6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 - Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ - ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΟΞΑΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ και ΤΙΜΙΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ!

Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος Διοικητής του οχυρού ΡΟΥΠΕΛ: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!

Ο Διοι­κη­τής του «Συ­γκρο­τή­μα­τος Ρούπελ» Ταγ­μα­τάρ­χης Δου­ρά­τσος α­πο­στέλλει τον Αν­θ/λγό Δα­μια­νό α­πό το ύ­ψω­μα Οούσιτα με ε­ντο­λή, ό­πως ε­πα­κρι­βώς α­να­γρά­φε­ται στην έκ­θε­ση πο­λε­μι­κής δρά­σης του, της 12 Αυ­γού­στου 1941 να δια­μη­νύ­σει στον Γερμα­νό Α­ξιω­μα­τι­κό τα ε­ξής:
ΠΡΩ­ΤΟΝ «ΤΑ Ο­ΧΥ­ΡΑ ΠΑ­ΡΑ­ΔΙ­ΔΟ­ΝΤΑΙ ΜΟ­ΝΟΝ Ο­ΤΑΝ ΚΥ­ΡΙΕΥ­ΘΩ­ΣΙΝ ΠΑ­ΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑ­ΛΟΥ».
ΔΕΥ­ΤΕ­ΡΟΝ «ΤΟΙΟΥ­ΤΩΝ ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΩΝ ΠΕ­ΡΙ Α­ΝΑ­ΚΩ­ΧΗΣ ΣΤΕ­ΡΟΥ­ΜΕ­ΘΑ ΠΑ­ΡΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡ­ΧΙ­ΚΩΣ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΡΙ­ΤΟΝ «ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΑΣ ΛΑΜ­ΒΑ­ΝΟ­ΜΕΝ ΚΑΙ Ε­ΚΤΕ­ΛΟΥ­ΜΕΝ ΜΟ­ΝΟΝ ΤΑΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΕ­ΤΑΡ­ΤΟΝ «Ο Α­ΓΩΝ ΘΑ ΣΥ­ΝΕ­ΧΙ­ΣΘΕΙ. ΠΑ­ΣΑ ΔΕ Α­ΠΟ­ΠΕΙ­ΡΑ ΠΡΟ­ΣΕΓ­ΓΙ­ΣΕ­ΩΣ ΤΟΥ ΟΧΥ­ΡΟΥ ΘΑ ΣΥ­ΝΤΡΙ­ΒΕΙ».

Στις 05:15 της 6ης Απριλίου 1941, χωρίς να τηρηθούν τα συνηθισμένα διπλωματικά έθιμα του τελεσιγράφου και της παροχής προθεσμίας για απάντηση, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν ταυτόχρονα στο Ελληνικό έδαφος και στη Νότια Γιουγκοσλαβία.
Την ίδια μέρα, αλλά ένα τέταρτο αργότερα από την έναρξη της επίθεσης, ο Γερμανός Πρεσβευτής στην Αθήνα, έδωσε στον Αλέξανδρο Κορυζή τον τότε ‘Έλληνα Πρωθυπουργό, διακοίνωση στην οποία διατυπώνονταν αστήρικτοι ισχυρισμοί, περί παραβίασης της ουδετερότητας από την Ελληνική πλευρά και αναγγελλόταν η γερμανική εισβολή.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός των Αθηνών, με την γνωστή του λιτότητα αλλά πλήρη μηνυμάτων γλώσσα, πληροφορούσε τον Ελληνικό λαό : "Από της 05:15 ο εν Βουλγαρία Γερμανικός Στρατός προσέβαλε όλως απροόπτως τα ημέτερα στρατεύματα επί της Ελληνοβουλγαρικής μεθορίου. Τα στρατεύματά μας αμύνονται του πατρίου εδάφους".

Ένδεκα ήταν οι Γερμανικές Μεραρχίες που έκαναν την επίθεση, εμπειροπόλεμες και πλούσια εξοπλισμένες.

Από την δική μας πλευρά, τρεις μόνο Μεραρχίες με μικρή επάνδρωση και με το καλλίτερο υλικό τους να έχει προωθηθεί στο Αλβανικό μέτωπο, όπου συνεχιζόταν ο άνισος αλλά νικηφόρος αγώνας κατά της Ιταλίας.
Η οχυρωμένη τοποθεσία που ξεκινούσε από το όρος ΜΠΕΛΕΣ και έφθανε μέχρι τον ποταμό ΝΕΣΤΟ η Γραμμή Μεταξά, όπως λέγεται, αποτελούσε ένα αντιστάθμισμα, στην ανισότητα των δυνάμεων.
Η οχυρωμένη αυτή τοποθεσία, ξεκινούσε από την ανατολική όχθη του ΑΞΙΟΥ ποταμού και έφθανε, κατά μήκος της μεθορίου με Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία, μέχρι τις δυτικές όχθες του ΝΕΣΤΟΥ ποταμού.
Στο μήκος της γραμμής αυτής, είχαν κατασκευασθεί από το 1936 και μέχρι τις παραμονές της γερμανικής εισβολής, σειρά μονίμων οχυρών, είκοσι ένα στον αριθμό, που παρουσίαζαν αξιόλογη μαχητική ισχύ, με την προϋπόθεση να επανδρωθούν και με τις προβλεπόμενες δυνάμεις του στρατού.

Ο νεαρός και σκληροτράχηλος Γερμανός Ταγματάρχης, θα γράψει στο προσωπικό του ημερολόγιο: «Εδώ πάνω, ακριβώς κάτω από την κορυφή στο κεντρικό σημείο του Ρούπελ, μένουμε άφωνοι! Μπροστά η κορυφή… Αδύνατον να προχωρήσουμε…Όποιος τολμήσει να ξεμυτίσει γαζώνεται!»  

Κάθε ένα από τα 21 οχυρά ήταν στην πραγματικότητα ένα περίκλειστο οχυρωματικό έργο, με δυνατότητα ολόπλευρης άμυνας, κατασκευασμένο βαθειά μέσα στο έδαφος από μπετόν, με ολμοβολεία, πυροβολεία, παρατηρητήρια, στεγανές εξόδους για την έξοδο του προσωπικού για αντεπιθέσεις, με υπόγειες στοές και θαλάμους, νοσοκομεία, αποθήκες συστήματα αερισμού και φωτισμού.

Εδώ αξίζει να πούμε ότι όταν μετά την κατάρρευση της γραμμής Μεταξά, τα επισκέφθηκε, στα τέλη Μαΐου 1941, Γερμανική επιτροπή ειδικών για τις οχυρώσεις, διαπίστωσε ότι το σύστημα αυτό των οχυρώσεων, αποτελούσε τον χρυσό κανόνα μεταξύ του Γαλλικού συστήματος της γραμμής ΜΑΖΙΝΟ και των συστημάτων άλλων χωρών (Βελγίου, Γερμανίας) και ήταν το καταλληλότερο για την μορφολογία του Ελληνικού εδάφους.

Από Ελληνικής πλευράς, νεκροί και τραυματίες 1.000
Από Γερμανικής πλευρά, 2.759 (νεκροί 555, τραυματίες 2.134, αγνοούμενοι 170).

Σ’ αυτές τις μέρες, και με την ευκαιρία των χρόνων που πέρασαν από τότε, αισθάνομαι εγώ πλέον το ΧΡΕΟΣ - το ελάχιστο που μπορώ να κάνω – να γράψω τα ονόματα των Διοικητών καθενός Οχυρού.
‘Έχουμε λοιπόν και λέμε (από Δυτικά πτος τα Ανατολκά)

ΟΧΥΡΟ ΠΟΠΟΤΛΙΒΙΤΣΑ Λοχαγός Θελούνης.
ΟΧΥΡΟ ΙΣΤΙΜΠΕΗ Ταγματάρχης Πικουλάκης Ξανθός.
ΟΧΥΡΟ ΚΕΛΚΑΓΙΑ Λοχαγός Ζακυνθινός Τηλέμαχος.
ΟΧΥΡΟ ΑΡΠΑΛΟΥΚΙ Ταγματάρχης Καραθάνος Δημήτριος.
ΟΧΥΡΟ ΠΑΛΗΟΥΡΙΩΝΕΣ Ταγματάρχης Χατζηγεωργίου Αλέξανδρος.
ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ Αντισυνταγματάρχης Δουράτσος Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΚΑΡΑΤΑΣ Ταγματάρχης Κοντογιάννης Αστέριος.
ΟΧΥΡΟ ΚΑΛΗ Ταγματάρχης Κωστόπουλος Κων/νος.
ΟΧΥΡΟ ΠΕΡΣΕΚ Λοχαγός Θύμης Σπυρίδων.
ΟΧΥΡΟ ΜΠΑΜΠΑΖΩΡΑ Ταγματάρχης Κώτσης Αναστάσιος.
ΟΧΥΡΟ ΜΑΛΙΑΓΚΑ Λοχαγός Θεωδορόπουλος Ευστάθιος.
ΟΧΥΡΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙ Λοχαγός Δαράτος Σπυρίδων.
ΟΧΥΡΟ ΠΑΡΤΑΛΟΥΣΚΑ Λοχαγός Δρακουλαράκος Σταύρος.
ΟΧΥΡΟ ΝΤΑΣΑΒΛΗ Υπολοχαγός Κόνιαρης Ιωάννης.
ΟΧΥΡΟ ΛΙΣΣΕ Ταγματάρχης Δετοράκης Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΠΥΡΑΜΟΕΙΔΕΣ Λοχαγός Ρογκάκος Παναγιώτης.
ΟΧΥΡΟ ΚΑΣΤΙΛΛΟ Λοχαγός Θεοδωράκης Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λοχαγός Χατζίκος Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΜΠΑΡΤΙΣΕΒΑ Λοχαγός Δημίδης Παναγιώτης.
ΟΧΥΡΟ ΕΧΙΝΟΥ Ταγματάρχης Δρακούσης Χρήστος.
ΟΧΥΡΟ ΝΥΜΦΑΙΑΣ Ταγματάρχης Αναγνωστός Αλέξανδρος.

Μακάρι να μπορούσα να βρω, αλλά και να γράψω τα ονόματα των 10.069 Αξιωματικών και Οπλιτών, που επάνδρωναν, τα 21 οχυρά τότε, αλλά κυρίως τα ονόματα των 1000 νεκρών και τραυματισμένων, στον αγώνα τους, για μένα για σένα (και για μας). Στα 21 αυτά ονόματα, περιέχονται ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ.

https://pigasos.blogspot.com/ , HellenicArmy General Staff - ΓΕΣ

--------------------------------

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Αποτελέσματα αναζήτησης για ΡΟΥΠΕΛ

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941: Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ – ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ - O ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΡΥΣΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ!!!

Το πρώτο Γερμανικό πολεμικό ανακοινωθέν της 6ης Απριλίου 1941: «Τα επιτεθέντα Στρατεύματά μας, προσέκρουσαν εις πείσμονα αντίστασην. Η ικανότητα του εχθρού (Ελλήνων) για άμυνα, παραμένει αμείωτος». 

Τα ιστορικά γεγονότα: «Στις 6 Απριλίου 1941, απέναντι από το Ρούπελ είχε α­να­πτυ­χθεί το Γερμανικό 125ο γερ­μα­νι­κό Σύ­νταγ­μα Επιλέ­κτων, το ο­ποί­ο εί­χε λάβει μέ­ρος με ε­πι­τυ­χί­α, στις μά­χες της γραμ­μής Μαζινό στη Γαλ­λί­α. Σε δεύ­τε­ρη γραμ­μή η 2η Τ/Θ Γερ­μα­νι­κή και δύ­ο Βουλ­γα­ρι­κές Με­ραρ­χί­ες Πε­ζι­κού. Την Κυ­ρια­κή 6 Α­πρι­λί­ου 1941 οι Γερ­μα­νοί με το πρώ­το φως της ημέρας, αρ­χί­ζουν σφο­δρό βομ­βαρ­δι­σμό του ο­χυ­ρού με πυ­ρά πυ­ρο­βο­λι­κού.

Μι­σή ώ­ρα αρ­γό­τε­ρα, υ­πό την προ­στα­σί­α σμή­νους α­ε­ρο­σκα­φών "στούκας", αυ­το­κι­νού­με­νο Πυ­ρο­βο­λι­κό και Πε­ζι­κό διέρ­χο­νται τον πο­τα­μό Μπιστρίτσα σε διά­φο­ρα ση­μεί­α και κα­τευ­θύ­νο­νται προς το ο­χυ­ρό. Ταυ­τό­χρο­να λέμ­βοι ε­φό­δου προ­σπα­θούν να δια­σχί­σουν τον ποταμό Στρυ­μό­να για να βρε­θούν πί­σω α­πό τα τμή­μα­τά του Ελληνικού Στρατού.

Οι τρεις πρώτες όμως θα ακινη­οποι­η­θούν πά­νω σε συρ­μά­τι­νο πλέγ­μα που εί­χε το­πο­θετη­θεί για τον σκοπό αυτό, και τα πληρώμα­τά τους α­πο­δε­κα­τί­ζο­νται, ε­νώ οι υ­πό­λοιποι γυρίζουν πίσω.

Ημέρες και νύχτες διαρκεί η γιγαντομαχία... 

Όλα τα εχθρικά κύματα θραύονται πάνω στην Ψυχή του Έλληνα Στρατιώτη.

Ο Γερμανός Ταγματάρχης, Max Wuensche , μετέπειτα Αξιωματικός των SS και Υπασπιστής του Αδόλφου Χίτλερ, απευθυνόμενος στον  Έλληνα Ταγματάρχη, είπε:
«Σας διαβιβάζω τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό των ανωτέρων μου. Οι Γερμανοί αισθανόμενα υπερήφανοι που είχαμε αντίπαλο έναν τόσο ηρωικό Στρατό».

Ο νεαρός και σκληροτράχηλος Γερμανός Ταγματάρχης, θα γράψει στο προσωπικό του ημερολόγιο... 

« εδώ πάνω, ακριβώς κάτω από την κορυφή στο κεντρικό σημείο του Ρούπελ, μένουμε άφωνοι! Μπροστά η κορυφή...αδύνατον να προχωρήσουμε. Όποιος τολμήσει να ξεμυτίσει γαζώνεται. Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι τα λίγα και με δυσκολία φτιαγμένα αυτά οχυρά, θα ήταν τόσο δυνατά και μοντέρνα! Ποιος μπορούσε να πιστέψει ότι οι Έλληνες θα μας αντιστέκονταν τόσο σκληρά, με τόσο πείσμα και ηρωισμό!».

"Ρόδα φυτέψτε αμάραντα 

ολόγυρα στο χώμα

Υμνώντας τους Αθάνατους 

που κείτονται από κάτω

Εκείνοι το αίμα έδωκαν 

Λεύτεροι Εμείς να ΖΟΥΜΕ"

Μια σελίδα αφιερωμένη στους ηρωικούς μαχητές των οχυρών του Ρούπελ όπου με την αυτοθυσία τους ανέδειξαν για μια ακόμη φορά το μεγαλείο της Ελληνικής Ψυχής!: http://www.roupel.gr/

----------------------------

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Αποτελέσματα αναζήτησης για ΡΟΥΠΕΛ

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ

Με στόχο την προβολή και ανάδειξη μιας από τις σημαντικότερες σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πόλεμου, οι τοπικοί φορείς δύο περιοχών με κοινά ιστορικά στοιχεία (Σέρρες και Δράμα), ενώνουν δυνάμεις και συνεργάζονται στενά για την ανάδειξη του ηρωισμού και της ανδρείας των Ελλήνων στρατιωτών.

Δύο από τα πιο γνωστά και καλοδιατηρημένα οχυρά, του Ρούπελ στις Σέρρες και του Λίσσε στο Κάτω Νευροκόπι Δράμας, τμήματα της επονομαζόμενης και Γραμμής Μεταξά, εντάσσονται πλέον σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα τουριστικής προβολής και ανάπτυξης.

Πρόκειται για ένα διατοπικό σχέδιο συνεργασίας, με τίτλο «Ανάπτυξη του ιστορικού τουρισμού – Η μάχη των οχυρών», που θα υλοποιήσουν από κοινού οι αναπτυξιακές εταιρείες Δράμας και Σερρών.

Τα δυο αυτά οχυρά εξακολουθούν να αποτελούν, μέχρι σήμερα, σύμβολα ηρωισμού και αυταπάρνησης των Ελλήνων στρατιωτών, αξιωματικών και υπαξιωματικών που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια των συγκρούσεων με τα γερμανικά στρατεύματα στην προσπάθειά τους, τον Απρίλιο του 1941, να εισβάλουν στην Ελλάδα.

Η σφοδρότητα των μαχών δεν έκαμψαν ούτε για μια στιγμή το ηθικό των Ελλήνων μαχητών των οχυρών, παρά το γεγονός ότι οι γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις ήταν πάνοπλες με εξοπλισμό που υπερτερούσε αριθμητικά και τεχνολογικά έναντι των Ελλήνων.

Στις μάχες που ακολούθησαν, η αντίσταση των Ελλήνων υπήρξε ηρωική, καθώς τα οχυρά δεν καταλήφθηκαν ποτέ, αλλά παραδόθηκαν την 11η Απριλίου 1941, κατόπιν συνθηκολόγησης μεταξύ των Γερμανών και της διοίκησης της Ελληνικής Στρατιάς της Κεντρικής Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη.

Οχυρωματικές υποδομές, οχυρά συγκροτήματα με παρατηρητήρια και πυροβολεία και πολυβολεία εντοπίζονται σε όλο το μήκος της οριογραμμής των ελληνοβουλγαρικών συνόρων τόσο στην Π.Ε. Σερρών όσο και στην Π.Ε. Δράμας, ενώ επεκτείνονται ως την Κομοτηνή καλύπτοντας τμηματικά μία ζώνη συνολικού μήκους 300 χιλιομέτρων.

Σύμφωνα με τη μελέτη του προγράμματος που έχει εκπονηθεί, αντικείμενο της συνεργασίας θα αποτελέσει η ανάδειξη της ιστορικής αξίας των εμβληματικών αυτών οχυρωματικών υποδομών ως συγκριτικό πλεονέκτημα για την τουριστική ανάπτυξη των δύο περιοχών, της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της ανάδειξης της ενότητας και συμφιλίωσης των λαών μέσα από τη συμμετοχή ομάδων και φορέων της περιοχής.

ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΟΧΥΡΟΥ ΛΙΣΣΕ

Η δημιουργία διαδρομών θα αποτελέσει ένα σημαντικό σημείο της προσπάθειας για την καθιέρωση της ιστορικής ταυτότητας της περιοχής. Θα προσφέρει την ευκαιρία στον επισκέπτη να λάβει μια ολοκληρωμένη πληροφόρηση, μετατρέποντας την επίσκεψή του στα οχυρά σε μία μοναδική εμπειρία ζωής σε συνδυασμό με το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον των δυο περιοχών (Ρούπελ και Κάτω Νευροκοπίου Δράμας).

Η διατήρηση της ιστορικής συνείδησης είναι πράξη καθήκοντος απέναντι στις μελλοντικές γενεές. Κανένας πολιτισμός θεωρούμενος ως ένα σύστημα επιστημονικών και καλλιτεχνικών ιδεών, θρησκειών και καθημερινών συνηθειών δεν μπορεί να υπάρξει και να επιβιώσει χωρίς συλλογική μνήμη. Το παρελθόν ως ιστορική μνήμη είναι πάντα παρόν και επηρεάζει το μέλλον των ανθρώπων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

(απόσπασμα)

Περισσότερα: https://www.proinos-typos.gr/

-----------------------------------

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 - Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ – ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ!

1941: H ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΡΟΥΠΕΛ – Ο ΗΡΩΑΣ ΛΟΧΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΙΤΣΙΟΣ: ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΗΜΑΙΑ

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 -ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΟΥΡΑΤΣΟΣ: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 - Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ – ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ!

Ημέρες και νύχτες διαρκή η γιγαντομαχία... Όλα τα ... εχθρικά κύματα θραύονται πάνω στην Ψυχή του Έλληνα Στρατιώτη.

Το πρώτο Γερμανικό πολεμικό ανακοινωθέν της 6ης Απριλίου 1941: «Τα επιτεθέντα Στρατεύματά μας, προσέκρουσαν εις πείσμονα αντίστασην. Η ικανότητα του εχθρού (Ελλήνων) για άμυνα, παραμένει αμείωτος». 
Τα ιστορικά γεγονότα: «Στις 6 Α­πρι­λί­ου 1941, απένα­ντι α­πό το Ρούπελ εί­χε α­να­πτυ­χθεί το Γερμανικό 125ο γερ­μα­νι­κό Σύ­νταγ­μα Ε­πί­λε­κτων, το ο­ποί­ο εί­χε λάβει μέ­ρος με ε­πι­τυ­χί­α, στις μά­χες της γραμ­μής Μαζινό στη Γαλ­λί­α. Σε δεύ­τε­ρη γραμ­μή η 2η Τ/Θ Γερ­μα­νι­κή και δύ­ο Βουλ­γα­ρι­κές Με­ραρ­χί­ες Πε­ζι­κού. Την Κυ­ρια­κή 6 Α­πρι­λί­ου 1941 οι Γερ­μα­νοί με το πρώ­το φως της ημέρας, αρ­χί­ζουν σφο­δρό βομ­βαρ­δι­σμό του ο­χυ­ρού με πυ­ρά πυ­ρο­βο­λι­κού.

Μι­σή ώ­ρα αρ­γό­τε­ρα, υ­πό την προ­στα­σί­α σμή­νους α­ε­ρο­σκα­φών ‘’στουκας’’, αυ­το­κι­νού­με­νο Πυ­ρο­βο­λι­κό και Πε­ζι­κό διέρ­χο­νται τον πο­τα­μό Μπιστρίτσα σε διά­φο­ρα ση­μεί­α και κα­τευ­θύ­νο­νται προς το ο­χυ­ρό. Ταυ­τό­χρο­να λέμ­βοι ε­φό­δου προ­σπα­θούν να δια­σχί­σουν τον ποταμό Στρυ­μό­να για να βρε­θούν πί­σω α­πό τα τμή­μα­τά του Ελληνικού Στρατού.

Οι τρεις πρώ­τες ό­μως θα α­κι­νη­το­ποι­η­θούν πά­νω σε συρ­μά­τι­νο πλέγ­μα που εί­χε το­πο­θε­τη­θεί για τον σκο­πό αυτό, και τα πλη­ρώ­μα­τά τους α­πο­δε­κα­τί­ζο­νται, ε­νώ οι υ­πό­λοι­ποι γυ­ρί­ζουν πί­σω.

Δευ­τέ­ρα 7 Α­πρι­λί­ου, στις έ­ξι πα­ρά τέ­ταρ­το αρ­χί­ζει και πά­λι σφο­δρός βομ­βαρ­δι­σμός Πυ­ρο­βο­λι­κού και α­ε­ρο­σκα­φών. Τα ‘’ στούκας’’ ό­μως τώ­ρα πε­τούν τό­σο χα­μη­λά, ώ­στε α­κό­μη και σή­με­ρα οι λί­γοι ε­να­πο­μείναντες στη ζω­ή πο­λε­μι­στές να θυ­μού­νται, ό­τι έ­βλε­παν τα πρό­σω­πα των πι­λό­των.

Τα γερ­μα­νι­κά τμή­μα­τα ξε­κι­νούν αλ­λά κα­θη­λώ­νο­νται ξα­νά, χω­ρίς κα­νέ­να α­πο­τέ­λε­σμα. Α­πό τις δώ­δε­κα μέ­χρι τις δύ­ο το με­ση­μέ­ρι πε­νή­ντα ε­χθρι­κά α­ε­ρο­σκά­φη βομ­βαρ­δί­ζουν τις θέ­σεις της Πυ­ρο­βο­λαρ­χί­ας του Λο­χα­γού Κυ­ρια­κί­δη, ο ο­ποί­ος ευ­ρι­σκό­με­νος ε­ντός του Κέ­ντρου Διευ­θύν­σε­ως Πυ­ρός με τον Αν­θλγό Βλά­χο, κα­τα­πλα­κώ­θη­καν α­πό τις βόμ­βες και έ­χα­σαν τη ζω­ή τους. Η γερ­μα­νι­κή διοί­κη­ση α­πό τις α­πο­γευ­μα­τι­νές ώ­ρες της ι­δί­ας η­μέ­ρας θέ­τει σε ε­φαρ­μο­γή, σχέ­διο πα­ρα­κάμ­ψε­ως των ο­χυ­ρών, α­πό την κοι­λά­δα του Στρού­μνι­τσα πο­τα­μού, προς τη λί­μνη Δοϊ­ρά­νη.

Το βρά­δυ η 2η τε­θω­ρα­κι­σμέ­νη γερ­μα­νι­κή Με­ραρ­χί­α φθά­νει στα Ελ­λη­νο-Γιου­γκο­σλα­βι­κά σύ­νο­ρα. Τρί­τη 8 Α­πρι­λί­ου, οι Γερ­μα­νοί, πα­ρά τους α­πό ε­δά­φους και α­έ­ρος σφο­δρούς βομ­βαρ­δι­σμούς, αποτυγχάνουν για ακόμη μία φορά.
Τε­τάρ­τη 9 Α­πρι­λί­ου, στις πέ­ντε το α­πό­γευ­μα, εμ­φα­νί­ζο­νται Γερ­μα­νοί αγγελιοφόροι προ του υ­ψώ­μα­τος Ούσιτα και γνω­ρί­ζο­ντας ό­τι εί­χε υ­πο­γρα­φεί η συν­θη­κο­λό­γη­ση με την Ελ­λη­νι­κή Κυ­βέρ­νη­ση στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, α­παι­τούν την πα­ρά­δο­ση του ο­χυ­ρού.

Ο Διοι­κη­τής του «Συ­γκρο­τή­μα­τος Ρούπελ» Ταγ­μα­τάρ­χης Δου­ρά­τσος α­πο­στέλλει τον Αν­θ/λγό Δα­μια­νό α­πό το ύ­ψω­μα Οούσιτα με ε­ντο­λή, ό­πως ε­πα­κρι­βώς α­να­γρά­φε­ται στην έκ­θε­ση πο­λε­μι­κής δρά­σης του, της 12 Αυ­γού­στου 1941 να δια­μη­νύ­σει στον Γερ­μα­νό Α­ξιω­μα­τι­κό τα ε­ξής:    

ΠΡΩ­ΤΟΝ «ΤΑ Ο­ΧΥ­ΡΑ ΠΑ­ΡΑ­ΔΙ­ΔΟ­ΝΤΑΙ ΜΟ­ΝΟΝ Ο­ΤΑΝ ΚΥ­ΡΙΕΥ­ΘΩ­ΣΙΝ ΠΑ­ΡΑ ΤΟΥ Α­ΝΤΙ­ΠΑ­ΛΟΥ».

ΔΕΥ­ΤΕ­ΡΟΝ «ΤΟΙΟΥ­ΤΩΝ ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΩΝ ΠΕ­ΡΙ Α­ΝΑ­ΚΩ­ΧΗΣ ΣΤΕ­ΡΟΥ­ΜΕ­ΘΑ ΠΑ­ΡΑ ΤΩΝ ΙΕ­ΡΑΡ­ΧΙ­ΚΩΣ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡ­ΧΩΝ».

ΤΡΙ­ΤΟΝ «ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΑΣ ΛΑΜ­ΒΑ­ΝΟ­ΜΕΝ ΚΑΙ Ε­ΚΤΕ­ΛΟΥ­ΜΕΝ ΜΟ­ΝΟΝ ΤΑΣ ΠΡΟ­ΕΡ­ΧΟ­ΜΕ­ΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡ­ΧΩΝ».

ΤΕ­ΤΑΡ­ΤΟΝ «Ο Α­ΓΩΝ ΘΑ ΣΥ­ΝΕ­ΧΙ­ΣΘΕΙ. ΠΑ­ΣΑ ΔΕ Α­ΠΟ­ΠΕΙ­ΡΑ ΠΡΟ­ΣΕΓ­ΓΙ­ΣΕ­ΩΣ ΤΟΥ Ο­ΧΥ­ΡΟΥ ΘΑ ΣΥ­ΝΤΡΙ­ΒΕΙ».      

Στις 23.30 λαμ­βά­νει τη­λε­φω­νι­κά και κα­τό­πιν και εγ­γρά­φως δια­τα­γή, με την ο­ποί­α ε­ξου­σιο­δο­τεί­ται ο Ταγ­μα­τάρ­χης Δου­ρά­τσος για την υ­πο­γρα­φή συμ­φώ­νου κα­τα­παύ­σε­ως των ε­χθρο­πρα­ξιών. 

Α­μέ­σως κα­λεί σε συ­γκέ­ντρω­ση τους διοι­κη­τές των Λό­χων, ό­που α­πο­φα­σί­ζε­ται ο­μό­φω­να η πα­ρα­μο­νή στο ο­χυ­ρό και η συ­νέ­χι­ση του α­γώ­να.     

Ό­μως ύ­στε­ρα α­πό ε­πι­κοι­νω­νί­α με τους προ­ϊ­στα­μέ­νους του και α­φού έ­λα­βε πλή­ρη ει­κό­να της κα­τα­στά­σε­ως α­πό την ο­ποί­α δια­πι­στώ­θη­κε το ά­σκο­πο των πα­ρα­πέ­ρα θυ­σιών, λαμ­βά­νε­ται η α­πό­φα­ση συμ­μορ­φώ­σε­ως προς τις δια­τα­γές των προ­ϊ­στα­μέ­νων του.      
Την 10 Α­πρι­λί­ου, στις 06.00 το πρω­ί με­τα­βαί­νει ο Τ/χης Δου­ρά­τσος προς συ­νά­ντη­ση Γερ­μα­νού Α­ξιω­μα­τι­κού, ο ο­ποί­ος α­φού τον συγ­χαί­ρει για την η­ρω­ι­κή α­ντί­στα­ση του ζη­τά την πα­ρά­δο­ση του ο­χυ­ρού.

Ο Τ/χης Δου­ρά­τσος α­ξιώ­νει «ου­δείς Γερ­μα­νός να ει­σέλ­θει στο ο­χυ­ρό προ της α­να­χω­ρή­σε­ως των Ελ­λή­νων μα­χη­τών» και το αί­τη­μα, με­τά α­πό λί­γο, γί­νε­ται α­πο­δε­κτό α­πό τους Γερ­μα­νούς. Την 11.00 ώ­ρα α­φού οι η­ρω­ι­κοί μα­χη­τές α­πέ­νει­μαν τι­μές προς τους πε­σό­ντες, κι­νή­θη­καν πε­ζοί μέ­σω Σι­δη­ρο­κά­στρου στις Σέρ­ρες.
Κα­τά την κί­νη­σή τους Γερ­μα­νι­κό τμή­μα στο ύ­ψος της γέ­φυ­ρας του πο­τα­μού Στρυ­μό­να, τους α­πέ­δω­σε τι­μές και οι Έλ­λη­νες ήΉρω­ες α­ντα­πέ­δω­σαν τον χαι­ρε­τι­σμό.
Εκ της δυ­νά­με­ως του ο­χυ­ρού Ρούπελ, οι α­πώ­λειες α­πό Ελ­λη­νι­κής πλευ­ράς ή­ταν 44 νε­κροί και 38 τραυ­μα­τί­ες.
Α­πό γερ­μα­νι­κής πλευ­ράς οι α­κρι­βείς α­πώ­λειες δεν έ­γι­ναν γνω­στές, ε­πλη­ρώ­θη­σαν ό­μως τρί­α νε­κρο­τα­φεί­α στην πε­ριο­χή του Προ­μα­χώ­να, το δε 125 Σύ­νταγ­μα Ε­πί­λε­κτων που ε­πι­τέ­θη­κε στο Ρούπελ, τέ­θη­κε ε­κτός μά­χης και α­πο­σύρ­θη­κε για α­να­συ­γκρό­τη­ση.

Οι α­πώ­λειες των Γερ­μα­νών κα­τά τις ε­πι­χει­ρή­σεις ε­να­ντί­ον των Ο­χυρών α­πό 6-10 Α­πρι­λί­ου 1941, έ­φτα­σαν σε 555 νε­κρούς, 2134 τραυ­μα­τί­ες και 170 α­γνο­ού­με­νους, σύμ­φω­να με Γερ­μα­νι­κές πη­γές.»

Ο Γερμανός Ταγματάρχης, Max Wuensche , μετέπειτα Αξιωματικός των SS και Υπασπιστής του Αδόλφου Χίτλερ, απευθυνόμενος στον  Έλληνα Ταγματάρχη, είπε:
«Σας διαβιβάζω τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό των ανωτέρων μου. Οι Γερμανοί αισθανόμενα υπερήφανοι που είχαμε αντίπαλο έναν τόσο ηρωικό Στρατό».

Ο νεαρός και σκληροτράχηλος Γερμανός Ταγματάρχης, θα γράψει στο προσωπικό του ημερολόγιο...« εδώ πάνω, ακριβώς κάτω από την κορυφή στο κεντρικό σημείο του Ρούπελ, μένουμε άφωνοι! Μπροστά η κορυφή...αδύνατον να προχωρήσουμε. Όποιος τολμήσει να ξεμυτίσει γαζώνεται. Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι τα λίγα και με δυσκολία φτιαγμένα αυτά οχυρά, θα ήταν τόσο δυνατά και μοντέρνα! Ποιος μπορούσε να πιστέψει ότι οι Έλληνας θα μας αντιστέκονταν τόσο σκληρά, με τόσο πείσμα και ηρωισμό!».

"Ρόδα φυτέψτε αμάραντα 
ολόγυρα στο χώμα

Υμνώντας τους Αθάνατους 

που κείτονται από κάτω

Εκείνοι το αίμα έδωκαν 

Λεύτεροι Εμείς να ΖΟΥΜΕ"

Μια σελίδα αφιερωμένη στους ηρωικούς μαχητές των οχυρών του Ρούπελ όπου με την αυτοθυσία τους ανέδειξαν για μια ακόμη φορά το μεγαλείο της Ελληνικής Ψυχής!: http://www.roupel.gr/

http://www.defencenet.gr/defence/ , http://www.newsbomb.gr

=====================

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

1941: H ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΡΟΥΠΕΛ – Ο ΗΡΩΑΣ ΛΟΧΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΙΤΣΙΟΣ: ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΗΜΑΙΑ

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΟΞΑΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ και ΤΙΜΙΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ! Ο Διοικητής του οχυρού, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!  

Ο νεαρός και σκληροτράχηλος Γερμανός Ταγματάρχης, θα γράψει στο προσωπικό του ημερολόγιο: «Εδώ πάνω, ακριβώς κάτω από την κορυφή στο κεντρικό σημείο του Ρούπελ, μένουμε άφωνοι! Μπροστά η κορυφή… Αδύνατον να προχωρήσουμε…Όποιος τολμήσει να ξεμυτίσει γαζώνεται!»  

 Στις 05:15 της 6ης Απριλίου 1941, χωρίς να τηρηθούν τα συνηθισμένα διπλωματικά έθιμα του τελεσιγράφου και της παροχής προθεσμίας για απάντηση, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν ταυτόχρονα στο Ελληνικό έδαφος και στη Νότια Γιουγκοσλαβία.
Την ίδια μέρα, αλλά ένα τέταρτο αργότερα από την έναρξη της επίθεσης, ο Γερμανός Πρεσβευτής στην Αθήνα, έδωσε στον Αλέξανδρο Κορυζή τον τότε ‘Έλληνα Πρωθυπουργό, διακοίνωση στην οποία διατυπώνονταν αστήρικτοι ισχυρισμοί, περί παραβίασης της ουδετερότητας από την Ελληνική πλευρά και αναγγελλόταν η γερμανική εισβολή.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός των Αθηνών, με την γνωστή του λιτότητα αλλά πλήρη μηνυμάτων γλώσσα, πληροφορούσε τον Ελληνικό λαό :
‘’…. Από της 05:15 ο εν Βουλγαρία Γερμανικός Στρατός προσέβαλε όλως απροόπτως τα ημέτερα στρατεύματα επί της Ελληνοβουλγαρικής μεθορίου. Τα στρατεύματά μας αμύνονται του πατρίου εδάφους’’.
Ένδεκα ήταν οι Γερμανικές Μεραρχίες που έκαναν την επίθεση, εμπειροπόλεμες και πλούσια εξοπλισμένες.
Από την δική μας πλευρά, τρεις μόνο Μεραρχίες με μικρή επάνδρωση και με το καλλίτερο υλικό τους να έχει προωθηθεί στο Αλβανικό μέτωπο, όπου συνεχιζόταν ο άνισος αλλά νικηφόρος αγώνας κατά της Ιταλίας.
Η οχυρωμένη τοποθεσία που ξεκίναγε από το όρος ΜΠΕΛΕΣ και έφθανε μέχρι τον ποταμό ΝΕΣΤΟ η Γραμμή Μεταξά, όπως λέγεται, αποτελούσε ένα αντιστάθμισμα, στην ανισότητα των δυνάμεων, αλλά η Γερμανική υπεροχή δεν έπαυε να είναι καταθλιπτική.
Η οχυρωμένη αυτή τοποθεσία, ξεκίναγε από την ανατολική όχθη του ΑΞΙΟΥ ποταμού και έφθανε, κατά μήκος της μεθορίου με Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία, μέχρι τις δυτικές όχθες του ΝΕΣΤΟΥ ποταμού.
Στο μήκος της γραμμής αυτής, είχαν κατασκευασθεί από το 1936 και μέχρι τις παραμονές της γερμανικής εισβολής, σειρά μονίμων οχυρών, είκοσι ένα στον αριθμό, που παρουσίαζαν αξιόλογη μαχητική ισχύ, με την προϋπόθεση να επανδρωθούν και με τις προβλεπόμενες δυνάμεις του στρατού.

Κάθε ένα από τα 21 οχυρά ήταν στην πραγματικότητα ένα περίκλειστο οχυρωματικό έργο, με δυνατότητα ολόπλευρης άμυνας, κατασκευασμένο βαθειά μέσα στο έδαφος από μπετόν, με ολμοβολεία, πυροβολεία, παρατηρητήρια, στεγανές εξόδους για την έξοδο του προσωπικού για αντεπιθέσεις, με υπόγειες στοές και θαλάμους, νοσοκομεία, αποθήκες συστήματα αερισμού και φωτισμού.
Εδώ αξίζει να πούμε ότι όταν μετά την κατάρρευση της γραμμής Μεταξά, τα επισκέφθηκε, στα τέλη Μαΐου 1941, Γερμανική επιτροπή ειδικών για τις οχυρώσεις, διαπίστωσε ότι το σύστημα αυτό των οχυρώσεων, αποτελούσε τον χρυσό κανόνα μεταξύ του Γαλλικού συστήματος της γραμμής ΜΑΖΙΝΟ και των συστημάτων άλλων χωρών (Βελγίου, Γερμανίας) και ήταν το καταλληλότερο για την μορφολογία του Ελληνικού εδάφους.
Η αντίσταση των ανδρών των Οχυρών δεν κράτησε για πολύ.
Τέσσερεις μέρες μόνο.
Αλλά η αυτοθυσία τους και ο ηρωισμός τους, λίγο παραμελημένα σήμερα – όχι από την επίσημη ιστορία, αλλά από τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα που μας υποβάλλουν κατά όπως θέλουν τα θέματα επικαιρότητας – είχε αποτελέσματα.
Από Ελληνικής πλευράς, νεκροί και τραυματίες 1.000
Από Γερμανικής πλευρά, 2.759 (νεκροί 555, τραυματίες 2.134, αγνοούμενοι 170).
Στις μέρες μας, που όλα τούτα φαίνονται μακρινά και ξεπερασμένα, αλλά και για ορισμένους ίσως ακούγονται και παράξενα, έως παρεξηγήσιμα, στις μέρες μας που δύσκολα θα βρίσκαμε τη δύναμη για το ΧΡΕΟΣ, το θάρρος, το κουράγιο, τη θέληση να κλειστούμε στα έγκατα της γης και να περιμένουμε νάρθουν οι μακελάρηδες, στις μέρες μας που όλα τα βλέπουμε από την πλευρά την ωφελιμιστική – και για να μη μας πουν αναίσθητους το ρίχνουμε στην ευρωπαϊκή μας κουλτούρα, της διεθνοποίησης και του ατομικισμού…
Σ’ αυτές τις μέρες, και με την ευκαιρία των χρόνων που πέρασαν από τότε, αισθάνομαι εγώ πλέον το ΧΡΕΟΣ - το ελάχιστο που μπορώ να κάνω – να γράψω τα ονόματα των Διοικητών καθενός Οχυρού, ξέροντας πως κανένας τους (όσοι τουλάχιστον ζουν ακόμα), δεν θα μπορέσει να διαβάσει τούτο το σημείωμα και λόγω ηλικίας αλλά κυρίως λόγω συμβατότητας με τη νέα μορφή των ημερολογίων.
‘Έχουμε λοιπόν και λέμε (από Δυτικά πτος τα Ανατολκά)
ΟΧΥΡΟ ΠΟΠΟΤΛΙΒΙΤΣΑ Λοχαγός Θελούνης.
ΟΧΥΡΟ ΙΣΤΙΜΠΕΗ Ταγματάρχης Πικουλάκης Ξανθός.
ΟΧΥΡΟ ΚΕΛΚΑΓΙΑ Λοχαγός Ζακυνθινός Τηλέμαχος.
ΟΧΥΡΟ ΑΡΠΑΛΟΥΚΙ Ταγματάρχης Καραθάνος Δημήτριος.
ΟΧΥΡΟ ΠΑΛΗΟΥΡΙΩΝΕΣ Ταγματάρχης Χατζηγεωργίου Αλέξανδρος.
ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ Αντισυνταγματάρχης Δουράτσος Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΚΑΡΑΤΑΣ Ταγματάρχης Κοντογιάννης Αστέριος.
ΟΧΥΡΟ ΚΑΛΗ Ταγματάρχης Κωστόπουλος Κων/νος.
ΟΧΥΡΟ ΠΕΡΣΕΚ Λοχαγός Θύμης Σπυρίδων.
ΟΧΥΡΟ ΜΠΑΜΠΑΖΩΡΑ Ταγματάρχης Κώτσης Αναστάσιος.
ΟΧΥΡΟ ΜΑΛΙΑΓΚΑ Λοχαγός Θεωδορόπουλος Ευστάθιος.
ΟΧΥΡΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙ Λοχαγός Δαράτος Σπυρίδων.
ΟΧΥΡΟ ΠΑΡΤΑΛΟΥΣΚΑ Λοχαγός Δρακουλαράκος Σταύρος.
ΟΧΥΡΟ ΝΤΑΣΑΒΛΗ Υπολοχαγός Κόνιαρης Ιωάννης.
ΟΧΥΡΟ ΛΙΣΣΕ Ταγματάρχης Δετοράκης Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΠΥΡΑΜΟΕΙΔΕΣ Λοχαγός Ρογκάκος Παναγιώτης.
ΟΧΥΡΟ ΚΑΣΤΙΛΛΟ Λοχαγός Θεοδωράκης Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λοχαγός Χατζίκος Γεώργιος.
ΟΧΥΡΟ ΜΠΑΡΤΙΣΕΒΑ Λοχαγός Δημίδης Παναγιώτης.
ΟΧΥΡΟ ΕΧΙΝΟΥ Ταγματάρχης Δρακούσης Χρήστος.
ΟΧΥΡΟ ΝΥΜΦΑΙΑΣ Ταγματάρχης Αναγνωστός Αλέξανδρος.
Μακάρι να μπορούσα να βρω, αλλά και να γράψω τα ονόματα των 10.069 Αξιωματικών και Οπλιτών, που επάνδρωναν, τα 21 οχυρά τότε, αλλά κυρίως τα ονόματα των 1000 νεκρών και τραυματισμένων, στον αγώνα τους, για μένα για σένα (και για μας).
Στα 21 αυτά ονόματα, περιέχονται ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ. Πηγή. 

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941: O ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΡΥΣΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

Ξημερώματα 6ης Απριλίου 1941. Οι Γερμανοί επιχειρούν να εισβάλουν στην Ελλάδα θεωρώντας σχεδόν ότι πρόκειται για μια επίθεση χωρίς δυσκολίες. Τα γεγονότα όμως θα τους διαψεύσουν από πολύ νωρίς. Βρίσκουν απέναντι τους μαχητές των οχυρών της Γραμμής Μεταξά. Οι Έλληνες στρατιώτες ετοιμάζονται να γράψουν μια ακόμα λαμπρή σελίδα ηρωϊσμού και ανδρείας.

Οι αγωνιστές των οχυρών στο Νυμφαίο (Κομοτηνή) και τον Εχίνο (Ξάνθη) έδωσαν τη ζωή τους και κράτησαν αντίσταση μέχρι τέλους, μη θέλοντας να παραδώσουν την πατρίδα στα γερμανικά στρατεύματα.
Οι μνήμες ανατρέχουν πίσω, στο ιστορικό παρελθόν που κάθε χρόνο ζωντανεύει, θυμίζοντας σε όλους όχι μόνο στις δύσκολες μέρες της γερμανικής κατοχής στην ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, αλλά κυρίως την αντίσταση που επέδειξαν οι Έλληνες στρατιώτες μέσα από τα στρατηγικής σημασίας οχυρά κατά μήκος της Γραμμής Μεταξά.

Η γερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδας εκδηλώθηκε στις 05:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941, νωρίτερα δηλαδή από την 06:00 που αναφερόταν στη γερμανική διακοίνωση που επιδόθηκε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή από τον Γερμανό πρεσβευτή πρίγκιπα Έρμπαχ.

Η υλική υπεροχή των Γερμανών, σύμφωνα με στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού), «αντισταθμιζόταν» από την ελληνική οχύρωση, το υψηλότατο ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών και την υποτίμηση των παραγόντων αυτών από τους Γερμανούς.

Οι μάχες εξελίχθηκαν από ανατολικά προς δυτικά. Στη Θράκη οι δυνάμεις των ταξιαρχιών Έβρου και Νέστου συμπτύχθηκαν με αποτέλεσμα τα οχυρά Νυμφαία και Εχίνος να περικυκλωθούν, ήδη από τις πρώτες ώρες της 6ης Απριλίου. Παρά τον σφοδρό βομβαρδισμό πυροβολικού και αεροπορίας και τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του πεζικού, τα οχυρά άντεξαν όλη την ημέρα και ανάγκασαν τους Γερμανούς να τα παρακάμψουν και να κινηθούν νοτιότερα.

Δυτικότερα, στο οροπέδιο του Κάτω Νευροκοπίου, η επίθεση της 72ης γερμανικής Μεραρχίας επικεντρώθηκε κυρίως στα δυτικά της τοποθεσίας, όπου υπήρχαν οι κύριες οδεύσεις που οδηγούσαν προς Δράμα και Σέρρες. Την περιοχή υπεράσπιζαν οι δυνάμεις του Συγκροτήματος Καραντάγ της XIV Μεραρχίας και η VII Μεραρχία. Το κύριο βάρος της επίθεσης από τέσσερα γερμανικά τάγματα δέχτηκαν τα οχυρά Λίσσε, Πυραμιδοειδές (που ήλεγχαν την οδό προς Δράμα) και Περιθώρι, Μαλιάγκα (που ήλεγχαν την οδό προς Κάτω Βροντού - Σέρρες). 

Οι γερμανικές δυνάμεις πεζικού υποστηρίζονταν από πυροβόλα εφόδου και πυροβολικό. Όλες οι κατά μέτωπο επιθέσεις των Γερμανών και οι προσπάθειες διείσδυσης αποκρούστηκαν από τα πυρά των οχυρών και του ελληνικού πυροβολικού.

https://www.ogdoo.gr/

----------------------------

O Ελληνικός Στρατός έγραψε άλλη μία χρυσή σελίδα στην Ιστορία του στις 6 Απριλίου του 1941  αντιστεκόμενος στην γερμανική εισβολή, αναδεικνύοντας νέους ήρωες που έδωσαν το αίμα τους για την Ελευθερία της Πατρίδος.

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Αποτελέσματα αναζήτησης για ΡΟΥΠΕΛ

ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ - ΟΙ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

HellenicArmy General Staff - ΓΕΣ

--------------------------------

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 -ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΟΥΡΑΤΣΟΣ: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!

Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΟΞΑΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ! 

Ο Διοικητής του οχυρού, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!

Ο Διοι­κη­τής του «Συ­γκρο­τή­μα­τος Ρούπελ» Ταγ­μα­τάρ­χης Δου­ρά­τσος α­πο­στέλλει τον Αν­θ/λγό Δα­μια­νό α­πό το ύ­ψω­μα Οούσιτα με ε­ντο­λή, ό­πως ε­πα­κρι­βώς α­να­γρά­φε­ται στην έκ­θε­ση πο­λε­μι­κής δρά­σης του, της 12 Αυ­γού­στου 1941 να δια­μη­νύ­σει στον Γερμα­νό Α­ξιω­μα­τι­κό τα ε­ξής:
ΠΡΩ­ΤΟΝ «ΤΑ Ο­ΧΥ­ΡΑ ΠΑ­ΡΑ­ΔΙ­ΔΟ­ΝΤΑΙ ΜΟ­ΝΟΝ Ο­ΤΑΝ ΚΥ­ΡΙΕΥ­ΘΩ­ΣΙΝ ΠΑ­ΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑ­ΛΟΥ».
ΔΕΥ­ΤΕ­ΡΟΝ «ΤΟΙΟΥ­ΤΩΝ ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΩΝ ΠΕ­ΡΙ Α­ΝΑ­ΚΩ­ΧΗΣ ΣΤΕ­ΡΟΥ­ΜΕ­ΘΑ ΠΑ­ΡΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡ­ΧΙ­ΚΩΣ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΡΙ­ΤΟΝ «ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΑΣ ΛΑΜ­ΒΑ­ΝΟ­ΜΕΝ ΚΑΙ Ε­ΚΤΕ­ΛΟΥ­ΜΕΝ ΜΟ­ΝΟΝ ΤΑΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΕ­ΤΑΡ­ΤΟΝ «Ο Α­ΓΩΝ ΘΑ ΣΥ­ΝΕ­ΧΙ­ΣΘΕΙ. ΠΑ­ΣΑ ΔΕ Α­ΠΟ­ΠΕΙ­ΡΑ ΠΡΟ­ΣΕΓ­ΓΙ­ΣΕ­ΩΣ ΤΟΥ ΟΧΥ­ΡΟΥ ΘΑ ΣΥ­ΝΤΡΙ­ΒΕΙ».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 - Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ – ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1941 Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η ναζιστική Γερμανία επιτίθεται στην Ελλάδα και ακολουθεί η μάχη των Οχυρών του Ρούπελ. Την ίδια μέρα, η Λουφτβάφε βομβαρδίζει το λιμάνι του Πειραιά, με αποτέλεσμα να βυθιστούν 73 πλοία και 25 αλιευτικά.... Η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας κατά της χώρας μας εκδηλώθηκε στις 5:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας, 45 λεπτά πριν από την προβλεπόμενη ώρα, σύμφωνα με τη γερμανική διακοίνωση που είχε επιδοθεί νωρίτερα στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή από τον γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα, πρίγκιπα Έρμπαχ. Επιδίδοντας το τελεσίγραφο, ο Έρμπαχ τόνισε στον Κορυζή ότι ο πόλεμος δεν στρεφόταν κατά της Ελλάδας, αλλά κατά της Αγγλίας, που είχε σπεύσει προς βοήθεια της χώρας μας με 62.000 άνδρες και μεγάλη αεροπορική δύναμη.

Ο Κορυζής είπε το δεύτερο ΟΧΙ, αυτή τη φορά στην ιταμή ναζιστική πρόκληση. Η Γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας αποτελεί συνέχεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, που ξεκίνησε την 28η Οκτωβρίου 1940 με την ιταλική επίθεση στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Η γερμανική επίθεση είχε την κωδική ονομασία Μαρίτα και η εντολή για τη σχεδίασή της είχε δοθεί από τον Χίτλερ στις 13 Δεκεμβρίου 1940. Στόχος του Γερμανού δικτάτορα ήταν η βοήθεια προς τον σύμμαχό του Μουσολίνι που ήταν στριμωγμένος από τους Έλληνες στην Αλβανία και η εξασφάλιση των νώτων του ενόψει της επικείμενης επίθεσής του στη Ρωσία (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα).

Το σχέδιο Μαρίτα δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα, αλλά και τη Γιουγκοσλαβία, τις μόνες χώρες των Βαλκανίων, που δεν είχαν συμμαχήσει με τον Άξονα. Τον διμέτωπο αγώνα κατά της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας ανέλαβε η γερμανική 12η Στρατιά υπό τον στρατάρχη Βίλχελμ Λιστ, ο οποίος είχε στη διάθεσή του 680.000 άνδρες, 1.200 τανκς και 700 αεροπλάνα. Η χώρα μας παρέταξε 70.000 άνδρες στα οχυρά των Ελληνοβουλγαρικών συνόρων, με επικεφαλής τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο Μπακόπουλο, καθώς ο κύριος όγκος του Ελληνικού στρατού μαχόταν τους Ιταλούς στην Αλβανία. Οι αγγλικές δυνάμεις έλεγχαν τον άξονα Τεμπών – Βερμίου, όμως το κέντρο του μετώπου ήταν ασθενές και η Θεσσαλονίκη ανοχύρωτη πόλη. Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στο μέτωπο των ελληνοβουλγαρικών συνόρων κατά μήκος της λεγόμενης Γραμμής Μεταξά στην Ανατολική Μακεδονία και στα μεμονωμένα οχυρά του Εχίνου και της Νυμφαίας στη Θράκη. Ταυτόχρονα, γερμανικά αεροσκάφη βομβάρδισαν τον Πειραιά και τις ακτές έως τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας, προκαλώντας ανθρώπινα θύματα και τεράστιες ζημιές. Η λεγόμενη Γραμμή Μεταξά είναι ένα φιλόδοξο οχυρωματικό έργο, στα πρότυπα της Γραμμής Μαζινό, που είχε κατασκευαστεί με πρωτοβουλία του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, ως ασπίδα αποτροπής του βουλγαρικού κινδύνου.

Μεγάλο θαυμασμό και έκπληξη είχαν προκάλεσε στους Γερμανούς επιδρομείς οι κρυφές έξοδοι, χωρίς όμοιες σε άλλη οχύρωση, το σχετικά χαμηλό κόστος και το μικρό διάστημα κατασκευής. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι οι Γερμανοί δεν κατόρθωσαν να εντοπίσουν τα φατνώματα (θυρίδες) των οχυρών πριν από την έναρξη των επιχειρήσεων και ότι οι Βούλγαροι δεν γνώριζαν τίποτα, εντυπωσιάζει μέχρι και σήμερα η τεχνική απόκρυψη και παραλλαγή, η άριστη ποιότητα σκυροδέματος, η έλλειψη ειδικού οπλισμού οχύρωσης και η τέλεια προσαρμογή του οπλισμού του στρατού εκστρατείας. Οι υπερασπιστές των Οχυρών (Νυμφαία, Εχίνος, Λίσε, Ιστίμπεη, Περιθώρι, Ρούπελ, Πυραμιδοειδές, Παλουριώνες κ.ά.) αμύνθηκαν σθεναρά για τρεις ημέρες στις αλλεπάλληλες επιθέσεις των υπέρτερων γερμανικών δυνάμεων. Κάμφθηκαν μόνο όταν οι τεθωρακισμένες γερμανικές μεραρχίες, μετά την αστραπιαία κατάρρευση του νότιου Γιουγκοσλαβικού μετώπου, εισέδυσαν στα Σκόπια και από την κοιλάδα του Αξιού πέρασαν τα Ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα στις 8 Απριλίου, παρακάμπτοντας τη Γραμμή Μεταξά. Τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας τα Γερμανικά στρατεύματα εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη και κατέλαβαν την πόλη.

Οι υπερασπιστές της Γραμμής Μεταξά, περικυκλωμένοι πλέον, έλαβαν εντολή από τον αρχιστράτηγο Παπάγο να συνθηκολογήσουν (9 Απριλίου). Τον ηρωισμό τους αναγνώρισαν ακόμη και οι αντίπαλοί τους, με εκδηλώσεις θαυμασμού και τιμητικά αγήματα για τους αιχμάλωτους Έλληνες μαχητές. Οι ελληνικές απώλειες σε όλο το μέτωπο της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ανήλθαν σε περίπου 1.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι αντίστοιχες γερμανικές ανήλθαν σε 555 νεκρούς, 2.134 τραυματίες και 170 αγνοούμενους, αριθμός που αντιστοιχεί στο μισό των συνολικών απωλειών τους στη διάρκεια της επιχείρησης Μαρίτα, γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος της ελληνικής αντίστασης.

Κατά τις επόμενες μέρες, η προέλαση των Γερμανών προς Νότο υπήρξε ραγδαία, με την κατάρρευση και του μετώπου της Αλβανίας. Έως τις 30 Απριλίου είχε καταληφθεί ολόκληρη η ηπειρωτική Ελλάδα και η χώρα βρέθηκε υπό τριπλή κατοχή: Γερμανική, Ιταλική και Βουλγαρική.

Πηγή: http://www.sansimera.gr/

http://e-rodios.blogspot.gr/

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 - Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ – ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941: H ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΡΟΥΠΕΛ – Ο ΗΡΩΑΣ ΛΟΧΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΙΤΣΙΟΣ ΠΟΥ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΕ 232 ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ

Γεννήθηκε το 1906 στην ακόμη, υποδουλωμένη τότε Μακεδονία, από Βλάχους γονείς. Με την κήρυξη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου επιστρατεύθηκε ως έφεδρος λοχίας και υπηρετούσε στο όρος Μπέλες, πάνω από το χωριό του, τα Άνω Πορόια Σερρών.
Στο όρος Μπέλες είχαν στηθεί τα πρώτα φυλάκια προκάλυψης της “Γραμμής Μεταξά”. Σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων από την οροθετική γραμμή, βρίσκονταν τα εννέα σκυρόδετα ελληνικά πυροβολεία, στημένα κατά μήκος της δεύτερης αμυντικής γραμμής.
Οι υπερασπιστές των πυροβολείων είχαν εντολή να αμυνθούν έως ότου ο στρατός του υποτομέα Ροδοπόλεως να συμπτυχθεί χωρίς απώλειες προς τα Κρούσια κι αμέσως μετά, να εγκαταλείψουν κι αυτοί τις θέσεις τους με κανονική υποχώρηση, έχοντας ως πλεονέκτημα την άριστη γνώση της περιοχής.

Κατά την εισβολή των Γερμανών στο Μπέλες, στις 6 Απριλίου 1941, ο έφεδρος λοχίας Ίτσιος βρέθηκε να είναι επικεφαλής του Πολυβολείου Π8, στο οποίο έγινε σήμερα η εκδήλωση στη μνήμη του. Η αντίσταση του γράφτηκε με μεγάλα γράμματα στην ιστορία του τόπου μας και όχι μόνο. Απέναντι του ήταν ένα σύνταγμα Γερμανών καταδρομέων της 6ης Ορεινής Μεραρχίας με επικεφαλής τον ίδιο τον διοικητή της μεραρχίας, στρατηγό Ferdinand Shorner.

Ο Ίτσιος έδωσε μάχη μέχρι τέλους, μέχρι που τελείωσαν τα πυρομαχικά του. Μαζί με τους δύο συντρόφους του έριξε 33.000 σφαίρες σκοτώνοντας 232 Γερμανούς, μαζί με τον αντισυνταγματάρχη Ebeling που ήταν ένας εκ των επικεφαλής του σχεδιασμού και της εκτέλεσης της επίθεσης. Η αντίσταση αυτή σόκαρε τους υπόλοιπους Γερμανούς που πίστευαν πως θα προέλαυναν χωρίς σημαντικές απώλειες.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των στρατιωτών που ήταν μαζί του, ο Ίτσιος είχε εντολή να υποχωρήσει, αφού κερδίσει τον απαιτούμενο χρόνο, ωστόσο οι Γερμανοί κατάφεραν να τον εγκλωβίσουν.
Για πέντε ώρες οι Έλληνες αντιστάθηκαν λυσσαλέα στη γερμανική υπεροπλία, υποχρεώνοντας τον Shorner να διατάξει τις βαριές πυροβολαρχίες του στο έδαφος της Βουλγαρίας, καθώς και τους πιλότους των Στούκας να επικεντρώσουν τη δράση τους πάνω στις θέσεις του συγκεκριμένου τάγματος.
Ο έφεδρος λοχίας, αντιλαμβανόμενος τη δυσκολία της κατάστασης, έδωσε την εντολή στους στρατιώτες να φύγουν και να τον αφήσουν μόνο του να συνεχίσει την αντίσταση. Οι φαντάροι υπάκουσαν εκτός από δύο άνδρες, συντοπίτες του. Οι τρεις έμειναν για να πεθάνουν αγωνιζόμενοι. Για τις επόμενες τέσσερις ώρες μάχης οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να προωθηθούν προς τα Άνω Πορόια, για να ανακόψουν την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων προς τα Κρούσσια.
Παραδόθηκαν όπως γράψαμε, όταν τους τελείωσαν τα πυρομαχικά. Οι Γερμανοί τους πλησίασαν και ο επικεφαλής τους είχε τον παρακάτω διάλογο με τον λοχία. Ο διάλογος έφτασε στις μέρες μας με διάφορες παραλλαγές, ωστόσο το πνεύμα είναι αυτό που καταγράφεται ως εξής:

Ο διάλογος του με τον στρατηγό Shorner:
– Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο;
– Εγώ είμαι, απάντησε ο Ίτσιος.
– Δεν υπάρχει αξιωματικός;
– Όχι.
– Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες;
– Λυπάμαι στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την πατρίδα μου.
Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και αμέσως μετά έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος, κατά παράβαση της συνθήκης της Γενεύης, αλλά να απελευθερωθούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του.

Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί.

Ο σημερινός επισκέπτης του Π8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε. Το πτώμα του, μαζί με αυτά των άλλων συμπολεμιστών του, ετάφη στην Ομορφοπλαγιά.
Το 1946 τα οστά του μεταφέρθηκαν μαζί με οστά άλλων πεσόντων της αντίστασης στο Ηρώο του χωριού Άνω Πορόια. Την ίδια χρονιά αποδόθηκε μεταθανάτια στο λοχία ο βαθμός του Επιλοχία και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας για τη γενναιότητα και το θάρρος του.

Στην Ομορφοπλαγιά, κοντά στο θρυλικό Π8 στήθηκε αναμνηστική στήλη, ενώ το κοντινό στρατόπεδο μετονομάστηκε ως “Στρατόπεδο Ίτσιου”.
Στις 10 Αυγούστου 1980 έγιναν τα αποκαλυπτήρια της γλυπτικής σύνθεσης της κεντρικής πλατείας του χωριού Άνω Πορόια.
Σημειώνεται ότι ο Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο ίδιος ο χειριστής του πολυβόλου και ξόδεψε και τις 33.000 σφαίρες που υπήρχαν στο πολυβολείο, προτού παραδοθεί, σώζοντας με την αυτοθυσία και την αυταπάρνηση του, τους συμπολεμιστές του που διέφυγαν.
Οι 232 ναζί νεκροί της μάχης του Π8 αντιστοιχούν στον αριθμό που σκότωσε ολόκληρος ο στρατός της Γιουγκοσλαβίας στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής τον Απρίλιο 1941.

news247.gr , epiloges.tv 

1941: H ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΡΟΥΠΕΛ – Ο ΗΡΩΑΣ ΛΟΧΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΙΤΣΙΟΣ: ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΗΜΑΙΑ

Όπως είναι γνωστό η Ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941 από τα Ελληνο – Γιουγκοσλαβικά και Ελληνο -Βουλγαρικά σύνορα. Η αρχική γερμανική επίθεση κατά της Γραμμής Μεταξά πραγματοποιήθηκε από μία μονάδα Γερμανικού πεζικού ενισχυμένη από δύο ορεινές μεραρχίες του 18ου Ορεινού Σώματος (XVIII Mountain Corps), αντιμετώπισαν όμως ισχυρή αντίσταση και σημείωσαν μικρή επιτυχία. Μία γερμανική αναφορά στο τέλος της πρώτης μέρας των επιχειρήσεων περιγράφει πως η γερμανική 5η Ορεινή Μεραρχία «απωθήθηκε στο πέρασμα Ρούπελ παρά την ισχυρότατη αεροπορική υποστήριξη, έχοντας σημαντικές απώλειες». Από τα 24 οχυρά που αποτελούσαν τη Γραμμή Μεταξά μόνο δύο έπεσαν, και αυτά μόνον αφού καταστράφηκαν ολοσχερώς. Τα περισσότερα οχυρά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούπελ, Εχίνος, Καρατάς, Λίσσε και Ιστίμπεη αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες.
Ο λοχίας Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο διοικητής του Πολυβολείου 8 (Π.8) στο οροπέδιο της Ομορφοπλαγιάς του όρους Κερκίνη (Μπέλες), πάνω από τo χωριό Άνω Πορρόϊα Σερρών. Το Π.8 ήταν ένα μεμονωμένο εξωτερικό αμυντικό έργο, που μαζί με το Π.9 αποτελούσαν τα σημαντικότερα σημεία στήριξης των Ελλήνων στην ευρύτερη περιοχή της Ροδόπολης. Τα πολυβολεία αυτά δεν είχαν σχέση με τα οχυρά.

Την πρώτη ημέρα της γερμανικής εισβολής, ένα σύνταγμα γερμανών καταδρομέων της 6ης Ορεινής Μεραρχίας με επικεφαλής τον ίδιο τον διοικητή της μεραρχίας, στρατηγό Ferdinand Shorner, επιτέθηκε στο ελληνικό τάγμα που υπερασπιζόταν την Ομορφοπλαγιά. Για πέντε ώρες οι Έλληνες αντιστάθηκαν λυσσαλέα στη γερμανική υπεροπλία, υποχρεώνοντας τον Shorner να διατάξει τις βαριές πυροβολαρχίες του στο έδαφος της Βουλγαρίας, καθώς και τους πιλότους των στούκας να επικεντρώσουν τη δράση τους πάνω στις θέσεις του συγκεκριμένου τάγματος. Το αποτέλεσμα ήταν οι γερμανικοί βομβαρδισμοί να μετατρέψουν σε κόλαση την Ομορφοπλαγιά, και να υποχρεώσουν τους επιζώντες έλληνες στρατιώτες να πραγματοποιήσουν τακτική υποχώρηση προς τα Κρούσσια.

Στο πλαίσιο αυτό οι άνδρες του Π.8 και Π.9 ανέλαβαν να καθυστερήσουν την προέλαση των γερμανών καταδρομέων, ώστε να δοθεί χρόνος να εκκενώσουν οι Έλληνες την Ομορφοπλαγιά. Το Π.9 καταλήφθηκε μέσα σε λίγη ώρα από τους Γερμανούς, αλλά το Π.8 με τον λοχία Δημήτριο Ίτσιο και δύο στρατιώτες του αντιστάθηκε για πάνω από τέσσερις ώρες. Στο διάστημα αυτό οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να προωθηθούν προς τα Άνω Πορρόια, για να ανακόψουν την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων προς τα Κρούσσια.

Ο Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο χειριστής του πολυβόλου και ξόδεψε και τις 38.000 σφαίρες που υπήρχαν στο πολυβολείο, προτού παραδοθεί στους Γερμανούς. Σύμφωνα με έρευνα, οι άνδρες του Π.8 ευθύνονται για τον θάνατο 232 γερμανών στρατιωτών, δηλαδή όσους σκότωσε ολόκληρος ο στρατός της Γιουγκοσλαβίας στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής τον Απρίλιο 1941!

Στη διάρκεια της μάχης της Ομορφοπλαγιάς σκοτώθηκε και ο αντισυνταγματάρχης Ebeling,διοικητής του 138ου Συντάγματος Ορεινών Καταδρομών, ο πιο υψηλόβαθμος γερμανός αξιωματικός που έχασε τη ζωή του στη διάρκεια της Μάχης των Οχυρών. Η αντίσταση του Π.8 εξόργισε τον στρατηγό Shorner, καθώς εκτός από τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στους άνδρες του, ανέτρεψε τον σχεδιασμό του για την πρώτη ημέρα του πολέμου.

Όταν ο στρατηγός Shorner πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο διοικητής του πολυβολείου ήταν ένας απλός έφεδρος λοχίας, θίχτηκε ο εγωισμός του και αφού συναντήθηκε με τον αιχμάλωτο Ιτσιο τον ρώτησε:

- Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο;

- Εγώ είμαι, απάντησε ο Ιτσιος

- Δεν υπάρχει αξιωματικός;

- Οχι!

- Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες;

- Λυπάμαι στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την πατρίδα μου.

Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος, κατά παράβαση της συνθήκης της Γενεύης, αλλά να μην πειραχτούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του, τους οποίους απελευθέρωσε στα Ανω Πορρόϊα!!!.
Επρόκειτο για το πρώτο έγκλημα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα. Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί. Ο σημερινός επισκέπτης του Π.8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε.

Του Δρ.  Χαράλαμπου Γκούβα. Ο Χαράλαμπος Γκούβας είναι Ορθοπεδικός χειρουργός και Δ/ντής του ιδρύματος Μουσείο Τεχνών Επιστημών Πρέβεζας. Είχε την τιμή να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία στο 605 Τάγμα Πεζικού, στα Άνω Πορρόϊα Σερρών, στα οχυρά Ρούπελ το 1982. Βιβλιογραφία: Από το αφιέρωμα της εφημερίδας Μακεδονίας: «Το Ρούπελ και η Μάχη των Οχυρών». Πηγή: http://olympia.gr/ , Πηγή βίντεο: Πετρίτσι