Η Άγνωστη Συμπαντική Κληρονομιά

Εισαγωγή στην Εξωπολιτική - Κεφάλαιο Τρίτο

Δεν είναι περίεργο που υπάρχει τόση σύγχυση σε αυτόν τον πλανήτη σχετικά με τον ρόλο μας στο ευρύτερο Σύμπαν. Η προσωπική μας σύγχυση ξεκινά από τη γέννηση. Οι γονείς μας, οι οποίοι οι ίδιοι ήταν μπερδεμένοι όλη τους τη ζωή σχετικά με τον ρόλο αυτού του πλανήτη στο Σύμπαν, μας μεταδίδουν τον δικό τους προγραμματισμό.

Καθώς μεγαλώνουμε, περισσότερη σύγχυση έρχεται από τα σχολεία, τις θρησκείες, τις κυβερνήσεις, τα ιδρύματα, τα μέσα ενημέρωσης και τους συνομηλίκους μας. Εμείς οι ίδιοι τελικά γινόμαστε πομποί σύγχυσης και μεταδίδουμε πιο προηγμένη σύγχυση για το Σύμπαν στους συνομηλίκους, τις οικογένειές μας, τους φίλους και τα παιδιά μας.

Πόσο πιο εύκολη και λιγότερο περίπλοκη θα ήταν η ζωή αν ο καθένας μας λάμβανε έναν Οδηγό Χρήστη για τη Ζωή κατά τη γέννησή του, ενημερωμένο σε πραγματικό χρόνο. Ένας Οδηγός Χρήστη για τη Ζωή για κάθε άνθρωπο στον πλανήτη θα περιείχε τυπικές οδηγίες για τουλάχιστον τέσσερα στοιχεία της ζωής μας στη Γη:

1. Πώς το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας που γνωρίζουν οι σύγχρονοι άνδρες και γυναίκες για τη Γη και τα περίχωρά της είναι λανθασμένο.
2. Πώς είναι πιο λογικό και ορθολογικό να ζούμε σε μια πυκνοκατοικημένη και οργανωμένη Συμπαντική κοινωνία πλανητών που φέρουν ζωή.
3. Πώς η πολιτική του Σύμπαντος έχει κρατήσει τη Γη σε πλανητική καραντίνα.
4. Πώς αυτή η καραντίνα μπορεί να αίρεται και τι μπορούμε να κάνουμε για να επιταχύνουμε μια παγκόσμια επανένωση.

Ένας Οδηγός Χρήστη για τη Ζωή θα επανεκτιμούσε και θα αντικρούει βασικές αρχές του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού σχετικά με τις συνθήκες του πλανήτη Γη στο Σύμπαν. Ο Οδηγός Χρήστη για τη Ζωή θα έδειχνε πώς κάθε κυρίαρχη κοσμολογία που έχουμε τώρα για τη σχέση της Γης με το Σύμπαν είναι λανθασμένη ή ατελής, επειδή η ανθρωπότητα δεν είναι στην πραγματικότητα μόνη στο Σύμπαν.

Η διαπλανητική κοινωνία μπορεί να μην αποτελεί τόσο μεγάλη έκπληξη για τα πενήντα έως εκατό εκατομμύρια άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες που είναι ευαίσθητα στους εξωγήινους. Με εξελικτική έννοια, η ικανότητα να βλέπετε ότι αυτός ο πλανήτης βρίσκεται υπό «αόρατο» εξωγήινο πολιτικό και διοικητικό έλεγχο σημαίνει ότι πιθανότατα έχετε ενεργοποιήσει τη συνείδησή σας στο Σύμπαν. Το φιλικό προς τους εξωγήινους όραμά σας είναι κάπως σαν το όραμα των πιστών της στρογγυλής Γης κατά τη διάρκεια μιας εποχής επίπεδης Γης.

Η επιστήμη, όχι η θρησκεία, είναι ο αρχετυπικός κλάδος για την εξερεύνηση του διαστήματος. Η αλήθεια είναι ότι το Σύμπαν μας είναι γεμάτο με νοήμονες πολιτισμούς και στην πραγματικότητα, οι προηγμένοι πολιτισμοί συμμετέχουν συνειδητά στη συνεχή εξέλιξη του Σύμπαντός μας. Η απέραντη έκταση του διαστρικού χώρου μπορεί να σας φαίνεται οργανωμένη, αλλά χωρίς άλλη νοήμονα ζωή. Η σύγχρονη επιστήμη μας λέει ότι το φυσικό Σύμπαν φαίνεται τακτοποιημένο επειδή διέπεται από τους φυσικούς νόμους που περιγράφονται στη φυσική, την αστροφυσική, την αστρονομία και τις συναφείς ανθρωπιστικές επιστήμες. Αλλά η προκατειλημμένη επιστήμη υποστηρίζει ότι η πραγματικότητα στερείται άλλης νοήμονος ζωής.

Εμείς στη Γη δεν αναγνωρίζουμε επίσημα ότι το Σύμπαν μας είναι κατοικημένο και οργανωμένο επειδή:

1. Η αδυναμία μας να αντιληφθούμε ανώτερους πολιτισμούς στο Συμπαντικό μας περιβάλλον είναι μια ψευδαίσθηση, μια εξελικτική μάσκα, που καλλιεργείται σκόπιμα από τη διαπλανητική κοινωνία. Η Γη βρίσκεται υπό Συμπαντική καραντίνα που επιβάλλεται από τη διαπλανητική κυβέρνηση. Δεν μας έχει επιτραπεί να αλληλεπιδράσουμε ανοιχτά με άλλους πολιτισμούς. Αυτό έχει επηρεάσει βαθιά την αντίληψή μας για τον κόσμο μας.

2. Η ανθρωπότητα δεν μπόρεσε να αντιληφθεί άλλους νοήμονες πολιτισμούς στο παρελθόν, επειδή μόλις τώρα εξελισσόμαστε στο στάδιο της απόκτησης της επιστήμης που είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό άλλων νοήμονων πολιτισμών. Απλώς δεν γνωρίζουμε πώς και πού να βρούμε άλλους πολιτισμούς.

3. Το Σύμπαν μπορεί να φαίνεται στους ανθρώπους ως απαλλαγμένο από νοήμονα ζωή, επειδή δεν είμαστε ακόμη σε θέση να κατανοήσουμε ή να αντιληφθούμε τα συνεχή σήματα και τις επισκέψεις εξωγήινων πολιτισμών στη Γη.

4. Η αντίληψή μας για τις εξωγήινες επισκέψεις εμποδίζεται από δυνάμεις που θέλουν να κρατήσουν τη Γη απομονωμένη από την υπόλοιπη διαστρική κοινωνία για τους δικούς τους λόγους. Ένας τρόπος για να μπλοκαριστεί ψυχολογικά η ανθρώπινη αντίληψη για την Παγκόσμια κοινωνία είναι να «πλημμυριστεί» η ανθρωπότητα με παραπλανητικές και «παραπληροφορητικές» θεάσεις UFO και ψεύτικες «απαγωγές» από εξωγήινους.

Κάθε ένας από αυτούς τους παράγοντες αποτελεί μια ισχυρή δύναμη που διατηρεί τη Γη σωματικά και ψυχολογικά απομονωμένη από την κοινωνία του Σύμπαντος.

Μια πιο κατάλληλη προσέγγιση στην κοινωνία του Σύμπαντος είναι η διαισθητική μέθοδος της γνώσης. Αυτή η διαισθητική προσέγγιση στο Σύμπαν μας δεν είναι αυτό που θέλει να ακολουθήσετε το σύγχρονο ανθρώπινο επιστημονικό κατεστημένο. Αλλά από αμνημονεύτων χρόνων, ο ανθρώπινος πολιτισμός μας έχει χρησιμοποιήσει τη διαίσθηση για να επιβιώσει.

Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν γνωρίζει επί του παρόντος την την Συμπαντική του κληρονομιά, η οποία παρέχει το σχέδιο για τους Γήινους θεσμούς μας.
Η διαίσθησή σας μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε πρόσβαση στη γνώση σχετικά με την κοινωνία του Σύμπαντος, γνώση που μπορεί να οδηγήσει στην προσωπική σας απελευθέρωση. Η διαίσθησή σας μπορεί να κατανοήσει τα βασικά για το πώς λειτουργεί η κοινωνία του Σύμπαντος. Μπορεί να οδηγήσει στην συνειδητοποίηση ότι ο διαπλανητικός χώρος είναι κατοικημένος. Το Σύμπαν έχει μια διακυβέρνηση που λειτουργεί σύμφωνα με αρχές που εμείς στη Γη μπορούμε να κατανοήσουμε.

Από το βιβλίο του Alfred Lambremont Webre «Εξωπολιτική: Πολιτική, Διακυβέρνηση και Νόμος στο Σύμπαν»

https://www.bibliotecapleyades.net

--------------------------------------

Εισαγωγή στην Εξωπολιτική

Η Αλαζονεία της «Μοναδικότητας»

Η Βρεφική Ηλικία της Εξωπολιτικής

Κοινές Ψυχές σε Εξωγήινους και Γήινους;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ…

Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΑΘΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ & Η ΓΑΛΑΞΙΑΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑ

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η Βρεφική Ηλικία της Εξωπολιτικής

Εισαγωγή στην Εξωπολιτική - Κεφάλαιο Δεύτερο

Η Εξωπολιτική, η μελέτη των πολιτικών διαδικασιών και της διακυβέρνησης στη διαστρική κοινωνία, βρίσκεται στα σπάργανα. Ωστόσο, η Εξωπολιτική αποτελεί βασικό κανάλι για τον μετασχηματισμό του ανθρώπινου μέλλοντος. Ο άμεσος στόχος της Εξωπολιτικής είναι μια δεκαετία ανθρώπινης εκπαίδευσης και κοινοτικής πολιτικής σχετικά με την εξωγήινη πρωτοβουλία - μια Δεκαετία Επαφής.

Η Γη μπορεί να είναι μόνο ένας από τους αμέτρητους κατοικημένους πλανήτες σε ένα οργανωμένο Σύμπαν που βρίσκεται υπό την καθοδήγηση μιας προηγμένης κοινωνίας του Σύμπαντος. Σχεδόν η πλειοψηφία του ανθρώπινου πληθυσμού γνωρίζει διαισθητικά την αλήθεια. Εξωγήινοι πολιτισμοί επισκέπτονται τη Γη και μια διαπλανητική ομοσπονδία κυβερνά την ίδια τη Γη. Η ανθρωπότητα δεν γνωρίζει ούτε βλέπει αυτή την κυβέρνηση του Σύμπαντος, επειδή η Γη βρίσκεται υπό σκόπιμη καραντίνα, απομονωμένη από την υπόλοιπη διαστρική κοινωνία.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη τους επίσημους λόγους για αυτήν την καραντίνα του Σύμπαντος. Η Γη μπορεί να βρίσκεται σε καραντίνα για εξελικτικούς λόγους, ως πλανήτης που δεν είναι ακόμη αρκετά προηγμένος για κοινωνική αλληλεπίδραση με την υπόλοιπη κοινωνία του Σύμπαντος. Ίσως να λειτουργεί ένας κανόνας «ελάχιστης παρέμβασης», σύμφωνα με τον οποίο οι πιο προηγμένοι πολιτισμοί απαγορεύεται να παρεμβαίνουν σε έναν λιγότερο εξελιγμένο πολιτισμό του Σύμπαντος. Ή η Γη μπορεί να βρίσκεται σε καραντίνα για ουσιαστικά εξωπολιτικούς λόγους, λόγους που σχετίζονται με τον νόμο ή την πολιτική του Σύμπαντος. Για παράδειγμα, η Γη μπορεί να έχει παραβιάσει με κάποιο τρόπο τους διαπλανητικούς κανόνες στο μακρινό μας παρελθόν και τώρα πρέπει να αποδείξει ότι είναι άξια συμμετοχής στο πολιτικό σώμα του Σύμπαντος.

Εμείς οι άνθρωποι μπορεί να είμαστε ιστορικά θύματα της πολιτικής του Σύμπαντος. Μέχρι σήμερα, η ανθρωπότητα δεν έχει κριθεί έτοιμη να ανακτήσει την ιδιότητά της ως Συμπαντικού πολίτη και το εξωπολιτικό παιχνίδι. Αυτά είναι τα σημαντικά ζητήματα του «τι θα γινόταν αν» απεγκλωβιστούμε από την απομόνωση του Σύμπαντος.

• Τι θα γινόταν αν ο πλανήτης μας ήταν μέρος μιας οργανωμένης κοινωνίας κατοικημένων πλανητών; 

• Τι γίνεται αν έχουμε μείνει σκόπιμα στην άγνοια, σε καραντίνα;

• Τι θα γινόταν αν το κλειδί για την επανένταξή μας στην συμπαντική κοινωνία έγκειται στη δική μας δύναμη να αλλάξουμε πρώτα την δική μας κοινωνία;

• Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να είμαστε έτοιμοι για την ένταξη μας ως μέλη στην κοινωνία και την πολιτική του Σύμπαντος;

• Τι θα γινόταν αν υπήρχαν βήματα που εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να κάνουμε για να πραγματοποιήσουμε την επανένωση μας με το Σύμπαν;

Η ανθρώπινη μεταμόρφωση που θα προκύψει από την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων θα είναι βαθιά. Αν η Γη είναι μέρος ενός καλά κυβερνώμενου Σύμπαντος, ολόκληρος ο ανθρώπινος πολιτισμός μας, συμπεριλαμβανομένης της διακυβέρνησής μας, της τεχνολογίας μας και των τρόπων ζωής μας, μπορεί να μεταμορφωθεί. Η ανακάλυψη ότι δεν είμαστε μόνοι αλλά είμαστε μέρος μιας οργανωμένης κοινωνίας θα είναι ο μεγαλύτερος μοναδικός μετασχηματισμός στη μακρά ιστορία της ανθρωπότητας. Μεγαλύτερος από οποιαδήποτε προηγούμενη επιστημονική, πολιτική ή κοινωνική μετατόπιση.

Η επανείσοδος στην κοινωνία του Σύμπαντος σημαίνει ότι ουσιαστικές πτυχές της σύγχρονης ανθρώπινης ζωής θα αλλάξουν. Η επανείσοδός μας στη διαπλανητική κοινωνία θα είναι ένα εξελικτικό κβαντικό άλμα. Το εξελικτικό μας σχέδιο είναι ως διαστρικό είδος. Στην πράξη, μπορούμε να υλοποιήσουμε αυτό το σχέδιο μόνο ως μέρος μιας οργανωμένης διαστρικής κοινωνίας. Καθώς σπάμε την απομόνωσή μας στο Σύμπαν, θα αποβάλλουμε χιλιετίες κοινωνικών και συναισθηματικών αποσκευών στην αφύπνισή μας στην ένταξη μας ως μέλη του Σύμπαντος.

Κάθε πρωί, έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι ξυπνούν με μια ψευδή ή ατελή ιστορία για το ποιοι είμαστε. Η συμβατική μας ιστορία μάς λέει ότι είμαστε το μόνο νοήμον είδος σε ολόκληρο το Σύμπαν. Η συλλογική μας διαίσθηση μάς λέει ότι βρισκόμαστε σε ένα πυκνοκατοικημένο Σύμπαν. Η πλειοψηφία των ενηλίκων στις ΗΠΑ μας λέει ότι δεν είμαστε μόνοι στην απεραντοσύνη του διαστήματος. Οι επιστημονικά μετρημένες διαισθήσεις 50 έως 100 εκατομμυρίων ενηλίκων στις ΗΠΑ φαίνεται να γνωρίζουν ότι είμαστε μέρος μιας άκρως οργανωμένης διαπλανητικής κοινωνίας. Πιθανώς, ένα ίσο ποσοστό του υπόλοιπου παγκόσμιου πληθυσμού το γνωρίζει αυτό διαισθητικά. Ωστόσο, για εξελικτικούς και πολιτικούς λόγους, η ανθρωπότητα φαίνεται να κρατείται σκόπιμα επίσημα στο σκοτάδι.

Από το βιβλίο του Alfred Lambremont Webre «Εξωπολιτική: Πολιτική, Διακυβέρνηση και Νόμος στο Σύμπαν»

https://www.bibliotecapleyades.net

--------------------------------------

Εισαγωγή στην Εξωπολιτική

Η Αλαζονεία της «Μοναδικότητας»

Κοινές Ψυχές σε Εξωγήινους και Γήινους;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ…

Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΑΘΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ & Η ΓΑΛΑΞΙΑΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑ

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Εισαγωγή στην Εξωπολιτική

Κεφάλαιο Πρώτο (απόσπασμα)

Υπάρχει νοήμων ζωή αλλού στο Σύμπαν; Η αληθινή ιστορία που εκτυλίσσεται στο Σύμπαν μπορεί να ανατρέψει τις αντιλήψεις μας.

Στην πραγματικότητα, η Γη φαίνεται να είναι ένας απομονωμένος πλανήτης στη μέση ενός πυκνοκατοικημένου Σύμπαντος. Η κοινωνία του Σύμπαντος αποτελείται από άκρως οργανωμένους και συνειδητά εξελισσόμενους, προηγμένους πολιτισμούς. Οι συμπαντικοί πολιτισμοί λειτουργούν μέσα στο δικό μας διαστρικό Σύμπαν, καθώς και σε άλλες διαστάσεις του Σύμπαντος γενικότερα. 

Οι προηγμένοι συμπαντικοί πολιτισμοί υπάρχουν σε άλλες διαστάσεις παράλληλες με τις δικές μας και έχουν πρόσβαση στον δικό μας πλανήτη, γαλαξία και σε όλο το διαστρικό διάστημα.

Οι πλανήτες που φέρουν ζωή, όπως η Γη, αποτελούν μέρος ενός συλλογικού συμπαντικού όλου, που λειτουργεί υπό τον Συμπαντικό νόμο. 

Σκεφτείτε τη Γη ως μέρος ενός κοινού συμπαντικού αγαθού. Η ζωή εμφυτεύεται και καλλιεργείται εδώ υπό την κηδεμονία πιο προηγμένων κοινωνιών, σύμφωνα με τις γενικές αρχές της συμπαντικής οικολογίας.

Όπου είναι απαραίτητο, ο συμπαντικός νόμος εφαρμόζει περιοριστικά μέτρα σε έναν πλανήτη που θέτει σε κίνδυνο το συλλογικό σύνολο. Η συμπαντική κυβέρνηση μπορεί να αφαιρέσει έναν πλανήτη από την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της συμπαντικής κοινωνίας. Αυτή η μοίρα φαίνεται να έχει συμβεί στη Γη στο μακρινό μας παρελθόν. Η Γη έχει υποφέρει για αιώνες ως εξωπολιτικός απόκληρος μέσα στην κοινότητα των συμπαντικών πολιτισμών.
Η Γη είναι απομονωμένη επειδή βρίσκεται υπό σκόπιμη καραντίνα από μια δομημένη, ορθολογική κοινωνία του Σύμπαντος. 

Υπάρχουν σημάδια γύρω μας για μια πρωτοβουλία του Σύμπαντος για την επανένταξη της Γης στην διαπλανητική κοινωνία. Είναι πιθανό να επιτραπεί στη Γη να επανενταχθεί στην κοινωνία του Σύμπαντος, υπό ορισμένες συνθήκες ή σε μια συγκεκριμένη μελλοντική χρονική στιγμή.

Η παραπάνω εκδοχή της πραγματικότητας του Σύμπαντός μας μπορεί να σας ακούγεται αμυδρά οικεία. Είναι άλλωστε το θέμα της περισσότερης επιστημονικής φαντασίας. Η έννοια ενός κατοικημένου Σύμπαντος μπορεί να σας ακούγεται αληθινή. Μπορεί να σας προκαλέσει δέος ή να σας παρηγορήσει. Ή μπορεί να χαρακτηρίσετε την ιδέα ενός κατοικημένου Σύμπαντος ως ασταθή και αντιεπιστημονική. Οι δικές σας πεποιθήσεις για ένα κατοικημένο Σύμπαν, όποιες κι αν είναι αυτές, εμπίπτουν σε ένα φάσμα κοινής γνώμης που μετριέται συχνά. 

Μια δημοσκόπηση της Gallup το 1996 έδειξε ότι το 72% του ενήλικου πληθυσμού των ΗΠΑ πιστεύει ότι υπάρχει κάποια μορφή εξωγήινης ζωής και το 45% πιστεύει ότι η Γη έχει επισκεφθεί εξωγήινη ζωή. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η κοινή γνώμη σχετικά με την εξωγήινη επίσκεψη είναι παρόμοια και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Το ποσοστό των νέων του κόσμου που είναι ευαίσθητοι στους εξωγήινους μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερο από τον ενήλικο πληθυσμό που πιστεύει στην εξωγήινη παρουσία.

Σχεδόν 100 εκατομμύρια ενήλικες άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (το 45% του ενήλικου πληθυσμού) πιστεύουν ότι εξωγήινος πολιτισμός έχει επισκεφτεί τη Γη. Αυτοί οι ευαίσθητοι στους εξωγήινους άνθρωποι ανταποκρίνονται σε κάτι που νιώθουν ότι είναι αληθινό, βαθιά στη διαίσθησή τους, ότι εξωγήινοι έχουν επισκεφτεί τη Γη. Είναι επίσης ασφαλές να υποθέσουμε ότι η ανθρώπινη διαίσθηση είναι αρκετά προσανατολισμένη στην πραγματικότητα ώστε να φιλτράρει την ψευδή προπαγάνδα από την πραγματικότητα του Σύμπαντος.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε στην πραγματικότητα μέρος ενός εξαιρετικά προηγμένου, οργανωμένου διαστρικού πολιτισμού, από τον οποίο βρισκόμαστε σε σκόπιμη απομόνωση.

Από το βιβλίο του Alfred Lambremont Webre «Εξωπολιτική: Πολιτική, Διακυβέρνηση και Νόμος στο Σύμπαν»

https://www.bibliotecapleyades.net

---------------------------------

Η Αλαζονεία της «Μοναδικότητας»

Κοινές Ψυχές σε Εξωγήινους και Γήινους;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ…

Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΑΘΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ & Η ΓΑΛΑΞΙΑΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑ

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το Μυστήριο του Utsuro Bune (Άδειο - Κούφιο Σκάφος) 1803

Πρόκειται για μία από τις πιο διάσημες και αινιγματικές ιστορίες της ιαπωνικής λαογραφίας, γνωστή ως Utsuro bune δηλαδή «Άδειο ή Κούφιο Σκάφος». 

Σύμφωνα με τις πιο γνωστές εκδοχές του θρύλου, ψαράδες είδαν ένα αντικείμενο να επιπλέει κοντά στην ακτή και το έσυραν στη στεριά για να το εξετάσουν. Το περιστατικό καταγράφηκε σε τουλάχιστον 11 διαφορετικά ιαπωνικά κείμενα της περιόδου Έντο (όπως το Toen Shōsetsu του 1825 και το Ume no Chiri του 1844) και λέγεται ότι συνέβη τον Φεβρουάριο ή Μάρτιο του 1803 στις ακτές της επαρχίας Χιτάτσι (σημερινός νομός Ιμπαράκι).

Σύμφωνα με τα ιστορικά χρονικά και τις εικονογραφήσεις της εποχής, το σκάφος είχε σφαιρικό ή δισκοειδές σχήμα, παρόμοιο με θυμιατήρι, με ύψος περίπου 3,5 μέτρα και πλάτος 5,5 μέτρα. Το πάνω μέρος ήταν κατασκευασμένο σύμφωνα με τις περιγραφές, από κόκκινο ξύλο με παράθυρα από κρύσταλλο ή γυαλί. Το κάτω μέρος προστατευόταν από μεταλλικές πλάκες ορειχάλκινες ή σιδερένιες και στο εσωτερικό του υπήρχαν παράξενα σύμβολα και άγνωστη γραφή.

Στο σκάφος βρισκόταν νεαρή γυναίκα ηλικίας 18–20 ετών, με πολύ ανοιχτόχρωμο, λευκό ή ροζ δέρμα. Στα πρωτότυπα ιαπωνικά κείμενα όπως το Toen Shōsetsu, η περιγραφή αναφέρει ότι η γυναίκα είχε κόκκινα μαλλιά και φρύδια. Στα μαλλιά είχε πρόσθετη επιμήκυνση (extensions) από λευκές τρέσες ή κορδέλες από άγνωστο λευκό ύφασμα ή λευκή γούνα. Φορούσε άγνωστα, πολυτελή ρούχα και δεν μιλούσε ιαπωνικά. Κρατούσε σφιχτά στα χέρια της ένα τετράγωνο κουτί 60 εκατοστών, το οποίο δεν επέτρεπε σε κανέναν να αγγίξει ή να ανοίξει.

Μέσα στο σκάφος βρέθηκαν λίγο νερό, ψωμί ή κέικ και κρέας συντηρημένο για ταξίδι. Οι ντόπιοι ψαράδες παρατήρησαν ότι η γυναίκα δεν είχε φρέσκα τρόφιμα αλλά τροφή παρασκευασμένη για μακροχρόνια συντήρηση, γεγονός που σήμαινε ότι το σκάφος ταξίδευε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επειδή οι ψαράδες δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν με την άγνωστη γυναίκα και φοβήθηκαν τις πιθανές συνέπειες ή το κόστος μιας επίσημης έρευνας, αποφάσισαν να την επιστρέψουν στο σκάφος της και να το αφήσουν να παρασυρθεί ξανά ανοιχτά στη θάλασσα.

Η Ιαπωνία το 1803 βρισκόταν υπό το καθεστώς απόλυτης απομόνωσης από τον υπόλοιπο κόσμο. Η επαφή με ξένους απαγορευόταν αυστηρά επί ποινή θανάτου. Αν οι ψαράδες αναφέρονταν επίσημα στις αρχές, θα ξεκινούσε μια εξαντλητική, γραφειοκρατική έρευνα. Οι αρχές θα δήμευαν τα εργαλεία τους, θα έκλειναν την περιοχή για ανάκριση και οι φτωχοί χωρικοί θα καταστρέφονταν οικονομικά. Οι χωρικοί προφανώς φοβήθηκαν, και «ξεφορτώθηκαν το πρόβλημα» πριν το μάθουν οι τοπικές αρχές.

Η πληροφορία προέρχεται απευθείας από τις καταγραφές των Ιαπώνων λογίων της εποχής (περίοδος Έντο). Οι λόγιοι όπως ο Kyokutei Bakin δεν ήταν παρόντες στο συμβάν. Έγραψαν για αυτό εκ των υστέρων, συλλέγοντας τις μαρτυρίες, τα σχέδια και τις καταθέσεις των ψαράδων που διέρρευσαν τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Κατέγραψαν τις περιγραφές των ψαράδων για το σχήμα και το περιεχόμενο του σκάφους και έτσι έχουμε τεχνικές λεπτομέρειες για το αντικείμενο.

Οι Κυριότερες Θεωρίες

Η τοπική εξήγηση Ναυαγός, Ξένη Πριγκίπισσα. Ένας γέροντας του χωριού υπέθεσε ότι επρόκειτο για μια ξένη πριγκίπισσα που είχε συνάψει παράνομη σχέση. Σύμφωνα με την εικασία του, ο εραστής της εκτελέστηκε, το κομμένο κεφάλι του τοποθετήθηκε στο κουτί που κρατούσε, και εκείνη εξορίστηκε στη θάλασσα μέσα στο κλειστό σκάφος για να αφεθεί στη μοίρα της. Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι ίσως επρόκειτο για μια Ρωσίδα ναυαγό, λόγω του ανοιχτού δέρματος, των κόκκινων μαλλιών της. Τέλος λόγω του δισκοειδούς σχήματος του σκάφους, των παραθύρων, των μεταλλικών πλακών και των περίεργων συμβόλων, η ιστορία έγινε εξαιρετικά δημοφιλής στους ερευνητές ΑΤΙΑ ως μία από τις πρώτες καταγεγραμμένες θεάσεις στην ιστορία.

Ο ιστορικός ερευνητής Tanaka Kazuo εξέτασε τα ντοκουμέντα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για Λαογραφικό Μύθο. Συνδυασμό ενός πραγματικού μικρού συμβάντος π.χ. προσάραξη ξένου πλοίου, με προϋπάρχοντες ιαπωνικούς μύθους για θαλάσσια πνεύματα ή εξόριστους. Η θεωρία του Tanaka Kazuo και άλλων λαογράφων όπως ο Yanagita Kunio ότι πρόκειται απλώς για έναν «μύθο που διογκώθηκε από ένα απλό ναυάγιο», αφήνει πολλά κενά που προβληματίζουν τους ερευνητές.

Τα ιαπωνικά χειρόγραφα περιέχουν εξαιρετικά λεπτομερή και συγκεκριμένα τεχνικά σχέδια του σκάφους, όπως μεταλλικές πλάκες στο κάτω μέρος, γυάλινα παράθυρα, στεγανοποίηση. Είναι δύσκολο να εξηγηθεί γιατί διάφοροι συγγραφείς σε διαφορετικές περιοχές σχεδίασαν σχεδόν το ίδιο παράξενο σφαιρικό αντικείμενο. Αν επρόκειτο για απλό λαϊκό παραμύθι folklore, τα στοιχεία θα άλλαζαν δραματικά από στόμα σε στόμα. Εδώ όμως, η ηλικία της γυναίκας, το κουτί, τα κόκκινα μαλλιά και οι διαστάσεις του σκάφους παραμένουν σχεδόν τα ίδια στις κύριες πηγές. Η εμμονή της γυναίκας να μην αφήνει κανέναν να αγγίξει το κουτί είναι μια πολύ συγκεκριμένη συμπεριφορά που δύσκολα δικαιολογείται ως απλό εφεύρημα μιας φήμες.

Γιατί η οπτική του UFO είναι μια εξαιρετικά δυνατή υπόθεση

Το 1803 δεν υπήρχε ο όρος «UFO», ούτε η ιδέα των εξωγήινων με τη σημερινή μορφή. Αν κάποιος το 1803 ήθελε να κατασκευάσει ένα ψέμα ή ένα λαϊκό παραμύθι, θα περιέγραφε ένα ξύλινο καράβι με πανιά, έναν δράκο, ένα θαλάσσιο πνεύμα ή έναν δαίμονα. Αντί για αυτό, οι μάρτυρες περιέγραψαν με εκπληκτική τεχνική ακρίβεια ένα αντικείμενο που μοιάζει με σύγχρονη κάψουλα διαστήματος σφαιρικό δισκοειδές, με μεταλλικό κάτω μέρος και κρύσταλλα στο πάνω μέρος, άγνωστη γραφή σύμβολα στο εσωτερικό, στοιχεία εντελώς παράξενα για παραδοσιακή ιαπωνική βάρκα.

Όταν άνθρωποι του 19ου αιώνα περιγράφουν ένα τεχνολογικό κατασκεύασμα που δεν ταιριάζει με την τεχνολογία της δικής τους εποχής ούτε καν της υπόλοιπης ανθρωπότητας το 1803, η υπόθεση ενός UFO παύει να είναι απλή επιστημονική φαντασία. Γίνεται μια από τις ελάχιστες εξηγήσεις που δικαιολογούν γιατί το αντικείμενο περιγράφηκε με τόσο «τεχνολογικό» τρόπο, δεκαετίες πριν από την εφεύρεση των πρώτων σύγχρονων υποβρυχίων ή διαστημικών συσκευών.

Όταν οι λόγιοι όπως ο Kyokutei Bakin έμαθαν για το συμβάν, πήραν συνεντεύξεις από τους χωρικούς, συνέλεξαν τα σχέδια που είχαν σχεδιάσει οι αυτόπτες μάρτυρες και τα συμπεριέλαβαν στα βιβλία τους. Αυτή η λεπτομέρεια κάνει την υπόθεση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Αν οι ψαράδες έλεγαν ψέματα ή αντέγραφαν κάποια φήμη, πώς κατάφεραν να περιγράψουν με τόσο συνεπή τρόπο μια κατασκευή που έμοιαζε με μεταλλική κάψουλα; Όλα τα ανεξάρτητα σχέδια δείχνουν ένα κυκλικό δισκοειδές σκάφος που μοιάζει με ιαπωνικό θυμιατήρι (kōro).

Το γεγονός ότι διαφορετικοί συγγραφείς σε διαφορετικά μέρη της Ιαπωνίας σχεδίασαν σχεδόν το ίδιο ακριβώς σχήμα «ιπτάμενου δίσκου» ή «επίπλεοντος δίσκου» πάνω από 140 χρόνια πριν από το Roswell (1947), είναι ο κύριος λόγος που η ιστορία παραμένει τόσο διάσημη παγκοσμίως. Οι άνθρωποι του 1803 προσπάθησαν να περιγράψουν κάτι παντελώς ξένο γι΄αυτούς, χρησιμοποιώντας τις έννοιες που είχαν τότε διαθέσιμες, παρομοιάζοντας το σκάφος με θημιατήρι ή κουτί τσαγιού.

Οι διανοούμενοι της περιόδου Έντο συγκέντρωναν παράξενα περιστατικά, τα λεγόμενα Kaidan, καταγράφοντας πιστά τις μαρτυρίες, δημιουργώντας ουσιαστικά τα πρώτα «δημοσιογραφικά» αρχεία της εποχής.

Η ιστορία αυτή προηγείται κατά 140 και πλέον χρόνια από τη γέννηση της σύγχρονης ουφολογίας (Roswell, 1947), καθιστώντας μία από τις ελάχιστες καταγραφές όπου η αφήγηση δεν επηρεάστηκε από ταινίες ή τηλεόραση. Αν τα γεγονότα συνέβησαν ακριβώς όπως καταγράφηκαν στα ιαπωνικά χρονικά, πρόκειται για μία από τις πιο καθαρές και ανεξήγητες θεάσεις άγνωστης τεχνολογίας στην ιστορία. 

Γι' αυτόν τον λόγο, η υπόθεση Utsuro bune παραμένει ανοιχτή μέχρι σήμερα.

unboxholics.com , en.wikipedia.org , mymodernmet.com , nippon.com , hyakumonogatari.com , reddit.com , discoveryuk.com

Κοινές Ψυχές σε Εξωγήινους και Γήινους;

«Θεοί και άνθρωποι έχουν την ίδια καταγωγή»

Ησίοδος - Έργα και Ημέραι, στίχος 108

Ο ιδρυτής της Εξωπολιτικής, Alfred Lambremont Webre, (βλ. στα σχόλια) παρουσίασε μια πρωτότυπη υπόθεση που ενσωματώνει τους εξωγήινους και την ανθρώπινη ψυχή και βασίζεται σε εμπειρικά δεδομένα στο συνέδριο Science & Spirit / Επιστήμη και Πνεύμα, στο Σίτζες (Sitges) της Βαρκελώνης, στην Ισπανία το 2009. Η παρουσίαση ήταν στα ισπανικά και είχε τίτλο «Εξωγήινοι και η Ψυχή».

Βασιζόμενος σε εκτεταμένα ερευνητικά ευρήματα στην εξωπολιτική, την παραψυχολογία, τις μελέτες μετενσάρκωσης και την υπνωτική παλινδρόμηση, ο Webre θα υποθέσει ότι μια οικολογία πνευματικών διαστάσεων αντικατοπτρίζει τις παράλληλες διαστάσεις που ερευνά τώρα η επιστήμη και οι οποίες περιλαμβάνουν το γνωστό μας φυσικό σύμπαν.

Μια κοινότητα νοήμονων, εξελισσόμενων ψυχών προφανώς δημιουργείται στις πνευματικές διαστάσεις. Αυτές οι ψυχές με τη σειρά τους εξελίσσονται και ενσαρκώνονται σε διάφορες ανθρώπινες ή άλλες μορφές στο γνωστό φυσικό σύμπαν και σε ποικίλους πλανήτες, με σκοπό την απόκτηση ηθικών διδαγμάτων. Αυτή η υπόθεση υποστηρίζεται από αναπαραγόμενα δεδομένα από την υπνωτική παλινδρόμηση αναμνήσεων μεταξύ των ζωών πολλαπλών υποκειμένων.

Ο Webre είναι συγγραφέας του βιβλίου ΕΞΩΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΝΟΜΟΣ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ, ενός βιβλίου που βοήθησε στην έναρξη του πεδίου της εξωπολιτικής, της επιστήμης των σχέσεων μεταξύ νοήμονων πολιτισμών στο σύμπαν. Ανέπτυξε την υπόθεσή του ότι υπάρχουμε σε μια διαστατική οικολογία που αποτελείται από μια εξωπολιτική διάσταση και μια πνευματική διάσταση μετά από εκτενή ανασκόπηση της έρευνας σε εξωγήινες μελέτες. Μελέτες για τη μετά θάνατον ζωή, μελέτες μετενσάρκωσης και τα αποτελέσματα της υπνωτικής παλινδρόμησης για την ανάκτηση αναμνήσεων μεταξύ ζωών.

Τα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν την ύπαρξη μιας «εξωπολιτικής διάστασης», η οποία παραδοσιακά ονομάζεται «φυσικό σύμπαν» και η οποία αποτελείται από παράλληλα σύμπαντα και διαστάσεις που περιλαμβάνουν το δικό μας γνωστό σύμπαν και την δική μας διάσταση. Ονομάζεται «εξωπολιτική διάσταση» επειδή οι ψυχές από την πνευματική διάσταση ενσαρκώνονται στην εξωπολιτική διάσταση για εμπειρίες ως φυσικά όντα σε διαφορετικούς πλανήτες, άρα και ως διαφορετικοί «εξωγήινοι».

Αναλύοντας δεδομένα από μεγάλο αριθμό περιπτώσεων σχετικά με την υπνωτική παλινδρόμηση από αναμνήσεις μεταξύ ζωών, ο Webre επέκτεινε την υπόθεση ότι μια κοινότητα ανθρώπινων ψυχών αναπτύσσεται στον πνευματικό τομέα για να δείξει ότι η κοινότητα των ανθρώπινων ψυχών μετενσαρκώνεται σε σύνθετα πρότυπα ως εξωγήινοι και γήινοι. Ως εκ τούτου, οι ανθρώπινες ψυχές είναι κοινές στους εξωγήινους και τους γήινους.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις;

Ο Webre δείχνει ότι η ανθρωπότητα παραπληροφορείται σχετικά με την πραγματικότητα της ψυχής της, της ζωής μετά θάνατον και τους μηχανισμούς της μετενσάρκωσης.

Οι θρησκείες αποτελούν μια μεγάλη πηγή επιστημονικά εσφαλμένων πληροφοριών σχετικά με τη μετά θάνατον ζωή, βασισμένων σε κείμενα που αποτελούν ζήτημα πίστης.

Η ακαδημαϊκή επιστήμη δεν διδάσκει την πραγματικότητα της ζωής μετά θάνατον, παρόλο που αυτή υποστηρίζεται από εμπειρικά στοιχεία. Έτσι, το επιστημονικό κατεστημένο διαιωνίζει μια εσφαλμένη άποψη για την ανθρώπινη πραγματικότητα.

Οι θρησκευτικοί πόλεμοι είναι αποτέλεσμα αυτής της επιβαλλόμενης άγνοιας. Η επιστήμη μπορεί να καταδείξει την αληθινή φύση της ψυχής και της ζωής της τόσο στην πνευματική όσο και στην εξωπολιτική διάσταση.

Ο Webre προβλέπει μια εκστρατεία για την επιστροφή της επιστήμης στη μελέτη και την κατανόηση της ψυχής, και στην υπεροχή της κατανόησης έναντι της άγνοιας, όπου οι επιστήμες μπορούν να καταδείξουν την αληθινή φύση της ψυχής και της ζωής της στις πνευματικές και εξωπολιτικές διαστάσεις.

Το βιβλίο του Alfred Lambremont Webre, με τίτλο «Η Διαστατική Οικολογία του Πολυσύμπαντος», ενσωματώνει εμπειρικά δεδομένα από ευφυείς εξωγήινους πολιτισμούς και ευφυείς πολιτισμούς ψυχών στον Μετακόσμο και καταδεικνύει μια νέα υπόθεση μιας λειτουργικής οικολογίας της νοημοσύνης στις διαστάσεις του πολυσύμπαντος.

Ο Webre υποστηρίζει ότι η μεταθανάτια ζωή δεν είναι απλώς ένας αφηρημένος τόπος, αλλά μια οργανωμένη, νοήμων, πνευματική διάσταση (ή σύμπαν) όπου κατοικούν οι ψυχές και η «Πηγή», αυτό που εμείς λέμε Θεό.

Στο βιβλίο εξετάζεται πώς αυτοί οι πνευματικοί πολιτισμοί των ψυχών συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν με τους ευφυείς πολιτισμούς των άλλων υλικών και άυλων διαστάσεων του πολυσύμπαντος, συνδιαμορφώνοντας το «Πανσύμπαν».  

από τον Alfred Lambremont Webre

Πηγή: bibliotecapleyades.net

----------------------------------------

«Υπάρχει μια φυλή ανθρώπων και μια φυλή θεών. Έχουν και οι δυο πνοή ζωής από την ίδια μητέρα. Χωριστές όμως δυνάμεις μας κρατάνε μοιρασμένους, και η μια είναι τίποτα, ενώ η άλλη έχει τον ορειχάλκινο ουρανό για σίγουρη Ακρόπολη. Κι όμως έχουμε κάποια ομοιότητα σε μεγάλη ευφυΐα και δύναμη με τους Αθανάτους κι ας μη ξέρουμε τι θα μας φέρει η μέρα.» 

Πίνδαρος - ΣΤ’ Ωδή Νεμεονίκου

Το Κρεβάτι του Προκρούστη

Στον Αρχαιοελληνικό Μύθο, ο Προκρούστης είχε ένα σιδερένιο κρεβάτι στο οποίο ανάγκαζε τους ταξιδιώτες να ξαπλώσουν. Αν ο ταξιδιώτης ήταν κοντός, τον τέντωνε για να ψηλώσει, ενώ αν ήταν ψηλός, του έκοβε τα πόδια για να χωρέσει ακριβώς.

Η Συμβολική Αποκωδικοποίηση του Μύθου - Κοινωνικές και Φιλοσοφικές Ερμηνείες

Το «κρεβάτι του Προκρούστη» συμβολίζει έναν άκαμπτο, απόλυτο και αυθαίρετο κανόνα που επιβάλλεται απ’ έξω. Το «από έξω» είναι εξωτερικές δυνάμεις, συστήματα ή δομές που δεν πηγάζουν από τη φυσική επιθυμία, τις ανάγκες ή την ιδιοσυγκρασία του ίδιου του ατόμου, αλλά κατασκευάζονται από τρίτους και επιβάλλονται βίαια ή συστηματικά, όπως κοινωνικά πρότυπα, στερεότυπα και δογματισμοί. Όπως αυστηροί κανόνες συμπεριφοράς και ηθικής που επιβάλλονται από θρησκευτικές αυθεντίες, καταστέλλουν την ελεύθερη βούληση, την κριτική σκέψη και την αμφισβήτηση.

Η αγορά δημιουργεί «ανάγκες» και καλούπια τρόπου ζωής (lifestyle) στα οποία οι άνθρωποι νιώθουν υποχρεωμένοι να χωρέσουν για να θεωρούνται αποδεκτοί.

Τυποποιημένα συστήματα εκπαίδευσης που βασίζονται αποκλειστικά σε αποστήθιση και ομοιόμορφες εξετάσεις που αγνοούν τη μοναδικότητα, τη δημιουργικότητα και τις ιδιαίτερες δεξιότητες κάθε μαθητή, απαιτώντας από όλους να αποδώσουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Γονείς που σχεδιάζουν το μέλλον του παιδιού τους βάσει των δικών τους απωθημένων, εξαναγκάζοντας το παιδί να ακρωτηριάσει τις δικές του επιθυμίες για να χωρέσει στις δικές τους προσδοκίες.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το «από έξω» είναι μια τεχνητή κατασκευή που απαιτεί από τον άνθρωπο να παραμορφωθεί για να την υπηρετήσει. Δεν σχεδιάστηκε για να υπηρετεί τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά αντιθέτως οι άνθρωποι εξαναγκάζονται να ακρωτηριαστούν ή να παραμορφωθούν για να χωρέσουν στην κατασκευή αυτή.

Η εμμονή του Προκρούστη να ταιριάζουν όλοι ακριβώς στο μήκος του κρεβατιού του, αντιπροσωπεύει την καταπιεστική επιβολή της υποχρεωτικής ομοιομορφίας. Συμβολίζει την άρνηση της μοναδικότητας και της ατομικής ελευθερίας.

Στις περισσότερες εκδοχές του μύθου, ο Προκρούστης είχε ή ένα κρεβάτι που άλλαζε μέγεθος ώστε να μην ταιριάζει ποτέ σε κανέναν, ή δύο διαφορετικά κρεβάτια (Απολλόδωρος), ένα μικρό για τους ψηλούς και ένα μεγάλο για τους κοντούς. Αυτό δείχνει ότι το μήκος δεν έχει σημασία, αλλά το σχέδιο είναι, ο άνθρωπος όταν ξεχωρίζει να βγαίνει πάντα «λάθος» και να απαιτείται η βίαιη διόρθωσή του.

Ο δογματισμός και τα αυταρχικά καθεστώτα απαιτούν από όλους να σκέφτονται, να δρουν και να πιστεύουν το ίδιο χωρίς παρεκκλίσεις, «καλουπώνοντας» τις προσωπικότητες καταστέλλοντας τα ιδιαίτερα ταλέντα ή χαρίσματα του ατόμου. Και τελικά ο άνθρωπος παραμορφώνει την δική του πραγματικότητα και τα συναισθήματά του για να ικανοποιήσει τις προσδοκίες άλλων.

Ο μύθος ολοκληρώνεται με την τιμωρία του Προκρούστη από τον Θησέα, ο οποίος τον έβαλε στο ίδιο του το κρεβάτι, συμβολίζοντας την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και της φυσικής τάξης απέναντι στην τεχνητή βία.

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

Η ΨΥΧΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ

ΣΩΜΑ - ΝΟΥΣ - ΨΥΧΗ

Ο Ψυχικός Νους που είμαστε είναι ένα μικροσκοπικό ολόγραμμα του Παγκόσμιου Νου και όταν γεννιόμαστε για πρώτη φορά, ο Ψυχικός Νους μας είναι εντελώς αθώος και φέρει μέσα του ασυνείδητες αντανακλάσεις του Όλου.

Η Ψυχή μας είναι η αιώνια διαρκής δύναμη που είμαστε! Ζει επ' άπειρον και εκεί καταγράφεται κάθε εμπειρία που έχουμε σε οποιοδήποτε επίπεδο ύπαρξης. Είναι σαν ένας υπολογιστής με άπειρη δύναμη και άπειρη μνήμη!

Κάθε φορά που γεννιόμαστε σε ένα νέο σώμα, κληρονομούμε τον νου του σώματος, τον εγκέφαλο ή τον Σωματικό Νου. Έτσι, όταν ζούμε σε ένα σώμα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε το Νου της Ψυχής και το Νου του Σώματος! Φυσικά, δεν το γνωρίζουμε αυτό, γιατί νιώθουμε να λειτουργούν αυτά τα δύο ως ένα. Ο Νους του Σώματος είναι το αφεντικό και αναμφίβολα, είναι ένας πολύ κυρίαρχος ηγεμόνας. Παίρνει όλη τη δύναμη που μπορεί να συγκεντρώσει και συνήθως ονομάζεται Εγώ!

Η ΨΥΧΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ

Κάθε φορά που γεννιόμαστε σε ένα ανθρώπινο σώμα, γοητευόμαστε από το Σώμα και το Νου. Είμαστε μια Ψυχή που ήρθε για να μάθει σε αυτόν τον κόσμο, αλλά ο Σωματικός μας Νους μας εμποδίζει να μάθουμε οτιδήποτε έχει αιώνια αξία. Ο Σωματικός μας Νους είναι το Εγώ και είναι αυτός που καθυστερεί την Ψυχή από το να εμπλακεί με τα Αιώνια Πράγματα της Ζωής. Ήρθαμε εδώ για να αποκτήσουμε επίγνωση ως Μεγάλη Συνείδηση ​​ή Ψυχή και αυτό τίθεται σε δεύτερη μοίρα από το Εγώ.

Εν τω μεταξύ, αυτός ο Σωματικός Νους μαθαίνει κάθε είδους καλούδια για τον κόσμο και τις επιστήμες και σύντομα νομίζει ότι κάτι ξέρει. Είναι γεμάτος με την λεγόμενη γνώση και του λένε συνεχώς ότι όλη αυτή η γνώση είναι σημαντική και πολύτιμη.

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ

Φυσικά, όλη αυτή η γνώση χάνεται με τον θάνατο και την επόμενη φορά που θα αναγεννηθούμε ως Ψυχή, ο Σωματικός μας Νους κάνει το ίδιο πράγμα. Καταλαμβάνει τη σκηνή και παίζει πάλι το ρόλο του αφεντικού. Η Ψυχή μας ή η άπειρη Συνείδησή μας δεν γνωρίζει ακόμα τίποτα για την αιώνια ζωή. Το μόνο που κάνουμε είναι να εναλλασσόμαστε μεταξύ της γης και των αστρικών περιοχών και αφού το κάνουμε αυτό χίλιες φορές, ακόμα δεν έχουμε καν συνειδητοποιήσει ότι έχουμε βρεθεί εδώ άλλες εννιακόσιες ενενήντα εννέα φορές πριν. Όλα αυτά επειδή ο Σωματικός Νους είναι ένας τόσο ισχυρός κυβερνήτης και αποφασίζει τι είναι σημαντικό στη ζωή. Επικεντρώνεται στον εαυτό του και δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει ένας αιώνιος Ψυχικός Νους ακριβώς δίπλα του. Φυσικά, αυτός ο Ψυχικός Νους είναι απείρως πιο πολύτιμος επειδή ζει για πάντα και είναι ο πραγματικός κάτοικος του σώματος.

Ο ΨΥΧΙΚΟΣ ΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΝΕΤΑΙ

Προκύπτει το ερώτημα, τι κάνουμε με όλη αυτή την ανακύκλωση και τι μαθαίνει πραγματικά αυτός ο Σωματικός Νους; Λοιπόν, ό,τι μαθαίνει ο Σωματικός Νους, έχει αξία μόνο σε μια συγκεκριμένη ζωή. Την επόμενη φορά, όλες οι καταστάσεις ή και οι συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές. Ξαφνικά ζούμε σε μια διαφορετική εποχή και οι άνθρωποι δεν μιλούν καν την ίδια γλώσσα. Και τότε, ό,τι μαθαίνεται με μεγάλη προσπάθεια, χάνεται ξανά όταν το σώμα μας πεθαίνει.

Θα πρέπει να υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος για να προχωρήσουμε σε αυτό το παιχνίδι της κυκλικής ζωής. Η Ψυχή μας κινείται σε όλο τον κόσμο και δεν πάει πουθενά. Επιστρέφει κάθε διακόσια χρόνια περίπου, αλλά στην πραγματικότητα μένει ακίνητη. Έμαθε για την ανθρώπινη ζωή, αλλά έμαθε πολύ λίγα για το γιατί ζει εξαρχής ή τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει με όλα αυτά τα δωρεάν κοσμικά ταξίδια. Ο Ψυχικός Νους πραγματικά δεν λαμβάνει καμία εκπαίδευση. Είναι ακόμα ένα άδειο δοχείο!

ΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ;

Ένα από τα προβλήματα είναι ότι μετά από κάθε αναγέννηση χρειάζεται πολύς χρόνος για να συλλογιστεί κανείς αυτή την κατάσταση. Κάπως πρέπει να οργανώσουμε τη νέα μας βάρδια. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν έχει ιδέα τι πραγματικά σημαίνει ζωή και οι θρησκείες μας κάνουν όλους αμαρτωλούς. Επιπλέον, όλοι μας προσπαθούμε να αποκτήσουμε κάθε είδους κοσμικά υλικά αγαθά αλλά πρέπει να τα αφήσουμε πίσω μας όταν φεύγουμε. Τέλεια συμφωνία!

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε; Ποιο είναι το κλειδί για την ανθρώπινη ζωή που θα μας διδάξει κάτι διαχρονικής αξίας; Τι μπορούμε να πάρουμε μαζί μας; Αυτό που παίρνουμε μαζί μας όταν το σώμα μας πεθαίνει είναι αυτό που είμαστε και με το οποίο ήρθαμε. Είναι η Ψυχή μας. Τώρα, τι χρειάζεται η Ψυχή μας για να είναι ευτυχισμένη και να μάθει κάτι πολύτιμο, να καταγράψει και να θυμηθεί; Λοιπόν, πρώτα απ' όλα ο Σωματικός Νους πρέπει να μάθει να είναι ήσυχος για να μπορέσει η Ψυχή να μιλήσει με νόημα. Μόλις το κάνουμε σωστά, θα διαπιστώσουμε ότι όσο πιο ήσυχος γίνεται ο Σωματικός Νους, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί η Ψυχή μας. Και τελικά, ο Σωματικός Νους συνειδητοποιεί ότι ήταν γεμάτος με φανταχτερές ανοησίες που δεν έκαναν τίποτα για χάρη των υψηλών αξιών και της ψυχοπνευματικής ανέλιξης, που αυτός τελικά είναι και λόγος της κάθε ενσάρκωσης. 

Γνωρίζοντας αυτό, έχουμε τότε την ευκαιρία να αποκτήσουμε πραγματική γνώση ή σοφία.

ΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ - ΑΠΕΙΡΟΙ ΘΕΟΙ

Τι είναι πραγματικά αυτός ο Ψυχικός Νους; Λοιπόν, είναι μια ολογραφική εικόνα της Δημιουργίας και Όλων Όσων Υπάρχουν. Το καθήκον είναι να αφυπνιστούμε στην απείρως μικρή εικόνα που υπάρχει μέσα μας και να αρχίσουμε να ενεργούμε σύμφωνα με τις αιώνιες αρχές ή νόμους του σύμπαντος. Λένε: συνεργαστείτε, μοιραστείτε, κατανοήστε και αγαπήστε! Πολύ σύντομα, θα γνωρίσουμε ότι όλοι μας είμαστε πραγματικά Ένα και ότι όλες οι Ψυχές είναι εδώ για να το αποδείξουν ακριβώς αυτό στον εαυτό τους. Έτσι, το καθήκον είναι να αφυπνιστούμε στην αλήθεια που κρύβουμε μέσα μας και να ενεργήσουμε σύμφωνα με αυτήν.

Η ΑΠΟΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΥ

Όσο περισσότερο ο Σωματικός Νους ή ο άνθρωπος ακούει την εσωτερική φωνή, τόσο περισσότερο μαθαίνει ότι δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα απλό εργαλείο για να μετακινείται σε αυτή τη γη και να βιοπορίζεται. Το πραγματικό έργο είναι η συνειδητή ανάπτυξη του Ψυχικού Νου ​​για να φωτιστεί τελικά. Πάνω σε αυτό εργαζόμαστε κάθε μέρα και με κάθε ανάσα. Πρέπει να γίνουμε σοφοί με τον εαυτό μας και να θεωρούμε πολύτιμη τη συνειδητή αυτοανάπτυξη. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνουμε ούτως ή άλλως. Οτιδήποτε που είναι καλό γι’ αυτό, είναι αρκετά μεγάλο, διότι η σοφία κάθε ατομικού Ψυχικού Νου τελικά γίνεται η Σοφία του Σύμπαντος και αυτό είναι υπέροχο!

ΣΩΠΗΣΕ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ, ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

Διότι η Ολογραφική Εικόνα μέσα στον Νου της Ψυχής είναι μια πτυχή ολόκληρου του Ολογράμματος του Σύμπαντος. Αυτό μας έχουν πει όλοι οι Δάσκαλοι κάθε φορά που εμφανίζονταν: Η Αλήθεια είναι μέσα μας. Σιωπήστε και αναγνωρίστε την.

Τι σημαίνουν λοιπόν όλα αυτά; Σημαίνει ότι είμαστε η Αλήθεια, η Πραγματικότητα!  Και ο καθένας από εμάς είναι μια συγκεκριμένη Ολογραφική Εικόνα που μας προσδίδει την Ατομικότητά μας και το Μεγαλείο μας εν Θεώ. Αργά ή γρήγορα φτάνουμε στο σημείο όπου το αναγνωρίζουμε αυτό και γνωρίζουμε ότι «Όλα όσα Είναι» - είναι - Αυτό που Είμαστε.

Το Σύμπαν, λοιπόν, γίνεται μια προσωπική έκφραση του εαυτού μας και η Άπειρη Δημιουργία, γίνεται μια Ατομική Υπόθεση. Ολόκληρη η Δημιουργία είναι το Σπίτι μας και το Έργο μας.

Βιβλιοθήκη Πλειάδων

ΤΟ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ ΣΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

«Το πρώτο σου μέλημα είναι να μην εξαπατήσεις τον εαυτό σου και είσαι το πιο εύκολο άτομο για να εξαπατηθείς».

Όταν ο νομπελίστας φυσικός Ρίτσαρντ Φάινμαν διατύπωνε τη διάσημη αυτή φράση το 1974 σε ομιλία του στο Caltech, δεν αναφερόταν μόνο στα αυστηρά εργαστηριακά πρωτόκολλα. Μιλούσε για μια θεμελιώδη ανθρώπινη αδυναμία. Την τάση μας να ωραϊοποιούμε την πραγματικότητα μας για να προστατεύσουμε τον εγωισμό μας, τις πεποιθήσεις μας ή τις επιθυμίες μας.

Στην επιστήμη, αν ένας ερευνητής ερωτευτεί την υπόθεσή του, θα βρει ασυνείδητα τρόπο να ερμηνεύσει τα δεδομένα έτσι ώστε να την επιβεβαιώσει. Στην καθημερινή ζωή, η ίδια νοητική παγίδα ονομάζεται μεροληψία επιβεβαίωσης. Είναι ο μηχανισμός που μας κάνει να αγνοούμε τα προειδοποιητικά σημάδια σε μια κακή σχέση, να δικαιολογούμε μια αποτυχημένη οικονομική επένδυση ή να καταναλώνουμε αποκλειστικά ειδήσεις που συμφωνούν με τις πολιτικές ή ιδεολογικές μας απόψεις.

Ο εαυτός μας είναι το πιο εύκολο θύμα χειραγώγησης, διότι γνωρίζει ακριβώς ποια «κουμπιά» να πατήσει. Ξέρει τις ανασφάλειές μας, τις επιθυμίες μας και κυρίως, την ανάγκη μας να έχουμε πάντα δίκιο. Η αυτοεξαπάτηση προσφέρει μια στιγμιαία, γλυκιά ανακούφιση από τη γνωστική ασυμφωνία. Το δυσάρεστο δηλαδή συναισθηματικό κενό που δημιουργείται όταν η πραγματικότητα συγκρούεται με αυτό που θα θέλαμε να ισχύει.

Για να προστατευτεί κάποιος από τον ίδιο του τον μυαλό χρειάζεται με ειλικρίνεια να διαχωρίσει τις επιθυμίες του από τα πραγματικά δεδομένα. Η μεγάλη επιθυμία να πετύχει ένα εγχείρημα δεν κάνει τους αριθμούς να βγαίνουν.

Μελέτησε σκόπιμα την αντίθετη άποψη και τα επιχειρήματα που καταρρίπτουν τη δική σου θέση. Αν η θεωρία σου είναι ισχυρή, θα αντέξει στην αμφισβήτηση.

Η αποδοχή του λάθους και η αλλαγή γνώμης μπροστά σε νέα δεδομένα δεν είναι δείγμα αδυναμίας, αλλά γνώρισμα πνευματικής ωριμότητας και προόδου.

Συχνά η ανάγκη του ατόμου να έχει πάντα δίκιο είναι ισχυρότερη από την αλήθεια και την πραγματικότητα με αποτέλεσμα να δικαιολογεί κάποιος τα αδικαιολόγητα απλά και μόνο για να μην παραδεχτεί ένα λάθος. Η ικανότητα να κοιτάς τον καθρέφτη και να αναρωτιέσαι «μήπως κάνω λάθος;» είναι η μόνη άμυνα απέναντι στην ψευδαίσθηση.

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

--------------------------

Η Δημιουργική Αβεβαιότητα Πάνω Από τη Δογματική Βεβαιότητα

Ο Απόλλων, ως Νοητός Ήλιος, Φωτίζει την Ψυχή του Μύστη, Διώχνοντας το Σκοτάδι της Αγνοίας, των Παθών και των Ψευδαισθήσεων

"Ο ΑΝΑΞ Ο ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ, ΟΥΤΕ ΛΕΓΕΙ, ΟΥΤΕ ΚΡΥΠΤΕΙ, ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ".

Τα δε σημαίνοντα διαφέρουν ως προς την προσέγγισή τους, ανάλογα με την πνευματική, την ποιοτική και την μυητική διαβάθμιση. Γιατί κι ο ίδιος ο Θεός έχει ανάλογα ονόματα προς αυτούς.

Είναι: ΛΟΞΙΑΣ για τούς μη νοούντας.

ΠΥΘΙΟΣ για εκείνους που αρχίζουν να μαθαίνουν, να ερωτούν, να ενημερώνονται.

ΔΗΛΙΟΣ και ΦΑΝΑΙΟΣ σε όσους φανερώνεται και διαφαίνεται κάποια Αλήθεια.

ΙΣΜΗΝΙΟΣ σ' αυτούς που γνωρίζουν την αλήθεια.

ΛΕΣΧΗΤΟΡΙΟΣ σ' εκείνους που μεταχειρίζονται αυτήν την Αλήθεια, φιλοσοφώντας.

[Με τη λέξη “ἄναξ” (=άρχοντας) εννοείται ο Απόλλων.]

Το πρώτο μέρος του αποσπάσματος προέρχεται από ένα διάσημο απόφθεγμα του Αρχαίου φιλοσόφου Ηράκλειτου. Το Απόσπασμα 93: «Ὁ ἄναξ οὗ τὸ μαντεῖόν ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει».

Το υπόλοιπο μέρος με τα επίθετα - προσωνυμίες του Απόλλωνα με τα διάφορα στάδια πνευματικής και μυητικής διαβάθμισης των ανθρώπων προέρχεται από το έργο του μεγάλου Αρχαίου Έλληνα βιογράφου και δοκιμιογράφου Πλουτάρχου (45 – 120) και συγκεκριμένα από τα Ηθικά του και τον περίφημο δελφικό του διάλογο «Περί του ΕΙ του εν Δελφοίς», ο οποίος εκτός από το συγγραφικό του έργο υπήρξε και ισόβιος Αρχιερέας του Μαντείου των Δελφών.

Στο σημείο αυτό του διαλόγου, ο δάσκαλος του Πλουτάρχου, ο Αμμώνιος, εξηγεί πώς ο Απόλλων καθοδηγεί τους ανθρώπους στη φιλοσοφία και τη γνώση χρησιμοποιώντας διαφορετικές ιδιότητες και ονόματα.

Το αυθεντικό Αρχαίο κείμενο έχει ως εξής:

«[...] ὡς Πύθιος μέν ἐστι τοῖς ἀρχομένοις μανθάνειν καὶ διαπυνθάνεσθαι, Δήλιος δὲ καὶ Φαναῖος οἷς ἤδη τι δηλοῦται καὶ ὑποφαίνεται τῆς ἀληθείας, Ἰσμήνιος δὲ τοῖς ἔχουσι τὴν ἐπιστήμην, καὶ Λεσχηνόριος ὅταν ἐνεργῶσι καὶ ἀπολαύωσι χρώμενοι τῷ διαλέγεσθαι καὶ φιλοσοφεῖν πρὸς ἀλλήλους.» ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΙ ΤΟΥ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ

Στο έργο αυτό ο Πλούταρχος εξετάζει τη σημασία των ονομάτων του Απόλλωνα (όπως Λοξίας, Πύθιος, Δήλιος, Φαναίος) σε σχέση με τη γνώση και τη φιλοσοφία. Χρησιμοποιεί ως σύμβολα τις διαφορετικές λατρευτικές ιδιότητες (επικλήσεις) του θεού Απόλλωνα και κάθε όνομα αντιστοιχεί σε ένα συγκεκριμένο στάδιο συνείδησης και γνώσης.

Η πλήρης ανάλυση, η οποία συνδέει τα δύο αυτά μέρη, αποτελεί μεταγενέστερη νεοπλατωνική και φιλοσοφική ερμηνεία σε μια ελεύθερη, σύγχρονη απόδοση και ενοποίηση αυτών των αποσπασμάτων, όπου παρουσιάεται ανάγλυφα η κλίμακα της πνευματικής μύησης.

Οι 6 Βαθμίδες της Γνώσης αναλυτικότερα

Λοξίας: Ο θεός του «λοξού» και δυσνόητου λόγου. Απευθύνεται σε όσους δεν έχουν ακόμη την πνευματική αντίληψη, τους μη νοούντες να καταλάβουν το βαθύτερο νόημα.

Πύθιος: Ο θεός της αναζήτησης και της ερώτησης από το πυνθάνομαι = πληροφορούμαι. Αφορά αυτούς που ξεκινούν να μαθαίνουν, να ερωτούν και να ψάχνουν την αλήθεια.

Δήλιος: Ο θεός του φωτός που κάνει τα πάντα δήλα φανερά. Αντιστοιχεί στη στιγμή που η Αλήθεια αρχίζει να αποκαλύπτεται.

Φαναίος: Ο θεός που φέρνει στο φως από το φαίνω. Συνδέεται στενά με τον Δήλιο, καθώς η Αλήθεια πλέον διαφαίνεται καθαρά.

Ισμήνιος: Ο θεός ως κάτοχος της γνώσης από το ίσαμι = γνωρίζω. Αντιπροσωπεύει όσους έχουν ήδη κατακτήσει και γνωρίζουν την Αλήθεια.

Λεσχητόριος: Ο θεός της λέσχης, της συγκέντρωσης και του διαλόγου. Αφορά όσους δεν κρατούν την Αλήθεια παθητικά, αλλά τη χρησιμοποιούν ενεργά μέσα από τη φιλοσοφία και τον διάλογο.

Λίγο νωρίτερα στο ίδιο έργο, αλλά και σε άλλα συγγράμματά του, όπως το «Περί των εκλελοιπότων χρηστηρίων», ο Πλούταρχος αναλύει εκτενώς τη φύση του Λοξία, εξηγώντας ότι ο θεός ονομάζεται έτσι επειδή οι χρησμοί του παρουσιάζουν «λοξότητες» και αινίγματα για όσους δεν έχουν καθαρό νου να δουν την αλήθεια.

Στο έργο αυτό, ο Πλούταρχος και οι συνομιλητές του προσπαθούν να ερμηνεύσουν το μυστήριο γύρω από το γράμμα «Ε» (Έψιλον) που ήταν αναρτημένο στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, αναλύεται πώς ο θεός Απόλλων δεν είναι απλώς ένας μαντικός θεός, αλλά ο καθοδηγητής του ανθρώπινου πνεύματος προς την αληθινή γνώση. Οι διαφορετικές του επικλήσεις (Λοξίας, Πύθιος, κ.λπ.) χρησιμοποιούνται ως μια κλιμακωτή αλληγορία για τα στάδια που περνάει ένας άνθρωπος από την απόλυτη άγνοια μέχρι τη φιλοσοφική φώτιση.

Στην Αρχαία Ελληνική Πνευματικότητα και στα Μυστήρια, ο Απόλλων είναι ο κατεξοχήν θεός της Συνείδησης, του Φωτός, Νοητού και Φυσικού και της Ψυχικής Κάθαρσης. Η Σύνδεση του Απόλλωνα με τη Μυσταγωγία, με τη μυσταγωγική διαδικασία της εξέλιξης του νου, βασίζεται σε τρεις κεντρικούς πυλώνες:

Η γέφυρα από το Σκότος στο Φως. Η Μυσταγωγία είναι η πορεία μεταμόρφωσης του ανθρώπου. Ο Απόλλων ξεκινά ως Λοξίας επειδή ο ανώτερος πνευματικός λόγος φαίνεται «σκοτεινός» και ακατανόητος στον μη μυημένο βέβηλο νου. Μέσα από τη μύηση, ο νους καθαίρεται, «γεννά» ερωτήματα (Πύθιος) και σταδιακά υποδέχεται το Φως της Αλήθειας.

Το «Γνώθι Σαυτόν» ως Μυσταγωγικό Εργαλείο. Το διάσημο Δελφικό Παράγγελμα, που ήταν χαραγμένο στον ναό του, αποτελεί τη βάση κάθε Μυσταγωγίας. Δεν μπορείς να προσεγγίσεις το θείον ή την αντικειμενική Αλήθεια αν δεν γνωρίσεις πρώτα τα βάθη του εαυτού σου.

Η Ταύτιση με τον Ήλιο (Φοίβος). Όπως ο ήλιος φωτίζει τον υλικό κόσμο και διώχνει τα σκοτάδια της νύχτας, έτσι και ο Απόλλων, ως νοητός Ήλιος, φωτίζει την ψυχή του μύστη, διώχνοντας το σκοτάδι της άγνοιας, των παθών και των ψευδαισθήσεων.

https://hellenictheology.gr , degruyterbrill.com/ , www.theoi.com , ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΙ ΤΟΥ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ

-----------------------------------

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ: Ο ΑΝΑΞ Ο ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ, ΟΥΤΕ ΛΕΓΕΙ, ΟΥΤΕ ΚΡΥΠΤΕΙ, ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ - Η Ερμηνεία του Ηράκλειτου για τη Λέξη «Σημαίνει»