ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ

Κάθε ψυχή στο διάβα των ενσαρκώσεων της περνάει από διάφορα στάδια μάθησης και εξέλιξης, ώστε να φθάσει στον τελικό της σκοπό, την εξομοίωσή της με το Θείο

Κάθε ψυχή που έρχεται στη Γη έχει και μία συγκεκριμένη αποστολή;

Κάθε ψυχή που έρχεται στη Γη, έχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, μία συγκεκριμένη αποστολή... Ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξής της, επιλέγει το χρόνο που θα παραμείνει στη Γη και τα μαθήματα που έχει να λάβει. Υπάρχουν ψυχές που έχουν επιλέξει να φύγουν νωρίς, είτε γιατί έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, είτε γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία ταρακουνούν ή προβληματίζουν τον περίγυρό τους. Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι μία ψυχή μπορεί να διαλέξει να εξελιχθεί και μέσα από τον πόνο ή τη θυσία; Έχει λεχθεί, από σοφούς δασκάλους, ότι η ψυχή μπορεί να εξελιχθεί μέσα από τη θυσία, την ανδρεία, την ταπεινοφροσύνη, την προσφορά προς το συνάνθρωπο κ.λ.π. Υπάρχουν ψυχές που διαλέγουν "απλές" ζωές για την εξέλιξή τους, αλλά πολλές και άλλες πιο "δύσκολες", αλλά λίγες.

Λέγεται, ότι τα μωρά που γεννιούνται και πεθαίνουν νωρίς, είναι ψυχές που τερμάτισαν μόνες τους την προηγούμενη ζωή τους, πριν την καθορισμένη τους ώρα. Το χρονικό διάστημα, λοιπόν, που τους έμενε για να ζήσουν έρχονται και το "ισοφαρίζουν" σε μία επόμενη ενσάρκωση. Αυτό, μπορούμε να πούμε, ότι "βολεύει" το Σύμπαν, γιατί δεν υπάρχει καμία αιτία χωρίς αποτέλεσμα. Αν π.χ. για παράδειγμα υπάρχουν ψυχές που στο μάθημα της ζωής τους ήταν να βιώσουν το θάνατο ενός παιδιού, το Σύμπαν τις επιλέγει σαν γονείς της ψυχής εκείνης που έρχεται για να "συμπληρώσει" το χρόνο της προηγούμενης ενσάρκωσης της.

Ας εμπλουτίσουμε λίγο ακόμα το θέμα με κάποιες επισημάνσεις! 

Η μία όψη του νομίσματος σε σχέση με το κάρμα, είναι ο νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος τον οποίο υποστηρίζουν κάποιες ανατολικές φιλοσοφίες και σχολές. Η άλλη όψη, όμως, μας λέει πως οι εμπειρίες μας δεν έγκεινται μόνο στο νόμο του κάρματος αλλά και στις ατομικές επιλογές της ψυχής προς εξέλιξη. Μία ψυχή μπορεί π.χ. να διαλέξει να γεννηθεί φτωχή ή άσχημη ή να βιώσει αρρώστιες, ώστε μέσα από αυτές τις καταστάσεις να δοκιμαστεί και κατ' επέκταση να εξελιχθεί η ίδια και οι άλλες γύρω της. Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξης, ανάλογες θα είναι και οι επιλογές της (αν είναι άγουρη η ψυχή οι επιλογές αυτές μπορεί να επιτελεστούν από τους οδηγούς της).

Ακόμα και από τον πλούτο και από την ομορφιά μπορεί να δοκιμαστεί μία ψυχή. Μέσα από τον πλούτο να δείξει φιλανθρωπία και μέσα από την ομορφιά την ταπεινότητα να βιώσει, ίσως, το φθόνο των άλλων και τη ζήλια. Επίσης, αν έχει ενσαρκωθεί για να λάβει ένα συγκεκριμένο "μάθημα" και δεν το "περάσει", τότε θα ενσαρκωθεί ξανά για λάβει το ίδιο. Δεν υπάρχει ένας Θεός Τιμωρός, μόνο ένας Θεός γεμάτος Αγάπη, Συγχώρεση και Συμπόνια. Και δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλες τις ψυχές.

Η άποψή μου είναι ότι το κάρμα έχει να κάνει, κυρίως, με τα μαθήματα της κάθε ψυχής, χωρίς να λειτουργεί σαν τιμωρία. Ανάλογα, πάλι, το επίπεδο εξέλιξής σου, αν είσαι μία άγουρη ψυχή, πιστεύω ότι ενσαρκώνεσαι σχετικά γρήγορα. Αν είσαι μία εξελιγμένη ψυχή, μπορεί να διαλέξεις να γίνεις οδηγός για άλλες ψυχές, αντί να ενσαρκωθείς ή να διαλέξεις να ενσαρκωθείς σε έναν "χαμηλό" πλανήτη για μία συγκεκριμένη αποστολή!

Η ψυχή τυχαία επιλέγει τις ενσαρκώσεις της ή αυτό γίνεται κατόπιν επιλογής ή καθοδήγησης;

Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξής μας, η επιλογή της ενσάρκωσής μας μπορεί να γίνει από τους Οδηγούς μας ή και από εμάς τους ίδιους! Αν η ψυχή είναι άγουρη ή νέα, συνήθως, έλκεται από παρόμοια επίπεδα, πλανήτες ή καταστάσεις με σκοπό την εξέλιξή της, μια και στο Σύμπαν υπάρχει αρμονία και νομοτέλεια. Το σίγουρο, πάντως, είναι πως δεν υπάρχει ένας Θεός τιμωρός, αλλά ένας Πατέρας γεμάτος από Αγάπη για όλα τα πλάσματα του.

Η ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί και σε ζώο ή πάντα ενσαρκώνεται σε άνθρωπο;

Υπάρχουν σχολές που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο (αυτό έγκειται στη θεωρία της μετεμψύχωσης). Η θεωρία της μετενσάρκωσης υποστηρίζει ότι η ψυχή του ανθρώπου ενσαρκώνεται μόνο σε άνθρωπο. Γενικά, υπάρχουν σχολές που υποστηρίζουν πως όταν γεννιέται μία ψυχή, ξεκινά την εξελικτική της διαδικασία από χαμηλά ενεργειακές μορφές ύπαρξης (π.χ. μονοκύτταρους οργανισμούς, φυτά κ.λ.π.) μέχρι τη στιγμή που θα εισέλθει σε νοήμονα όντα. Τώρα, υπάρχει η περίπτωση να ενσαρκώνεται και σε άλλους πλανήτες και σε άλλα επίπεδα εξέλιξης... το θέμα, όμως εδώ, γίνεται περίπλοκο!

Μήπως και οι ανισότητες που υπάρχουν στη Γη αποκοπούν σε κάτι;

Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε πολλές "ανισότητες". Άλλοι άνθρωποι κατέχουν υψηλές βαθμίδες και πόστα, άλλοι παλεύουν για την επιβίωση, άλλοι έχουν μία σωματική ή ψυχική αναπηρία κ.λ.π. Ένα σκεπτόμενο άτομο θα δει πως το γεγονός αυτό δεν είναι δίκαιο! Αν κάθε οντότητα έχει μόνο μία ζωή στη Γη, πως θα εξελιχθεί και πως θα πλησιάσει το Θείο; Και αν αυτή η οντότητα πιστεύει ότι αυτή είναι η μοναδική ενσάρκωση της, βλέποντας την ανισότητα γύρω της θα θυμώσει, θα αναρωτηθεί... Υπάρχει δικαιοσύνη; Η προσωπική μου γνώμη είναι, ότι κάθε ψυχή έχει το δικαίωμα, μέσα από τις διαδοχικές της ενσαρκώσεις, να βιώσει διαφορετικές εμπειρίες και να εξελιχθεί. Να δοκιμαστεί η ανδρεία της, μέσα από κάποια μάχη, το αίσθημα της δικαιοσύνης, μέσα από μία ηγεσία και η ταπεινότητα, μέσα από τη φτώχεια ή την ανέχεια. Όλα, λοιπόν, έγκεινται στο κάρμα και εξέλιξη!

Παρακινούμενη από το θέμα μεταφέρω μια μικρή ιστορία...

Κάποτε ο Carlos Castaneda βρέθηκε με τον Δον Χουάν σε μία πόλη του Μεξικού. Καθώς περπατούσαν στο δρόμο συνάντησαν κάποια άπορα παιδάκια, άλλα ζητιάνευαν και άλλα έκαναν δουλειές "του ποδαριού" για να επιζήσουν. Λέει τότε ο Castaneda στο δάσκαλο του "Αχ... πόσο τα λυπάμαι αυτά τα καημένα τα παιδάκια" και ο Δον Χουάν του απαντά "Αυτά, είναι πιο τυχερά από εσένα, γιατί τους δίνεται η δυνατότητα να εξελιχθούν πιο γρήγορα"! Στο Σύμπαν τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Όλα είναι αλληλένδετα! Πολλές φορές έρχονται ψυχές που έχουν διαλέξει να εξελιχθούν μέσα από "δύσκολες" εμπειρίες. Η φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη είναι ευγενικά συναισθήματα. Όλοι δοκιμαζόμαστε! Και οι ψυχές που διάλεξαν τις "δύσκολες" αυτές εμπειρίες αλλά και οι άλλες που νιώθουν το αίσθημα της Συμπόνιας, που δεν μένουν ανεπηρέαστες από αυτές τις ψυχές.

Πάνω σε αυτό το θέμα θα ήθελα να προσθέσω κάτι. Άλλο η Συμπόνια και άλλο η Λύπη. Η Συμπόνια είναι απόρροια της Συμπαντικής, ανώτερης Αγάπης. Η Λύπη είναι απόρροια των γήινων μας συναισθημάτων. Οι σοφοί δάσκαλοι διδάσκουν ότι δεν επιτρέπεται να λυπόμαστε, γιατί έτσι αμφισβητούμε τη Θεία Θέληση και το Συμπαντικό σχέδιο της εξέλιξης της κάθε ψυχής στη Γη. Άρα, δεν έχουμε δικαίωμα να προσευχόμαστε για κάποιον, για να τον απαλλάξουμε από τα καρμικά του μαθήματα. Μπορούμε, όμως, να παρακαλέσουμε τη Συμπαντική Δύναμη να του δίνει φώτιση και κουράγιο να αντέξει τις δοκιμασίες της ζωής και μπορέσει να λάβει πιο γρήγορα τα μαθήματά του!

Η εξωτερική μας εμφάνιση επηρεάζεται από το κάρμα μας;

Η εξωτερική μας εμφάνιση, οι κλίσεις μας, τα ταλέντα μας, ακόμα και οι ιδιαιτερότητές μας είναι απόρροια της πορείας της ψυχής μας, μέσα από τις διαδοχικές της ενσαρκώσεις. Ειδικά, για την εξωτερική εμφάνιση, πιστεύω ότι υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία είναι, το κατά πόσο η ψυχή έχει δουλέψει στον τομέα της αλαζονείας και του εγωισμού. Μία ψυχή που έχει ξεπεράσει πια τα δύο αυτά στοιχεία, στις επόμενες ενσαρκώσεις της η εμφάνισή της θα είναι αρμονική.

Η δεύτερη είναι, ότι μπορεί η εξωτερική εμφάνιση να αποτελεί μέρος των μαθημάτων της ψυχής. Είτε είναι όμορφη, είτε "δυσαρμονική" η ψυχή θα δοκιμαστεί. Μία ψυχή με όμορφη εμφάνιση, μπορεί να προκαλέσει το φθόνο και τη ζήλια των άλλων ή να χρησιμοποιήσει την εμφάνιση αυτή για να προκαλέσει ή για να πετύχει προσωπικούς της σκοπούς. Μία ψυχή με "δυσαρμονική" εμφάνιση, πάλι μπορεί να προκαλέσει την απέχθεια ή τον περίγελο των άλλων ή να δείξει συναισθήματα ζήλιας, μνησικακίας κ.λ.π. Το ίδιο μπορεί να συμβεί, όταν η ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί με κάποιο φυσικό ελάττωμα ή να το αποκομίσει στην πορεία.

Με ποιον γνώμονα επιλέγεται η κάθε μας ενσάρκωση;

Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξής μας, η επιλογή της ενσάρκωσης μας μπορεί να γίνει από τους Οδηγούς μας ή από εμάς τους ίδιους. Θα ήθελα να προσθέσω, επίσης, ότι πολλές φορές επιλέγεται μία κατάσταση από το Σύμπαν, για παραδειγματισμό ή για δοκιμασία. Ίσες ευκαιρίες δίδονται σε όλους τους ανθρώπους, γι' αυτό και η ατομική βούληση παίζει μεγάλο ρόλο! Στο χέρι μας είναι να δίνουμε Αγάπη, να συμπονούμε και να συμπαραστεκόμαστε στους άλλους, αν αυτοί μας το ζητήσουν... εκεί δεν γίνεται επέμβαση στο κάρμα...!

http://starworld.getforum.org/topic-t438.html

ΜΑΡΩ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

https://maroioannidou.blogspot.com/

-----------------------------------------------

ΨΥΧΗ – ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ: ΨΥΧΗ - ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥΣ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΡΟΣ ΣΤΗΝ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

(σ.σ.: Για περισσότερα σχετικά με το θέμα, πληκτρολογήστε λέξεις κλειδιά: ψυχή μετενσάρκωση, στην εφαρμογή “Αναζήτηση στο ιστολόγιο” στην πλευρική στήλη.)

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

Ως μετενσάρκωση της ψυχής του ανθρώπου θεωρούμε την, μετά τον θάνατο, επαναφορά του στην ζωή με έναν νέο οργανισμό.

Η μετενσάρκωση της ψυχής του ανθρώπου έχει άμεση σύνδεση με τον νόμο της εξελίξεως, γιατί μέσω της διαδικασίας των πολλών ενσαρκώσεων η ψυχή εξελίσσεται από την κατωτέρα ζωική μορφή στον άνθρωπο (για το περιβάλλον της Γης), αλλά και πέραν του ανθρωπίνου επιπέδου χωρίς πέρας.

Ο θάνατος αποτέλεσε το αίτιο εμφανίσεως όλων σχεδόν των θρησκειών και των σωτηριολογικών τους δογμάτων. Οι βιβλικές θρησκείες διδάσκουν τους οπαδούς τους ότι η πίστη καθώς και η τήρηση των κανόνων που αυτές διδάσκουν εγγυώνται την συνέχεια της προσωπικότητάς τους στον «παράδεισο», δηλαδή σε έναν χώρο μη δυνάμενο να εντοπιστεί από τους εν ζωή ευρισκομένους, για την ύπαρξη του οποίου η μόνη αψευδής απόδειξη είναι η «πίστη» και το κύρος αυτών που «αποκαλύπτουν» την ύπαρξή του.

Στις μυστηριακές παραδόσεις της Ινδίας, της Αιγύπτου και της Αρχαίας Ελλάδας, η μετενσάρκωση αποτελούσε τον πυρήνα κάθε διδασκαλίας. Με την μετενσάρκωση ασχολήθηκε ιδιαίτερα ο Πλάτων αλλά οι βάσεις της προέρχονται από τους Πυθαγορείους και τους Ορφικούς. Η ιδέα αυτή είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σήμερα στον Ινδουισμό και τον Βουδισμό και αποτελεί το βασικό πιστεύω των θεοσοφιστών, ενώ ο χριστιανισμός την αποκρούει.

Το θέμα της αποδοχής ή μη της εννοίας της μετενσαρκώσεως μπορεί να αντιμετωπιστεί τόσο με άμεσες αποδείξεις όσο και με έμμεσες. Στην Καινή Διαθήκη γίνεται μνεία στην μετενσάρκωση, η οποία θεωρείται ως αυτονόητη από μαθητές του Ιησού (βλέπε κατά Ματθαίο κεφ. ΙΑ παρ. 9-15, κεφ. ΙΣΤ παρ. 13-17, κεφ. ΙΖ παρ. 10-13  κατά Μάρκο κεφ. Η παρ. 27-30, κεφ. Θ παρ. 11-13,  Κατά Λουκά κεφ. Θ παρ. 18-20, κατά Ιωάννη κεφ. Θ παρ. 2) .Όμως ο Χριστιανισμός, όπως τον διαμόρφωσε το ιερατείο, την απορρίπτει.

Η μετενσάρκωση εξηγεί με λογικό τρόπο τις τεράστιες διαφορές πού παρουσιάζουν οι άνθρωποι στην ηθική και πνευματική ανάπτυξη τους, ενώ βιολογικώς λειτουργούν ομοιότυπα. Ποια άβυσσος χωρίζει έναν πρωτόγονο άνθρωπο, με ζωώδη αισθήματα και ασθενική διάνοια ή έναν συνειδητό κακούργο, από έναν εξελιγμένο άνθρωπο με ανεπτυγμένη ηθική συνείδηση και αγνό χαρακτήρα, που έμφυτα αποστρέφεται το κακό; Η κολοσσιαία αυτή διαφορά μπορεί να εξηγηθεί μόνον με την διαφορετική ηλικία των ψυχών και το πλήθος των ενσαρκώσεων.

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΑΚΑΣ, φυσικός και πτυχιούχος της νομικής

(απόσπασμα) https://lykomidis.wordpress.com

------------------------------------------

ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΨΥΧΗ – ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Οι άρρητες γνώσεις των προγόνων μας σχετικά με τη μετενσάρκωση και επαναγέννηση, σύμφωνα με τον συμπαντικό νόμο, θα μας βοηθήσουν να απαλλαγούμε από τις αυταπάτες του υλισμού και να ασχοληθούμε με τις υπερβατικές και ψυχολογικές αναζητήσεις μας. Η μετενσάρκωση ή επαναγέννηση, ήταν Αρχαία Ελληνική δοξασία και κοσμικός νόμος για τις περισσότερες θρησκείες της ανατολής.

Αν πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος είναι η κορωνίδα και η τελειότητα του σύμπαντος, τότε είμαστε παράλογοι και εκτός πραγματικότητας. Η χριστιανική θρησκεία διδάσκει ότι η ψυχή εμφανίζεται από το πουθενά, ότι έχει μόνο ένα στιγμιαίο παρόν και ένα άπειρο μέλλον, καταστρατηγώντας όλους τους νόμους δημιουργίας των όντων με παρελθόν- παρόν- μέλλον. Η χριστιανική θρησκεία στα αρχικά της στάδια, δεχόταν τη μετενσάρκωση, μέχρι τον έβδομον αιώνα. Επειδή όμως ήθελε τον απόλυτο έλεγχο της ψυχής των πιστών και χωρίς αντιρρήσεις, αφόρισε κάθε αντίθετη ιδεολογία και νόμισε πως έλυσε το πρόβλημα της. Χρειάστηκαν πολλοί άγιοι [!!!] ιεράρχες και εφτά τρισαναθέματα της Ζ' οικουμενικής συνόδου για να αφανίσουν τη δοξασία της μετενσάρκωσης, που είναι παγκόσμιος νόμος.

Το να αρνούμαστε τη μετενσάρκωση μόνο από θρησκευτικό φανατισμό δεν προάγουμε την αλήθεια, γιατί ολόκληρη η φύση που μας περιβάλλει αναγεννάται συνεχώς.

……………………..

Αυτός που πρόκειται να επαναγεννηθεί προεπιλεγεί τους γονείς του με προσοχή και πάντα σε συνεννόηση μαζί τους, για να σχηματίσουν τη μορφή που αυτός ο ίδιος έχει επιλέξει.

Η επαναγέννηση σε πεδία αραιώσεων γίνεται από την επιθυμία της οντότητας να ανανεώσει το ενεργειακό περίβλημα της ψυχής της.

Η επαναγέννηση του ανθρώπου συντελείται με την εκπομπή νιονικής ενέργειας του εγκεφάλου των δύο γονέων, πάνω στο αιθερικό πεδίο. Εμφανίζονται δύο έντονες κυανές φλόγες οι οποίες ενώνονται μεταξύ τους μόλις γίνει εκπομπή της νιονικής ενέργειας του προς αναγέννηση ανθρώπου. Τότε εμφανίζεται μια τρίτη πιο έντονη φλόγα που είναι η μέλλουσα να αναγεννηθεί ψυχή. Πάνω σε αυτή προβάλλεται όλο το αρχείο νόησης των γονέων και του μελλοντικού τέκνου με νιονικές ακτίνες. Μέσα από την τριπλή φλόγα και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, εμφανίζεται το υπερβατικό σώμα του νεογέννητου τέκνου το οποίο πρέπει να βιώσει μια μικρή περίοδο προσαρμογής στις συνθήκες του ενεργειακού πεδίου που ζει και κατόπιν συνεχίζει να ζει κανονικά τη ζωή του.

 Στις περιπτώσεις αυτές το άτομο γεννιέται σοφό, γιατί έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει στη νέα του ζωή όλες τις εμπειρίες του παρελθόντος που βρίσκονται καταχωρημένες στην ουδετέρα υπόφυση του δικού του εγκεφάλου, αλλά και των γονέων του και τις οποίες κληρονόμησε.

Μπορεί πριν αναγεννηθεί να παραδίδει στο κοσμικό αρχείο φύλαξης όλο το αρχείο των ασχολιών της ζωής του και να το παραλαμβάνει με την αναγέννηση του ώστε να είναι σε θέση να συνεχίσει τις ίδιες ασχολίες στη νέα του ζωή εφ' όσον το επιθυμεί.

Τον ίδιο τρόπο δημιουργίας εφαρμόζουν πολλοί εξωγήινοι ανεπτυγμένοι πολιτισμοί τους σύμπαντος, που έχουν μελετήσει τον τρόπο αναγέννησης των υπερβατικών οντοτήτων.

Καθένας από εμάς πολλές φορές έχει βιώσει τις δικές του εμπειρίες που βρίσκονται έξω από τα όρια αντίληψης των αισθήσεων του. Η παραπάνω επαναγέννηση δεν έχει καμία σχέση με τη γέννηση που γνωρίζουμε εμείς σήμερα και ίσως στο κοντινό μέλλον να γίνει μια γήινη πραγματικότητα. Μοιάζει περισσότερο με στιγμή προσμονής και άφιξης αγαπημένου επισκέπτη που έλειπε σε ταξίδι, παρά με γέννηση ανθρώπου.

 Όλα αυτά γράφονται για να κατανοήσουμε την ψυχή μας και να τη βοηθήσουμε στην άνοδο της στον φωτεινό κόσμο του σύμπαντος, για να μην βρεθεί άστεγη. Το υλικό σώμα δεν θεωρείται σπουδαίο τμήμα του συμπαντικού οργανισμού, αλλά μόνο η ψυχή. Εμείς του δώσαμε μεγάλη αξία γιατί πολώσαμε την ύπαρξη μας στην ύλη και αδιαφορήσαμε για το πνεύμα

Ο θάνατος δεν είναι εχθρός του ανθρώπου, είναι ο ευεργέτης του σώματος και ο Λυτρωτής της ψυχής. Είναι η πνευματική μεταφορά από τον υλικό κόσμο στον επόμενο ανώτερο κόσμο ύπαρξης. Είναι η ανανέωση της ψυχής για την αρχή μιας νέας ζωής. Οδηγεί την ψυχή στα φωτεινά πεδία ή τη δοκιμασία μέχρι τη νέα ενσάρκωση της.

 Ο θάνατος διαφοροποιεί μόνο την υλική υπόσταση του ανθρώπου, αφού η ψυχή έρχεται από την αιωνιότητα, περνά στην υλική ζωή και φεύγει για την αθανασία. Είναι αθάνατη εμποτισμένη από τη θεία ουσία του Όλου Φωτός .

Η ψυχή είναι ο μόνος αληθινός εαυτός του ανθρώπου, που τον φέρνει σ' επαφή με το Δημιουργό. Με το θάνατο του σώματος η ψυχή αφυπνίζει μνήμες. Ενεργοποιεί τις δυνάμεις της. Πολλαπλασιάζει τις γνώσεις χωρίς μάθηση. Αναζητά το παρελθόν της και αναγνωρίζει ότι είχε ξεχάσει με την ενσάρκωση της. Εντάσσεται εκεί που ανήκει αν δεν τη βαραίνουν τύψεις και ενοχές όπου απαιτείται χρόνος μεταμέλειας και εξιλέωσης.

Η ψυχή είναι ενέργεια που καλύπτει κάθε κύτταρο του ανθρώπινου σώματος. Ο θάνατος συμπυκνώνει την ψυχή που είναι το σύνολο ενέργειας των κυττάρων και έχει φωτοφόρα μορφή , αφού είναι δημιούργημα του φωτός. Όλα τα κύτταρα του σώματος δεν πεθαίνουν ταυτόχρονα · παραμένουν για λίγο διάστημα εστίες φωτός της ψυχής σε μια προσπάθεια της να επαναφέρει το σώμα στη ζωή. Η ψυχή δε μετατρέπεται σε ύλη κι ας είναι ενέργεια, μπορεί να εισχωρεί σε υλικά σώματα και να τα ενεργοποιεί, μεταφέροντας τη θεία πνοή σ ' αυτά.

'Όταν η ψυχή εγκαταλείπει το σώμα, μετατρέπεται σε φωτεινό στρόβιλο, που δε σας επιτρέπει η ατέλεια των αισθήσεων σας να τον ιδείτε. Ο θάνατος απλά προδικάζει τη δημιουργία ενός άλλου υλικού σώματος με τα στοιχεία της ψυχής του παλαιού, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί σαν όχημα μεταβίβασης στο υλικό πεδίο. Όχι βέβαια υποχρεωτικά στη Γαία.

Ο θάνατος οδηγεί στην αιωνιότητα και την αθανασία , τις ψυχές εκείνες που με την ενσάρκωση τους ανέβηκαν στα ανώτερα πεδία και συντονίστηκαν στις υψηλότερες συχνότητες του Όλου Φωτός.

Οι ενσαρκώσεις της ψυχής αποτελούν προσπάθειες βελτίω σης της και ανόδου, κατατείνοντας στην τελείωση της. Το εφαλτήριο για την τελείωση της είναι η αγάπη που την εκτοξεύει μέχρι το θείο με το οποίο προσπαθεί να συνενωθεί , και από το οποίο προέρχεται. Γεννιέται αγαθή, μεταβάλλεται από την κακία και τα υλιστικά ερεθίσματα, τα οποία τη μεταμορφώνουν σε εχθρό του κόσμου και του εαυτού της. Είναι ωραία ή άσχημη από τις εκδηλώσεις του υλιστικού σώματος, των αισθήσεων, το καλό ή το κακό, το δίκαιο ή το άδικο, ανθρώπινες αντιλήψεις που έρχονται με τη ζωή και φεύγουν με το θάνατο, που τη μεταφέρει στα επίπεδα της συμπαντικής πραγματικότητας.

Όταν η ψυχή εγκαταλείπει το νεκρό σώμα είναι συμπυκνωμένη σε ενεργειακό σκεπτόμενο σύνολο. Στον αστερισμό των Ταρτάρων (Κάνωπος με δική μας ονομασία) υπάρχουν ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία διπλής πολικότας (κόλαση με δική μας ονομασία) στα οποία εγκλωβίζεται η ψυχή των κακών ανθρώπων, όπου αναδύονται μνήμες, τύψεις και φοβίες, που είναι καταχωρημένες στην ουδέτερα υπόφυση του εγκεφάλου, και παρέχεται ο χώρος και ο χρόνος για μεταμέλεια, περισυλλογή και εξιλέωση, μέχρι την εντολή της νέας ενσάρκωσης.

Ο χρόνος αναμονής για νέα ενσάρκωση δεν μπορεί να ξεπερνά την διάρκεια του ψυχογονικού χρόνου (6 χ 6 χ 6 = 6 εις την τρίτην =216) που είναι ο χρόνος δοκιμασίας αλλά και ο χρόνος των γονέων οι οποίοι δεν ενσαρκώνονται αν δεν υποδεχθούν τη ψυχή και του τελευταίου παιδιού τους. Αν ένας νέος πεθάνει πριν τον πατέρα του, τότε την ψυχή του την παραλαμβάνουν υπερβατικές οντότητες εντεταλμένες για το σκοπό αυτό. Οι αγνές ψυχές , αυτές που είχαν συντονισθεί με τους κραδασμούς του Όλου Φωτός, μεταβαίνουν στο σημείο τομής όλων των παραλλήλων του Ωρίωνα (ΝΕΒ ULA-42) και ανάλογα με το βαθμό τελείωσης δίνεται και η εντολή ενσάρκωσης ή ανόδου. Οι ψυχές των παιδιών και των νέων ατόμων μπαίνουν αμέσως στην κατάσταση αναμονής για ενσάρκωση.

Οι ψυχές που καταλήγουν στο σημείο τομής όλων των παραλλήλων, αναγνωρίζονται μεταξύ τους · δεν υπάρχουν βαθμοί συγγένειας γιατί όλες είναι αδελφές ψυχές  και αναπέμπουν ύμνους και ευχαριστίες στο Όλον Φως. Οι σχέσεις δεσμού των ψυχών μεταφέρονται και στις ενσαρκώσεις σαν συμπάθεια , φιλία, έρωτας και αγάπη.
Οι καταξιωμένες ψυχές οδεύουν στα νιονικά πεδία φωτός και αναζητούν το Υπέρλαμπρο φως του Δημιουργού. Ο χρόνος και οι αποστάσεις δεν έχουν νόημα για τη ψυχή που κινείται με την ταχύτητα της σκέψης , λάμπει σαν το φως του ήλιου και αναζητά την αιώνια πηγή φωτός.

Η ενεργειακή δομή των ψυχών των γονέων βρίσκεται σε συνεχή επαφή με αυτή των τέκνων τους , είτε ο γονέας ζει, είτε έχει πεθάνει.

Η εντολή μετενσάρκωσης δεν δίδεται υποχρεωτικά για τη Γαία, μπορεί να δοθεί και για άλλους πλανήτες , γαλαξίες ή σύμπαντα μετά από επιθυμία της ψυχής.
Οι πολύ κακές ψυχές (κακούργες ψυχές) δεν είναι αθάνατες · δεν ενσαρκώνονται ξανά, αποσυντίθενται, κονιορτοποιούνται, χάνονται στο διάστημα, αφού η κακία εξανεμίζει και το τελευταίο ίχνος ενεργείας που απαιτείται για τη συγκόληση και συνοχή των μορίων της. Μόνο η ύλη και τα μηνύματα των αποστατών εκτρέπουν τη ψυχή από τη φωτοφόρα οδό του Δημιουργού.

Το κείμενο αποτελείται από αποσπάσματα που προέρχονται από τα βιβλία του στρατηγού και συγγραφέως κ. Γερ. Καλογεράκη, «Η Υπέρτατη Μύηση» και «Η Διαθήκη Του Προμηθέα», εκδ. Δίον. Περισσότερες γνώσεις και πληροφορίες (σε παγκόσμια αποκλειστικότητα), στα βιβλία του στρατηγού.

-------------------------------

 ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΟΞΑΣΙΑ;;;

Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ο Χριστιανισμός αποδεχόταν την ύπαρξη της μετενσάρκωσης. Για τους χριστιανούς θεολόγους, όπως για τον Ωριγένη, τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό, τον Βασιλίδη και άλλους, η Μετενσάρκωση ήταν - ως τον 6ο αιώνα- ΜΙΑ ΑΔΙΑΦΙΛΟΝΙΚΗΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ. Ακόμα η ύπαρξή της επιβεβαιώθηκε στην Ιερή Σύνοδο της Χαλκηδόνας, το 451.

Για πολιτικούς όμως λόγους και για να δικαιολογήσει ανεμπόδιστα τη θεία προέλευση της βασιλικής της εξουσίας (την οποίαν η ύπαρξη της μετενσάρκωσης και του κάρμα ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΣΑΝ ΠΡΩΗΝ ΕΤΑΙΡΑΣ), Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΘΕΟΔΩΡΑ, ΠΑΡΑΚΙΝΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ ΤΗΣ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟ, ΣΥΓΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ «ΠΕΜΠΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ» ΤΟ 553 ΚΑΙ ΜΕ ΔΟΛΙΟ ΤΡΟΠΟ ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 165 ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΗΡΥΞΟΥΝ ΩΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ.

Εκμεταλλευόμενη την αυτοκρατορική εξουσία κατάφερε να επιβληθεί και να καταδικάσει ως «αιρετικούς» όσους δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις της.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΟΞΑΣΙΑ. Επειδή έτσι αποφάσισε η αυτοκράτειρα Θεοδώρα. ΟΜΩΣ… ΟΙ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΥΤΕ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ, ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΘΝΗΤΩΝ.

ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΟΡΦΙΚΟΥΣ, Η ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΧΕΙ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ, η οποία αποκτάται από τας εμπειρίας του συνόλου των βίων ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΠΙΣΤΗ ή ΔΟΓΜΑ. (Αλτάνη)
Σκοπός της ύπαρξης του Νόμου της Μετενσάρκωσης, όπως εξάλλου και κάθε άλλου ρυθμού της φύσης, είναι η τελειοποίηση του όντος, να γίνεται δηλαδή όλο και πιο λεπτό, όλο και πιο αγνό, εξαγνισμένο από τις απατηλές καταστάσεις της ύλης και των κατωτέρων τάσεων, που το σκλαβώνουν μέσα στην άγνοια και τον πόνο.
Μέσα από τις διαδοχικές μετενσαρκώσεις το ανθρώπινο πνεύμα τελειοποιείται, αποκτά διάφορες αναγκαίες εμπειρίες και γνώσεις και ανυψώνεται όλο και περισσότερο προς την πηγή του Πνευματικού Φωτός, τον Παγκόσμιο Νου, από τον οποίο έχει αποσπαστεί.
Χωρίς την ύπαρξη του Συμπαντικού Νόμου της Μετενσάρκωσης, δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης τα Ιερά Ελευσίνια Μυστήρια και όλα τα Αρχαιοελληνικά Μυστήρια.

Φυσικά η γνώση περί Μετενσάρκωσης, είναι αντίθετη με το ισχύον δόγμα διότι με την άγνοια του Συμπαντικού αυτού Νόμου συντηρείτε η αιώνια κόλαση…Δεν χρειάζεται νομίζω περεταίρω ανάλυση αυτό.

Ο ΩΡΙΓΕΝΗΣ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ "ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΗΡΞΑΝ".
Τα περί αναστάσεως είναι «φληναφήματα αυτών που δεν έχουν εσωτερικές εμπειρίες και χρησιμοποιούν την ανθρώπινη λογική για πράγματα που δεν υπάγονται στο φυσικό πεδίο γνώσης».
«Οι ψυχές,» έλεγε, "προϋπήρξαν σε άλλους πνευματικούς κόσμους και μετά από έναν μεγάλο αριθμό ενσαρκώσεων, θα ξαναεπιστρέψουν σ' αυτούς τους ανώτερους κόσμους. Αυτά που λεω, έλεγε στους μαθητές του, δεν είναι η προσωπική μου γνώμη, είναι η πραγματικότητα».
Ο Ωριγένης καταδικάστηκε γι αυτές του τις ιδέες, από την Πέμπτη Οικουμενική Σύνοδο, το 553.

(Αποσπάσματα από παλαιότερες σχετικές αναρτησεις)

Μετενσάρκωση: Τρία σημάδια ότι έχετε ζήσει ξανά...

«Παλιά ψυχή». Όλοι έχουμε ακούσει τον όρο αυτόν για ανθρώπους που έχουν βιώσει προηγούμενες ζωές. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να ανήκετε σε αυτή την κατηγορία;

ΣΤΑ Ηθικά Ευδήμεια (Α 1215b, 25-30) ο Αριστοτέλης αναρωτιέται αν υπάρχει έστω κι ένας έξυπνος άνθρωπος που θα ήθελε να ξαναγυρίσει σ’ αυτήν εδώ τη ζωή για δεύτερη φορά. Γιατί, όπως λέει, υπάρχουν χίλια-δύο δυστυχήματα, πόνοι, ασθένειες, βάσανα και αγωνίες, τις οποίες ο άνθρωπος, αν είχε εξαρχής δυνατότητα επιλογής, αναμφίβολα θα απέφευγε. Αν στους κινδύνους και τις δοκιμασίες προσθέσει κάποιος και το χρονικό διάστημα που ζει σαν ανόητο παιδί, τότε «το μη είναι, κρείττον είναι του ζην», δηλαδή είναι προτιμότερο να μην υπάρχει από το να υπάρχει.

Μέσα σε λίγες γραμμές, ο Σταγειρίτης συνοψίζει τη μετενσάρκωση ή παλιγγενεσία (όπως αποκαλούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες τη δεύτερη γέννηση), αλλά και τους αδήριτους νόμους (κάρμα) που σπρώχνουν τον άνθρωπο σε μια νέα γέννηση ύστερα από το θάνατο του φυσικού φορέα.

Αυτός είναι ο “δεύτερος θάνατος” για τον οποίο μιλούν τα βιβλία του εσωτερισμού, όταν λένε ότι ναι μεν η ψυχή επιβιώνει μετά το θάνατο, αλλά μετά ακολουθεί ένας δεύτερος θάνατος, δηλαδή μια νέα γέννηση σε ένα νέο σώμα.

Πιο κάτω (Α 1216a, 5) ο Αριστοτέλης σημειώνει ότι στο διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο γεννήσεις, ο άνθρωπος κοιμάται, όπως τα παιδιά στους μητρικούς κόλπους, πέφτοντας σε κατάσταση ληθαργική. Και το διάστημα αυτό (από το θάνατο έως τη νέα γέννηση) διαρκεί χίλια ή περισσότερα χρόνια.

Παλιοί και νέοι άνθρωποι

Επομένως δεν είναι τυχαίο που πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι έχουν ζήσει ξανά στο παρελθόν. Και αυτοί μεν που έζησαν στα χρόνια του προηγούμενου μεγάλου πολιτιστικού κύκλου, που είναι γνωστός ως “Ατλάντειος” ή “Ατλαντικός πολιτισμός”, είναι οι έμπειρες και παλιές ψυχές που δείχνουν ένα έντονο ενδιαφέρον για την πνευματικότητα∙ εκείνοι δε που γεννήθηκαν στα χρόνια της σημερινής Άριας φυλής, είναι λιγότερο έμπειροι και δεν έχουν ιδιαίτερα ψυχικά χαρίσματα. Όταν ήθελαν να αναφερθούν σε έναν τέτοιο άνθρωπο, οι Ρωμαίοι (οι οποίοι, όπως και οι Αρχαίοι Έλληνες, ανήκαν στον Ατλάντειο κύκλο), τον αποκαλούσαν novus homo, δηλαδή νέο άνθρωπο, νέα ψυχή.

Παλιά ή νέα, η ψυχή όταν ενδύεται ένα νέο σώμα δεν θυμάται τίποτε από τα περασμένα, γιατί ξεκινά από την αρχή μια νέα ζωή. Σε αυτό τον κανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις.

Σε σπάνιες περιπτώσεις και για ειδικούς λόγους, κάποιος μπορεί να “θυμηθεί” μια ή περισσότερες από τις προηγούμενες ζωές του μέσα από διαυγή και ζωντανά όνειρα που παρέχουν απτές αποδείξεις μιας προηγούμενης παρουσίας, ή μέσα από τροποποιημένες καταστάσεις συνείδησης, ξαναζώντας ορισμένες σκηνές εκείνης της παρουσίας.

Αυτό πιθανόν να γίνεται για να συνειδητοποιήσουν λάθη και παραλείψεις εκείνης της ενσάρκωσης, ώστε να μην τα επαναλάβουν και να πάνε παρακάτω. Αλλά είτε έτσι είτε αλλιώς, αν αισθάνεται κάποιος ότι έχει ξαναζήσει στο παρελθόν –αυτό φαίνεται κι από την αγάπη του για μια ορισμένη ιστορική περίοδο– είναι πιθανό να βρίσκεται ξανά στη ζωή βάσει ενός σχεδίου.

Ίσως ξαναγεννήθηκε για να βοηθήσει άλλους ανθρώπους να εξελιχθούν, για να εκπληρώσει το κάρμα του ή για να αναπτυχθεί ως ψυχή. Όποια και αν είναι η αιτία, βρίσκεται εδώ διανύοντας μια πορεία.

Διαβάστε λοιπόν τα τρία σημάδια που μπορεί να σας αποκαλύψουν αν έχετε μετενσαρκωθεί σε αυτή τη ζωή:

Οι τρεις ενδείξεις ή σημάδια που ακολουθούν θα σας βοηθήσουν να ανακαλύψετε αν έχετε ζήσει ξανά σε αυτόν εδώ τον πλανήτη.

1. Η ζωή σας είναι γεμάτη μαθήματα

Εξ απαλών ονύχων, η ζωή σας ήταν γεμάτη από μαθήματα. Είτε έχετε περάσει από έντονες συναισθηματικές καταστάσεις είτε είστε πολύ στοχαστικοί από τη φύση σας και παίρνετε διδάγματα από οποιαδήποτε κατάσταση κι αν υπάρχει στη ζωή σας.

Από νεαρή ηλικία, είχατε συνεχώς εμπειρίες, πολλές φορές με τη μορφή δοκιμασιών, οι οποίες σας προκαλούσαν να αναλογιστείτε αυτά που συνέβαιναν γύρω σας και να εξελιχτείτε.

Άλλοι άνθρωποι φαίνεται να ζουν τη ζωή τους σαν να πετάνε με αυτόματο πιλότο, αλλά εσείς έχετε δοκιμαστεί τουλάχιστον μία ή δύο φορές στη ζωή σας. Και γι’ αυτό έχετε αποκτήσει αρκετή σοφία και μπορείτε να προσφέρετε βοήθεια και πνευματική στήριξη σε άλλους ανθρώπους. Διότι πολλοί άνθρωποι, λόγω ανειλημμένων οικογενειακών και μη υποχρεώσεων, απορροφούνται τόσο πολύ από την καθημερινότητα, ώστε όταν τελειώνουν με αυτές και βρίσκονται μόνοι, ανακαλύπτουν ότι έχουν χάσει το δρόμο τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους στέκεστε αρωγοί και τους βοηθάτε να συνδεθούν ξανά με τον χαμένο τους εαυτό.

Έχοντας δοκιμαστεί αρκετά, έχετε αρχίσει να βλέπετε τις δυσκολίες σαν ευκαιρίες για να εξελιχτείτε και έτσι τις αντιμετωπίζετε πλέον τελείως διαφορετικά και ψύχραιμα. Αυτό συμβαίνει επειδή έχετε μετενσαρκωθεί προκειμένου να εξελιχτείτε ως ψυχή και να βοηθήσετε και άλλους. Ήδη έχετε αρχίσει και βλέπετε ότι οι προκλήσεις που συναντάτε αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου.

Έτσι, η ζωή σας έχει περισσότερους προβληματισμούς και ευκαιρίες πνευματικής ανάπτυξης από ένα άλλο, πιο “ευτυχισμένο” άτομο, γιατί ήρθατε εδώ με τη νοοτροπία να αντιμετωπίσετε τη ζωή σαν ένα σχολείο, αρχικά σαν μαθητής αργότερα σαν φορέας φωτός. Δεν έχετε έρθει για να οικοδομήσετε μια ζεστή φωλιά για τον εαυτό σας και στη συνέχεια να πεθάνετε. Ήρθατε εδώ με την αποστολή να εξελιχτείτε.

2. Δεν ξεγελιέστε εύκολα

Δεν είστε αφελείς. Έχετε ξαναζήσει στη Γη και γι’ αυτό μπορείτε να αποκρυπτογραφείτε τις ψυχολογικές καταστάσεις των άλλων. Δεν είστε τόσο επιρρεπείς στην πλύση εγκεφάλου όσο άλλοι άνθρωποι και αυτός είναι ο λόγος που δυσκολεύεστε να παίρνετε στα σοβαρά τις “ειδήσεις” που ακούτε.

Μπορείτε να καταλάβετε αν κάποιος κοροϊδεύει και δεν είναι αυτό που δείχνει και μπορείτε να “διαβάζετε” τα υποσυνείδητα μηνύματα μιας κατάστασης. Αυτά δηλαδή που λέγονται ή εννοούνται “κάτω από το τραπέζι”.

Μπορείτε να “δείτε” μέσα από τους ανθρώπους και να καταλάβετε τις πραγματικές προθέσεις και επιθυμίες τους, κάτι που δυσκολεύει τους άλλους να σας “παραμυθιάσουν”. Δεν έχει ο καθένας αυτό το μοναδικό χάρισμα να βλέπει πίσω από τα φαινόμενα και αυτό ενδεχομένως να οφείλεται στο ότι έχετε έναν διαφορετικό γενετικό κώδικα από τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Από νεαρή ηλικία, ήσασταν σε θέση να καταλαβαίνετε τους άλλους σε μεγάλο βαθμό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχετε ζήσει αρκετές ζωές στο  παρελθόν και είστε εξοικειωμένοι με τα διαφορετικά ψυχολογικά παιχνίδια που συνηθίζουν να παίζουν οι άνθρωποι. Έτσι, μπορείτε να αναγνωρίσετε τα σημάδια τους, όταν τα συναντάτε, ξεχωρίζοντας την ήρα απ’ το στάρι, αλλά και βλέποντας με μια ματιά το μέλλον τους, κάτι που δεν μπορούν να κάνουν οι ίδιοι.

3. Έχετε τη λαχτάρα της “επιστροφής στο σπίτι”

Μπορεί να μην ξέρετε πού βρίσκεται το “σπίτι” σας αυτή τη στιγμή, αλλά ξέρετε ότι δεν βρίσκεται εδώ. Ξέρετε κάπου βαθιά μέσα στην ψυχή σας, ότι ο πλανήτης Γη δεν είναι ο τελικός προορισμός σας.

Επειδή ξέρετε ότι η Γη δεν είναι πραγματικά το σπίτι σας, νιώθετε μόνος και ξένος. Τίποτε δεν σας αντιπροσωπεύει και κατά καιρούς σας πιάνει μελαγχολία και μια μεγάλη νοσταλγία για όλα αυτά που ζήσατε στο παρελθόν.

Πού βρίσκεται το σπίτι σας; Μπορούμε να το ονομάσουμε ουρανό, κόσμο των πνευμάτων ή μια άλλη Γη, αλλά ανεξάρτητα από το όνομα που θα του δώσουμε, ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι ο αληθινός τόπος σας, ο τόπος καταγωγής σας, βρίσκεται σε μια σφαίρα πέρα από τον υλικό κόσμο.

Μπορεί να βλέπουμε όλοι τη Γη σαν το σπίτι μας, αλλά για εσάς που έχετε πραγματοποιήσει αρκετά ταξίδια από και προς τον μυστικό κόσμο των πνευμάτων, ξέρετε πού πραγματικά ανήκετε.

Μπορεί να μην είστε σε θέση να το εξηγήσετε ξεκάθαρα και ίσως το μυαλό σας να μην μπορεί ακριβώς να το καταλάβει, αλλά η ψυχή σας λαχταρά την οικεία ατμόσφαιρα του σπιτιού που σας λείπει.

Μπορεί να οφείλετε πολλά σ’ αυτούς που σας μεγάλωσαν, αλλά νιώθετε ότι αυτοί δεν είναι οι γονείς σας. Έχετε έρθει από μακριά, ένας μοναχικός ταξιδιώτης του σύμπαντος, από ένα μέρος όπου εκεί βρίσκονται οι αληθινοί γονείς σας, τα μέλη της οικογένειάς σας και οι φίλοι σας. Ήσασταν μαζί τους προτού έρθετε εδώ και σας περιμένουν να επιστρέψετε, μετά την ολοκλήρωση της αποστολής σας σε αυτή τη ζωή.

Από τον Αντώνη Κυριαζή

https://www.youmagazine.gr

-----------------------------------

Σημάδια πως είσαστε παλιά ψυχή

ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Οι αρχαίοι διανοητές εξετάζουν το φυσικό σώμα του ανθρώπου όχι ως κάτι ξεχωριστό, όπως κάνει η  σύγχρονη επιστήμη (ανατομικά, βιολογικά, φυσιολογικά), αλλά πάντοτε σε σχέση με την ψυχή που εδρεύει σε αυτό. Χάρη στην ψυχή, το σώμα κινείται, λειτουργεί, ζει. Είναι απλά το όργανο που αυτή χρησιμοποιεί. Σώμα χωρίς ψυχή είναι αδιανόητο. Για τους Πυθαγόρειους και Πλατωνικούς η λέξη άνθρωπος σήμαινε κάτι πολύ περισσότερο από τον ορατό άνθρωπο και, στην κυριολεξία, με τον όρο αυτόν εννοούσαν αποκλειστικά τον άνθρωπο, ως το πνεύμα και την ψυχή την ενσαρκωμένη προσωρινά στο ανθρώπινο σώμα. «άνθρωπος εστί ψυχή σώματι χρωμένη» (Πλάτων, Τιμαίος 42 D, Φαίδων 111 Α).

 Η ψυχή έλκει την καταγωγή της από το νοητικό πεδίο, για να εκδηλώσει την διαπλαστική και οργανική της ικανότητα. Κατέχει διάμεση θέση μεταξύ νοητού και αισθητού και έρχεται να εμψυχώσει τα σώματα, γεννώντας τον χώρο και τον χρόνο. Αποτελεί τμήμα της παγκόσμιας ψυχής του κόσμου η οποία μερίζεται σε ατομικές ψυχές, με σκοπό την απόκτηση της εμπειρίας του υλικού πεδίου.

Το θέμα της μετενσάρκωσης απασχόλησε τον Πυθαγόρα και αποτέλεσε σπουδαίο έρεισμα για την ηθική και θρησκευτική του δοξασία. Επειδή, όμως, το πρόβλημα της επιβίωσης της ψυχής και της μελλοντικής της σταδιοδρομίας ανάγεται σε πνευματικές σφαίρες και προϋποθέτει πνευματική εξέλιξη, πρέπει να απασχολούσε μόνον τους μαθητές ανώτερου βαθμού, αυτούς που ήδη είχαν μυηθεί στην όλη κοσμοθεωρία και βιοθεωρία του μεγάλου φιλόσοφου. Επομένως, πρέπει να ήταν μυστική και να μην την κοινοποιούσαν στον λαό. Το σημαντικό όμως αυτό θέμα, αναπτυσσόταν ασφαλώς τόσο στους «ακροαματικούς» όσο και στους ανώτερους μυητικούς βαθμούς. Κι όπως είναι φυσικό, στους πρώτους από εξωτερικής πλευράς, ενώ στους άλλους από εσωτερικής.

Το θέμα της μετενσάρκωσης ήταν διαδεδομένο σε όλα τα στρώματα του λαού με μορφή εξωτερικών μύθων που περιλάμβαναν στοιχεία δεοντολογικά.

Την θεωρία της μετενσάρκωσης διδάχθηκε ο Πυθαγόρας από το δάσκαλό του Φερεκύδη τον Σύρο, ενώ πολλοί υποστηρίζουν ότι την αποκόμισε από τον Ορφισμό, στα μυστήρια του οποίου είχε μυηθεί.

Γιατί η ψυχή εγκαταλείπει την ευδαιμονία της και έρχεται να δοκιμαστεί ενσαρκωμένη σε υλικό σώμα; Ο Πλωτίνος, ο καθαυτό ιδρυτής του Νεοπλατωνισμού απαντά στις Εννεάδες (IV 3,14) ότι, αν παρέμενε στο νοητό κόσμο η ψυχή, θα διατελούσε σε αδράνεια, χωρίς να μπορεί να προσφέρει τίποτα στην καθολική εξέλιξη, αλλά ούτε και η ίδια θα εμπλουτιζόταν με την πείρα που της είναι αναγκαία για να δράσει.
Μέσα από τις δοκιμασίες στoν υλικό κόσμο, κινητοποιεί και δραστηριοποιεί τις υπάρχουσες γνώσεις της, εφαρμόζει τις άπειρες δυνατότητες της και επανέρχεται πιο ισχυρή και τελειότερη από όσο ήταν πριν κατέλθει.
Ο ίδιος συνεχίζει, υποστηρίζοντας ότι, ακόμα κι αν η κάθοδος της ψυχής σε ένα σώμα θεωρηθεί αναγκαιότητα της παγκόσμιας οργάνωσης ή λειτούργημα και όχι τιμωρία, δεν παύει να είναι για την ψυχή μια μεγάλη δοκιμασία από την οποία αυτή πρέπει να βγει νικήτρια. Εξαρτάται, λοιπόν, από την ενσαρκωμένη ψυχή αν η δοκιμασία της θα είναι ωφέλιμη και αποδοτική για την εξέλιξή της.  Ο Πλωτίνος παρατηρεί ότι όλες οι ψυχές δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο στη δοκιμασία της ενσάρκωσης. Μερικές υποκύπτουν στο κακό και στην αδικία.

Ο Ολυμπιόδωρος (σχόλια Φαίδωνα του Πλάτωνα) περιγράφει την κάθοδο της ψυχής με θαυμαστό τρόπο: «Η ψυχή κορικώς κατέρχεται (σ.σ. με τον τρόπο της Περσεφόνης) σε γένεση, (σ.σ. Κόρη είναι το όνομα της Περσεφόνης), μερίζεται όμως από τη γένεση Διονυσιακώς, τοποθετείται στο σώμα Προμηθεϊκώς, άρα απελευθερώνεται από τα δεσμά της με τη χρησιμοποίηση της δύναμης του Ηρακλέους, επανασυναρμολογείται σε σύνολο με τη βοήθεια του Απόλλωνος και της Σωτήρος Αθηνάς και εξαγνίζεται με την φιλοσοφική πειθαρχία».

Η σοφία των αρχαίων έκρυβε πίσω από τους μύθους του Ηρακλή, του Οδυσσέα και άλλων που κατέβηκαν στον Άδη και γρήγορα επέστρεψαν από αυτόν, την απελευθέρωση από τη δουλεία της ενσάρκωσης, μέσω της εξαγνιστικής πειθαρχίας. Ο Πρόκλος αναφέρει ότι ο Ηρακλής, εξαγνισμένος με ιερές μυήσεις, πήρε θέση ανάμεσα στους θεούς. Είναι γνωστή η τρομερή κατάσταση της ψυχής του όσο διάστημα ήταν αιχμάλωτος της σωματικής του φύσης.

Ο Πίνδαρος σε ένα απόσπασμα ενός ποιήματος που αναφέρει τον διάλογο του Πλάτωνα Μένων αναφέρει, ότι η Περσεφόνη στέλνει τις ψυχές που δέχθηκε στα βασίλεια του Άδη για κάθαρση, στον πάνω κόσμο ύστερα από εννέα χρόνια. Και ότι από τις ψυχές αυτές προέρχονται μεγαλοφυείς βασιλιάδες και δυνατοί άνδρες τόσο σε δύναμη όσο και σε σοφία.

Ο Εμπεδοκλής ασχολείται με τη θεωρία της περιπλάνησης των ψυχών σε μια σειρά από διασωθέντα αποσπάσματα (Diels, Προσωκρατικοί). Στο απόσπασμα Β 115 λέει ότι, εάν μια ψυχή κηλιδωθεί από πράξη φόνου, επιορκίας ή άλλου εγκλήματος, «ντύνεται» τη μορφή θνητού και περιφέρεται μακριά από την χώρα των Μακάρων και παραδίνεται από το ένα στοιχείο στο άλλο. «Ένας εξ αυτών είμαι κι εγώ, ένας από τους θεούς εξόριστος και περιπλανώμενος, διότι ακολούθησα τις προτροπές της Διχόνοιας», ομολογεί ο ίδιος ο Εμπεδοκλής. Στο απόσπασμα Β 117 ισχυρίζεται ότι υπήρξε νεανίας, κόρη, θάμνος, πτηνό κι άφωνο ψάρι....

Ο Πορφύριος, από τους σημαντικότερους νεοπλατωνικούς φιλοσόφους, αρνείται σε δυο σημεία την πλατωνική θέση, λέγοντας ότι η ανθρώπινη ψυχή δεν μπορεί να τεθεί σε σώμα ζώου, όπως και ότι η ανθρώπινη ψυχή «άπαξ καθαρθείσα», δεν επανέρχεται πλέον σε σώμα ανθρώπου, αλλά ακολουθεί το πεπρωμένο της που είναι η αποθέωση, δηλαδή η εγκατάστασή της σε Μακάρια Πεδία.

Το κείμενο της πινακίδας της Πετηλίας.
Περισσότερα στον τελευταίο  σύνδεσμο
στο κάτω μέρος της ανάρτησης.

Εξαίρεση αποτελούν οι ψυχές των ηρώων που επανέρχονται οικιοθελώς στη Γη και ενσαρκώνονται, για να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους. Τέτοια περίπτωση θεωρεί τον Πυθαγόρα που ενσαρκώθηκε με σκοπό να μεταλαμπαδεύσει την πείρα του στην ανθρωπότητα. Το γεγονός ότι ο Πυθαγόρας μυήθηκε στα διάφορα Μυστήρια δεν αλλάζει την κατάσταση, γιατί έπρεπε να «αναμνηστεί» την αλήθεια που «εν σπέρματι» κατείχε και να προσαρμοστεί στο χώρο και στο χρόνο που γεννήθηκε.

Η νέα ζωή δεν αρχίζει να αναπτύσσεται εκεί ακριβώς που είχε σταματήσει. Δεν επαναλαμβάνει και δεν συνεχίζει μόνον την προηγούμενη επιφανειακή προσωπικότητα και την εξωτερική εμφάνισή μας. Διαδραματίζεται μια αφομοίωση, μια αποβολή, μια ενδυνάμωση και μια αλλαγή των παλιών χαρακτηριστικών και κινήτρων, μια ανακατάταξη της προηγούμενης εξέλιξης και μια επιλογή μελλοντικών στόχων, χωρίς να καρποφορήσει και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εξέλιξης.

Γιατί κάθε γέννηση είναι μια καινούρια αρχή η οποία, αν και στηρίζεται στο παρελθόν, δεν αποτελεί την μηχανική του προέκταση. Η αναγέννηση δεν είναι μια διαρκής επανάληψη, αλλά μια διαδικασία, το μηχανικό μέρος μιας εξελικτικής διαδικασίας.

Σρι Ορομπίντο: "Απλώς και μόνον το γεγονός ότι οι άνθρωποι μιλούν για αναγέννηση και ότι μια τέτοια ιδέα υφίσταται, σημαίνει ότι ένα απόθεμα ψυχικών εμπειριών που σχετίζονται με αυτόν τον όρο θα πρέπει πράγματι να υπάρχει. Η αναγέννηση είναι μια επιβεβαίωση που θα πρέπει να περιλαμβάνεται ανάμεσα στις πιο βασικές για την ανθρωπότητα."... 

http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/03/h-metensarkwsh-sthn-arxaia-ellada.html

_____________________________________

Γιατί σήμερα η μετενσάρκωση θεωρείται αιρετική δοξασία;;;

Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ο Χριστιανισμός αποδεχόταν την ύπαρξη της μετενσάρκωσης. Για τους χριστιανούς θεολόγους, όπως για τον Ωριγένη, τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό, τον Βασιλίδη και άλλους, η Μετενσάρκωση ήταν - ως τον 6ο  αιώνα- μια αδιαφιλονίκητη αλήθεια. Ακόμα η ύπαρξή της επιβεβαιώθηκε στην Ιερή Σύνοδο της Χαλκηδόνας, το 451. Για πολιτικούς όμως λόγους και για να δικαιολογήσει ανεμπόδιστα τη θεία προέλευση της βασιλικής της εξουσίας (την οποίαν η ύπαρξη της μετενσάρκωσης και του κάρμα δεν δικαιολογούσε την περίπτωσή της σαν πρώην εταίρας), η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, παρακινώντας τον σύζυγό της Ιουστινιανό, συγκάλεσε την λεγόμενη «Πέμπτη Οικουμενική Σύνοδο» το 553 και με δόλιο τρόπο επηρέασε τους περισσότερους από τους 165 επισκόπους που ήταν παρόντες για να κηρύξουν ως αιρετικό δόγμα το Νόμο της μετενσάρκωσης.  Εκμεταλλευόμενη την αυτοκρατορική εξουσία κατάφερε να επιβληθεί και να καταδικάσει ως «αιρετικούς» όσους δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις της.

Γι αυτό από τότε μέχρι σήμερα, η μετενσάρκωση θεωρείται αιρετική δοξασία. 

Όμως οι Συμπαντικοί Νόμοι δεν αλλάζουν ούτε καταργούνται από θνητούς.-

Κατά την Ορφικήν Παράδοσιν, Η ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΧΕΙ ΒΑΣΙΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΙΝ, η οποία αποκτάται από τας εμπειρίας του συνόλου των βίων ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΠΙΣΤΙΝ Η ΔΟΓΜΑ.

ΑΛΤΑΝΗ - ΟΡΦΙΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑ EΠΗ - ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΟΙ ΚΥΚΛΙΚΕΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Πινακίδες Ορφικαί, μνήμαι προγονικαί - Μετενσάρκωσις

Μετενσάρκωση και Κοσμική Αρμονία: Ταξίδι προς το Θείο

Σε αυτό το βίντεο, εξερευνούμε τη φιλοσοφία του Πλάτωνα για τη μετενσάρκωση και το αιώνιο ταξίδι της ψυχής προς την τελειότητα και τη σοφία. Μέσα από κάθε νέα ζωή, η ψυχή μαθαίνει, εξελίσσεται και πλησιάζει περισσότερο στην αλήθεια και το θείο. Ανακαλύψτε πώς η μετενσάρκωση δεν είναι απλώς μια διαδικασία γέννησης και θανάτου, αλλά μέρος ενός ευρύτερου κοσμικού σχεδίου.

HellenicVibesGr

----------------------------------

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΗ 

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ - ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Πολλοί έχουν την εντύπωση ότι η ιδέα της μετενσάρκωσης κατάγεται εξ ανατολών και από τις θρησκείες που ήκμασαν σε εκείνη την περιοχή.

Όμως η ιδέα αυτή (σ.σ.: συμπαντικός νόμος), είναι γνωστή στον Ελλαδικό χώρο εδώ και 11000 χρόνια πριν την σημερινή εποχή, από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο.

Αναφέρω απόσπασμα του διαλόγου μεταξύ Ίσιδος και του υιού της Ώρου όπως περιγράφεται μέσα στο βιβλίο ''Λόγος της Ίσιδος στον Ώρο'' , ένα βιβλίο που αποδίδεται στον Ερμή Τρισμέγιστο.

§1. Τις ανάμεσα Γης και ουρανού εκτάσεις που αναφέραμε οι πρόγονοί μας τις ονόμαζαν ζώνες ή στερέωμα ή πτυχές. 

§2. Από κείνα τα ύψη των άξιων ψυχών στέλνονται οι ψυχές για να άρχουν κι όταν αφήνουν το σώμα τους στο οποίο θα έχουν ενσαρκωθεί στη γη ανεβαίνουν και πάλι στις πρώτες τους υψηλές ουράνιες χώρες ανάλογα με την δράση τους στην γη.

§3. Στην ανώτερη Ζώνη ψυχικής ζωής είναι οι δορυφόροι των Θεών (οι υπηρέτες), ο ψυχο-ταμίας (ο διευθυντής της Ζώνης), και ο ψυχοπομπός. Ο ψυχοπομπός είναι ο αποστολέας κι ο διατάζων των ενσωματωμένων ψυχών. Κι ο μεν ψυχο-ταμίας, κρατά τις ψυχές, ο δε ψυχοπομπός προωθεί τις ψυχές από τη γη στους τόπους της αποστολής των σύμφωνα με τους Θείους νόμους. 

§4. Αυτή είναι η φύση των πραγμάτων αυτών που γίνονται η οποία είναι το αγγείο της γέννεσης ο σκηνοποιός. Και των μεν οξέων ψυχών οξέα γίνονται και τα σώματα στα οποία ενσαρκώνονται, οι βραδείες αποκτούν βραδεία σώματα, οι νωθρές νωθρά, οι δυνατές δυνατά, οι δόλιες δόλια κ.λ.π.

https://skafidaszaxos.blogspot.com

ΝΑΥΣΙΝΟΟΣ: ΕΡΩΣ & ΑΝΤΕΡΩΣ - ΕΛΕΝΗ ΩΡΕΙΘΥΙΑ ΚΟΥΛΙΖΑΚΗ

 ΝΑΥΣΙΝΟΟΣ: ΕΡΩΣ & ΑΝΤΕΡΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΩΡΕΙΘΥΙΑ ΚΟΥΛΙΖΑΚΗ.

ΤΙΤΛΟΙ: ΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ / ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ - ΟΡΦΙΚΑ ΝΕΚΡΟΔΙΑΒΑΤΗΡΙΑ (ΕΛΑΣΜΑΤΑ) - Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ & Η ΛΗΘΗ – ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ - Ο ΕΡΩΣ ΩΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΑΡΧΗ (Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ) - ΕΡΩΣ & ΑΝΤΕΡΩΣ - ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ & ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ – ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ - ΔΙΔΥΜΕΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ - ΕΡΩΣ & ΨΥΧΗ.

ΝΑΥΣΙΝΟΟΣ- NAUSINOUS - ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΜΠΕΖΟΥΓΛΩΦ

Η ΚΑΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΚΑΙ Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ (#2)

Του Γιώργου Ελιά

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ. 

Συνεχίζουμε την αφήγηση με την κατάβαση του Αινεία στον Άδη και βρισκόμασταν στο σημείο που μαζί με την Σίβυλλα βρέθηκαν στον κάτω κόσμο μπροστά σε μιά τεράστια Φτελιά που στα κλαριά είχε όλα τα τέρατα της Μυθολογίας.

Εκεί μπροστά περνά ο Χάροντας με τη βάρκα του. Ένα τεράστιο πλήθος ψυχών υπάρχει στην όχθη του ποταμού. Δεν τις περνά απέναντι στο βασίλειο που Πλούτωνος γιατί το σώμα αυτών των ψυχών παραμένει άθαφτο και περιμένει πάνω από εκατό χρόνια να περάσουν για να έχουν θαφτεί τα οστά τους μέσα στη Γή.

Ο Χάροντας τον καλεί να περάσει στη βάρκα του, καθώς έχει μαζί του το χρυσό κλαρί, αλλιώς δεν θα τον περνούσε με τίποτα ζωντανό. Φτάνουν μετά στην είσοδο του Άδη που φυλά ο Κέρβερος, ο σκύλος με τα τρία κεφάλια, τον οποίο η Σίβυλλα αποκοιμίζει δίνοντας του να φάει μια Μελόπιτα με παπαρουνόσπορο.

Εκεί στην ελεύθερη πιά είσοδο υπάρχει μια διχάλα. Ο Δεξιός δρόμος οδηγεί στα Ηλύσια πεδία και ο αριστερός στα Τάρταρα. Θα κατέβουν στα Ηλύσια πεδία που τα διαρρέει ο Ηριδανός ποταμός και εκεί συναντούν τον πατέρα του Αγχίση. Ο Πατέρας του θα του εξιστορήσει όλα όσα θα περάσει στην υπόλοιπη ζωή του.

Μπροστά του ο Αινείας θα δει ένα ακόμη μεγάλο ποτάμι και στις όχθες του εκατομμύρια ψυχές περιμένουν και κάθε τόσο πίνουν νερό από αυτό. Γεμάτος απορία ρωτά τον πατέρα του τι συμβαίνει εκεί. Ο Αγχίσης του απαντά τότε ότι είναι το ποτάμι της Λήθης και οι ψυχές περιμένουν τη σειρά τους πίνοντας το νερό της ξεγνοιασιάς για να ξαναενσαρκωθούν στον κόσμο των ζωντανών.

Εδώ λοιπόν έχουμε μια σαφέστατη αναφορά στην αντίληψη των προγόνων μας για την μετενσάρκωση της ψυχής.

Μετά από όλα αυτά θα πρέπει να οδηγηθούν στην έξοδο του Άδη γιατί ο χρόνος παραμονής του εκεί δεν μπορεί να είναι μεγάλος. Στην έξοδο υπάρχουν οι δυο πύλες του Ύπνου, η μία των αληθινών ονείρων και η άλλη των απατηλών. Των αληθινών είναι από κέρατο και των απατηλών από φίλντισι (μαργαριτάρι).

Ο Αγχίσης με αινιγματικό τρόπο τους έβγαλε από των απατηλών ονείρων την έξοδο. Το γιατί άραγε να έγινε αυτή πράξη θα μας απασχολεί πάντα με πολύ ενδιαφέρον και μυστηριώδες συναίσθημα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΛΙΑΣ - ΛΗΜΝΟΣ

Η ΚΑΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΚΑΙ Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Του Γιώργου Ελιά

Τα Νεκρομαντεία και η τελετουργία τους αποτελούσαν μεγάλο μέρος της αρχαιοελληνικής παράδοσης και της φιλοσοφικής αντίληψης των προγόνων μας. Μέσα από τους μύθους αλλά και τα έπη παρακολουθούμε τους μεγάλους ήρωες να κάνουν την κατάβαση τους ο καθένας στον Άδη για να πάρουν απαντήσεις στα ερωτήματά τους από το βασίλειο των νεκρών, αλλά συναντάμε και τις φιλοσοφικές αντιλήψεις τους σε σημαντικά ζητήματα όπως η μετενσάρκωση.

Ένα σπουδαίο παράδειγμα είναι η κατάβαση του Αινεία στον Άδη μέσα από το έπος του Βιργίλιου την Αινειάδα που αποτελεί θεμέλιο του Ρωμαϊκού κόσμου αλλά και παρακαταθήκη της Ελληνικής Παράδοσης. Ο Αινείας που πρώτα πέρασε από το Μαντείο των Δελφών, του οποίου η Σίβυλλα τον οδήγησε στο Νεκρομαντείο του Αχέροντα για να συναντήσουν τον πατέρα του Αγχίση μετά από κατάβαση στον Άδη για να πάρει τις απαντήσεις που ήθελε για το μέλλον του.

Φτάνοντας στον ποταμό Κωκυτό η Σίβυλλα τον καθοδηγεί λέγοντας του, ότι μόλις κατηφορίσει τον ποταμό θα συναντήσει βλέποντας τα δάση ένα πολύ φουντωτό δέντρο με ένα μεγάλο κλωνάρι ολόχρυσο, με φύλλα χρυσά αφιερωμένο στη μεγάλη θεά Ρέα. Πρέπει να το κόψει [και αυτό αμέσως θα ξαναγεννηθεί στο κλαδί] και αν είναι γραφτό να κατέβει στον κάτω κόσμο αυτό θα κοπεί αλλιώς δεν θα κοπεί με τίποτα.

Αν αυτό κοπεί θα κατέβει με αυτό σαν σημάδι ότι είναι ζωντανός στον Άδη. Τότε θα πρέπει να θυσιάσει μαύρα πρόβατα και θα εμφανιστούν λευκά περιστέρια και πρέπει να τα παρακαλέσει να τον οδηγήσουν. Στη συνέχεια πρέπει να θυσιάσει τέσσερα μαύρα μοσχάρια στην Εκάτη, ένα μαύρο πρόβατο στη Γαία και τη Νύχτα και μία μαύρη στείρα αγελάδα στην Περσεφόνη και τον Πλούτωνα.

Τότε τράνταξε η γη και ένα χάσμα δημιουργήθηκε και μαζί με την Σίβυλλα ο Αινείας βρέθηκε στον Aδη. Εμφανίστηκαν τότε μπροστά τους μεγάλες φρικιαστικές μορφές. Το Πένθος, οι Αρρώστιες, το Γήρας, ο Φόβος, η Πείνα, η Ανέχεια, ο Θάνατος, ο Κόπος, ο Ύπνος, οι Φροντίδες, η Χαιρεκακία, ο Πόλεμος και η Διχόνοια με ματωμένες πλεξούδες στα μαλλιά. Τότε έφτασαν μπροστά σε μια τεράστια Φτελιά με όλα τα μεγάλα τέρατα της Μυθολογίας στα κλαριά της.

Η Συνέχεια στο Δεύτερο Μέρος.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΛΙΑΣ - ΛΗΜΝΟΣ