Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

ΟΙ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΪΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ - ΟΙ «ΠΕΤΡΕΣ ΜΙΛΟΥΝ» ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΚΑΘΕ ΜΥΘΟ

«…Ο Ινδοευρωπαίος είναι ένα παραϊστορικό κατασκεύασμα, που έχει γεμίσει χιλιάδες σελίδες και μπαινοβγαίνει στις βιβλιοθήκες, χωρίς, τελικά, να βοηθήσει, με την παρουσία του, στη λύση προβλημάτων που σχετίζονται με τις ατελείωτες συζητήσεις για την εθνογένεση, τις εθνικές γλώσσες, την κοιτίδα των πολιτισμών και τον επιμέρους χαρακτήρα των ευρωπαϊκών λαών…»
Έχουμε επανειλημμένως εκφράσει την άποψή ότι η Ελληνική γλώσσα είναι πολύ αρχαιότερη από όσο προσπαθούν κάποιοι, εθελημένα ή αθέλητα, και χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα, να μας κάνουν να πιστέψουμε.
Η πλειοψηφία της επιστημονικής-φιλολογικής και κυρίως γλωσσολογικής κοινότητας είτε στηριζόμενη σε κατασκευάσιμα\παραποιημένα στοιχεία, είτε χρησιμοποιώντας ακλόνητα «επιστημονικά» δόγματα (δεν ωθούν τα νέα παιδιά σε ελεύθερη – αμερόληπτη έρευνα και δεν δέχονται καμία άλλη άποψη αντίθετη προς την δική τους, αλλά αντιθέτως επιχειρούν να υποβαθμίσουν την όποια «παρασπονδία» από μέρους των εκκολαπτόμενων επιστημόνων) επιβάλλουν άμεσα ή έμμεσα την κρατούσα παγιωμένη αντίληψη.
Δυστυχώς όμως γι αυτούς και ευτυχώς για εμάς υπάρχουν αναμφισβήτητα στοιχεία που εάν κάποιος μπει στην διαδικασία να ερευνήσει, θα του ξετυλίξουν ένα τεράστιο και όμορφο «παραμύθι» που φτάνει χιλιάδες χρόνια πριν…
Οι «πέτρες μιλούν» καταρρίπτοντας κάθε μύθο περί φοινικικής προέλευσης του αλφαβήτου μας. (Πληροφορίες από το βιβλίο του Χ. Λαγού «Ελληνική Γραφή»)

Ελληνικά γράμματα σε αγγεία της Μήλου. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Δαυλός» (τεύχος 204), ο έφορος αρχιοτήτων Α. Σαμψών δήλωσε πως ανακαλύφθηκε στο εν λόγω νησί ένας μεγάλος αριθμός αγγείων από τάφο της πρωτοκυκλαδικής περιόδου (-3000). Τα σύμβολα πάνω τους μοιάζουν καταπληκτικά, όπως ο ίδιος δηλώνει, με ελληνικά γράμματα.
Ελληνικά γράμματα σε όστρακο και αγγείο στα Γιούρα Αλοννήσου. Το κεραμικό όστρακο χρονολογείται μεταξύ του -5.000, -4.500 και φέρει πάνω του εγχάρακτα σύμβολα (Α, Υ, Δ πιθανώς πρόκειται για την λέξη αυδή, που σημαίνει φωνή. Επίσης τα γράμματα Χ, Ν.) παραπλήσια στα ελληνικά γράμματα.
Ξύλινη πινακίδα στο Δισπηλιό Καστοριάς. Σε ανασκαφές που διεξήχθηκαν στην όχθη της λίμνης της Καστοριάς κοντά στην περιοχή του Δισπηλιού ανακαλύφθηκε ένας οικισμός. Μεταξύ των άλλων ευρημάτων και μία ξύλινη πινακίδα που είχε χαραγμένα διάφορα σύμβολα. Σύμφωνα με την επίσημη χρονολόγηση που διεξήχθη με την μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα (C14),, η επιγραφή κατατάσσεται το -5.250, ενώ πολλοί ερευνητές έχουν εκφράσει την άποψη πως πιθανόν να ανήκει και στο -7.250, άποψη που δεν έχει αποδειχθεί. Τα σύμβολα της πινακίδας μοιάζουν με αυτά της Γραμμικής Α’.
Λίθινη σφραγίδα στα Γιαννιτσά. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Π. Χρυσοστόμου (περιοδ. Δαυλός, τεύχος 244) η σφραγίδα αυτή χρονολογείται το -5.000. Περιέχει τρεις σειρές συμβόλων που μοιάζουν με τα ελληνικά γράμματα. Σύμφωνα μάλιστα με τον κ. Χρυσοστόμου: «Το Ανατολικό Δόγμα δεν ισχύει πλέον. Από καιρό υπήρχαν υποψίες, αλλά αυτή τη φορά η τύχη είναι με το μέρος μας». –Δημ. «Άρα η παγκόσμια ιστορία θα πρέπει να ξαναγραφτεί, τουλάχιστον ως προς την καταγωγή του πολιτισμού»; -Αρχ. «Έτσι πρέπει να γίνει».
Ελληνική γραφή 9.500 ετών στην Ινδία. Ο ανταποκριτής του BBC στο Νέο Δελχί, Ρατζιγιάσρι Ράο μετέδωσε το 2002. «Θαλάσσιοι επιστήμονες στην Ινδία θεωρούν ότι ένας από τους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος χώρους των δυτικώνν ινδικών παραλίων ίσως να έχει ηλικία 9.000 ετών…. Εδώ πλέον για πρώτη φορά βρίσκονται ενδείξεις ανθρωπίνων γεωμετρικών κατασκευών ηλικίας -9.500 κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Γνωστή ως κόλπος της Cambay η περιοχή, αποκτά ιδιάζον αρχαιολογικό ενδιαφέρον…
Η πόλη βρίσκεται σε βάθος 40μ. και σε μήκος 3 τετραγωνικά χλμ. Έχει ανασυρθεί τεράστιος αριθμός ευρημάτων (εργαλεία, αγγεία, ανθρώπινα ομοιώματα, οστά, οικειακά είδη, κλπ), το σημαντικότερο όμως απόκτημα είναι ένα κομμάτι από πέτρινο έργο τέχνης, πάνω στο οποίο διακρίνονται ανάγλυφα ίχνη ελληνικής αλφαβητικής γραφής. Οι Ινδοί μελετητές έχουν καταλήξει ότι πρόκειται για μία μορφή πρώιμης γραφής. Διακρίνονται τα σύμβολα Μ, Υ, Ο.
(περιοδ. Δαυλός, τεύχ. 243, απόσπ. Άρθρου του Μ. Μαμανέα).
Η πινακίδα του Γκλοζελ. Στο χωριό της Γαλλίας Γκλόζελ, που βρίσκεται 20 χλμ νότια της πόλης Βισύ, ανακαλύφθηκαν το 1924 από τους Κλώντ και Εμίλ Φραντέν πινακίδες και δύο ενεπίγραφα χαλίκια, τα οποία χρονολογούνται γύρω στο -10.000! Μερικά από τα σύμβολα που γίνονται αντιληπτά είναι τα: Θ, Ξ, Φ, Μ, Τ, Π, Ε, Λ, όχι σε αυτήν ακριβώς την μορφή προφανώς.
Λίθινη επιγραφή στο Grave Creek στην Δ. Βιρτζίνια των Η.Π.Α. Ανακαλύφθηκε το 1838 σε ταφικό μνημείο. Διακρίνονται τα γράμματα: Τ, Σ, Λ, Α, Χ, Κ. Αβέβαιη χρονολόγηση.
Επιγραφή που βρίσκεται σε ένα ειδώλιο της νεολιθικής εποχής από τον Πρόδρομο Καρδίτσας, στην οποία απεικονίζονται σαφώς οι χαρακτήρες L, Θ, Σ και χρονολογείται περίπου το -5.000.
Τα προαναφερθέντα ευρήματα αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος του συνόλου των αρχαιολογικών ανακαλύψεων, που αποδεικνύουν ότι η ελληνική γραφή είναι πολύ αρχαιότερη των εξ Ανατολών γραφών. Γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί σε σχέση με τι ακούμε, εξετάζοντάς το ενδελεχώς.
Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή οι Φοίνικες μας έδωσαν το αλφαβητό τους τον -8ο αι.. Τον 8ο αι., σύμφωνα ξανά με την επίσημη ιστορική χρονολόγηση γράφτηκαν τα ομηρικά έπη, τα οποία μέχρι σήμερα αποτελούν κατά κοινή ομολογία, το τελειότερο συγγραφικό έργο ανά τον κόσμο. Οι λέξεις που περιέχουν… άπειρες. Επομένως, όπως γίνεται αντιληπτό στον καθέναν, αλλά και σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση, για να επιτευχθεί το συγκεκριμένο αποτέλεσμα απαιτείτο γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών.
Ας υπογραμμιστεί ιδιαίτερα ότι η Ελληνική γλώσσα περιέχει τουλάχιστον 800.000 λήμματα και η αμέσως επόμενη ακολουθεί με 250.000 λήμματα.
Πώς άραγε εξηγείται αυτό; Οι αρμόδιοι που έχουν οργανώσει όλη αυτή την «ιστορία» περί Ινδοευρωπαίων, Φοινίκης, Μεσοποταμίας , κλπ, τι έχουν να πουν;

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

ΟΙ ΜΕΞΙΚΑΝΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ

Το άγαλμα της Θεάς Αθηνάς, που βλέπετε βρίσκεται στην Γκουανταλαχάρα του Μεξικό!
Έχει τοποθετηθεί σε κεντρικότατο σημείο, στην διασταύρωση των οδών López Mateos, Vallarta, López Cotilla, Agustín Yáñez & Golfo de Cortez, επάνω σε ένα βάθρο το οποίο περιβάλλεται από σιντριβάνι με επιγραφή που λέει: «Η Δικαιοσύνη, η Σοφία και η Δύναμη να προστατεύουν αυτήν την πιστή πόλη» (Justice, wisdom and strength guard this loyal city…»)
Οι Μεξικάνοι θέλουν να τους προστατεύει η Δικαιοσύνη, η Σοφία και η Δύναμη.

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

ΑΙΘΗΡ - ΠΑΣΙΝ ΖΩΟΙΣΙΝ ΕΝΑΥΣΜΑ - ΑΙΘΗΡ = ΑΕΙ ΘΕΡΕΙΝ = ΑΙΩΝΙΩΣ ΘΕΡΜΑΙΝΕΙΝ

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΟΝ ΓΗΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Από τα πανάρχαια χρόνια ο Αιθέρας είναι γνωστός στους Έλληνες. Ο Αιθήρ σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι και το Πυρ που δίνει ζωή, είναι ο σπινθήρας της ζωής για κάθε πλάσμα. Γενικά ο αιθήρ είναι για τους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους η βάση της επιστήμης. 
Το πρώτο που εδιδάσκετο ο επιστήμων (εκ του επι + ίσταμαι, στα περίφημα Ελευσίνια Μυστήρια ήταν το ταξίδι στον αιθέρα. Ο μυημένος εδιδάσκετο την αστρική προβολή ή αστρικό ταξίδι, δηλαδή την τεχνική του να βγάλει κανείς την ψυχή από το βιολογικό του σώμα, δηλαδή το ταξίδι του πνεύματος – ψυχής στον αιθέρα. Αυτοί ήταν οι πρώτοι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ, διότι έβλεπαν με τον οφθαλμό της ψυχής τους, τον ΝΟΥ ή ΝΟΑ, το βιολογικό τους σώμα, κάτω στη γη, καθώς έφευγαν στον αιθέρα. ΙΣΤΑΝΤΟ δηλαδή ΕΠΙ του βιολογικού τους σώματος.
Ο Αιθέρας υπάρχει παντού, γεμίζει όλο το σύμπαν, διαπερνά κάθε ύλη, είναι η πηγή κάθε ενέργειας, μεταβάλλεται σε ύλη ή μάζα. Ο Αιθέρας είναι η πέμπτη ουσία του σύμπαντος (σ.σ. η πεμπτουσία). Το περίφημο «Ε» που βρισκόταν στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, αυτήν ακριβώς η πέμπτη ουσία είναι. Ο ΑΗΡ με το ΑΙΘΗΡ, σαν ιδεογράμματα διαφέρουν κατά το Ι και Θ που = ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ. Δηλ. είναι η διάσταση που κινείται ο Θεός και τα πνεύματά του. Εδώ μας έκοψαν την σύνδεση με τον πραγματικό Δημιουργό μας. Η ζωτική δύναμη, του Αιθέρα , ταξιδεύει σε σπειροειδή κύματα και δημιουργεί ύλη εκεί όπου δύο σπείρες συναντώνται. Ο Αιθέρας είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών», δηλαδή όπως ακριβώς θεωρείται ότι είναι ο Θεός, στη χριστιανική ή και σε άλλες θρησκείες. 
Μέχρι τώρα το κατεστημένο, μας τον απόκρυψε και επέμενε ότι δεν υπάρχει Αιθέρας, αν και ο Τέσλα τους έβαλε γυαλιά. Στο περίφημο πείραμα C.E.R.N, φωτογραφήθηκε ένα νέο υποατομικό σωματίδιο το μποζόνιο, το σωματίδιο του θεού, το άπιαστο σωματίδιο που οι φυσικοί αναζητούσαν εδώ και 40 χρόνια! Είναι το θεμελιώδες σωματίδιο από το οποίο γεννάται η μάζα των άλλων σωματιδίων και σε τελική ανάλυση, η ύλη του σύμπαντος κόσμου! Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο Αιθέρας. Αλλά ο Μανωλιός άλλαξε τα ρούχα του και τα έβαλε αλλιώς. 
Τον αιθέρα που το κατεστημένο είχε μουλαρώσει και δεν παραδεχόταν την ύπαρξη τώρα το αντιλήφτηκαν ότι υπάρχει και το ονόμασαν μποζόνιο, το σωματίδιο του θεού. Άκουσαν οι παπάδες σωματίδιο του θεού, πανικοβλήθηκαν γιατί μπήκαν ξένοι στα χωράφια τους και πάνε να τα βάλουν με την αφρόκρεμα των επιστημόνων όλου του κόσμου.
Κλείνω με την σκέψη ότι όποιος άνθρωπος ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ για τον Αιθέρα, δεν πρόκειται ποτέ να κατασκευάσει μηχανές αντιβαρύτητας. Άρα θα παραμένει εγκλωβισμένος σε αυτόν τον πλανήτη. Γι αυτό μας το κρύψανε και πρόβαλαν τον Αϊνστάιν που σύμφωνα με αυτόν δεν πρόκειται να ταξιδέψουμε στα άστρα μιας που αν ένα αντικείμενο τρέξει ίση με την ταχύτητα του φωτός γίνεται άπειρο.
----------------------------------------
Ο Αιθήρ σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι και το Πυρ που δίνει ζωή, είναι ο σπινθήρας της ζωής για κάθε πλάσμα.
Ο Αριστοφάνης τον αποκαλεί ζωοδότη των πάντων «Αιθέρα σεμνότατον, βιοθρέμμονα πάντων» (Νεφ. 570) .
Στον «Ύμνο προς Πρωτόγονον» βλέπουμε σύμφωνα με τους Ορφικούς ότι ο Αιθήρ προϋπήρχε πριν από οποιαδήποτε γέννηση – εμφάνιση, αφού ο Πρωτόγονος, ή Έρως, ή Φάνης πλανιόταν μέσα στον Αιθέρα όταν γεννήθηκε από το αυγό, «Πρωτόγονον καλέω διφή, μέγαν, αιθερόπλαγκτον, ωογγενή» - (Ορφ. Ύμνος 6 προς Πρωτόγονον).
Ο Δαμάσκιος (Περί Αρχών), μας λέει πως κατά τους Ορφικούς και σύμφωνα με την εκδοχή του Ιερώνυμου και του Ελλάνικου, ο Χρόνος και η Ανάγκη (Αδράστεια) γέννησαν τον Αιθέρα, το Χάος και το Έρεβος. Κατά τους Ορφικούς ο Αιθήρ είναι ένα πρωταρχικό, βασικό δομικό στοιχείο της Δημιουργίας, είναι Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, το Θείον Πύρ, Ο ΣΠΙΝΘΗΡΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ.
Ο Αναξιμένης διατύπωσε την θεωρία ότι τα πάντα είναι αέρας και από την αραίωσή του παράγεται ο Αιθέρας. 
Ο Φιλόλαος ένας από τους μαθητές του Πυθαγόρα, μας λέει ότι ο Αιθήρ ήταν το πέμπτο από τα στοιχεία που αποτελούσαν τον κόσμο. Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ!
Ο Ξενοφάνης διατύπωσε την θεωρία ότι η γη περιβάλλεται από τον Αιθέρα ο οποίος εκτείνεται στο άπειρο.
Ανάμεσα στα άλλα ο Παρμενίδης θεωρούσε ότι ο Ήλιος και οι διάφοροι αστερισμοί βρίσκονται μέσα στον Αιθέρα.
----------------------------------
Ως Έλληνες χρειάζεται να αποβάλλουμε την υλιστική νοοτροπία που εγκλωβίζει τη συνείδηση και το πνεύμα μας. Το νόημα της όλης ύπαρξής μας, παρ' όλο που βρίσκεται εκτεθειμένο εκεί έξω, συνεχίζουμε να μην μπορούμε καν να το αγγίξουμε... Άκρατος Αετός

Magna Grecia - Μεγάλη Ελλάδα

Οι κυριότερες αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας.

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Η ΕΛΕΝΗ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΠΟΥ ΔΙΑΠΕΡΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ

Σύμφωνα με την Μυθολογία μας με τις αστρονομικές της καταβολές, η Ωραία Ελένη και τα δίδυμα αδέρφια της Κάστωρ και Πολυδεύκης, οι λεγόμενοι Διόσκουροι (παιδιά του Διός) είχαν γεννηθεί όταν μπαίνει ο ήλιος, στον αστερισμό των Διδύμων που αντιστοιχεί στις 21 Μαΐου του χριστιανικού ημερολογίου. Αλλά...
Καθώς η συλλογική μνήμη τιμούσε αυτήν την ημέρα την πανέμορφη Ελένη με τα αδέρφια της, το ιερατείο για να τους εξαλείψει, προσήρτησε στην ίδια ημερομηνία την εορτή της δικής τους ελένης, και του γιού της με πρώτο το ανδρικό όνομα όπως είναι αναμενόμενο σε ένα ανδροκρατούμενο καθεστώς.
Ο Όμηρος, στην Ιλιάδα, παρουσιάζει την Ελένη ως πλάσμα ανθρώπινο με θεϊκή καταγωγή, αποφεύγει την κατάκριση και την καταδίκη, αλλά την παρουσιάζει συχνά να αυτοκαταδικάζεται μεταχειριζόμενη το επίθετο «κυνώπις» για τον εαυτό της. Αν και αγαπάει τον Πάρη, τον παρατά, γιατί δεν είναι γενναίος.
Την χαρακτηρίζει καλλίκομον (ομορφομαλλούσα), καλλιπάρηον (ομορφοπρόσωπη), λευκώλενον (ασπροχέρα), τανύπεπλον (ομορφοντυμένη) κ.α. αλλά και ριγεδανήν (φρικτή), γιατί προκάλεσε τον αφανισμό πολλών ηρώων. Για τον ίδιο λόγο, ο Αισχύλος παρετυμολογεί το όνομά της και την αποκαλεί ελεύναν, έλανδρον, ελέπτολιν (καταστροφή για τα καράβια, τους άνδρες, και τις πολιτείες). Μερικές φορές μετανιώνει και νοσταλγεί την πατρίδα της, τη Σπάρτη, τον άνδρα της και την κόρη της Ερμιόνη.
Οι λυρικοί ποιητές (Ίβυκος, Αλκαίος) την θεωρούν υπαίτια του πολέμου και την συνδέουν με την απιστία. Η Σαπφώ αναφέρεται στην Ελένη όχι για να την κατακρίνει ως αιτία πολέμου, αλλά για να δικαιωθεί ο Έρως, ο οποίος είναι δυνατόν να προκαλέσει φοβερότατα δεινά. Στον Ευριπίδη, παρουσιάζεται περισσότερο ως θύμα, παρά ως πρόξενος κακών.
[Η Ελένη μπήκε μέσα στο αίμα μας, τη μετάλαβαν όλοι οι άντρες, όλες οι γυναίκες αντιφέγγουν ακόμα από τη λάμψη της. Έγινε ερωτική κραυγή η Ελένη, διαπερνά τους αιώνες και ξυπνά στον κάθε άντρα τη λαχτάρα του φιλιού και της διαιώνισης και μεταμορφώνει σε Ελένη όποια γυναίκα αγκαλιάζουμε.
Η επιθυμία παίρνει, ας είναι καλά η βασίλισσα ετούτη της Σπάρτης, υψηλούς τίτλους ευγενείας, και η μυστική νοσταλγία κάποιου χαμένου εναγκαλισμού γλυκαίνει μέσα μας το κτήνος. Κλαίμε, φωνάζουμε, κι η Ελένη ρίχνει βοτάνι μαγικό στο ποτήρι που πίνουμε, κι αποξεχνούμε τον πόνο, κρατεί στο χέρι ένα λουλούδι, κι η μυρωδιά του αλαργαίνει τα φίδια, αγγίζει τ΄ άσχημα παιδιά κι ομορφαίνουν, καβαλάει τον τράγο της θυμελης, σαλεύει το πόδι της με το λυτό σανδάλι, κι ολάκερος ο κόσμος γίνεται άμπελος.] 
~ (Καζαντζάκης, 2007: 158-59) ( Αναφορά στον Γκρέκο)
http://edwhellas.blogspot.gr/

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

ΟΙ ΝΕΜΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - Η ΕΚΤΗ ΝΕΜΕΑΔΑ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΧΩΡΑ 10-12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016

Στη Νεμέα οι Αρχαίοι Έλληνες πανηγύριζαν αθλητικές θρησκευτικές εορτές, που συναποτελούσαν με εκείνες των Δελφών, της Ισθμίας και της πλέον γνωστής, μέχρι  σήμερα, Ολυμπίας, το λεγόμενο κύκλο των ιερών πανελληνίων αγώνων. Σε κάθε έναν από αυτούς τους τέσσερεις τόπους, εναλλάξ κάθε χρόνο και για αρκετό χρονικό διάστημα, μια ιερή εκεχειρία ανέστελλε κάθε πόλεμο και κάθε εχθροπραξία και όλοι οι Έλληνες, δήλωναν παρουσία, αναγνωρίζοντας την κοινή ανθρώπινη υπόστασή τους.
Η Έκτη Νεμεάδα θα πραγματοποιηθεί στις 10-12 Ιουνίου του 2016.
Εικόνα: Νεαρός (ως Αρχαίος) Έλληνας Αθλητής ανεβαίνει τις βαθμίδες του Ναού του Διός του -330.
Περισσότερα: http://nemeangames.org/el/

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

19 ΜΑΪΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ - 353.000 ΨΥΧΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΛΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΘΟΥΝ - «ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ – ΤΙΜΟΥΜΕ – ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ»

Στις 19 Μαΐου 1919 με την αποβίβαση του Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμψούντα, άρχισε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας.
Περίπου 353.000 Έλληνες από τον μικρασιατικό Πόντο εξοντώθηκαν την περίοδο 1916-1923. Οι Τούρκοι με τη γενοκτονία των Ποντίων, τις λεηλασίες, τις πυρπολήσεις των χωριών, τους απαγχονισμούς και τους εκτοπισμούς που ακολούθησαν, κατάφεραν να αλλοιώσουν τον εθνολογικό χαρακτήρα των ελληνικών περιοχών.
Περισσότεροι από 400.000 ξεριζωμένοι έφθασαν με καραβάνια στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδος αφήνοντας πίσω τους έναν πολιτισμό 3 χιλιετιών, προγονικά εδάφη, εκκλησίες, τάφους και σχολεία. Άρχισαν έναν αγώνα επιβίωσης προσπαθώντας παράλληλα να διατηρήσουν τον ποντιακό πολιτισμό, την μουσική, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμά τους.
Επί δεκαετίες οι Πόντιοι αγωνίζονται για την αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων, με την αναγνώριση της γενοκτονίας από την Τουρκία.
Μόλις το Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων. Η αναγνώριση αυτή, παρά το μεγάλο διάστημα μέχρι την επίτευξη της, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό συνδέοντας τον ελληνικό λαό με την ιστορική του μνήμη.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΚΡΑ - 17 ΜΑΪΟΥ 1918

Η Μάχη του Σκρα θεωρείται μια από τις σημαντικότερες νικηφόρες μάχες του Ελληνικού Στρατού στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Συγκεκριμένα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή του Σκρα της ομώνυμης σήμερα περιοχής στο Νομό Κιλκίς είχε οργανωθεί αμυντικά από τους Βουλγάρους οι οποίοι και παρενοχλούσαν τα Συμμαχικά στρατεύματα ιδίως στην δυτικά του Αξιού ποταμού περιοχή. Έτσι αποφασίσθηκε από τον Γάλλο επικεφαλής, αρχιστράτηγο Γκυγιωμά η κατάληψη της περιοχής από μονάδες του Ελληνικού Σώματος Στρατού Εθνικής Αμύνης, διοικητής των οποίων ήταν ο αντιστράτηγος Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης. Η επίθεση διεξήχθη  από πέντε συνολικά συντάγματα πεζικού, το 5ο και το 6ο της Μεραρχίας Αρχιπελάγους υπό τον υποστράτηγο Ιωάννου, πλαισιούμενα δεξιά (Α) από το 7ο και 8ο της Μεραρχίας της Κρήτης υπό τον υποστράτηγο Σπηλιάδη και αριστερά (Δ) από το 1ο σύνταγμα της Μεραρχίας των Σερρών υπό τον υποστράτηγο Επαμ. Ζυμβρακάκη με συνολικό αριθμό 14.546 μαχητές πεζικού, υποστηριζόμενοι από 287 βαρέα και ελαφρά πυροβόλα. Οι Βούλγαροι διέθεταν επίσης πέντε συντάγματα πεζικού υποστηριζόμενα από ισχυρό βαρύ και ελαφρό πυροβολικό.
Στις 16 Μαΐου του 1918 και από της 5ης ώρας πρωινής άρχισε η προπαρασκευή του Ελληνικού πυροβολικού για την καταστροφή των διαφόρων αμυντικών εγκαταστάσεων ενώ τα συντάγματα που ήταν έτοιμα για την επίθεση εξόρμησαν το πρωί της επομένης, 17 Μαΐου καλυπτόμενα από κινητό φραγμό του πυροβολικού. Η Βουλγαρική αντίδραση ήταν επίσης ισχυρή πλην όμως η ορμή του Ελληνικού Στρατού ήταν τόση που υπερφαλάγγισε την βουλγαρική αντίσταση και στις 06.30 το Σκρα είχε καταληφθεί. Βέβαια οι Βούλγαροι υπερασπίσθηκαν με πείσμα τις θέσεις τους και το απόγευμα της 17ης Μαΐου επεχείρησαν λυσσώδεις αντεπιθέσεις ιδίως κατά του 5ου Συντάγματος πεζικού της Μεραρχίας της Κρήτης που όλες όμως τελικά αποκρούσθηκαν.
Οι απώλειες όμως υπήρξαν βαρύτατες. Ο συνολικός αριθμός των απωλειών του Ελληνικού Στρατού ήταν νεκροί: 29 Αξιωματικοί και 412 οπλίτες, και τραυματίες: 69 Αξιωματικοί και 2135 οπλίτες. Το μεγαλύτερο αριθμό απωλειών είχε η Μεραρχία Αρχιπελάγους με Αξιωματικούς νεκρούς 24, τραυματίες 54 και οπλίτες νεκρούς 314 και τραυματίες 1723.
Οι Ελληνικές Μεραρχίες παρά τις βουλγαρικές αντεπιθέσεις διατήρησαν το κατακτηθέν έδαφος. Αιχμαλώτισαν 2.045 Βουλγάρους και περιήλθαν σ΄ αυτές ως λάφυρα 32 πυροβόλα και 12 βομβιδοβόλα χαρακωμάτων του εχθρού.
Η "Νίκη του Σκρα" όπως αναφέρεται στην Ελληνική Στρατιωτική Ιστορία εξέπληξε τόσο τους συμμάχους όσο και τους εχθρούς. Με δεδομένο την πολύ καλή οχύρωση των βουλγαρικών δυνάμεων που υποστηριζόταν με πολυάριθμο πυροβολικό, η θέση τους θεωρούταν απρόσβλητη και ύστερα μάλιστα από την αποτυχία που είχε σημειώσει ένα χρόνο πριν, τον Μάρτιο του 1917, η 122α γαλλική Μεραρχία στη προσπάθειά της να την εξουδετερώσει. Κανείς από τους συμμάχους δεν περίμενε να δει να διασπάται από την ορμή των Ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων μια τέτοια οχύρωση σ΄ ένα μέτωπο μήκους 12 χλμ και βάθους 1-2 χλμ με συνέπεια την πλήρη κυριαρχία. Η Βουλγαρική διοίκηση παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες επανακατάληψης και τις σφοδρές αντεπιθέσεις της δεν κατάφερε να επανακτήσει τις θέσεις της.
Η δε Γαλλική διοίκηση διαπίστωσε επίσης πως αν τελικά ο Ελληνικός Στρατός περιοριζόταν απ΄ την αρχή, μόνο στη κατάληψη της προεξοχής των βουλγαρικών θέσεων της Χούμας ίσως το αποτέλεσμα να είχε δώσει ακόμη και σημαντικά στρατηγικά αποτελέσματα. Η νίκη του Σκρα θεωρήθηκε ισχυρότατο πλήγμα για τους Βουλγάρους και μέγα κατόρθωμα του Ελληνικού Στρατού. Συγκεκριμένα ο αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων στρατηγός Γκυγιωμά, που είχε εν τω μεταξύ αντικαταστήσει τον στρατηγό Σαράιγ από τον προηγούμενο Δεκέμβριο, χαρακτήρισε το Ελληνικό Πεζικό ως "Πεζικό απαράμιλλης ανδρείας και έξοχης ορμητικότητας". (Από τη Βικιπαίδεια)
Εικόνα:  Μνημείο πεσόντων Σκρά.  Το μνημείο βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του χωριού. Στη βάση του μνημείου αναγράφεται: «Στη μνήμη των πεσόντων κατά την μάχη Σκρά τον Μάιο του 1918, 31 Αξιωματικών και  574 Οπλιτών των Μεραρχιών Σερρών – Αρχιπελάγους – Κρήτης για την εκδίωξη των εισβολέων  από το εθνικό έδαφος της Μακεδονίας». Στο τοίχωμα υπάρχουν γραμμένα τα ονόματα όλων των πεσόντων. Πηγή εικόνας plagia-paionias

Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ Η ΨΥΧΗ ΠΕΡΝΑ ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΥΜΠΑΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ!

Ένα βιβλίο με τίτλο «Βιοκεντρισμός: Πώς η ζωή και η συνείδηση είναι τα κλειδιά για την κατανόηση της φύσης του Σύμπαντος» έχει γίνει δημοφιλές στο Διαδίκτυο, επειδή περιέχει την αντίληψη ότι η ζωή δεν τελειώνει με τον θάνατο του σώματος, αλλά μπορεί να διαρκέσει για πάντα με την μετανάστευση της ψυχής.
Ο συγγραφέας του βιβλίου, ο επιστήμονας Δρ Robert Lanza, που ψηφίστηκε από τους τους NY Times ως ο 3ος πιο σημαντικός εν ζωή επιστήμονας, δεν έχει καμία αμφιβολία ότι κάτι τέτοιο μπορεί να είναι πιθανό.
Πριν λίγα χρόνια άρχισε να ασχολείται με τη Φυσική, την Κβαντομηχανική και την Αστροφυσική. Από αυτό το εκρηκτικό μείγμα επιστημών προέκυψε η νέα θεωρία του Βιοκεντρισμού, που ο καθηγητής επικαλείται από τότε. Ο Βιοκεντρισμός διδάσκει ότι η ζωή και η συνείδηση είναι θεμελιώδεις στο σύμπαν.
Τι είναι συνείδηση;
Όλοι τη διαθέτουμε. (Έτσι δεν είναι;) Όλοι είμαστε άτομα με επίγνωση και με συνείδηση. Έχουμε δει ότι η κβαντομηχανική έχει “ξεσκονίσει” για τα καλά τη συνείδηση στην αναζήτηση της για απαντήσεις για την πραγματικότητα και την αντίληψη. “Αυτή” είναι μαζί μας συνεχώς. Κάθε εμπειρία, σκέψη, πράξη και αλληλεπίδραση συμβαίνει στο πεδίο της συνείδησης.
Η συνείδηση είναι θεμελιώδης σε όλα όσα κάνουμε: τέχνη, επιστήμη, σχέσεις, ζωή· αποτελεί τη σταθερά της ζωής μας. Μολαταύτα, η επιστήμη δεν την έχει εξετάσει αρκετά εις βάθος. Στα 400 χρόνια της ζωής της, “η επιστήμη έκανε τεράστιες προόδους στην κατανόηση του φυσικού σύμπαντος, σε όλες τις κλίμακες, από κουάρκ μέχρι κβάζαρ”, λέει ο Herbert. Αλλά η συνείδηση παραμένει “μια πνευματική μαύρη τρύπα”.
Αν η συνείδηση είναι τόσο σημαντική και θεμελιώδης, γιατί ξέρουμε τόσα λίγα γι’ αυτή; Μια εξήγηση είναι ότι μοιάζει με την περίπτωση κατά την οποία ψάχνεις τα γυαλιά σου ενώ τα φοράς, έτσι κι αυτή είναι πάντα εκεί και εσείς το θεωρείτε αυτό δεδομένο.
Ένας άλλος λόγος είναι ότι ζούμε σε μια άκρως υλιστική εποχή, στην οποία κυριαρχεί μια υλιστική επιστήμη· με άλλα λόγια, σαν κουλτούρα, ενδιαφερόμαστε για τα “πράγματα εκεί έξω” και δεν ενδιαφερόμαστε τόσο για το τι γίνεται “εδώ μέσα”.
Ακόμη και όταν στρέφουμε την προσοχή μας προς τα μέσα, μας ενδιαφέρει περισσότερο το περιεχόμενο της συνείδησης, το υλικό που κατοικεί στα νευρωνικά δίκτυα —σκέψεις, όνειρα, σχέδια, εικασίες— παρά στην ίδια τη συνείδηση.
Ενδιαφερόμαστε για τις εικόνες μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά ξεχνάμε πως δίχως την οθόνη όπου προβάλλονται οι εικόνες, τίποτα δεν θα υπήρχε εκεί.
Πιθανώς, όμως, ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι η συνείδηση δεν ταιριάζει στο νευτώνειο παράδειγμα. Δεν είναι φτιαγμένη από μετρήσιμο υλικό. Δεν μπορείτε να μετρήσετε τη συνείδηση σας. Και έτσι οι περισσότεροι επιστήμονες παραμένουν προσκολλημένοι στην κοσμοθεωρία της διάσπασης, που διατυπώθηκε εκατοντάδες χρόνια πριν από τον Καρτέσιο: το αυλό ή το μη φυσικό ή το πνευματικό έχουν χωριστεί μια για πάντα από το φυσικό.
Γι’ αυτό και για να εξηγήσουν τη συνείδηση, διαθέτουν μόνον το φαινόμενο του εγκεφάλου, αποτελούμενο από χημεία και νευρικά κυκλώματα. Σε αυτό το παράδειγμα, μάλιστα, οι επιστήμονες τράβηξαν τόσο το σχοινί ώστε να αποκαλούν τη συνείδηση- ανωμαλία.
Πώς είπατε; Η συνείδηση μου, η συνείδηση σας, το βασικό γεγονός της ύπαρξης μας, αποτελεί μια ανωμαλία, μια απόκλιση από το κανονικό; Το γεγονός είναι πως, σήμερα, η επιστήμη δεν έχει το πλαίσιο για να κατανοήσει τη συνείδηση.
Πρόκειται για μια “δύσκολη ερώτηση”, κι έτσι, ως επί το πλείστον, οι επιστήμονες έχουν στρέψει την πλάτη τους σε αυτή και ασχολούνται με άλλα πράγματα. Πρόκειται για συνηθισμένη διαδικασία όταν αμφισβητούνται τα παραδείγματα (και τίθεται σε κίνδυνο ο βιοπορισμός των ανθρώπων). Όταν πρωτοεμφανίζονται οι ανωμαλίες παραδείγματος”, παρατηρεί ο φυσικός και φιλόσοφος Peter Rusell, “συνήθως παραβλέπονται ή απορρίπτονται”. δημιουργεί το υλικό σύμπαν και όχι κάτι άλλο πέρα απο αυτή.
Ο Lanza επικεντρώνει την αιτιολόγηση της θεωρίας του στην ίδια τη δομή του σύμπαντος, τους νόμους της φυσικής και τις δυνάμεις και τις σταθερές που διέπουν το σύμπαν, που φαίνεται να προάγουν και να έχουν τελειοποιηθεί για τη ζωή, πράγμα που σημαίνει ότι η νοημοσύνη υπήρχε πριν πριν την ύλη. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι αντικείμενα ή πράγματα, αλλά μάλλον εργαλεία της νόησης των όντων. Ο Lanza υποστηρίζει ότι κουβαλάμε και μεταφέρουμε τον χώρο και το χρόνο γύρω με μας, όπως η χελώνα μεταφέρει το καβούκι της. Αυτό σημαίνει ότι όταν το κέλυφος αποκολληθεί από πάνω μας (ο χώρος και ο χρόνος), εμείς εξακολουθούμε να υπάρχουμε.
Η θεωρία υπονοεί ότι δεν υπάρχει θάνατος της συνείδησης. Υπάρχει μόνο η σκέψη του συνειδησιακού θανάτου, επειδή οι άνθρωποι ταυτίζονται με το υλικό τους σώμα. Πιστεύουν ότι αφού το σώμα πρόκειται να χαθεί, αργά ή γρήγορα, το ίδιο θα γίνει και με τη συνείδησή. Εάν το σώμα δημιουργεί τη συνείδηση, τότε η συνείδηση θα εξαφανιστεί μαζί με το θάνατο του σώματος. Αλλά, αν το σώμα λαμβάνει τη συνείδηση με τον ίδιο τρόπο που η καλωδιακή τηλεόραση λαμβάνει τα δορυφορικά σήματα, τότε, φυσικά, η συνείδηση δεν τελειώνει με το θάνατο του υλικού περιβλήματος. Στην πραγματικότητα, η συνείδηση υπάρχει έξω από τους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου. Είναι σε θέση να είναι οπουδήποτε: στο ανθρώπινο σώμα και έξω από αυτό. Με άλλα λόγια, είναι μη εντοπισμένη κατά τον ίδιο τρόπο που τα κβαντικά αντικείμενα είναι μη εντοπισμένα.
Ο Lanza πιστεύει, επίσης, ότι υπάρχουν ταυτόχρονα πολλαπλά σύμπαντα. Σε ένα από αυτά, το σώμα μπορεί να είναι νεκρό, ενώ σε κάποιο άλλο να συνεχίζει να υφίσταται απορροφώντας τη συνείδηση, που μεταπήδησε σε αυτό το σύμπαν. Αυτό σημαίνει ότι η συνείδηση κάποιου που πεθαίνει ταξιδεύει μέσω ενός τούνελ και καταλήγει όχι στην κόλαση ή στον παράδεισο, αλλά σε έναν παρόμοιο κόσμο με αυτόν που κάποτε κατοικούσε, αλλά αυτή τη φορά ζωντανή. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται συνεχώς και απείρως.
Ολόκληρο το άρθρο στο: http://www.epsilonellas.gr

Greek Tourism - An eternal journey!

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΟΥ ΩΣ ΕΛΛΗΝ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΩ ΙΣΤΟΡΙΑ...!

"Μια αστραπή η ζωή μας, μα προλαβαίνουμε" είπε ο Νίκος Καζαντζάκης.
"Όλα εκτυλίσσονται σε κλάσματα φωτός!" όπως λέει και ο Δημόκριτος.
''Ο κόσμος σκηνή, ο βίος πάροδος. Ήλθες, είδες, απήλθες''.
Και όμως, μέσα σε αυτόν τον μικρό μας κύκλο, που συνεχώς συστέλλεται και διαστέλλεται, η επιλογή να περάσουμε δίχως ψήγμα παρουσίας, δεν είναι προσωπική αλλά ζήτημα υπάρξεως και παιδείας!
Δεν είναι τυχαίο πως κάποτε οι Έλληνες ''χάραζαν'' την ιστορία σε λίθους. Ήξεραν πως πάνω εκεί άφηναν ένα κομμάτι της προσωπικής τους χρονικής διανύσεως, στο πέρασμα του βίου τους. Χάραζαν τα έργα τους, διότι αυτά θα ήταν πειστήριο της ύπαρξης τους, για όποιον μετέπειτα ρωτούσε: Ποιος ήταν εκείνος και τι έπραξε για τον άνθρωπο, για τον τόπο του; Άφηναν το στίγμα τους. Δηλώνοντας την κάποτε παρουσία τους, επάνω στην πέτρα. Επάνω σε λευκό Μάρμαρο που δύσκολα διαβρώνεται στους αιώνες. Τι συμβολισμός και αυτός!
Όμως έτσι είναι. Όταν λάβεις το δώρο της πρώτης αναπνοής, μέχρι να έρθει το χρέος του θανάτου και καλείσαι να την παραδόσεις εκεί πίσω, από όπου σου δόθηκε προτού εκπνεύσεις, θα πρέπει να έχεις αφήσει το δικό σου ''Στίγμα'' από αυτήν την διαδρομή. Τι λόγος, άλλως τε, υπάρχει να ερχόμαστε και να φεύγουμε; Πότε θα αντιληφθούμε πως εκτελούμε θεϊκά έργα και για αυτό δημιουργούμαστε; Γιατί ζούμε ''εγωιστικά'' τρώγοντας πίνοντας και άιντε στον Άδη;
Έχουμε να πληρώσουμε μια αποστολή και αυτή δεν είναι άλλη από το να μπορέσουμε να αφήσουμε ένα στίγμα της παρουσίας μας - που έπρεπε να περάσει στην ανθρώπινη ζωή για να εκπαιδευτεί - και να παραδώσουμε με τον βίο μας τούτο το χρέος. Ζω και Υπάρχω, για να Άρχω τον εαυτό μου και να τον φτάσω ψηλά, μέσα από τις πιο δύσκολες καταστάσεις! Υπάρχω για να μπορώ να καταφέρνω να ξεπερνώ τα όρια του φόβου και να παραδώσω την γνώση της εμπειρίας που έλαβα, προς την μετέπειτα γενεά. Να πληρώσω την Ύπαρξη μου, δίνοντας έργο, χαράζοντας έργο προς όφελος της Γης μου και της Ανθρωπότητας.
Τιμώντας το Γένος και την Καταγωγή μου. Εκτελώντας το χρέος μου να τιμήσω την Ελληνική Ιδέα που μου ανάθεσαν οι πρόγονοι μου, δίνοντας μου το παράδειγμα να αποδεικνύω πως οι μύθοι είναι ζωντανοί και πως το χρέος μου ως Έλληνας, είναι να χαράζω Ιστορία...

Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΧΛΑΔΙΩΤΗ

Η κυρά της Ρω, ή κατά κόσμον Δέσποινα Αχλαδιώτη, ύψωνε κάθε μέρα για 34 (κατά άλλους για 40) χρόνια την Ελληνική Σημαία μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια. Σε ένα μέρος άγονο, αφιλόξενο, που μόνο λίγο χορτάρι φύτρωνε στο χώμα. Σε μια μικρή βραχονησίδα που ήταν το σπίτι της, η άκρη της πατρίδας που λάτρευε.

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

ΤΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ «ΜΑΤΡΩΖΟΣ» ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ

Μια διαφορετική εικόνα αντίκρισαν οι ακρίτες μας στο Καστελλόριζο, καθώς από τα ήρεμα νερά του Αιγαίου αναδύθηκε το υποβρύχιο «Ματρώζος», άνδρες του οποίου έφθασαν και στο λιμάνι του νησιού χρησιμοποιώντας φουσκωτό σκάφος. 
Φωτογραφίες από την επίσκεψη του υποβρυχίου ΜΑΤΡΩΖΟΣ στη Ν. Μεγίστη, όπου κατέπλευσε την Πέμπτη 12 Μαΐου 2016, στο πλαίσιο αποστολής του, έδωσε στη δημοσιότητα το Πολεμικό Ναυτικό.
Σε μία προσπάθεια να υπογραμμίσει την Ελληνική παρουσία στις περιοχές του Ανατολικού Αιγαίου μετά την αυξημένη τουρκική προκλητικότητα των τελευταίων μηνών. 
Ένα σαφές μήνυμα των Ενόπλων Δυνάμεων προς πάσα κατεύθυνση.
Περισσότερα: http://www.protothema.gr

Κάθε βήμα και ένα «γεια»

ΓΥΦΤΙΣΣΑ ΜΕΡΑ

Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος. Μουσική: Γιώργος Κοντογιώργος.
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος.
1970
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου