ΝΟΜΙΣΕ ΟΤΙ ΜΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΕΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΘΟ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΕΠΙ 20 ΑΙΩΝΕΣ

ΑΦΟΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

Ο Γρηγόριος ο Ε΄ κηρύττει πόλεμο κατά του «κόμματος» των διαφωτιστών, όπως ο ίδιος το αποκαλεί, κατά δηλαδή της εθνικοαπελευθερωτικής πατριωτικής παράταξης! Έντρομος από την ευρύτατη διάδοση των Ορθών Λογικών ιδεών αρχίζει να απειλεί και να φοβερίζει: «Εις τοιούτους παραλογισμούς περιπίπτουσιν οι του κόμματος εκείνου…», γράφει και συνεχίζει: «Αυτοί οι πονηροί άνθρωποι και γόητες είναι προφανείς λυμεώνες, και ψυχικώς και σωματικώς γίνονται εις τους αφυλάκτους και νωθρούς επιζήμιοι είναι πεπαρρησιασμένοι παραβάται των θείων και ιερών κανόνων, και αποστολικών διατάξεων».

Για να πάρουν σειρά οι προειδοποιήσεις ότι θα ακολουθήσουν αφορισμοί:

«…και αν δεν προλάβωσι να σωφρονισθώσι και να αφεθώσιν από τας σαθράς και αντιθέους διδασκαλίας των, θέλει επέλθη κατ’ αυτών η οργή του Θεού, ως υιών απειθείας, και θέλουν πειραθή της αποτομωτάτης Εκκλησιαστικής παιδείας, θεατριζόμενοι και στηλιτευόμενοι πανταχού, και ως μέλη σεσηπότα αποκοπτόμενοι της ολομελείας των πιστών, ίνα μη η λύμη αυτών γίνηται διαδόσιμος εις τα λοιπά υγιαίνοντα μέλη του Χριστωνύμου πληρώματος. (…) Αυτούς προς το παρόν τους Εκκλησιαστικούς ελέγχους και περί της μιας, και περί της άλλης των καινοτομούντων φατρίας ποιούμεθα, άμα μεν περιμένοντες την επιστροφήν αυτών και μεταμέλειαν, άμα δε και δίδοντες νύξιν εις τους αληθείς του Γένους πεπαιδευμένους, και γνησίους της ευσεβείας λατρευτάς και θεράποντας, δια να διαλύωσι τας σατανικάς αυτών πλεκτάνας, ως αραχνιώδη υφάσματα».

Μετά, απευθύνεται στα «γνήσια και ευπειθή τέκνα της κοινής μητρός αγίας του Χριστού Εκκλησίας», κατονομάζοντας τους διορισμένους ανθρώπους του, που είχαν λόγο στα εκπαιδευτικά πράγματα της εποχής, και τους υπαγορεύει «πατρικώς» να αναλάβουν δράση για άμεση αναχαίτιση του διαφωτισμού και των επιστημονικών διδασκαλιών:

«…τας βεβήλους κενοφωνίας, και τας σαθράς αντιθέους διδασκαλίας των ειρημένων, να μισήτε, και να αποστρέφησθε, διακρίνοντες αυτούς, ως εκ του καρπού το δένδρον και το πυρ μακρόθεν εκ του καπνού. Ιός ασπίδος υπό τα χείλη αυτών είναι κεκρυμμένος, έτοιμος να διαφθείρη τους αστηρίκτους περί την ευσέβειαν, και την άλλην ευμάθειαν και κατά τον θείον Απόστολον: Βλέπετε και προσέχετε όσον το δυνατόν, ίνα μη συλλαγωγήσθε υπό της κενής απάτης αυτών, και τερατολογίας, και εκτραχηλίζεσθε κατά μικρόν από τα όργια της αληθούς παιδείας, ην και οι γνήσιοι του Θεού θεράποντες και πνευματέμφοροι Πατέρες μυηθέντες, διαλάμπουσιν ως αστέρες πολύφωτοι εις το νοητόν στερέωμα της Εκκλησίας επειδή η επαπειλουμένη εκ της ψευδοδισκαλίας ζημία, δεν είναι μόνον η της προγονικής διαλέκτου κατάργησις, αλλά και η περί την αμώμητον Πίστιν ψυχρότης, η λεληθότως προξενούμενη εκ της ακαταληψίας όλων επίσης των Εκκλησιαστικών συγγραμμάτων, και η διαφθορά των ηθών. Αναγκαιότατον είναι ένθα και ο τόπος και ο τρόπος ευχερής και αρμόδιος να διαιρεθώσι τα Γραμματικά σχολεία από τα των Επιστημονικών και Μαθηματικών, και να γίνωνται κεχωρισμένως εν μέρει αι παραδόσεις, δια να μη λαμβάνωσιν εκ του προχείρου αφορμήν οι νέοι, και φεύγοντες από τας τάξεις των Γραμματικών, προσκολλώνται εις τας άλλας».

Και σε ό,τι αφορά τη διάπλαση των ελληνοπαίδων, η εντολή του Πατριάρχη είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρη:

«…και απλώς άλατι πνευματικώ να είναι ηρτημέναι αι διδασκαλίαι των διδασκάλων, και αιχμαλωτίζουσαι παν νόημα εις την υποταγήν του Χριστού, κατά τον θείον Απόστολον, να αναδεικνύωσι τους μαθητιώντας, Χριστιανούς ελληνίζοντας τας φράσεις, και Έλληνας χριστιανίζοντας τα δόγματα, τα ήθη, και τους τρόπους. Ταύτα πατρικώς συμβουλεύομεν…».

Όπως ξεκάθαρη είναι η θέση του για το πώς πρέπει να αντιμετωπισθούν πάραυτα οι ελληνίζοντες διαφωτιστές:

«…αν δεν μεταπεισθώσι και δεν θελήσωσι να μεταβάλωσιν ήθη και φρονήματα, πρέπει να αποβληθώσιν εξάπαντος, ως προσκόμματα και πέτραι σκανδάλων, κατά την περί αυτών απόφασιν του Παναγίου Πνεύματος».

ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ!

Επειδή η διάδοση του διαφωτισμού, των επιστημών και της Ελληνικής Παιδείας είχαν ως αποτέλεσμα την αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των υποδούλων, πολλοί ήταν εκείνοι που αποφάσιζαν να δώσουν στα παιδιά τους αρχαία ελληνικά ονόματα, αντί για χριστιανικά (δηλαδή, εβραϊκά και ρωμαϊκά). Αυτή η «μόδα» («καινοτομία» την αναφέρει η εγκύκλιος) ανησύχησε σφόδρα τον Πατριάρχη.

Για τους εξής λόγους:

 α) Ότι οι Ρωμιοί ήθελαν πλέον να έχουν ελληνικά ονόματα, σήμαινε ότι επιθυμούσαν διακαώς να είναι Έλληνες, ταυτότητα που για την Ορθοδοξία ήταν συνυφασμένη με την αρχαία αντίληψη περί του Θείου (αρχαία Ελληνική «θρησκεία»), άρα εχθρική και ανταγωνιστική ως προς την ίδια την υπόσταση της Εκκλησίας,

β) ως απότοκο του διαφωτισμού, η πατρώα και μητρώα ελληνική ονοματοθεσία, σήμαινε ότι το Κίνημα στεριωνόταν και στην επόμενη γενιά και, φυσικά, ότι,

γ) αφού οι ραγιάδες Ρωμιοί ξαναγίνονταν Έλληνες σίγουρα είχαν στο νου τους εθνική επανάσταση κατά των Οθωμανών και της Ρωμαίικης Εκκλησίας, στα βήματα και των άλλων εθνικών επαναστάσεων της εποχής (Γαλλική και Ισπανική) που δεν στράφηκαν μόνο κατά των κοσμικών τυράννων αλλά και κατά της θεοκρατίας.

Εξάλλου, ο ίδιος ο Αλή Πασάς, ο τύραννος της Ηπείρου, είχε υποψιαστεί ότι κάτι ετοίμαζαν οι υπόδουλοι Έλληνες, μόνο και μόνο από το γεγονός ότι βάφτιζαν τα παιδιά τους με αρχαία ελληνικά ονόματα. Μάλιστα, ο ίδιος φέρεται να έχει πει: «Εσείς οι Ρωμιοί, μπρε, κάτι μεγάλο έχετε στο νου σας. Δεν βαφτίζετε πια τα παιδιά σας Γιάννη, Πέτρο, Κώστα, παρά Λεωνίδα, Θεμιστοκλή, Αριστείδη. Σίγουρα κάτι μαγειρεύετε».

Και πώς άραγε η Εκκλησία υποδέχτηκε τον πόθο για εθνική ελληνική ελευθερία της προεπαναστατικής γενιάς, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τους άφοβους ελληνίζοντες διαφωτιστές, και όπως την υποδέχθηκαν οι διψασμένοι για επανάσταση πρόγονοί μας;

Η Εκκλησία απαγόρευσε στους Έλληνες να δίνουν στα παιδιά τους ελληνικά ονόματα, για να αποδείξει ακόμα μια φορά τον… φιλελληνισμό της:

«Και η κατά καινοτομίαν παρά ταύτα εισαχθείσα των παλαιών Ελληνικών ονομάτων επιφώνησις εις τα βαπτιζόμενα βρέφη των πιστών, ως ηκούσαμεν, λαμβανομένη ως μια καταφρόνησις της Χριστιανικής ονοματοθεσίας, είναι διόλου απροσφυής και ανάρμοστος όθεν ανάγκη η Αρχιερωσύνη σας να διαδώσητε παραγγελίας εντόνους… (…), δια να λείψη τουντεύθεν και η κατάχρησις αυτή…».

Έτσι, αφού νόμισε ότι με πατριαρχικές εγκυκλίους, φοβέρες, ύβρεις, συκοφαντίες και αφορισμούς θα μπορούσε να αναχαιτίσει την επανελλήνιση που κήρυτταν παντού οι διαφωτιστές, τις θετικές επιστήμες, την Ελληνική Παιδεία και τον πόθο για ελευθερία ενός έθνους υπόδουλου επί 20 αιώνες, ο Γρηγόριος ο Ε', ο αντιβασιλέας του σουλτάνου και Οικουμενικός Πατριάρχης των Ρωμαίων της Ανατολής (Ρωμιών), πίστεψε ότι έθαψε την επανάσταση.

Και όταν δύο χρόνια μετά, οι εθνικές φωτιές του '21 θα ανάψουν από άκρη σε άκρη της πατρίδας, και ένα σύνθημα θα εμπνέει όλους, «ελευθερία ή θάνατος», αυτός, ο πιστός φίλος του σουλτάνου, θα αφήσει την τελευταία του πνοή στην αγχόνη ως ανίκανος και άχρηστος πλέον για τον κατακτητή, παρά τους τρεις αφορισμούς που είχε εξαπολύσει κατά των επαναστατών! Ο διαφωτισμός είχε επιτελέσει πλέον το έργο του, οι κατάρες των παπάδων δεν φόβιζαν άλλο τους ραγιάδες που είχαν επιλέξει πια να ζήσουν και να πεθάνουν ως ελεύθεροι και ως Έλληνες.

Του Στέφανου Μυτιληναίου

http://sfrang.blogspot.gr/2011/03/blog-post_25.html

«ΝΑΙ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ(!)

Στη συνέχεια της πατριαρχικής εγκυκλίου έκπληκτοι διαβάζουμε έναν ύμνο για την Ελληνική γλώσσα, όπως για παράδειγμα, «απειρέσιος είναι τω όντι ο πλους και αχανές το πέλαγος της Ελληνικής αυτής γλώσσης…». Όμως τα εγκώμια του Πατριάρχη δεν αποσκοπούν στη γνώση της Ελληνικής ως κώδικα κατανόησης της φιλοσοφίας και μετοχής στην Ελληνική Παιδεία. Αλλά, «…είναι αναγκαία η γνώσις της Ελληνικής γλώσσης, και κατά πόσους τρόπους εις τον βίον επωφελής, μάλιστα τον ορθόδοξον, είναι και τοις τυφλοίς αυτής δήλον, καν λέγωμεν ημείς, καν μη λέγωμεν, επειδή κατ’ αυτήν όντων συγγεγραμμένων όλων των θεοσόφων βιβλίων των πνευματεμφόρων Πατέρων και διδασκάλων της Εκκλησίας μας, και όλων των ιερών νόμων και κανόνων, δι’ αυτής μόνης εις την αληθή κατανόησιν εκείνων διαπορθμευόμεθα, και δι’ αυτής τα προς Θεόν όσια και τα προς ανθρώπους δίκαια διδασκόμεθα». Η Ελληνική στην υπηρεσία της θρησκείας και της Εκκλησίας, υπάλληλός της και… δούλη της. Ή αλλιώς, η γλώσσα των σοφών στη δούλεψη της θεοκρατίας! Ο σχολαστικισμός στο απροκάλυπτο… μεγαλείο του(!).

Η γραμματική «επωφελέστερη» των θετικών επιστημών!

Εκεί όμως που ο Πατριάρχης θα κηρύξει κάθετο ανάθεμα κατά των μαθηματικών και εν γένει των θετικών επιστημών, είναι όταν θα διακηρύξει, ότι:

«Και κατά σύγκρισιν δε και παράθεσιν ευρίσκεται επωφελεστέρα τω Γένει, και αναγκαιοτέρα η παράδοσις των Γραμματικών από την διδασκαλίαν των μαθηματικών και επιστημονικών».

Και αμέσως μετά, αφήνεται στο να ξετυλίξει το λίβελο του σκοταδισμού του:

«…επειδή εκείνη (η Γραμματική) συμβάλλει γενικώς εις όλα, ή τα περισσότερα επαγγέλματα, της δε, εις άλλα θεωρείται το χρήσιμον, διο και όσον απαιτεί η προκειμένη του Γένους κατάστασις πρέπει να παραδίδηται εις τα σχολεία, και όχι το έργον να γίνεται πάρεργον, και το πάρεργον (οι επιστήμες) έργον, και να λαμβάνη το χρήσιμον του αναγκαίου την προτίμησιν επειδή τις ωφέλεια προσκολλώμενοι οι νέοι εις τας παραδόσεις αυτάς, να μανθάνωσι αριθμούς, και αλγέβρας, και κύβους, και κυβοκύβους, και τρίγωνα, και τριγωνοτετράγωνα, και λογαρίθμους, και συμβολικούς λογισμούς, και τας προβαλλομένας ελλείψεις, και άτομα, και κενά, και δίνας, και δυνάμεις και έλξεις και βαρύτητας, και φωτός ιδιώματα, και βόρεια σέλα, και οπτικά τινα, και ακουστικά, και μυρία τοιαύτα, και άλλα τερατώδη, ώστε να μετρώσι την άμμον της θαλάσσης, και τας σταγόνας του υετού και να κινώσι την γην εάν αυτοίς δοθή πη στώσι κατά τον Αρχιμήδην, έπειτα εις τας ομιλίας των βάρβαροι, εις τας γραφάς των σόλοικοι, εις τας θρησκείας ανίδεοι, εις τα ήθη παράφοροι και διεφθαρμένοι, εις τα πολιτεύματα επιβλαβείς, και άσημοι πατριώται, και ανάξιοι της προγονικής κλήσεως;».

Ας αρχίσουμε από το τέλος. Τι θεωρούνται οι θετικοί επιστήμονες και όσοι διδάσκουν τις θετικές επιστήμες για την Ορθόδοξη Εκκλησία; Είναι, «…εις τας ομιλίας των βάρβαροι, εις τας γραφάς των σόλοικοι, εις τας θρησκείας ανίδεοι, εις τα ήθη παράφοροι και διεφθαρμένοι, εις τα πολιτεύματα επιβλαβείς, και άσημοι πατριώται, και ανάξιοι της προγονικής κλήσεως». Βάρβαροι, ανίδεοι, παράφοροι, διεφθαρμένοι, επιβλαβείς, άσημοι και ανάξιοι! Αυτή είναι η γνώμη του Γρηγόριου του Ε', και επίσημη θέση της Εκκλησίας σε όλη της την ιστορική διαδρομή, σε ό,τι αφορά τους επιστήμονες.

Γιατί; Το είπαμε ήδη, να το επαναλάβουμε: Διότι η επιστημονική έρευνα καταλύει τις «θεόπνευστες» ασυναρτησίες, τις μεταφυσικές ανοησίες, διαλύει τις δεισιδαιμονίες και απελευθερώνει τους ανθρώπους! Άνθρωποι που οδηγούνται από τον Ορθό Λόγο δεν δύνανται να διαβιούν ως δούλοι ξεσηκώνονται, επαναστατούν και ανατρέπουν τους τυράννους τους! Η Εκκλησία έχει μία αποστολή: να αναχαιτίσει την επανάσταση που πλησιάζει, και δίχως καν σουλτανική εντολή, αποφασίζει για μια ακόμη φορά να παίξει το ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε εξ αρχής: του οπίου του λαού!

Οι διαφωτιστές είναι επικίνδυνοι, είναι επαναστάτες, διδάσκουν «άχρηστα» πράγματα (αυτά που σήμερα μας ταξιδεύουν στα άστρα και βρίσκουν θεραπείες σε ό,τι μας αποδεκατίζει) και αντί να ασχολούμαστε με την… Γραμματική, την τόσο ωφέλιμη για μανδαρίνους, θέλουμε να κατανοήσουμε τη βαρύτητα που είναι από μόνη της σκέτο… θαύμα!

Ωστόσο, το Πατριαρχείο είχε χάσει το παιχνίδι. «Κι όσο ο ελληνικός διαφωτισμός ανδρώνεται», επισημαίνει ο Φωτιάδης.

Το απελευθερωτικό πνεύμα των διαφωτιστών εναρμονιζόταν με την πολιτική και παιδευτική σκέψη του Πλάτωνα:

«Ο άνθρωπος είναι ήμερο ζώο, όπως λέμε, κι αν πάρει σωστή ανατροφή και τύχει να έχει έμφυτα χαρίσματα θα γίνει το πιο θείο και ευγενικό πλάσμα της γης. Αν όμως η ανατροφή του είναι μέτρια ή κακή, θα γίνει το πιο άγριο. (…) Ο άνθρωπος βέβαια κάθε άλλο παρά θείος μπορεί να γίνει αν δεν μάθει τους αριθμούς -τα μονά και τα ζυγά γενικά- αν δεν ξέρει να μετρά, αν δεν ξεχωρίζει τις ημέρες και τις νύχτες ή αν αγνοεί την περιστροφή του ήλιου, της σελήνης και των άλλων ουράνιων σωμάτων. Είναι πολύ ανόητο να πιστεύει κανείς ότι, οποιοσδήποτε θέλει να προοδεύσει στα ανώτερα στρώματα της γνώσης, μπορεί να αγνοεί κάποιο απ’ αυτά τα θέματα» .

Του Στέφανου Μυτιληναίου

http://sfrang.blogspot.gr/2011/03/blog-post_25.html

ΜΕΓΙΣΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ: «…ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΑΡΑΔΕΔΟΜΕΝΑΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ…»

Εκ πρώτης αναγνώσεως μοιάζει κωμικό το επιχείρημα ότι το μέγιστο αμάρτημα των διαφωτιστών ήταν ότι καλλιεργούσαν στη νεολαία της προεπαναστατικής περιόδου «…αδιαφορία εις τας παραδεδομένας νηστείας…», και μάλιστα τόσο μεγάλο που ο ίδιος ο Πατριάρχης εγκαταλείπει το μειλίχιο ύφος του για να αποκαλέσει τους πατριώτες, «εκ τινών διεφθαρμένων ανδραρίων, τα οποία καθώς τα ζιζάνια μεταξύ του καθαρού σίτου…».

Και όμως οι νηστείες, που τόσο πολέμησαν και περιόρισαν οι διαφωτιστές, είχαν (και έχουν) την εξουσιαστική τους αιτία ύπαρξης! Να τι παρατήρησε ο Άγγλος λοχαγός Γουίλιαμ Μάρτιν Λέικ (William Martin Leake), ο οποίος περιηγήθηκε στις ελληνικές χώρες μεταξύ του 1804 και 1810 ως πράκτορας της Μεγάλης Βρετανίας:

«Τα πανηγύρια των Ελλήνων, οι νηστείες και ο φόβος τους, είναι μεγάλα βάσανα για τον ταξιδιώτη. Στις γιορτές δεν δουλεύουν. Όταν κρατούν νηστεία, και μάλιστα σκληρή, σαράντα ολόκληρες μέρες, είναι εξαντλημένοι και ανίκανοι για κάθε σοβαρή προσπάθεια. Ο φόβος, τέλος, αποτελεί αναγκαία συνέπεια του τουρκικού ζυγού που ακολούθησε τη μακραίωνη εξουθενωτική τυραννία και τις δεισιδαιμονίες της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ωστόσο, κάτω απ’ αυτή την πικρή κρούστα, προβάλλει έντονα ο εθνικός χαρακτήρας ενός αρχαίου λαού».

Οι παρατηρήσεις του Άγγλου στρατιωτικού και κατασκόπου κατεξοχήν εύστοχες. Με τόσες αυστηρές νηστείες, οι πρόγονοί μας ήταν «εξαντλημένοι και ανίκανοι για κάθε σοβαρή προσπάθεια», πόσο μάλλον για επανάσταση. Γι’ αυτό και οι διαφωτιστές, που με τις διδαχές τους προετοίμαζαν τη νέα γενιά για τον μεγάλο εθνικό ξεσηκωμό, φρόντιζαν στην παύση, ή έστω στον περιορισμό των νηστειών, μήπως και οι υπόδουλοι καταφέρουν και σταθούν πρώτα στα πόδια τους, πριν καταφέρουν να σηκώσουν τα άρματα κατά των τυράννων τους. Και η Εκκλησία, που γνώριζε πολύ καλά γιατί είχε επιβάλλει όλες αυτές τις νηστείες, είχε κάθε λόγο να ανησυχεί, να απειλεί και να υβρίζει.
Η Επανάσταση θα ερχόταν δύο χρόνια μετά.

Του Στέφανου Μυτιληναίου

http://sfrang.blogspot.gr/2011/03/blog-post_25.html

ΥΣΤΕΡΑ ΗΡΘΑΝ ΟΙ… "ΣΑΤΑΝΑΔΕΣ"

Τον σχολαστικισμό, τη στείρα γνώση και τη θεοκρατική εκπαίδευση που είχαν ως αποτέλεσμα την καθολική αμορφωσιά του έθνους, την κυριαρχία των δεισιδαιμονιών και τη διαιώνιση της οθωμανικής κατοχής, ήρθαν να ανατρέψουν οι μέτοχοι της Ελληνικής Παιδείας και θιασώτες του Ορθού Λόγου, οι διδάσκαλοι διαφωτιστές. Με μεγάλους κόπους και την υποστήριξη της ελληνικής αστικής τάξης (έμποροι, εφοπλιστές) οι φορείς της λογικής άρχισαν να ιδρύουν τα δικά τους σχολεία, απέναντι στα ιεροσκοταδιστήρια και να διαδίδουν τις θετικές επιστήμες και την Ελληνική φιλοσοφία, προετοιμάζοντας έτσι το έθνος για το μεγάλο απελευθερωτικό αγώνα!

Το Πατριαρχείο ταρακουνήθηκε! Αυτοί οι «δυτικοφερμένοι» που διέδιδαν τις νέες ιδέες αποτελούσαν απειλή τόσο για τους ίδιους και τη θεοκρατία τους, όσο και για τον θεόσταλτο βασιλέα και προστάτη τους, όπως αποκαλούσαν τον σουλτάνο.

Έτσι ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε', αρχίζει την ανένδοτη επίθεσή του κατά των πατριωτών διαφωτιστών με. πατρικές νουθεσίες, κινητοποιώντας τους εγκαθέτους του:

«…προαγόμεθα εις το να συμβουλεύσωμεν πατρικώς, όσα είναι ανάγκη και οι διδάσκαλοι και οι μαθηταί των σχολείων να εγκολποθώσι, και οι επιστάται των τοιούτων κοινών πραγμάτων να ενεργώσι με όλης της ακρίβειας και προσοχής των την έκτασιν. Επειδή δεν είναι δυνατόν να παρασιωπήσωμεν, ότι αντιπίπτοντα εις την ευχάριστον αυτήν ψυχικήν μας διάθεσιν μερικά συμβαίνοντα ανοικείως, διακόπτουσι την συνέχειαν των ελπίδων μας, τα οποία και εις τας εν τω αγιωνύμω Όρει του Άθωνος ησυχίους διατριβάς μας ηκούομεν, και ήδη μετά την επανάκλησιν μας, και τρίτην επί του αγιωτάτου Πατριαρχικού Αποστολικού και Οικουμενικού θρόνου ενίδρυσιν, προσέβαλον πολλαχόθεν εις τας ακοάς μας».

Ποια ήταν λοιπόν αυτά τα μαντάτα που προσέβαλον πολλαχόθεν την ακοή του Πατριάρχη και δεν τον άφησαν ούτε τον… διαλογισμό του στο Άγιο Όρος να χαρεί; Μα φυσικά τα νέα, ότι «μερικά προσκόμματα σατανικά (πάντοτε η επιστήμη, η λογική και οι διδάσκαλοί τους θα είναι «σατανικά» για το ορθόδοξο ιερατείο), παρεμποδίζοντα τας προόδους των νέων εις την επιτυχίαν της αληθούς παιδείας (δηλαδή των θρησκευτικών και σχολαστικών γραμματικών μαθημάτων), και εις την εκπλήρωσιν του τέλους αυτής, ήτοι των χριστιανικών έργων την κατόρθωσιν».

Με λίγα λόγια, η πατριαρχική εγκύκλιος λέει ότι κάποιοι «σατανάδες» παρεμποδίζουν τους μαθητές από την κατήχηση (αληθή παιδεία) που οδηγεί στην επίτευξη χριστιανικών έργων(!) Και εξηγεί:

«Επιπολάζει ενιαχού μια καταφρόνησις περί τα Γραμματικά μαθήματα, και διόλου παράβλεψις περί τας Λογικάς (εννοεί την τέχνη του λόγου ως ομιλία και όχι ως Ορθού Λόγου = Επιστήμη) και Ρητορικάς τέχνας, και περί αυτήν επί πάσι (τώρα μπαίνουμε στο «ζουμί») την διδασκαλίαν της υψηλοτάτης Θεολογίας, προερχόμενη εκ της ολοτελούς αφοσιώσεως μαθητών ομού και διδασκάλων εις μόνα τα Μαθηματικά και τας επιστήμας, και μία ψυχρότης περί τα της αμωμήτου ημών Πίστεως, και αδιαφορία εις τας παραδεδομένας νηστείας, προκύπτουσα εκ τινών διεφθαρμένων ανδραρίων, τα οποία καθώς τα ζιζάνια μεταξύ του καθαρού σίτου, ούτω και αυτά μεταξύ των πεπαιδευμένων του Γένους ανεφύησαν, πλανώμενα υφ’ αυτών, και πλανώντα τους αφελεστέρους και απεριφράκτους την διάνοιαν».

Θα σταθούμε εδώ, διότι οι βαρύτατες κατηγορίες και ύβρεις του Πατριάρχη εις βάρος των διαφωτιστών και των θετικών επιστημών απαιτούν τις εξηγήσεις τους.

Το μίσος κατά των θετικών επιστημών

Τα μαθηματικά και οι θετικές επιστήμες εν γένει, επειδή προάγουν την έρευνα και την αμφισβήτηση είχαν απαγορευτεί δια νόμου από τους ρωμαιοχριστιανούς ήδη από τον Δεκέμβριο του 370 από τους αυτοκράτορες Βάλη (Valens) και Βαλεντιανό, οι οποίοι είχαν διατάξει «…να σταματήσουν οι δραστηριότητες των αστρολόγων [mathematici]… δημόσιες ή ιδιωτικές, ημερήσιες ή νυχτερινές» . Ο κανόνας ΞΑ΄ της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου (+691) στη συμφωνία του θα επαναλάβει την καταδίκη των μαθηματικών και της αστρονομίας, που οι φωτοσβέστες τα συκοφαντούσαν ως μαγικές τέχνες: «…και εμποδίζει να μη γίνωνται οι Κληρικοί και Ιερείς μάγοι, ή επαοιδοί, ή μαθηματικοί, ή αστρολόγοι.».

Μάλιστα οι μαθηματικοί και οι αστρονόμοι (αστρολόγοι όπως λέγονταν τότε) είχαν γνωρίσει πολλές φορές διώξεις ανάλογες με εκείνες των υπολοίπων Ελλήνων επιστημόνων και φιλοσόφων που αντιστέκονταν στο ρωμαιοχριστιανικό σκότος. Ο ιστορικός Προκόπιος, στην «Απόκρυφη Ιστορία ή Ανέκδοτά» του, περιγράφει πώς ο Ιουστινιανός (527-565) δίωκε με μανία τους αστρονόμους , ανθρώπους εντελώς αθώους, όπως παραδέχεται ο ίδιος ο Προκόπιος:

«Αλλά και για τους αστρονόμους είχαν μεγάλο μίσος. Γι’ αυτό και ο αξιωματούχος που ήταν αρμόδιος για τους κλέφτες τους βασάνιζε χωρίς κανέναν άλλο λόγο και, αφού τους μαστίγωνε αλύπητα στη ράχη, τους έβαζε πάνω σε καμήλες και τους διαπόμπευε σ’ όλη την πόλη, γέρους ανθρώπους και γενικά αξιοσέβαστα πρόσωπα, κι ας μην είχε να τους προσάψει καμιά άλλη κατηγορία, παρά μόνο ότι ήθελαν να καλλιεργούν την επιστήμη των άστρων σ’ έναν τόπο σαν κι αυτόν».

Το ζητούμενο της Μεγάλης Εκκλησίας και της όποιας μοναρχίας με την οποία αγαστά συμπορευόταν, αδιάφορο αν ήταν η ομόδοξη Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) ή η διάδοχος αυτής αλλόθρησκη Οθωμανική, ήταν οι υπήκοοι να παραμένουν πειθήνιοι και υπάκουοι. Και αυτό πετυχαίνεται μόνο με τη διάδοση της δεισιδαιμονίας, η οποία κατακυριεύει με παράλογους φόβους τους ανθρώπους και τους κρατά δούλους και ποίμνια στις βουλές των ελέω θεού κοσμικών αφεντάδων τους. Και όπως γράφει ο Ανώνυμος διαφωτιστής στην «Ελληνική Νομαρχία» (Βενετία 1806), «…οι ιερείς αγαπητοί μου, φυλάττοντες ένα σκοπόν, καθόλου διάφορον από τους λοιπούς συμπολίτας, πάντοτε επροσπάθησαν με το μέσον της θεότητος να καταδυναστεύσουν τους συμπολίτας των καθώς μέχρι της σήμερον με την αμάθειαν και κακομάθησιν επέτυχον του σκοπού των. Αυτοί, καλύπτοντες με τίτλον αγιότητος τα πλέον φανερά ψεύματα, εγέμισαν τους αδυνάτους νόας του λαού από μίαν τοσαύτην δεισιδαιμονίαν, ώστε οπού αντί να ονομάσουν ψεύμα το αδύνατον, το ονομάζουν άγιον» Αλλά μήπως και ο υπέροχος Πλούταρχος δεν είναι εκείνος που πριν 20 αιώνες μας προειδοποίησε ποιο εξουσιαστικό παιχνίδι εξυπηρετεί η δεισιδαιμονία:

«Άλλοι, τέλος, διηγούνται ότι κάποιος από τους φοβερούς και πανούργους εκείνους βασιλείς, καταλαβαίνοντας πως οι Αιγύπτιοι έχουν χαλαρό φρόνημα και είναι επιρρεπείς στις μεταβολές και τις επαναστάσεις κι ότι, πολυπληθείς καθώς είναι, είναι δύσκολο ν’ αντιμετωπιστούν και να κατασταλούν όταν ομογνωμούν και δρουν από κοινού, εγκατέσπειρε με τις διδαχές του δεισιδαιμονία, αιώνια αφορμή για ακατάπαυστη διχόνοια».

Για το ορθόδοξο ιερατείο λοιπόν, το πλήρως καθοδηγούμενο από τους τυράννους και κατακτητές του έθνους μας, τα μαθηματικά και η αστρονομία, που θα διέλυαν τις δεισιδαιμονίες και τις άλογες μεταφυσικές δοξασίες που είχε καλλιεργήσει στο λαό για να τον κρατά υποταγμένο, υποδουλωμένο και φοβισμένο, παρέμεναν (και παραμένουν) οι βασικοί του ιδεολογικοί αντίπαλοι, που υποχρεούται να αναχαιτίσει με αφορισμούς, αναθέματα και συκοφαντίες περί… μαγείας!

Του Στέφανου Μυτιληναίου

http://sfrang.blogspot.gr/2011/03/blog-post_25.html

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΔΩΡΙΚΗ ΚΡΗΤΗ

Η αγωγή των νέων στις δωρικές πόλεις της Κρήτης ήταν ανάλογη με  αυτήν της Σπάρτης. Αποσκοπούσε στο να βγάζει γενναίους πολεμιστές. Πειθαρχία και  σκληραγωγία ήταν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτής της αγωγής.

Μέχρι το 18ο έτος, η οικογένεια είχε την ευθύνη της αγωγής του εκάστοτε νέου. Τα παιδιά μάθαιναν από την οικογένεια τους τις βασικές γνώσεις- γραφή και ανάγνωση, τους ύμνους προς τους Θεούς, τους πολεμικούς χορούς και τις  νομοθεσίες της πόλης τους σε  μορφή στίχων.

Στα 18 τους,  οι νέοι κατατάσσονταν σε οργανωμένες ομάδες που τις λέγανε αγέλες. Κάθε πόλη είχε τις δικές της αγέλες και τα παιδιά δεν χρειαζόταν να μετακινηθούν σε άλλη περιοχή.  Ο αρχηγός της κάθε ομάδας λεγόταν λεγόταν αγελάτης και ήταν πατέρας κάποιου νέου που είχε καταταγεί. Ο αγελάτης γύμναζε την ομάδα καθημερινά-  πέρα από τις σωματικές ασκήσεις και το τρέξιμο, η αγέλη ασκούνταν στην χρήση των όπλων, την άμυνα και την επίθεση αλλά και στο κυνήγι. Επίσης, οι πιο έμπειροι νεαροί βοηθούσαν τους νεοσύλλεκτους στην εκπαίδευσή τους. Τα συσσίτιά τους ήταν λιτά και τα χορηγούσε η ίδια η πολιτεία.

Οι αγέλες ξεχώριζαν ανάλογα με την παλαιότητά τους. Οι μεγαλύτερες και πιο έμπειρες συμμετείχαν σε εικονικές μάχες, όπου μπορούσαν να έχουν μια αρκετά ρεαλιστική εικόνα των χτυπημάτων και της μάχης σώμα με σώμα. Μετά από αυτές τις μάχες προσομοίωσης, ο αγελάτης επαινούσε τους καλύτερους ενώ τιμωρούσε όσους είχαν κακή απόδοση. Αυτό ενίσχυε το ανταγωνιστικό πνεύμα των νεαρών και τους έκανε να βελτιώνονται, ώστε να λάβουν τον έπαινο και την αναγνώριση. Είναι πολύ πιθανό να οργανώνονταν εικονικές μάχες και ανάμεσα στις αγέλες διαφορετικών πόλεων.

Στο τέλος της θητείας τους, οι νέοι έδιναν όρκο να προστατεύουν την Πατρίδα τους και άρχιζαν τη ζωή τους ως πολίτες. Μόλις απολύονταν οι νέοι, παντρεύονταν σε ομαδικούς γάμους. Ήταν ο τρόπος της πολιτείας να εξασφαλίζει την αύξηση του πληθυσμού και την ενίσχυση των κοινωνικών δεσμών.
Επίσης, μια ιδιαίτερη υποχρέωση που είχε κάθε μέλος της αγέλης μετά την απόλυσή του, ήταν να φυτέψει μια ελιά και να την φροντίζει για μια πενταετία.
Δεν έχουμε στοιχεία για το πόσο καιρό διαρκούσε η συμμετοχή σε μια αγέλη. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η πρακτική κράτησε σίγουρα μέχρι τον -3ο αιώνα.

https://dionysoszagreas.blogspot.gr/  , https://ellasellas.wordpress.com/

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ ΣΤΗΝ ΔΑΦΝΗ ΣΕΡΡΩΝ

Στο χωριό Δάφνη του Δήμου Βισαλτίας Σερρών (Το παλιό της όνομα ήταν Έζοβα, Εζοβίτης λέγετε και ο χείμαρρος που διασχίζει την περιοχή και χύνετε στον Στρυμόνα), υπάρχει το απομεινάρι ενός πύργου, γνωστού ως «Πύργος της Μάρως». Ο πύργος υπήρξε τον 15^ο αιώνα η κατοικία της περιώνυμης κυρα-Μάρως.

Η Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς, ή  Βαλιντέ Χανούμ Σουλτάνα ήταν Ελληνοσερβίδα, κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης κόρης του Ματθαίου Καντακουζηνού από τον Πόντο. Γεννήθηκε στα 1418 και υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του 15ου αιώνα. Δόθηκε ως γυναίκα στον Μουράτ Β’, το 1435, σε ηλικία 17 ετών. Ενέπνεε μεγάλο σεβασμό στην αυλή του Σουλτάνου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στα θρησκευτικά πράγματα της εποχής (μιας και διατήρησε τη χριστιανική της πίστη) αλλά και στα πολιτικά.  
Ο σύζυγός της Μουράτ πέθανε το 1451.
Ο ιστορικός Φραντζής αναφέρει συνοικέσιο που έγινε νωρίτερα ανάμεσα στην Μάρω και τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο που δεν ευδοκίμησε.
Ο γιός του Μουράτ, ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, φέρθηκε στη Μάρω το ίδιο καλά όπως και ο πατέρας του.

Η Μάρω αποσύρεται  από την ενεργό δράση της αυλής αποχωρεί από την Κωνσταντινούπολη και εγκαθίσταται στην περιοχή της νότιας Βισαλτίας στα 1457, όπου και παραμένει ως το θάνατό της, το 1487. Εκεί ο θετός γιος της, της παραχωρεί μια πολύ μεγάλη έκταση ως ιδιοκτησία της με κτήματα και χωριά.
Αναμφισβήτητο επίσης είναι και το γεγονός ότι και ο Πύργος που σωζόταν πριν κάποιες δεκάδες χρόνια στην Μαυροθάλασσα (στον οικισμό Πύργος) ήταν περιουσία της Μάρως μιας και στα νεότερα έγγραφα των αρχών του 20^ου αιώνα αναφέρεται ως Πύργος Μαροβίτσα.
Το σύνολο της στρεμματικής έκτασης που φαίνεται ότι παραχωρήθηκε σ’ αυτήν συμφωνεί με τα γεωγραφικά δεδομένα της περιοχής και την απόσταση ανάμεσα στα χωριά Δάφνη και Μαυροθάλασσα. Υπάρχουν μάλιστα και κάποιες ενδείξεις που ακόμη παραμένουν στο στάδιο της έρευνας ότι η δικαιοδοσία της εκτεινόταν και στην περιοχή Χουμνικού και Νιγρίτας. Ακόμη, φέουδο της Μάρως ήταν και η (αποξηραμένη πλέον) λίμνη του Αχινού Σερρών [Η τέως λίμνη του Αχινού ταυτίζεται με την Κερκινίτιδα λίμνη που αναφέρει ο Αρριανός στο έργο του "Αλεξάνδρου Ανάβασις"].

Ο λόγος που  αποχωρεί η Μάρω από την Κωνσταντινούπολη και αποσύρεται στην περιοχή της νότιας Βισαλτίας (Δάφνη) στα 1457, όπου και παραμένει ως το θάνατό της, το 1487;
Κάποιοι ερευνητές αποδίδουν το γεγονός  στην  επιθυμία της να αποσυρθεί από την ενεργό δράση της αυλής και άλλοι σε δυσμένεια λόγω της εμπλοκής της στην ενθρόνιση των πατριαρχών της εποχής.

Την δεύτερη εκδοχή, επιβεβαιώνει ο εκκλησιαστικός  χρονογράφος Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης,  που μας έδωσε την Ιστορία του Πατριαρχείου στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και είναι αποκαλυπτικός.
Για την αξιοπιστία του έχουμε την γνώμη του περιοδικού «Εκκλησία», που είναι επίσημο όργανο της Ελληνικής Εκκλησίας. Στο φύλλο 24 του 1925, τον χαρακτηρίζει «έξοχο χρονογράφο».

Ο Αθ. Υψηλάντης  στο βιβλίο του «Τα μετά την άλωσιν» γράφει στη σελίδα 19 (εικόνα, κλικ για μεγέθυνση).

«Τούτο  καταγνούσα Μαρία η του σουλτάνου μητρυιά και γυνή του σουλτάνου Μουράτ πατριάρχην ηβουλἡθη αναδείξαι Διονύσιον τον Φιλιππουπόλεως μητροπολἰτην γνώριμον αυτής προ πολλού χρόνου γεγονότα. Όθεν βαλλούσα επ’ αργυρού δίσκου δύο χιλιάδας  φλωρίων ενεχείρησε τω σουλτάνω και τον φίλον αυτής προβληθήναι ητήσατο. Όστις  τον χρυσόν δεξάμενος και ευχαριστήσας  αυτή πρόγραμμα δὲδωκε γενέσθαι την αυτής αξίωσιν».

Στην συνέχεια οι εχθροί του Διονυσίου αρχίζουν να διαδίδουν για τον νέο Πατριάρχη ότι είναι  Τούρκος και φίλος της Μαρίας.
Περισσότερα ΕΔΩ.

Όπως μας αποκαλύπτει ό Αθαν. Υψηλάντης,  η Μαρία τα κατάφερε αρκετά καλά. Τον ευνοούμενο της έκανε πατριάρχη, τον  Μάρκο τον ξαπόστειλε μητροπολίτη Αχριδών και ό Συμεών αποτραβήχτηκε σε μοναστήρι στη Στενἡμαχο «μονάσων»!
Η Μάρω πέθανε το 1487. Μια φιλολογική παράδοση έχει δημιουργηθεί σχετικά και με τον τάφο της Μάρως. Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ενταφιάσθηκε στην Μονή Εικοσοιφίνισας του Παγγαίου, άλλοι στο `Αγιον `Ορος. Διατυπώθηκε και μια τρίτη άποψη που συμφωνεί με τη λαϊκή παράδοση, ότι είναι θαμμένη ανάμεσα στους δύο Πύργους της Δάφνης (Βορειοδυτικά της Δάφνης απέναντι στον σημερινό οικισμό Ορέσκια υπάρχει και δεύτερος Πύργος πολύ παλιότερος όμως του Πύργου της Μάρως πιθανόν του 9ου αιώνα) ή και δίπλα στον Πύργο. Καμία από τις απόψεις αυτές δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Πηγές:
https://fdathanasiou.wordpress.com  , http://www.kastra.eu/castlegr

Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης από το βιβλίο του «Τα μετά την άλωσιν» σελ.  19.

ΚΑΥΓΑΔΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΟΡΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ ΔΕΣΠΟΤΑΔΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εικόνα: Ο «φιλεύσπλαχνος» σουλτάνος Μωάμεθ Β' και ο εκλεκτός του πατριάρχης Γεννάδιος  (Γεώργιος Σχολάριος) κατά την ανταλλαγή των εγγράφων συνεργασίας και συναλληλίας. O Μωάμεθ Β΄ παραχωρεί τα προνόμια του Πατριαρχείου στον Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο  (Ψηφιδωτό στην Παμμακάριστο της Κων/πολης).

Η άνοδος στον Πατριαρχικό θρόνο είναι ένα ζήτημα συναλλαγής  και ανήθικων μέσων. Ολόκληρος ἡ περίοδος που εξετάζουμε είναι γιομάτη απ’ αυτά. Ο εκκλησιαστικός  χρονογράφος Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης,  που μας έδωκε την Ιστορία του Πατριαρχείου στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, είναι αποκαλυπτικός. Για την αξιοπιστία του έχουμε την γνώμη του περιοδικού «Εκκλησία», ποὺ είναι επίσημο όργανο της Ελληνικής Εκκλησίας. Στο φύλλο 24 του 1925, τον χαρακτηρίζει «έξοχο χρονογράφο».

Η Μαρία «χειροτονεί» Πατριάρχη

Στα 1466 πέθανε ο Πατριάρχης Ισίδωρος, ύστερα από πατριαρχία 6 χρόνων και δύο μηνών. Τον διαδέχεται ο Σωφρόνιος Συρόπουλος.
Κι’  αυτός όμως δεν πρόφτασε να χαρεί τον θρόνο του. Στο χρόνο πάνω ακριβός καθαιρέθηκε με μηχανορραφίες των κληρικών και στο θρόνο ανεβαίνει ο Ιωάσαφ ο Κόκκας. [σ.σ.: ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Ο ΙΩΑΣΑΦ ΚΟΚΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. Ο Ιωασάφ Κόκας είναι ο Γ' μετά την άλωση Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως . ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΙΩΑΣΑΦ ΚΟΚΚΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ]

Καυγάδες  και μηχανορραφίες των δεσποτάδων τον αγανάκτησαν τόσο ώστε έπεσε να αυτοκτονήσει σε ένα πηγάδι.
Στα Ι472 διώχνεται ο Ιωάσαφ και ανεβαίνει  στο θρόνο ο Μάρκος ο Ξυλοκαράβης. Ούτε  ένα χρόνο δεν έμεινε. Τον καθαίρεσαν και ανέβασαν τον Συμεὡνα τον Τραπεζούντιον αφού προηγουμένως  «επέμπουσι τω βασιλεί νομίσματα χρυσά χίλια» και τότε «εκβαλόντες  οι Τραπεζούντιοι ληστρικώς  τον Μάρκον επιβιβάζωσι Συμεώνα τον Τραπεζούντιον… ο δε Μάρκος μεθ’ ύβρεων πολλών εξωθείς τού θρόνου ιδία εμόναζεν εν Κωνσταντινουπόλει».

Ο Μάρκος όμως δεν έπαψε να ενεργεί για να ξανανἑβη στο θρόνο. Έστειλε γράμματα στους δεσποτάδες κι ήρθαν στη Κωνσταντινούπολη για να ρίξουν τον Συμεὡνα. Έτσι χωρίστηκαν οι συνοδικοί. Οι μισοί  με τον Μάρκο και οι άλλοι με τον Συμεώνα.
Τότε κάποιος τρίτος σκέφτηκε να παραμερίσει και τούς δύο και να αρπάξει αυτός  την πατριαρχία.

Ας αφήσουμε τα παρακάτω στον Αθ. Υψηλάντη πού στο βιβλίο του «Τα μετά την άλωσιν» γράφει στη σελίδα 19.

Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης
«Τα μετά την άλωσιν» σελ.  19.

Κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση.

«Τούτο  καταγνούσα Μαρία η του σουλτάνου μητρυιά (σ.σ.: Η Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς, ή ή Βαλιντέ Χανούμ Σουλτάνα ήταν Ελληνοσερβίδα, κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης κόρης του Ματθαίου Καντακουζηνού από τον Πόντο.) και γυνή του σουλτάνου Μουράτ πατριάρχην ηβουλἡθη αναδείξαι Διονύσιον τον Φιλιππουπόλεως μητροπολἰτην γνώριμον αυτής προ πολλού χρόνου γεγονότα. Όθεν βαλλούσα επ’ αργυρού δίσκου δύο χιλιάδας  φλωρίων ενεχείρησε τω σουλτάνω και τον φίλον αυτής προβληθήναι ητήσατο. Όστις  τον χρυσόν δεξάμενος και ευχαριστήσας  αυτή πρόγραμμα δὲδωκε γενέσθαι την αυτής αξίωσιν».

Η υπόθεση όμως έχει και συνέχεια. Οι εχθροί του Διονυσίου αρχίζουν να διαδίδουν για τον νέο Πατριάρχη ότι είναι  Τούρκος και φίλος της Μαρίας. Και ακόμη ότι είναι «περιτετμημένος» (!) και ότι συνουσιάζεται στα σουλτανικὰ χαρἑμια!!

«Συνόδου συγκροτηθείσης  το αδόμενον παρά των πλείστων διεβεβαιούτο.  Όθεν ό Διονύσιος εν τω μἑσῳ της Συνόδου διεγερθείς και τα κράσπεδα των ιματίων ανελκύσας την της σαρκός ακροβυστίαν πασίδηλον τοις παρούσι εποίησε…»!...

Όπως μας αποκαλύπτει ό Αθαν. Υψηλάντης,  η Μαρία τα κατάφερε αρκετά καλά. Τον ευνοούμενο της έκανε πατριάρχη, τον  Μάρκο τον ξαπόστειλε μητροπολίτη Αχριδών και ό Συμεών αποτραβήχτηκε σε μοναστήρι στη Στενἡμαχο «μονάσων»!

Η κατηγορία όμως το «περιτετμημένος» στοίχησε πολύ στον  Διονύσιο καθώς και οι καθημερινές ραδιουργίες «χαιρέκακων κληρικών» και παραιτείται.

Ο Συμεών που «μόναζε» αλλά στην πραγματικότητα καραδοκούσε, συνωμοτούσε και ετοιμαζόταν να αρπάξει τον θρόνο και πάλι. Άρχισε το παζάρι για την πληρωμή με το δημόσιο καίστορα «τουρκικώτερον τεφτερδάρης» που όμως του έβαλε όρο τα φλωρία που θα πληρώσει να μην είναι λιγότερα απ’ αυτά που πλήρωσε ο Διονύσιος.

Έτσι «ανήχθει το δεύτερον επί του οικουμενικού θρόνου ο αυτός Συμεών ο Τραπεζούντιος, τίσας τα δυο χιλιάδας των φλωρίων».

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Δ. Καρανικόλα, «Ρασοφόροι - Συμφορά του Έθνους», Αθήνα 1976. Ολόκληρο το βιβλίο εδώ: https://www.scribd.com/document 

----------------------------

Οι καλόγεροι της Κωνσταντινούπολης, λίγο πριν πέσει η Πόλη, τύρβαζαν περί του ποιά γλώσσα ομιλούνταν στον παράδεισο ή εάν μπορεί να μπει κάποιος στον παράδεισο εάν τον έχει φάει κροκόδειλος!!!

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 17ο ΑΙΩΝΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΥΝΑΔΙΝΟΥ.
Όλες οι πληροφορίες εδώ από το βιβλίο «Η ΣΕΡΡΑΪΚΗ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΥΝΑΔΙΝΟΥ», έκδ. της Μητροπόλεως Σερρών 1989, συγγραφική επιμέλεια Γιώργος Καφταντζής. Έργο επίπονο με εκατοντάδες διευκρινίσεις.

Διαβάστε: Ο ΚΛΗΡΟΣ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ

«ΓΙΑ ΝΑ “ΦΑΙΝΕΣΑΙ” ΣΟΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ. ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΑΡΝΕΙΣΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ»

Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ,  Η ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΥΠΝΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΙΜΑΘΕΙΑΣ…
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μορφή αγνοίας από το να απορρίπτεις κάτι για το οποίο δεν γνωρίζεις τίποτα, μόνο και μόνο για να αντιλέγεις και να διαφωνείς.

Ὁ ἀντιλογεόμενος καὶ πολλὰ λεσχηνευόμενος ἀφυὴς ἐς μάθησιν ὧν χρή.
ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΛΕΓΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΦΛΥΑΡΕΙ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΟΣΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ.
(ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ)

-------------

Για να γίνεις σοφός στην εποχή μας είναι πολύ δύσκολο και χρειάζεται μεγάλη διαδικασία, πολύς κόπος, πολύς χρόνος και πολλή μελέτη.

Αντίθετα, το να «φαίνεσαι» σοφός είναι πάρα πολύ εύκολο και δεν απαιτείται καμία προσπάθεια. Αρκεί να αρνείσαι τα πάντα.

Έτσι οι «αγράμματοι φιλόσοφοι», οι «απαίδευτοι παντογνώστες» και οι «νοητικά βραδυπορούντες» δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί η παγκόσμια νοημοσύνη δε ζήτησε τη γνώμη τους όταν δημιουργούσε το σύμπαν, γι αυτό επιτίθενται σε κάθε νέα ιδέα, ασχημονούν σε κάθε νέα ανακάλυψη της επιστήμης για το σύμπαν και αρνούνται τα πάντα, μόνο για την άρνηση.

Αν για παράδειγμα ένας ανόητος ακούσει ότι «υπάρχει θεός» αυτός απαντάει ότι δεν υπάρχει τίποτε κι ας είναι άσχετος με την υπερβατική πραγματικότητα. Όταν ακούσει ότι ο Σωκράτης ήταν ο μεγαλύτερος σοφός του κόσμου, ο Ιπποκράτης ήταν πατέρας της ιατρικής, ο Πυθαγόρας ήταν ο μέγιστός μύστης, ο Πλούταρχος ήταν μέγας ιεροφάντης, ο ανόητος απαντάει ότι όλα αυτά είναι βλακείες και ζητάει αποδείξεις και ας είναι άσχετος με τη φιλοσοφία, την ιατρική, τα Μυστήρια και τη θεουργία.

Όταν ακούει για τον υπερβατικό κόσμο προτάσσει το ακλόνητο επιχείρημα «Δεν υπάρχει τίποτε, ΕΓΩ πιστεύω μόνο ό, τι πιάνει το χέρι μου και βλέπουν τα μάτια μου».

Έτσι στην εποχή μας οι απαίδευτοι σοφοί έχουν πληθύνει και γίνονται γνωστοί με τις ανοησίες τους και την στείρα άρνηση.

Η παιδεία, μας παρέχει την τεκμηριωμένη γνώση, που δίνει στον άνθρωπο αυτοπεποίθηση και δυνατότητα  κατανόησης των νέων ιδεών.
Αντίθετη της παιδείας είναι η μολυσματική νόσος της ψευτοπαιδείας, η οποία σκοτίζει το μυαλό, αρνείται την επιστήμη και προκαλεί σύγχυση, παράγει την εσφαλμένη γνώση, καλλιεργεί την ιδιοτέλεια, την μικροψυχία και την ύβρη. Η πνευματική σαβούρα των ημιμαθών νιώθει περιφρόνηση για την πνευματική καλλιέργεια. Αντί της ανιδιοτελούς δημιουργίας και της προσφοράς στο σύνολο, έμαθαν να πιστεύουν ότι το νόημα της ζωής είναι η απόκτηση πλούτου δια πυρός και σιδήρου.

Δεν είναι ανόητοι αυτοί που ψάχνουν την αλήθεια μέσα από τα Αρχαία Μυστήρια. Ανόητοι είναι αυτοί που δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη, πόσο μυστηριώδης μεγαλειώδης και παράξενος είναι ο κόσμος στον οποίον ζούμε και ο οποίος συνεχώς θα μας αιφνιδιάζει.

Αναλογιστήκαμε ποτέ την πορεία μας μέσα στον χρόνο και πόσες μυριάδες, μυριάδων προγόνων μας υπήρξαν για να δημιουργηθούμε εμείς; Οι νεκροί πρόγονοι του καθενός υπερβαίνουν σε αριθμό τους ζωντανούς όλης της γης. Όλοι εμείς οι απόγονοί τους, μεταφέρουμε, ασύλληπτες κυτταρικές πληροφορίες στο DNA μας, τις οποίες στις παλιές εποχές οι μύστες αποκωδικοποιούσαν  με τα Μυστήρια.

Στις μέρες μας απολαμβάνουμε τον ύπνο του δικαίου με τη θρησκεία να μας νανουρίζει για να μην ξυπνήσουμε και με το σύστημα να μας τρομάζει για να κλείνουμε τα μάτια μας και να μη βλέπουμε. Οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν ότι ακολουθούν τον δρόμο που χαράσσουν εκείνοι που τους κυβερνούν αφού οι γνώσεις, οι σκέψεις και οι πράξεις δεν είναι δικές τους, αλλά αυτές που τους υπαγορεύουν οι άλλοι για να τους ελέγχουν.

Ο άνθρωπος της Γης έκανε ένα τεράστιο λάθος. Αντί να λατρεύει τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ δημιουργό του, δημιούργησε ο ίδιος ένα λανθάνον είδωλο, το έκανε πανίσχυρο και υποτάχτηκε στο δημιούργημά του, επιτρέποντας τη μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία της ανθρωπότητας που είναι η πειρατεία της ανθρώπινης ψυχής από τη θρησκεία.

Οι γήινοι δικαστές πολλές φορές δείχνουν επιείκεια δικάζοντας τα ανθρώπινα λάθη, αλλά οι νόμοι της φύσεως δυστυχώς, δε δέχονται καμία παρέκκλιση και τιμωρούν σκληρά την ασέβεια κατά των συμπαντικών νόμων.

Πρέπει να σπάσουμε τα κάθε είδους δεσμά, να ελευθερώσουμε το μυαλό μας και να χαράξουμε από αυτή τη στιγμή τη δική μας πορεία και έχοντας πίστη στη δική μας αποστολή. Ας ακολουθήσουμε τη φωνή της συνείδησής μας έστω και αν δε μας ακολουθήσουν άλλοι. Η συνείδηση και η συνειδητότητά μας, δεν έχει σημασία πόσο εκτεταμένη μπορεί να είναι, ούτε αν φαίνεται σαν μια νησίδα μέσα στον ωκεανό της πραγματικότητας. Είναι αρκετή αφού μας ανήκει. Αν μπορέσουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας, τότε θα μπορέσουμε να αλλάξουμε και τον κόσμο ολόκληρο.

Γερ. Καλογεράκης, «Το Κάλεσμα Των Άστρων», εκδ. Δίον.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΣΤΑ ΛΗΞΙΑΡΧΕΙΑ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ ΤΟΥΣ

Μετά από επαφή με τις αρμόδιες Αρχές, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία ανακοινώνει σε όλους τους ενδιαφερόμενους Έλληνες Εθνικούς, πως εφεξής μπορούν να πραγματοποιήσουν αλλαγή θρησκεύματος στο ληξιαρχείο όπου υπάγονται.

Περισσότερα: Οι Έλληνες Εθνικοί μπορούν πλέον να δηλώνουν στα ληξιαρχεία το θρήσκευμά τους | Tribune.gr

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ - ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ - ΣΚΕΨΗΣ – ΥΓΕΙΑΣ

Στις 21.12.2012 η αλλαγή του κόσμου, άρχισε  να πραγματοποιείται όχι με παγκόσμιες καταστροφές όπως αναμενόταν από τους πολλούς, αλλά σαν συμπαντική νομοτέλεια με την κβαντική μετάβαση της Γης του Ηλιακού μας συστήματος και του Σπειροειδούς Γαλαξία, σε μια νέα κοσμική πραγματικότητα, όπου αλλάζουν όλα όσα γνωρίζουμε.
Από εμάς εξαρτάται αν θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε τις αλλαγές αυτές  ή όχι, διότι η κβαντική ολοκλήρωση του πλανήτη σύμφωνα με την παράδοση των Μάγια θα ολοκληρωθεί το 2064.

Με την κβαντική μετάβαση ο πλανήτης άλλαξε κοσμική ενεργειακή θέση. Οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να βιώνουν βιολογικές και κοσμικές καταστάσεις που δε φαντάζονται και τις περισσότερες δεν τις αντιλαμβάνονται ακόμη. Όλοι οι Φυσικοί νόμοι έχουν αρχίσει να λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο.
Η κβαντοφυσική αναφέρει ότι από το υποατομικό σωματίδιο, μέχρι τους ήλιους και τους γαλαξίες, τα πάντα δονούνται, σε ολόκληρο το σύμπαν. Στο νέο κβαντικό επίπεδο τα πάντα έχουν επιταχύνει τις δονήσεις τους. Κάθε ζωντανός οργανισμός είναι μοναδικός στις αισθήσεις του, έχει «ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΔΟΝΗΙΚΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ» και ο άνθρωπος επί πλέον είναι καταχωρημένος στα συμπαντικά αρχεία με τη δική του ταυτότητα δονήσεων -της σκέψεως και της ψυχής- που προσελκύει ένα αντίστοιχο φάσμα κοσμικών εμπειριών.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί πόσες κυτταρικές μνήμες έχει καταχωρημένες στον γενετικό του κώδικα, οι οποίες αφυπνιζόμενες μπορούν να τον καταστήσουν θεϊκό ον και ισότιμο μέλος των αστρικών κοινωνιών.
Καθώς ο άνθρωπος θα βαδίζει προς την κβαντική, ολοκλήρωση, θα ενεργοποιούνται οι κυτταρικές μνήμες του και θα αυξάνει η δύναμη της σκέψης του, με την οποία θα μπορεί να αλλάζει τα πάντα. Όμως για να συμβούν αυτά θα πρέπει να εναρμονίζει τα θέλω του, όχι μόνο με τις επιθυμίες του αλλά και σε συνάρτηση με το καλό του συνόλου.
Οι σκέψεις αν και κατευθύνουν τη ζωή μας, θα πρέπει να διέπονται από ανιδιοτελή κίνητρα για όλους τους ανθρώπους. Μετά την κβαντική ολοκλήρωση, ο άνθρωπος θα μεταβάλλεται σταδιακά σε μια ανώτερη πνευματική οντότητα με στόχο την υλοποίηση των εκτιμώμενων προθέσεων του Θεού εδώ στη Γη.  Σε κβαντικό επίπεδο έχουν αρχίσει να αλλάζουν οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι πεποιθήσεις και οι συμπεριφορές μας, τα κύτταρα παίρνουν καινούργια μηνύματα και παράγουν καινούργιες πρωτεΐνες.

«ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΙΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ!!! ΗΡΘΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ» μας πληροφορεί το κέντρο ερευνών του Νοβοσιμπίρσκ της Ρωσίας!!! Αν φυσικά διαθέτει μυαλό ο άνθρωπος.

Γεράσιμος Καλογεράκης, «ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ», εκδ. Δίον.

VideoTranslations

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ - Η ΝΕΑ ΚΟΣΜΙΚΗ ΘΕΣΗ

Στο δημοσίευμα «Ο κόσμος μετά την κβαντική μετάβαση - Θεϊκός Κόσμος» της Ρωσίδας βιοφυσικού Βαλεντίνας Μιρόνοβας, αναφέρεται: «Μετά την 21/12/2012 το ηλιακό μας σύστημα διανύει μια περιοχή του σύμπαντος διαφορετικότητας χωροχρόνου, στην οποία όχι μόνο οι χωροχρονικές αλλά και οι βαρυτικές συνθήκες διαφέρουν σημαντικά από την περιοχή που ζούσαμε μέχρι τώρα. Ακόμα βέβαια, δε γνωρίζουμε τις τελικές συνθήκες που θα επικρατήσουν. Ο άνθρωπος είναι έτοιμος να ακούσει, να δει και να κατανοήσει όλες τις απόρρητες κοσμικές πληροφορίες που τον αφορούν; Μπήκαμε χωρίς να το καταλάβουμε σε κάποιον άλλο κόσμο που μας φέρνει πιο κοντά στη συμπαντική πραγματικότητα; Είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσου με το συμπαντικό κάλεσμα»;
Όλα αυτά αποτελούν σοβαρά ερωτήματα στα οποία καλείται η επιστήμη να απαντήσει στο άμεσο μέλλον.
Αναφέρει επίσης ότι: «Οι συχνότητες του ηλιακού φωτός έχουν αλλάξει και κατά συνέπεια και οι δονήσεις των οργανικών ενώσεων έχουν αλλάξει. Αυτό δεν πρέπει να μας τρομάζει με οποιοδήποτε τρόπο. Οι οργανισμοί μας εξελίσσονται με το δικό τους ρυθμό που έχει καθορίσει το σύμπαν».
Η θεωρία ότι: «Όλη η ύλη είναι συμπυκνωμένο Φως και ελέγχεται από τον ανθρώπινο νου, που εκπέμπει φως, με αποτέλεσμα να μπορεί να την επηρεάσει», είναι μια επιβεβαίωση όλων των συγχρόνων θεωριών της κβαντοφυσικής αλλά και των Αρχαίων Ελληνικών Μυστηρίων.
«Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει εξελιχθεί και πολλοί από εμάς άρχισαν να βλέπουν τον πολυδιάστατο κόσμο. Ο κόσμος αυτός από μόνος του, είναι σε υψηλή αρμονική δόνηση με το σύμπαν. Τη δόνηση αυτή την ονομάζουμε τέχνη του σύμπαντος, τέχνη των αλλαγών της συνείδησης και της έμπνευσης»

(Βαλεντίνα Μιρόνοβα).

Ζούμε σε μια εξαιρετικά μοναδική εποχή, ο κόσμος μας, έχει γίνει πολύ διάφανος από ότι ήταν στο παρελθόν. Η αντίληψη μας για τη ζωή σε άλλους πλανήτες προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από εξωτερικές πηγές όπως είναι οι συχνές εμφανίσεις  UFO που επιδιώκουν να προσέξουμε την παρουσία τους.

Το σύμπαν είναι πολύ πιο θαυμαστό, πιο συναρπαστικό, πιο πολύπλοκο, ακατανόητο και πιο εκτεταμένο από ότι νομίζαμε μέχρι σήμερα. Η ανθρωπότητα έχει αντιληφθεί πλέον ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν, το οποίο σφύζει από ζωή.

Ίσως χρειάζεται αρκετός καιρός να κατανοήσουμε το μέλλον που έρχεται και ίσως έρχεται νωρίτερα από ότι νομίζουμε και δεν θα έχουμε τον χρόνο να το σκεφτούμε.

Γαλαξίας «Κένταυρος A», επίσης γνωστός ως NGC 5128. 
Αυτός ο γαλαξίας παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον 
και διερευνάται μέσω παρατηρήσεων σε όλες 
τις φασματικές περιοχές, από τα ραδιοτηλεσκόπια 
μέσω των υπέρυθρων και των οπτικών μηκών κύματος 
μέχρι τις ακτίνες χ και γ. 
Είναι ένα από τα πιο εκτενώς μελετημένα 
αντικείμενα στον νότιο ουρανό.

Πηγή: http://www.eso.org/public/images/eso0005b/

Όταν ακούμε τη Φράση «σύγκρουση γαλαξιών», εννοούμε μια συγχώνευση στην οποία δεν υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης ηλιακών συστημάτων ή πλανητών. Άλλωστε σύμφωνα με τους αστρονόμους η πιθανότητα να συγκρουστούν δύο ουράνια σώματα είναι εξαιρετικά μηδαμινή. Όταν ο σπειροειδής γαλαξίας και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας θα συγχωνευτούν, τότε θα σχηματίσουν ένα μεγάλο ελλειπτικό γαλαξία, με ένα τρισεκατομμύριο ήλιους περίπου και θα μοιάζει στο σχήμα με τον γαλαξία του Κενταύρου-Α. (Φωτογραφίες υπάρχουν στο διαδίκτυο). Οι επιστήμονες μας λένε ότι όταν θα ολοκληρωθεί η συγχώνευση θα μπορείς να διαβάζεις εφημερίδα το βράδυ μόνο με το φως των άστρων.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Ηubble έχει καταγράψει πολλές περιπτώσεις σύγκρουσης γαλαξιών (συγχώνευσης), που κατόπιν διαχωρίζονται και πάλι με κάποια ηλιακά συστήματα συν ή πλην, τα οποία επιλέγουν νέα κοσμική θέση στον άλλον γαλαξία. Τα φαινόμενα αυτά επιτρέπουν στους αστρονόμους να προβλέψουν τι θα συμβεί όταν έρθει η ώρα που ο Γαλαξίας μας θα συγχωνευτεί με αυτόν της Ανδρομέδας.

Σήμερα οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν το μυαλό του Θεού και γιατί η ανθρωπότητα παραμένει αποκομμένη από τους ουρανούς, βυθισμένη στο κοσμικό σκοτάδι, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

[[Η Γαία και ολόκληρο το ηλιακό σας σύστημα, θα ολοκληρώσει το κβαντικό του άλμα και θα ανέλθει σε ανώτερη δονητική βαθμίδα. Επίσης προορίζεται να αποτελέσει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος για πολλές αστρικές κοινωνίες, οι οποίες σας θα διδάξουν τον καλύτερο τρόπο της νέας ζωής για την εφαρμογή των νόμων του Γαλαξία]].

Υπάρχουν εκείνοι που παρακολουθούν τα κοσμικά γεγονότα κι εκείνοι που δε γνωρίζουν τίποτα για ότι συμβαίνει γύρω τους μετά την 21/12/2012. Έτσι ο κόσμος χωρίστηκε μετά τον χρόνο των κβαντικών αλμάτων σε δύο κατηγορίες, σε όσους γνωρίζουν πως να παρακολουθήσουν τα στάδια της κοσμικής εξέλιξης, για να ενταχτούν στον νέο κόσμο του διαφορετικού επιπέδου συνείδησης, έξω από όλες τις γνωστές αρνητικότητες και σε εκείνους που έχουν επιλέξει μια διαφορετική πορεία, της αδράνειας της αδιαφορίας και του υλισμού.

Από το βιβλίο «ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ» του Γερ.  Καλογεράκη, εκδ. Δίον

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Πόσοι άλλοι πριν από εμάς, δεν θεωρήθηκαν αιρετικοί και αιθεροβάμονες και υπέστησαν την ύβρη και τη συκοφαντία του πλήθους αλλά στο τέλος δικαιώθηκαν; Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την εκκλησία και το σύστημα και τους νέους μεσσίες εντολοδόχους ανθελληνικών κέντρων αποφάσεων.

Ας τολμήσουμε να γίνουμε πρωτοπόροι της νέας εποχής, αδιαφορώντας για τα χτυπήματα των εκφραστών της παρακμής και των ύβρεων, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε σε αυτή την κοινή προσπάθεια.

Σε προηγούμενα βιβλία μου έχω ασχοληθεί με την αθανασία του ανθρώπου. Είναι ένας τομέας ερευνών που βρίσκεται πάντα στην επικαιρότητα και εξελίσσεται. Το κεφάλαιο αυτό περιέχει όλες τις νεότερες επιστημονικές έρευνες που έχουν ανακοινωθεί.

Η ζωή και η συνείδηση είναι θεμελιώδεις έννοιες για το σύμπαν, γιατί δημιουργούν το σύμπαν και αποτελούν βασικούς παράγοντες. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η ζωή δεν τελειώνει με τον θάνατο του υλικού σώματος, αλλά είναι αέναη και μεταβαίνει σε υπερβατικά πεδία. Η επιστήμη επιμένει ότι η νοημοσύνη προϋπήρχε της ύλης, γιατί κάποιος έπρεπε να τη δημιουργήσει.

Ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι αντικείμενα ή πράγματα, αλλά τα μέσα της κατανόησης των όντων. Βέβαια κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει την προΰπαρξη της παγκόσμιας νοημοσύνης και πώς προέκυψε. Σε αυτό το σημείο σταματά κάθε σκέψη και φαντασία.

Η θεωρία υπονοεί ότι δεν υπάρχει θάνατος της συνείδησης. Υπάρχει μόνο η σκέψη του συνειδησιακού θανάτου, επειδή οι άνθρωποι ταυτίζονται με το υλικό τους σώμα. Πιστεύουν ότι αφού το σώμα πρόκειται να χαθεί, αργά ή γρήγορα, το ίδιο θα γίνει και με τη συνείδησή. Εάν το σώμα δημιουργεί τη συνείδηση, τότε η συνείδηση θα εξαφανιστεί μαζί με το θάνατο του σώματος.

Αλλά, αν το σώμα λαμβάνει τη συνείδηση με τον ίδιο τρόπο που η καλωδιακή τηλεόραση λαμβάνει τα δορυφορικά σήματα, τότε, φυσικά, η συνείδηση δεν τελειώνει με το θάνατο του υλικού περιβλήματος, γιατί υπάρχει έξω από τους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου. Είναι σε θέση να είναι οπουδήποτε μέσα στο ανθρώπινο σώμα και έξω από αυτό.

Με άλλα λόγια, είναι μη εντοπισμένη κατά τον ίδιο τρόπο που τα κβαντικά αντικείμενα είναι μη εντοπισμένα.

Υπάρχουν ταυτόχρονα πολλαπλά σύμπαντα. Σε ένα από αυτά, το σώμα μπορεί να είναι νεκρό, ενώ σε κάποιο άλλο να συνεχίζει να υφίσταται, απορροφώντας τη συνείδηση που μεταπήδησε σε αυτό το σύμπαν.

Αυτό σημαίνει ότι η συνείδηση κάποιου που πεθαίνει ταξιδεύει υπερδιαστατικά και καταλήγει, όχι στην κόλαση ή στον παράδεισο, αλλά σε έναν παρόμοιο κόσμο με αυτόν που κάποτε κατοικούσε, αλλά αυτή τη φορά ζωντανή.

Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται συνεχώς και απείρως, όπως επιμένει ο εσωτερισμός και η κβαντοφυσική.

Γερ. Καλογεράκης, «Το Κάλεσμα Των Άστρων», εκδ. Δίον

----------------

Η Κβαντική Θεωρία Αποδεικνύει Ότι Η Ψυχή Περνά σε Άλλο Σύμπαν Μετά το Θάνατο! - share24.gr

ΜΟΙΡΑΙΕΣ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ…

«Μακάριοι οι κλαίοντες νυν, ότι γελάσετε» (Λουκ. 6. 21). Μακάριοι είναι όσοι κλαίνε σ' αυτή τη ζωή για τις αμαρτίες τους και τις παιδαγωγικές δοκιμασίες του Θεού, που με ευγνωμοσύνη και υπομονή αποδέχονται. Αυτοί θα γελάσουν και θα χαρούν στη μέλλουσα ζωή.

Το γέλιο είναι αίτιο της αυθάδειας, παραγωγός της αμαρτίας, χειραγωγός στην ασωτία, πρόδρομος κάθε πτώσεως. Το γέλιο είναι γνώρισμα φιλήδονης καρδίας, φανέρωσις ψυχής δειλής και απόδειξις πνευματικής ανανδρίας.

Το γέλιο καταδικάζεται αποφασιστικά ως προϊόν του διαβόλου! 

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς αφιερώνει ειδικό κεφάλαιο του μεγάλου του έργου «Παιδαγωγός» στο γέλιο («Περί γέλωτος»). Η άποψή του είναι ότι πρέπει να εξορίζονται οι γελωτοποιοί.

Ο πιο σκληρός αντίπαλος του γέλιου μεταξύ των Πατέρων της Εκκλησίας ήταν χωρίς αμφιβολία ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Στο Υπόμνημά του για την Προς Εβραίους Επιστολή του Παύλου (Ομιλία ΙΕ) αναπτύσσει μια εκτενή διατριβή εναντίον του γέλιου, το οποίο ευθέως συνδέει με τον διάβολο.

Απ' ό,τι φαίνεται, αυτή η εμμονή του Ιωάννη στο κλάμα είχε αποτυπωθεί και σε παρατσούκλια που του απηύθυναν οι σύγχρονοί του. Μας το λέει ο ίδιος: «Γνωρίζω ότι πολλοί με κατηγορούν, λέγοντας "αμέσως δάκρυα"». Αλλά εκείνος επιμένει: «Ας πενθήσουμε, αγαπητοί, ας πενθήσουμε για να γελάσουμε πραγματικά, για να νιώσουμε πραγματική ευφροσύνη κατά τον καιρό της ειλικρινούς χαράς». Φυσικά αυτή η «ειλικρινής χαρά» και τα γέλια μετατίθενται για την άλλη ζωή.  

Αυτή η διδασκαλία κατά του γέλιου οδήγησε στη θέσπιση της απαγόρευσής του στο εσωτερικό των μοναστικών κοινοτήτων. Οι περισσότεροι κανονισμοί μονών προβλέπουν συγκεκριμένα επιτίμια (ποινές) για τους μοναχούς που παρασύρονται σε γέλια. 

Δεν είναι ασφαλώς σύμπτωση που στο γνωστό αστυνομικό μπεστ σέλερ «Το Όνομα του Ρόδου» που διαδραματίζεται στο εσωτερικό ενός μεσαιωνικού μοναστηριού, ο Ουμπέρτο Έκο έχει τοποθετήσει στο κέντρο της μυθοπλασίας τις φιλοσοφικές και θεολογικές διαφωνίες για το γέλιο. 

Στην πραγματικότητα, λοιπόν, εξισώνοντας το γέλιο με τον Σατανά οι θεολόγοι και οι μοναχοί εκείνης της περιόδου εκδηλώνουν την ουτοπική αισιοδοξία τους και την πίστη τους ότι ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τη σαρκική του υπόσταση. Καταπνίγοντας το γέλιο μέσα τους είναι σαν να νικούν τον Σατανά, έστω σ' αυτό το μικρό αλώνι. Τον Σατανά που τους κρατάει μακριά από τον Θεό, στην κατάσταση της «πτώσης». Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό; Μα είναι θέμα απλής άσκησης. Μας το διδάσκει ένα απλό παιδικό παιχνίδι όπου χάνει όποιος γελάσει πρώτος. Γνωρίζουμε ότι κάποια παιδιά αντέχουν περισσότερο, αλλά στο τέλος όλοι γελούν. Περισσότερα στο   http://apollonios.pblogs.gr

------------------------------------------

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ, ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ:

Διαπιστώθηκε ότι το γέλιο αλλάζει τη συνείδηση και δημιουργεί ίδιες δονήσεις στο ανθρώπινο σώμα με αυτές του μπλε «Μagnetar», στο κέντρο του γαλαξία. Ένα φωτεινό παιδικό γέλιο είναι μια δημιουργία που έχει την ίδια δόνηση με το «Magnetar». (Περισσότερα στο βιβλίο "Το Κάλεσμα Των Άστρων" του στρατηγού Γερ. Καλογεράκη).

Το γέλιο, μας συντονίζει με το Σύμπαν. Το ότι το γέλιο μακραίνει τη η ζωή είναι μια συμπαντική διαπίστωση και όχι ένα απλό ευφυολόγημα. Χαμογελάστε στον εαυτό σας στον καθρέφτη! Αυτό το χαμόγελο παράγει μια ειδική ορμόνη την ωκυτοκίνη. Αυτό το χαμόγελο ξεκινά ιερές διαδικασίες αναζωογόνησης των ιστών του σώματος. Υπάρχουν έξι επιστημονικές ανακαλύψεις σχετικά με το θέμα αυτό. Προηγουμένως, η ωκυτοκίνη ήταν ορμόνη μητρότητας. Μετά την κβαντική μετάβαση, η ορμόνη αυτή άρχισε να εμφανίζετε σε όλους τους ανθρώπους. Είναι η ορμόνη της χαράς, της υψηλής ηθικής, του υψηλού ήθους και της συνέπειας!

Από «Το Κάλεσμα Των Άστρων»  του στρατηγού Γερ. Καλογεράκη, εκδ. Δίον.

ΒΥΖΑΝΤΙΟ - Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΣΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ

Η πνευματική κατοχή της χριστιανικής πίστης, που οι ρωμαίοι αυτοκράτορες επέβαλαν  με την βία στον Έλληνα, τον μετέτρεψε από πολεμιστή σε προσκυνητή.

Ο Έλληνας που κάποτε κατάκτησε τον κόσμο με τον θάρρος  και τη δύναμή του, αυτός που γονάτισε τους πέρσες, αυτός που χθες ήταν κοσμοκράτορας – αυτός ο Έλληνας που έφτιαξε αποικίες στα πέρατα της γης, αυτός που με τις εφευρέσεις και τη γνώση του φώτισε όλη την οικουμένη, αυτός που έβαλε τα θεμέλια σε όλες τις σημερινές επιστήμες.

Αυτόν τον Έλληνα, στα χρόνια της βυζαντινής κατοχής (ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία), αρχικά του έκλεισαν τις φιλοσοφικές σχολές για να του μειώσουν τις γνώσεις, του απαγόρευσαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το σήμα της φυλής, τον αγνόησαν από το στράτευμα (ξένοι μισθοφόροι)  και τον κατάντησαν αγροίκο.

Μετά τον έμαθαν να απομονώνεται στα μοναστήρια και με προσευχές τύπου υπερμάχω να υπερασπίζεται τα πάτρια και με προφητείες να ελπίζει για το μέλλον του.

Το βυζάντιο πέρασε αλλά οι συνήθειες έμειναν. Ο Έλληνας σήμερα περιμένει να σωθεί από προφητείες καλόγερων και μέχρι τότε …προσκυνά κάθε είδους λείψανα- γυαλιά, παντόφλες από την κίνα, κάστανα και ό,τι άλλο του σερβίρουν οι ποιμένες.

https://dionysoszagreas.blogspot.gr/ https://ellasellas.wordpress.com