Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2020

Η ΑΡΕΤΗ ΑΝΤΑΜΕΙΒΕΤΑΙ ΜΕ ΕΥΤΥΧΙΑ, ΗΡΕΜΙΑ, ΑΤΑΡΑΞΙΑ

«Όσοι κακολογούν τους άλλους αυτοδηλητηριάζονται. "Nemo malux felix" έλεγε ο Ρωμαίος σατυρικός ποιητής Γιουβενάληςκανείς κακός δεν είναι ευτυχισμένος».
Μερικοί άνθρωπο, έλεγε ο Επίκτητος, είναι τυφλοί στην ομορφιά του κόσμου.
Ο Επίκτητος πρόβαλε μια αντίληψη της αρετής απλή, συνηθισμένη και καθημερινή στη διατύπωση της. Αντί των πράξεων εντυπωσιασμού και επίδειξης καλοσύνης, ήταν υπέρ μιας ζωής που να τη ζει κανείς σταθερά, σύμφωνα με τη θεία θέληση. 
Η συνταγή του για την καλή ζωή επικεντρωνόταν σε τρία θέματα: να γίνεις κύριος των επιθυμιών σου, να εκτελείς τα καθήκοντά σου και να να σκέφτεσαι καθαρά για τον εαυτό σου και για τις σχέσεις σου με την ανθρώπινη κοινωνία.
Ο Δημοσθένης έλεγε ότι δεν μπορεί να αποκτήσει κανείς σταθερή δύναμη με αδικίες, επιορκίες και ψευτιές. Κάποτε έρχεται η στιγμή της αλήθειας.
Βασική αρετή, λέει ο Ζήνων αποτελεί η φρόνηση, από την οποία απορρέουν -σύμφωνα με τον Πλάτωνα- η ανδρεία και η δικαιοσύνη.
Το πάθος είναι για τους Στωικούς μια αφύσικη κίνηση της ψυχής, μια ορμή πλεονάζουσα, πού μας παρασύρει σε επικίνδυνες αντιδράσεις για την ηθική ισορροπία και την ευτυχία μας. Ωστόσο η απάθεια δεν ταυτίζεται με την απραξία˙ αντιθέτως, η αδικία δεν συνδέεται πάντοτε με κάποια πράξη- συχνά συνδέεται με την απραξία. Όποιος πράττει σύμφωνα με τις ιδέες του έχει συχνά άδικο -αλλά όποιος δεν πράττει ποτέ έχει πάντοτε άδικο.
Ο στωικός φιλόσοφος δεν προτείνει λοιπόν την αποχή από τις διάφορες δραστηριότητες.
Ποιος είναι λοιπόν ο στόχος μας αν όχι η ευτυχία, η ηρεμία και η αταραξία και ποιες οι προϋποθέσεις για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος;
Ο ευτυχισμένος, ήρεμος και ατάραχος άνθρωπος έχει κατακτήσει όσα έχει κατακτήσει μέσω του αυτοσεβασμού και μέσω της σοφίας του, όχι μέσω κοινωνικών προνομίων. 
Σύμφωνα με τους Στωικούς, η αρετή είναι και μέσον και σκοπός.
Αποσπάσματα από το βιβλίο «61 μαθήματα καθημερινής ζωής από τους Στωικούς» του Μαξ Έξελμαν.

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2020

ΟΙ ΜΥΘΟΙ

«Οι μύθοι διεισδύουν βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή και σιγοψυθιρίζουν σε κάθε ευαίσθητο αυτί αιώνιες αλήθειες και ανώτερα ιδανικά». 
«…είναι ζωντανά σπέρματα αλήθειας, που μπορούν να γονιμοποιήσουν κάθε κατάλληλα προετοιμασμένο ανθρώπινο νου και εκεί να καρποφορήσουν με καρπούς αφάνταστα πλούσιους».
«Έχουν μία διεισδυτική ικανότητα και μπορούν να οδηγήσουν στη συνειδητοποίηση μεγάλων αληθειών, καθώς επίσης και στη συνειδητοποίηση του ίδιου μας του εαυτού».  
«…είναι φορείς υψηλών αληθειών…Είναι σοφά πλασμένοι και χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα αρχέτυπα με τους ανάλογους συμβολισμούς τους, οδηγούν σε ανώτερες συνειδησιακές καταστάσεις».
Φιλοσοφικός Σύλλογος Ιάμβλιχος, «Συμβολισμός και Αναζήτηση»
«…οι μύθοι είναι ενδείξεις των βαθύτερων πνευματικών μας δυνατοτήτων, ικανές να μας οδηγήσουν στην ευχαρίστηση, τη φώτιση, ακόμη και στην έκσταση…»
(Τζ. Κάμπελ, «Η δύναμη του μύθου»)
Οι Μύθοι είναι ψυχολογικές και συμβολικές Αλήθειες και επιπλέον ιστορικές. Αυτές οι αλήθειες δονούν σε διαφορετικά επίπεδα συνείδησης κι έτσι οι Μύθοι εκφράζουν και ανταποκρίνονται σε πνευματικές, διανοητικές, ψυχολογικές και ιστορικές πραγματικότητες.
«Οι λεγόμενες μυήσεις στα Αρχαία Μυστήρια περιείχαν ανθρωπομορφικές αναπαραστάσεις της λειτουργίας του πνευματικού κόσμου και των νόμων του. Συνέπαιρναν τη φαντασία του εκστασιασμένου μυούμενου και τον βοηθούσαν να απαλλαγεί από τις ατέλειες και τις δυσαρμονίες του γήινου εαυτού του. Κάτω από το φως της πανσελήνου και το χαιρετισμό των σπινθηροβόλων αστεριών, ο μυούμενος έβλεπε να ζωντανεύουν μέσα του ο Όσιρις, ο Ορφέας ή ο Οντίν. Η θυσία του Ορφέα αποκτούσε τότε άλλο νόημα γι αυτόν και αναγνώριζε στο πρόσωπο του ήρωα λειτουργίες του ίδιου του του εαυτού. Γινόταν γνώστης και κυβερνήτης της ύπαρξης του κι όταν ξαναγύριζε στον καθημερινό κόσμο, είχε μία αίσθηση ευθύνης και μία φλόγα δημιουργικότητας». 
Φιλοσοφικός Σύλλογος Ιάμβλιχος, «Συμβολισμός και Αναζήτηση»

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2020

ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ

Επειδή οι μύθοι εμπεριέχουν πολλές αλήθειες κρυμμένες κάτω από σύμβολα, αλληγορίες, μεταφορές, εμφανίζεται η ανάγκη της αποκρυπτογράφησής τους, έτσι ώστε να γίνει κατανοητό το νόημά τους. 
Σαν πόρτες κλειδωμένες, οι μύθοι, για να ανοίξουν, χρειάζονται ειδικά κλειδιά-κώδικες. 
Ποιοι μπορεί να είναι  οι κώδικες αποκρυπτογράφησης των μύθων;
«Σύμφωνα με τις διδασκαλίες της Εσωτερικής Γνώσης, οι Αλήθειες που έχουν κωδικοποιηθεί μέσα στους Μύθους είναι δυνατό να αποσυμβολιστούν μέσω των λεγόμενων Κλειδιών Ερμηνείας. 
Αυτά, σύμφωνα με την Ερμητική Παράδοση, είναι επτά. 
Επιτρέπουν την αποκρυπτογράφηση των Μύθων, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι είναι εύκολη η πραγμάτωση του έργου αυτού. 
Άλλο πράγμα είναι η γνώση της ύπαρξης των Κλειδιών Ερμηνείας και άλλο η κατοχή και η σωστή χρήση τους. 
Τα κλειδιά ερμηνείας είναι τα εξής: 
1. Μεταφυσικό (χαρακτήρες του Όντος)
2. Αριθμητικό (εξέλιξη των Ιδεών-Αριθμών)
3. Γεωμετρικό (οργάνωση των Μορφών)
4. Αστρολογικό (αλληλεπιδράσεις Μακρόκοσμου-Μικρόκοσμου)
5. Αλχημικό (σχέσεις της επιθυμίας των Στοιχείων για ένωση)
6. Βιολογικό (κλιμακώσεις της Ζωής)
7. Φιλολογικό (σημειωτικές και συμβολικές μορφές των Ιδεών κλπ)
Συνήθως ένας μύθος περιέχει αλήθειες που συσχετίζονται με ένα ή περισσότερα κλειδιά. Γι’ αυτό μπορεί να εμφανιστούν διάφορες ερμηνείες, οι οποίες δεν είναι αντίθετες μεταξύ τους, αλλά απλά χρησιμοποιούν διαφορετικό κλειδί ερμηνείας σαν τρόπο προσέγγισης του Μύθου. Και βέβαια, το όλο νόημα του Μύθου συσχετίζεται με τη σύνθεση των ερμηνειών, που προέρχονται από τα επιμέρους κλειδιά. 
Οι Μύθοι λοιπόν περιέχουν αλήθειες, όπως και οι παραβολές των Ευαγγελίων. Περιέχουν κωδικοποιημένες γνώσεις, διδασκαλίες και μηνύματα»
Σ. Παττακός, Η μυστική Διδασκαλία του Πλάτωνα
Ας ανοίξουμε λοιπόν την ψυχή μας στη δύναμη των Μύθων. Ας ξανατραφούμε από αυτούς και ας οδηγηθούμε στην ανακάλυψη του πραγματικού εαυτού μας μέσα από το δρόμο που αυτοί υποδεικνύουν και χαράζουν. Ίσως το ταξίδι στη διάσταση του Μυθικού να είναι συγχρόνως ένα ταξίδι στη διάσταση του πραγματικού και Αληθινού.

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2020

Η ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Η NASA επέλεξε τo 2016 τον μεγάλο Έλληνα συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου και την μουσική του προκειμένου να επενδύσει ένα βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα με τον Δία και τους δορυφόρους του να κινούνται μέσα στο διάστημα.
Τα φεγγάρια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το Δία ονομάζονται Δορυφόροι του Γαλιλαίου και πρόκειται για τους τέσσερις μεγαλύτερους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Δία (με την σειρά απόστασής τους από τον Δία), την Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλλιστώ, οι οποίοι ανακαλύφτηκαν από τον Γαλιλαίο Γαλιλέι (1564-1642) το 1610.
Μ’ αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώθηκε και πρακτικά η Κοπερνίκεια άποψη ενός ηλιοκεντρικού συστήματος - που ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΧΕ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Ο ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ - και το γεγονός ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος.
«Η μουσική υπόκρουση είναι μια πρωτότυπη σύνθεση του Vangelis», αναφέρει ανακοίνωση της NASA, η οποία έχει συνεργαστεί με τον Έλληνα συνθέτη και στο παρελθόν. O Παπαθανασίου είχε συνθέσει το άλμπουμ Μυθωδία, το οποίο αποτέλεσε το μουσικό θέμα της αποστολής Mars Odyssey το 2001, ενώ το 2003 τιμήθηκε με το Μετάλλιο Δημόσιας Προσφοράς της NASA. 

ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ: ΠΕΡΣΕΑΣ

Στην Αρχαία Ελληνική Μυθολογία, ο μύθος του Περσέα ενσαρκώνει τον αρχέγονο μύθο του ήρωα, ο οποίος, ταγμένος από τη μοίρα-Νόμο, υπηρετεί έναν ανώτερο, ιερό σκοπό, προς όφελος της ανθρωπότητας.
Μάχεται, βελτιώνει και αναπτύσσει τον εαυτό του μέσα από την αποστολή του και τις δοκιμασίες που συναντάει στον δρόμο και αφού πετύχει και κατακτήσει τον Εαυτό του, την γνώση και την αλήθεια, επιστρέφει για να διδάξει τους ανθρώπους πώς να κάνουν το ίδιο.
Το περιεχόμενο των μύθων, γεμάτο από σύμβολα και παραβολές, "κουβαλά" τις αιώνιες αλήθειες και διδασκαλίες που ο Θεός φανερώνει στους ανθρώπους, για να έχουν μερίδιο στην αντίληψη και βίωση του Ιερού, για να έχουν ένα διαχρονικό πρότυπο συμπεριφοράς προς μίμηση, για να νικήσουν, όπως κάνει ο ήρωας, τον ανίερο μικρό εαυτό τους και να γνωρίσουν και να εκφράσουν τον αληθινό, ανώτερο και αθάνατο εαυτό τους.
Απ' αυτήν την άποψη, οι μύθοι έχουν τον κύριο ρόλο στην ανάβαση της ανθρώπινης συνείδησης προς το τελειότερο, την βελτίωση του ανθρώπου και την πρόοδο των πολιτισμών του.
Ο άνθρωπος είναι ένα ον διπλής φύσης, μιας κατώτερης γήινης, που τον δεσμεύει στην ύλη, και μιας ανώτερης, ουράνιας, που τον απελευθερώνει στο Πνεύμα. Ο ήρωας, ένας άνθρωπος κι αυτός, κουβαλά το ανθρώπινο στοιχείο της προσκόλλησης με τη γη, έχει, μ' άλλα λόγια, πάθη, αδυναμίες, φόβους, ελαττώματα, πόνο και φθορά. Με την ελεύθερη, όμως, βούλησή του επιλέγει να στρέψει το βλέμμα του προς τα πάνω ("άνω - θρώσκω"= άνθρωπος), ακολουθεί το δύσκολο αλλά αναβατικό μονοπάτι και αναπτύσσοντας αρετές, ανεβαίνει ακόμα ένα σκαλοπάτι παραπάνω από τον άνθρωπο, πλησιέστερα στο Θεό, στην κατάσταση του ήρωα.
Στην όλη πορεία του δεν εξαφανίζει τα κατώτερα ανθρώπινα στοιχεία του, απλά τα ελέγχει και τα εξουσιάζει. Εξάλλου δεν υφίσταται η έννοια του Ήρωα - νικητή, όταν δεν υπάρχει κάτι που αυτός πρέπει να νικήσει.
Στον μύθο του Περσέα όλα τα παραπάνω παρουσιάζονται και εννοούνται με συμβολικό τρόπο. Η μάχη και επιβολή του ήρωα στον κατώτερο εαυτό του, η ανάπτυξη αρετών, η προσφορά και διδασκαλία στους ανθρώπους συμβολίζονται με εξωτερικά γεγονότα, όπως το περιπετειώδες ταξίδι, τη μάχη με το τέρας, την απελευθέρωση της ωραίας γυναίκας, την επιστροφή, την ίδρυση μιας νέας δυναστείας, ενός νέου πολιτισμού κλπ.
Ο Περσέας κατακτώντας τον εαυτό του, την γνώση και την δύναμη, χτίζει μια δυναστεία, έναν νέο πολιτισμό για τους ανθρώπους. Ο Περσέας, όπως όλοι οι ήρωες, αναπτύσσει τις αρετές της Βούλησης, της Αγάπης, της Σοφίας και της Διάνοιας και τις θέτει στην υπηρεσία της ανθρωπότητας.
Στη σημερινή εποχή υπάρχει επιτακτική ανάγκη για ήρωες. Ο άνθρωπος κουβαλά πάντα μέσα του το ζώο και τον Θεό. Σήμερα όμως φαίνεται να 'χει παντελώς ξεχάσει το δεύτερο. Έτσι, ο ίδιος και οι πολιτισμοί του καταπέφτουν σε μια μεσαιωνική ηθική και πνευματική φτώχεια σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι η ώρα να γνωρίσουμε το άλλο πρόσωπο του ανθρώπου, αυτό που θα τον ξαναφέρει πιο κοντά στον εαυτό του και την ευτυχία.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- Περιοδικό "Νέα Ακρόπολη", αρθρ.: "Η ψυχολογία του Ήρωα", τ. 76
- Περιοδικό "Νέα Ακρόπολη", αρθρ.: "Ο Δρόμος του Ήρωα", τ. 106
- "Ο ζωδιακός κύκλος στην Παγκόσμια Μυθολογία", Γ.Α.Πλάνας, εκδ.: Νέα Ακρόπολη
- "Ο Ήρωας με τα χίλια πρόσωπα", Τζόζεφ Κάμπελ, εκδ.: Ιάμβλιχος
- "Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία", τομ. Β΄, Ζ. Ρισπέν, εκδ.: αυλός
- "Ελληνική Μυθολογία", Π. Ντερσάμ, εκδ.: Μέρμηγκα

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

ΜΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΗ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΗ

Μπορεί κανείς να νικήσει μια αρνητική σκεπτομορφή; Ναι, με μια άλλη σκεπτομορφή, αντίθετης τάσης και μεγαλύτερης δύναμης.
Μια Σκεπτομορφή, που την δημιούργησε το ανώτερο πνεύμα και τη σχεδίασε καλά ένας δυνατός νους, μπορεί να νικήσει τις διεστραμένες σκεπτομορφές καθώς και όλες εκείνες που έχουν να κάνουν με τον άστατο ψυχικό και φυσικό κόσμο.
Κάθε γυναίκα, κάθε άνδρας έχουν στον πνευματικό κόρφο τους την αναγκαία δύναμη για να πλάθουν και να εκπέμπουν σκεπτομορφές. Η γενική αδυναμία των εκπομπών οφείλεται στην άγνοια της τεχνικής και στην αμφιβολία που έχει σπείρει στις ίδιες τις ψυχές τους η ανεπαρκής σύγχρονη εκπαίδευση, που έχει ενθρονίσει την ευθραυστότητα, την αμφιβολία, τα καπρίτσια. Αλλά ο νους που είναι πειθαρχημένος από την προσπάθεια και τη βούληση να Είναι, που δεν έχει διαστροφές και φαύλες ιδέες, ώστε να καταναλώνει άσκοπα ενέργεια και να εκτροχιάζεται, προσφέρει ενδιαφέρουσες ευκαιρίες να νικήσει κάθε μορφή αντιξοότητας, μεταλλάσσοντάς την σε θετική εμπειρία και σε επιτυχείς πράξεις.
Ας θυμηθούμε ότι, σε τελευταία ανάλυση, μια σκεπτομορφή μπορεί να νικηθεί μονάχα με μια άλλη σκεπτομορφή. Η φυσική πειθαρχία, η υγιεινή, τα τραγούδια, τα όμορφα τοπία, τα αλτρουιστικά συναισθήματα είναι ανεκτίμητοι βοηθοί στη μάχη ενάντια σε μια κακή σκεπτομορφή. Επίσης, βοηθούν η προσευχή και η εργασία, το ηρωικό αίσθημα της γενναιοδωρίας προς τους συνανθρώπους μας και η αξιοπρέπεια του ατόμου.
Πώς κυριαρχείται οριστικά μια σκεπτομορφή;
Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να την νικήσουμε μέσα μας. Όποιος δεν νικήσει τον εαυτό του, ποτέ δεν θα μπορέσει να νικήσει τον περίγυρό του. Επειδή, αν το αναλύσουμε καλά, τον πρώτο περίγυρό του τον αποτελούν οι δικοί του φορείς συνείδησης, στο συγκινησιακό, ζωτικό και φυσικό επίπεδο.
Όποιος δεν μπορεί να σηκωθεί απ' το κρεβάτι το πρωί, ακόμα κι αν το επιθυμεί πολύ, ας μην ονειρεύεται να αναστήσει ιδεολογίες και να έχει οπαδούς, εκτός αν πρόκειται για ηλίθιους.
Όποιος ανυψώνεται μέσα του κι αντιμετωπίζει θαρραλέα την αντιξοότητα ή τη συμφορά, αυτός μόνο μπορεί να τις νικήσει. Όποιος δεν δρα μ’ αυτόν τον τρόπο και τριγυρίζεται από τα αόρατα έντομα της νοητικής βρωμιάς, είναι ένας νεκρός που περπατά... και όταν θα τον βρει ο φυσικός θάνατος, δεν θα έχει αφήσει στον κόσμο ίχνη του περάσματός του.
Αφού τα καταφέρει σ’ αυτήν την πρώτη φάση, στη συνέχεια πρέπει να περάσει στην συστηματική εφαρμογή, χωρίς να ενδίδει και χωρίς να κάνει διακοπές. Ξέρουμε ότι πολλοί νέοι μισούν κάθε μορφή πειθαρχίας, αλλά αυτή η απόρριψη προκλήθηκε τεχνητά από σκοτεινά συμφέροντα, τα οποία σφετερίζονται οι υλιστές κάθε χροιάς ή οι ψευτοπνευματιστές και εξωτικοί αναρχικοί, που είναι αιχμάλωτοι της δικής τους μαγνητικής και βιολογικής καμπάνας, που τους κτηνοποιεί.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό να μην "αναπαυόμαστε στις δάφνες μας", επειδή η δυσοίωνη σκεπτομορφή μπορεί να έχει απορριφθεί, αλλά δεν έχει μεταλλαχτεί. Αν σκεφτούμε την πλαστικότητα των σκεπτομορφών, θα δούμε πόσο δύσκολο είναι να είμαστε σίγουροι ότι τις ξεπεράσαμε. Αυτήν τη βεβαιότητα θα μας τη δώσουν οι αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή ενός ανθρώπου που προσπάθησε για κάτι τέτοιο. Αν, φυσικά, ζωτικά, ψυχικά και νοητικά είναι περισσότερο καθαρός και αγνός, σημαίνει ότι θριάμβευσε.
Ειδάλλως, αν η παλιά αρνητική σκεπτομορφή έχει αντικατασταθεί με ναρκωτικά ή φανατικές εμμονές, στην πραγματικότητα επιβιώνει με διαφορετική εμφάνιση. 
Χρειάζεται να έχουμε ένα αγνό περιβάλλον, υγιείς συντροφιές, ορθά μέσα ζωής. 
Να αποφύγουμε τους "αγίους" που προσφέρουν "μυήσεις" σ’ ένα καλοκαιρινό σεμινάριο.
Η υγιέστερη προφύλαξη είναι η δραστήρια εργασία και η μελέτη.
Να μη δίνουμε στο σεξ μεγαλύτερη σημασία απ’ αυτήν που έχει.
Να καλλιεργούμε την Αγάπη, τη Γενναιοδωρία, τις Τέχνες, τα Γράμματα και τις Επιστήμες.
Να αποφύγουμε τις υπερβολές στο φαγητό, στο ποτό και στο κάπνισμα.
Να κάνουμε στο τέλος κάθε μέρας μια σύντομη αλλά γόνιμη ενδοσκόπηση.
Να πιστεύουμε στο Θεό και στην αθανασία της Ψυχής, όχι από συνήθεια, αλλά από εσωτερική πεποίθηση.
Να αποστρεφόμαστε το κακό, απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Να προτιμούμε πάντα τις πνευματικές μουσικές κι ένα πνευματικό περιβάλλον κι όχι τα ξέφρενα όργια.
Όλα αυτά αποτελούν ένα σίγουρο ζωτικό μηχανισμό που μας προφυλάσσει, ώστε να μην πέσουμε στα δίχτυα των ξένων προς εμάς σκεπτομορφών. 

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2020

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΥ -5ου ΑΙΩΝΑ

Πώς θα σας φαινόταν ένας περίπατος στην Ακρόπολη των Αθηνών του -5ου αιώνα; Δεν θα ήταν εξαιρετική ιδέα να ξεκινήσετε τη βόλτα σας από τα Προπύλαια, να συνεχίσετε στο κολοσσιαίο άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς και το Ερέχθειο, και να καταλήξετε στον Παρθενώνα; Και όλα αυτά στην εποχή του Περικλή, με τους Αρχαίους Αθηναίους να περιδιαβαίνουν, να προσεύχονται και να δραστηριοποιούνται τριγύρω.
Στο πρώτο βίντεο, παρουσιάζονται τα Προπύλαια και το άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς με τη βοήθεια του δημοφιλούς παιχνιδιού Assassin’s Creed Odyssey της Ubisoft. Το βίντεο είναι εναρμονισμένο με τη διδακτέα ύλη της Ιστορίας της Α΄ Γυμνασίου. 
Παρακολουθήστε το εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=Uaw39jiTo6E

Στο επόμενο βίντεο, παρουσιάζεται το Ερέχθειο και ο Παρθενώνας. 
Παρακολουθήστε το εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=iwAshPwvwHc

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2020

ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΓΗΣ - ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΣΗ - ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ

Η δημιουργία του ανθρώπου που αναφέρει η βίβλος, δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή από τη σύγχρονη επιστήμη. Το ίδιο επίσης ισχύει και για την επιστήμη που δέχεται ότι ο άνθρωπος αποτελεί εξέλιξη του πιθήκου, ή ότι είναι αποτέλεσμα τυχαίων διεργασιών της φύσης.
Η σημερινή επιστήμη αποκλείει και τις δύο προηγούμενες εκδοχές, αφού με τη χρήση σύγχρονων υπερυπολογιστών, βρήκε ότι για να τοποθετηθούν τυχαία στη σωστή θέση όλα τα αμινοξέα ενός απλούστατου έμβιου συστήματος, χρειάζονται να λάβουν χώρα αντιδράσεις, ο αριθμός των οποίων ξεπερνά τον αριθμό των 102000000 πιθανοτήτων, και με την προϋπόθεση ότι για κάθε αντίδραση θα χρειαζόταν ο ελάχιστος χρόνος 3:100.000.000.000.000.000 του δευτερολέπτου, και με την παραδοχή ότι σε κάθε δευτερόλεπτο θα ίσχυαν πάντα όλες οι ευνοϊκές αρχικές προϋποθέσεις.
Επομένως η παραδεκτή μέχρι χθες επιστημονική άποψη της δημιουργίας απορρίπτεται.
Ο άνθρωπος ήρθε έτοιμος από τον ουρανό, σχεδόν με τη σημερινή του μορφή η οποία άλλαζε κατά καιρούς λόγω μεταλλάξεων και εξωτερικών επεμβάσεων, σύμφωνα με ένα γιγαντιαίο γαλαξιακό πρόγραμμα εποικισμού των άστρων. Για τον λόγο αυτόν δεν υπάρχουν σκελετικά ευρήματα που να συνθέτουν την αλυσίδα της εξέλιξης και να συνδέουν τον σημερινό άνθρωπο με το απώτατο παρελθόν του.
Οι κάθε είδους γνώσεις δόθηκαν στους ανθρώπους από τους διδασκάλους Θεούς που εποίκησαν τη γη από άλλα αστρικά συστήματα. Οι γνώσεις αυτές ήταν πασίγνωστες από την απώτατη Αρχαιότητα, καλά φυλαγμένες κάτω από τον πέπλο των Αρχαίων Μυστηρίων, και μόνο σήμερα μπορούμε να καταλάβουμε τι γινόταν.
Ο Βρετανός καθηγητής Sir Francis Crick, που έχει τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας- Ιατρικής το 1962 για την ανακάλυψη του DNA, το έτος 1981 μαζί με τον Αμερικανό ερευνητή L. Orgel, διατύπωσαν μια νέα θεωρία για τον τρόπο δημιουργίας της ζωής πάνω στη γη:
- «Η ζωή που γνωρίζουμε σήμερα δεν εμφανίστηκε αυτοδύναμα στον πλανήτη μας, αλλά ήλθε από έναν άλλον πλανήτη, έξω από το πλανητικό μας σύστημα, με φορείς μικροοργανισμούς τους οποίους μετέφεραν πολύ εξελιγμένα λογικά όντα. Τα όντα αυτά, μεταφέρθηκαν με διαστημόπλοια και ράντισαν κυριολεκτικά τον πλανήτη μας με τους μικροοργανισμούς.»
Η υπόθεση αυτή ονομάστηκε «Θεωρία της Κατευθυνόμενης Πανσπερμίας».
- «Δεν υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ της χημικής σύνθεσης του γήινου περιβάλλοντος και εκείνης των έμβιων οργανισμών. Σπουδαίο ρόλο στις γήινες ενζυματικές και χημικές διεργασίες δεν παίζουν τα στοιχεία χρώμιο και νικέλιο, που αφθονούν στη Γη, αλλά το σπάνιο στοιχείο μολυβδένιο».
Σύμφωνα λοιπόν με τους δύο επιστήμονες, πρέπει να υποθέσουμε ότι η ζωή έφθασε στη Γη από ένα άλλο ουράνιο σώμα, που διαθέτει σε αφθονία το μολυβδένιο.
- «Αν πραγματικά η ζωή προέκυψε στον πλανήτη μας από ένα αρχέγονο σύμπλοκο χημικών στοιχείων, θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότεροι από ένας γενετικοί κώδικες. Στη γη όμως, υπάρχει ένας και μοναδικός γενετικός κώδικας για όλους τους οργανισμούς».
Ο Μαθηματικός-Αστροφυσικός καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ Sir Fred Hoyle, δεν δίστασε να πει την τολμηρή άποψή του: «Η δημιουργία της ζωής είναι έργο κάποιας κοσμικής νοημοσύνης. Εμφανίστηκε με φυσικό τρόπο στο Σύμπαν. Μελέτησε κάπου αλλού όλες τις εκδηλώσεις του δικού μας ζωικού οικοσυστήματος.
Ο άνθρωπος από αλαζονεία και μόνο αρνείται αυτή την εκδοχή.
Πρέπει να ξεχάσουμε τις γνωστές ερμηνείες που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα και να ξανασυζητήσουμε την προέλευση του ανθρώπου από την αρχή.
Ο κοσμικός νους συναρμολόγησε τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε και συνεχίζεται στο άπειρον του χώρου και του χρόνου με τους νόμους που την εκφράζουν».
Μια πλειάδα σύγχρονων επιστημόνων έχουν αναθεωρήσει το γνωστό πρότυπο δημιουργίας της ζωής και σε γενικές γραμμές αποφαίνονται ότι: «Τις κάθε είδους μορφές ζωής του πλανήτη, ο συμπαντικός νους τις υλοποίησε σε άλλο χώρο δημιουργίας και με τους απεσταλμένους του τις έστειλε στη γη μέσα σε τεράστιες διαστημικές πολιτείες. Η συλλογή πληροφοριών του γήινου οικοσυστήματος έγινε με πειραματικά βιορομπότ».
Νέες εκδοχές και νέες σκέψεις που μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρέπει να αναθεωρήσουμε το γνωστό σενάριο της δημιουργίας.
Γερ. Καλογεράκης, “Το Πέρασμα Του Σειρίου” σελ. 37-39, εκδ. Δίον, Θεσσαλονίκη 2013
-------------------------------

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020

ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ, ΣΤΟΝ ΚΟΡΙΝΟ ΠΙΕΡΙΑΣ

Μυρτάλη - Ολυμπιάδα, Χρυσό περίαπτο,
Aρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης 
Ο τάφος της μητρός του Μ. Αλεξάνδρου, Μυρτάλης - Ολυμπιάδος, ήταν στον Κορινό Πιερίας.
Αυτό το ξέραμε από καιρό, από Αρχαία επιγραφή, από τάφο της περιοχής, αλλά και από άλλα στοιχεία.
Τον Δεκέμβριο του 2019, ο καθηγητής κ. Μπίντας ισχυρίσθηκε πως ταυτοποίησε τον τάφο της, σε ταφικό σύμπλεγμα όντως στον Κορινό του δήμου Κατερίνης, σύμφωνα και με δημοσίευμα της εφημερίδας “Επτά” της Πιερίας.
Πρόκειται για εύρημα που συμπεριλαμβάνει πολλά στοιχεία, τα οποία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για σημαντικό πρόσωπο.
Επί πλέον υπάρχουν επιγραφές, καθώς και αντικείμενα, όπως ένας ανάγλυφος σκύλος, όπως αυτός που είχε χαρίσει ο  στρατηλάτης στην μητέρα του πριν φύγει για την Ασία, αλλά και φίδια, με τα οποία ασχολείτο η Ολυμπιάς.
Την άποψη των επιστημόνων ενισχύει και η Λιάνα Σουβαλτζή, η οποία υποστηρίζει επίσης με πολλά στοιχεία ότι έχει βρει τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην όαση της Σίβα στην Αίγυπτο.

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020

Σύγχρονες Εστιάδες

Φαίνεται να υπάρχει ήδη μέσα στον άνθρωπο ο πνευματικός σπόρος της  ζωής και της ανάπτυξης. Αυτός ο σπόρος για να αναπτυχθεί βρίσκει ανταπόκριση από αυτό που βρίσκεται εκτεθειμένο στο περιβάλλον του. Αλλοίμονο σε αυτόν που θέλει να αναπτυχθεί όταν δεν υπάρχει στο περιβάλλον του τίποτε στο οποίο να αντιστοιχεί και δεν μπορεί να πετύχει καμιά συνάντηση. Η πνευματική αρχή είναι ένα άλμα μέσα στον κόσμο.
Στην Μυθολογία «αρχή» σημαίνει δύο πράγματα. Σαν περιεχόμενο μιας ιστορίας ή μυθολογήματος είναι η «προσφορά βάσης, ενός σημείου αναφοράς» και σαν περιεχόμενο μιας πράξης είναι η «ίδρυση» μιας πόλης ή η γέννηση του κόσμου. Και στις δύο περιπτώσεις σημαίνει την επιστροφή του ανθρώπου στις αρχές του και την ανάδυση κάποιου αρχέτυπου, όσο αυτό είναι δυνατό, με την μορφή πρωτόγονων εικόνων, μυθολογημάτων και τελετών.
Πού συναντιέται ο κόσμος με τον εαυτό μας;
Αφού είναι ακόμα Χειμώνας,  ας μιλήσουμε για την Εστία (πρωτότοκη κόρη του Κρόνου και της Ρέας).  Την  λαμπρή φλόγα που φωτίζει και θερμαίνει. Ο Δωρικός τύπος Fιστία, Λατ. Vesta,  Σανσκρ. Vas (κατοικώ ή λάμπω). Το ιερό πυρ της οικίας μέσα στο οποίο διαμένει η θεότητα. Στους Δημόσιους βωμούς ανέβαινε μέχρι τον ουρανό για να φέρει τις ευχές και τις προσφορές των ανθρώπων που έτσι επικοινωνούσαν με τους θεούς του αιθέρα. Στις Ινδικές Βέδες επίσης, ο Άγκνι, ο θεός του βωμού είναι πρωταρχικό στοιχείο στην κατάταξη των θεών  κι ‘έτσι ανάβεται η φωτιά που οι Εστιάδες φροντίζουν να μην σβήσει ποτέ.
Η Εστία είναι το στερεό στήριγμα των θνητών. Το άναμμα της Εστίας σαν τελετή δίνει στο άτομο που την εκτελεί μια αίσθηση σιγουριάς που είναι ουσιαστική για την σταθερότητα των δεσμών που συνέχουν την κοινότητα. Τον χειμώνα λοιπόν που ανάβει η Εστία σηματοδοτείται από το γεγονός ότι οι  γυναίκες δημιουργούν τις συνθήκες ώστε να συντηρούν τα δημιουργήματά τους, γιατί οι γυναίκες είναι Φύση, Ύλη  ενώ ο άντρας είναι Ενέργεια.  Η φωτιά παραπέμπει στην συμπάθεια, την κοινωνικότητα και την συντροφικότητα. Η φωτιά εξοβελίζει το σκοτάδι. Γιατί οι Εστιάδες ήταν γυναίκες; Ποια ήταν η σχέση των γυναικών με το Θείο, το Ιερό; 
Η σχέση της Εστίας με τον Κρόνο- Χρόνο
Αναφέρονται δύο Εστίες: μια αρχαιότερη και μητέρα του Κρόνου, την οποία οι Λατίνοι ονομάζουν και Πάλη (από το ρήμα πάλλομαι), δηλαδή ο «ρυθμός» του κόσμου και μια νεότερη, πρωτότοκη θυγατέρα του Κρόνου και της Ρέας. Με την πρώτη εννοούν αλληγορικά τη Γή, με τη νεότερη δε το πυρ στο κέντρο του Σύμπαντος.
Είναι η πρωτότοκη κόρη του Κρόνου που ο Κρόνος την κατάπιε πρώτη  και η οποία παρέμεινε  πολύ καιρό στην αφάνεια, μέχρι να απελευθερωθούν όλοι οι Θεοί από τον τελευταίο γιό του Κρόνου, τον Δία. Τα χαρακτηριστικά της λοιπόν (σαν θηλυκή όψη του Κρόνου), σαν ανθρωπομορφική ιδιότητα του πρωταρχικού στοιχείου που την γέννησε,  είναι η σοβαρότητα, η σεμνότητα και η σταθερότητα. Αυτή η σχέση με τον κόσμο του σκοταδιού εμφανίζεται με θρησκευτική χροιά. Έχει μια ασυνήθιστη σχέση με τον χρόνο, την έλεγαν και «Καιρός». Επομένως εμφανίζεται σαν κάτι το πολύ αρχαίο ή σαν ένα ον που ανήκει σε μια διαφορετική τάξη πραγμάτων. Είναι ο ίδιος ο βωμός σαν χώρος θυσίας και το σκευοφυλάκιο καθαγιασμένων λειψάνων.

Πρώτιστα σήμαινε το στοιχείο του πυρός, που διατηρεί τη θερμότητα, τη ζωή και την κίνηση όλων των σωμάτων, το φως του κόσμου. Αυτό έδειχνε και ο ναός της, ο οποίος ήταν κατασκευασμένος με καμάρα, θολωτός, όπως το σχήμα του ουρανού. Στο εσωτερικό του δεν είχαν κανένα άγαλμα παρά μόνο μια άσβεστη λαμπάδα στη μέση, σύμβολο του ηλιακού φωτός που λάμπει στο κέντρο του παντός.
Θυσίαζαν προς αυτήν όχι μόνο πριν από κάθε άλλη θυσία, αλλά και μετά, αρχίζοντας και τελειώνοντας δηλαδή με την Εστία. Αυτό αλληγορικά σημαίνει τη γή, επειδή όσα γεννιώνται από αυτήν καταλήγουν διαλυόμενα πάλι εκεί, η φθορά της συνεπώς μεταβάλλεται σε τροφή. Το άγαλμά της είχε λευκό στέμμα, επειδή η γη περικυκλώνεται από το λαμπρότερο στοιχείο, το φως. Έτσι την λάτρευαν με σωφροσύνη και καθαρότητα και οι ιέρειές της ήσαν παρθένες (στην Ρώμη). Στην Αρχαία Ελλάδα οι Εστιάδες ήσαν γυναίκες που είχαν παντρευτεί προηγουμένως και απείχαν πλέον από κάθε συνεύρεση με άνδρα. Γεγονός που μας δείχνει το λογικό κριτήριο της επιλογής των Εστιάδων στην Ελλάδα, ως  γυναίκες με εμπειρία από την ζωή που μπορούσαν να συμβουλεύουν άλλες γυναίκες.
Λέγεται ότι πρώτη αυτή επινόησε την οικοδομή και τη χρήση του οίκου. Θεωρήθηκε προστάτιδα της οικίας και εστία ονομάζεται το μέρος όπου άναβαν φωτιά, το οποίο κατά την αρχαία συνήθεια ήταν στην μέση της οικίας. Στην νεότερη εποχή ήταν το τζάκι.  Βωμούς της δημιούργησαν και στα Πρυτανεία (δημόσιες συνελεύσεις), λέξη που κάποιοι θεωρούν ότι προέρχεται από την λέξη Πυρο-ταμείον, ως Εστία των πόλεων.
Απλή απεικόνιση τής ακίνητης φλόγας του κέντρου σε κάθε τι. Το αριστερό χέρι σηκωμένο δείχνει τον Ουρανό, απ' όπου κατήλθε το ιερόν πύρ.
(Εικόνα: Απλή απεικόνιση τής ακίνητης φλόγας του κέντρου σε κάθε τι. Το αριστερό χέρι σηκωμένο δείχνει τον Ουρανό, απ' όπου κατήλθε το ιερόν πύρ. )
Αν οι γυναίκες δεν αναγεννηθούν πνευματικά πως μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει η κοινωνία;
Κάθε γυναίκα έχει μέσα της μια θεότητα. Οι γυναίκες που διακρίνονται από σοβαρότητα, συνέπεια σε ότι κάνουν, αίσθηση του χρόνου, (το σωστό timing), γίνονται μέντορες στις  άλλες γυναίκες με τις εμπειρίες που διαθέτουν, νοιώθουν απόλαυση με την τακτοποίηση του σπιτιού τους ,  έχουν στοιχεία της Εστίας στον ψυχισμό τους. Επειδή έχουν μείνει κρυμμένες οι δυνατότητές τους για πολύν καιρό, (έχουν παραμείνει στην επιρροή του πατέρα - Κρόνου πολύν καιρό)  έχουν ανάγκη μιας ώθησης  όταν ξεδιπλώνονται στον κόσμο. Συνήθως παντρεύονται έναν άνδρα με στοιχεία του θεού «Ερμή» ο οποίος δεν μένει μέσα στο σπίτι αλλά βρίσκεται διαρκώς στην αγορά (έμπορος – κερδώος)  και επιστρέφει στο σπίτι του που η Εστιάδα γυναίκα του φροντίζει να το διατηρεί ως «σπιτικό».
Τελειώνοντας, ας αναφέρουμε ότι κανονικά τον μήνα Ιανουάριο στο Αττικό Ημερολόγιο γιορτάζεται ο Γαμηλιών, αφιερωμένος στον ιερό γάμο μεταξύ των Θεών Δία και Ήρας αλλά δεν έχει έρθει η ώρα να γράψουμε γι’ αυτό  ακόμα γιατί για να παντρευτούν ή να συντροφευτούν  δύο άνθρωποι πρέπει να έχουν παντρευτεί πρώτα τον εαυτό τους (με τις σκιές τους αλλά και τα φωτεινά τους σημεία)  ο κάθε ένας  και να έχουν αναπτύξει ένα βαθμό αυτογνωσίας.
Πηγές:
C.G. Jung, C. Kerenyi : Η επιστήμη της μυθολογίας. Εκδ. Ιάμβλιχος, 1989.
P.Decharme: Μυθολογία της Αρχαίας Ελλάδος, εκδ. Σιδέρης, 1884.
Αθ. Σταγειρίτη: Ωγυγία ή Αρχαιολογία, τόμοι Β΄, Γ’, εκδ. Διανόηση, 2015.
J.Shinoda Bolen: Goddesses in Every Woman,ed. Harper Paperbacks, 2004.
Ελ. Κοϊνη: Κέντημα, Φεβρουάριος.

Η ΑΣΤΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑΣ

Είμαστε μόνοι στο σύμπαν; Αυτό θα ήταν το μεγαλύτερο από όλα τα ευρήματα της ανθρώπινης φυλής.
Εκατομμύρια άνθρωποι ετησίως στον πλανήτη έχουν επαφές με όντα, που πετούν πάνω από τα κεφάλια μας καθημερινά, σε σκάφη που ταξιδεύουν στην ατμόσφαιρα της Γης με ταχύτητα από περίπου 2.400 χλμ. / ώρα μέχρι 38.000 χλμ. / ώρα.
Η Ουφολογία δεν ταιριάζει στην έννοια ως μορφή επιστήμης, αλλά σε παρασιτική ή ψευδοεπιστήμη. Αυτό οφείλεται στην αδυναμία επαλήθευσης και επανάληψης των ουφολογικών γεγονότων. Αυτό δεν σημαίνει ότι η επιστήμη αγνοεί τέτοια φαινόμενα, καθώς επενδύει εκατομμύρια δολάρια ετησίως στην έρευνα σε αυτόν τον τομέα της γνώσης.
Η Επιστήμη κάλεσε την ΑΣΤΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ.
Η επιστήμη που ονομάζεται Αστροβιολογία, μελετά την πραγματική πιθανότητα ζωής εκτός της Γης και της ανθρώπινης φυλής και την πιθανότητα αποικίας από άλλους κόσμους. Από επιστημονική άποψη, είναι πιο πιθανό να υπάρχει ζωή πέρα ​​από τη Γη. Για να υπάρξει ζωή, χρειάζεται η ύπαρξη υγρού ύδατος, με ήπια θερμοκρασία, παρουσία χημικών στοιχείων, όπως ο άνθρακας, το υδρογόνο, το οξυγόνο, το άζωτο, ο φώσφορος και το θείο, και μια πηγή ενέργειας για χημικές και μεταβολικές αντιδράσεις, που παράγεται από θερμότητα που προέρχεται από ένα κοντινό αστέρι συγκεντρωμένο στο βαρυτικό του πεδίο.
Αυτές οι πτυχές ή τα συστατικά δεν είναι ασυνήθιστα στο σύμπαν και, λόγω του γιγάντιου μεγέθους του, μπορούν να συγκεντρωθούν σε έναν τεράστιο αριθμό κόσμων, όπως πλανήτες, φεγγάρια, πλανήτες νάνοι, μετεωρίτες και κομήτες. Έτσι, πιθανότατα υπάρχει ανάπτυξη ζωής σε πολλά μέρη του Κόσμου.
ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑΣ.
Αμέτρητες και άφθονες επιστημονικές ενδείξεις δείχνουν ότι είναι πιθανό να ήρθαν στον κόσμο μας κάποιες μορφές ζωής, ειδικά μικροοργανισμοί, με την επίδραση μετεωριτών ή κομητών που επιβιώνουν μέσα σε θραύσματα πετρωμάτων από τους κόσμους τους και ξεκινούν από το διάστημα με τη μορφή μετεωριτών, που τελικά επιδρούν με άλλα ουράνια σώματα, είναι ικανά να επιβιώσουν και επομένως να τα αποικίσουν. Έτσι, θεωρητικά, όλη η ζωή θα μπορούσε να εξαπλωθεί σε όλο το σύμπαν. Αυτή είναι η θεωρία της κοσμικής πανσπερμίας και, ως εκ τούτου, η ζωή μπορεί να είναι ακόμη πιο άφθονη στον Κόσμο, καθώς δεν θα χρειαζόταν να εμφανιστεί σε διάφορους κόσμους, αλλά εμφανίζεται σε ένα μόνο που θα μπορούσε να αποικίσει πολλούς άλλους.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ζωή στο διάστημα είναι κοινή, πώς το βρίσκετε;
Προκειμένου να ανιχνευθεί η εξωγήινη ζωή, για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται σήματα ραδιοτηλεσκοπικών κυμάτων, διότι αν κάποιος κοντινός εξωγήινος πολιτισμός δείχνει ένα ραδιοτηλεσκόπιο προς εμάς, μπορεί να ανιχνευτεί. 
Η δυνατότητα έξυπνων ραδιοσημάτων έχει επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει τη δυνατότητα να λαμβάνουν επίσης δέσμες λέιζερ, οπτικό maser ή νετρίνα που διασχίζουν τον γαλαξία για επικοινωνία.
Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες αναζητούν εξωγήινη νοημοσύνη ικανή να επικοινωνούν μαζί μας. 
Η ανθρωπότητα έχει ξεκινήσει αμέτρητες και ποικίλες διαστημικές αποστολές για δεκαετίες. Εξωγήινοι πολιτισμοί μπορεί επίσης να έχουν ξεκινήσει τις δικές τους αποστολές πολλά εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Ορισμένες από αυτές μπορεί ακόμη να λειτουργούν στο διάστημα, να κινούνται από πυρηνικούς αντιδραστήρες ή άλλες μορφές ενέργειας.
ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ .
Υπάρχει μια κοινή αναζήτηση πληροφοριών σχετικά με την έξυπνη εξωγήινη ζωή, τόσο της Αστροβιολογίας όσο και της Ουφολογίας, που συνεργάζονται μεταξύ τους αποτελεσματικά και στην αναζήτηση απαντήσεων. Αγωνίζονται τη στιγμή που η Ουφολογία ισχυρίζεται ότι είναι εμφανής η παρουσία εξωγήινων που είναι παρόντες ή επισκέπτονται τη Γη, ενώ η Αστροβιολογία παραμένει με τον παραδοσιακό επιστημονικό σκεπτικισμό και ρεαλισμό. Από την άλλη, η Αστροβιολογία συνεργάζεται στενά με την Ουφολογία, όταν αποκαλύπτει μυστικά, η φύση των οποίων συγκεντρώνει συγκεκριμένες και ισχυρές ενδείξεις για τη δυνατότητα εξωγήινης ζωής, όπως η ανακάλυψη χιλιάδων πλανητών έξω από το Ηλιακό Σύστημα, εξωπλανήτες, χερσαίοι οργανισμοί που επιβιώνουν σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες της Γης και του διαστήματος, ακολουθώντας αυστηρές επιστημονικές μελέτες.
Αυτή η συνεργασία για αποδείξεις φαίνεται υγιής και ωφέλιμη για την γνώση του κόσμου και την αυτογνωσία των ανθρώπων. Πρέπει να διατηρήσουμε το μυαλό μας ανοιχτό στη γνώση, αλλά με αμοιβαίο σεβασμό, λογική και κριτική συλλογιστική.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΤΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ

Η Αστροβιολογία είναι μια διεπιστημονική κατεύθυνση όπου ερευνητές από διάφορες επιστήμες συνεργάζονται για να κατανοήσουν την ζωή από την στιγμή που δημιουργήθηκε μέχρι και σήμερα, καθώς και τον τρόπο που εξελίχθηκε.
Κοιτάζει την γη μας σαν ένα σώμα του σύμπαντος με εύκολη πρόσβαση, αλλά δεν κάνει διακρίσεις στο τι μελετά. Έτσι, όλοι οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, αλλά και πλανήτες άλλων ηλιακών συστημάτων ή οι μετεωρίτες, γίνονται αντικείμενα μελέτης.
Η Αστροβιολογία προσανατολίζεται στην βιολογία της ζωής, ωστόσο δέχεται πληροφορίες και από άλλες επιστήμες, όπως της βιοχημείαςπαλαιοντολογίαςγεωλογίας και επιστήμης των πλανητών (πλανητολογία), της ορυκτολογίαςπετρολογίας και γεωχημείας, της φυσικής και χημείας, της αστρονομίας και αστροφυσικής.
Πολλές φορές, οι πληροφορίες που έρχονται από άλλες επιστήμες μπορεί να είναι πολύ σημαντικές. Για παράδειγμα, η ορυκτολογία είναι ένα σπουδαίο αντικείμενο μελέτης στα πλαίσια της αστροβιολογίας γιατί τα ορυκτά μπορούν εύκολα να διατηρήσουν χημική και δομική πληροφορία από οργανισμούς που έχουν εξαφανιστεί. Άλλωστε, τα φυσικά υλικά όπως είναι τα ορυκτά αποτελούν τον χώρο που ζούμε και εμείς οι ίδιοι.
Μια σημαντική παράμετρος είναι η διεπιστημονικότητα. Ο επιστήμονας που θα ασχοληθεί με την αστροβιολογία θα πρέπει να είναι ανοικτός σε οποιαδήποτε επιστήμη και σε όλες τις νέες ιδέες. Δεν θα πρέπει να σκέπτεται με συμβατικό τρόπο.
Η Αστροβιολογία, στα λίγα χρόνια που υπάρχει κάτω από αυτό το όνομα, μας έχει δώσει το έναυσμα να δούμε τον κόσμο μας με διαφορετικό μάτι.
Και είναι ακόμη η αρχή!
About Elias Chatzitheodoridis

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ: ΠΩΣ ΟΙ ΣΟΦΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΟΥΝ ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΑΣ

Ο όρος «μέντορας» προέρχεται από την Οδύσσεια του Ομήρου. Η Αθηνά, θεά της σοφίας και της αρετής, μεταμορφώνεται σε έναν φίλο του Οδυσσέα με το όνομα Μέντορας για να συμβουλέψει τον γιο του Τηλέμαχο, που κινδυνεύει σοβαρά. Παραμένει στο πλάι τους στην τελική μάχη κατά των εχθρών του Οδυσσέα, ενθαρρύνοντας τον ήρωα προς τη νίκη.
Ο Μάρκος Αυρήλιος είπε πως ακόμα και οι επίδοξοι Στωικοί δεν θα έπρεπε να ντρέπονται να αναζητήσουν τη βοήθεια άλλων, όπως όταν ένας πληγωμένος στρατιώτης που πολιορκεί ένα οχυρό δεν ντρέπεται να ζητήσει βοήθεια για να σηκωθεί από τους συντρόφους του οι οποίοι παίρνουν θέση στις επάλξεις. Ωστόσο, δεν έχουν όλοι έναν Ρούστικο για να τους ανεβάσει στους προμαχώνες.
Αν καταφέρουμε να βρούμε κάποιον που μπορούμε να εμπιστευτούμε, όπως περιγράφει ο Γαληνός, αυτό είναι υπέροχο. Στην πραγματικότητα, όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι πιθανώς θα πρέπει να βασιστούν σε άλλες πρότυπες στρατηγικές, όπως έκανε μάλλον ο Μάρκος Αυρήλιος μετά τον θάνατο του Ρούστικου. Οι στρατηγικές αυτές εμπίπτουν σε δύο κύριες κατηγορίες: τη γραφή και τη φαντασία.
Ακόμα κι αν δεν έχουμε έναν μέντορα στην αληθινή ζωή μας για να μας ακολουθεί όπου πάμε, μπορούμε να ωφεληθούμε από την ιδέα αυτή χρησιμοποιώντας τη φαντασία μας. Ο Μάρκος Αυρήλιος, όπως και κάθε άλλος φιλόσοφος, ανακαλούσε στον νου του τις εικόνες διάφορων συμβούλων και προτύπων συμπεριφοράς. Επίσης, πίστευε ότι ήταν σημαντικό να στοχάζεται τον χαρακτήρα και τις πράξεις περίφημων ιστορικών φιλοσόφων.
Σε ένα σημείο λέει ότι τα γραπτά των «Εφεσίων», εννοώντας πιθανώς τους μαθητές του Ηρακλείτου, έδιναν τη συμβουλή να σκεφτόμαστε συνεχώς πρόσωπα από προηγούμενες γενιές που επέδειξαν υποδειγματική αρετή. Όπως είδαμε, η ιστορία του Ζήνωνα αρχίζει όταν εκείνος λαμβάνει την αινιγματική συμβουλή «να βασίζεται στο χρώμα νεκρών ανθρώπων» μελετώντας τη σοφία των προηγούμενων γενεών.
Ο Μάρκος Αυρήλιος λέει στον εαυτό του να επικεντρώνει την προσοχή του στον νου των σοφών ανθρώπων, ιδιαίτερα στις αρχές που εκείνοι υποδηλώνουν, και να λαμβάνει προσεκτικά υπόψη τι αποφεύγουν και τι επιζητούν στη ζωή τους. Στα Εις Εαυτόν κατονομάζει τους φιλοσόφους που θαυμάζει περισσότερο: Πυθαγόρας, Ηράκλειτος, Σωκράτης, Διογένης ο Κυνικός, Χρύσιππος και Επίκτητος.
Φυσικά, εμείς θα μπορούσαμε να επιλέξουμε τον ίδιο τον Μάρκο Αυρήλιο ως πρότυπο συμπεριφοράς αν μελετούμε τη ζωή και τη φιλοσοφία του. Το πρώτο βήμα μας είναι να καταγράψουμε τις αρετές που επιδεικνύει ένα πρόσωπο το οποίο σεβόμαστε. Η δημιουργία ενός καταλόγου με τις ιδιότητες που θαυμάζουμε περισσότερο σε κάποιον άλλο άνθρωπο, όπως ακριβώς κάνει ο Μάρκος Αυρήλιος στο πρώτο βιβλίο των Εις Εαυτόν, είναι μια απλή και πολύ αποτελεσματική άσκηση.
Εξηγεί σε επόμενο κεφάλαιο ότι στοχάζεται τις αρετές όσων έζησαν μαζί του ώστε να τον εμψυχώσουν: η ενέργεια του ενός, η ταπεινοφροσύνη του άλλου, η γενναιοδωρία ενός τρίτου και ούτω καθεξής. Τίποτα δεν χαροποιεί την ψυχή μας, λέει, όπως οι κοντινοί μας άνθρωποι που επιδεικνύουν αρετή στη ζωή τους, και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να εκτιμούμε αυτά τα παραδείγματα και να τα διατηρούμε ζωντανά στη μνήμη μας.
Η καταγραφή των πραγμάτων συχνά θα κάνει την εικόνα ακόμα πιο ζωντανή και αλησμόνητη. Οι Στωικοί θεωρούσαν κάτι τέτοιο μια υγιή πηγή χαράς. Αν καταγράφουμε τις ιδέες μας σχετικά με το τι καθιστά αξιοθαύμαστο έναν άλλο άνθρωπο, το να στοχαζόμαστε πάνω σε αυτές και να τις επαναλαμβάνουμε μας δίνει την ευκαιρία να τις επεξεργαζόμαστε. Με πρακτική εξάσκηση θα μπορέσουμε να οραματιστούμε τα στοιχεία του χαρακτήρα που περιγράφουμε με μεγαλύτερη ευκολία.
Δέκα και πλέον χρόνια μετά τον θάνατο του Αντωνίνου, για παράδειγμα, ο Μάρκος Αυρήλιος εξακολουθούσε να υπενθυμίζει στον εαυτό του να παραμένει πιστός μαθητής του σε όλους τους τομείς της ζωής του. Αν και ο ίδιος δεν ήταν φιλόσοφος, ο Αντωνίνος φαίνεται ότι είχε οικειοποιηθεί με φυσικό τρόπο πολλές από τις αρετές που εγκωμίαζαν οι Στωικοί.
Στα Εις Εαυτόν ο Μάρκος Αυρήλιος είπε ότι ο Αντωνίνος του έδειξε ότι ένας αυτοκράτορας θα μπορούσε να κερδίσει τον σεβασμό των υπηκόων του χωρίς σωματοφύλακες, βαρύτιμα ενδύματα, πολύτιμα κοσμήματα, αγάλματα και όλες τις παρόμοιες παγίδες της κοινωνικής θέσης του. Ο θετός πατέρας του δίδαξε τον Μάρκο Αυρήλιο ότι μπορούσε, παρά τη θέση του ως Καίσαρα, να ζήσει με τρόπο παρόμοιο με εκείνο ενός απλού πολίτη, χωρίς να μειωθεί το κύρος του και χωρίς να αμελήσει τις ευθύνες του.
Ακολουθώντας το παράδειγμα του Αντωνίνου, λοιπόν, υπενθυμίζει στον εαυτό του να μη «βαφτεί πορφυρός» και μετατραπεί σε Καίσαρα. Μάλλον ο Μάρκος Αυρήλιος προσπαθούσε να βάψει τον νου του σε βάθος με τις ίδιες αξίες που παρατηρούσε σε άλλους, πασχίζοντας, όπως το έθεσε ο ίδιος, να παραμείνει ο άνθρωπος που προσπαθούσε να γίνει μέσω της φιλοσοφίας.
Ο Μάρκος Αυρήλιος θαυμάζει τη ζωηρή αφοσίωση του Αντωνίνου στη λογική, την απλή του ευσέβεια, την ακλόνητη εσωτερική γαλήνη του και τον ήρεμο χαρακτήρα του. Λέει, μάλιστα, ότι ο πατέρας του ήταν σαν τον Σωκράτη, καθότι ικανός να απέχει από πράγματα που οι περισσότεροι άνθρωποι είναι υπερβολικά αδύναμοι για να τα αποχωριστούν και να απολαμβάνει με μέτρο τα πράγματα που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να απολαύσουν χωρίς να στραφούν στην υπερβολή.
Λέει στον εαυτό του πως, αν μπορεί να μιμηθεί όλες αυτές τις αρετές, τότε θα μπορέσει να αντικρίσει τον θάνατό του με την ίδια γαλήνη ψυχής και καθαρή συνείδηση που επέδειξε ο Αντωνίνος στο κρεβάτι του πόνου. Εκτός από τις αρετές των αληθινών ανθρώπων, οι Στωικοί ήταν επίσης γνωστοί για την ανάκληση του υποθετικού χαρακτήρα ενός ιδανικού σοφού. Υπάρχουν πολλά αποσπάσματα όπου ο Μάρκος Αυρήλιος δείχνει να το κάνει αυτό.
Οι περιγραφές αυτές αναπόφευκτα μοιάζουν λίγο αφηρημένες και πομπώδεις. Για παράδειγμα, λέει ότι ο τέλειος σοφός άνθρωπος είναι σαν ένας αληθινός ιερέας των θεών, ταυτισμένος με το θείο στοιχείο της λογικής μέσα του. Δεν είναι ούτε διεφθαρμένος από την ηδονή ούτε πληγωμένος από τον πόνο, και παραμένει αλώβητος από τις προσβολές.
Ο αληθινός σοφός είναι σαν ένας πολεμιστής στην πιο ευγενή μάχη, μια μάχη βαθιά εμποτισμένη από δικαιοσύνη. Με όλο του το είναι, αποδέχεται όλα όσα του συμβαίνουν, όπως του τα στέλνει η μοίρα. Σπάνια τον ενδιαφέρει ό,τι λένε ή κάνουν οι άλλοι, εκτός αν είναι για το κοινό καλό. Με τρόπο φυσικό φροντίζει για όλα τα έλλογα όντα, σαν να είναι αδέλφια του. Δεν παρασύρεται από τη γνώμη του καθενός αλλά δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους σοφούς που ζουν σε αρμονία με τη Φύση.
Ο Μάρκος Αυρήλιος προσπαθεί εδώ να περιγράψει στον εαυτό του την ανθρώπινη τελειότητα και να οραματιστεί έναν ιδανικό σοφό που να ενσωματώνει πλήρως τους στωικούς σκοπούς της ζωής. Εκτός από το να αναρωτιόμαστε τι ιδιότητες θα μπορούσε να έχει ο ιδανικός σοφός άνθρωπος, μπορούμε να αναρωτηθούμε ποιες ιδιότητες θα μπορούσαμε να ελπίζουμε να έχουμε εμείς στο απώτερο μέλλον. Για παράδειγμα, τι είδους άνθρωποι ελπίζουμε να είμαστε αφού εκπαιδευτούμε στον Στωικισμό για δέκα ή είκοσι χρόνια;
Σε κάποιο σημείο, ο Μάρκος Αυρήλιος φαίνεται ότι περιγράφει τους μακροπρόθεσμους στόχους της διαδικασίας της στωικής ψυχοθεραπείας στην οποία υποβλήθηκε ο ίδιος με τον Ρούστικο. Λέει ότι στον νου κάποιου που έχει ταπεινωθεί και εξαγνιστεί πλήρως δεν υπάρχει καμία ανοιχτή πληγή κάτω από την επιφάνεια και τίποτα που δεν θα μπορούσε να αντέξει στην εξέταση ή θα κρυβόταν από το φως. Δεν υπάρχει πια οτιδήποτε το δουλοπρεπές ή κίβδηλο σε κάποιον που το έχει καταφέρει αυτό, προσθέτει, και δεν εξαρτάται από τους άλλους ούτε και αποξενώνεται από αυτούς. Αυτοί για τους Στωικούς είναι τόσο ψυχοθεραπευτικοί στόχοι όσο και στόχοι ζωής.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΩΝ ΠΙΘΗΚΩΝ – ΠΕΙΡΑΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ

«Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία. 
Τα μεγάλα προστατεύονται από τη δημόσια δυσπιστία» 
Marshal McLuhan
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί διαιωνίζονται τα στραβά σε κάθε δραστηριότητα της κοινωνικής μας ζωής, και μάλιστα με την ανοχή και τη συνενοχή όλων μας; Το πείραμα των πιθήκων αποτελεί ίσως την πιο ξεκάθαρη εξήγηση για όλα αυτά τα αρρωστημένα φαινόμενα, για τα οποία έχουμε τόσες φορές σκεφτεί ότι "δεν τα χωράει ο νους μας".
Παρακολουθήστε το βίντεο πολύ προσεκτικά και προβληματιστείτε. Ακολουθώντας την τεχνική που παρουσιάζεται στο βίντεο, οι πίθηκοι του πειράματος όχι μόνο αποβάλλουν την πιο φυσική τους συνήθεια (δηλ. τη θέλησή τους να φάνε μια μπανάνα) αλλά και επιτίθενται με μεγάλη μανία σε οποιονδήποτε άλλο πίθηκο διανοηθεί να κάνει αυτό που οι ίδιοι δεν τολμούν.
Στο συγκεκριμένο πείραμα "κοινωνικής μηχανικής", θα βρείτε τον λόγο, για τον οποίο π.χ., οι εκπαιδευτικοί ασκούν μια σειρά εκβιασμών στους μαθητές κάνοντάς τους ανελεύθερους, οι πολιτικοί κάνουν ρουσφέτια κλπ: Ο λόγος είναι απλός: "Γιατί έτσι γινόταν πάντα"... Ως πότε όμως;
Ο Ανθρώπινος Βιουπολογιστής , το Matrix, το Σύμπαν και οι Κοσμοθεωρίες - Απόσπασμα της Συνέντευξης του Δρ. Μάνου Δανέζη, αστροφυσικού του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στον δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη, στο ΚΡΗΤΗ ΤV, στην εκπομπή “Αντιθέσεις”, την Παρασκευή 12 Μαΐου 2017. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αρχειοθήκη ιστολογίου