ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ: Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΤOΣΟ, ΟΣΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ

[2, 17] Της ανθρώπινης ζωής η διάρκεια όσο μια στιγμή, η ουσία της ρευστή, η αίσθησή της θολή, το σώμα -από τη σύστασή του- έτοιμο να σαπίσει, και η ψυχή ένας στρόβιλος, η τύχη άδηλη, η δόξα αβέβαιη. Με δυο λόγια, όλα στο σώμα σαν ένα ποτάμι, όλα της ψυχής σαν όνειρο και σαν άχνη, η ζωή ένας πόλεμος κι ένας ξενιτεμός, η υστεροφημία λησμονιά. Ποιο είναι αυτό που μπορεί να μας δείξει τον δρόμο; Ένα και μόνο: η φιλοσοφία! Κι αυτό σημαίνει να φυλάμε τον θεό μέσα μας καθαρό κι αλώβητο, νικητή πάνω στις ηδονές και τους πόνους, να μην κάνουμε τίποτε στα τυφλά, τίποτε ψεύτικα και προσποιητά, να μην εξαρτιόμαστε από το τι θα πράξει ή τι δεν θα πράξει ο άλλος. Κι ακόμη, να αποδεχόμαστε όσα συμβαίνουν κι όσα μας λαχαίνουν σαν κάτι που έρχεται κάπου από κει απ᾽ όπου έχουμε έλθει και εμείς· και πάνω απ᾽ όλα, να περιμένουμε τον θάνατο με γαλήνια διάθεση, θεωρώντας πως δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διάλυση των συστατικών στοιχείων από τα οποία είναι συγκροτημένο κάθε ζωντανό πλάσμα.

[3, 10] Πέταξε τα όλα, κράτησε μόνο τούτα τα λίγα· και να θυμάσαι ακόμη ότι καθένας ζει μόνο το παρόν -τούτο το ακαριαίο· τα άλλα ή τα έχει ζήσει πια ή είναι στη σφαίρα του άδηλου. Μικρή λοιπόν η ζωή του καθενός, μικρή και η γωνίτσα της γης όπου την ζει· μικρή ακόμη και η διαρκέστερη υστεροφημία: στηρίζεται κι αυτή σε ανθρωπάκια που διαδέχονται το ένα το άλλο και που αύριο κιόλας θα πεθάνουν και δεν γνωρίζουν ούτε τον εαυτό τους, πολύ περισσότερο εκείνον που έχει πεθάνει από καιρό.

μετάφραση Νίκος Σκουτερόπουλος)

«νευρόσπαστα που χειρονομούν»

[7, 3] Κενοσπουδία για πομπές, δράματα πάνω στη σκηνή, κοπάδια και συναγελάσματα, λογχίσματα σε κορμιά, κοκκαλάκια σε σκυλάκια, μπουκιές σε δεξαμενές ψαριών, ταλαιπωρίες φορτωμένων μυρμηγκιών, ποντικάκια που τρέχουν φοβισμένα, νευρόσπαστα που χειρονομούν. Πρέπει λοιπόν να στέκεσαι [απέναντι σε] αυτά με ευμένεια και χωρίς αλαζονεία, να προσέχεις όμως πως ο καθένας αξίζει τόσο, όσο τα πράγματα που τον απασχολούν.

(μετάφραση Γιώργος Σεφέρης)

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ

202. – Τὰ εἰς ἑαυτὸν 2.17, 3.10, 7.3

----------------------------------------

Το έργο του Μάρκου Αυρηλίου Τὰ εἰς ἑαυτὸν γράφτηκε μετά το 172 μ.Χ. και ενώ ο συγγραφέας κατείχε ήδη το αυτοκρατορικό αξίωμα (161-180 μ.Χ.). Είναι γραμμένο στην Ελληνική -τη γλώσσα των μορφωμένων Ρωμαίων-και παραδίδεται διαιρεμένο σε δώδεκα βιβλία (η διαίρεση δεν ανταποκρίνεται σε εσωτερικά κριτήρια και επομένως δεν πρέπει να οφείλεται στον ίδιο τον συγγραφέα). Εκτός από το πρώτο βιβλίο, το οποίο, αν και γράφτηκε τελευταίο, προτάχθηκε εκ των υστέρων ως εισαγωγή και αναφέρεται στις οφειλές του Αυρηλίου σε συγγενείς και δασκάλους, τα υπόλοιπα έχουν τη μορφή σκόρπιων στοχασμών σε αφοριστικό ύφος, παραινέσεων εἰς ἑαυτόν χωρίς καμιά συστηματική κατάταξη. Ως προς το περιεχόμενο το έργο εντάσσεται στην παράδοση της στωικής φιλοσοφίας με ιδιαίτερα έκδηλη την επίδραση του Επικτήτου (55-120 μ.Χ). 

Ο Μάρκος Αυρήλιος στο αγωνιώδες ερώτημα της εποχής, πώς μπορεί κανείς να κατακτήσει την ευδαιμονία, απαντά ως γνήσιος στωικός: η απαλλαγή από τα πάθη και τα έντονα συναισθήματα (ηδονή, πόνος), η απάθεια έναντι του εξωτερικού κόσμου, η αδιαφορία για τα υλικά αγαθά συντείνουν στην κατάκτηση της εσωτερικής γαλήνης. Ένα αίσθημα που ενισχύεται από την πεποίθηση ότι η ζωή του ανθρώπου διέπεται εν τέλει από την ίδια αρμονία που διέπει τον κόσμο ως ολότητα, και η οποία οφείλεται στην ύπαρξη του Λόγου. 

Από το έργο του δεν απουσιάζουν οι έννοιες της παροδικότητας του χρόνου, του εφήμερου της ζωής, της πλήρους αβεβαιότητας, μόνο που δεν σχετίζονται με μια απαισιόδοξη θεώρηση του κόσμου. Αντίθετα, αποτελούν την παραδοχή από την οποία εκκινεί κανείς για να αναζητήσει μέσω της φιλοσοφίας την ευδαιμονία.

https://www.greek-language.gr/

Μάρκος Αυρήλιος, «Τα εις εαυτόν» [Αποσπάσματα]

ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

1. Να λες στον εαυτό σου το πρωινό κάθε ημέρας: θα συναντηθώ με ανθρώπους πολυάσχολους, αχάριστους, αλαζόνες, δόλιους, φθονερούς, ακοινώνητους, όλα αυτά τους συμβαίνουν επειδή αγνοούν το καλό και το κακό. Εγώ όμως, που έχω εννοήσει την φύση του καλού, ότι είναι ωραίο, και τη φύση του κακού, ότι είναι άσχημο, όπως και τη φύση εκείνου ο οποίος έσφαλε, ότι είναι συγγενής μου όχι από το ίδιο αίμα ή σπέρμα αλλά από τον ίδιο νου και επειδή μετέχει του θεϊκού μέρους, δεν μπορώ να βλαφτώ από κανένα τους, διότι κανείς δεν μπορεί να με εμπλέξει στο άσχημο ούτε επίσης μπορώ να οργίζομαι με τον συγγενή μου ή να τον μισώ, διότι δημιουργηθήκαμε για να συνεργαζόμαστε, όπως τα πόδια, όπως τα χέρια, όπως τα βλέφαρα, όπως η πάνω και η κάτω οδοντοστοιχία, το να αντιμαχόμαστε λοιπόν ο ένας τον άλλον είναι παρά φύση και αντιμαχόμαστε όταν αγανακτούμε και νιώθουμε αποστροφή.

[…] 17. Της ανθρώπινης ζωής η διάρκεια είναι όσο μια στιγμή, η ουσία της ρευστή, η αίσθησή της θολή, το σώμα -από τη σύστασή τουέτοιμο να σαπίσει, και η ψυχή ένας στρόβιλος, η τύχη άδηλη, η δόξα αβέβαιη. Με δυο λόγια, όλα στο σώμα σαν ένα ποτάμι, όλα της ψυχής σαν όνειρο και σαν άχνη, η ζωή ένας πόλεμος κι ένας ξενιτεμός, η υστεροφημία λησμονιά. Ποιο είναι αυτό που μπορεί να μας δείξει τον δρόμο; Ένα και μόνο: η φιλοσοφία! Κι αυτό σημαίνει να φυλάμε τον θεό μέσα μας καθαρό κι αλώβητο, νικητή πάνω στις ηδονές και τους πόνους, να μην κάνουμε τίποτε στα τυφλά, τίποτε ψεύτικα και προσποιητά, να μην εξαρτιόμαστε από το τι θα πράξει ή τι δεν θα πράξει ο άλλος. Κι ακόμη, να αποδεχόμαστε όσα συμβαίνουν σαν κάτι που έρχεται κάπου από κει απ᾽ όπου έχουμε έλθει και εμείς· και πάνω απ᾽ όλα, να περιμένουμε τον θάνατο με γαλήνια διάθεση, θεωρώντας πως δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διάλυση των συστατικών στοιχείων από τα οποία είναι συγκροτημένο κάθε ζωντανό πλάσμα.

ΒΙΒΛΙΟ ΤΡΙΤΟ

3. Ο Ιπποκράτης, αφού θεράπευσε πολλές αρρώστιες, αρρώστησε ο ίδιος και πέθανε. Οι Χαλδαίοι μάγοι προανήγγειλαν τον θάνατο πολλών ανθρώπων, κι ύστερα υποτάχτηκαν κι αυτοί στο πεπρωμένο. Ο Αλέξανδρος, ο Πομπήιος και ο Γάιος Καίσαρ, που τόσες φορές κατέστρεψαν συθέμελα πόλεις ολόκληρες και σε μάχες πετσόκοψαν πολλές μυριάδες ιππέων και πεζών, κι αυτοί κάποτε έφυγαν απ’ τη ζωή. Ο Ηράκλειτος, που στη φυσιολογία του ανέφερε τόσα πολλά σχετικά με την εκπύρωση του κόσμου, γέμισε το εσωτερικό του σώματός του με νερό και πέθανε σκεπασμένος με κοπριά. Τον Δημόκριτο τον σκότωσαν οι ψείρες, τον Σωκράτη κάτι άλλες ψείρες. Τι θα πουν αυτά; Μπήκες στο πλοίο, ταξίδεψες, έφτασες. Κατέβα. Άμα πηγαίνεις σε άλλη ζωή, ούτε εκεί θα υπάρχει τίποτε κενό από Θεούς άμα όμως βρεθείς σε κατάσταση αναισθησίας, θα πάψουν οι πόνοι σου και οι ηδονές σου, θα πάψεις να λατρεύεις αυτό το αγγείο, το τόσο κατώτερο απ’ ότι αυτό το οποίο το υπηρετεί. Διότι το ένα είναι νους και δαίμων και το άλλο χώμα και σήψη.

4. Μη ξοδέψεις το υπόλοιπο της ζωής σου με σκέψεις για τους άλλους, όταν δεν ανάγεις το πράγμα σε κάτι καλό για όλους γιατί θα στερηθείς κάποιο άλλο έργο… δηλαδή σκεπτόμενος τι κάνει ο δείνα και για ποιο λόγο, τι λέει, τι συλλογιέται, τι μηχανεύεται και όσα τέτοιας λογής σε κάνουν να απομακρύνεσαι από την παρατήρηση του ηγεμονικού στοιχείου της ψυχής σου. Πρέπει λοιπόν να αποφεύγουμε τον άσκοπο και το μάταιο στον ειρμό των εντυπώσεων μας, και πολύ περισσότερο την πολυπραγμοσύνη και την κακοήθεια, συνηθίζοντας τον εαυτό μας να έχει μόνο τέτοιες εντυπώσεις για τις οποίες αν μας ρωτούσαν «τι σκέφτεσαι;» να απαντούσαμε αμέσως: «αυτό και αυτό» έτσι που να γίνεται ολοφάνερο ότι όλες οι σκέψεις μας είναι απλές και καλοπροαίρετες, και χαρακτηρίζουν ον κοινωνικό το οποίο αδιαφορεί για τις παραστάσεις της ηδονής και γενικά της απόλαυσης, το οποίο δεν έχει σκέψεις φιλόνικες, φθονερές, καχύποπτες ή άλλες για τις οποίες θα κοκκίνιζες αν έλεγες ότι αυτό είχες στο νου σου.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

1. Όταν σηκώνεσαι κακοδιάθετος το πρωί, να σου είναι πρόχειρη η σκέψη ότι “σηκώνομαι για να κάνω το έργο ανθρώπου. Συνεχίζω λοιπόν να στεναχωριέμαι που βαδίζω προς την πραγματοποίηση αυτών για τα οποία γεννήθηκα και χάρη των οποίων ήρθα στον κόσμο; Ή μήπως φτιάχτηκα να μείνω ξαπλωμένος και να ζεσταίνομαι; “Τούτο όμως είναι πιο ευχάριστο”. Για την ευχαρίστηση λοιπόν γεννήθηκες, και γενικά για να υφίστασαι και όχι για να ενεργείς; Δεν βλέπεις τα μικρά φυτά, τα πουλάκια, τα μυρμήγκια, τις αράχνες, τις μέλισσες που εκτελούν το έργο τους, συμβάλλοντας όσο έχει να κάνει με αυτά στην τάξη του κόσμου; …”Πρέπει όμως ν’ αναπαυόμαστε. Πρέπει, συμφωνώ κι εγώ. Η φύση έδωσε βέβαια το σωστό μέτρο και για τούτο, έδωσε μέτρο για το φαγητό και μέτρο για το ποτό αλλά εσύ προχωράς πέρα από τα μέτρα, πέρα από αυτό που αρκεί, ενώ στις πράξεις σου δεν πας παραπέρα αλλά μένεις μονάχα στα πλαίσια του δυνατού. Πράγματι δεν αγαπάς τον εαυτό σου, επειδή σε άλλη περίπτωση θα αγαπούσες και τη φύση σου και τη βούλησή σου.

Καταχώρηση από: Σπύρος Αραβανής

https://www.poiein.gr/

-------------------------------

Ο Μάρκος Αυρήλιος Αντωνίνος Αύγουστος (Imperator Caesar Marcus Aurelius Antoninus Augustus, 26 Απριλίου 121 - 17 Μαρτίου 180) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 161 έως το 180. Κυβέρνησε ως συναυτοκράτορας με τον Λεύκιο Βέρο από το 161 έως το θάνατο του Βέρου το 169. Ήταν ο τελευταίος από τους "Πέντε Καλούς Αυτοκράτορες" και θεωρείται επίσης ως ένας από τους σημαντικότερους στωικούς φιλοσόφους.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία νίκησε την αναγεννημένη Παρθική Αυτοκρατορία στην Ανατολή. Επίσης πολέμησε εναντίον των γερμανικών φυλών στη Γαλατία και τον Δούναβη, ενώ σημειώθηκε και μία στάση εναντίον του, στην Ανατολή, από τον Αβίδιο Κάσσιο, η οποία απέτυχε.

https://www.kobo.com/

Μάρκος Αυρήλιος, Τα εις Εαυτόν, Έκτο Βιβλίο (απόσπασμα)

16. Πολύτιμο δεν είναι ούτε η διαπνοή, όπως την εκτελούν τα φυτά, ούτε η αναπνοή, όπως την εκτελούν τα ζώα και τα άγρια θηρία, ούτε οι εντυπώσεις που δημιουργούνται μέσω της παραστατικής δύναμης, ούτε οι σπασμωδικές κινήσεις που προκαλούν οι παρορμήσεις, ούτε ο συναγελασμός με τους άλλους, ούτε η θρέψη, που είναι ανάλογη με την αποβολή των περιττωμάτων της τροφής.

Τι είναι, λοιπόν, πολύτιμο; Να σε χειροκροτούν; Όχι. Επομένως, ούτε να σε χειροκροτούνε με τη γλώσσα, γιατί χειροκροτήματα της γλώσσας είναι τα καλά λόγια εκ μέρους των πολλών. Φεύγει, λοιπόν, και η δόξα που δεν έχει καμιά σημασία. Τι μένει άρα που να είναι πολύτιμο; Το να αντιδράς, πιστεύω, και να βρίσκεσαι σε κατάσταση σύμφωνη με την ιδιοσυστασία σου, πράγμα στο οποίο οδηγούν όλες οι ασχολίες και οι τέχνες (γιατί και κάθε τέχνη στόχο της έχει να είναι το κατασκεύασμα κατάλληλο για το έργο για το οποίο δημιουργήθηκε· έτσι και ο καλλιεργητής και ο αμπελουργός και ο ιπποδαμαστής και ο εκπαιδευτής σκυλιών αυτό επιδιώκουν), ενώ η διαπαιδαγώγηση και η διδασκαλία τι επιδιώκουν; Αυτό λοιπόν είναι το πολύτιμο.

Αν το έχεις αυτό, δεν θα έχεις να προσφέρεις τίποτε άλλο στον εαυτό σου. Δεν πρόκειται να πάψεις να εκτιμάς και πολλά άλλα; Τότε ούτε ελεύθερος θα είσαι, ούτε αυτάρκης, ούτε απαλλαγμένος από τα πάθη, γιατί αναγκαστικά θα φθονείς, θα ζηλεύεις, θα υποπτεύεσαι όσους έχουν αυτό που θεωρείς πολύτιμο και γενικά όποιος χρειάζεται κάποιο απ' αυτά αναγκαστικά θα αναστατώνεται και επί πλέον συχνά θα κατηγορεί τους θεούς. Αν σέβεσαι όμως και τιμάς τη δική σου διάνοια, και στον εαυτό σου θα αρέσεις και θα ζεις αρμονικά με τους συνανθρώπους και σύμφωνα με τους θεούς, επιδοκιμάζοντας όσα οι θεοί απένειμαν και όρισαν.

[πηγή: Μάρκος Αυρήλιος, Τα εις Εαυτόν, μτφρ. Φιλολογική Ομάδα Κάκτου, τ. α΄, εκδ. Κάκτος, 1998, σελ. 153-155]

https://photodentro.edu.gr/

Μάρκος Αυρήλιος - Οι «Στοχασμοί» γνωστοί και με τον αρχικό τους τίτλο «Τὰ εἰς ἑαυτόν»

Οι «Στοχασμοί» γνωστοί και με τον αρχικό τους τίτλο «Τὰ εἰς ἑαυτόν» είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της στωικής φιλοσοφίας, γραμμένο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Μάρκο Αυρήλιο (161-180 μ.Χ.) στα ελληνικά. Δεν προορίζονταν για δημοσίευση, αλλά αποτελούσαν προσωπικές σημειώσεις, ημερολόγιο και ασκήσεις αυτοβελτίωσης που έγραφε ο ίδιος, συχνά κατά τη διάρκεια στρατιωτικών εκστρατειών. 

Βασικές Θεματικές και Ιδέες στους Στοχασμούς.

Οι Στοχασμοί επικεντρώνονται στην επίτευξη εσωτερικής γαλήνης, στην αποδοχή της μοίρας και στην αρετή. Οι κεντρικοί άξονες είναι:

• Ο Έλεγχος του Νου (Η «Εσωτερική Ακρόπολη»): Ο Μάρκος Αυρήλιος τονίζει ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα εξωτερικά γεγονότα, αλλά μπορούμε να ελέγξουμε την αντίδραση και την κρίση μας απέναντι σε αυτά. «Αν αφαιρέσεις την κρίση σου για το τι σε πονάει, η πληγή εξαφανίζεται».

• Ζώντας σύμφωνα με τη Φύση και τον Λόγο: Ο άνθρωπος πρέπει να ζει ορθολογικά, ευθυγραμμίζοντας τη βούλησή του με τον κοσμικό Λόγο (την κοινή λογική του σύμπαντος).

• Η θνητότητα: Θυμίζει στον εαυτό του συνεχώς ότι ο θάνατος είναι φυσικό φαινόμενο και ότι η ζωή είναι σύντομη, γι' αυτό πρέπει να ζούμε το παρόν και να μην σπαταλάμε χρόνο.

• Αποδοχή και Απάθεια: Η στωική «απάθεια» δεν σημαίνει έλλειψη συναισθημάτων, αλλά απελευθέρωση από τα πάθη και τις συναισθηματικές διαταραχές. Αποδοχή των γεγονότων, ακόμη και των δυσάρεστων, ως απαραίτητων μερών της κοσμικής τάξης.

• Καθήκον και Κοινωνική Ευθύνη: Παρά την τάση του για απομόνωση, ο αυτοκράτορας τονίζει το καθήκον του απέναντι στους ανθρώπους, την ανάγκη για συνεργασία και την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο ως μέλη ενός ενιαίου σώματος.

• Αρετή ως το Μόνο Αγαθό: Η σοφία, η δικαιοσύνη, η ανδρεία και η σωφροσύνη είναι οι μόνες πραγματικές αξίες, όχι ο πλούτος ή η φήμη. 

Σημαντικά Αποφθέγματα (στα Ελληνικά)

• «Συντεύξομαι περιέργῳ, ἀχαρίστῳ, ὑβριστῇ, δολερῷ, βασκάνῳ, ἀκοινωνήτῳ. ...ἐγὼ δὲ τεθεωρηκὼς τὴν φύσιν τοῦ ἀγαθοῦ... οὔτε βλαβῆναι ὑπό τινος αὐτῶν δύναμαι» (Βιβλίο Β΄, 1 - Πώς να αντιμετωπίζεις τους δύσκολους ανθρώπους).

• «Οἷς συγκεκλήρωσαι πράγμασι, τούτοις συνάρμοζε σεαυτόν, καὶ οἷς συνείληχας ἀνθρώποις, τούτους φίλει, ἀλλ᾽ ἀληθινῶς» (Βιβλίο ΣΤ΄, 39).

• «Μὴ argue, οἷον δεῖ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα εἶναι, ἀλλὰ γίνου» (Βιβλίο Ι΄, 16 - Μη μαλώνεις για το πώς πρέπει να είναι ο καλός άνθρωπος. Γίνε ένας). 

Οι «Στοχασμοί» παραμένουν ένα διαχρονικό εγχειρίδιο ψυχικής ανθεκτικότητας και στωικής πειθαρχίας. 

Ο Μάρκος Αυρήλιος ήταν βαθύτατα επηρεασμένος από τον Ελληνικό Πολιτισμό, την γλώσσα και την φιλοσοφία, όντας ένας «φιλέλληνας» ηγεμόνας. Αν και η μητρική του γλώσσα ήταν τα Λατινικά, έλαβε εξαιρετική μόρφωση, όπως συνέβαινε με τους μορφωμένους Ρωμαίους της εποχής του. Οι δάσκαλοί του περιλάμβαναν σημαντικές ελληνικές προσωπικότητες, όπως ο Ηρώδης ο Αττικός.

«Τα εις εαυτόν» το διάσημο φιλοσοφικό του έργο, το οποίο αποτελούσε το προσωπικό του ημερολόγιο, είναι γραμμένο στην Ελληνική γλώσσα (την Κοινή), η οποία ήταν η γλώσσα των μορφωμένων και της φιλοσοφίας τότε.

Ο Μάρκος Αυρήλιος ενστερνίστηκε τη Στωική φιλοσοφία, η οποία είχε ελληνικές ρίζες (ιδρυτής ο Ζήνων ο Κιτιεύς). Αν και Ρωμαίος, έδειχνε μεγάλο σεβασμό στην ελληνική παράδοση και την Αθήνα. Το +175 επισκέφθηκε την Αθήνα, όπου μυήθηκε στα Ελευσίνια Μυστήρια. 

ΕΙΚΟΝΑ: Το άγαλμα είναι ο Έφιππος ανδριάντας του Μάρκου Αυρηλίου, ένα αρχαίο ρωμαϊκό χάλκινο άγαλμα του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου (161–180 μ.Χ.). Το άγαλμα είναι το μόνο σωζόμενο έφιππο χάλκινο άγαλμα από τη ρωμαϊκή αρχαιότητα. 

Πιστεύεται ότι σώθηκε επειδή λανθασμένα αναγνωρίστηκε ως ο χριστιανός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας κατά τον Μεσαίωνα. 

Το πρωτότυπο άγαλμα βρίσκεται τώρα στα Μουσεία Καπιτωλίου στη Ρώμη, ενώ ένα αντίγραφο εκτίθεται στην Πιάτσα ντελ Καμπιντόλιο. - Επισκόπηση AI 

---------------------------------------

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ – Το έργο του “Τὰ εἰς ἑαυτὸν” 

Μάρκος Αυρήλιος - Πρέπει να ελέγχεις το μυαλό σου

Μάρκος Αυρήλιος - Πρέπει να ελέγχεις το μυαλό σου

Αν και ήταν ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο όταν κυβερνούσε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο Μάρκος Αυρήλιος προειδοποίησε τον εαυτό του ότι το μόνο πράγμα που μπορούσε τελικά να ελέγξει ήταν ο εαυτός του. Οι φυσικές καταστροφές και οι επιλογές των άλλων είναι πέρα ​​από τον έλεγχό μας, αλλά ο καθένας μας μπορεί να ασκήσει αυτοπειθαρχία.

«Συνειδητοποίησε το αυτό», λέει ο Μάρκος Αυρήλιος στους Στοχασμούς του, «και θα βρεις δύναμη».

Αντί να δέχεται χτυπήματα από εξωτερικά γεγονότα και να στενοχωριέται από τις αποφάσεις των άλλων, ο Μάρκος Αυρήλιος κατέβαλε μια συνειδητή, καθημερινή προσπάθεια να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούσε σε αυτά τα πράγματα.

Τα συναισθήματά μας δεν μπορούν να ενεργοποιηθούν και να απενεργοποιηθούν όπως μια μηχανή, αλλά μπορούμε να ρυθμίσουμε το μυαλό μας με την πάροδο του χρόνου ώστε να ανταποκρίνεται στα γεγονότα με συγκεκριμένους τρόπους.

Για παράδειγμα: Αν απεχθάνεστε να ξυπνάτε νωρίς το πρωί αλλά λατρεύετε ένα γρήγορο περπάτημα, ο συνδυασμός της ευχάριστης δραστηριότητας με κάτι που αρχικά απολαμβάνετε μπορεί τελικά να σας κάνει να εκτιμήσετε - ή τουλάχιστον να ανεχτείτε - το λιγότερο ευχάριστο πράγμα.

Στο ίδιο πνεύμα, ο Μάρκος Αυρήλιος λέει: «Επίλεξε να μην πληγωθείς και δεν θα νιώσεις πληγωμένος.»

«Μην νιώθεις πληγωμένος και δεν θα είσαι.»

Το μυαλό μπορεί να προετοιμαστεί ώστε να είναι πιο ανθεκτικό απέναντι στην απώλεια.

Ενώ μπορεί να είναι εύκολο να αφήσουμε τα συναισθήματά μας, συμπεριλαμβανομένου ενός ισχυρού συναισθήματος όπως η θλίψη, να μας κυριεύσουν, ο Μάρκος Αυρήλιος μας προτρέπει να επιλέξουμε το μονοπάτι που οδηγεί στην ανθεκτικότητα και τη δύναμη.

bibliotecapleyades.net

-----------------------------------

ΣΤΩΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ – Το έργο του “Τὰ εἰς ἑαυτὸν” 

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ: Ο ΣΤΩΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ: ΠΩΣ ΟΙ ΣΟΦΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΟΥΝ ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΑΣ

Στωικισμός και Πόνος

Ο πόνος είναι κοινός σε όλους τους ανθρώπους. Από την απώλεια ενός κατοικίδιου ζώου ή ενός βιοποριστικού μέσου μέχρι την πικρή αγωνία που βιώνει ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, η θλίψη είναι διάχυτη στη ζωή όλων μας. Οι Αρχαίοι Στωικοί, που έζησαν σε πιο δύσκολες και επικίνδυνες εποχές από τη δική μας, ανέπτυξαν μια μοναδική και ακλόνητη προοπτική για τον τρόπο αντιμετώπισης του πόνου.

Επίκτητος - Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα

Ένας από τους πιο γνωστούς Στωικούς φιλοσόφους, ο Επίκτητος, καταλάβαινε ότι πολλά πράγματα στη ζωή είναι πέρα ​​από τον άμεσο έλεγχό μας.

Αυτό έχει νόημα υπό το πρίσμα της προσωπικής ιστορίας του Επίκτητου.

Γεννημένος σε συνθήκες δουλείας, ο Επίκτητος γνώριζε από μικρή ηλικία τι σήμαινε να μην έχει άμεση επιρροή στον κόσμο γύρω του.

Ο Επίκτητος απελευθερώθηκε κάποια στιγμή στα τέλη της εφηβείας του ή στις αρχές της δεκαετίας των είκοσι. Ζούσε με ένα πόδι που είχε παραλύσει είτε λόγω περιορισμού στην παιδική ηλικία είτε λόγω κακοποίησης από έναν αφέντη.

Αν μπορεί να λεχθεί ότι κάποιος έχει βιώσει μια κακή τύχη στη ζωή του, ο Επίκτητος αποτελεί ένα ταιριαστό παράδειγμα.

Παρά ταύτα, ο Επίκτητος δεν βυθίστηκε στην αυτολύπηση, ούτε έτρεφε δυσαρέσκεια για την ιστορία της ζωής του.

Αντ' αυτού, διατύπωσε μια φιλοσοφία που τόνιζε τη σημασία της προσωπικής ευθύνης απέναντι σε άδικα εξωτερικά γεγονότα.

Στην πραγματικότητα, ο Επίκτητος έφτασε στο σημείο να πει ότι ο μόνος έλεγχος που έχει ένα άτομο είναι ο έλεγχος πάνω στον εαυτό του.

Για αυτόν τον λόγο, ο Επίκτητος υποστήριξε ότι η καλύτερη ασπίδα κατά της θλίψης δεν ήταν να βρούμε τρόπους να προστατευτούμε από την απώλεια, κάτι που είναι αδύνατο, αλλά μάλλον να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε καλύτερα.

Αντί να μισούμε τους θεούς ή το σύμπαν μετά την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου ή κάποιας άλλης σημαντικής απώλειας, ο Επίκτητος έλεγε ότι θα πρέπει να βρούμε γαλήνη στο γεγονός ότι τίποτα στη ζωή δεν διαρκεί για πάντα, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου που περνάμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Αφού όλα σε αυτή την πλευρά της αιωνιότητας είναι προσωρινά, πρέπει να δεχτούμε ότι όλα θα έρθουν στο τέλος και, ως εκ τούτου, θα πρέπει απολαύσουμε τον χρόνο που έχουμε.

Στις ομιλίες του, ή αλλιώς διαλέξεις, οι οποίες γράφτηκαν από έναν από τους μαθητές του, ο Επίκτητος διδάσκει ότι οι άνθρωποι πρέπει να βλέπουν τα πάντα και τους πάντες στη ζωή τους ως ένα δώρο που πρέπει να απολαμβάνουν στον κατάλληλο χρόνο.

Μόλις αυτό το δώρο φύγει από τη ζωή κάποιου, πρέπει να αναγνωρίσει ότι ο χρόνος για να απολαμβάνει κανείς αυτόν τον συγκεκριμένο θησαυρό έχει τελειώσει.

Όπως ακριβώς δεν θα περιμένατε να μπορείτε να απολαύσετε φρέσκα φρούτα εκτός εποχής, έτσι δεν θα πρέπει να περιμένετε να μπορείτε να απολαύσετε χρόνο με κάτι ευχάριστο ή αγαπημένο, πέρα ​​από τον χρόνο που σας έχει δοθεί μαζί.

Οι Στωικοί προέτρεπαν την εστίαση στον αυτοέλεγχο και την αυτοπειθαρχία ως αντίδοτο στις δυσκολίες της ζωής.

Η θλίψη πάντα θα μας πονάει, αλλά δεν πρέπει να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να παρασυρθεί ή να επηρεαστεί ώστε να επιδεινώσει τον πόνο μας μόνο και μόνο επειδή οι άλλοι το περιμένουν από εμάς.

Μπορείτε να εκπαιδεύσετε τον εαυτό σας να ελέγχει τις αντιδράσεις σας στην απώλεια, ειδικά θυμούμενοι την παροδικότητα της ζωής. Με την πάροδο του χρόνου, μπορείτε να γίνετε ένα ψυχικά πιο δυνατό, πιο ανθεκτικό άτομο...

bibliotecapleyades.net

-------------------------------------

Οι Στωικοί

Η ΣΤΩΙΚΗ ΑΤΑΡΑΞΙΑ

ΖΗΝΩΝ - Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΩΙΚΙΣΜΟΥ

3 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ

ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ - ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ

ΖΗΝΩΝ: «ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΛΕΜΕ»

Η ΣΤΩΙΚΗ ΑΤΑΡΑΞΙΑ - ΑΠΩΤΕΡΟΣ ΣΚΟΠΟΣ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΧΗΜΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ

Γιατί ο Πλάτων δεν εμφανίζεται ποτέ στους διαλόγους του;

Ο Πλάτων σχεδόν δεν εμφανίζεται ποτέ στους διαλόγους του (μια-δυο φορές αναφέρεται απλώς ως παρών, π.χ. στον Φαίδωνα, αλλά δεν μιλά). Το γιατί, έχει απασχολήσει πολύ τους μελετητές. Ας ψάξουμε το γιατί, με λίγη φιλοσοφική… καχυποψία:

1. Για να μη γίνει ο ίδιος «αυθεντία». Αν έβαζε τον εαυτό του να μιλά, θα έμοιαζε σαν να λέει: «εγώ, ο Πλάτων, κατέχω την αλήθεια». Αντίθετα, αφήνει τη φιλοσοφία να ξεδιπλώνεται μέσα από τον διάλογο, την σύγκρουση και τίς απορίες. Η αλήθεια δεν σερβίρεται· γεννιέται.

2. Για να προστατεύσει την φιλοσοφία από τον δογματισμό. Οι διάλογοι δεν είναι «εγχειρίδια». Είναι ζωντανές σκέψεις σε κίνηση. Αν εμφανιζόταν ως χαρακτήρας, θα παγίδευε τις ιδέες του σε ένα πρόσωπο. Έτσι όμως, οι ιδέες μένουν ανοιχτές, ερμηνεύσιμες, ακόμα και αντιφάσκουσες.

3. Διότι ο Σωκράτης είναι το ιδανικό φίλτρο. Ο Σωκράτης δεν διδάσκει, ρωτά. Δεν γράφει, συνομιλεί. Είναι ο τέλειος φορέας μιας φιλοσοφίας που δεν θέλει να επιβληθεί αλλά να αφυπνίσει. Ο Πλάτων κρύβεται πίσω του, όπως ο σκηνοθέτης πίσω από την κάμερα.

4. Μια ακόμη σκέψη: Ίσως ο Πλάτων δεν ήθελε να εμφανιστεί ως πρόσωπο, για να δείξει ότι η φιλοσοφία δεν είναι υπόθεση του «εγώ», αλλά κάτι που συμβαίνει ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο φιλόσοφος δεν είναι πρωταγωνιστής· είναι μεσάζων. 

Αν το πούμε λίγο ποιητικά: Ίσως ο Πλάτων δεν μπαίνει στους διαλόγους του γιατί ήθελε να είμαστε εμείς μέσα σε αυτούς. Μήπως τελικά ο Πλάτων είναι παντού, απλώς αρνείται να έχει πρόσωπο; 

Η ανθρωπότητα δεν είναι καν πολιτισμός τύπου 1 - Τι θα μπορούσε να κάνει ένας πολιτισμός τύπου 3 ;

Η Κλίμακα Καρντάσεφ περιγράφει τρία βασικά επίπεδα προόδου όσον αφορά την αξιοποίηση ενέργειας μέσω των οποίων θα πρέπει να προχωρήσει ένας πολιτισμός. Υπάρχουν τρεις τύποι και η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη επιτύχει την κατάσταση Τύπου 1. Οι πολιτισμοί Τύπου 2 και Τύπου 3 έχουν σχεδόν θεϊκές ικανότητες να χειραγωγούν τα ηλιακά συστήματα, ακόμη και τους γαλαξίες.

Η Κλίμακα Καρντάσεφ κατατάσσει τους πολιτισμούς από τον Τύπο 1 στον Τύπο 3 με βάση την αξιοποίηση της ενέργειας... Πώς εξελίσσονται οι τεχνολογικά επιδέξιοι πολιτισμοί σε χρονικά διαστήματα που μετρώνται σε δεκάδες χιλιάδες ή ακόμα και εκατομμύρια χρόνια;

Αυτό ήταν το ερώτημα που έθεσε στον εαυτό του ο Ρώσος πρωτοπόρος του SETI, Νικολάι Καρντάσεφ, το 1964.

Η απάντησή του ήταν, η πλέον διάσημη «Κλίμακα Καρντάσεφ»...

Ο Καρντάσεφ ήταν ο πρώτος, αλλά όχι ο τελευταίος, επιστήμονας που προσπάθησε να επισημοποιήσει τα βήματα (ή τα στάδια) της εξέλιξης των πολιτισμών.

Είναι κεντρικό στις μελέτες τεχνο-υπογραφών (στις οποίες η ομάδα της NASA εργάζεται σκληρά) και είναι επίσης σημαντικό για την κατανόηση του τι μπορεί να επιφυλάσσει το μέλλον της ανθρωπότητας αν καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Η κλίμακα Καρντάσεφ

Ενώ το κύριο ενδιαφέρον του Καρντάσεφ ήταν η εύρεση σημάτων από εξω-πολιτισμούς, η κλίμακα που εφάρμοσε μας έδωσε έναν σαφή τρόπο να σκεφτούμε την εξέλιξή τους.

Το σύστημα ταξινόμησης που χρησιμοποίησε ο Καρντάσεφ δεν βασιζόταν σε κοινωνικά συστήματα ηθικής, επειδή αυτά είναι πράγματα που πιθανότατα δεν μπορούμε ποτέ να προβλέψουμε για εξωγήινους πολιτισμούς.

Αντίθετα, βασιζόταν στην ενέργεια, κάτι που είναι πολύ αγαπητό στην καρδιά οποιουδήποτε έχει εκπαιδευτεί στη φυσική.

Η χρήση ενέργειας θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τα καθολικά στάδια εξέλιξης του πολιτισμού, επειδή δεν μπορείς να κάνεις το έργο της οικοδόμησης ενός πολιτισμού χωρίς τη χρήση ενέργειας.

Έτσι, ο Καρντάσεφ εξέτασε ποιες πηγές ενέργειας ήταν διαθέσιμες στους πολιτισμούς καθώς προόδευαν τεχνολογικά και τις χρησιμοποίησε για να χτίσει την κλίμακα του.

Από την οπτική γωνία του Καρντάσεφ, υπάρχουν τρία βασικά επίπεδα ή «τύποι» προόδου όσον αφορά την αξιοποίηση ενέργειας μέσω των οποίων θα πρέπει να προοδεύσει ένας πολιτισμός.

Τύπος 1:

Οι πολιτισμοί που μπορούν να αξιοποιήσουν όλους τους ενεργειακούς πόρους του πλανήτη τους αποτελούν το πρώτο στάδιο.

Αυτό θα σήμαινε τη δέσμευση όλης της φωτεινής ενέργειας που πέφτει σε έναν κόσμο από το άστρο που τον φιλοξενεί. Αυτό έχει νόημα, καθώς η αστρική ενέργεια θα είναι η μεγαλύτερη πηγή που διατίθεται στους περισσότερους πλανήτες όπου θα μπορούσε να σχηματιστεί ζωή.

Για παράδειγμα, η Γη λαμβάνει από τον Ήλιο ενέργεια ίση με εκατοντάδες ατομικές βόμβες κάθε δευτερόλεπτο ...

Αυτή είναι μια αρκετά ισχυρή πηγή ενέργειας, και ένα είδος Τύπου 1 θα είχε όλη αυτή τη δύναμη στη διάθεσή του για την οικοδόμηση πολιτισμού.

Τύπος 2:

Αυτοί οι πολιτισμοί μπορούν να συλλέξουν όλους τους ενεργειακούς πόρους του αστέρα τους. 

Ο βραβευμένος με Νόμπελ φυσικός Φρίμαν Ντάισον ήταν γνωστό ότι προέβλεψε τη σκέψη του Καρντάσεφ σχετικά με αυτό, όταν φαντάστηκε έναν προηγμένο πολιτισμό που θα κατασκεύαζε μια τεράστια σφαίρα γύρω από το άστρο του.

Αυτή η «Σφαίρα Ντάισον» θα ήταν μια μηχανή στο μέγεθος ολόκληρου του ηλιακού συστήματος για τη σύλληψη αστρικών φωτονίων και της ενέργειάς τους.

Τύπος 3:

Αυτοί οι υπερπολιτισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν όλη την ενέργεια που παράγεται από όλα τα αστέρια στον γαλαξία τους. Ένας τυπικός γαλαξίας περιέχει μερικές εκατοντάδες δισεκατομμύρια αστέρια, επομένως αυτή είναι τεράστια ενέργεια.

Ένας τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να γίνει αυτό είναι αν ο πολιτισμός κάλυπτε κάθε αστέρι στον γαλαξία του με Σφαίρες Dyson, αλλά θα μπορούσαν επίσης να υπάρχουν πιο εξωτικές μέθοδοι.

Ανεβαίνοντας από τον Τύπο 1 προς τα πάνω, μεταβαίνουμε από το φανταστικό στο θεϊκό.

Για παράδειγμα, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη χρήση πολλών γιγάντιων δορυφόρων στο διάστημα για τη συλλογή ηλιακής ενέργειας και στη συνέχεια την εκπομπή αυτής της ενέργειας στη Γη μέσω μικροκυμάτων.

Αυτό θα μας οδηγούσε σε έναν πολιτισμό Τύπου 1.

Πόσος καιρός θα χρειαζόταν μέχρι να αποκτήσουμε τέτοια δύναμη;

Πώς θα έπρεπε να αλλάξουμε για να φτάσουμε εκεί;

Οι πολιτισμοί Τύπου 3, έχουν την ικανότητα να κατασκευάσουν ολόκληρους γαλαξίες.

Η χρήση της κλίμακας Kardashev για τη σκέψη σχετικά με την ανίχνευση τεχνο-υπογραφών είναι σημαντική, αλλά ακόμη πιο ισχυρή είναι η ικανότητά της να μας βοηθά να καθοδηγούμε τη φαντασία μας.

Το μυαλό μπορεί να χάσει την ψυχραιμία του κοιτάζοντας ότι χρειάζονται εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιετίες, γι' αυτό χρειαζόμαστε εργαλεία και οδηγούς για να εστιάσουμε την προσοχή μας.

Αυτός ίσως είναι ο μόνος τρόπος να δούμε τι μπορεί να γίνει η ζωή - τι μπορούμε να γίνουμε εμείς - για να ξεπεραστούν τα σύνορα του χώρου, του χρόνου και των πιθανοτήτων...

από τον Άνταμ Φρανκ,
17 Φεβρουαρίου 2022 από την ιστοσελίδα BigThink μέσω https://www.bibliotecapleyades.net

--------------------------------------

Είμαστε επιπέδου 0. Παίρνουμε την ενέργειά μας από νεκρά φυτά, άνθρακα και πετρέλαιο.

Ο Καθηγητής Μικίο Κάκου για τους Τύπους των Εξωγήινων Πολιτισμών  

Ef Georg

Ο περίφημος αστρικός χάρτης του Ίππαρχου είχε σβηστεί από την ιστορία – Τώρα ξανάρχεται στο φως!!!

Αστρικές συντεταγμένες του Ίππαρχου περίμεναν κρυμμένες σε ένα παλίμψηστο από τη μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Το χαμένο κείμενο διαβάστηκε με ακτίνες Χ.

Ο Ίππαρχος βρισκόταν έτη φωτός μπροστά από την εποχή του. Πριν από περίπου 2.150 χρόνια, ο πατέρας της αστρονομίας κατάλαβε πού οφείλονται οι ισημερίες, επινόησε μια κλίμακα για τη φωτεινότητα των άστρων και δημιούργησε τον πρώτο αστρικό χάρτη, ο οποίος όμως χάθηκε τους αιώνες που ακολούθησαν.

Τώρα, ενα μέρος του χαμένου έργου έρχεται τώρα και πάλι στο φως: χάρη σε ένα είδος ακτινογραφίας υψηλής τεχνολογίας, διεθνής ομάδα ερευνητών διάβασε ένα μέρος του χάρτη σε ένα μεσαιωνικό «παλίμψηστο», δηλαδή περγαμηνές που είχαν σβηστεί για να γραφτούν πάνω τους νέα κείμενα.

Το παλίμψηστο είχε δημιουργηθεί στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης του Σινά γύρω στον 5ο ή 6ο αιώνα μ.Χ. Ορισμένες σελίδες του εκτιμάται ότι σβήστηκαν και ξαναγράφτηκαν έως και έξι φορές τα 200 χρόνια που ακολούθησαν.

Τα πρώτα αποτελέσματα από τη σάρωση με το σύγχροτρο αποκαλύφθηκαν τον περασμένο μήνα. [Credit: Jacqueline Ramseyer Orrell/SLAC National Accelerator Laboratory] 

Στη σημερινή του μορφή, το χειρόγραφο ονομάζεται Codex Climaci Rescriptus και περιέχει μια συριακή μετάφραση των έργων του Αγίου Ιωάννη της Κλίμακος, ενός μοναχού του 6ου-7ου αιώνα μ.Χ.

Το 2001, η ομάδα του Βίκτορ Γκίσεμπεργκ, ερευνητή του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS) ανακάλυψε με τεχνικές πολυφασματικής απεικόνισης ότι ο εν λόγω κώδικας περιείχε ονομασίες αστερισμών και μετρήσεις που αποδίδονται στον Ίππαρχο. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν τότε στο Journal of the History of Astronomy.

Στη νέα προσπάθεια, ο Γκίσεμπεργκ και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν ένα πολύ πιο ισχυρό όργανο, το σύγχροτρο του Εθνικού Εργαστηρίου Επιταχυντή SLAC στην Καλιφόρνια.

Πρόκειται για έναν κυλινδρικό σωλήνα που επιταχύνει ηλεκτρόνια σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός. Καθώς τα ηλεκτρόνια αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση στην κυκλική διαδρομή, εκπέμπουν ακτίνες Χ που μπορούν να απεικονίσουν με λεπτομέρεια την εσωτερική δομή αντικειμένων.

Δύο οθόνες στο Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντών SLAC δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα από τη σάρωση του Codex Climaci Rescriptus την Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2026. Η οθόνη στα αριστερά εμφανίζει κρυμμένα αρχαία ελληνικά γράμματα από έναν κατάλογο αστεριών στην κάτω γωνία με θρησκευτικό κείμενο να εμφανίζεται από πάνω, ενώ η οθόνη στα δεξιά δείχνει το φυσικό περγαμηνό όπως φαίνεται με γυμνό μάτι. [Credit: Ayah Ali-Ahmad/KQED] 

Για να μην φθαρούν οι περγαμηνές που φυλάσσονταν στο Μουσείο της Βίβλου στην Ουάσιγκτον, οι ερευνητές τις μετέφεραν σε βαλίτσες με ελεγχόμενη ατμόσφαιρα.

Το σύγχροτρο μπόρεσε να ξεχωρίσει το κείμενο του Ίππαρχου επειδή το μελάνι είχε αφήσει αποθέσεις ασβεστίου, σε αντίθεση με τα νεότερα κείμενα της περγαμηνής που περιείχαν περισσότερο σίδηρο. Ρυθμίζοντας κατάλληλα το όργανο, οι ερευνητές μπόρεσαν να εστιάσουν στο σβησμένο κείμενο.

Αν και κάθε εικόνα αποτύπωνε ταυτόχρονα και τις δύο πλευρές κάθε περγαμηνή, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν αλγόριθμο για να διαχωρίσουν στατιστικά την μπροστινή από την πίσω όψη.

«Οι πρώτες γραμμές κειμένου, στις οποίες εμφανίζεται η λέξη «Υδροχόος» και περιγραφές των λαμπερών άστρων του αστερισμού, αποκαλύφθηκαν τον περασμένο μήνα και η προσπάθεια συνεχίζεται», δήλωσε o Γκίσεμπεργκ στο KQWD.

Το χειρόγραφο του Codex Climaci Rescriptus φυλάσσεται στο Μουσείο της Βίβλου στην Ουάσιγκτον . [Credit: Jacqueline Ramseyer Orrell/SLAC National Accelerator Laboratory] 

«Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο αποκορύφωνα του ενθουσιασμού μου» είπε ο ερευνητής.«Ο στόχος είναι να ανακτήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες από [αστρικές] συντεταγμένες» είπε ο Γκίσεμπεργκ, «Και αυτό θα μας βοηθήσει να απαντήσουμε σε μερικά από τα μεγαλύτερα ερωτήματα για τη γέννηση της επιστήμης».

Οι συντεταγμένες που ο Ίππαρχος υπολόγισε με γυμνό μάτι είναι «απίστευτα ακριβείς» επισήμανε ο ερευνητής.

Πρόσθεσε επίσης ότι τα αποσπάσματα που έχουν διαβαστεί μέχρι στιγμής αποκαλύπτουν ότι, σε αντίθεση με όσα  έχουν υποστηρίξει ορισμένοι αρχαιολόγοι, τα έργα του ρωμαίου αστρονόμου Κλαύδιου Πτολεμαίου (100-170 μ.Χ.) ήταν πρωτότυπα και δεν αντέγραφαν απλά τα ευρήματα του Ίππαρχου.

Η Elizabeth Hayslett, συντηρήτρια του Μουσείου της Βίβλου, παρουσιάζει τα ειδικά χαλιά και πλαίσια που χρησιμοποιούνται για να διατηρούνται επίπεδες 11 αρχαίες σελίδες περγαμηνής κατά τη διάρκεια της σάρωσης με ακτίνες Χ υψηλής ταχύτητας στο Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντών SLAC στο Menlo Park στις 21 Ιανουαρίου 2026. [Credit: Ayah Ali-Ahmad/KQED] 

Όταν το έργο της αποκρυπρογράφησης του παλίμψηστου αποκρυπρογραφηθεί, οι αρχαιολόγοι θα μελετήσουν τις αστρικές συντεταγμένες για να αναδημιουργήσουν τον χάρτη του Ίππαρχου.

Τα ευρήματα θα επιτρέψουν στους αρχαιολόγους να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν την κρατούσα θεωρία για την υδρόγειο του «Άτλαντα των Φαρνέζε», ενός ρωμαϊκού αγάλματος του 2ου αιώνα που φυλάσσεται στη Νάπολη, το οποίο φέρεται να απεικονίζει αστερισμούς από τον κατάλογο του Ίππαρχου.

Πηγή: Β. Πρατικάκης, in.gr, KQED

https://anaskafi.blogspot.com/2026/02/o.html

-----------------------------------------

ΤΟ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

Tο 97% του DNA μας έχει έναν ανώτερο σκοπό και δεν είναι «άχρηστο» όπως χαρακτηρίζεται...

Μετά από χιλιάδες χρόνια αποσύνδεσης από συχνότητες υψηλότερων διαστάσεων, το DNA μας επιτέλους απελευθερώνεται από παλιά μοτίβα που έχουν κολλήσει σε έναν παγκόσμιο πίνακα χρόνου.

Ωστόσο, οι άνθρωποι σύντομα θα γνωρίζουν και θα κατανοούν γιατί το 97% του DNA μας έχει έναν ανώτερο σκοπό και γιατί η μεταμόρφωσή του μας οδηγεί σε μια αφύπνιση που ποτέ δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε.

Το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι γεμάτο με τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια γονιδιακούς διακόπτες που βρίσκονται σε τμήματα DNA που κάποτε θεωρούνταν «άχρηστα», αλλά αποδεικνύεται ότι το λεγόμενο «άχρηστο» DNA παίζει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρονται τα κύτταρα, τα όργανα και άλλοι ιστοί.

Η ανακάλυψη, που θεωρείται σημαντική ιατρική και επιστημονική ανακάλυψη, έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και συνείδηση, επειδή πολλές πολύπλοκες ασθένειες φαίνεται να προκαλούνται από μικροσκοπικές αλλαγές σε εκατοντάδες γονιδιακούς διακόπτες.

Καθώς οι επιστήμονες εμβάθυναν στα «άχρηστα» - μέρη του DNA που δεν είναι πραγματικά γονίδια που περιέχουν οδηγίες για πρωτεΐνες - ανακάλυψαν ένα πολύπλοκο σύστημα που ελέγχει τα γονίδια.

Τουλάχιστον το 80% αυτού του DNA είναι ενεργό και απαραίτητο. Ένα άλλο 15-17% έχει ανώτερες λειτουργίες που οι επιστήμονες εξακολουθούν να αποκωδικοποιούν.
Το αποτέλεσμα της εργασίας είναι ένας σχολιασμένος οδικός χάρτης μεγάλου μέρους αυτού του DNA, που σημειώνει τι κάνει και πώς. Περιλαμβάνει το σύστημα διακοπτών που, λειτουργώντας σαν διακόπτες ρύθμισης φωτεινότητας για τα φώτα, ελέγχουν ποια γονίδια χρησιμοποιούνται σε ένα κύτταρο και πότε χρησιμοποιούνται, και καθορίζουν, για παράδειγμα, εάν ένα κύτταρο γίνεται ηπατικό κύτταρο ή νευρώνας.
Υπάρχουν στοιχεία για έναν εντελώς νέο τύπο ιατρικής στον οποίο το DNA μπορεί να επηρεαστεί και να επαναπρογραμματιστεί από λέξεις και συχνότητες ΧΩΡΙΣ να αφαιρούνται και να αντικαθίστανται μεμονωμένα γονίδια.

Τα ευρήματα και τα συμπεράσματα των Ρώσων ερευνητών είναι απλώς επαναστατικά!

Σύμφωνα με αυτούς, το DNA μας δεν είναι μόνο υπεύθυνο για την κατασκευή του σώματός μας, αλλά χρησιμεύει επίσης ως αποθήκη δεδομένων και στην επικοινωνία . Οι Ρώσοι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν ότι ο γενετικός κώδικας, ειδικά στο φαινομενικά άχρηστο DNA, ακολουθεί τους ίδιους κανόνες με όλες τις ανθρώπινες γλώσσες μας.

Για τον σκοπό αυτό, συνέκριναν τους κανόνες της σύνταξης (τον τρόπο με τον οποίο οι λέξεις συντίθενται για να σχηματίσουν φράσεις και προτάσεις), της σημασιολογίας (τη μελέτη του νοήματος στις γλωσσικές μορφές) και τους βασικούς κανόνες της γραμματικής. Διαπίστωσαν ότι τα αλκάλια του DNA μας ακολουθούν μια κανονική γραμματική και έχουν καθορισμένους κανόνες όπως ακριβώς οι γλώσσες μας. Έτσι, οι ανθρώπινες γλώσσες δεν εμφανίστηκαν τυχαία, αλλά αποτελούν αντανάκλαση του εγγενούς DNA μας.

Ο Ρώσος βιοφυσικός και μοριακός βιολόγος Pjotr ​​Garjajev και οι συνάδελφοί του διερεύνησαν επίσης τη δονητική συμπεριφορά του DNA.

Το συμπέρασμα ήταν:

«Τα ζωντανά χρωμοσώματα λειτουργούν ακριβώς όπως οι σολιτονικοί/ολογραφικοί υπολογιστές χρησιμοποιώντας την ενδογενή ακτινοβολία λέιζερ DNA.»

Αυτό σημαίνει ότι κατάφεραν, για παράδειγμα, να διαμορφώσουν ορισμένα μοτίβα συχνότητας σε μια ακτίνα λέιζερ και με αυτήν να επηρεάσουν τη συχνότητα του DNA και, επομένως, την ίδια την γενετική πληροφορία.

Δεδομένου ότι η βασική δομή των ζευγών DNA-αλκαλίων και της γλώσσας (όπως εξηγήθηκε προηγουμένως) έχουν την ίδια δομή, δεν απαιτείται αποκωδικοποίηση του DNA.

Αυτό τελικά και επιστημονικά εξηγεί γιατί οι επιβεβαιώσεις, η αυτογενής εκπαίδευση, η ύπνωση και τα παρόμοια μπορούν να έχουν τόσο ισχυρές επιπτώσεις στους ανθρώπους και το σώμα τους. Είναι απολύτως φυσιολογικό και φυσικό το DNA μας να αντιδρά στη γλώσσα.

Ενώ οι δυτικοί ερευνητές αποκόπτουν μεμονωμένα γονίδια από τις αλυσίδες DNA και τα εισάγουν αλλού, οι Ρώσοι εργάστηκαν με ενθουσιασμό σε συσκευές που μπορούν να επηρεάσουν τον κυτταρικό μεταβολισμό μέσω κατάλληλων διαμορφωμένων ραδιοσυχνοτήτων και φωτεινών συχνοτήτων και έτσι να επιδιορθώσουν γενετικά ελαττώματα.
Η ερευνητική ομάδα του Γκαργιέφ κατάφερε να αποδείξει ότι με αυτή τη μέθοδο μπορούν να επιδιορθωθούν χρωμοσώματα που έχουν υποστεί βλάβη από ακτίνες Χ, για παράδειγμα.

Κατέγραψαν ακόμη και τα πρότυπα πληροφοριών ενός συγκεκριμένου DNA και τα μετέδωσαν σε ένα άλλο, επαναπρογραμματίζοντας έτσι τα κύτταρα σε ένα άλλο γονιδίωμα. Έτσι, μετέτρεψαν με επιτυχία, για παράδειγμα, έμβρυα βατράχου σε έμβρυα σαλαμάνδρας απλώς μεταδίδοντας τα πρότυπα πληροφοριών του DNA!

Με αυτόν τον τρόπο, όλες οι πληροφορίες μεταδόθηκαν χωρίς καμία από τις παρενέργειες ή τις δυσαρμονίες που συναντώνται κατά την αποκοπή και την επανεισαγωγή μεμονωμένων γονιδίων από το DNA. Αυτό αντιπροσωπεύει μια απίστευτη επανάσταση και αίσθηση που μεταμορφώνει τον κόσμο!

Όλα αυτά εφαρμόζοντας απλώς δόνηση και γλώσσα αντί για την αρχαϊκή διαδικασία αποκοπής!

Αυτό το πείραμα υποδεικνύει την τεράστια δύναμη της γενετικής των κυμάτων, η οποία προφανώς έχει μεγαλύτερη επιρροή στον σχηματισμό των οργανισμών από τις βιοχημικές διεργασίες των αλκαλικών αλληλουχιών.
Αυτή η ανακάλυψη υποδεικνύει επίσης τη σημασία των ηχητικών συχνοτήτων και των δονήσεων στην προέλευση της ανθρώπινης ζωής και την πιθανότητα η δημιουργία να δημιουργήθηκε από κύματα συνείδησης.

Το φαινόμενο Phantom DNA είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: το ενεργειακό πεδίο ενός δείγματος DNA παραμένει ανιχνεύσιμο με φως λέιζερ ακόμη και όταν αφαιρεθεί το φυσικό δείγμα. Σε θεμελιώδες επίπεδο, ο άνθρωπος είναι καθαρή ενέργεια. Στη Γενετική των Κυμάτων , το “άχρηστο DNA” λειτουργεί σε ένα πλούσιο επίπεδο υποδομής υπερκωδίκων και κυματικής επικοινωνίας, που πραγματοποιείται σε υλική μορφή ως κρυσταλλικές δομές - δυναμικά γονιδιακά ολογράμματα σε υγρούς κρυστάλλους του συνεχούς χρωμοσωμάτων.

Αυτό που υποδηλώνει αυτό το μοντέλο, είναι ότι το ανθρώπινο γονίδιο είναι μέρος μεγαλύτερων ολογραμμάτων (πολυσύμπαντος) της πραγματικότητας των κυματικών πληροφοριών. Η υπερεπικοινωνία , με τη μορφή τηλεπισκόπησης, τηλεθεραπείας και τηλεπάθειας, είναι σίγουρα μέρος του ανθρώπινου πρωτοκόλλου. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι το 97% του DNA μας είναι, όπως το αποκαλούν, «άχρηστο DNA».

Το αποκαλούν σκουπίδι επειδή δεν βλέπουν ότι μας χρησιμεύει σε κάτι. Μόνο το 3% του DNA μας είναι τυλιγμένο στην σπειροειδή διπλή έλικα. Κατά τη διάρκεια του κύκλου των 75.000 ετών, όταν εκτεθούμε στα περισσότερα κύματα στρέψης, αυτό επηρεάζει το DNA μας αναδιοργανώνοντας το 97% του "άχρηστου" DNA από μια διπλή έλικα 2 κλώνων σε μια έλικα 12 κλώνων, προχωρώντας τον άνθρωπο σε ένα άλμα εξέλιξης.

[[ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ - Η ΝΕΑ ΚΟΣΜΙΚΗ ΘΕΣΗ

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΑΛΜΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΤΟ «ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΑΛΜΑ» ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ & ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ ]]

Ο κενός χώρος δεν είναι πραγματικά άδειος, αλλά γεμάτος με την αόρατη ενέργεια στρέψης σε διαφορετικούς βαθμούς συγκέντρωσης.

Έτσι, καθώς τα αστέρια και οι πλανήτες περιφέρονται μέσα στον γαλαξία, περνούν από διαφορετικές συγκεντρώσεις σε πολύ ακριβή χρονικά διαστήματα, με ακριβείς κύκλους που μπορούν να ποικίλλουν σε διάρκεια από χιλιάδες έως εκατομμύρια χρόνια.

Καθώς οι πλανήτες κινούνται μέσα από περιόδους υψηλής συγκέντρωσης αυτών των στρεπτικών κυμάτων, ένας μετασχηματισμός επηρεάζει τη δομή του DNA του πλανήτη, γεγονός που προκαλεί την ταχύτερη αναπαραγωγή πιο εξελιγμένων μορφών ζωής από ό,τι λιγότερο εξελιγμένων μορφών ζωής.

Άφθονες ενδείξεις για αυτό φαίνονται να συμβαίνουν μέσω των απολιθωμένων αρχείων μας, τα οποία η εξέλιξη έχει δείξει ότι αυτό συμβαίνει με ξαφνικές δονήσεις και όχι ως σταδιακή διαδικασία.

Το φαινόμενο έχει ονομαστεί «διακεκομμένη ισορροπία» από τους κυρίαρχους βιολόγους.

από τον Μάικλ Φόρεστερ

Ο Michael Forrester είναι πνευματικός σύμβουλος και εν ενεργεία ομιλητής παρακίνησης για εταιρείες στην Ιαπωνία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

από την ιστοσελίδα PreventDisease μέσω bibliotecapleyades.net

Πηγές: nytimes.com , sciencedaily.com , selftransform.net , wakeup-world.com

------------------------------------------------

Η Σημερινή Μετάλλαξη του Κώδικα Γενετικής (DNA) 

Η Υπερεπικοινωνία του DNA - Το «Ζωντανό Διαδίκτυο» μέσα μας

ΤΟ DΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟΝ ΚΡΑΔΑΣΜΟ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ και ΚΑΘΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΛΕΞΗ

ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ΟΤΙ ΤΟ DNA ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!

Πώς τα μαγνητικά πεδία της Γης και η «ανθρώπινη αύρα» μεταφέρουν βιολογικές πληροφορίες που συνδέουν όλα τα ζωντανά συστήματα