Πέμπτη, 30 Απριλίου 2020

ΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΞΕΡΑΝ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ,  ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥΣ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΞΕΝΗΛΑΣΙΕΣ

Η αλήθεια είναι πως γεννιόμαστε ως Ιστορία. Στο κορμί μας είναι τυπωμένη η βιολογική ιστορία των γενεών που μας γέννησαν. Στη μορφή μας αποτυπώνονται τα χαρακτηριστικά των συγγενών μας που έφυγαν από τη ζωή ή ζουν ακόμα. Όσον αφορά το παρόν και το μέλλον μας, αυτό επιλέγεται από τις δράσεις μας καθώς, το καλό κρασί δεν φαίνεται από την ετικέτα. Άλλο εμείςκαι άλλο οι πρόγονοι μας...!!!
Λέει ο Καζαντζάκης πως:  «Εμείς οι Έλληνες έχουμε  την περηφάνια της φυλής μας. Νιώθουμε  ότι όντας Έλληνες έχουμε την ευθύνη να είμαστε αντάξιοι των προγόνων μας. Ηπεποίθησή μας , ότι καταγόμαστε από τον Πλάτωνα και τον Περικλή, μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολή, γενόμενη πίστη, ασκεί μια γόνιμη επίδραση στη νεοελληνική ψυχή. Χάρη σ' αυτή την ουτοπία επιζήσαμε οι Έλληνες. Μετά από τόσους αιώνες εισβολών, σφαγών, λιμών, θα έπρεπε να είχαμε  εξαφανιστεί. Όμως η ουτοπία, που έγινε πίστη, δεν μας  αφήνει να πεθάνουμε –έως τώρα τουλάχιστον να προσθέσω εγώ. Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα».
Προσοχή όμως,  άλλο η αρχαιολατρεία,  και άλλο η αρχαιογνωσία. H υπερ­βολική στροφή στο παρελθόν σύμφωνα με  τον Σαράντο Καργάκο:  «μπορεί να σημαίνει ότι δεν έχουμε μέλλον. Το παρελθόν δεν είναι λιμάνι για ν’ αράξουμε σ’ αυτό. Είναι φάρος που πρέπει να δείχνει τα λιμάνια του μέλλοντος. Η παθητική ενα­τένιση του παρελθόντος δεσμεύει,  η δυναμική ελευθερώνει από πολλά. Ακόμη κι από την ευπι­στία. Γιατί το μέγα δίδαγμα της Ιστορίας δεν είναι μόνο το όποιος πρόδωσε, θα ξαναπροδώσει, αλλά το όποιος προδόθηκε θα ξαναπροδοθεί, αν δεν ανοίξει τα μάτια του ενωρίς. Και ο λαός μας παρα­μένει ή τουλάχιστον παρέμενε «πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος», όπως το είπε ο Σολω­μός. Και φοβάμαι παρά τη διάχυτη καχυποψία, που δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα, ότι θα ξαναπροδοθεί. Γιατί κανείς δεν του μιλά για εργασία. Όλοι του μιλούν για θέσεις εργασίας. Να κάθεται»!
Ο Ιάκωβος  Καμπανέλης συμπληρώνει: 
«Ο Έλληνας δεν έχει εφοδιαστεί ή δεν έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα να μαθαίνει. Και όχι προς Θεού για να το παρακάνει, αλλά για να αποκτά όσες γνώσεις χρειάζονται για μια πληρέστερη αυτογνωσία και αυτοπροστασία. Προσωπικά πιστεύω πως αν οι Έλληνες ήξεραν καλά τον τόπο τους,  την ιστορία τους, τον πολιτισμό και τον χαρακτήρα τους, θα ήταν πολύ λιγότερο εκτεθειμένοι στις κάθε λογής ξενηλασίες».
Το κλειδί θα συμπλήρωνα εγώ είναι η παιδεία, που δημιουργεί τις συνθήκες για ορθή σκέψη και ορθή πράξη. Χωρίς την σωστή παιδεία, τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει. Η μάχη αυτή ίσως πρέπει να δωθεί γύρω τα επόμενα τρία συστατικά στοιχεία. Το «μεγάλο», το «ωραίο» και το «συγκλονιστικό».
Το μεγάλο είναι να πολεμάμε για μια καλύτερη ζωή, σεβόμενοι την ιστορία μας, τον εαυτό μας, τις πραγματικές ανάγκες μας και το μέλλον των παιδιών μας. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε σήμερα περισσότερο από ποτέ.
Το «ωραίο» είναι καθετί που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, η τέχνη, το περιβάλλον. Ας αναζητήσουμε τον πολιτισμό και το χαμένο Ελληνικό κάλλος, ας μετατρέψουμε το γκρι σε πράσινο, είναι καιρός να αναδείξουμε και πάλι το μεράκι και την αγάπη για ζωή του Ζορμπά του Καζαντζάκη...
• Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Ας ξανά αγαπήσουμε τον εαυτό μας, την ιστορία μας, την κοινωνία, την πατρίδα.
Αν καταφέρουμε να συνδυάσουμε όλα τα παραπάνω,  θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε  υπεύθυνους και δημοκρατικούς πολίτες οι οποίοι θα  έχουν όραμα για το αύριο. Δημοκρατία χωρίς πνευματική καλλιέργεια δεν νοείται ούτε ως έννοια ούτε ως πραγματικότητα.
Απόσπασμα από ομιλία που δώθηκε στην αίθουσα Ιχώρ, το Σάββατο 7/2/2015
Πηγή: ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ

ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ, ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, υπάρχει η εξωτερική γνώση, που προσλαμβάνει ο άνθρωπος με τις αισθήσεις και τη λογική του, αλλά  υπάρχει και η  εσωτερική γνώση που δίνεται στον άνθρωπο με την «μύηση», όταν ωριμάζει ηθικά και νοητικά.
Ο άνθρωπος αποκτά την εσωτερική γνώση πολύ πιο δύσκολα, διότι προϋπόθεση  για την κατάκτηση της,  είναι η σταθερή ενατένιση της εσωτερικής ζωής, η υπέρβαση των αισθήσεων και ο απόλυτος έλεγχος του νου.
Συνεπώς, σοφός είναι αυτός που έχει υπερβεί τον κόσμο των αισθήσεων και των επιθυμιών, επειδή γι’ αυτόν ανασηκώθηκε το πέπλο της πλάνης και της λήθης, και αντίκρισε την αιώνια Αλήθεια.
Είναι αυτός που κατέκτησε την γνώση που αφορά στις εσωτερικές αιτίες των φαινομένων, στους παγκόσμιους νόμους, και στις εφαρμογές αυτών των νόμων, ως αιώνιες Σταθερές στη Φύση.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Πλάτωνας (πολιτεία , 518 b-d):
«Στο εσωτερικό της ψυχής του, καθένας έχει την ικανότητα να μαθαίνει και το όργανο που του επιτρέπει να αποκτά την μόρφωση είναι η ψυχή. Και, καθώς δεν μπορούμε να στρέψουμε το μάτι μας από το σκοτάδι στο φως, χωρίς να γυρίσουμε ταυτόχρονα όλο μας το σώμα, έτσι ακριβώς πρέπει με ολόκληρη την ψυχή να πραγματοποιηθεί η στροφή αυτού του οργάνου, ως τη στιγμή που θα είναι ικανό, στραμμένο προς το πραγματικό να σηκώσει το βάρος της ενατένισης εκείνου, που είναι το πιο φωτεινό μέσα στο πραγματικό. Εκείνου, που ονομάζομε Αγαθό.»
Απόσπασμα από ομιλία που δώθηκε στην αίθουσα Ιχώρ, το Σάββατο 7/2/2015
ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2020

Η Άλγεβρα των Αρχαίων Ελλήνων

Οι Έλληνες γνώριζαν την Άλγεβρα πολύ πριν από τους Άραβες!!!
Αν θέλεις να έχεις επιτυχία στο ψάξιμο των παλαιών χειρογράφων, καλό είναι να αποκτήσεις μερικά από τα προσόντα που διέθεταν οι παλιές κεντήστρες. Μάτι εξασκημένο στις λεπτομέρειες, παρατηρητικότητα, αυτοσυγκέντρωση, πειθαρχία, υπομονή, γνώσεις για την κάθε βελονιά και αντίστοιχα για το κάθε σημαδάκι που θα συναντήσεις, αξίζει να δίνεις σημασία ακόμη και στα περιθώρια, να έχεις μια αίσθηση για το έργο ολοκληρωμένο, επίσης να διαθέτεις πείρα, λίγη τύχη ίσως, και μαζί με όλα τα προηγούμενα άπειρο χρόνο.
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που τους ενδιαφέρει να περνούν, όχι ημέρες και εβδομάδες μόνο, αλλά χρόνια ολόκληρα, κάνοντας αυτό χωρίς καν αμοιβή και καθηγητές Πανεπιστημίου που πέρα από την καθοδήγηση να μπορούν να εκτιμήσουν ένα εύρημα.
Μια σχολή μελετητών επιμένει ότι όλα τα ξεκίνησαν οι Άραβες και ότι πριν δεν υπήρχε τίποτε σχετικό με τη μαθηματική σκέψη με αλγεβρικούς όρους. Απέναντι σε αυτή την άποψη αντιπαρατέθηκε μια άλλη σχολή. «Οι Άραβες δεν έκαναν τίποτε παραπάνω από το να μεταφράσουν και να διασώσουν κείμενα και δεν προσέθεσαν μια γραμμή στο σώμα των ήδη γνωστών μαθηματικών θεωριών».
Τώρα, μετά και την αποδοχή του ευρήματος των δύο Ελλήνων μαθηματικών και τη δημοσίευση, έπειτα από κρίση, σε ένα από τα αυστηρότερα περιοδικά του χώρου, στο ιαπωνικό SCIAMVS (14, 2013 41-57), μπορούμε να λέμε ότι πλέον μάλλον θα ανιχνευθούν προς διαφορετική κατεύθυνση οι βασικές ρίζες της Άλγεβρας.
Ο Διόφαντος και ο Θέων δείχνουν την κατεύθυνση αυτή.
(Ο Θέων ήταν ο πατέρας της περίφημης μαθηματικού και νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας.)
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο https://www.tovima.gr

Σάββατο, 25 Απριλίου 2020

Νεοέλληνες και Αρχαίοι Έλληνες

Tου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΝΟΜΗ
Ακαδημαϊκού
Είναι λυπηρό ότι δύο ομάδες ελλήνων «ιστορικών», οι «εθνικιστές» και οι «εθνομηδενιστές», διασταυρώνουν τα ξίφη τους σχετικά με την ιστορική ή μη συνέχεια της ελληνικής εθνότητας. Αυτό οφείλεται σε ποικίλους, κοινωνικούς κυρίως, λόγους, γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η πρόσφατη, αντιφατική πορεία μας στην Ιστορία. 
Σύμφωνα με τους «εθνομηδενιστές», νεοελληνικό έθνος δεν υπήρχε πριν από την Επανάσταση και το όνομα Έλληνες χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους Φιλέλληνες και εμείς το αποδεχτήκαμε. Στην πραγματικότητα ισχυρίζονται ότι το ελληνικό γένος εξέλιπε ήδη με την έλευση του Χριστιανισμού πριν από τον Μεσαίωνα, συμφωνώντας έτσι και με τη γνωστή θεωρία του Φαλμεράιερ (1830), ότι δηλαδή δεν υπήρξε βιολογική συνέχεια ανάμεσα στους Αρχαίους Έλληνες και τους Νεοέλληνες. Απλώς ονομαστήκαμε «Έλληνες» γιατί έτσι μας ονόμασαν οι Φιλέλληνες. Όλες σχεδόν τις άλλες ιστορικές περιόδους ανάμεσα στην Κλασική Εποχή και την Ελληνική Επανάσταση τις απορρίπτουν. 
Όμως κατά την Επανάσταση ο όρος Έλλην σήμαινε σχεδόν αποκλειστικά, σύμφωνα με τη χρήση του από τους ίδιους τους επαναστάτες, το εθνικό όνομα των Ελλήνων (πρβλ. τον Μακρυγιάννη, ο οποίος στο τραγούδι που αυτοσχεδιάζει στην πολιορκημένη Ακρόπολη δειπνώντας με τον Γκούρα τραγουδά: «Ο ήλιος εβασίλεψε / Έλληνά μου, βασίλεψε)». Με την προσφώνησή του αυτή ο στρατηγός απευθύνεται στους πολιορκημένους συμπολεμιστές του στην Ακρόπολη, ενώ ο Δ. Σολωμός, όπως είναι γνωστό, φαντάζεται την ελευθερία των εμπόλεμων Ελλήνων να πηγάζει από τα ιερά τους κόκκαλα και η ελευθερία αυτή να είναι ανδρειωμένη, όπως στην παλαιά εποχή. Τέλος, όλοι σχεδόν οι αγωνιστές από την πρώτη στιγμή του αγώνα Έλληνα ονόμαζαν τον εαυτό τους και την πατρίδα τους Ελλάδα.
Σήμερα η γλωσσολογία ευρίσκει απόλυτη συνέχεια της γλώσσας του ελληνικού λαού έως σήμερα.
Ο καθηγητής Κ. Τριανταφυλλίδης του ΑΠΘ αναφέρει: «Οι Έλληνες στην πλειονότητά τους είναι απόγονοι ατόμων με μιτοχονδριακές και του χρωμοσώματος Υ γενεαλογικές γραμμές, που χαρακτηρίζουν παλαιολιθική προέλευση σε ποσοστά 72% και 51% αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι Έλληνες έλκουν την καταγωγή τους από τους παλαιολιθικούς κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες, που συμβιούσαν ή είχαν αντικαταστήσει τους Νεάντερταλ. Αυτό σημαίνει επίσης ότι οι περισσότεροι σύγχρονοι Έλληνες φέρουν τη γενετική υπογραφή κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, ενώ οι λιγότεροι νεολιθικών αγροτών. […]
Η DNA υπογραφή των Ελλήνων παρουσιάζει α­ντοχή στον χρόνο και αντικατοπτρίζει την εξάπλωση των Ελλήνων κατά την προϊστορική περίοδο στην Ευρασία και υποστηρίζει τη συνέχεια των Ελλήνων στον γεωγραφικό χώρο και στον χρόνο».
Εξάλλου, ο αείμνηστος καθηγητής Γ. Σταματογιαννόπουλος, κορυφαίος γενετιστής, και ο Ι. Λαζαρίδης, ερευνητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, με την ερευνητική τους ομάδα, σε μια πρόσφατη έρευνά τους που δημοσιεύθηκε το 2017 στο περιοδικό «Nature», υποστηρίζουν ότι το DNA των Νεοελλήνων ομοιάζει κατά 70% με το DNA των Μυκηναίων: Αυτό σημαίνει ότι το DNA των Μυκηναίων φανερώνει ότι οι σημερινοί Έλληνες είναι πραγματικά οι απόγονοι των Μυκηναίων με μία μόνο μικρή σχετικά αναλογία του DNA τους να προέρχεται από μεταγενέστερες μεταναστεύσεις ξένων στην Ελλάδα. Σε αλληλογραφία που είχα μαζί του ο καθηγητής ήταν πεπεισμένος ότι οι νεότεροι Έλληνες κατάγονται από νεολιθικούς αγρότες, γνώμη την οποία, όσο γνωρίζω, εξέφρασε πρώτος ο άγγλος αρχαιολόγος Lord Colin Renfrew.
Έτσι, εκτός άλλων, τόσο η εντυπωσιακή γλωσσική συνέχεια, η οποία συνέχει μια μακρά γλωσσική πολιτισμική κοινότητα, που παρά τις επιπτώσεις της ιστορικής αλλαγής προφυλάσσει πάντως την κοινή ταυτότητα όλων όσων μιλούν ελληνικά, όσο και η ένδειξη του DNA, αν είναι όντως πειστική, θα μαρτυρούσαν και σε ανθρωπολογική πλέον βάση την επιβεβαίωση της διατήρησης ανά τους αιώνες του Ελληνικού γένους.
Tου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΝΟΜΗ
Ακαδημαϊκού
Απόσπασμα - Ολόκληρο το άρθρο στην πηγή.

Σάββατο, 18 Απριλίου 2020

Η Εποχή των Παγετώνων

Χιλιάδες χρόνια πριν, με την εσωτερική τους όραση, μάντεις και ποιητές αντιλήφθηκαν ότι η Γη ήταν αισθαντική και ότι η αντιληπτικότητά της μπορούσε να επιδράσει στην αντιληπτικότητα των ανθρώπων.
Όταν διαβάζουμε κάποιο ποίημα, ο εσωτερικός μας διάλογος σταματά, αφήνοντας την εσωτερική μας σιωπή να κερδίσει έδαφος. Και ο συνδυασμός τού ποιήματος και τής σιωπής δημιουργεί μια  έντονη δόνηση στην ψυχή.
Η Πανσέληνος τής 8ης  Απριλίου 2020,  μοναδική παρουσία στην νυχτερινή σιωπή. Το υπόλοιπο τοπίο γίνεται θαμπό. Το βλέμμα κατευθύνεται ψηλά στον ουρανό ατενίζοντας το σεληνόφως και γίνεται  ένα ασυνείδητο κομμάτι της φύσης. (1)
Η Σελήνη λες κι ήλθε πιο κοντά μας, πιο κοντά στην γη, για να μας ψιθυρίσει στον καθένα:

Με βλέπετε; Πλησιάζω για να σας θυμίσω την  ύπαρξή μου γιατί την έχετε ξεχάσει. Έχετε ξεχάσει ότι είμαι η Bασίλισσα της Νύχτας και η Αιώνια  Κυνηγός και μάλιστα ανελέητη κυνηγός. Με τον ορθολογισμό σας, τον μηδενισμό σας, με την εργαλειοποίηση των αδελφών μου Ουράνιων Σωμάτων, ξεχάσατε ότι κοσμούμε τον «κόσμο», ότι κινούμαστε σε ένα Σύμπαν με τους ρυθμούς του αέναου Χρόνου.
Τώρα ήλθε η ώρα να σιωπήσετε. Ήλθε η ώρα να κάνετε το δικό σας χρονικό άλμα προς τα εμπρός! Θα το κάνετε; Ποιόν απ’ τους δύο δρόμους θα διαλέξετε; Ξεχάσατε όχι μόνον ότι είστε παιδιά του Ηρακλή, αλλά ξεχάσατε  και ποιο ήταν το δίλημμα πριν ξεκινήσει τους άθλους που τον έκαναν Αστερισμό.
Έπρεπε να διαλέξει τον έναν από τους δύο δρόμους. Τον δρόμο της αρετής ή της κακίας.
Σ’ αυτόν τον κόσμο της πόλωσης και των αντιθέτων κάποιος δρόμος μας γνέφει. Και μας γνέφει ανάλογα με το ποιοι είμαστε και πως ανταποκρινόμαστε, πως απαντούμε.
Με τι έχετε περισσότερο «Εκλεκτική Συγγένεια»; Με ποιο χαρακτηριστικό από τα ζευγάρια των αντιθέτων;
Σας έχει πει ο Εμπεδοκλής στο κοσμολογικό ποίημά του «Για την Φύση»:
«Διπλές μοίρες και δαίμονες/φύλακες μας παραλαμβάνουν και μας καθοδηγούν μόλις γεννηθούμε.
Να η Χθόνια,  κι η μακρόθωρη μαζί της Ηλιομμάτα
Κι η Μάχη η αιματόβαφη με την σεμνή Αρμονία,
Κι η Μόρφω με την Άσκημη, κι η Γόργη με την Άργη,

Κι η Αλήθεια η πρόσχαρη με την μαυρόκαρπη Ασάφεια».
Αφού λοιπόν η γέννησή σας έχει λάβει ανάμικτα σπέρματα από κάθε ένα από αυτά τα πάθη και γι’ αυτό έχει πολλήν ανωμαλία (sic), ποθεί μεν ο λογικός τα καλά, περιμένει  όμως και τα κακά και τα υφίσταται και τα δύο, αφαιρώντας την υπερβολή. (2)
Ο Καρνεάδης (213-129 π.Χ) υποδείκνυε ότι σε μεγάλα γεγονότα, ο κύριος και ο μόνος παράγων της λύπης είναι το Απροσδόκητο. (3) Ένας κόσμος μέχρι τώρα μικρός, φαντάζει ξαφνικά πελώριος, άγνωστος και μόνος.
Σε συνθήκες έλλειψης εντυπώσεων (λόγω καραντίνας από τον Covid-19 ), σε συνθήκες απομόνωσης και κοινωνικής απόστασης, σε συνθήκες σιωπής και οριακής υπομονής, γράφονται αυτές οι αράδες. 
Η Σελήνη συνεχίζει  να κουβεντιάζει:
Στα γυρίσματα της τύχης λοιπόν να είσαστε ατάραχοι ως προς το μέλλον και θαρραλέοι. Να σας θυμίσω τον θεϊκό Σωκράτη όταν είπε προς τους κατηγόρους του ότι αυτοί (ο Άνυτος και ο Μέλητος) μπορούν να τον θανατώσουν, αλλά να τον βλάψουν δεν μπορούν.  Και πράγματι μπορεί η τύχη να βαρύνει κάποιον με ασθένεια, να του αφαιρέσει χρήματα, να τον συκοφαντήσει, δεν μπορεί όμως να μετατρέψει τον καλόν, τον ανδρείο και τον μεγαλόψυχο σε δειλό, αγενή, ποταπό και φθονερό, ούτε να του χαλάσει την διάθεση.  Σας λέω λοιπόν ότι επιφέρει μεγαλύτερη στενοχώρια, ατονία και αποχαύνωση, το να παραμένει η ψυχή γύρω από τα εύκολα και τα ευχάριστα, απομακρυσμένη από τα ανεπιθύμητα. Εξ’ άλλου τι μάθατε από τις εποχές που η ζωή ήταν εύκολη;
«Αγνοείτε πόσο άλυποι θα είστε όταν αντιμετωπίζετε την τύχη με ανοιχτά τα μάτια και να μην φαντάζεστε απαλά και μαλακά γεγονότα μόνον αλλά όσο ζείτε να μην λέτε: «Τούτο δεν θα το πάθω» αλλά καλύτερα να λέτε: «Τούτο δεν θα το πράξω, δεν θα πω ψέμματα, δεν θα επιβουλευτώ κάποιον, δεν θα απατήσω κάποιον, για να έχετε ψυχική γαλήνη». (2)
Θάνατος, ο Μέγας Δάσκαλος της Ζωής 
«….. ο θάνατος είναι ο μόνος εχθρός που έχουμε;» ρωτάει ο Καστανέντα τον Δον Χουάν (τον μέντορά του).   «Όχι», του απαντάει εκείνος. «Ο θάνατος δεν είναι εχθρός, αν κι έτσι μοιάζει. Ο θάνατος δεν είναι η καταστροφή μας αν κι έτσι νομίζουμε. Οι μάντεις λένε ότι ο θάνατος είναι η πρόκλησή μας. Γεννιόμαστε για ν’ αντιμετωπίζουμε αυτή την πρόκληση. Η ζωή είναι ο τρόπος με τον οποίο μας προκαλεί ο θάνατος, ο θάνατος είναι η ενεργή δύναμη. Η ζωή είναι η πίστα. Και σ’ αυτή την πίστα συναντώνται μόνο δυό αντίπαλοι κάθε φορά: ο καθένας από εμάς  κι ο θάνατος».
Δεν είναι οι ανθρώπινες υπάρξεις αυτές που προκαλούν ο ένας τον άλλον; ρωτάει  ο Καστανέντα..
«Καθόλου», αντιγύρισε ο Δον Χουάν. «Εμείς είμαστε παθητικοί, σκέψου το λίγο. Αν κινούμαστε είναι μόνο γιατί αισθανόμαστε την πίεση του θανάτου. Ο θάνατος καθορίζει το ρυθμό των πράξεων και των συναισθημάτων μας και μας σπρώχνει αδιάκοπα μέχρι που μας σπάζει και κερδίζει το γύρο ή αλλιώς ανακηρυσσόμαστε νικητές, πέρα από κάθε πρόγνωση, και νικάμε το θάνατο.
«….αυτό σημαίνει ότι γινόμαστε αθάνατοι;» συνεχίζει τις ερωτήσεις του ο Καστανέντα.
«Όχι, καθόλου», απαντά ο Δον Χουάν στον μαθητή του. «Ο θάνατος παύει να μας προκαλεί, αυτό είναι όλο» (4).
Η γνώση του επερχόμενου κι αναπόφευκτου τέλους μας είναι εκείνο  που μας δίνει σύνεση. Το μεγάλο λάθος μας σαν άνθρωποι είναι να επιθυμούμε την αθανασία. Είναι σαν να πιστεύουμε ότι με το να μη σκεφτόμαστε το θάνατο, προστατευόμαστε κιόλας απ’ αυτόν. Χωρίς όμως μια σαφή άποψη του θανάτου, δεν υπάρχει ούτε τάξη ούτε σύνεση ούτε ομορφιά η οποία προκύπτει από την ταπεινότητα και την επίγνωση ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο. Αυτή η κατάσταση που ζούμε  (ο covid-19) ενεργεί σαν μετασχηματιστής.  Αλλάζει τον τρόπο που φαίνονται τα πράγματα και το πως λειτουργούμε. Είναι σαν την εποχή των Παγετώνων. Όσο περισσότερο αντιστεκόμαστε, τόσο πιο μεγάλο θα είναι το ψύχος.  Εξάλλου όπως ο χειμώνας δεν διαρκεί για πάντα έτσι δεν διαρκεί και η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Χρειάζεται  ωστόσο καιρός για να επέλθουν οι ψυχικές αλλαγές με τις όποιες μακροχρόνιες προοπτικές.
Ο C.G. Jung γράφει  στον «Ανεξερεύνητο Εαυτό»: « Οι θρησκευόμενοι είναι εξοικειωμένοι με την πιθανότητα ύπαρξης μιας ψυχικής αυθεντίας άλλης, πέρα από το εγώ τους. Οι θρησκευόμενοι είναι εξοικειωμένοι με την σκέψη πως δεν είναι οι μόνοι αφέντες του «οίκου τους». Πιστεύουν ότι την τελική απόφαση για τα πάντα την παίρνει ο Θεός και όχι αυτοί οι ίδιοι. Εμείς θα αφήναμε την οποιαδήποτε απόφαση στην θέληση τού Θεού; Πόσοι από εμάς δεν θα αισθανόμασταν αμηχανία αν έπρεπε να ομολογήσουμε μέχρι ποιού σημείου η κάθε απόφαση παίρνεται από εμάς ή από τον ίδιο τον Θεό;  Όσο περισσότερη δύναμη αποκτά ο άνθρωπος πάνω στην φύση, τόσο η γνώση και η ικανότητά του μεταφέρονται στο κεφάλι του και περιφρονεί το φυσικό, το συμπτωματικό και το μη αιτιολογημένο».
Ενώ πριν ο άνθρωπος προσπαθούσε να «κάνει» κάποια γεγονότα να συμβούν, τώρα έχει περάσει σε μια αποδοχή των όποιων γεγονότων συμβαίνουν, σε μια αποδοχή των όποιων συναισθημάτων νιώθει. Η αίσθηση τώρα είναι ρευστότητα.
Πηγές:
1.    Η ροζ Σελήνη (Στις 21:08 ώρα Ελλάδας η Σελήνη έφτασε στο κοντινότερο σημείο με τη γη, σε απόσταση 356.907 χιλιομέτρων). http://www.mixanitouxronou.gr/roz-panselinos-i-megalyteri-selini-toy-etoys-tha-emfanistei-apopse-ti-ora-ellados-to-feggari-tha-vrisketai-pio-konta-sti-gi/
2.    Πλούταρχος (Περί Ευθυμίας) Ι. Σταματάκου, Σπ. Φίλιππα, Εκδόσεις  Πάπυρος, 1938
3.    Οι επτά Σοφοί . Εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια. Δ. Λυπουρλής. Εκδόσεις Ζήτρος, 2004.
4.    Carlos Castaneda. Η δύναμη της σιωπής. Εκδόσεις Κάκτος, 1988.

5.    C.G.Jung. O ανεξερεύνητος Εαυτός. Εκδόσεις Ιάμβλιχος, 1988.

https://anagnostis.org

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2020

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ - ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΙΣΙΔΟΣ · ΩΡΟΥ

ΧΧVΙ ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΙΣΙΔΟΣ · ΩΡΟΥ (περί Μετενσαρκώσεων) σελ. 80 · 82 (Στοβαίος Ι, 49, 69 • Τόμος Α· σελ. 463 • Wachmuth)
Αυτά λέγοντας η Ίσις έδωσε στον υιό της Ώρο γλυκό ποτό αμβροσία την οποία παίρνουν οι ψυχές από τους θεούς και άρχισε να του αποκαλύπτει τον ιερώτατο αυτό λόγο.
Λέει στον Ώρο η Ίσις:
Το μεταξύ της γης και του ουρανού διάστημα, παιδί μου Ώρε είναι χωρισμένο από την φύση με συμμετρία και αρμονία, τις δε χώρες αυτές οι πρόγονοί μας τις ονόμαζαν ζώνες ή πτυχές. Σ' αυτές τις ζώνες διαμένουν και οι ψυχές που δεν ενσωματώθησαν ποτέ και εκείνων που ενσωματώθηκαν όταν ζούσαν στη γη, η κάθε μια ψυχή ανάλογα με την αξία της στον κατάλ­ληλο τόπο. Έτσι οι μέν θείες και βασιλικές ψυχές κατοι­κούν στην υψηλότερη χώρα, οι μέσης αξίας στο μέσο της χώρας αυτής και οι ταπεινές ψυχές στην χαμηλότερη περιοχή της ως άνω χώρας των ψυχών.
Οι ψυχές, παιδί μου Ώρε, που στέλνονται από τον ως άνω ουράνιο χώρο των στη γη, για να βασιλεύσουν, προέρχονται από την υπεράνω ό­λων των περιοχών των ψυχών περιοχή. Επίσης εκεί σ' εκείνη την υπεράνω όλων των περιοχών περιοχή, στέλνονται και οι ψυχές που αποσωματοποιούνται. Εάν όμως η ψυχή είναι αμαρτωλή, στέλνεται μετά την έξοδό της από το σώμα που είχε, στη πιο χαμηλή περιοχή της Γενικής Ζώ­νης των Ψυχών. Αργότερα, εάν στη κατώτερη Ζώνη προοδεύσουν ηθικά, θα σταλούν κι εκείνες στην ανώτε­ρη Ζώνη των ψυχών.
Εκεί, στην ανώτερη Ζώνη των Ψυχών βρίσκον­ται οι δορυφόροι της θείας πρόνοιας, οι οποίοι είναι δύο. Ο ένας είναι ο ταμίας που συγκεντρώ­νει τις ψυχές και ο άλλος ο ψυχοπομπός. Και ο μεν ταμίας αγρυπνά στις μη σωματοποιηθείσες ψυχές, ο δε ψυχοπομπός εξαποστέλλει και τακτοποιεί στις θέσεις των τις ενσωματωμένες ψυχές κατά την αξία των.
Ώστε, παιδί μου Ώρε, έτσι ενεργεί η φύση στη τακτοποίηση των πραγμάτων της γης, και έτσι διαπλάσει και μορφοποιεί τις ψυχές και τα σώ­ματα στα οποία ενσωματώνει τις ψυχές, γιατί η γη είναι το δοχείο των ψυχών. 
Στη γη παραστέκονται δυο ενέργειες, η μνή­μη και η εμπειρία. Και της μεν μνήμης έργο είναι να επιτηρεί την φύση και να κρατά κάθε τύπο ό­πως ήταν στην αρχή της ύπαρξής του, και κάθε πρωταρχικό μίγμα ύλης που επλάσθει άνωθεν, της δε εμπειρίας έργο είναι να δίνει σε κάθε ψυ­χή που κατεβαίνει από τον χώρο των ψυχών στη γη για να ενσαρκωθεί, ένα σώμα. Έτσι στις ζω­ηρές ψυχές, στις οξείες, δίνει ευκίνητο σώμα, στις δε βαρειές ψυχές, δίνει σώμα νωθρό και στις δόλιες ψυχές, δόλια σώματα.
Ως προς τις ανθρώπινες ψυχές, παιδί μου "Ωρε, παρατηρούνται τα κατωτέρω. Ορισμένες βασι­λικές ψυχές καθώς και άλλες ψυχές, που κατε­βαίνουν στη γη είναι άλλες θερμές, και άλλες κρύες· άλλες υπερήφανες και άλλες ήμερες άλλες ελεύθερες και άλλες βάναυσες άλλες έμπειρες και άλλες άπειρες· άλλες ενεργητικές και άλλες νωθρές. Αυτές οι διαφορές προέρχονται λόγω του ότι οι ψυχές που στέλνονται στη γη για ενσωμάτωση προέρχονται από διάφορες χώρες της εναερίου διαμονής των.
Και όλα έρχονται από τα 'Άνω, κι εκεί ξαναεπιστρέφουν και πάλι στην Άνω χώρα ανέρχονται. 
Αυτή την κίνηση της παλινδρομίας εθέσπισε η ιερωτάτη Φύση στα ζώντα όντα.
ΩΡΟΣ, στην Ίσιδα: Μητέρα, πως γίνονται οι ψυχές αρσενικές και θηλυκές;
ΙΣIΣ, στον Ώρο: Οι ψυχές, παιδί μου είναι ο­μοφυείς γεννημένες όμοιες κατά φύσιν, γιατί όλες προέρχονται από ένα τόπο και επλάσθησαν από τα χέρια του θεού και ούτε αρσενικές ε­πλάσθησαν ούτε θηλυκές. Αυτή η διάθεση γίνε­ται μόνον στα σώματα στα οποία ενσαρκώθη­σαν.
Ο Ερμής έλεγε στους γύρω του ότι τα έργα του δεν τα εμπιστεύθηκε ούτε στον υιό του όλα γιατί ήταν ακόμη μικρός, τα εναπόθεσε στον ναό του Οσιρι (του Ηλίου Διονύσου).
Αλλά παιδί μου δεν θα σου αφήσω ημιτελείς τις ιστορίες αυτές. Θα σου αποκαλύψω το πως προσευχήθηκε ο Ερμής πριν φύγει για τους ουρανούς . . . «Ω, είπεν ο Ερμής, ιερά μου βιβλία που σας έγραψα με τα άφθαρτά μου χέρια, παραμείνατε για πολλά χρόνια αθεώρητα χωρίς να σας γνωρίσουν οι άνθρωποι του μέλλοντος που πρόκειται να διασχίσουν τις εκτάσεις της γης, ως την ημέρα που θα γεννήσει η γη τους άξιους ανθρώπους που θα τους φωτίσει ο Δημιουργός μας και που θα σας ερμηνεύσουν και θα σας διαδώσουν στη γη».
Και λέγοντας αυτά ο Ερμής απόθεσε τα έργα του στον ναό του Όσιρι (του Διονύσου) και απο­σύρθηκε στα διαμερίσματά του.
Μετά την εκεί απόκρυψη των ιερών του κειμένων, προσευχήθηκε στον θεό, και μετά ανυψώθηκε στους ουρανούς.
(αποσπάσματα)

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2020

ΟΧΙ ΦΟΒΟΣ

Ο φόβος είναι η χαμηλότερη δόνηση στον πλανήτη.
Ίσως να ακούγεται πολύπλοκο, αλλά στην πραγματικότητα μπορούμε να συντονιστούμε με υψηλές δονήσεις με πολύ άπλες πράξεις! 
Υπάρχει ένα δημοφιλές ρητό που λέει: “Οι σκέψεις γίνονται πραγματικότητα. Επιλέξτε την ομορφιά”.
Κάθε σκέψη που έρχεται στο κεφάλι μας έχει αντίκτυπο σε μας. Όταν αλλάζουμε αυτές τις  αρνητικές σκέψεις σε θετικές, χαρούμενες, σπινθηροβόρες σκέψεις,  τότε γίνονται και τα πράγματα πιο όμορφα. Αυτό δεν μπορεί να  συμβεί σε μία νύκτα ή ίσως και να γίνει!  Όλοι είμαστε διαφορετικοί. 
Μια πολύ καλή άσκηση για να μας βοηθήσει να αλλάξουμε την δόνηση μας είναι: όταν κάνουμε ή έρχεται μια σκοτεινή ή δυσάρεστη σκέψη στο μυαλό μας κατευθείαν να  συντονιζόμαστε με τρεις όμορφες εικόνες (καταστάσεις που μας έχουν μείνει αξέχαστες) και να την αλλάζουμε! Όσο περισσότερο το κάνουμε αυτό, τόσο πιο εύκολα έρχονται θετικές σκέψεις στο μυαλό μας.
Μειώστε ή εξαλείψτε την ποσότητα της χαμηλής δόνησης που προσφέρει η τηλεόραση.
Πολλές εκπομπές στην τηλεόραση είναι με βίαια δράματα που επικεντρώνονται στον πραγματικό κόσμο. Είναι μια συνεχής ροή αρνητικότητας που φτάνει απευθείας στο σπίτι μας. Εκτός από αυτό, υπάρχουν διαφημίσεις που μας προδιαθέτουν ότι χρειαζόμαστε χάπια για να διορθώσουμε τα προβλήματά μας. Όπως επίσης ότι πρέπει να αγοράσουμε ακριβά κοσμήματα για να δείξουμε σε κάποιον ότι τον  αγαπάμε.
Να εφαρμόζουμε τυχαίες πράξεις καλοσύνης χωρίς να περιμένουμε τίποτα σε αντάλλαγμα.
Οι τυχαίες πράξεις καλοσύνης μας γεμίζουν με ευγνωμοσύνη και χαρά. Δεν είναι απαραίτητο να τις κάνουμε  για να μας ευχαριστήσουν. Απλώς τις κάνουμε από την καρδιά μας, ως μια συνεισφορά στο όλον.
Έγραψε κάποτε ο μεγάλος Έλληνας Οραματιστής Λίνος Καρζής:
«Είναι επιτακτική ανάγκη λοιπόν, σ΄όποιον έχει πείρα αιώνων να μιλάει την γλώσσα της ανίκητης πραγματικότητος.
Οι Έλληνες δημιουργοί πολιτισμών, που πάνω τους σωριάστηκε επί αιώνες το μίσος του ανθρώπου, κρατάν στα κύτταρα τους κληρονομική γνώση.
Έχουν αποκτήσει κάποιο πνευματικό και κριτικόν ένστικτο.
Και πρέπει να τολμούν λέγοντας τις πικρές αλήθειες.
Η υπόστασις τους εξαρτάται από την γνώση αυτών των αληθειών.

Γιατί πρώτους αυτούς ο όλεθρος θα κτυπήσει.»
...και μας κτυπάει!

Τρίτη, 14 Απριλίου 2020

Το ποίημα "Σερριώτισσα"

ΣΕΡΡΙΩΤΙΣΣΑ *
Έχουν αι Σέρρες ομορφιές γαλανομάτες και ξανθιές,
έχουν και κάτι μαυρομάτες, γλυκές και γαϊτανοφρυδάτες,
όπου σου καίνε την καρδιά, την κάνουνε κομμάτια,
αχ να μπορούσα νάκλεβα αυτά τα μαύρα μάτια.
Σερριώτισσα μαυροματού το γέλιο σου με σφάζει
και χίλιες έννοιες και καϋμούς μεσ’ την καρδιά μου βάζει.
Εσύ ‘σαι μια βασίλισσα της γειτονιάς μονάχη,
Γιατί τα μαύρα μάτια σου άλλη καμμιά δεν τάχει.
Μαυροματού, τριανταφυλλιές και μυρωμένες πασχαλιές
θε να φυτέψω στην αυλήν σου, καμάρι και στολή δική σου,
να κρυβουμε στα φύλλα σου, στην πόρτα σου να στέκω, 
Μαυροματού μου, όμορφη, τα μάτια σου να βλέπω.
(*) Οι στίχοι του ανωτέρω ποιήματος έχουν γραφή από τον γνωστό ποιητή κ. Νικ. Στρατάκη το έτος 1917, ότε υπηρετούσε ως αξιωματικός του Επιτελείου Σωμ. Στρατού Εθνικής Αμύνης στις Σέρρες κι’ είναι από τα πρωτόλειά του κι’ ανάλογα και ως προς τη μορφή και ως προς την ουσία ό,τι χρειαζόταν για να εκλαϊκευθή και να πάρει τον χαρακτήρα δημοτικού τραγουδιού.
Η μουσική του οφείλεται στον αρχιμουσικό της Μπάντας του Σώματος κ. Κ. Παναγόπουλον. 
Το περιεχόμενον του ποιήματος αναφέρεται, καθώς μας εδήλωσεν ο δημιουργός του, στο γενικό αντιπροσωπευτικό τύπο της Σερραϊκής καλλονής, αλλ’ είναι εμπνευσμένο από την αγάπη του και συμπάθεια προς το ίνδαλμα των νεανικών του ονείρων, την μετέπειτα συζυγόν του Δ/ίδα Αθηνά Δούμπα.
Το τραγούδι αυτό, ως και άλλα αναφερόμενα σε σύγχρονες ελληνικές νίκες, που έγραψεν ο ίδιος ποιητής, επαιάνιζε κάθε Κυριακή η Στρατιωτική μουσική του Σώματος στην Πλατεία του Κρονίου,  στις Σέρρες. 
Το ωραίο αυτό τραγούδι αν δεν είναι δημοτικό, έγινε όμως πια λαϊκό.

Ερμής Ο Τρισμέγιστος - Όγδοη διδαχή του Ερμή

Όγδοη διδαχή του Ερμή (Στοβαίος I, 3, 52-Τόμος Α' σελ. 62-Wachmuth)
Εδάφ. 1. ΕΡΜΗΣ: Στο κέντρο του Σύμπαντος έχει ταχθεί ισχυροτάτη θεότητα, η οποία κινουμένη περι­στροφικά γύρω από τον εαυτό της επιβλέπει τα όσα γίνονται στον κόσμο από τους ανθρώπους, όπως το έχει θεσπίσει αυτό η θεία πρόνοια και η ανάγκη της τάξης των πραγμάτων. Κατά τον ίδιο τρόπο ετάχθη και στους ανθρώπους η θεία δίκη με τις ενέργειές της ως άνω θε­ότητας (του κέντρου του σύμπαντος).
Εδάφ. 2. Εκείνες, η πρόνοια και η ανάγκη κρατούν την τάξη των όντων ως θείων, για να μην ξεφύγουν από την καθορισθείσα κίνησή των στο διάστη­μα, μη θέλοντας αλλά και μη δυναμένων να πα­ρακλείνουν από την πορεία των. Γιατί είναι αδύ­νατο να πλανηθεί για όλα αυτά που γίνονται η θεότητα που τα κυβερνά και που είναι αναμάρ­τητα. Γι' αυτό ως τιμωρός για τις τιμωρίες των ανθρώπων έχει ταχθεί από την θεία πρόνοια η δίκη.
Εδάφ. 3. Όντας γένος θνητόν, ο άνθρωπος ως πλασθείς από κακή ύλη περιπίπτει σε πλάνες, ολισθαίνει, γιατί δεν έχει αποκτήσει θεοπτική δύναμη. Σ' αυτούς επιβάλλεται η θεία δίκη και υπόκεινται στη μοίρα των για όσα έχουν κάνει κατά το πέ­ρασμα του βίου των στη ζωή.
Παντελής Ιωαννίδης, Ερμής Ο Τρισμέγιστος, εκδ. Δίον
---------------------------------

Ερμής Ο Τρισμέγιστος - Τέταρτη διδαχή - Η Ψυχή

Τέταρτη διδαχή (Προσθήκη) (Στοβαίος, 1, 49, 5, Τόμος Α' σελ. 322 Wascmutir)
Εδάφ. 1. Η ψυχή είναι αθάνατη και αεικίνητη. Δεν είναι γένημα της ύλης, είναι ασώματη.
Εδάφ. 2. Η ψυχή δεν προέρχεται από την ύλη.
Εδάφ. 3. Δυο είναι οι κινήσεις που παρακολουθούν κάθε πράγμα. Η μια κίνηση είναι η της ψυχής, η δε άλλη είναι του σώματος που το αυξάνει, το ε­λαττώνει και το αποσυνθέτει. Αυτή είναι η κίνη­ση των φθειρωμένων σωμάτων.
Εδάφ. 4. Η ψυχή είναι αεικίνητη. Κινείται αιωνίως και ε­νεργεί και την κίνηση άλλων σωμάτων. Κάθε ψυχή είναι αθάνατη και αεικίνητη, την ενέργεια δε της κίνησής της την έχει στο είναι της.
Εδαφ. 5. Οι ιδέες των ψυχών είναι θείες, ανθρώπινες, και άλογες. Η Θεία Ιδέα είναι ενέργεια· κινείται στον εαυ­τό της και κινεί.
Εδάφ. 6. Όταν η ψυχή απαλλαγεί και χωριστεί από τα ά­λογα μέρη της, σαν θείο αεικίνητο σώμα κινεί­ται και περιφέρεται παντού.
Εδάφ. 7. Η ιδέα της ανθρώπινης ψυχής έχει κάτι από το θείο, υπάρχουν όμως σ' αυτήν και άλογα στοι­χεία όπως η επιθυμία και ο θυμός, κι αυτά όμως τα στοιχεία είναι αθάνατα γιατί είναι κι αυτές ε­νέργειες ...
Εδάφ. 8. Οι Ιδέες ψυχές των αλόγων είναι καμωμένες α­πό θυμούς και επιθυμίες. Γι' αυτό και τις ονόμα­σαν άλογα ζώα, γιατί στερούνται του λόγου της ψυχής.
Εδάφ. 9. Τετάρτη ιδέα -ψυχή είναι η των αψύχων· αυτή όμως δεν βρίσκεται στα άψυχα σώματα αλλά ε­νεργεί έξω από αυτά.
Παντελής Ιωαννίδης, Ερμής Ο Τρισμέγιστος, εκδ. Δίον
---------------------------

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2020

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στην Αθήνα και στην ιστορία της, σε ρυθμό κουβανέζικο, από το συγκρότημα Santa Palabra.

Οι Santa Palabra οι οποίοι είναι γνωστοί από τα live που κάνουν στην Αθήνα και φυσικά την κουβανέζικη μουσική τους, αφιέρωσαν ένα από τα τραγούδια τους στην Ελληνική πρωτεύουσα! Κεφάτο, μπριόζικο, με αναφορές από τον Περικλή ως την τουρκοκρατία και τους Γερμανούς και από τον Παρθενώνα έως τις όμορφες γυναίκες, οι Santa Palabra διηγούνται σύντομα και με τον δικό τους τρόπο, την ιστορία της Αθήνας, ενώ στο βίντεο κλιπ τους εναλλάσσονται εικόνες από τις ομορφότερες γωνιές του κέντρου της πόλης με τους χορευτές που λικνίζονται σε κουβανέζικους ρυθμούς.
Πηγή: https://www.iefimerida.gr , Santa Palabra

ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ

6. Μερικοί συγγραφείς ισχυρίζονταν ότι ο Πυθαγόρας δεν άφησε κανένα σύγγραμμα. Ο Ηράκλειτος όμως, ο φυσικός φιλόσοφος, διεκήρυξε ότι «ο Πυθαγόρας, ο γιος του Μνησάρχου, επεδόθη περισσότερον από κάθε άλλο άνθρωπο στην έρευνα και αφού εξέλεξε αυτές τις συγγραφές, έκαμε από αυτές μία δική τον σοφία η οποία είναι πολυμάθεια και κακοτεχνία» (είχαν συγχωνευθεί ποικίλες διδασκαλίες. Βλ. Απόσπ. 129). Τα είπε δε αυτά διότι στο υπό τον τίτλον Φυσικόν σύγγραμμά του ο Πυθαγόρας λέγει τα εξής: «Με τον αέρα που αναπνέω, με το νερό πού πίνω, ποτέ δεν θα κατηγορήσω αυτόν εδώ τον λόγον».
7. Είναι βέβαιο ότι ο Πυθαγόρας έγραψε τρία συγγράμματα: τα υπό τούς τίτλους «Παιδευτικόν», «Πολιτικόν» και «Φυσικόν». Ένα άλλο πού φέρεται ως έργο τον Πυθαγόρου είναι του Λύσιδος του Πυθαγορικού από τον Τάραντα πού κατέφυγε στην Θήβα (μετά την σφαγή των οπαδών του Πυθαγόρου στον Κρότωνα) κι εχρημάτισε δάσκαλος τον Επαμεινώνδου. Ο Ηρακλείδης του Σαραπίωνος αναφέρει στην «Σωτίωνος επιτομήν» ότι ο Πυθαγόρας έγραψε και τα ακόλουθα έργα: 1) Περί του όλου, σε στίχους. 2) Ιερός λόγος, πού αρχίζει ως εξής: Νέοι, να σέβεσθε με ησυχία όλα αυτά τα λόγια μου. 3) Περί ψυχής. 4) Περί ευσεβείας. 5) Ηλοθαλής πατήρ του Επιχάρμου του Κώου. 6) Κρότων, και άλλα. Όσον αφορά στον «Μυστικόν λόγον» (είναι ή μυστική διδασκαλία τον Πυθαγόρου που προωρίζετο για τον στενό κύκλο των τακτικών, των «μαθηματικών» μαθητών του), είναι, λέγουν, του Ιππάσου, και εγράφη για να δυσφημηθεί ο φιλόσοφος. Όπως έγινε και με πολλά έργα τον Άστωνος του Κροτωνιάτου που τα παρουσίαζε ως έργα του Πυθαγόρου
8. Ο Αριστόξενος λέγει ότι τα περισσότερα από τα ηθικά του δόγματα ο Πυθαγόρας τα πήρε από την ιέρεια των Δελφών Θεμιστόκλεια. Επίσης ο Ίων ο Χίος αναφέρει εις τούς «Τριαγμούς» του ότι μερικά δικά του ποιήματα ο Πυθαγόρας τα απέδιδε στον Ορφέα (Πρβλ. Κλήμης Αλεξανδρεύς, Στρωματείς, Ι, 131). Δικοί του λέγουν είναι και οι «Κοπίδες» που αρχίζουν ως εξής: Μη γίνεσαι αναιδής μπροστά σε κανέναν.
Ο Σωσικράτης γράφει στις «Διαδοχές» του ότι ερωτηθείς από τον τύραννο των Φλιασίων Λέοντα τι είναι, φιλόσοφος, του απήντησε. Και ότι παραβάλλει την ζωή με μεγάλο αγώνα. Και όπως σ’ αυτόν άλλοι πηγαίνουν ν' αγωνισθούν κι άλλοι για να κάνουν εμπόριο, έτσι και στην ζωή οι μεν δουλοπρεπείς κινούνται για δόξα και κέρδη, οι φιλόσοφοι όμως επιζητούν (διά τής ερεύνης) την αλήθεια. Αυτά λοιπόν επί τον προκειμένου.
ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ “ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ” - ΒΙΒΛΙΟΝ Η
ΑπόδοσιςΝικόλαος Κυργιόπουλος
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ποταμιάνος
Εκδόσεις: Γεωργιάδη – Βιβλιοθήκη Των Ελλήνων

Τρίτη, 7 Απριλίου 2020

Ο ερευνητής και συγγραφέας Αστέριος Χοϊλούς, στο κανάλι “Ομάς Ελλήνων Όλυμπος” (Εκπομπή Δεύτερη)

Στην εκπομπή της σειράς "Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ" Νο 711 του καναλιού Ομάς Ελλήνων Όλυμπος που επιμελείται και παρουσιάζει ο Θεόδωρος Στεφάνου, είναι καλεσμένος ο ερευνητής και συγγραφέας Αστέριος Χοϊλούς.
Ο Αστέριος Χοϊλούς είναι συγγραφέας των βιβλίων «ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» (2015)  και «ΟΙ ΕΠΤΑ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ» (2018), εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ. 

Η πρώτη εκπομπή εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=AooC8TldCjo

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 -ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΟΥΡΑΤΣΟΣ: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!

Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΟΞΑΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ! 
Ο Διοικητής του οχυρού, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!
Ο Διοι­κη­τής του «Συ­γκρο­τή­μα­τος Ρούπελ» Ταγ­μα­τάρ­χης Δου­ρά­τσος α­πο­στέλλει τον Αν­θ/λγό Δα­μια­νό α­πό το ύ­ψω­μα Οούσιτα με ε­ντο­λή, ό­πως ε­πα­κρι­βώς α­να­γρά­φε­ται στην έκ­θε­ση πο­λε­μι­κής δρά­σης του, της 12 Αυ­γού­στου 1941 να δια­μη­νύ­σει στον Γερμα­νό Α­ξιω­μα­τι­κό τα ε­ξής:
ΠΡΩ­ΤΟΝ «ΤΑ Ο­ΧΥ­ΡΑ ΠΑ­ΡΑ­ΔΙ­ΔΟ­ΝΤΑΙ ΜΟ­ΝΟΝ Ο­ΤΑΝ ΚΥ­ΡΙΕΥ­ΘΩ­ΣΙΝ ΠΑ­ΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑ­ΛΟΥ».
ΔΕΥ­ΤΕ­ΡΟΝ «ΤΟΙΟΥ­ΤΩΝ ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΩΝ ΠΕ­ΡΙ Α­ΝΑ­ΚΩ­ΧΗΣ ΣΤΕ­ΡΟΥ­ΜΕ­ΘΑ ΠΑ­ΡΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡ­ΧΙ­ΚΩΣ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΡΙ­ΤΟΝ «ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΑΣ ΛΑΜ­ΒΑ­ΝΟ­ΜΕΝ ΚΑΙ Ε­ΚΤΕ­ΛΟΥ­ΜΕΝ ΜΟ­ΝΟΝ ΤΑΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΕ­ΤΑΡ­ΤΟΝ «Ο Α­ΓΩΝ ΘΑ ΣΥ­ΝΕ­ΧΙ­ΣΘΕΙ. ΠΑ­ΣΑ ΔΕ Α­ΠΟ­ΠΕΙ­ΡΑ ΠΡΟ­ΣΕΓ­ΓΙ­ΣΕ­ΩΣ ΤΟΥ ΟΧΥ­ΡΟΥ ΘΑ ΣΥ­ΝΤΡΙ­ΒΕΙ».

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αρχειοθήκη ιστολογίου