο ικανοί είμαστε να ανακαλύψουμε νόημα μέσα στο ταξίδι μας;
Θα έλεγα μάλιστα ότι όσο περισσότερο νόημα μπορούμε να ανακαλύψουμε στο ταξίδι της ζωής μας, όσο τραγικό, δραματικό ή ακόμα και κωμικό κι αν είναι το ταξίδι, τόσο πιο πιθανό είναι να είμαστε αυθεντικά ευτυχισμένοι.

Να το θέμα με τη συνεχή αναζήτηση της ευτυχίας:

Υπάρχει η τάση να αποφεύγουμε την ευθύνη για τη δική μας συναισθηματική κατάσταση, να φανταζόμαστε ότι η ευτυχία είναι «εκεί έξω» κάπου ή ότι η ευτυχία εξαρτάται από το πώς ενεργούν οι άνθρωποι με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Όταν όμως βρισκόμαστε υπό την επήρεια αυτής της ανθυγιεινής αντίληψης, βρισκόμαστε ακούσια σε μια κατάσταση αποδυνάμωσης.
Δεν ζούμε πραγματικά τη στιγμή, δεν έχουμε πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας όπως είναι, επειδή είμαστε πολύ απασχολημένοι με το να ευχόμαστε να ίσχυε κάτι τέτοιο ή κάποιος «έπρεπε» να μας είχε φερθεί καλύτερα.

Αλλά δεν μπορούμε να ελέγξουμε τους άλλους ανθρώπους. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη μοίρα. Μπορούμε μόνο να ελέγξουμε τον τρόπο που θα αντιδράσουμε... Όταν έχουμε την πεποίθηση ότι «αξίζουμε» να είμαστε ευτυχισμένοι, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση αποδυνάμωσης, επειδή επιτρέπουμε στη μοίρα ή σε άλλους ανθρώπους να αποφασίζουν για τη συναισθηματική μας κατάσταση για εμάς.

Όπως είπε ο Abraham Hicks, «Πες σε όλους όσους γνωρίζεις: "Η ευτυχία μου εξαρτάται από εμένα, οπότε είσαι απαλλαγμένος από κάθε ευθύνη".»

Και πριν το καταλάβεις, δεν θα δώσεις σε κανέναν άλλον την ευθύνη για το πώς νιώθεις - και τότε, θα τους αγαπήσεις όλους.

Γιατί ο μόνος λόγος που δεν τους αγαπάς είναι επειδή τους χρησιμοποιείς ως δικαιολογία για να μην νιώθεις καλά.

Υπάρχει επίσης η τάση να παίρνουμε περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε, επειδή προσπαθούμε μάταια να γεμίσουμε ένα κενό που δεν μπορεί να γεμίσει.

Καταναλώνουμε πολλά πράγματα για να «κερδίσουμε» ή ακόμα και να «πάρουμε» την ευτυχία, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσουμε στο τέλος ότι καμία υπερβολική κατανάλωση, υπερκατανάλωση, υλικά αγαθά ή χρήματα δεν θα μπορούσε ποτέ να μας κάνει ευτυχισμένους.

Όταν αναζητούμε την ευτυχία «εκεί έξω», τότε είναι πιο πιθανό να πέσουμε θύματα ύπουλων απατεώνων ή τσαρλατάνων μεσαζόντων που εκμεταλλεύονται την ευτυχία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε υπερρεαλιστικές κουλτούρες με χειριστικές και ύπουλες διαφημίσεις που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την ανάγκη μας να είμαστε ευτυχισμένοι:

«Θα είσαι ευχαριστημένος με αυτό το φανταχτερό νέο gadget!» ή «Κάνε τους φίλους σου να πρασινίσουν από ζήλια με αυτό το ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο! Δράσε τώρα!»

Αλλά η ευτυχία δεν είναι εμπόρευμα.

Η ευτυχία δεν βρίσκεται αλλά δημιουργείται, εδώ και τώρα, στην παρούσα στιγμή...

Για να ανακαλύψει κανείς την αληθινή ευτυχία σε αυτή τη ζωή, πρέπει να γίνει επιδέξιος στην προσαρμογή.

Ζώντας την κάθε στιγμή, με την ικανότητα να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν και να μην σκεφτόμαστε το μέλλον, είναι πιο πιθανό να προσαρμοστούμε σε οποιαδήποτε συνθήκη.

Είτε η ζωή μας φέρνει πόνο, είτε ευχαρίστηση, λύπη είτε χαρά, τραγωδία ή κωμωδία, η ικανότητα προσαρμογής είναι η ικανότητα να κατασκευάζουμε νόημα, ώστε να μπορούμε να απολαύσουμε το ταξίδι για αυτό που είναι, είτε μας φέρνει ευτυχία είτε όχι.

Όταν κάνουμε την αναζήτηση του νοήματος πρωταρχική, και την αναζήτηση της ευτυχίας δευτερεύουσα, αρχίζουμε να ζούμε τη ζωή με σκοπό, και η ευτυχία γίνεται το επακόλουθο του ταξιδιού μας αντί να είναι ο λόγος γι' αυτό.
Επειδή η ευτυχία μπορεί να μην έρθει ποτέ.

Μπορεί να μην καταφέρουμε ποτέ να επιτύχουμε μια τέλεια, ευτυχισμένη ζωή, και αυτό δεν θα έπρεπε να έχει σημασία εφόσον ζούμε με σκοπό και αναλαμβάνουμε την ευθύνη για το νόημα που δίνουμε σε κάθε δεδομένη κατάσταση.

Όταν επιτρέπουμε στο ταξίδι να είναι το ζητούμενο, βρισκόμαστε στη στιγμή, στις αγωνίες του ταξιδιού, και η ζωή αποκτά νόημα παρά το γεγονός ότι είναι δύσκολη ή εύκολη, επώδυνη ή ευχάριστη, λυπητερή ή χαρούμενη.

Το ταξίδι είναι η τούρτα μας.

Το να είσαι ευτυχισμένος είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Αλλά αν μπορέσουμε να φτάσουμε στο σημείο να μπορούμε να απολαμβάνουμε το κέικ μας με ή χωρίς γλάσο, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να τρώμε το κέικ μας με σκοπό, χωρίς κάποιο κίνητρο για γλάσο (ευτυχία), και θα είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε καλύτερα το γλάσο (ευτυχία) όταν είμαστε αρκετά τυχεροί για να το αποκτήσουμε.

Αν, όπως είπε ο Θουκυδίδης , «Το μυστικό της ευτυχίας είναι η ελευθερία και το μυστικό της ελευθερίας, το θάρρος»...

[σ.σ.: Το ρητό «Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον» προέρχεται από τον Επιτάφιο του Περικλή, όπως τον κατέγραψε ο ιστορικός Θουκυδίδης. Μεταφράζεται ως «Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι, και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι (ή ψυχικά δυνατοί)», συνδέοντας άρρηκτα την ευτυχία με την ελευθερία και την ελευθερία με την ψυχική ανδρεία. 

Το απόφθεγμα βρίσκεται στο 2ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη, στην ενότητα 2.43.4 (στο πλαίσιο του Επιταφίου).

Ο Περικλής υποστηρίζει ότι η πραγματική ευτυχία (εύδαιμον) δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την ελευθερία.

Η ελευθερία, με τη σειρά της, αποκτάται και διατηρείται μόνο από όσους διαθέτουν ψυχική δύναμη και θάρρος (εύψυχον).

Λέχθηκε για να τιμήσει τους Αθηναίους στρατιώτες που έπεσαν στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, δίνοντας τη ζωή τους για να διατηρήσουν την ελευθερία της πόλης τους. 

Το ρητό αποτελεί ύμνο στην αξία της ελευθερίας, η οποία απαιτεί γενναιότητα για να κατακτηθεί, και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ευτυχία.]

...τότε μας αρμόζει, να έχουμε το θάρρος να ανακαλύψουμε το νόημα παρά την ευτυχία, επειδή η ίδια η ανάγκη για ευτυχία μπορεί να είναι ένα είδος φυλακής από την οποία πρέπει να απελευθερωθούμε...

Θα πρόσθετα λοιπόν ότι:

Το μυστικό της αυθεντικής ευτυχίας είναι η ελευθερία, για να συμπεριλάβουμε ιδιαίτερα την ελευθερία από την ανάγκη για ευτυχία...

Με αυτόν τον τρόπο είμαστε ελεύθεροι να δώσουμε νόημα σε οποιαδήποτε δεδομένη κατάσταση χωρίς καμία ατζέντα εκτός από την αυθεντική πρόθεση της στιγμής, όπου το νόημα που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι γίνεται ο ακρογωνιαίος λίθος πάνω στον οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί η πιθανή μας ευτυχία.
Αλλά η ευτυχία είναι πάντα μόνο πιθανή και δευτερεύουσα σε σχέση με την πρωταρχική εμπειρία της ανακάλυψης νοήματος στη στιγμή, η οποία μπορεί να γίνει αυθεντική ευτυχία...

από τον Γκάρι «Ζ» ΜακΓκι

από την ιστοσελίδα FractalEnlightment μέσω bibliotecapleyades.net

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ

Εσύ επιλέγεις τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων και των γονιών σου. Μόλις σου δοθούν οι επιλογές σου και διαλέξεις μία, ξεκινάει η κουραστική διαδικασία του σχεδιασμού όλων των πραγμάτων που επιθυμείς να ζήσεις στην επόμενη ζωή.

Η εμπειρία δεν είναι το μόνο πράγμα που αναζητούμε. Έχουμε στόχους να πετύχουμε και προκλήσεις να ξεπεράσουμε. Κάποιοι επιθυμούν να μάθουν την υπομονή ή να ξεπεράσουν τη ζήλια.

Πολλοί άνθρωποι απλώς έχουν συζητήσει αυτή τη θεωρία, όμως μπορεί να μην είναι απλώς θεωρία, αλλά επιλογή ξεκαθαρίσματος του κάρμα.

Υπάρχουν και μερικά άλλα πράγματα όπως η θεραπεία, η αντίθεση και η θεραπεία ψευδών πεποιθήσεων.

Όταν δημιουργείται το σχέδιο ζωής, οι οδηγοί μας είναι εκεί μαζί μας δημιουργώντας αυτό που ο Robert Schwartz περιγράφει μέσα από το έργο του ως διάγραμμα ροής .

Ένα διάγραμμα ροής είναι το σχέδιο, αλλά με ενσωματωμένη την «ελεύθερη βούληση».

Οι οδηγοί μας δημιουργούν επίσης συγχρονισμούς στη ζωή μας για να ενεργοποιήσουν συγκεκριμένα πράγματα μέσα μας και να μας καθοδηγήσουν στο καλύτερο μονοπάτι που θα μας βοηθήσει να κατακτήσουμε τους στόχους μας.

Αφού το σχέδιο τεθεί σε εφαρμογή, γεννιόμαστε και ξεχνάμε το σχέδιο και ποιοι πραγματικά είμαστε. Η λήθη είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κύκλου.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο πραγματικά γνωρίζουμε τον εαυτό μας και ζούμε πλήρως την τρέχουσα ζωή.

Ζούμε στην εποχή της ανάμνησης και πολλοί από εμάς θυμόμαστε ποιοι είμαστε και γιατί ήρθαμε στη Γη αυτή την εποχή.

Όσοι δεν έχουν αφυπνιστεί πλήρως στις ικανότητές τους, αλλά επιθυμούν να έχουν περισσότερη εικόνα για το ποιοι είναι και γιατί βρίσκονται εδώ, αναζητούν τρόπους να έχουν πρόσβαση σε αυτό το είδος πληροφοριών.

Πώς επηρεάζει το Προγεννητικό Σχέδιο τους Νόμους της Έλξης και της Εκδήλωσης;
Το Προγεννητικό Σχέδιο έχει τεθεί σε ισχύ, αλλά η ελεύθερη βούληση μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε οποιαδήποτε πραγματικότητα επιλέγουμε να ζήσουμε.

Με αυτά τα δεδομένα, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι γραφτό να βιώσουμε και γι' αυτό πιστεύω ότι κάποια πράγματα είναι εκτός ελέγχου μας.

Υποθέτω ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτό ως Νόμος της Έλξης ή της Εκδήλωσης, αλλά επειδή δεν είναι κάτι για το οποίο έχουμε πλήρη επίγνωση, επειδή το σχεδιάσαμε πριν γεννηθούμε, είναι δύσκολο να το ονομάσουμε έτσι.

Μερικοί άνθρωποι μπερδεύονται επειδή γνωρίζουν τους Νόμους της Έλξης, πώς να εκδηλώνουν θετικά πράγματα και βρίσκονται σε υψηλή δόνηση, αλλά κάτι αρνητικό έρχεται στη ζωή τους και ξαφνικά χάνουν την ισορροπία τους επειδή ένιωθαν ότι έκαναν τα πάντα σωστά, οπότε δεν μπορούν να καταλάβουν πώς προσέλκυσαν κάτι αρνητικό.

Όταν συμβαίνει αυτό, ίσως τίθεται σε εφαρμογή το Προγεννητικό Σχέδιο.

Αν και προσωπικά τα βρίσκω όλα αυτά συναρπαστικά και τα κοιτάζω χωρίς να τα κρίνω, ίσως να μην είναι όλοι σε θέση να κατανοήσουν όλους τους ρόλους που παίζουμε εδώ στη Γη.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η μετενσάρκωση δεν μπορεί να υπάρξει επειδή δεν θυμούνται το παρελθόν τους.

Το να γνωρίζεις για προηγούμενες ζωές μπορεί να σε επηρεάσει σοβαρά ψυχικά και συναισθηματικά.

Ερχόμαστε σε κάθε ενσάρκωση παίζοντας έναν ρόλο.

Ο ρόλος επιλέγεται με τη βοήθεια των οδηγών και του συμβουλίου μας πριν γεννηθούμε. Παίζουμε εκ περιτροπής διαφορετικούς ρόλους.

Αλλά αυτές οι πληροφορίες είναι πολύ δύσκολες για μερικούς ανθρώπους. 

Ερχόμαστε στη Γη για πολλούς λόγους, αλλά ένας σημαντικός είναι η ανάπτυξη της ψυχής.

Η ανάπτυξη της ψυχής από την “άλλη πλευρά” είναι πολύ αργή επειδή είναι “παράδεισος”. Επίσης, επειδή είμαστε σε θέση να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, μπορούμε να μάθουμε πράγματα σε ένα βαθύτερο επίπεδο και να επεκταθούμε ακόμη περισσότερο από αυτό.

Επειδή ζούμε σε έναν κόσμο δυαδικότητας, πρέπει να έχουμε και την «αρνητικότητα».

Το αρνητικό είναι αυτό που κάνει αυτόν τον κόσμο. Αν δεν είχαμε τους κακούς, τίποτα από αυτά δεν θα ήταν δυνατό. Μέσα σε κάθε έναν από αυτούς τους κακούς υπάρχει μια ψυχή που ζει μια ανθρώπινη εμπειρία που σχεδιάστηκε με γνώμονα την ανάπτυξη της.

Ζούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή όπου πολλές αλήθειες που κάποτε ήταν κρυμμένες έρχονται τώρα στο φως.

Δεν λέω ότι η θεωρία του σχεδιασμού της ζωής μας είναι αληθινή, αλλά μάλλον είναι μια νέα οπτική σε μια παλιά ιστορία. Υπάρχουν πολλές ιστορίες για την προέλευση του ανθρώπινου είδους και γιατί βρισκόμαστε εδώ, αλλά μετά από εκτενή έρευνα αυτή είναι που πραγματικά μου ταιριάζει.

Δεν είμαι εδώ για να αλλάξω τις πεποιθήσεις κανενός. Μοιράζομαι αυτή τη θεωρία επειδή τα αρνητικά αυτού του κόσμου με βοήθησαν να ωριμάσω.

Είτε αυτή η θεωρία είναι αληθής είτε όχι, αυτό εξακολουθεί να είναι θετικό και ίσως άλλοι θα μπορούσαν να πάρουν κάτι θετικό από αυτήν.

από τη Nikkie Gray

από την ιστοσελίδα Collective-Evolution μέσω bibliotecapleyades.net

------------------------------------------

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥΣ

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ; ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΤΕ ΓΙΑΤΙ Η ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ; 

Οι ψυχές οδηγούνται στο χώρο της μετενσάρκωσής τους και επιλέγουν την επόμενη ζωή τους – Με ποια κριτήρια πρέπει να γίνεται η επιλογή - ΠΛΑΤΩΝ, ΠΟΛΙΤΕΙΑ