ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Στην αόρατη ζυγαριά του κόσμου, εκεί όπου το φως και το σκοτάδι ισορροπούν, γεννιέται η Εαρινή Ισημερία. Μια στιγμή που δεν ανήκει ούτε στη νύχτα ούτε στη μέρα, αλλά στην αιώνια αρμονία που διέπει το σύμπαν.

Οι Αρχαίοι Έλληνες, με το βλέμμα στραμμένο τόσο προς τον ουρανό εξερευνώντας τον, όσο και προς τα ενδότερα της ψυχής φιλοσοφώντας, έβλεπαν σε αυτή τη λεπτή ισορροπία την ίδια την τάξη του Κόσμου. Τον Λόγο (του Ηρακλείτου) που ενώνει τα αντίθετα χωρίς να τα αναιρεί. Όπως ο Απόλλων και ο Διόνυσος, έτσι και το φως με το σκοτάδι στην Ισημερία δεν μάχονται, αλλά συνυπάρχουν σε έναν ρυθμό Ιερό. Όπως η ψυχή του Έλληνα που είναι ταυτόχρονα Απολλώνια και Διονυσιακή.

Κατά την Εαρινή Ισημερία είναι η ώρα που η μάνα Γη ανασαίνει βαθύτερα και οι σπόροι θαμμένοι στο σιωπηλό σκοτάδι, νιώθουν το κάλεσμα του φωτός. Όμως δεν είναι μόνο η φύση που αναγεννάται, αλλά και ο άνθρωπος, ...άν θελήσει να αφουγκραστεί, να αφυπνιστεί και να εξυψωθεί. Διότι η ισορροπία αυτή δεν είναι μόνο εξωτερική. Είναι και μια υπενθύμιση της εσωτερικής αρμονίας που οφείλει να καλλιεργήσει.

Στην Ισημερία, ο χρόνος μοιάζει να στέκεται για μια στιγμή, για μια ανάσα. Και μέσα σε αυτή τη μικρή αιωνιότητα, ο άνθρωπος καλείται να θυμηθεί, πως δεν είναι ούτε φως ούτε σκιά, αλλά το πέρασμα ανάμεσά τους. Πως η σοφία δεν βρίσκεται στην υπεροχή του ενός, αλλά στη γνώση της ισορροπίας και των αέναων κύκλων, με στόχο την ψυχοπνευματική ανέλιξη. 

Έτσι, η Άνοιξη δεν έρχεται μόνο ως εποχή, αλλά ως ευκαιρία και ως υπόσχεση. Ότι από την ισότητα των αντιθέτων γεννιέται η ζωή. Ότι κάθε τέλος κρύβει μια νέα αρχή. Και ότι μέσα στον κύκλο του Κόσμου, ο άνθρωπος μπορεί έστω για μια στιγμή να σταθεί στο κέντρο του, ήρεμος και συντονισμένος με την αρμονία των πάντων.

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

-------------------------------------------

Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ - ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ.

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ - Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ - Η ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Όμηρος, ο Πρώτος Λογοτέχνης - Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα

Η Δήμητρα Λιάτσα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας. Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.

Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), εκδόσεις Δήλιος.

Ο Αλκαίος είναι συγγραφεύς δύο βιβλίων. Του βιβλίου "Ο Δρόμος του ηγέτη" (Εξαντληθέν) και του βιβλίου "Το μυστικό πεπρωμένο της Ελλάδος". Εκδόσεις Δήλιος.

Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ

Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ

Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ

Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ

Ομηρικός Κύκλος

ΑΡΧΕΤΥΠΑ

Την έννοια του αρχετύπου εισήγαγε τόσο ο Ηράκλειτος, που αντιμετώπιζε την ψυχή ως την αρχετυπική πρώτη αρχή, όσο και ο Πυθαγόρας, που θεωρούσε τον αριθμό αρχετυπικό στοιχείο του κόσμου. Η έννοια αυτή δομήθηκε από τον Πλάτωνα στη θεωρία των μορφών, όπου υποστηρίζει ότι η ουσία ενός πράγματος ή μιας έννοιας είναι η υποκείμενη μορφή ή ιδέα του και ότι αληθινή γνώση αποκτάται όταν η ψυχή φτάσει στην ανάμνηση των αρχέτυπων ιδεών.

Ο Πλωτίνος αναφέρει την έκφραση «πολύ αρχετυπώτερον και αληθέστερον», ενώ ο Διονύσιος Αλικαρνασσεύς λέει: «αρχέτυπον της αληθείας».

Ο όρος αρχέτυπο συναντάται στα Ερμητικά κείμενα.

Τα αρχέτυπα είναι παγκόσμια, έμφυτα πρότυπα σκέψης, συμπεριφοράς και εικόνων που κατοικούν στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας, σύμφωνα με τον Carl Jung. Λειτουργούν ως βασικά «καλούπια» που διαμορφώνουν μύθους, όνειρα και την ανθρώπινη εμπειρία, αντιπροσωπεύοντας θεμελιώδεις ρόλους (π.χ. Ήρωας, Σοφός, Μητέρα) που αναγνωρίζονται σε όλους τους πολιτισμούς.

Δεν είναι προσωπικά, αλλά κληρονομημένα από το ανθρώπινο γένος και κοινά σε όλους. Εκδηλώνονται μέσα από σύμβολα, μύθους, θρησκευτικές παραδόσεις και καλλιτεχνικές εκφράσεις. Λειτουργούν ως εσωτερικά μοντέλα που επηρεάζουν τις αντιδράσεις και τις επιλογές μας.

Παραδείγματα Αρχετύπων
Σύμφωνα με τον Jung και τους μεταγενέστερους μελετητές, μερικά από τα πιο γνωστά αρχέτυπα είναι:

• Ο Ήρωας: Αναζητά τη νίκη, τη δόξα και την υπέρβαση των δυσκολιών.

• Η Μητέρα: Αντιπροσωπεύει τη φροντίδα, τη ζεστασιά και τη δημιουργία.

• Ο Σοφός: Αναζητά την αλήθεια, τη γνώση και τη σοφία.

• Η Σκιά: Αντιπροσωπεύει τις κρυφές, σκοτεινές ή αντικοινωνικές πλευρές της ανθρώπινης φύσης. 

Τα αρχέτυπα βοηθούν τους ανθρώπους να κατανοήσουν τον κόσμο και τον εαυτό τους. Εμφανίζονται έντονα σε μεταβατικές περιόδους της ζωής (αρχετυπικά όνειρα) και αφήνουν μια αίσθηση δέους ή βαθιάς γνώσης. 

«Ελληνικά Αρχέτυπα»

Πρόκειται για τα πρώτα βιβλία που τυπώθηκαν, κυρίως στην Ιταλία (Βενετία) από Έλληνες λογίους και τυπογράφους κατά τον 15ο και 16ο αιώνα. Περιλαμβάνουν κλασικά έργα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, όπως τα Ομηρικά Έπη, έργα του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα, γραμματικές και λεξικά.

Αρχέτυπα Ελλήνων Θεών (Ψυχολογικά Πρότυπα)
Σύμφωνα με την ψυχολογία του Καρλ Γιούνγκ, οι Αρχαίοι Ελληνικοί Θεοί αντιπροσωπεύουν θεμελιώδη αρχέτυπα (πρότυπα συμπεριφοράς και προσωπικότητας) που συντονίζουν τη ζωή μας: 

• Δίας: Το αρχέτυπο του κυρίαρχου, του πατέρα, της εξουσίας και της επέκτασης.

• Αθηνά: Το αρχέτυπο της σοφίας, της στρατηγικής σκέψης, της λογικής και της χειραφέτησης.

• Απόλλωνας: Το αρχέτυπο της τάξης, της λογικής, της τέχνης και της αυτοπειθαρχίας.

• Αφροδίτη: Το αρχέτυπο της αγάπης, της ομορφιάς, της δημιουργικότητας και της έλξης.

• Ποσειδώνας: Το αρχέτυπο του συναισθήματος, του ασυνείδητου και της διαίσθησης.

• Ερμής: Το αρχέτυπο του αγγελιοφόρου, της επικοινωνίας και της ευελιξίας. 

Αρχέτυπα στην Ελληνική Πεζογραφία & Μυθολογία

• Το αρχέτυπο της Μητέρας: Συχνά συνδεδεμένο με τη γη, τη θυσία και την προστασία.

• Ο Ήρωας/Οδυσσέας: Το αρχέτυπο της περιπέτειας, της νοσταλγίας και της επιστροφής. 

Τα αρχέτυπα αυτά λειτουργούν ως υποσυνείδητα πρότυπα που καθοδηγούν τις ανθρώπινες αντιδράσεις και την κατανόηση του κόσμου. 

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

----------------------------------

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΡΧΕΤΥΠΑ

ΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ

ΤΑ ΑΡΧEΤΥΠΑ ΤΗΣ ΨΥΧHΣ ΜΑΣ

ΑΛΤΑΝΗ - Οδυσσεύς - Σωκράτης, Ελλήνων αρχέτυπα 

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΕΛΙΞΗ ΜΑΣ ΕΑΝ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΣΤΟΥΜΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ;

«Ας σκάσουν οι ζηλόφθονες!»: Ψηφιδωτό 1.500 ετών με αυτή την επιγραφή ανακαλύφθηκε στη Σύεδρα της Μικράς Ασίας

Μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη ήρθε στο φως στην Aρχαία πόλη Σύεδρα κοντά στην Αλάνια της Αττάλειας, στην Τουρκία. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν ένα μωσαϊκό που χρονολογείται μεταξύ 4ου και 6ου αιώνα μ.Χ., με την εντυπωσιακή επιγραφή στα Αρχαία Ελληνικά «να σκάσουν οι ζηλόφθονοι», προκαλώντας μεγάλο ενδιαφέρον στους αρχαιολόγους.

Η Σύεδρα με ιστορία που εκτείνεται σε περίπου 3.000 χρόνια, είναι μια τυπική περίπτωση Ελληνικής αποικιακής πόλης της Μικράς Ασίας που πέρασε διαδοχικά από ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο, αποτελώντας σημαντικό κέντρο της Κιλικίας. 

Το μωσαϊκό εντοπίστηκε σε μία από τις μεγαλύτερες κατοικίες της Αρχαίας πόλης και πρόκειται για έργο εξαιρετικής διατήρησης, διακοσμημένο με γεωμετρικά και φυτικά μοτίβα, το οποίο εκτιμάται ότι κατασκευάστηκε ανάμεσα στον 4ο και τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Το μωσαϊκό, συνολικής επιφάνειας περίπου 15 τετραγωνικών μέτρων, ξεχωρίζει για τις δύο επιγραφές του στα Αρχαία Ελληνικά. Η πρώτη, στο κεντρικό τμήμα, μεταφράζεται ως «χρησιμοποίησέ το με τύχη» ή «με καλοτυχία». Η δεύτερη, κοντά στην είσοδο, περιλαμβάνει τη φράση «να σκάσουν οι ζηλόφθονοι», φράση που παραπέμπει σε σύγχρονη λαϊκή έκφραση, υπογραμμίζοντας το πολιτισμικό βάθος και τη διαχρονικότητα της έκφρασης.

Το κτήριο είναι τριώροφο και περιλαμβάνει πολυάριθμα δωμάτια γύρω από μια κεντρική αυλή. Χρησιμοποιήθηκε από τον 2ο έως τον 7ο αιώνα μ.Χ., ενώ υπέστη αλλεπάλληλες επεκτάσεις και τροποποιήσεις από τους εκάστοτε ιδιοκτήτες του. Η κάλυψη του μωσαϊκού σε μεταγενέστερους χρόνους συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρησή του σε άριστη κατάσταση. 

Περισσότερα: https://www.tanea.gr & https://www.huffingtonpost.gr/

ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΟΣ Ο ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΟΙ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

Αλλά η (κατά παγκόσμια παραδοχή) θεία Ελληνίδα Γλώσσα, βάλλεται καθημερινά από χίλιες δυο πλευρές...
Μπορεί να ελαχιστοποιήθηκε επιτέλους κατά πολύ το φαινόμενο των “γκρίκλις”, αλλά τώρα ζούμε μια νέα “μόδα”.
Πολλές αγγλικές λέξεις χρησιμοποιούνται καθημερινά, αντικαθιστώντας Ελληνικούς όρους και ακούμε: “πόσο κοστίζει το άουτ φιτ σου” ‘η “στείλε μου DM”.

Διαχρονικός ο ποιητής: “...μουρμουρίζαμε σπασμένες λέξεις από ξένες γλώσσες, βλέπαμε την πατρίδα μας που έφευγε και δεν την βλέπαμε...”

Η γλώσσα αποτελεί τον πυρήνα της πολιτισμικής και προσωπικής μας ταυτότητας και είναι ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται αλλάζοντας μορφή μέσα στους αιώνες ως φορέας πολιτισμικής κληρονομιάς. Αλλά αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας, τι λέτε; Είναι εξέλιξη; Μήπως είναι πρόοδος ή μήπως είναι αλλοίωση και φθορά;

Στον Κρατύλο, ο Πλάτων υποστηρίζει ότι οι λέξεις πρέπει να αποδίδουν την ουσία των πραγμάτων, διαφορετικά οι λέξεις διαφθείρονται και χάνεται η επαφή με την αλήθεια. Στην Πολιτεία, η διαφθορά της γλώσσας συνδέεται με τη διαφθορά και της πόλης. Ο Πλάτων θεωρεί τη γλώσσα ως το θεμέλιο της λογικής σκέψης. Η «διαφθορά» της, δηλαδή η ασάφεια και η απώλεια του νοήματος, οδηγεί νομοτελειακά στη διάλυση της ορθής κρίσης. Για τον Πλάτωνα, η διανόηση είναι o εσωτερικός λόγος. Αν ο εξωτερικός λόγος (η γλώσσα που χρησιμοποιούμε) είναι φθαρμένος, τότε και η σκέψη διασαλεύεται.

Γλωσσολόγοι προειδοποιούν ότι ο βομβαρδισμός από αγγλικούς όρους στην καθομιλουμένη, μπορεί να οδηγήσει σε αλλοίωση, φθορά και στον ευτελισμό της Ελληνικής Γλώσσας.
Η επόμενη γενιά δεν ξέρω τι γλώσσα θα μιλάει... αν δεν γίνουν αντιληπτές οι μελλοντικές επιπτώσεις αυτής της ...μόδας.

Σείριος (Χ.Γ.)

-------------------------------------

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΡΑΠΕΥΟΥΝ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ

«ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ ΚΡΑΤΕΙΣΤΕ ». Κωστής Παλαμάς

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΡΙΖΙΚΩΣ!

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΑΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΕΥΦΥΙΑ!

Η ΦΥΣΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ

Το Σύμπαν βρίσκεται σε αέναη ανάπτυξη και η δημιουργία δεν σταματά ποτέ. Η ζωή έρχεται υπό διάφορες μορφές, υπακούει σε διάφορους κανόνες και υπάρχουν τόσες δυνατότητες όσα και τα σύμπαντα.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι υπάρχει μια εξέλιξη των Ψυχών που συμβαίνει μέσα από την γήινη εμπειρία, αλλά και μια ανάπτυξη για κάθε μεμονωμένη Ψυχή. 

Υπάρχουν πολλές ανώριμες Ψυχές στον πλανήτη Γη, καθώς και πολλές παραπλανημένες. Άλλες Ψυχές δεν έχουν τις καλύτερες προθέσεις ή απλώς ελέγχονται και η εξελικτική διαδικασία γι' αυτές είναι κάτι άγνωστο. Πολλοί με διάφορες εξαρτήσεις, έχουν αυτό το δυσμενές χαρακτηριστικό, όπως και πολλοί εγωιστές και άπληστοι άνθρωποι. Άλλοι λόγω των κλίσεών τους ή λόγω της ανωριμότητάς τους, επιτρέπουν εν αγνοία τους να χειραγωγούνται κατά καιρούς.
Αυτό δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση μομφή προς αυτούς τους ανθρώπους, αφού οι περισσότερες Ψυχές περνούν από μια παρόμοια διαδικασία εξέλιξης στη Γη, όπου τα όντα δεν γεννιούνται συνειδητά, σε αντίθεση με πολλούς άλλους πλανήτες.

Οι άνθρωποι στη Γη, λόγω της κληρονομικότητας, χρειάζονται συνειδητή πνευματική εργασία πάνω στον εαυτό τους, να απελευθερωθούν από τα ελαττώματα και να καθαρίσουν το κάρμα τους, προκειμένου να ανέλθουν επίπεδα ύπαρξης.

Όταν το παιδί μεγαλώνει, αναπτύσσει ορισμένα φυσικά χαρακτηριστικά, αλλά και την επίγνωση, τα συναισθήματα και την κατανόησή του και ο εγκέφαλός του και το ενδοκρινικό του σύστημα βρίσκονται σε διαμόρφωση. Παρόμοια ανάπτυξη υφίστανται και οι ψυχές και χρειάζονται διάφορες εμπειρίες για να ωριμάσουν και να αναπτύξουν συνείδηση.

Το ανθρώπινο είδος στη Γη, αναπτύχθηκε γύρω από μια Ψυχή, προκειμένου να βιώσει ένα επίπεδο πυκνότητας των Τριών Διαστάσεων, επομένως οι Ψυχές έπρεπε στην πραγματικότητα να κατέβουν την οκτάβα της δημιουργίας προκειμένου να βιώσουν τη δυαδικότητα. Γι' αυτό όσοι έχουν ζήσει στο παρελθόν σε πολύ υψηλότερες πυκνότητες, λόγω της καθόδου έπρεπε να μάθουν να προσαρμόζονται σε αυτήν την τρισδιάστατη πυκνότητα, η οποία δεν προοριζόταν ποτέ να είναι το φυσικό τους σπίτι.

Άλλες Ψυχές έχουν επίσης προσφερθεί εθελοντικά να βιώσουν τη ζωή σε χαμηλότερες πυκνότητες ή στάλθηκαν εδώ από υψηλότερες πυκνότητες προκειμένου να κατανοήσουν περαιτέρω τον κόσμο μας ή τον δικό τους κόσμο ή απλώς για να βοηθήσουν τον κόσμο μας. Αυτά τα όντα προέρχονται από ένα ανώτερο επίπεδο ύπαρξης, το οποίο είναι το φυσικό τους περιβάλλον.

Τα γεννημένα όντα στην αρχή δεν έχουν επίγνωση του Ανώτερου Εαυτού τους, αλλά τους δίνεται η εμπειρία για να συνειδητοποιήσουν τις δυνατότητές τους. Με τον καιρό θα ωριμάσουν και θα αποκτήσουν αρκετή συνείδηση ​​ώστε να εξελιχθούν σε υψηλότερες διαστάσεις. Αυτή είναι μια φυσική διαδικασία για όλες τις Ψυχές.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε επίσης ότι, παρόλο που όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους, οι εσωτερικές τους ικανότητες ποικίλλουν σημαντικά. Ο πληθυσμός της Γης αποτελείται από πολλές Ψυχές, με πολλές διαφορετικές συμβάσεις, που προέρχονται από διάφορες πυκνότητες συνείδησης. Το φυσικό μας σώμα είναι γήινο, αλλά, η Συνείδησή μας (Ψυχή) είναι Εξωγήινη.

Η Ψυχή μας, αυτή η Συνείδηση ​​που είμαστε, είναι αυτή που έχει μια προσωρινή φυσική εμπειρία για τη δική της ανάπτυξη. Το σώμα που χρησιμοποιούμε έχει μια Συνειδητή εμπειρία. Αλλά εμείς (η ψυχή) είμαστε αυτή η Συνείδηση. Αυτό που ο άνθρωπος θεωρεί ότι σκέφτεται, είναι απλώς μια επίγνωση των πραγμάτων που αισθάνεται και καταγράφονται μέσα στα κύτταρα του εγκεφάλου του για επαναλαμβανόμενη χρήση μέσω αυτού που ονομάζεται «μνήμη».

Ο φυσικός κόσμος και οτιδήποτε σε αυτόν δεν μπορεί και δεν έχει δημιουργήσει ποτέ Συνειδητή Επίγνωση. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το ανθρώπινο σώμα που είναι σάρκα (ύλη), ανέπτυξε μια συνειδητή επίγνωση και Ψυχές με κάποια εντελώς ανεξήγητη και εντελώς αναπόδεικτη μέθοδο.

Όλες οι φυσικές επιπτώσεις στη ζωή μας είναι μόνο οι επιπτώσεις των σκέψεων του Συνειδητού μας Νου. Οι λεγόμενες αμαρτίες και το κακό δεν βρίσκονται στη δράση αυτού που κάνει το σώμα μας, αλλά προέρχονται από αυτό που σκεφτόμαστε. Η Ψυχή μας είναι υπεύθυνη και θα θερίσει ότι έσπειρε. Όλες οι πράξεις και τα λόγια του σώματός μας είναι οι επιπτώσεις των σκέψεών μας.
Αμέτρητες θρησκευτικές και πολιτιστικές διδασκαλίες, καθώς και πολλές διαφορετικές φιλοσοφίες, μας προτρέπουν να κάνουμε το καλό, αλλά δυστυχώς, η καλοσύνη εξακολουθεί να είναι καλυμμένη σαν σε μια πυκνή ομίχλη. Πολλές Ψυχές έχουν σκοντάψει στο σκοτάδι πληγώνοντας τα γόνατά τους, αλλά, τελικά όλες μαθαίνουν να περπατούν.

Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν την Ενότητα της Ψυχής τους με την Πηγή. Ο άνθρωπος χρειάζεται χιλιετίες για να το συνειδητοποιήσει αυτό. Κάθε ενσάρκωση (και αυτός είναι ο σκοπός της) τον φέρνει πιο κοντά στην επίγνωση της Ενότητάς του με το Φως.

Η ανθρωπότητα ζει σε έναν περίπλοκο κόσμο Αποτελεσμάτων, του οποίου δεν γνωρίζει την αρχική Αιτία. Λόγω της φαινομενικά άπειρης πολλαπλότητας και πολυπλοκότητάς της, δεν καταφέρνει να δει ή να απεικονίσει την απλή υποκείμενη αρχή όλων των πραγμάτων. Περιπλέκει την αλήθεια με μισές αλήθειες ή με προσωπικές πεποιθήσεις, μέχρι που οι πολλές γωνίες, πλευρές και πτυχές της χάνουν την ισορροπία μεταξύ τους.

Όλη η γνώση υπάρχει και είναι διαθέσιμη και έρχεται στην ανθρωπότητα στην εποχή της, όπως απαιτείται.

Φωτισμένες Ψυχές και αγγελιοφόροι έρχονται περιοδικά και δίνουν την Παγκόσμια γνώση, αλλά μόνο όσο ο άνθρωπος είναι σε θέση να την κατανοήσει και μόνο όσο μπορεί να αντέξει αυτή τη στιγμή, γιατί ο άνθρωπος μόλις αρχίζει να κατανοεί την ολότητα.

Όταν η ανθρωπότητα γνωρίσει τη Φώτιση, δεν θα γνωρίζει κανέναν περιορισμό, αλλά ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίσει το Φως μέσα του. Να θέλει να το γνωρίσει και να το βιώσει ο ίδιος και κανείς να μη μπορεί να του πει κάτι διαφορετικό. Γιατί το Φως γνωρίζει το Φως διαισθητικά.

Ρενέ Ντεκάρτ
από την ιστοσελίδα WakingTimes μέσω bibliotecapleyades.net

-----------------------------------

ΣΩΜΑ – ΝΟΥΣ – ΨΥΧΗ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

ΟΙ ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ…

H ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΗ ΚΑΙ ΚΡΑΤΑΕΙ ΜΝΗΜΕΣ

Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ

ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ. Η ΜΝΗΜΗ ΑΝΗΚΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ. (ΠΛΩΤΙΝΟΣ)

Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΓΙΑΤΙ Η ΨΥΧΗ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΝΕΚΑΘΕΝ (ΔΙΑΛΟΓΟΣ, ΣΩΚΡΑΤΗΣ - ΜΕΝΩΝ)

ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ

Μη γίνεις το αποτέλεσμα άλλων ανθρώπων

Υπάρχει η επίγνωση ορισμένων από τις ψευδαισθήσεις, αλλά ίσως δεν υπάρχει επίγνωση του γεγονότος ότι όλα τα αποτελέσματα δεν είναι αυτά που φαίνονται. Έτσι, βγαίνουν λανθασμένα συμπεράσματα, διότι εκτός από την γνώση του αποτελέσματος, όλη η πραγματική γνώση και κατανόηση βρίσκεται στην αιτία.

Νέοι θεμελιώδεις νόμοι και αρχές πρέπει να βασίζονται στη γνώση της Αιτίας. Η λίγη γνώση που έχει αποκτήσει ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια αυτών των τελευταίων χιλιάδων ετών του έχει δοθεί από τις ελάχιστες ιδιοφυΐες, φιλοσόφους, μυστικιστές και άλλους αγγελιοφόρους του Φωτός που έχουν έρθει για να εμπνεύσουν ξανά την ανθρωπότητα με τη διορατικότητα και τη γνώση τους. Από αυτούς τους λίγους σπάνιους, έχουν ξεπηδήσει οι απαρχές του πολιτισμού μας.

Σήμερα, αυτό το Φως είναι τόσο αμυδρό στους ανθρώπους που μόνο λίγοι έχουν κατανοήσει το μυστικό του Φωτός, της ζωής, της Αγάπης, της ανάπτυξης, της μετενσάρκωσης και του τρίτου κύματος Ψυχών που εισέρχονται τώρα. Τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα του ανθρώπου έχουν απλές απαντήσεις. Η Σιωπηλή Φωνή μέσα σε κάθε άνθρωπο το ψιθυρίζει αδιάκοπα στην αφυπνισμένη συνείδησή του. Κάθε επιθυμία γραμμένη στην καρδιά του ανθρώπου μεταφέρεται στην Πηγή της αρχικής αιτίας και η απάντησή της θα έρθει, αλλά μόνο λίγοι ρωτούν από την καρδιά τους και ακόμη λιγότεροι ακούνε.

Ο άνθρωπος είναι ακόμα νέος. Μόλις που έχει βγει από το σκοτάδι της αγνοίας του.
Σε αυτή την αρχή της νέας του επίγνωσης είναι μπερδεμένος, μη γνωρίζοντας ποιος είναι ο Νους μέσα του, ποιος είναι η συνείδηση ​​μέσα του και ποιος είναι η αίσθηση. Δεν έχει μάθει ακόμη ότι τα σώματα δεν είναι παρά Μηχανισμοί που εκδηλώνουν τον κεντρικό τους Εαυτό, και ότι ο Εαυτός εκδηλώνει τον Δημιουργό ως ένα με αυτόν.

Η ελεύθερη βούληση είναι ένα δώρο σε όλους από την Δημιουργία. Ακολουθώντας θρησκείες, γραφές, ανθρωπογενή συστήματα, έχοντας τυφλή πίστη ή θαυμάζοντας τυφλά μεμονωμένους ρήτορες χωρίς να συλλογίζονται και να αναρωτιούνται αν οι πληροφορίες που λαμβάνουν είναι αληθινές, ειλικρινείς ή όχι, πολλοί έχουν παραχωρήσει την ελεύθερη βούλησή τους στη θέληση των άλλων, όντας ακόλουθοι και οπαδοί. Έτσι γίνονται τα αποτελέσματα άλλων ανθρώπων αντί να δημιουργούν τη δική τους αιτία.

Σκέψου, αποφάσισε μόνος σου τι είναι αληθινό και καλό και τι όχι. Υπάρχει τόσο πολύ καλό μέσα σε όλους μας, γι' αυτό χρησιμοποίησέ το απλόχερα και χωρίς εγωισμό προς όλους, αλλά μην είσαι και ευκολόπιστος. Αν κάτι δεν βγάζει νόημα, είναι ανόητο. Αν δεν ψάξεις, δεν θα το βρεις. 

Το φως δεν θα προέλθει από άλλους, αλλά από τη δική σας συνείδηση. Είναι ήδη εκεί και περιμένει.

Ρενέ Ντεκάρτ
από την ιστοσελίδα WakingTimes μέσω bibliotecapleyades.net

-----------------------------------------

«Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι "άλλοι άνθρωποι". Οι σκέψεις τους είναι απόψεις άλλων ανθρώπων, η ζωή τους είναι μίμηση άλλων ζωών» Όσκαρ Ουάιλντ.

Μαύρες Τρύπες και το Ταξίδι της Ψυχής #2

Μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα στον πυρήνα ενός γαλαξία εκπέμποντας ακτινοβολία και εξαιρετικά γρήγορους ανέμους. Πίστωση: NASA/JPL-Caltech

Συνέχεια από το ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

Είναι άραγε απλή σύμπτωση το γεγονός ότι οι αστρονόμοι ανακάλυψαν πρόσφατα ότι μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα υπάρχει στο κέντρο του Γαλαξία μας, ακριβώς στην ίδια περιοχή όπου οι Μάγια πιστεύουν ότι υπάρχει μια τρύπα στον ουρανό που οδηγεί στον κάτω κόσμο;

Η βαρυτική της έλξη είναι τόσο έντονη που τίποτα, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν μόλις πέσει μέσα στα όρια της μαύρης τρύπας που ονομάζεται ορίζοντας γεγονότων. Δεδομένου ότι μια μαύρη τρύπα δεν εκπέμπει φως, είναι πολύ δύσκολο να τη δει κανείς, ειδικά αν αιωρείται μόνη της στο διάστημα. Ωστόσο, αν μια μαύρη τρύπα περάσει μέσα από ένα νέφος διαστρικής ύλης, μπορεί να συσσωρεύσει ύλη μέσα της μέσω της βαρυτικής της έλξης.

Η παρουσία μιας υπερμεγέθους μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία μας, εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την κοσμική γνώση των προγόνων μας. Γνώριζαν οι Μάγια την ύπαρξη αυτής της μαύρης τρύπας, χιλιάδες χρόνια πριν την ανακάλυψαν οι σύγχρονοι επιστήμονες;

Μια ενδιαφέρουσα πτυχή μιας μαύρης τρύπας είχε διατυπωθεί από το 1940 από τους Άλμπερτ Αϊνστάιν και Νάθαν Ρόζεν . Οι Αϊνστάιν και Ρόζεν είχαν διατυπώσει μια θεωρία ότι μπορεί να υπάρχει μια γέφυρα ή ένα πέρασμα που συνδέει μια μαύρη τρύπα με μια λευκή τρύπα, η οποία υπάρχει σε διαφορετικά μέρη του σύμπαντος.

Μια λευκή τρύπα είναι ακριβώς το αντίθετο μιας μαύρης τρύπας. Όπως ακριβώς μια μαύρη τρύπα καταπίνει πράγματα ανεπανόρθωτα, έτσι και μια λευκή τρύπα τα εκτοξεύει έξω. Αυτή η γέφυρα που συνδέει ένα ζεύγος μαύρης τρύπας - λευκής τρύπας έγινε γνωστή ως Γέφυρα Αϊνστάιν-Ρόζεν και στη συνέχεια αναφέρθηκε απλώς ως σκουληκότρυπα.

Οι επιστήμονες έχουν υποθέσει ότι ένα διαστημόπλοιο μπορεί να είναι σε θέση να εισέλθει σε μια μαύρη τρύπα , να ταξιδέψει μέσα από μια σκουληκότρυπα και να βγει μέσα από μια λευκή τρύπα σε ένα άλλο μέρος του σύμπαντος, ταξιδεύοντας με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός.

Ο Στίβεν Χόκινγκ κάποτε αστειεύτηκε: «Οι σκουληκότρυπες, θα ήταν ιδανικές για γρήγορα διαστημικά ταξίδια. Μπορεί να περάσετε από μια σκουληκότρυπα στην άλλη πλευρά του γαλαξία και να επιστρέψετε εγκαίρως για το δείπνο». 

Πρόσφατα, αστροφυσικοί από τη Διεθνή Σχολή Προηγμένων Σπουδών στην Τεργέστη της Ιταλίας ισχυρίστηκαν ότι είναι μαθηματικά δυνατό να υπάρχει μια σκουληκότρυπα στη μέση του Γαλαξία μας. Ο καθηγητής Πάολο Σαλούτσι είπε ότι, «Θα μπορούσαμε ακόμη και να ταξιδέψουμε μέσα από αυτή τη σήραγγα, αφού, με βάση τους υπολογισμούς μας, θα μπορούσε να είναι πλεύσιμη».

Άλλοι σπειροειδείς γαλαξίες όπως ο Γαλαξίας μας μπορεί επίσης να περιέχουν σκουληκότρυπες στους πυρήνες τους.

Στην εργασία τους, οι επιστήμονες έγραψαν: «Το αποτέλεσμά μας είναι πολύ σημαντικό επειδή επιβεβαιώνει την πιθανή ύπαρξη σκουληκότρυπων στους περισσότερους σπειροειδείς γαλαξίες... Η σκοτεινή ύλη μπορεί να παρέχει το καύσιμο για την κατασκευή και τη διατήρηση μιας σκουληκότρυπας.»

Ως εκ τούτου οι σκουληκότρυπες θα μπορούσαν να βρεθούν στη φύση και η μελέτη μας μπορεί να ενθαρρύνει τους επιστήμονες να αναζητήσουν παρατηρησιακά στοιχεία για σκουληκότρυπες στην περιοχή του γαλαξιακού φωτοστέφανου.

Είναι ενδιαφέρον ότι η τρέχουσα επιστημονική σκέψη σχετικά με τις μαύρες τρύπες και το ταξίδι μέσα σε σκουληκότρυπες (κοσμικούς διαύλους/σήραγγες) είναι πολύ παρόμοια με την κοσμική αντίληψη των Μάγια ότι ένας σκοτεινός δρόμος οδηγεί από την ουράνια σχισμή στο Γαλαξιακό Κέντρο σε έναν μυστικιστικό κόσμο.

Αυτό το διάγραμμα δείχνει μια σκουληκότρυπα που συνδέει μια μαύρη τρύπα και μια λευκή τρύπα. 

Υπάρχει μια σαφής συσχέτιση εδώ, η οποία απλά δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αν και η πιθανότητα ταξιδιού μέσα από μια μαύρη τρύπα εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι, σύμφωνα με τις Αρχαίες παραδόσεις των ιθαγενών της Αμερικής, δεν είναι ένα διαστημόπλοιο που ταξιδεύει μέσα από αυτήν την τρύπα στον ουρανό. Αντίθετα, είναι η ψυχή που ακολουθεί αυτή τη διαδρομή προς τον υπερβατικό κόσμο. Δεδομένου ότι η ψυχή είναι μια οντότητα που δεν έχει ακόμη κατανοηθεί από τη σύγχρονη επιστήμη, η επίδρασή της στη σταθερότητα της πύλης της μαύρης τρύπας δεν μπορεί να εξακριβωθεί ακόμη.

Υπάρχει, επομένως, μια πολύ πραγματική πιθανότητα οι ιθαγενείς πολιτισμοί της Αμερικής να γνώριζαν ότι ο πυρήνας του γαλαξία μας περιέχει μια μαύρη τρύπα μέσω της οποίας οι ψυχές μεταφέρονταν σε μια διαφορετική διάσταση. Το πώς οι άνθρωποι της Αρχαιότητας συνειδητοποίησαν την ύπαρξη της μαύρης τρύπας στο Γαλαξιακό Κέντρο ή μιας σκουληκότρυπας που συνέδεε αυτή τη μαύρη τρύπα με ένα διαφορετικό βασίλειο ύπαρξης, είναι ένα μυστήριο.

Το κατάλαβαν αυτό μέσω των κοσμικών τους ταξιδιών που πραγματοποιούσαν σε βαθιές καταστάσεις διαλογισμού ή σε τροποποιημένες καταστάσεις συνείδησης; Ή μήπως θα μπορούσαν να έχουν κάποια βάση στις ιστορίες για εξωγήινες επαφές, οι οποίες αναφέρονται σε αμέτρητους θρύλους από όλο τον κόσμο;

Όποια και αν είναι η μέθοδος, οι συσχετίσεις μεταξύ αυτών των Αρχαίων πεποιθήσεων και της σύγχρονης επιστημονικής μας κατανόησης του κόσμου είναι αρκετά αξιοσημείωτες.

Φυσικά, υπάρχουν πολλά που δεν καταλαβαίνουμε. Δεν είναι σαφές, για παράδειγμα, πώς η ψυχή αναλαμβάνει το απέραντο ταξίδι της μέσα από τον γαλαξία προς τη μαύρη τρύπα ή πού οδηγεί η σκουληκότρυπα που προέρχεται από τη μαύρη τρύπα. Ωστόσο, οι πρόγονοί μας έχουν αφήσει πίσω τους μια πληθώρα κρυπτικών συμβόλων και μυστηριωδών θρύλων, των οποίων οι πραγματικές έννοιες παραμένουν αναποκρυπτογραφημένες.

Ίσως οι απαντήσεις στα ερωτήματα που αντιμετωπίζουμε βρίσκονται κωδικοποιημένες σε αυτά τα σύμβολα και στους Μύθους που έχουμε ως κληρονομιά από τους Αρχαίους προγόνους μας.

Καθώς εξερευνούμε τα πιο απομακρυσμένα σημεία του σύμπαντος με τα τηλεσκόπια και τους δορυφόρους μας, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να ρίξουμε μια νέα ματιά στην κοσμική σοφία των Αρχαίων. 

Επιστροφή στο ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

από τον Bibhu Dev Misra
από την ιστοσελίδα BibhuDev μέσω bibliotecapleyades.net

-------------------------------------------

Το Πλουτώνιο στην Ιεράπολη - Η "Πύλη του Πλούτωνα" 

Ο Ναός των Τριών Παραθύρων στο Μάτσου Πίτσου στο Περού

 Το Πλουτώνιο Σπήλαιο στον Αρχαιολογικό Χώρο της Ελευσίνας  

Aramu Muru – η Μυστικιστική Πύλη στην "Πόλη των θεών" στις Άνδεις

Υπάρχουν στην Γη μυστηριώδεις «κοσμικές γέφυρες» προς άλλα σημεία του σύμπαντος;

Μαύρες Τρύπες και το Ταξίδι της Ψυχής #1

Τα χρονικά της παγκόσμιας Μυθολογίας περιέχουν μια σειρά από αναφορές στον γαλαξία μας. Μερικές αφηγήσεις προσπαθούν να εξηγήσουν πώς, ο Γαλαξίας εμφανίστηκε ως μια αχνή λωρίδα γαλακτώδους λευκής λάμψης που σχημάτιζε αψίδα στον νυχτερινό ουρανό, ενώ κάποιες άλλες είναι πιο μυστηριώδεις. Μιλούν για την παρουσία ενός «Μονοπατιού Πνευμάτων» ή ενός «Δρόμου των Ψυχών» στον γαλαξία μας, κατά μήκος του οποίου οι ψυχές ταξιδεύουν σε έναν μυστικιστικό κόσμο.

Πολλοί Αρχαίοι πολιτισμοί ασπάζονταν τέτοιες πεποιθήσεις, αλλά οι πραγματικές έννοιες και η προέλευση αυτών των κοσμικών ιστοριών παραμένουν ένα μυστήριο. Στο βιβλίο «Θεοί των Άστρων των Μάγια - Αστρονομία στην Τέχνη, τη Λαογραφία και τα Ημερολόγια» , η Σούζαν Μίλμπραθ του Πανεπιστημίου της Φλόριντα αναφέρει μια σειρά από αυτόχθονες φυλές των Μάγια, στις λαογραφικές αναφορές των οποίων έχουν εντοπιστεί συσχετίσεις με τον Γαλαξία μας.

Η κυρίαρχη ιδέα φαίνεται να είναι ότι ο Γαλαξίας είναι ο Λευκός Δρόμος που διασχίζουν οι θεοί.

Στο Περού, καθώς και στα νησιά της Πολυνησίας, ο Γαλαξίας ονομάζεται «Δρόμος των Ψυχών». 

Μεταξύ των φυλών των Ινδιάνων της Αμερικής, ο Γαλαξίας είναι γνωστός με διάφορα ονόματα: το «Μονοπάτι του Πνεύματος», Το «Μονοπάτι των Νεκρών Πολεμιστών», ο «Δρόμος προς τον Άλλο Κόσμο».

Σύμφωνα με τους Ινδιάνους Απάτσι της Νοτιοδυτικής Αμερικής, οι ψυχές των νεκρών ταξιδεύουν κατά μήκος αυτού του «Μονοπατιού του Πνεύματος» για τέσσερις ημέρες, προτού φτάσουν σε ένα μέρος ειρήνης και αφθονίας όπου δεν υπάρχει ασθένεια ή θάνατος. Έναν μυστικιστικό κόσμο άγνωστης τοποθεσίας, όπου οι πρόγονοι ζουν σε αέναη ειρήνη και ευτυχία.

Μήπως αυτές οι Αρχαίες λαϊκές παραδόσεις μας λένε για ένα άγνωστο κοσμικό μονοπάτι που οδηγεί από τον Γαλαξία μας σε ένα εναλλακτικό βασίλειο ύπαρξης; Μήπως αυτοί οι πανάρχαιοι μύθοι δεν είναι απλώς αποκυήματα φαντασίας, αλλά κωδικοποιούν μια προηγμένη γνώση του γαλαξία μας;

Για κάποιον που ζει στο Βόρειο Ημισφαίριο, θα είναι δύσκολο να αναγνωρίσει το Γαλαξιακό Κέντρο με γυμνό μάτι, καθώς ο Γαλαξίας εμφανίζεται ως μια εξαιρετικά αμυδρή λωρίδα γαλακτώδους λευκής λάμψης που σχηματίζει αψίδα στον νυχτερινό ουρανό. Το Γαλαξιακό Κέντρο βρίσκεται χαμηλά στον νότιο ουρανό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες παρατηρώντας από το Βόρειο Ημισφαίριο και είναι δύσκολο να εντοπιστεί με ακρίβεια. Ωστόσο, για τον παρατηρητή από το Νότιο Ημισφαίριο, ο ουρανός είναι πολύ σκοτεινός και η φωτορύπανση είναι πολύ χαμηλότερη. Μια νύχτα χωρίς φεγγάρι, μακριά από τα φώτα της πόλης, ο Γαλαξίας εμφανίζεται σε περίοπτη θέση.

Ακόμα και με μικρά κιάλια μπορεί να διακρίνει κάποιος αυτή τη ζώνη φωτός με χιλιάδες αστέρια.
Κατά τους χειμερινούς μήνες στο Νότιο Ημισφαίριο, το Γαλαξιακό Κέντρο βρίσκεται σχεδόν από πάνω και η φωτεινή ζώνη σαρώνει εμφανώς από τον βορειοανατολικό ορίζοντα (ΒΑ) έως τον νοτιοδυτικό ορίζοντα (ΝΔ).

Αυτή η εκθαμβωτική υπέρυθρη εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA δείχνει εκατοντάδες χιλιάδες αστέρια - κόσμους στον Στροβιλιζόμενο Πυρήνα του σπειροειδούς Γαλαξία μας.

Σε εικόνες ορατού φωτός, αυτή η περιοχή δεν είναι καθόλου ορατή επειδή η σκόνη βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και το γαλαξιακό κέντρο εμποδίζει την ορατότητά μας.

Το Γαλαξιακό Κέντρο βρίσκεται στο κέντρο μιας πυκνής συγκέντρωσης αστεριών και η ακριβής του θέση βρίσκεται προς την κατεύθυνση του αστερισμού του Τοξότη. Εδώ πιστεύουν οι Μάγια των Κίτσε ότι υπάρχει μια «σχισμή στον ουρανό» ή μια «τρύπα στον ουρανό», από όπου ένας σκοτεινός δρόμος οδηγεί στον κάτω κόσμο. Αυτή η σχισμή του ουρανού είναι το κέντρο του κόσμου των Μάγια, που βρίσκεται στη διασταύρωση τεσσάρων κοσμικών δρόμων (διαύλων). Σύμφωνα με τη Ρομπέρτα και τον Πίτερ Μάρκμαν, «Μέσα από αυτήν την τρύπα κατεβαίνουν οι θεοί και οι ψυχές στη γη. Μέσα από την ίδια τρύπα (κοσμικό δίαυλο) μπορεί η ψυχή του σαμάνου σε έκσταση να πετάξει πάνω ή κάτω κατά τη διάρκεια των ουράνιων ή κολασμένων ταξιδιών του».

Η είσοδος στον κάτω κόσμο απεικονίζεται επίσης σε ορισμένα έργα τέχνης των Μάγια της Κλασικής Περιόδου ως το «στόμα ενός υδάτινου τέρατος», ενώ σε ορισμένα έργα τέχνης της Ύστερης Μετακλασικής Κεντρικής Μεξικάνικης περιόδου, η είσοδος απεικονίζεται ως σπηλιά. Τόσο οι θεότητες για τις αμφίδρομες μετακινήσεις τους, όσο και οι άνθρωποι που γεννιούνται, εξέρχονται από αυτό το σπήλαιο και μετά τον θάνατο εισέρχονται και πάλι σε αυτό και επιστρέφουν στον αιθερικό κόσμο.

Η γνώση της μαύρης τρύπας στον Γαλαξία και ο ρόλος που διαδραματίζει στη μεταφορά των ψυχών σε ένα εναλλακτικό βασίλειο φαίνεται να ήταν γνωστή σε πολλούς Αρχαίους πολιτισμούς.

Στην Αρχαία Ελλάδα, οι άνθρωποι πίστευαν ότι μια σπηλιά στη γη ήταν η πύλη προς τον Άδη, τον Ελληνικό κάτω κόσμο (μια ιδέα που συναντάται επίσης στην ύστερη μετακλασική μεξικανική τέχνη, όπου η είσοδος στον κάτω κόσμο αναπαρίσταται ως σπηλιά). Μία από τις σπηλιές πιστευόταν ότι όχι μόνο ήταν μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες, αλλά διαπερνάει από τη μία πλευρά στην άλλη. Ο Όμηρος πιθανότατα αναφέρεται σε αυτή την κοιλότητα όταν λέει, «μακριά, πολύ μακριά, εκεί που βρίσκεται το βαθύτερο χάσμα της γης».

Το 2013, μια ομάδα Ιταλών αρχαιολόγων ανακάλυψε ότι μια σπηλιά στην Αρχαία πόλη Ιεράπολη (σημερινό Παμούκαλε) στη νοτιοδυτική Τουρκία ήταν κάποτε ο τόπος εκτεταμένων τελετουργιών όπου οι ιερείς θυσίαζαν ταύρους στον θεό του Άδη, τον Πλούτωνα. Οι απλοί άνθρωποι μπορούσαν να παρακολουθήσουν αυτές τις ιερές τελετές από απόσταση, αλλά μόνο ο ιερέας στεκόταν μπροστά στην πύλη.

Σύμφωνα με τους Ελληνικούς θρύλους, η τοποθεσία των Ηλυσίων Πεδίων, είναι ο τόπος ανάπαυσης των ενάρετων. Είναι ένας τόπος με αέναη άνοιξη και σκιερά άλση, φωτισμένη από τα δικά της αστέρια. Σύμφωνα με τον Πίνδαρο, οι καθαροί και αγνοί μεταφέρονται εκεί, όπου απαλά αεράκια από τον ωκεανό ρέουν πάνω από το «Νησί των Ευλογημένων» (Νησιά των Μακάρων), και τριγύρω λουλούδια λάμπουν με ένα εκθαμβωτικό φως, από τα λαμπερά δέντρα που τα τρέφει το νερό της θάλασσας.

Η σχισμή του ουρανού είναι επομένως μια πύλη επικοινωνίας με τον μυστικιστικό κόσμο των πνευμάτων, μέσω της οποίας ειναι δυνατόν τόσο για τις θεότητες όσο και για τις ψυχές να ταξιδεύουν στον υπερβατικό κόσμο.

Και σύμφωνα με τους Κίτσε Μάγια, αυτή η σχισμή στον ουρανό είναι παρούσα κοντά στο Γαλαξιακό Κέντρο, προς την κατεύθυνση του αστερισμού του Τοξότη.

Αυτή η εικόνα του νυχτερινού ουρανού στο Νότιο Ημισφαίριο δείχνει τη ζώνη του Γαλαξία, μαζί με τους αστερισμούς.

Το Γαλαξιακό Κέντρο προσδιορίζεται από τον αστερισμό του Τοξότη.

Πηγή: NASA APOD 2009 9 Μαΐου.

Η Συνέχεια στο ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

από τον Bibhu Dev Misra
από την ιστοσελίδα BibhuDev μέσω bibliotecapleyades.net

------------------------------------------

Το Πλουτώνιο στην Ιεράπολη - Η "Πύλη του Πλούτωνα" 

Ο Ναός των Τριών Παραθύρων στο Μάτσου Πίτσου στο Περού

 Το Πλουτώνιο Σπήλαιο στον Αρχαιολογικό Χώρο της Ελευσίνας  

Aramu Muru – η Μυστικιστική Πύλη στην "Πόλη των θεών" στις Άνδεις

Υπάρχουν στην Γη μυστηριώδεις «κοσμικές γέφυρες» προς άλλα σημεία του σύμπαντος;

ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΙΧΑΝ ΒΑΡΟΣ

Κάποτε οι λέξεις είχαν βάρος. Δεν ήταν απλώς ήχοι που χάνονταν στον αέρα. Ήταν σπόροι που ρίζωναν βαθιά στις ψυχές των ανθρώπων. Λέξεις όπως πατρίδα, τιμή, καθήκον, αρετή.

Στέκονταν όρθιες σαν παλιά κυπαρίσσια στις πλατείες των χωριών, και γύρω τους μεγάλωναν γενιές που μάθαιναν πως η ελευθερία δεν είναι δεδομένη. Είναι κληρονομιά που ζητά φροντίδα.

Σήμερα ο κόσμος τρέχει βιαστικός σε δρόμους με θορύβους και φωνές αλλά... οι καρδιές σιώπησαν. Και κάπου ανάμεσα σε οθόνες και αριθμούς, μοιάζει να χάθηκε εκείνη η απλή, η καθαρή αγάπη για τον τόπο που μας γέννησε. Η πιο ιερή αγάπη, η "υπέρ άνω όλων", όπως είπε ο Αρχαίος σοφός πρόγονος μας [...μητρός τε καί πατρός καί τών άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν έστιν πατρίς καί σεμνότερον καί αγιώτερον καί έν μείζονι μοίρα καί παρά θεοίς καὶ παρ᾽ ανθρώποις τοίς νούν έχουσι... Πλάτωνος - Κρίτων 51b]. Αυτή η αγάπη, που στην εποχή μας όποιος την εκφράσει, κινδυνεύει να φορτωθεί ταμπέλες και χαρακτηρισμούς...

Όμως μέσα στη σιωπή αυτή κάτι ακόμη ανασαίνει. Ένας νοσταλγικός πόθος, σαν παλιό τραγούδι που δεν ξεχνιέται. Η επιθυμία να επιστρέψουμε όχι πίσω στον χρόνο, αλλά πίσω στις ρίζες. Να θυμηθούμε πως η πατρίδα δεν είναι μόνο χώμα και σύνορα. Είναι και οι άνθρωποι που στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον όταν φυσά δυνατός άνεμος.

Ας ξαναδώσουμε θέση στις λέξεις που κάποτε φώτιζαν τον δρόμο μας όπως, αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη, φιλοπατρία. Όχι ως μεγάλα συνθήματα, αλλά ως μικρές πράξεις καθημερινές, όπως ένα χέρι που βοηθά, μια φωνή που υπερασπίζεται το δίκαιο, μια καρδιά που θυμάται.

Τότε θα ξαναβρούμε εκείνο το παλιό λιμάνι της ελπίδας που χάσαμε... Και η πατρίδα θα είναι εκεί όχι σαν ανάμνηση, αλλά ως μάνα πληγωμένη που ζητάει τη λύτρωση. Και αυτό είναι δικό μας καθήκον. Αν όχι εμείς τότε ποιός;

Χρωστάμε στους προγόνους και βέβαια στους αγέννητους, να βρεθούμε ξανά!

Σείριος (Γ.Χ.)