Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Η ΣΧΟΛΗ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ - Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΤΟ ΨΥΧΙΚΟ ΣΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

Οι αλεξιπτωτιστές εκπαιδεύονται για να δράσουν σε πραγματικό κίνδυνο με ακρίβεια, ταχύτητα και σε οποιεσδήποτε αντίξοες συνθήκες. Η Ειρήνη Συράκη και το συνεργείο του Livemedia βρέθηκαν στο σχολή Αλεξιπτωτιστών για μία ολόκληρη μέρα και βίωσαν από κοντά τη σκληρή εκπαίδευση μίας από τις πιο επίλεκτες ομάδες των ειδικών δυνάμεων.
Οπλίτες θητείας, μόνιμοι υπαξιωματικοί και στελέχη των ειδικών δυνάμεων μπορούν να εκπαιδευτούν στη σχολή αλεξιπτωτιστών για να πραγματοποιήσουν ρίψεις στατικού ιμάντα και ελεύθερης πτώσης. Όσοι τελικά τα καταφέρουν, έχουν θέση ανάμεσα στους επιλέκτους.
Η σχολή αλεξιπτωτιστών ιδρύθηκε στις 12 Μαρτίου 1955 στον Ασπρόπυργο Αττικής, χάρη στην πρωτοβουλία και τις προσπάθειες του Στρατηγού Ανδρέα Καλλίνσκη, πρώτου Διοικητή των Δυνάμεων Καταδρομών.
Από τότε μέχρι σήμερα τα σύννεφα και η αδρεναλίνη κάνουν ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΣΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΤΡΕΦΟΥΝ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ.
ΚΑΛΕΣ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΤΕ!!!

Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗΣ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑΣ

Όταν κάποιος χασμουριόταν, βιαζόταν να σταυρώσουν με τα τρία δάχτυλα το στόμα τους ή το στοματάκι του μικρού παιδιού, για να προλάβουν τον κακό δαίμονα που καιροφυλακτούσε.
Παρόμοια έκαναν και στο φτέρνισμα. Πιστεύοντας ότι για μια στιγμή πετιόταν η ψυχή τους έξω, φοβούμενοι μήπως και κάποιος δαίμονας βρει την ευκαιρία να τρυπώσει στο σώμα.
Ο αέρας που ανέπνεαν ήταν κορεσμένος από δαύτους. Πίστευαν ότι οι δαίμονες καραδοκούσαν να μπουν μέσα στον άνθρωπο για να τον αναστατώσουν!
Θα μου πείτε, αυτά τα λένε οι παλιοί!
Σίγουρα, οι παλιοί, όμως με το να το λέμε, φτάσαμε στον 21ο αιώνα! Πόσους αιώνες ακόμα θα λέμε, ότι «αυτά είναι για τους παλιούς»; Ήμουν νιος και γέρασα!
Πάνω από 18 αιώνες πέρασαν από τότε που κάποιοι χριστιανοί συγγραφείς διαλαλούσαν «ο καιρός γαρ εγγύς» ή «η γενεά αυτή δεν θα παρέλθει που θα συμβούν όλα αυτά» περιμένοντας το φύσημα της κοσμικής τρομπέτας. Πέρασαν τόσοι αιώνες, γενιές επί γενεών, μα συντέλεια δεν έγινε. Όμως το αφτί, κανενός δεν ίδρωσε. Προφήτες, μελλοντολόγοι και καταστροφολόγοι κυριαρχούν ανενόχλητοι στις συνειδήσεις των αφελών.
Το 1572 Ο Τύχω Μπράχε ανακάλυψε ένα νέο αστέρι (nova) στον αστερισμό της Κασσιόπης. Παρόμοιο θέαμα είχε να αντικρίσει ο άνθρωπος από το 125, πριν την αρχή της χρονολόγησής μας, όταν ο Ίππαρχος το εντόπισε στον αστερισμό του Σκορπιού (Πρόσκαιρος Ιππάρχου). Αυτό το γεγονός ανάγκασε τότε το μεγάλο Έλληνα αστρονόμο να καταγράψει κατάλογο των απλανών (συμπεριέλαβε 1020 άστρα) αποδεικνύοντας ότι η όψη του ουρανού δεν είναι αμετάβλητη. Συνεπώς η δημιουργία του σύμπαντος συντελείται κάθε μέρα!
Οι μεσαιωνικοί πιστοί όμως το είδαν διαφορετικά.
Η nova είχε εμφανιστεί μόλις τρεις μήνες πριν από εκείνη την αποτρόπαιη σφαγή, της νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου. Τη νύχτα εκείνη εξοντώθηκαν είκοσι χιλιάδες Καλβινιστές και έγιναν ανήκουστες βαρβαρότητες από τους Καθολικούς που τους έπιασαν στον ύπνο.
Η nova θεωρήθηκε κακός οιωνός! Τότε τη γνώμη του γερμανού ζωγράφου Μπος είχαν ασπαστεί πολλοί. «Ήταν ένας κομήτης σχηματισμένος από τους ατμούς των εξατμισμένων ανθρωπίνων αμαρτιών, στον οποίο είχε βάλει φωτιά η οργή του θεού»!
Με γεια τα μυαλά!
Αν εμείς επί Καποδίστρια δεν τρώγαμε πατάτες γιατί τις θεωρούσαμε «μήλα του διαβόλου» (γεώμηλα, δηλαδή μήλα της γης, του διαβόλου), στην Αγγλία το 1916, η κυβέρνηση, έκανε ό,τι μπορούσε για να αυξήσει την παραγωγή τροφίμων εν μέσω πολέμου. Όμως, όχι μόνο η παραγωγή δεν επαρκούσε, αλλά ούτε και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν πήγαιναν καλά για την Αγγλία. Τότε λοιπόν ένας ευσεβής ιερέας βρήκε τη λύση και την δημοσίευσαν και οι εφημερίδες της εποχής. Η αποτυχία των στρατιωτικών επιχειρήσεων οφειλόταν στο γεγονός ότι φυτευόταν πατάτες την Κυριακή!
Όμως, μην βιάζεστε. Οι συμμαχικές δυνάμεις επιβλήθηκαν των Γερμανικών!
Μήπως επειδή σταμάτησαν να φυτεύουν πατάτες την Κυριακή;
Όχι, όχι!
Απλά, οι Γερμανοί καταπάτησαν και τις δέκα εντολές και όχι, σαν τους Άγγλους, μόνο μία!
Μόλις πρόσφατα ο αλάθητος Πάπας μας άφησε σύξυλους από τις άγιες προτροπές του προς τους αφρικανούς, που μαστίζονται από την ραγδαία εξάπλωση της ασθένειας του AIDS, να μην χρησιμοποιούν προφυλακτικά τα ζευγάρια! Καλύτερα να πεθαίνουν αργά και βασανιστικά, αυτοί και τα παιδιά τους από την καταραμένη νόσο, παρά να αμαρτήσουν χρησιμοποιώντας προφυλακτικό, διακήρυξε ο ποντίφικας!
Όμως, η αφέλεια και η υποκρισία δεν βρίσκεται μόνο σε τέτοιες προτροπές που μας πισωγυρίζουν αιώνες πίσω στο Μεσαίωνα, αλλά στην διαστροφή της λογικής του πιστού που πείστηκε να θεωρεί τον έρωτα και την ομορφιά της ζωής, αμάρτημα! Για ποια αλήθεια διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους οι πιστοί των ανίερων δεισιδαιμονιών, όταν ανάμεσα στα «δεδομένα» για τον κόσμο μας, διαλέγουν μόνο εκείνα που συμφωνούν με τις προκαταλήψεις και τους εκθέτουν σαν σκεπτόμενα και λογικά όντα;
Ποιος είναι αυτός που δεν πιστεύει ότι ο κεραυνός ήταν από τα πρώτα φυσικά φαινόμενα που θεοποίησε ο άνθρωπος; Κι όμως, τον 18ο αιώνα, ο Φραγκλίνος που με τα πειράματά του ανακάλυψε το αλεξικέραυνο, προστατεύοντας τους ανθρώπους απ' την απρόβλεπτη φυσική δύναμη του κεραυνού, θεωρήθηκε ασεβής! Αυτός που «άδραξε την αστραπή απ' τους ουρανούς και το σκήπτρο απ' τους τυράννους» ήταν ασεβής και η ανακάλυψή του αποκηρύχθηκε από την Εκκλησία, γιατί ...; αντιστρατευόταν τη θέληση του θεού! Σύμφωνα με τη Εκκλησία, την εποχή εκείνη πιστευόταν ότι τον κεραυνό τον ρίχνει ο θεός για να τιμωρήσει την ασέβεια. Τους ευσεβείς και ενάρετους ποτέ δεν τους τιμωρεί και την άποψη αυτή όχι και λίγοι την πιστεύουν ακόμα!
Όμως οι σημερινοί καταστροφολόγοι ας μας πουν ποιος έριξε τον κεραυνό στο άγαλμα του Jesus στο Οχάιο και πήρε φωτιά ...;! Δείτε εδώ το σχετικό video
Αν έπεφτε στην σκηνή που τραγουδούσε ο Ozzy θα έλεγαν «σημάδι από το θεό», τώρα τι;
Ακριβώς αυτό είναι Δεισιδαιμονία: να εξηγούμε τον κόσμο σύμφωνα με τις προκαταλήψεις, όταν δεν μπορούμε να τον εξηγήσουμε με τη φυσική ή με τη λογική! 
Πηγή: http://eineken.pblogs.gr
Διαβάστε:
&

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Η ΘΕΑ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

Πατέρας της ήταν ο Πάλλαντας, μητέρα της η Στύγα, ενώ αδέρφια της ήταν ο Ζήλος, το Κράτος και η Βία.
Σύμφωνα με τον μύθο, η Νίκη και τα αδέρφια της ήταν ακόλουθοι του Δία όταν εκείνος ανέβηκε στο θρόνο του στον Όλυμπο.
Η Νίκη στέλνονταν από το Δία είτε για να εξυμνήσει μία νίκη, είτε για να προσφέρει σπονδές, είτε για να στεφανώσει έναν νικητή.
Γι’ αυτό τον λόγο, οι γλύπτες την απαθανάτιζαν πάντα σαν μια γυναίκα με τεράστια φτερά στην πλάτη της.
Η Νίκη της Σαμοθράκης (-200), το πιο αξιοθαύμαστο ίσως καλλιτέχνημα της Αρχαίας Ελληνικής γλυπτικής τέχνης, που παριστάνει τη φτερωτή θεά της νίκης.
Δυστυχώς, από το άγαλμα λείπει το κεφάλι της. Ανακαλύφθηκε το 1863 από τον Γάλλο πρόξενο Σαμπουαζώ. Το άγαλμα έφτασε στο Λούβρο στις 11 Μαΐου του 1864 και δύο χρόνια μετά εκτέθηκε για πρώτη φορά μετά τις απαραίτητες εργασίες – χωρίς όμως ακόμα να μπορούν να εκθέσουν το επάνω μέρος τους κορμού και τα φτερά.
Με αναλογιστική μελέτη αποδεικνύεται ότι οι εισπράξεις των τελευταίων 98 ετών στο μουσείο του Λούβρου μόνο από τα Ελληνικά εκθέματα αγγίζει το ιλιγγιώδες ποσό των 359 τρις ευρώ…!!!
302 Δίς ευρώ έχει εισπράξει αναλογικά η Γαλλία από τα Ελληνικά εκθέματα τα τελευταία 50 χρόνια…!!!
Μήπως τελικά μέσα στο παιγνίδι που παίζεται τον τελευταίο καιρό κρύβεται στην ουσία η εξαγορά του πολιτισμού της Ελλάδας που η απόδοση σε κέρδη δεν τελειώνει ποτέ και είναι πάνω από πετρέλαια, θάλασσες, κλίματα και διάφορα άλλα…!!! 

ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ομιλία του φιλοσόφου, Αναστάση Ασημακόπουλου, στην Πολιτιστική Εταιρεία "Παλαίχθων", με θέμα: "Ανυπαρξία Θανάτου".

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ – Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ

ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ (ΧV)
Τα παιδικά μου χρόνια είναι γεμάτα καλαμιές. Ξόδεψα πολύν άνεμο για να μεγαλώσω. Μόνον έτσι όμως έμαθα να ξεχωρίζω τους πιο ανεπαίσθητους συριγμούς, ν’ ακριβολογώ μες στα μυστήρια.
Μια γλώσσα όπως η ελληνική όπου άλλο πράγμα είναι η αγάπη και άλλο πράγμα ο έρωτας. Άλλο η επιθυμία και άλλο η λαχτάρα. Άλλο η πίκρα και άλλο το μαράζι. Άλλο τα σπλάχνα κι άλλο τα σωθικά. Με καθαρούς τόνους, θέλω να πω, που – αλίμονο – τους αντιλαμβάνονται ολοένα λιγότερο αυτοί που ολοένα περισσότερο απομακρύνονται από το νόημα ενός ουράνιου σώματος που το φως του είναι ο αφομοιωμένος μας μόχθος, έτσι καθώς δεν παύει να επαναστρέφεται κάθε μέρα όλος θάμβος για να μας ανταμείψει.
Θέλουμε – δε θέλουμε, αποτελούμε το υλικό μαζί και το όργανο μιας αέναης ανταλλαγής ανάμεσα σ’ αυτό που μας συντηρεί και σ’ αυτό που του δίνουμε για να μας συντηρεί: το μαύρο, που δίνουμε, για να μας αποδοθεί λευκό, το θνησιμαίο, αείζωο.
Και χρωστάμε στη διάρκεια μιας λάμψης την πιθανή ευτυχία μας.
XVI
Έχει και η ψυχή τον δικό της κονιορτό που, εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο. Οι ορμές χτυπάνε στα παράθυρα, τα τζάμια θρυμματίζονται. Λίγοι ξέρουν ότι ο υπερθετικός στα αισθήματα σχηματίζεται με το φως, όχι με τη δύναμη. Κι ότι χρειάζεται χάδι εκεί που βάζουν μαχαίρι. Ότι ένας κοιτώνας με τη μυστική συνεννόηση των σωμάτων μας παρακολουθεί παντού και μας παραπέμπει στην αγιότητα χωρίς συγκατάβαση.
Α! όταν η στιγμή φτάσει να καθίσουμε κι εμείς πάνω στο πεζούλι κάποιας Αγίας Πρέκλας εν μέσω αγριοσυκών, μορεών με ερυθρούς καρπούς, εις έρημον τόπον, απόκρημνον ακτήν, τότε η μικρή Κουμπώ μ' ένα κερί στο χέρι θα σηκωθεί στις μύτες των ποδιών να φτάσει εκεί ψηλά, μέσα στον αναστεναγμό μας, όλα τα εύφλεκτα: πάθη, πείσματα, φωνές οργής, μυριάδες έντομα χρωματιστούλια, που να λαμπαδιάσει ο τόπος!
XVII
Και να, καταμεσής της αθλιότητας, από τις ανασκαφές της Σαντορίνης, από την απελπισία πιο πέρα - επιτέλους: μια Κόρη Θηρασία φτάνει τεντώνοντας το χέρι της σαν να λέει «Χαίρε Κεχαριτωμένε».
Δεν είμαι ζωγράφος, Κόρη Θηρασία. Μα θα σε πω με ασβέστη και με θάλασσα. Θα σε προεχτείνω μ' αυτά που γράφω σ' αυτά που πράττω. Θα σου προσφέρω μια ζωή (τη ζωή που δεν αξιώθηκα) χωρίς αστυνόμους, χωρίς φακέλους, χωρίς κελιά. Μόνο μ' ένα λευκό πουλί πάνω από το κεφάλι σου.
Θα φυτέψω αμπέλια-λέξεις. Θα κτίσω Ανάκτορα μ' αυτά που μου δίνεις ν' αγαπώ. Από την Ηγησώ θα φτάσω στην αγία Αικατερίνη. Γη και ειρήνη θα φέρω.
XVIII
Από μικρό παιδί μου γεμίσανε το κεφάλι με την εικόνα ενός θανάτου κουκουλωμένου στα μαύρα, που κρατά τη ζωή σαν φάκα και μας την προτείνει ανοιχτή, με το δόλωμα της ηδονής στη μέση. Αφήστε με να γελάσω. Κάτι άλλο έλεγε κείνος που μασούσε τη δάφνη. Και δεν είναι τυχαίο που γυρίζουμε όλοι μας γύρω απ' τον ήλιο.
Το σώμα ξέρει.
XIX
Ωραίε μου Αρχάγγελε γεια σου, με τις ηδονές καθώς φρούτα στο πανέρι!
XX
Ένα βουνάκι αγριολούλουδα, το ίδιο αναλλοίωτα κι αμάραντα όσο μέσα στη σκέψη μας, τρέμει κάθε φορά που καταφέρνουμε να γίνουμε αέρας. Και να σκεφτεί κανένας ότι, με την προϋπόθεση να το θελήσουμε όλοι, μπορούμε. Όπως μπορούμε να επεκταθούμε σε όλα τ' απέραντα τετραγωνικά της ηθικής που απλώνονται πέραν από το ένα και αποτρόπαιο, φευ, όπου μας έχει καθηλώσει μια πανάρχαιη βλακεία, στην ανθεκτικότητά της πανίσχυρη.
XXI
Εκφράζομαι όπως ένα περγαμόντο στον πρωινόν αέρα. Η διήθηση που δεν την αντιλαμβάνεται άλλος κανείς, αυτή έχει σημασία. Μέσ' από τους κοινωνικούς αγώνες, τη λαχτάρα για δίκιο και για ελευθερία, το αναπαλλοτρίωτο του ατόμου: μια ευωδία!
Ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ τόσο μεγάλος ή τόσο μικρός όσο οι έννοιες που συλλαμβάνει, από τον Άγγελο αρχινώντας ίσαμε τον Δαίμονα. Είναι όσο το μέρος που απομένει όταν οι δύο αυτές αντίπαλες δυνάμεις αυτοεξουδετερωθούνε. Αν μου αρέσει ν' ανάγομαι στην ευγένεια του δέντρου ή να μετατρέπω σε αίνιγμα τις λύσεις, είναι γι' αυτό. Για να υποκαθίσταμαι στο παιδί που ήμουνα και να διαθέτω πάλι, εντελώς δωρεάν, την απέραντη εκείνη ορατότητα, την ισχυρότερη, τη διαρκέστερη από κάθε άλλης λογής Επανάσταση.
Κοίταζα το κομμάτι που χωρούσε στο μεγάλο τετράγωνο παράθυρο: λίγες καμένες στεριές και μια λουρίδα κύμα βαθυκύανο. Στον ύπνο μου, αργότερα, η ώρα τρεις το απόγεμα, έβλεπα τον Ερμή να κατεβαίνει από ψηλά, το 'να πόδι λυγισμένο, κρατώντας στην αγκαλιά του ένα κοριτσάκι με το κεφάλι ανάποδα και τα μαλλιά του χυμένα στον αέρα.
Εκδόσεις Ίκαρος Σελ 530

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Ομιλία της φιλολόγου Ελένης - Ωρειθυίας Κουλιζάκη, στην Πολιτιστική Εταιρεία "Παλαίχθων", με θέμα: 
"Η σπουδαιότητα της ετυμολογίας στην εκμάθηση της Ελληνικής Γλώσσης".

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Οι Πέρσες είχαν έναν στρατηγό ονόματι Μέμνονα. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος πέρασε στην Ασία, εξουδετέρωσε τον στρατηγό Μέμνονα χωρίς να στάξει ούτε μία σταγόνα αίμα.
Έκανε το εξής: Πρόσταξε του Μακεδόνες στρατιώτες του, που έβγαιναν για εφόδια, να μην πειράξουν καθόλου τα κτήματα του Μέμνονα. Έτσι όμως τον κατέστησε ύποπτο στους Πέρσες που θεώρησαν πως ο Μέμνων διέκειτο φιλικώς προς τον Αλέξανδρο. Έτσι ο Μέμνων τέθηκε στο περιθώριο όχι με μάχη, αλλά με μία ευφυή ιδέα του Μεγάλου στρατηλάτη!
Οι Θράκες είχαν σχεδιάσει να κάμψουν τη δύναμη των Μακεδόνων εξαπολύοντας εναντίον τους πολλές φορτωμένες άμαξες. Τότε ο Μέγας Αλέξανδρος διέταξε τους Μακεδόνες να εκτρέψουν την πορεία τους, εάν όμως δεν τα κατάφερναν, να πέσουν κάτω και να σκεπασθούν με τις ασπίδες τους, ώστε οι άμαξες να περάσουν από πάνω τους. Εκτέλεσαν λοιπόν την εντολή του κι έτσι αχρήστευσαν εντελώς το σχέδιο των Θρακών με τις άμαξες.
Ο Αλέξανδρος, βρισκόταν στην Ινδία και επρόκειτο να περάσει τον ποταμό Υδάσπη. Ο βασιλιάς των Ινδών Πώρος, παρατάχθηκε στην απέναντι όχθη του Υδάσπη, «πάση δυνάμει» και ο Αλέξανδρος ήταν αδύνατο να περάσει.
Τότε λοιπόν σκέφτηκε να κάνει το εξής: Οδήγησε τη στρατιά του στην επάνω πλευρά του ποταμού, αλλά και ο Πώρος από την απέναντι όχθη έκανε το ίδιο. Πάλι ο Αλέξανδρος πήγε κάτω, και πάλι κάτω πήγε και ο Πώρος.
Η διαταγή του Αλέξανδρου προς το στράτευμά του, ήταν να τον ακολουθεί σε ό,τι κάνει. Αυτό έγινε πολλές φορές κι επί πολλές ημέρες, και οι Ινδοί περιγελούσαν τη δειλία των αντιπάλων τους.
Κάποια στιγμή, σταμάτησαν να πηγαίνουν μαζί τους πάνω-κάτω, χαλαρώνοντας την παρακολούθησή τους, θεωρώντας πώς δεν θα τολμήσουν να περάσουν ποτέ, αφού δεν το αποτόλμησαν τόσες φορές.
Τότε ο Αλέξανδρος με μία αιφνιδιαστική κίνηση, έτρεξε προς τα επάνω, στις όχθες του ποταμού, με πολύ μεγάλη ταχύτητα, επιβιβάσθηκε σε πλοιάρια και δερμάτινες σχεδίες, γεμάτες χόρτα, και πέρασε τον Υδάσπη, σε χρόνο ρεκόρ, εξαπατώντας έτσι τους Ινδούς με αυτή την απρόβλεπτη και κεραυνοβόλο του ενέργεια.
Όταν ο Αλέξανδρος επρόκειτο να αντιμετωπίσει τον Δαρείο, έδωσε το εξής παράγγελμα στους Μακεδόνες: «Όταν πλησιάσετε τους Πέρσες», τους είπε, «να πέσετε στα γόνατα και να τρίβετε δυνατά το χώμα με τα δύο χέρια σας. Όμως μόλις σημάνει ή σάλπιγγα, θα πεταχτείτε πάνω αστραπιαία και θα τους επιτεθείτε με τόλμη και σθένος».
Οι Μακεδόνες ακολούθησαν τις εντολές του. Μόλις οι Πέρσες τους είδαν πεσμένους στα γόνατα, νόμισαν ότι προσκυνάνε, κι αμέσως ξεφούσκωσε η πολεμική τους ορμή και οι διαθέσεις τους μαλάκωσαν. Ο Δαρείος υπερηφανευόταν κιόλας και γελούσε, πιστεύοντας ότι επικρατεί αμαχητί. Οι Μακεδόνες όμως, όταν ακούστηκε το σύνθημα της σάλπιγγας, πετάχτηκαν ορμητικά πάνω, επετέθησαν στους αντιπάλους τους, διέσπασαν τις γραμμές τους και τους έτρεψαν σε άτακτη φυγή.
Πηγές:
Πολυαίνου Στρατηγήματα. Εκδ. Γεωργιάδης.
Μετάφραση Αλ. Ασωνίτη.
(σ.σ. Οι Μακεδόνες, όταν ακούστηκε το σύνθημα της σάλπιγγας, πετάχτηκαν ορμητικά πάνω, μια μυριόστομη ιαχή αντηχεί: «ΖΕΥΣ  ΣΩΤΗΡ  ΝΙΚΗ»! Η Γη τρέμει…)
Οπτικοακουστικό: Ηλιάνα Ηλιάνα

ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Πριν μπούμε στους σκοταδιστικούς εκείνους χρόνους, ας ρίξουμε μια ματιά στο φως, έξω από την μεσαιωνική σπηλιά.
Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος έζησε τον 3ο αιώνα πριν την χρονολόγησή μας. Από τον Αρχιμήδη τον μηχανικό μαθαίνουμε ότι ο Αρίσταρχος θεωρούσε τους απλανείς αστέρες, όπως και τον Ήλιο, ακίνητους και την Γη να περιστρέφεται γύρω από αυτόν. Από τον Πλούταρχο όμως μάθαμε ότι η Γη όχι μόνο περιστρεφόταν γύρω από τον Ήλιο, αλλά και γύρω από τον άξονα της.
Περί της σφαιρικότητας της Γης ας μην πω τίποτε, αφού αυτή στην Αρχαιότητα ήταν δεδομένη και το γνώριζαν ακόμη κι οι κότες. Από τον Πυθαγόρα μέχρι τον γεωγράφο Στράβωνα βοούν τα συγγράμματα ακόμα.
Μέχρι τον θάνατο της Υπατίας, της τελευταίας Ελληνίδας αστρονόμου, μαθηματικού και φιλοσόφου, οι γνώσεις αυτές ήταν γνωστές. Μάλιστα, η τελευταία, ανακάλυψε ότι η τροχιά της Γης δεν είναι κύκλος αλλά έλλειψη, πράγμα που εξόργισε ακόμη πιο πολύ τους χριστιανούς για το... θράσος της να εξοβελίσει τον κύκλο (το πιο τέλειο και θεϊκό σχήμα) με την διαβολική έλλειψη.
Περιττό να γράψω με τι τρόπο πλήρωσε η όμορφη μαθηματικός την εξυπνάδα και τη σοφία της εκείνη.
Αυτά λοιπόν γίνονταν πριν τους χριστιανούς!
Οι τελευταίοι ήρθαν με άλλον αέρα!
Αποκαλυπτικό!
Ήταν οι αυθεντίες! Οι Απόλυτοι! Αυτοί που τα ήξεραν όλα!
Ο δάσκαλος του Κρίσπου (γιος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου) ο Άγιος Λακτάντιος, σαν σοφότερος χριστιανός εκείνη την εποχή, στον τρίτο τόμο του «Περί της Ψευδοσοφίας των Φιλοσόφων» με αφελή και γελοία επιχειρήματα ειρωνευόταν την σφαιρικότητα της Γης, λέγοντας ότι οι άνθρωποι δεν περπατούν με τα πόδια πάνω από το κεφάλι τους, ούτε το χιόνι και η βροχή είναι δυνατόν να πέφτουν ανάποδα.
Τέτοιον σοφό, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, έθεσε παιδαγωγό στον γιο του Κρίσπο ... πριν τον πνίξει με τα ίδια του τα χέρια, ακούγοντας την μάνα του και την νέα του γυναίκα.
Αυτά συνέβαιναν στην Ανατολική Εκκλησία.
Λίγα χρόνια αργότερα στη Δύση, ο Άγιος Ιερώνυμος θα μείνει στην ιστορία για την πολυμάθειά του και την ικανότητα να εμβαθύνει στους κλασικούς την Βίβλο και την χριστιανική παράδοση. Λέγεται δε ότι έγραψε και μία επιστημονική ερμηνεία των Ψαλμών (10 16)!!!
Ο πολυμαθέστατος αυτός Πατέρας της Λατινικής Εκκλησίας και μεταφραστής της Βουλγκάτας (μετέφρασε την Βίβλο στα λατινικά) κατάφερε να ξεστομίσει ότι η σοφία των αρχαίων φιλοσόφων ήταν ανόητη με τη φράση «θα σ' έχω απαρνηθεί Κύριε αν αποκτήσω ξανά κοσμικά βιβλία ή αν έστω τα διαβάσω».
Ο αφιλότιμος εκείνος Πατέρας πρέπει να κράτησε το λόγο του, γιατί διαφορετικά δεν θα μπορούσε να γίνει τόσο αφελής.
Εκείνη την εποχή ήδη ζούσε ο Ιερός Αυγουστίνος, επίσκοπος Ιππώνος, που θεωρείται ο μεγαλύτερος χριστιανός φιλόσοφος και Πατέρας της Δυτικής Εκκλησίας.
Όταν τον ρώτησαν «τι έκανε ο Θεός πριν την δημιουργία του κόσμου» εκείνος απάντησε «έφτιαχνε την κόλαση για εκείνους που έκαναν τέτοιες ερωτήσεις».
Αντιλαμβάνεσθε, φαντάζομαι, με τόσο ζήλο και τόση επιστημονική περιέργεια που είχαν οι ...; πολυμαθείς Πατέρες της χριστιανικής θρησκείας, πού θα κατέληγε ο κόσμος εκείνος!
Κάποιοι από μας το έμαθαν, όμως μετά από χίλια χρόνια.
Κάποιοι άλλοι ακόμα δεν το αντελήφθησαν και όπως φαίνεται ούτε που θα το αντιληφθούν. Ζουν στην αιώνια μακαριότητα της αμάθειας της άγνοιας και της δεισιδαιμονίας.
Όμως, για να δούμε, όσοι τολμούσαν να κάνουν ερωτήσεις, σαν εκείνες που δεν άρεσαν στον Αυγουστίνο, οι πολυμαθείς χριστιανοί της αποκεκαλυμένης σοφίας του θεού, τι απαντήσεις έδιναν τον Μεσαίωνα.
Το έχουμε γράψει και αλλού, όμως πρέπει να το αναφέρουμε και εδώ. Ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης ήταν αλεξανδρινός και φυσικά είχε ακουστά τις θεωρίες των Ελλήνων αστρονόμων, όπως για παράδειγμα του Ερατοσθένη και του Πτολεμαίου που έζησαν εκεί. Όμως το μίσος του για την Ελληνική Παιδεία και η αγάπη του για την Βίβλο τον έκαναν τόσο εξωπραγματικό! Ευτυχώς, σε κείνους που απευθυνόταν δεν ήταν καλύτεροι από αυτόν κι έτσι άφησε κι αυτός το όνομά του να μνημονεύεται στους μεγάλους της χριστιανικής σοφίας. Όπως μας πληροφορεί ο κοσμογυρισμένος και πολυταξιδεμένος θεολόγος του 6ου αιώνα, στη «Χριστιανική Τοπογραφία» του (αποτελείται από 12 βιβλία και γράφτηκε το 547) ο κόσμος δεν είναι σφαιρικός, όπως διατείνονταν οι Αρχαίοι Έλληνες, αλλά ...; ορθογώνιος παραλληλόγραμμος!
Χάρτης της επίπεδης Γης, σύμφωνα με τη «Χριστιανική Τοπογραφία» του Θωμά του Ινδικοπλεύστη (κάτω σχεδιαστική αποτύπωση). Ο Νείλος περνά κάτω από τον ωκεανό, συνεχίζεται στη στεριά (περιοχές «ένθεν του επιγείου Παραδείσου») και φθάνει στον επίγειο Παράδεισο, από όπου πηγάζει· το ίδιο συμβαίνει και με τους τρεις μεγάλους ποταμούς της Ασίας, Ευφράτη, Τίγρη και Γάγγη. http://freeinquiry.gr/pro.php?id=610  
Η γη είχε το σχήμα της κιβωτού του Νώε και έμοιαζε καταπληκτικά με τον ιερό ναό του Μωυσή! Με λίγα λόγια το αξιοθρήνητο αστρονομικό μοντέλο του Κοσμά έμοιαζε με ένα διώροφο σπίτι, στη βάση του οποίου βρίσκεται η επίπεδη γη έχοντας για ουρανό το δάπεδο του δευτέρου ορόφου. Η άνω οροφή αποτελεί τον πρώτο ουρανό στον οποίο επικάθεται το στερέωμα. Η εναλλαγή μέρας-νύχτας οφείλεται στα ψηλά βουνά του βορρά τα οποία σκιάζουν τον ήλιο όταν αυτός διέρχεται από πίσω τους. Ο ήλιος μαζί με τη σελήνη και τα αστέρια, αρμονικά διαγράφουν κύκλους, σύμφωνα με τις επιταγές του θεού και τη βοήθεια των αγγέλων. Γι αυτό και ο θεός όποτε θέλει μπορεί να διακόψει την πορεία τους, όπως είχε κάνει στην περίπτωση του Ιησού του Ναυή! (να και ο μύθος σαν απόδειξη!)
Για την περίπτωση του Ιησού του Ναυή βέβαια δεν χρειάζεται να πούμε και τίποτα ιδιαίτερο. Τον διδαχτήκαμε όλοι στα σχολεία μας. Βλέπετε, το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν βρήκε να μας πει τίποτα για τους Έλληνες σοφούς.
Γι' αυτό το χωρίο δεν χύθηκε μόνο πολύ αίμα τον Μεσαίωνα, αλλά επιβραδύνθηκε η επιστήμη για αιώνες, δίνοντας το δικαίωμα σε κάθε πιστό να το παίζει επιστήμονας και να γράφει επιστημονικές μελέτες σαν εκείνη του Κοσμά του Ινδικοπλεύστη. Μόνο η φήμη του Γαλιλαίου εμπόδισε την Ιερά Εξέταση να οδηγηθεί και ο ίδιος στην πυρρά! Έντεκα αιώνες μετά τον Κοσμά τον Ινδικοπλεύστη, ο Γαλιλαίος θα σταθεί γονυπετής μπροστά στην Ιερή Εξέταση και θα απολογηθεί, γιατί τόλμησε να υποστηρίξει πράγματα που αντιβαίνουν τον Ιερό Κανόνα: τη Βίβλο! Αυτός είναι ο Λόγος του Θεού και δεν ήταν δυνατόν η αλήθεια να είναι διαφορετική!
Αλήθεια... τι φιλαυτία, τι έπαρση και εγωισμός ...;!
Η σύνοδος του Τριδέντου αντιμετώπιζε τις βιβλικές ερμηνείες από την εποχή του Λούθηρου ακόμα, σαν μιαρές και απαγορευτικές, όταν δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις της Καθολικής Εκκλησίας. Στο εξής, έλεγαν, κανένας δεν επιτρέπεται να τολμά να εμπιστεύεται την διάνοιά του σε ζητήματα πίστης και ηθικής αν δεν συμφωνούσε «απόλυτα» με τη Βίβλο. Γι αυτό, για τα ζητήματα αυτά στα οποία στηρίζεται το οικοδόμημα της χριστιανικής διδασκαλίας μόνο η Αγία Μητέρα Εκκλησία έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το πραγματικό νόημα της Αγίας Γραφής ή ακόμα και κατά της απόλυτης συμφωνίας των Αγίων Πατέρων.
Ο καρδινάλιος Μπελαρμίν είχε τη γνώμη, αν θέλει ο Γαλιλαίος να μιλάει και να γράφει σαν φυσικός, μαθηματικός και αστρονόμος μπορεί να το κάνει. Όμως μακριά τα χέρια από τη θεολογία! Όπως και για τον Κοπέρνικο έτσι και για τον Γαλιλαίο προσδιόρισαν την συμπεριφορά τους: να αναφέρονται στις σχέσεις των κινήσεων στο πλανητικό σύστημα μόνον με υποθέσεις και όχι με αποδειχτικούς ισχυρισμούς!
Αυτοί, λοιπόν, άνετα μπορούσαν να χρησιμοποιούν τον μύθο σαν αποδειχτικό στοιχείο, ενώ οι άλλοι απαγορευόταν και να ερευνούν!
Τον Μεσαίωνα, λοιπόν, μόνο μία επιστήμη υπήρχε: η θεολογία. Ήταν η βασίλισσα των Επιστημών! Αυτή μόνο καθόριζε το περιεχόμενο των θεραπαινίδων της, της φιλοσοφίας, της ιατρικής και της νομικής. Ακόμα και η Πολιτεία, όφειλε να υποκλίνεται μπροστά της και με τη «λογική» της να θεσπίζει τους νόμους του κράτους!
Ο Ιωάννης Χρυσόστομος και ο Μέγας Βασίλειος δέχονταν τον γεωκεντρισμό και ότι η Γη είναι επίπεδη.
Τον 21ο αιώνα το ελληνικό κράτος ακόμα τους τιμά (30 του Ιανουαρίου) σαν προστάτες της σύγχρονης Ελληνικής Παιδείας με αργία σε όλα τα σχολεία……

Αναδημοσίευση από http://eineken.pblogs.gr/
Πηγή (απόσπασμα): http://eineken.pblogs.gr/2010/07/650729.html

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ – ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ ΣΩΣΤΡΑΤΟΥ ΤΟΥ ΚΝΙΔΙΟΥ

Εκπληκτικό κατόρθωμα παραμένει στο πέρασμα του χρόνου, η ανοικοδόμηση του περίφημου πυροφόρου πύργου της Αλεξάνδρειας που έμεινε γνωστός ως Φάρος της Αλεξάνδρειας, τόσο κατασκευαστικά όσο και τεχνολογικά.
Δίκαια κατατάχτηκε ανάμεσα στα επτά θαύματα.
Κτίστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα Σώστρατο τον Κνίδιο και η κατασκευή του διάρκησε 12 χρόνια. Το συνολικό του ύψος έφτανε τα 140 μ. και ήταν χτισμένος σε τέσσερα επίπεδα. Το πρώτο, ήταν τετράγωνο, διάτρητο από παράθυρα και γύρω-γύρω υπήρχε πλήθος δωματίων όπου στεγάζονταν οι μηχανικοί και οι φύλακες. Στο κέντρο του υπήρχε υδραυλικός μηχανισμός με την βοήθεια του οποίου ανέβαζαν τα διάφορα εφόδια και καύσιμα του πυργίσκου. Το δεύτερο τμήμα, ήταν οκταγωνικό, γεμάτο με ελικοειδής σκάλες και το τρίτο, ήταν κυκλικό, στολισμένο με κίονες. Στο τελευταίο τμήμα στη κορυφή υπήρχε ο μηχανισμός που αντανακλούσε το φως. Εκεί υπήρχε τόσο η φωτιά όσο και ευαίσθητα όργανα ενώ την ημέρα ύψωνε στον ουρανό μια μεγάλη στήλη καπνού που την αντανακλούσαν πολλά χιλιόμετρα μακριά (300 στάδια). Από επάνω του υπήρχε το άγαλμα του Διός Σωτήρος.
Πολλές αναφορές μιλάνε για έναν παράξενο καθρέπτη από γυαλί, ή διαφανή επεξεργασμένη πέτρα που μέσω αυτού μπορούσαν να βλέπουν πλοία στην θάλασσα, που δεν ήταν ορατά με γυμνό μάτι (κάτι σαν τηλεσκόπιο).
Βλέπουμε λοιπόν ότι ο φάρος εκτός από την θαυμαστή του κατασκευή, περιελάμβανε πολλές εφαρμογές αυτομάτων μηχανισμών, υδραυλικών οργάνων, κατόπτρων κλπ , δείγματα των τεχνολογικών ικανοτήτων της εποχής. Υπάρχουν πολλές αναφορές για έργα τέχνης με αυτοματισμούς όπως ένα άγαλμα που το δάχτυλό του ακολουθούσε την τροχιά του ηλίου στη διάρκεια της ημέρας, ένα άλλο που σήμαινε τις ώρες της ημέρας με ποικίλες και μελωδικές φωνές, ένα άλλο που έδινε το σύνθημα του συναγερμού όταν ερχόταν εχθρικός στόλος, που δεν ήταν ακόμα ορατός.
Για τη συντήρηση της φωτιάς χρειάζονταν τεράστιες ποσότητες καυσίμων. Την τροφοδοτούσαν με ξύλα, που μετέφεραν χάρη στο σπειροειδές κεκλιμένο επίπεδο άλογα και μουλάρια. Τα πλοία μπορούσαν να τη διακρίνουν από 50 χιλιόμετρα μακριά.
Κατά τον δωδέκατον αιώνα το λιμάνι της Αλεξάνδρειας γέμισε από λάσπη και τα πλοία έπαψαν να το χρησιμοποιούν. Ο φάρος έπεσε σε αχρηστία. Ενδεχομένως τα φύλλα του ορειχάλκινου κατόπτρου αποσπάστηκαν κι έγιναν νομίσματα. Τον δέκατο τέταρτον αιώνα ένας σεισμός κατάστρεψε τον φάρο.
Μερικά χρόνια αργότερα οι Μουσουλμάνοι χρησιμοποίησαν τα υλικά του για την κατασκευή ενός οχυρού. Το οχυρό αυτό ανακατασκευάστηκε και παραμένει ακόμη στη θέση, του πρώτου φάρου στον κόσμο.
Η κατασκευή του πολυώροφου κτιρίου, του φάρου, πιθανότατα άρχισε το -297 στα χρόνια του Πτολεμαίου Ά του Σωτήρος, και τελείωσε στα χρόνια του Πτολεμαίου Β΄, του Φιλάδελφου. Αρχαίοι συγγραφείς, όπως οι Στράβων, Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Ποσείδιππος και Λουκιανός από τα Σαμόσατα  μας πληροφορούν ότι η κατασκευή του φάρου ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα και μηχανικό, ισάξιο του Αρχιμήδους, τον Σώστρατο του Δεξιφάνους από την Κνίδο (πόλη της Καρίας και έδρα της δωρικής Εξάπολης), ο οποίος ήταν και φίλος των βασιλέων Πτολεμαίου Α και Β.
Στον Σώστρατο αποδίδονται οι στοές του ναού της Αφροδίτης στην Κνίδο, το «κρεμαστό περιπατητήριον», καθώς και η υποταγή της Μέμφιδος χωρίς πολιορκία, αλλά με απλή εκτροπή των υδάτων του Νείλου.
Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας συγκαταλέγεται στα επτά θαύματα της αρχαιότητας, φωτίζοντας τον πλου των καραβιών για περίπου 1500 χρόνια.  Ήταν φωτεινός σηματοδότης και λειτουργούσε νύχτα μέρα.
Σύμφωνα με τον Λουκιανό, ο Σώστρατος, αφού οικοδόμησε το κτίριο, έγραψε το όνομά του επ’ αυτού, καθώς και το όνομα του Βασιλεύοντος.
Ο Πτολεμαίος του είχε απαγορεύσει να «υπογράψει» το έργο του... Μια λαξευμένη επιγραφή στη βάση του έργου, πάνω σε στρώμα σοβά, ανέφερε ως κατασκευαστή του Φάρου τον Πτολεμαίο. Όμως με την πάροδο των ετών αυτός ο σοβάς διαβρώθηκε και από κάτω υπήρχε μια άλλη επιγραφή από γρανίτη που ανέφερε τα εξής:
«ΣΩΣΤΡΑΤΟΣ ΔΕΞΙΦΑΝΟΥΣ ΚΝΙΔΙΟΣ ΘΕΟΙΣ ΣΩΤΕΡΣΙΝ ΥΠΕΡ ΠΛΩΙΖΟΜΕΝΩΝ»
(Σώστρατος ο Κνίδιος, ο γιος του Δεξιφάνους, (το αφιερώνει) στους σωτήρες Θεούς υπέρ των ναυτιλομένων).
Στην ίδια περίπου θέση, σύμφωνα με επιστολή του Ηφαιστίωνος προς τον διοικητή της πόλης Κλεομένη, φαίνεται να προϋπήρχε φανοφόρος πύργος πολύ μικρότερων διαστάσεων ήδη από την εποχή του Μ. Αλεξάνδρου.
Κοντά στον Φάρο υπήρχε ιερό της Φαρίας Ίσιδος ή Ειδοθέης, η οποία έβοσκε στην ελευσίνια ακτή τα ποίμνια των Τριτώνων. Το ιερό μετατράπηκε σε εκκλησία του Ραφαήλ, η οποία διασώθηκε μέχρι τον 15 αιώνα. Σύμφωνα με τον Ευστάθιο τον υπομνηματιστή του Διονυσίου, στην Φάρο υπήρχε ακόμα εκτός από τον Φάρο και ένας Αντίφαρος, η θέση του οποίου μας είναι άγνωστη, καθώς και οι τάφοι του Οσίριδος και της Ειδοθέης της Πρωτέως.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Ο ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΣΩΠΑΤΡΟΣ

Ως φιλοσοφικό κίνημα ο νεοπλατωνισμός άκμασε στην Αλεξάνδρεια όπου γεννήθηκε αλλά, ακόμα περισσότερο, στην Ιταλία και την Ελλάδα, καθώς εκεί συνάντησε καθολική αποδοχή ως σύγχρονη μετεξέλιξη της κλασικής Πλατωνικής Φιλοσοφίας και της Ελληνικής λατρευτικής θρησκείας, μίας ζωντανής παράδοσης με γερές ρίζες αιώνων στις εν λόγω περιοχές. Ως τις αρχές του τέταρτου αιώνα ο νεοπλατωνισμός σχεδόν ταυτίστηκε με τον Ελληνισμό καθώς αυτός ήταν που ανέλαβε να υπερασπίσει το ελληνορωμαϊκό πάνθεον και την Ελληνική Φιλοσοφία.
Η Νεοπλατωνική Σχολή Συρίας ή Συριανή Σχολή: Κύριος εκπρόσωπός της ήταν ο Ιάμβλιχος ο οποίος πέθανε το 330. Μαθητής του υπήρξε ο Σώπατρος (που ο Μέγας Κωνσταντίνος τον είχε ορίσει επόπτη των τελετών στα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης). Νεοπλατωνισμός
Το 335 γίνονται τα Εγκαίνια  της  Εκκλησίας  του… «Αγίου Τάφου», ο οποίος κτίσθηκε στη θέση του Ναού της Θεάς Αφροδίτης που ο Κωνσταντίνος κατέστρεψε το 326 – 327, και για τον διάκοσμό του λεηλατούνται όλα σχεδόν τα Εθνικά Ιερά της Παλαιστίνης και της Μικράς Ασίας. Με ειδικό αυτοκρατορικό διάταγμα σταυρώνονται ως τάχα… υπαίτιοι της κακής συγκομιδής εκείνου του έτους (…) όλοι οι «μάγοι και μάντεις», και ανάμεσά τους μαρτυρεί ο Νεοπλατωνικός φιλόσοφος Σώπατρος εξ Απαμείας, μαθητής του Ιαμβλίχου, που είχε προσωπικά επιχειρήσει να επαναφέρει τον Κωνσταντίνο στον Εθνισμό μέσω της Φιλοσοφίας, και συνεπώς είχε συγκεντρώσει επάνω του το μίσος όλων των χριστιανών αυλικών.
Διαβάστε παρακάτω για ποιον απίστευτο λόγo o Μ. Κωνσταντίνος διέταξε να αποκεφαλιστεί ο Σώπατρος.
Ο Σώπατρος ήταν ευνοούμενος καταρχάς του Μ. Κωνσταντίνου και εκείνος ο οποίος διηύθυνε την τελετή του "πολισμού" δηλαδή της θεμελίωσης - ιδρύσεως της Κωνσταντινούπολης στις 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ του 324.
Τώρα η συκοφαντία κατά του Σώπατρου κρατηθείτε!!!
Οι χριστιανοί τον κατηγόρησαν ότι "έδεσε" τους ανέμους με συνέπεια να μην πλεύσουν τα πλοία στην Κωνσταντινούπολη και έτσι να υπάρξει έλλειψη σίτου (από την Αίγυπτο) και λιμός.
Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ευνάπιου (Ο Ευνάπιος (346 - 414) ήταν Έλληνας φιλόσοφος της νεοπλατωνικής Περγαμηνής σχολής), η συκοφαντία προήλθε από τον  Αβλάβιο έπαρχο της βασιλικής αυλής και φανατικό χριστιανό, τον οποίο μάλιστα άφησε o Μ. Κωνσταντίνος ως κηδεμόνα στους γιους του (ο Αβλάβιος μετά τον θάνατο του Μ. Κωνσταντίνου, έχασε την εύνοια που είχε στην αυτοκρατορική αυλή και προτίμησε να αποσυρθεί στα κτήματά του στη Βιθυνία. Ωστόσο, ο διάδοχος του Μ. Κωνσταντίνου, Κωνστάντιος, τον έκρινε λίαν επίφοβο και διέταξε να δολοφονηθεί το 338).
ΕΤΣΙ Ο ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΣΩΠΑΤΡΟΣ, Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΘΕΙΣ «ΕΠΙ ΜΑΓΕΙΑ» ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ.

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2015 - 20ο ΕΤΟΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΣΜΟΘΕΑΣΕΩΣ 9, 10, 11 ΚΑΙ, 12 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ

Προμήθεια 2015
Φέτος γιορτάζουμε την 20η επέτειο των Προμηθείων, που θα πραγματοποιηθούν στις 9, 10, 11 και 12 Ιουλίου και όπως κάθε φορά στο Άλσος Προμηθέα, στον Όλυμπο.
Τα Προμήθεια έχουν αναχθεί πλέον σε θεσμό μέσα στην ελληνική κοινωνία. Παρόλο που ξεκίνησαν από το όραμα και το σθένος ενός ανθρώπου, του καθηγητού του πανεπιστημίου της Στοκχόλμης Τρύφωνα Ολύμπιου, πολύ γρήγορα αγκαλιάστηκαν από όλους όσους έλκονταν από τα ιδανικά και τις αξίες των Αρχαίων Ελλήνων. Αυτό είχε ως συνέπεια, κατά τα δύο – τρία πρώτα χρόνια, να κατακλύζεται από εκατοντάδες ανθρώπους κάθε Ιούνιο το Άλσος Προμηθέως. Συν τω χρόνω οι εκατοντάδες έγιναν χιλιάδες, με αποτέλεσμα σήμερα πλέον τα Προμήθεια να αποτελούν σημείο αναφοράς όλων των Ελλήνων που θεωρούν πως η ανάδειξη του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος έχει να προσφέρει πολλά στην εποχή μας.
Η παρουσία και συμμετοχή όλων σας είναι σημαντική για την στήριξη του μεγάλου αυτού πανελλήνιου θεσμού.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 2015

Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Η Ελένη-Ωρείθυια Κουλιζάκη (φιλόλογος, συγγραφεύς, παιδαγωγός), η Ελένη Νικολακοπούλου (φιλόλογος, παιδαγωγός) και η Ελιάνα Περηφάνου (παιδαγωγός, ηθοποιός, θεατρολόγος) σας προσκαλούν σε ένα ταξίδι στην διαχρονικότητα της Ελληνικής Γλώσσης μέσω της Ποιήσεως, της Μουσικής και της Ετυμολογίας.

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ

[σ.σ. Στο έργο του Πλάτωνος ¨ΦΑΙΔΩΝ¨ ή Περί Ψυχής. ο Σωκράτης περιγράφοντας την Γη από ψηλά, λέει: "...εμείς κατοικούμε, από τον Φάση ποταμό μέχρι τις Ηράκλειες στήλες (από Κολχίδα μέχρι Γιβραλτάρ), δηλαδή σε ένα μικρό κομμάτι της Γης, σαν τους βατράχους που μένουν γύρω από την θάλασσα…"]
Χάρτης που περιλαμβάνει τις Αρχαίες Ελληνικές αποικίες μέχρι τον -2ο αιώνα.
Μέχρι το τέλος του -2ου αιώνα είχαν καταγραφεί από τους γεωγράφους της Αρχαιότητας πάνω από 1500 Ελληνικές πόλεις και αποικίες στις περιοχές της Μεσογείου, Ελληνικής Χερσονήσου (Βαλκάνια), Ευξείνου Πόντου, και Βόρειας Αφρικής!!!
Μάλιστα οι πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν φτάσει συνολικά τον -3ο αιώνα κοντά στα 20.000.000! Η Αθήνα στο απόγειό της είχε πληθυσμό κοντά στις 500.000 κατοίκους ενώ μόνο η Σικελία έφτασε μέχρι και τους 1.000.000 Έλληνες! Γι αυτό άλλωστε και εκείνη η περιοχή ονομαζόταν Μεγάλη Ελλάδα, επειδή έφτασε να έχει πληθυσμό Ελλήνων μεγαλύτερο από την κυρίως Ελλάδα!
Μπορεί σήμερα η Ελλάδα να έχει περιοριστεί στα σημερινά της σύνορα, όμως η Αρχαία Κλασσική Ελλάδα αδιαμφισβήτητα ήταν η κοσμοκράτειρα δύναμη του τότε κόσμου.
Οι θαλασσοπόροι και ποντοπόροι Έλληνες είχαν καταφέρει να αποικίσουν σε παρθένες τότε περιοχές περισσότερες από 1500 πόλεις σε κάθε γωνία του τότε γνωστού κόσμου!
Ποτέ δεν επέλεγαν τυχαία τα σημεία οπού θα έκτιζαν τις νέες αποικίες. Πάντοτε είχαν συγκεκριμένες οδηγίες από τα ιερατεία των μητροπολιτικών πόλεων για το πού και πως θα κτίσουν την  νέα πόλη.
Κάθε καινούρια Ελληνική πόλη έπρεπε οπωσδήποτε να είχε τείχη, στρατώνες, ναό στον πολιούχο θεό, αγορά, σχολεία ή ακαδημίες, θέατρα, ωδεία, γυμνάσια, αποθήκες, εργαστήρια, υδραγωγεία, λουτρά, αποχετευτικό σύστημα αλλά και να είναι οπωσδήποτε χτισμένη με καλαισθησία και αρμονία με το περιβάλλον!
Αυτοί ήταν οι Αρχαίοι Έλληνες! Ανήσυχα πνεύματα, δημιουργικοί, εφευρετικοί, λεπτολόγοι με υψηλό το αίσθημα της φιλοπατρίας, και φυσικά πραγματικά προοδευτικοί!
Από αυτούς σήμερα πρέπει να αποκτήσει όραμα και η νέα γενιά για να ξαναποκτήσει και πάλι η Ελλάδα την θέση που της αξίζει στο παγκόσμιο στερέωμα!

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΟΙ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ - Η 10η ΜΑΪΟΥ 1956 ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΑΙΩΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΡΑΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Η 10η  Μαΐου 1956 καταγράφεται σαν μια ημέρα ορόσημο – ιστορικής μνήμης στους μακραίωνους αγώνες του κυπριακού ελληνισμού για την ανεξαρτησία του, από τα δεσμά της βρετανικής αποικιοκρατίας.             
Είναι η μέρα που απαγχονίζονται οι πρωτοστάτες του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, κραταιώνοντας με το ηρωικό αίμα τους, τους ατέλειωτους αγώνες των κυπρίων  για την ελευθερία τους. Δυο νέα παιδιά που δεν σκύβουν το κεφάλι στην ξενική δουλεία των βρετανών και διατρανώνουν το πάθος του κυπριακού λαού για την ανεξαρτησία του. Οι δυο νεαροί κύπριοι αγωνιστές θα ενώσουν την τραγική μοίρα τους προ της αγχόνης και έκτοτε με την μαρτυρική θυσία τους θα αποτελέσουν αχώριστο ηθικό σύμβολο της κυπριακής ανεξαρτησίας. Τα χαράματα της 10ης Μαΐου 1956 οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, περνούσαν στην ιστορία. Η μακάβρια αγχόνη τους, είχε στηθεί στον προαύλιο χώρο των φυλακών της Λευκωσίας. Οι Βρετανοί πρώτα κρέμασαν τον Καραολή και λίγο αργότερα οδήγησαν στον ικρίωμα του θανάτου και τον Ανδρέα Δημητρίου. Μετά τον απαγχονισμό των παλικαριών, επιδεικνύοντας ασύγγνωστο κυνισμό οι Άγγλοι, δεν επέδωσαν τα σώματά τους στους γονείς τους για να τα θάψουν. Με απίστευτη ηθική αγριότητα τα έθαψαν σε ειδικό χώρο στις φυλακές, όπου αργότερα απέθεσαν και άλλους εκτελεσθέντες. Ο χώρος αυτός με την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου, θα γίνει ιερό προσκύνημα και θα μείνει γνωστός σαν τα «φυλακισμένα μνήματα».
Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου είναι δυο από τα ανυπότακτα νέα παιδιά της Κύπρου, γενημένα στην έντιμη φτωχολογιά, που στρατεύονται στον αγώνα των κυπρίων αγωνιστών.
Οι εθνομάρτυρες Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου έχουν περάσει στο πάνθεον της ελληνικής ιστορίας, ποτίζοντας με το αίμα τους το δένδρο της ελευθερίας. Όμως και η ΕΟΚΑ δίνοντας και πάλι το μήνυμα για αγώνα και θέλοντας να σφυρηλατήσει την ενότητά της, προβαίνει σε αντίποινα κατά των Άγγλων αποικιοκρατών. Προχωρά έτσι στην εκτέλεση δυο άγγλων στρατιωτικών, των Γκόρντον Χίλ και Ρόναλντ Σίλτον, που εν τω μεταξύ είχαν απαχθεί και κρατούνταν όμηροι. Ενώ είχε προγραμματιστεί και επίθεση στον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου, που τελικά ματαίωσε για να αποτραπούν και νέα αντίποινα των Άγγλων. Αλλά και η Ελλάδα θα συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια αποτροπής της εκτέλεσης, των τραγικών κυπρίων αγωνιστών. Οργανώνεται στην Αθήνα παλλαϊκό συλλαλητήριο με απίστευτη ηθική ένταση και παλμό. Κεντρικό σύνθημα και αίτημα η απονομή χάριτος στους νέους κύπριους μάρτυρες. Θα σημειωθούν σοβαρά επεισόδια και θα ξεφύγει ο έλεγχος από την αστυνομία. Τραγικός απολογισμός 4 νεκροί και 200 τραυματίες στην μεγαλειώδη συγκέντρωση.
Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου με τον μαρτυρικό τους θάνατο, θα κραταιώσουν το φρόνημα του κυπριακού λαού και θα σπείρουν με την ηρωική θυσία τους, τον σπόρο της ελευθερίας. Την σκυτάλη του αγώνα τους θα παραλάβουν άλλοι αγωνιστές της κυπριακής ανεξαρτησίας και λίγα χρόνια αργότερα θα επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος της πολιτικής ανεξαρτησίας της μεγαλονήσου. Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, με την θυσιαστική τους παρουσία στη μακρά πορεία για την ανεξαρτησία της μαρτυρικής μας Κύπρου και το ευγενές και ιδεοφόρο παράδειγμά τους για την ανθρώπινη ελευθερία, θα μείνουν για πάντα στις καρδιές όλων των Ελλήνων, πανανθρώπινα σύμβολα αυτοθυσίας και ηρωισμού. Ενώ σαν φάροι φωτεινοί, θα φωτοδοτού ανά τους αιώνες όλους τους καταπιεσμένους ανθρώπους, για την ανάκτηση της κοινωνικής και πολιτικής τους ελευθερίας.

Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

Η νεαρή δασκάλα Ωρείθυια Κουλιζάκη κάνει μαθήματα ετυμολογίας, Μυθολογίας και Φιλοσοφίας και εξέδωσε (σχετικό) βιβλίο που απευθύνεται ακόμη και σε πεντάχρονα.

Βλέποντας την Ελένη - Ωρείθυια Κουλιζάκη να διδάσκει ετυμολογία, Μυθολογία και Φιλοσοφία σε μικρούς και μεγάλους στο βιβλιοπωλείο Αιγηίς στον Πειραιά, σκέφτεσαι πόσο συναρπαστική υπόθεση είναι η περιπέτεια της γνώσης.
Μια νέα κοπέλα, γεμάτη ενθουσιασμό, χιούμορ, με έμφυτη μεταδοτικότητα και ένα ολόφωτο χαμόγελο, κινείται μέσα στην αίθουσα «ζωγραφίζοντας» λέξεις στον πίνακα. Αν στην πικρή πατρίδα μας οι ιθύνοντες διέθεταν στοιχειώδη πατριωτισμό και οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ είχαν έστω ίχνη αισθητικής, η κυρία Κουλιζάκη θα είχε επηρεάσει το εκπαιδευτικό σύστημα και θα λειτουργούσε ως πολλαπλασιαστής γνώσης στην τηλεόραση. Η συνέντευξη που ακολουθεί έγινε με αφορμή του βιβλίου της «Ετυμολογία με κάρτες», ένα ετυμολογικό βιβλίο για παιδιά 5-12 ετών που φιλοδοξεί να «περάσει» στις τρυφερές ηλικίες το πιο αισιόδοξο μήνυμα του κόσμου: αυτό που φέρει η Ελληνική Γλώσσα...
Πώς σας ήρθε η ιδέα να εκδώσετε αυτό το έργο; Είναι σε θέση τόσο μικρές ηλικίες να ασχοληθούν με την ετυμολογία και τα αρχαία ελληνικά;
- Οταν ανακάλυψα τη μαγεία της αλήθειας των λέξεων, δηλαδή την ετυμολογία, ήμουν ήδη ενήλικη. Σχεδόν θύμωσα που δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίζω όλον αυτόν τον πλούτο της γλώσσης μας από μικρή ηλικία, καθώς ουδείς μάς τον διδάσκει. Σκέφτηκα, λοιπόν, πως θα έπρεπε να βάλω το λιθαράκι μου για τα παιδιά μας, ώστε να έχουν την ευκαιρία για περισσότερες επιλογές από όσες είχαμε εμείς. Οι ηλικίες 5-12 ετών όχι απλά δεν έχουν δυσκολία στην εκμάθηση της ετυμολογίας, αλλά απεναντίας είναι οι ιδανικές ηλικίες για να έρθουν τα παιδιά σε μια πρώτη επαφή με τις ρίζες της γλώσσης και μέσω της ετυμολογίας να θέσουν τις ιδανικές βάσεις για σωστή ορθογραφία, αλλά και παραγωγή και σύνθεση λέξεων. Το βιβλίο προσεγγίζει τη γνώση μέσω δημιουργικών δραστηριοτήτων, όπως η ζωγραφική, η χαρτοκοπτική και το παιχνίδι με κάρτες και με αυτόν τον τρόπο καθίσταται ψυχαγωγικό για τα παιδιά· μαθαίνουν παίζοντας. Ακράδαντη πεποίθησή μου είναι ότι στην εκμάθηση της γλώσσης σε πρώτο στάδιο θα έπρεπε να διδάσκεται μόνο η ετυμολογία και να ακολουθεί αργότερα η διδασκαλία της γραμματικής και του συντακτικού. Δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα η φράση «μαθαίνω αρχαία», καθώς η ετυμολογία απαντάται στο σήμερα και η Ελληνική Γλώσσα είναι μία και ενιαία.
Θεωρείτε την αρχαία ελληνική «νεκρή γλώσσα», όπως έχει αναφέρει η Μαρία Ρεπούση;
Στην αντίληψή μου δεν διαχωρίζεται η «Αρχαία» Ελληνική από τη «νέα» Ελληνική Γλώσσα. Οι ρίζες των λέξεων που χρησιμοποιούμε είναι οι ίδιες, η χρήση της δασείας διασώζεται στις σύνθετες λέξεις και χρησιμοποιούμε ακόμη τη δοτική πτώση. Αρα, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για την αδιάκοπη συνέχεια μιας γλώσσας που τροποποιήθηκε μεν, αλλά παραμένει η ίδια δε. Αν δεν διδαχθούμε όσα προανέφερα, χάνουμε τη συνέχειά της και δεν μαθαίνουμε ποτέ πώς ο «ἄρτος» έγινε «ψωμί», γιατί λέμε «καθορίζω» και όχι «κατορίζω» και πώς προκύπτει η φράση «πλήρωσα τοις μετρητοίς». Επομένως, δηλώσεις όπως αυτές της κυρίας Ρεπούση είναι τουλάχιστον αστείες, αν όχι εξοργιστικές, και μας υποψιάζουν για την άγνοιά της.
Διδάσκετε ετυμολογία, Φιλοσοφία και Μυθολογία σε μικρά παιδιά. Πώς τους φαίνεται η επαφή με την πνευματική κληρονομιά μας; Βοηθούνται έτσι στα σχολικά μαθήματά τους ή τους προκαλείται σύγχυση λόγω δυσκολίας αφομοίωσης των αρχαίων;
Είμαι το λιγότερο συγκλονισμένη και έκπληκτη από την αγάπη και τον ενθουσιασμό που δείχνουν τα παιδιά προς την Ελληνική Γλώσσα... Δεν περίμενα ποτέ όταν ξεκίνησα να διδάσκω ότι θα έφτανε κάποτε η στιγμή που θα μου δήλωναν θλιμμένα «γιατί μας πήραν τους τόνους, που είναι τα σημάδια της μουσικής της γλώσσας μας;» ή «γιατί άλλαξαν τα αρχαία, που είναι τα σωστά ελληνικά;» ή ότι θα εντόπιζαν με χαρακτηριστική ευκολία την ετυμολογία σύνθετων λέξεων, που έχουν όμως αρχαία ρίζα, ή ότι θα μου όριζαν μόνα τους «τί εστί “αρετή”», μέσω της σωκρατικής μαιευτικής μεθόδου. Είμαι απερίγραπτα υπερήφανη κάθε φορά που διαπιστώνω ότι πραγματοποιούν την υπέρβαση και μου ανακοινώνουν όλο χαρά πως διαπρέπουν στο μάθημα της Γλώσσας και της Ιστορίας στο σχολείο τους και δεν σας κρύβω πως δεν είναι λίγες οι φορές που συμπληρώνουν ή διορθώνουν ακόμη και τους δασκάλους τους!
«Αυτή είναι η πραγματική σανίδα σωτηρίας του τόπου μας»
Κατά τη γνώμη σας, ποιο είναι το βασικό πρόβλημα της κρατικά παρεχόμενης εκπαίδευσης;
Η εκπαίδευση που παρέχει το κράτος είναι ακριβώς αυτό που λέει η λέξη... εκπαίδευση - και όχι παιδεία. Οπως ακριβώς εκπαιδεύεται ένας σκύλος, για παράδειγμα, τα παιδιά εκπαιδεύονται να ψιττακίζουν στον στίβο της βαθμοθηρίας. Θεωρώ ότι δεν προάγεται η κριτική σκέψη και -στην εκμάθηση της Γλώσσας και της Ιστορίας συγκεκριμένα- δεν προβάλλεται η αδιάλειπτη συνέχειά τους. Η ετυμολογία, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να διδάσκεται από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου. Επίσης, έχω εντοπίσει δυστυχώς παραλείψεις και λάθη στα σχολικά βιβλία.
Σε τι μπορεί να βοηθηθεί ένας άνθρωπος, που αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης, αν μάθει την ετυμολογία των λέξεων και εντρυφήσει στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία; Μήπως πρόκειται περί «πολυτέλειας» να αφιερώνεις πολύτιμο χρόνο στο παρελθόν;
Εδώ ας μου επιτραπεί να απαντήσω με μια ερώτηση: αξίζει το ζῆν όταν δεν είναι εὖ ζῆν..; Μια ζωή όπου έχουμε λύσει το βιοποριστικό μας ζήτημα αλλά δεν είναι έμπλεη ιδανικών είναι μια ζωή που αξίζει να τη ζεις; Ο άνθρωπος που έχει επαφή με τις ρίζες του και αξίες στη ζωή του πάντα θα βρίσκει τη διέξοδο από την οποιαδήποτε κρίση και θα μεταμορφώνεται σε Ηρακλή, Οδυσσέα ή Ιάσονα που μετά την πραγματοποίηση των άθλων του θα δικαιώνεται και θα μετατρέπεται σε ήρωα. Η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι η πραγματική σανίδα σωτηρίας μας και αλίμονο στον άνθρωπο που δεν ανατρέχει στη σοφία των προγόνων μας και τη σοφία της γλώσσης μας...
Ποια είναι η μεγαλύτερη φιλοδοξία σας από το επάγγελμά σας;
Αν γνώριζαν τη σπουδαιότητα της γλώσσης μας όλοι οι Ελληνες, αν την προστάτευαν και ήταν υπερήφανοι για αυτήν, όπως ήταν άλλοτε, θα ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο. Επίσης, ζω για να δω τους μαθητές μου να με ξεπερνάνε. Αν δεν έρθει η στιγμή που θα με ξεπεράσουν, θα γνωρίζουν ακόμη περισσότερα από εμένα και θα είναι ακόμη πιο ηθικοί άνθρωποι, θα έχω αποτύχει ως διδάσκαλος.
Φανατική με την ΑΕΚ της προσφυγιάς
Δηλώνετε ευθαρσώς τη φανατική προσήλωσή σας στην ΑΕΚ. Τι συμβολίζει για εσάς αυτή η ομάδα;
Βασικός άξονας της ζωής μου είναι οι αξίες: της πατρίδος, της ελευθερίας, του αυτοκαθορισμού... Στην ομάδα της ΑΕΚ αντικατοπτρίζονται, για εμένα, αυτές οι αξίες, καθώς αντιπροσωπεύει την προσφυγιά, τον Ελληνισμό που δεν παραδίδεται αλλά συνεχώς μάχεται, τον αετό που, αν και λαβώνεται, ξανασηκώνεται και ίπταται στους αιθέρες αγέρωχος. Ολα έχουν δύο όψεις, όπως μας δίδαξε ο παππούς Ηράκλειτος, έτσι και το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο χρήματα και εκτόνωση, αλλά και μια μικρογραφία της ζωής, άρα φιλοσοφία.
Μια ευχή για την Ελλάδα;
Η Ελλάς δεν χρειάζεται ευχές, η Ελλάς είναι ιδέα. Και για να το συνδέσω με την προηγούμενη ερώτηση, «αἱ ἰδέαι οὐκ ἀποθνήσκουν!»
Πηγή: Παναγιώτης Λιάκος http://www.dimokratianews.gr/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου