Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΜΑΘΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΠΙΜΟΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ…

«Βρες μου μια θρησκεία, που ο ιδρυτής της να μην εστερέωσε το οικοδόμημα της απάνου στην θεμέλια πέτρα της πίστης για μια ζωή μετά θάνατο, κι εγώ θα σου δείξω πως η θρησκεία αυτή δεν έχει οπαδό ούτε τον ίδιο τον ιδρυτή της.
Δε μιλώ για το Βούδα. Γιατί η νιρβάνα είναι εγκατάλειψη, δεν είναι περηφάνεια.
Με τους θεούς και τις θρησκείες ευρήκαν το δρόμο τους, κι εμπήκαν στο δρόμο τους όλα τα λερωμένα και τ’ άπλυτα της ιστορίας.
Ιερατείο, συναγωγή, κατήχηση. (Δε λέω την ωραία λέξη εκκλησία, γιατί είναι ελληνική και δηλώνει τον αγνό και ρωμαλέο δήμο). Το αφιόνι, η παράκρουση, ο φανατισμός. Το θεολογικό μίσος, το odium theologicum. Και από κοντά η δυσειδής μορφή και η δυσώδης σάρκα όλων αυτών των λειτουργημάτων. Το κηφηναριό δηλαδή και η παρασίτιση. Οι ομφαλοσκόποι, οι θεόπτες, οι δαιμονόβλαβοι και οι δαιμονοκρουσμένοι.
Kαι ψηλά ψηλά, εκεί πια είναι και δεν είναι. Εκεί θα ιδείς τα ινστιτούτα της αμάθειας, και τις λαμπρές ακαδημίες του σκότους».
«Όταν σου μάθουν κάτι επίμονα από τη νηπιακή ηλικία και μέσα στην αταβιστική χαραγή και σφυρηλάτηση για δεκάδες γενεές, τότε η δομή αυτή γίνεται θεμελιώδης στην υφή της ύπαρξης και της ουσίας σου. Η κατατύπωση τούτη στη σκέψη, στο χαρακτήρα, στην κοσμοθεωρία σου, γίνεται κάτι σαν κληρονομικός κώδικας.
Δεν ξεριζώνεται με τίποτα. Για να το κατορθώσεις, πρέπει να γδάρεις το ίδιο το μυαλό σου. Όπως ο εκδορέας γδέρνει το δέρμα του ζώου.
Θα χρειαστεί, δηλαδή, να ανασκάψεις ολόκληρη την ιστορία και τον πολιτισμό».
Δ. ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ – ΓΚΕΜΜΑ

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΙ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Ο ΠΕΡΣΕΥΣ, Η ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ, Ο ΠΗΓΑΣΟΣ ΚΑΙ Ο ΔΑΙΜΟΝΑΣ Η «ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΗΣ ΜΕΔΟΥΣΑΣ».
Η ετήσια εμφάνιση και εξάπλωση των αστερισμών του φθινοπώρου στο στερέωμα ήταν πάντοτε τα ακράδαντα σημάδια που δήλωναν το τέλος του θέρους και την απαρχή του χειμώνα. Μαζί τους έρχονται τα πρωτοβρόχια, η φθινοπωρινή ισημερία, η εποχή του τρύγου, το τέλος των διακοπών, η λήξη της ιστιοπλοϊκής περιόδου, τα φύλλα των δέντρων που κιτρινίζουν, τα αποδημητικά πουλιά που φεύγουν· κοντολογίς όλα αυτά που συνθέτουν τη «γεύση» ότι τώρα πια είναι όψιμο καλοκαίρι και φθινόπωρο.
Αστρονομικά αυτή είναι η εποχή όπου στην ουράνια σφαίρα εκτυλίσσονται συναρπαστικές σκηνές από τον μυθολογικό κύκλο του ήρωα Περσέα. Είναι η εποχή του δαιμονικού άστρου, «Το μάτι της Μέδουσας». Είναι η εποχή της αλυσοδεμένης Ανδρομέδας, του θεού Ποσειδώνα, αλλά προπαντός η εποχή όπου στον ουράνιο θόλο δεσπόζει ο γιγαντιαίος αστερισμός του Πήγασου.
Αφετηρία και οδηγός μας στη σημερινή περιπλάνηση θα είναι τα τέσσερα αστέρια που οριοθετούν το σώμα του Πήγασου. Μπορούμε εύκολα να τα εντοπίσουμε στο βορειοανατολικό τμήμα του ουρανού, πλησιάζοντας το μεσουράνημα, γιατί σχηματίζουν ένα εντυπωσιακό και επιβλητικά μεγάλο τετράγωνο, που πολλές φορές αποκαλείται και «μεγάλο τετράγωνο του φθινοπώρου».
Αποτελείται από τέσσερις αρκετά λαμπρούς αστέρες, δευτέρου, όπως λένε, μεγέθους:
* α-Πήγασου, ένα λευκό αστέρι που πάντοτε ήταν βασικός οδηγός στη ναυσιπλοΐα.
* β-Πήγασου, βαθύ κίτρινο.
* γ-Πήγασου, λευκό.
* δ-Πήγασου, , ένας λευκός αστέρας, που ο αστερισμός του Πήγασου μοιράζεται με τον αστερισμό της Ανδρομέδας. Ανήκει δηλαδή συγχρόνως και στους δύο αστερισμούς. Ο αρχαίος έλληνας αστρονόμος Άρατος το αποκαλούσε «ο ξυνός αστήρ», δηλαδή «το κοινό αστέρι». Το επίσημο όνομά του όμως είναι «α-Ανδρομέδας».
Ο επιβλητικός αστερισμός του Πήγασου δεν παρίστανε πάντοτε, όπως θα πίστευε κανείς, το γνωστό μας κατάλευκο φτερωτό άλογο. Τα παλαιότερα κείμενα τον αναφέρουν σκέτο «Ίππο» ή «Ιερό Ίππο», κατά τον Άρατο. Άλλα ονόματα που του έχουν δοθεί είναι «Λιβύς Ίππος» ή ακόμη και «Ημιφανής Λιβύς Ίππος». Μόνο από την κλασική εποχή και μετά ο αστερισμός αρχίζει να ταυτίζεται με τον μυθολογικό ιπτάμενο Πήγασο, καρπό του έρωτα της γοργόνας Μέδουσας και του θεού Ποσειδώνα. Όπως είναι γνωστό, ο Πήγασος γεννήθηκε μέσα από το αίμα της μητέρας του όταν τη σκότωσε ο ήρωας Περσέας.
Ο αστρονόμος Ερατοσθένης φαίνεται να είναι ο πρώτος που έδωσε στον αστερισμό το όνομα «Ίππος Πήγασος». Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ερατοσθένης ήταν οπαδός της ηλιοκεντρικής θεωρίας και ήδη εκείνη την εποχή είχε καταφέρει να υπολογίσει με εκπληκτική ακρίβεια για τα σημερινά δεδομένα το μέγεθος της Γης. Από την κλασική εποχή και μετά ο αστερισμός ταυτίζεται απόλυτα με τον μυθολογικό Πήγασο, που εμφανίζεται σε νομίσματα πολλών αρχαίων πόλεων, όπως της Κορίνθου κ.ά.
Το «μεγάλο τετράγωνο» του Πήγασου, λόγω γειτνίασης με τον αστερισμό του Υδροχόου, σε αρκετά παλαιά κείμενα ταυτίζεται με την υδρία που κουβαλάει ο τελευταίος. Ο αστερισμός του Υδροχόου αποτελείται από αδύναμα αστέρια και για κάποιον που δεν είναι εξοικειωμένος με την ουρανογραφία είναι αρκετά δύσκολος να εντοπιστεί, έτσι που απλώνεται, αχνά, κάτω από τον α-Πήγασου. Γενικά όμως ο αστερισμός ήταν πάντοτε στενά συνδεδεμένος με τη ναυσιπλοΐα.
Οι Άραβες τον ταυτίζουν με ένα ουράνιο πλεούμενο, που ίσως το εμπνεύστηκαν από κάποιες αρχαίες αναφορές που μιλούν για ένα μυθολογικό σκάφος του Περσέα το οποίο λόγω ασυναγώνιστης ομορφιάς και ταχύτητας μεταμορφώθηκε σε ιπτάμενο άλογο.
Αλλά ας αφήσουμε τον Πήγασο και ας στρέψουμε το βλέμμα μας από Ανατολή προς Βορρά. Εδώ θα βρεθούμε αντιμέτωποι με τον αστερισμό της Ανδρομέδας, που, όπως αναφέραμε, όχι μόνο συνορεύει με τον Πήγασο αλλά οι δύο αστερισμοί έχουν έναν κοινό αστέρα με πολλά ονόματα: α-Ανδρομέδας, δ-Πήγασου. Ο αστερισμός της Ανδρομέδας δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία στον εντοπισμό του, αφού αποτελείται από τρία λαμπρά αστέρια στη σειρά, σαν μια γέφυρα που οδηγεί από τον Πήγασο κατευθείαν στον αστερισμό του Περσέα.
Ο αστερισμός της Ανδρομέδας προσωποποιούσε πάντοτε την κόρη του βασιλιά Κηφέα και της βασίλισσας Κασσιόπης από την Αιθιοπία. Ο θεός Ποσειδώνας είχε καταδικάσει την Ανδρομέδα να θυσιαστεί, αλυσοδεμένη, στο θαλάσσιο τέρας, το Κήτος, επειδή η μητέρα της περηφανευόταν ότι ήταν πιο όμορφη ακόμη και από τις θαλάσσιες Νύμφες, τις Νηρηίδες. Πρόλαβε όμως ο Περσέας και την έσωσε καθώς επέστρεφε από τον καταραμένο τόπο όπου ζούσαν οι γοργόνες με το κεφάλι της Μέδουσας στο μαγικό σάκο του.
Ήδη η Σαπφώ τον -7ο  αιώνα αναφέρει κάποια στοιχεία αυτού του μύθου, ο οποίος όμως έγινε ευρύτερα γνωστός από τα δράματα του Ευριπίδη και του Σοφοκλή, τον -5ο αιώνα.
Τα βασικά αστέρια της Ανδρομέδας, όλα δεύτερου βαθμού, είναι:
* α-Ανδρομέδας,. Κυανόλευκος, διπλός. Ανήκει από αρχαιοτάτων χρόνων και στον αστερισμό του Πήγασου.
* β-Ανδρομέδας, κίτρινος αστέρας. Θεωρείται ότι παριστάνει τη ζώνη της Ανδρομέδας. Ήδη ο Ίππαρχος τον αναφέρει ως «ζώνη».
Δεξιά και πάνω από το β-Ανδρομέδας, καθώς κοιτάζουμε βορειοανατολικά, μπορούμε να παρατηρήσουμε τον περίφημο γαλαξία της Ανδρομέδας, τον μόνο γαλαξία ορατό με γυμνό οφθαλμό, που στα αστρονομικά συγγράμματα ονομάζεται και αντικείμενο Μ31. Για να ξεχωρίσουμε αυτόν τον αχνό σπειροειδή γαλαξία πρέπει βέβαια οι συνθήκες ορατότητας να είναι κατάλληλες, που σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε χασοφεγγαριά, απανεμιά, ξηρασία και απουσία ηλεκτρικού φωτός. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας βρίσκεται σε απόσταση 2,15 εκατομμύρια έτη φωτός από εμάς.
* γ-Ανδρομέδας. Πολλαπλό αστρικό σύστημα που, κατά παράδοση, παριστάνει το πόδι της Ανδρομέδας.
Στρεφόμενοι τώρα ακόμη πιο βόρεια, μετά την Ανδρομέδα, θα πέσουμε πάνω στο μακρόστενο σχήμα του αστερισμού του Περσέα. Προτού όμως καταπιαστούμε με τον κεντρικό αυτόν ήρωα του φθινοπώρου, ας ρίξουμε μια ματιά στους υπόλοιπους αστερισμούς που είναι συνδεμένοι μαζί του στο ουράνιο στερέωμα και συγχρόνως ανήκουν στον ίδιο μυθολογικό κύκλο.
Κοιτάζοντας προς τον Βορρά και κατευθείαν μέσα στη γαλαξιακή ζώνη Milky Way, που χωρίζει στα δύο τον ουράνιο θόλο, θα ανακαλύψουμε αρκετά εύκολα το «ανάποδο Σ» του λαμπρού αστερισμού της Κασσιόπης. Παλαιά την έλεγαν «Ενθρονισμένη» γιατί θεωρείται ότι το «ανάποδο Σ» παριστάνει τη βασίλισσα της Αιθιοπίας καθισμένη στον θρόνο της. Ακριβώς απέναντι, καθισμένος και αυτός στον γαλαξιακό θρόνο του αλλά κρυμμένος μέσα στα νεφελώματα, αχνοφαίνεται ο βασιλιάς της Αιθιοπίας, Κηφέας.
Ο οδηγός αστέρας του Κηφέα, ο α-Κηφέως, το έτος 7500 θα έχει γίνει πολικός αστέρας της Γης. Όπως ίσως είναι γνωστό, ο πολικός αστέρας κατά την πάροδο των αιώνων δεν μένει πάντοτε ο ίδιος. Στην κλασική εποχή της Αρχαίας Ελλάδας πολικός αστέρας ήταν ο α-Δράκοντος, ενώ υπολογίζεται ότι σε 12.000 χρόνια πολικός μας αστέρας θα είναι ο υπέρλαμπρος Βέγας.
Περσεύς, ο ήρωας
Ακριβώς κάτω από την Κασσιόπη αρχίζει το μακρόστενο σχήμα του αστερισμού του Περσέα, του πρωταγωνιστή των φθινοπωρινών αστερισμών. Ο Άρατος τον ονομάζει «Περσεύς ο περιμήκετος» και πραγματικά απλώνεται από την Ανδρομέδα φτάνοντας σχεδόν ως τις Πλειάδες του Ταύρου.
Ο ουράνιος Περσέας σε παλαιές παραστάσεις παρουσιάζεται ως νεαρός που φοράει τα φτερωτά πέδιλα και στα χέρια του κρατάει το «Γοργόνιον», το κεφάλι της Μέδουσας, και ένα σπαθί, που του προσφέρει από ψηλά το βαμμένο με χένα χέρι της Κασσιόπης. Η «λαβή του σπαθιού» αντιπροσωπεύεται στον ουρανό από δύο πανέμορφα ανοικτά σμήνη αστεριών, πρωταρχικός στόχος κάθε ερασιτέχνη αστρονόμου.
Βασικά αστέρια του Περσέα
* α-Περσέα. Σταχτής ως κυανός. Σε πιο βόρεια γεωγραφικά πλάτη, όπως της Νέας Υόρκης, συγκαταλέγεται στους αειφανείς αστέρες, αυτούς που δεν δύουν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
* β-Περσέα, ο Δαίμονας ή «Το μάτι της Μέδουσας». Ο Πτολεμαίος τον ονομάζει «των εν γοργονίω ο λαμπρός» γιατί ανήκει στην ομάδα των αστέρων β, π, ρ, ω, που αποτελούν το κεφάλι της Μέδουσας. Κατά καιρούς αυτή η ομάδα έχει θεωρηθεί ανεξάρτητος αστερισμός, αν και πάντα διατηρούσε στενή σχέση με τον υπόλοιπο Περσέα.
Καθώς παρακολουθούμε την εξέλιξη του μυθολογικού κύκλου του Περσέα όπως αναπαριστάνεται στον ουρανό το μάτι μας ίσως πέσει σε ένα πολύ λαμπρό αστέρι, που ξεχωρίζει από τη φωτεινότητά του, λίγο πιο βόρεια και πιο «βαθιά» στο στερέωμα. Πρόκειται για την Αίγα ή Αιγίδα, το πιο βόρειο, από τα δυνατά, πρώτου βαθμού, αστέρια.
Η Αίγα ονομάζεται και «α-Ηνίοχου».
Ο αστερισμός του Ηνίοχου ή του Αμαξηλάτη βρίσκεται τόσο κοντά στην εκλειπτική, που πολλοί αρχαίοι λαοί θεωρούσαν ότι ανήκει στον ζωδιακό κύκλο.
Θεωρείται γενικά από τους πιο «αρχέγονους» αστερισμούς.
Παρόμοιο προσανατολισμό είχε και ο ναός της Αρτέμιδος στην αρχαία Ελευσίνα.
Ηγετικό αστέρι του Κριού είναι ο α-Κριού, που λάμπει με τη φωτεινότητα του πολικού αστέρα.
Ο Κριός είναι ένας αστερισμός που εύκολα μπορεί να εντοπίσει και να αναγνωρίσει κανείς.
Κοιτώντας προς την ίδια κατεύθυνση με λίγη υπομονή θα δούμε σύντομα να ανατέλλει ο μεγαλοπρεπής ζωδιακός Ταύρος. Όλοι θα έχουμε ακουστά για τις πανέμορφες Πλειάδες.
Ακριβώς εκεί, σε αυτή την ουράνια περιοχή που ονομάζεται «Χρυσή Πύλη» του ζωδιακού, εφέτος το φθινόπωρο μπορούμε να παρακολουθήσουμε από κοντά ένα από τα πιο όμορφα αστρονομικά θεάματα.
Πρόκειται για τη σύνοδο δύο γιγαντιαίων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, του Δία και του Κρόνου.
Στις 17 και 18 Οκτωβρίου μάλιστα οι πλανήτες αυτοί έχουν ραντεβού στη «Χρυσή Πύλη» με την ίδια τη Σελήνη!
Ένα συναρπαστικό θέαμα, μια επίδειξη σπάνιας ουράνιας ομορφιάς, που οποιαδήποτε περιγραφή δεν θα ήταν αρκετή για να αποδώσει ούτε στο ελάχιστο αυτό που πραγματικά μπορούμε να δούμε εκείνες τις νύχτες στον ουρανό, στην ύπαιθρο, μακριά από ηλεκτρικό φως και αστικά κέντρα.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑ ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕΝ ΑΡΧΗ. ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΔΕ ΣΥΧΩΡΙΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΣ - ΑΡΑΤΟΥ ΣΟΛΕΩΣ - ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Από τον Δια ας κάνουμεν αρχή. που να τον αγνοούμε
δε συχωριέται σε κανένα μας. Είναι μεστοί όλοι οι δρόμοι
κ' οι πολυσύχναστες οι αγορές από τον Δια· κ' είναι
κ' η θάλασσα και τα λιμάνια της γεμάτα Δια· κι όλοι
έχουμε πάντα την ανάγκη του ότι είμαστε απ' τη γενιά του. 5
Είναι καλόβολος και τα σωστά σημαίνει στους ανθρώπους·
και τους παρακινάει στη δουλειά να παν' και ως"
τις καθημερινές ανάγκες τους· και δείχνει ακόμη πότε
είναι καλή για σκάψιμον η γη και πότε για τ' αλέτρι·
και πότε η καλλίτερη εποχή να σπείρουν να φυτέψουν.
Αυτός εστέριωσε  στον ουρανό ξεχωριστά σημάδια,
τ' αστέρια· κ’  είναι αυτός που πρόβλεψεν ολοχρονίς να λάμπουν
και στο λαό σωστά τις εποχές να λεν ώστε τα πάντα
σίγουρα να φυτρώνουν. Και γι' αυτό πάντα στις προσευχές των
και πρώτον και στερνόν οι άνθρωποι ανακαλιόνται εκείνον.
Χαίρε, πάτερα συ, θάμα τρανό, και των ανθρώπων μέγα 15
όφελος, κι όλη η θεϊκή γενιά· και σεις χαρείτε. ω Μούσες,
σ' όλους καλόβολες· σ' εσάς ευχές κάνω όπως είναι η τάξη·
ένα τραγούδι εμπνεύστε με να πω, να περιγράψω τ άστρα.
Πολλά απ' τ' αστέρια είναι κοντά-κοντά, σκόρπια άλλα δώθε. Μια
και πάντα πάνω στον ουράνιο το θόλο σέρνουνται όλα. 20
Μ' αυτός δεν κάνει καμιά κίνησην: είναι ο άξωνάς  του
μια για πάντα στεριωμένος έτσι, που μετεωρίζεται
γύρω απ΄ της αμετάθετης της γης το μέσον κι ουράνια
η σφαίρα γύρωθέ του απλώνεται σε ίσες αποστάσεις.
-------------------------
Ένθρονος και μεγαλοπρεπής ο πρώτος μεταξύ θεών και ανθρώπων αναδύθηκε μέσα από τη λάσπη στο μαγευτικό Δίον, τον ιερό τόπο των Αρχαίων Μακεδόνων, στη σκιά του Ολύμπου «Διί υψίστω». H μία έκπληξη διαδεχόταν την άλλη όταν ένας κίονας, που στεκόταν όρθιος στη θέση του επί αιώνες περιμένοντας το ανθρώπινο χέρι που θα τον ανέσυρε από τη λάσπη, έδινε το στίγμα μιας σπουδαίας ανακάλυψης. Μετά τον κίονα, ένας αετός.
Το προσωνύμιο «Ύψιστος» είναι δάνειο από την Ελληνική  Πολυθεϊστική Θρησκεία. Αναφέρεται από τον Αισχύλο («και τέλειον Ύψιστον Δία», Ευμενίδες 28), από τον Παυσανία (9. 8, 5) που αναφέρει Ναό του «Υψίστου Διός» δίπλα στις Ύψιστες Πύλες της Θήβας και από τον Πίνδαρο Ν1. 90,11.2.
Το άγαλμα ακέφαλο. Γιατί;;; Γιατί ακέφαλο;;; Ποιος το αποκεφάλισε;;;

Διαβάστε: ΔΙΟΝ - Η ΙΕΡΗ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ - ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ ΔΙΟΣ

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Μην σε λυγίσουν οι αντιθέσεις και χαθείς
Έτσι είναι το μακρύ ταξίδι σου Οδυσσέα!
Στεφανωμένος απ’ την Τροία ξεκινάς,
κι όμως επαίτης και ρακένδυτος θα φθάσεις,
αγνώριστος στον τόπο σου και μοναχός
χωρίς καράβι και συντρόφους στο πλευρό σου.
Μην σε λυγίσουν οι αντιθέσεις και χαθείς.
Έτσι είναι το μακρύ ταξίδι σου Οδυσσέα!
Στου Αλκίνοου τα παλάτια θα σταθείς,
μα και στου Άδη τα σκοτάδια θα κατέβεις,
του Ποσειδώνα θα γνωρίσεις το θυμό,
αλλά και η Κόρη η σεπτή θα σε συντρέχει.
Μην σε λυγίσουν οι αντιθέσεις και χαθείς.
Έτσι είναι το μακρύ ταξίδι σου Οδυσσέα!
Λιμάνια απάνεμα και θάλασσες θα βρείς
ήρεμες, μα και πόντους άγριους κι αφρισμένους,
κι απ’ το ποτήρι που σου έταξε η ζωή,
ανάκατο θα πιείς κρασί, με μαύρη αρμύρα.
Μην σε λυγίσουν οι αντιθέσεις και χαθείς.
Έτσι είναι το μακρύ ταξίδι σου Οδυσσέα!
Με την ελπίδα και με τ’ όνειρο οδηγό,
σαν βασιλιάς και σαν Κανένας θ’ αρμενίζεις,
μ’ ένα λευκό μαντήλι όλοι σου οι σκοποί,
απ’ των κυμάτων τον χαμό θα σε τραβούνε.
28-1-2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΟΣΟΣ
(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)

Νοσταλγία είναι να αναπολείς την ευχαρίστηση χωρίς να ξαναζείς τον πόνο.

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΓΛΥΚΙΑ

ΚΥΝΗΓΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΚΗ - Ο,ΤΙ ΠΟΥΜΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΣΤΕΥΤΟ - ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ

VI. Κατεβαίνοντας το βουνό, συνάντησαν κυνήγι δράκοντα για το οποίο επιβάλλεται να μιλήσουμε. Γιατί θα ήταν ανόητο να λέγονται τόσα πολλά από τους ερασιτέχνες στο κυνήγι του λαγού και μεις να παραλείψουμε την αναφορά σε τόσο σπουδαίο και υπέροχο κυνήγι, στο οποίο δεν παρέλειψε ν' αναφερθεί ούτε ο άνδρας για τον οποίο έγραψα τούτο το έργο. Όλη η Ινδική περιτριγυρίζεται από δράκοντες τεράστιους και τα έλη είναι γεμάτα απ' αυτούς καθώς και τα βουνά και οι λόφοι. Οι δράκοντες των ελών είναι βραδυκίνητοι και έχουν μήκος τριάντα πήχεις. Στο κεφάλι δεν έχουν λοφίο, αλλά μοιάζουν με τις δράκαινες στο πίσω μέρος είναι αρκετά σκουρόχρωμοι και έχουν λιγότερα λέπια από τους υπόλοιπους. Ο Όμηρος περισσότερο απ' όλους τους ποιητές μίλησε πολύ σοφά γι' αυτούς. Είπε ότι ο δράκοντας που κατοικούσε στην Αυλίδα κοντά σε πηγή ήταν στο πίσω μέρος μαυροκίτρινος (Ίλιάς, Β 308). Άλλοι ποιητές έχουν πει ότι ο δράκοντας του άλσους της Νεμέας, που ήταν σαν κι αυτόν της Αυλίδας, είχε και λοφίο, πράγμα που δεν υπάρχει περίπτωση να βρούμε στους δράκοντες των ελών.
VII. Οι δράκοντες που ζουν στις πλαγιές και τους λόφους κατεβαίνουν για κυνήγι στις πεδιάδες και υπερέχουν σε όλα από τους δράκοντες των ελών. Είναι μεγαλύτεροι, προχωρούν γρηγορότερα και από τα πιο ορμητικά ποτάμια και δεν τους ξεφεύγει τίποτα. Έχουν λοφίο μικρό σε νεαρή ηλικία και όσο μεγαλώνουν αυξάνεται μαζί τους και ψηλώνει πολύ όταν κοκκινίζουν και γίνονται πριονωτοί. Επίσης έχουν γενειάδα, σηκώνουν ψηλά τον λαιμό και τα λέπια τους λάμπουν σαν ασήμι. Οι κόρες των ματιών τους είναι σαν πυρακτωμένες πέτρες. Η δύναμη τους λένε πως είναι ανεξήγητη και πολύ μυστήρια. Οι πεδινοί θεωρούνται σπουδαίο εύρημα από τους κυνηγούς, όταν τραβήξουν προς το μέρος τους κάποιον ελέφαντα γιατί έτσι σκοτώνουν και τα δύο θηρία. Αυτοί που πιάνουν δράκοντες έχουν ως κέρδος τα μάτια, το δέρμα και τα δόντια. Τα δόντια του είναι κατά τα άλλα όμοια με των μεγάλων χοίρων αλλά πιο λεπτά και στριφογυριστά κι έχουν αιχμή τόσο σκληρή, όπως των μεγάλων ψαριών.
VIII. Οι ορεινοί δράκοντες έχουν λέπια που μοιάζουν χρυσά, μήκος μεγαλύτερο από των πεδινών, γένια βοστρυχώδη, χρυσά κι εκείνα. Αγριεύουν περισσότερο από τους πεδινούς, το βλέμμα τους κάτω από τα φρύδια είναι φοβερό και αδίστακτο και βγάζουν ήχο σαν χαλκού όταν προχωρούν. Από τα κόκκινα λοφία τους βγαίνει φωτιά μεγαλύτερη από του πυρσού. Αυτοί πιάνουν και ελέφαντες και συλλαμβάνονται από τους Ινδούς με τον ακόλουθο τρόπο. Πάνω σε κοκκινοβαμμένο πέπλο υφαίνουν χρυσά γράμματα και το βάζουν μπροστά από τη φιδοφωλιά. Τα γράμματα είναι μαγικά και φέρνουν ύπνο. Τα μάτια του δράκοντα, που αλλιώς είναι αμετακίνητα, νικιούνται απ' αυτό και από τους πολλούς μαγικούς και μυστήριους ύμνους που του τραγουδούν. Βγάζει τον λαιμό του από τη φωλιά και κοιμάται πάνω στα γράμματα. Κατόπιν οι Ινδοί ορμούν, καθώς κοιμάται, και τον χτυπούν με τσεκούρια. Κόβουν το κεφάλι και παίρνουν λάφυρα τα πετράδια που βρίσκονται σ' αυτό. Λένε ότι στα κεφάλια των ορεινών δρακόντων υπάρχουν πετράδια σαν λουλούδια, που ακτινοβολούν όλα τα χρώματα, και με δύναμη μυστική όπως αυτή που είχε το δαχτυλίδι που λένε ότι ανήκε στον Γύγη (Ο Γύγης ήταν Λυδός, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, είδε κρυφά τα κάλλη της γυναίκας του βασιλιά της Λυδίας Κανδαύλη με παρότρυνση του συζύγου της, με αποτέλεσμα εκείνη να τον παρακινήσει να σκοτώσει τον Κανδαύλη και να πάρει τον θρόνο (Ηρόδοτος, Α, 7-12)).. Πολλές φορές όμως ο δράκοντας συλλαμβάνει τους Ινδούς με τα τσεκούρια τους, τους κουβαλάει στη φωλιά του κι εξαφανίζεται σείοντας σχεδόν το βουνό. Φημολογείται ότι οι δράκοντες κατοικούν και στα βουνά γύρω από την Ερυθρά θάλασσα και βγάζουν φοβερό σύριγμα. Κατεβαίνουν στη θάλασσα και κολυμπούν πολύ μέσα στο πέλαγος. Είναι δύσκολο να υπολογίσουμε πόσα χρόνια ζει αυτό το θηρίο κι ό,τι πούμε δεν γίνεται πιστευτό. Τόσα γνωρίζω σχετικά με τους δράκοντες.
IX. Η πολύ μεγάλη πόλη που βρίσκεται κάτω από το βουνό λένε ότι ονομάζεται Πάρακα και στο μέσο της είναι κρεμασμένα πολλά κεφάλια δρακόντων για να εξασκούνται οι εκεί Ινδοί από νεαρή ηλικία σ' αυτό το κυνήγι. Φημολογείται ότι καταλαβαίνουν τη γλώσσα και τη σκέψη των ζώων τρώγοντας άλλοι την καρδιά και άλλοι το συκώτι των δρακόντων.
ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ - ΤΑ ΕΣ ΤΟΝ ΤΥΑΝΕΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ Γ’

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΕΛΗΝΗ… «Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ…»

Ορφικά: "Μήσατο δ’ άλλην γαίαν απείρατον, ήντε σελήνην Αθάνατοι κλήζουσιν, επιχθόνιοι δέ τε μήνην Η πολλ’ ούρε έχει, πολλ’ άστεα, πολλά μέλαθρα" δηλαδή Δημιούργησαν κι άλλη γαία απέραντη, που και Σελήνη οι θεοί την ονομάζουν, ενώ οι άνθρωποι Μήνη. Κι αυτή έχει πολλά όρη, πολλές πόλεις και πολλά μέγαρα….
Ο Δημόκριτος και ο Αναξαγόρας δίδαξαν ότι υπήρχε μιά εποχή όπου η Γη ήταν χωρίς φεγγάρι…. 
Υπάρχουν ακόμα και σύγχρονες μαρτυρίες, για την ύπαρξη κενού κάτω από τον φλοιό της Σελήνης. Πρόσφατα μάλιστα επιστήμονες έκαναν λόγο για Μυστηριώδης στρογγυλή Δομή κάτω από την «θάλασσα της Γαλιλαίας».
Είναι μάλιστα και το μοναδικό ουράνιο σώμα, το οποίο δεν κάνει τις κινήσεις όλων των άλλων γνωστών πλανητών και δορυφόρων τους και μας δείχνει μόνο την μία πλευρά της, ενώ το μέγεθος της είναι δυσανάλογο για δορυφόρος της γης μας.
Οι σύγχρονοι ρώσοι επιστήμονες πρόσφατα ετοίμασαν ένα σχέδιο όπου θα είναι δυνατόν οι άνθρωποι να μπορούν να ζήσουν μέσα σε ειδικά διαμορφωμένα μπαλόνια στα κενά όπου υπάρχουν, κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης. Εκεί δεν υπάρχει εκείνη η…. θανάσιμα επικίνδυνη για τον άνθρωπο διαστημική ακτινοβολία, και η δύναμη βαρύτητας είναι ανάλογη με αυτή, στην οποία συνήθισαν οι γήινοι. Στην σεληνιακή δε επιφάνεια θα μπορούν να βγαίνουν αποκλειστικά με σκάφανδρα.
Ο Αριστοτέλης έγραψε ότι η Αρκαδία, πριν κατοικηθεί από τους Έλληνες, είχε Πελασγικό πληθυσμό και ότι αυτοί οι αυτόχθονες κατοικούσαν σε αυτή την περιοχή από μία πολύ μακρινή εποχή όπου ακόμα δεν υπήρχε η σελήνη στον ουρανό. Γι αυτό τον λόγο τους ονόμασε και Προσέληνες. Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ανέφερε την εποχή «όταν δεν υπήρχαν όλα τα περιφερόμενα σώματα στον ουρανό, πριν εμφανιστούν οι φυλές της Δανάης και του Δευκαλίωνα, και υπήρχαν μόνο οι Αρκάδες, για τους οποίους λεγόταν ότι κατοικούσαν πάνω στα βουνά, πριν την ύπαρξη της σελήνης».
Παρόμοιες αναφορές έχουμε από τον Πλούταρχο, τον Οβίδιο, τον Ιππόλυτο, τον Λουκιανό, τον Censorinus. Κατά τα φαινόμενα, στην Νότια Αμερική, σύμβολα που βρέθηκαν στους τοίχους του προαύλιου του Καλασάγια, κοντά στην πόλη του Τιαχουανάκο (στην Βολιβία), καταγράφουν την σελήνη να πρωτοεμφανίζεται πριν από περίπου 12.000 έτη.
Η εμφάνιση της Σελήνης λέγεται ότι προκάλεσε μεγάλες αναταραχές στην Γη, στη μορφή σεισμών, μαζικών πλημμυρών και κλιματολογικών αλλαγών. Ενδιαφέρον παρουσιάζει, ότι αυτή η μακρινή περιοχή έχει προταθεί από κάποιους λόγιους ως η πραγματική περιοχή της μυθικής Ατλαντίδος του Πλάτωνα και αυτή η μεγάλη πλανητική αναταραχή ως το κατακλυσμιαίο γεγονός που κατάστρεψε την Ατλαντίδα. Μια παρόμοια μεταβολή της σήμερα θα μπορούσε να προκαλέσει και την μετακίνηση των μαγνητικών πόλων της γης με παρόμοια καταστρεπτικά αποτελέσματα για τον σύγχρονο πλανήτη μας.
Ο Ελληνικής καταγωγής Λουκιανός από την Σαμοσάτα της Συρίας,  έζησε το 120,  στο βιβλίο του «Αληθινή Ιστορία» δίνει πληροφορίες που ξαφνιάζουν γιατί ήταν αδύνατο να γνωρίζει άνθρωπος εκείνη την εποχή.
Για να καταλάβετε διαβάστε στην συνέχεια.
«Πήγαινε με ένα καράβι που το πήρε ο αέρας για εφτά μερόνυχτα και την όγδοη ημέρα έφτασε στο φεγγάρι.» Τόσο κάνουν σήμερα τα σύγχρονα διαστημόπλοια για να πάνε στο φεγγάρι. «Μπήκε μέσα σ’ ένα πηγάδι που από πάνω είχε καθρέφτες και έβλεπε όλη τη γη.» Βασιλιάς της Σελήνης ήταν ο Ενδυμίωνας που τον πήραν από την γη και τον πήγαν στο φεγγάρι και τον έκαναν βασιλιά.»
Περιγράφει τρικινητήρια αερόπλοια «τρικέφαλοι αλογογύπες που πετούσαν» περιγράφει σύγχρονες τηλεσκόπια, «έβαζαν και έβγαζαν τα μάτια τους που μπορούσε να τα φορά ο καθένας και έβλεπαν πολύ μακρυά», περιγράφει πολεμιστές με διαστημική στολή που είχε δύο κέρατα “κεραίες”.
Επίσης, περιγράφει ταξίδια στ’ άστρα του ζωδιακού καθώς και προσθαλάσσωση ίδια με αυτή των συγχρόνων κοσμοναυτών και μάλιστα στην περιοχή των Βερμούδων. Τέλος περιγράφει πόλεμο μεταξύ των κατοίκων της Σελήνης και του Σειρίου που αναφέρει ότι είχε επισκεφτεί. ”Έγιναν αερομαχίες και χρησιμοποιήθηκαν τρομερά όπλα και νίκησαν οι Σείριοι”
Οι Έλληνες φιλόσοφοι γενικότερα γνώριζαν πάρα πολλά για την σελήνη και ασχολήθηκαν πολυ μαζί της. Ο Θαλής, που θεωρείται ο πατέρας της Ελληνικής και παγκόσμιας φιλοσοφίας ήταν ο πρώτος που είπε ότι η Σελήνη λαμβάνει το φως από τον Ήλιο αλλά και ο πρώτος που υπολόγισε τη διάμετρο αλλά και τη τροχιά της.
Ο Ξενοφάνης αναφέρει ότι ο δάσκαλός του ο Σωκράτης την χαρακτηρίζει: «Μεγάλη κούφια σφαίρα που στο εσωτερικό της υπάρχουν θάλασσες και στεριές που κατοικούν άνθρωποι σαν εμάς». Λόγια του Σωκράτη που …υποστηρίζουν και σύγχρονοι αστρονόμοι σήμερα.
Ο Πυθαγόρας αφηγείται ότι έκανε στροφές γύρω από την σελήνη με τα οχήματα των θεών που κατοικούσαν εκεί, ενώ αναφέρει ότι η σεληνιακή ημέρα είναι 15 φορές μεγαλύτερη από της γης, όπως και είναι!
Ο Πυθαγόρας, επίσης, επέμενε ότι η Σελήνη κατοικείται από όντα θεϊκά όμοια με τους ανθρώπους αλλά πιο ψηλά, πιο ξανθά και πολύ πιο όμορφα. Όλες οι γνώσεις του Πυθαγόρα, Μαθηματικά, Μουσική, Γεωμετρία, Φυσική δηλώνει ότι είναι γνώσεις που πήρε από τους ουράνιους με τους οποίους είχε συνεχή επαφή.
 Πολλές αναφορές για την σελήνη έχουμε και από κείμενα της Ελληνικής Μυθολογίας που αναφέρονται σε θεούς και ημίθεους. Ο Έλληνας θεός Ορφέας, γιος του Απόλλωνα, ο πιο τακτικός ταξιδιώτης της Σελήνης και του Σειρίου, μας λέει: «Η Σελήνη έχει βουνά πολιτείες και σπίτια, η επιφάνεια της είναι έδαφος όπως της γης και κατοικείται από θεϊκές κοινωνίες.»
Ο Ορφέας γνώριζε το σεληνιακό ημερολόγιο των 12 μηνών και τις φάσεις της σελήνης.
Μιλά για την περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο, τις εύκρατες, τροπικές και πολικές ζώνες της γης, τις εκλείψεις της σελήνης, τα ηλιοστάσια, τις ισημερίες, τις κινήσεις των πλανητών και την παγκόσμια έλξη, και ισχυρίζεται ότι οι κάτοικοι της σελήνης είναι αυτοί που περιπλανήθηκαν από πλανήτη σε πλανήτη.
Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί του Ορφέα αναφέρονται σε αρχαία κείμενα του Πλούταρχου και του Διογένη του Λαέρτιου. Πολλές πληροφορίες από αρχαία κείμενα μας έρχονται και για τους Τελχίνες της Ρόδου και τους Κάβειρους της Σαμοθράκης που εξαφανίστηκαν σύμφωνα με τον μύθο μετά τον μεγάλο κατακλυσμό. Η τεχνολογική τους εξέλιξη ήταν τέτοια που τους επέτρεψε να εγκαταλείψουν την γη και να σωθούν στην Σελήνη ή τον Άρη, σε βάσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τους θεούς κατά τον εποικισμό της γης.
Ο Νονός αναφέρει ότι ο Φαέθων έκανε 30 περιστροφές γύρω από το φεγγάρι, ταξίδεψε στην Αφροδίτη και επισκεπτόταν συχνά τους πόλους της Γης. Ο Διόνυσος, η Άρτεμις και ο Ηρακλής είχαν ταξιδέψει στην Σελήνη και ο Ίδμων ταξίδευε εκεί με το άρμα του που έμοιαζε με απαστράπτοντα κομήτη, δίνοντας ακριβέστατες πληροφορίες για την αθέατη πλευρά της σελήνης, κάτι που μόλις πριν λίγα χρόνια έκανε ο σύγχρονος άνθρωπος.
Από την αρχαιότητα η Σελήνη έχει χαρακτηριστεί ως τεχνικό δημιούργημα, και υπάρχουν καταγεγραμμένες ιστορικές φάσεις όπου στον ουρανό της γης δεν υπάρχει η ύπαρξη της.
Συμπερασματικά θα πρέπει να περιμένουμε εξελίξεις από τον τεχνιτό δορυφόρο της γης, όλα τα στοιχεία συγκλίνουν πως εκεί πάνω κάποιο μάτι μας παρακολουθεί.

ΟΙ ΘΕΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΠΡΟΒΑΤΑ ΣΕ ΜΑΝΤΡΙ, ΟΥΤΕ ΔΟΥΛΟΥΣ ΣΕ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΥΣ ΑΦΕΝΤΕΣ

Τα Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια και η πανάρχαια Ελληνική Παράδοση, καθόριζαν τη ζωή και τον τρόπο σκέψης των προγόνων μας για χιλιάδες χρόνια. Τα θαύματα και οι υπερφυσικές ιδιότητες των μυστών δεν βρίσκονται μόνο στα Ελληνικά Μυστήρια, αλλά σε όλα τα Μυστήρια του κόσμου. Στα ιερά βιβλία Σίντχι, του Θιβέτ, αναφέρονται οι υπερφυσικές ιδιότητες των μυστών και σύμφωνα με τον Άγγλο ερευνητή Έρνεστ Σκότ, στο μοναστήρι Σαρμούν του Αφγανιστάν εκπαιδευόταν οι μύστες Σούφι, οι οποίοι μπορούσαν να κάνουν τα πάντα… (πληροφορίες στο βιβλίο, βλ. πηγή).
Ο αθέατος κόσμος που μας περιβάλει και με τον οποίο συνυπάρχουμε, εξαιτίας του σημερινού τρόπου σκέψης και της θρησκευτικής δαιμονολαγνείας, μας φαίνεται σατανικός, χαώδης, αδιανόητος και απροσδιόριστος, ενώ είναι μια απτή πραγματικότητα και μια έκφραση θεϊκής ευδαιμονίας.
Το ιερατείο τ' αποκαλεί όλα αυτά μαγεία και παγανισμό, ενώ τα αντίστοιχα της θρησκείας που υπηρετεί, τα ονομάζει θαύματα και θεϊκές εκδηλώσεις.
Η γνώση δεν είναι δαιμονολατρία και σατανισμός, δεν είναι αίρεση και δωδεκαθεϊσμός, όπως ισχυρίζονται οι διαστρεβλωτές της αλήθειας της άρρητης γνώσης των Μυστηρίων. Είναι αλώβητη η σοφία του δημιουργού.
Η γνώση δεν μπορεί να δοθεί από κανένα αν δεν την ανακαλύψουμε μόνοι μας. Όταν κατέχουμε τη γνώση, οι ιερατικές επινοήσεις δεν μπορούν να μας τρομάξουν, ώστε να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια έρευνας του υπερβατικού και του θείου.
Οι θεοί δεν μας θέλουν πρόβατα σε μαντρί, ούτε δούλους σε αδίστακτους αφέντες. Μας θέλουν επαναστάτες στη σκέψη και δύσπιστους στα θρησκευτικά παραμύθια. Μας θέλουν σκεπτόμενους ανθρώπους και ελεύθερα πνεύματα. Συνομιλήστε μαζί τους χωρίς μεσίτες. Επιχειρείστε το ταξίδι των ουρανών σαν θεϊκοί συνταξιδιώτες, σαν πραγματικοί Ελλάνιοι γόνοι και θα πλημμυρίσετε από ευτυχία.
Γεράσιμος Καλογεράκης,  «Η Υπέρτατη Μύηση», σελ. 107 – 109, εκδ. Δίον.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ – Η ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟΥ

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΜΥΗΣΗΣ
Ο ερευνητής που ερευνά το υπερβατικό, θα πρέπει να ξέρει ότι ποτέ δεν θα έχει χειροπιαστές αποδείξεις για να υποστηρίξει τις απόψεις του και τις εμπειρίες του. Γιατί οι υπερβατικοί και ουράνιοι κόσμοι δεν δίνουν διαπιστευτήρια σε κανέναν.
Μπορεί ο ερευνητής να ταξιδέψει κατά βούληση με το αιθερικό του σώμα, μακριά από το φυσικό, με την ταχύτητα της σκέψης, με απόλυτη διαύγεια νοημοσύνης και αυτοσυνείδηση. Μπορεί να βιώσει εμπειρίες, να συλλέξει πληροφορίες και να τις καταχωρήσει σαν γνώση στον εγκέφαλο του. Μπορεί στα ανώτατα επίπεδα να αποκτήσει γνώσεις και να κάνει τα ταξίδια αυτά με το φυσικό του σώμα, αλλά ποτέ δεν θα μπορέσει να φέρει σαν απόδειξη, όντα που ανήκουν σε άλλη διάσταση, ή να αποδείξει την ύπαρξη τους με υλικά πειστήρια.
Οι κόσμοι της ψυχής και του πνεύματος, είναι  υπαρκτοί, μόνο που δεν μπορούμε να τους ψηλαφίσουμε, όπως γίνεται με τον υλικό μας κόσμο. Πολλοί απογοητεύονται και παραιτούνται γιατί είναι ανυπόμονοι και άλλοι θεωρούν τις εμπειρίες επαφής με τις υπερβατικές οντότητες ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις ή οφθαλμαπάτες. Χρειάζεται υπομονή και έρευνα γιατί οι υπερβατικές εμπειρίες από μόνες τους περιέχουν το στοιχείο του μυστηρίου και του φόβου.
Στην πνευματική ζωή του ανθρώπου υπάρχουν νόμοι όπως και στην αντίστοιχη υλική. Για να αποκτήσουμε πρόσβαση στους νόμους αυτούς χρειάζεται ειδική προσπάθεια ώστε να χτυπήσουμε την πόρτα των ουρανών και να μας ακούσουν.
Δεν χρειάζεται φόβος και τρόμος, παρακάλια και τάματα, προσκυνήματα και λατρεία προσώπων, όπως στον εβραιοχριστιανισμό. Χρειάζεται ψυχική προετοιμασία και σεβασμός του υπερβατικού κόσμου, αλλιώς καμία προσπάθεια δεν πρόκειται να ευοδωθεί.
Ο πνευματικός άνθρωπος, ή ο άλλος μας εαυτός, ή φωνή της συνείδησης, ή φωνή της λογικής, που κρύβει ο καθένας μέσα του, είναι πιο σιωπηλή και από τη σιωπή και ακούγεται μόνο στη βαθιά ηρεμία της σιγής. Δυστυχώς η φωνή αυτή έχει τεθεί εκτός ενέργειας από τις υλικές επιθυμίες, που είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου. Αυτός ο άλλος μας εαυτός, μπορεί να δαμάσει την κατώτερη φύση τις επιθυμίες και τα ένστικτα, ανεξάρτητα με τα εμπόδια που θα συναντήσει. Μπορεί να μας κατευθύνει στις σωστές ενέργειες και να πάρει τον έλεγχο των πράξεων του ανθρώπου, με τις εμπειρίες που μεταφέρει από προηγούμενες ενσαρκώσεις.
Η προσπάθεια είναι δύσκολη όμως πολλές φορές έχει θετικά αποτελέσματα. Η μεγαλύτερη προϋπόθεση για να πάρει ο άνθρωπος επαφή με το υπερβατικό και το θείο, είναι η αγάπη που πρέπει να πλημμυρίζει την καρδιά του. Η αγάπη είναι το ένδυμα της μακαριότητας, είναι η εξιλέωση των ανομημάτων, είναι η αναγέννηση της ζωής. Όταν αγαπά ο άνθρωπος μπορεί και χαίρεται, όχι μόνο με τη δική του χαρά, αλλά και με τη χαρά των άλλων και τότε ανοίγουν οι πόρτες των ουρανών διάπλατα. Η υγιής πνευματική αγάπη είναι αιώνια και ακολουθεί τον άνθρωπο και μετά τον θάνατο.
Για να μάθεις να γράφεις χρειάζεται κάποιος να σου μάθει τα γράμματα.
Για να αναζητήσεις το υπερβατικό και το ουράνιο, κάποιος πρέπει να σου πει ότι υπάρχει και πως θα το συναντήσεις.
Για να σου πει κάποιος πως θα αγαπάς δεν γίνεται, αν δεν το καταλαβαίνεις.
Είναι βέβαιο ότι η αλήθεια πρέπει να αποκαλύπτεται μόνο στους άξιους, που μπορούν να τη σεβαστούν και να την καταλάβουν, για να αποκτήσουν τις αρετές της σεμνότητας, της πιστότητας, της ελευθεροφροσύνης της δικαιοσύνης και της εγκράτειας, που ανεβάζουν ψηλά τον άνθρωπο.
Γύρω μας κυλάνε αναρίθμητα πνευματικά ποτάμια, τα οποία μπορούν να ξεπλύνουν τον ρύπο της αγνοίας μας αν πέσουμε μέσα σε αυτά. Υπάρχουν και τα ποτάμια αμφισβήτησης της θρησκείας, γιατί δεν δεχόμαστε την δογματική εικόνα του ανθρώπου και του κόσμου όπως την κατασκεύασε το θρησκευτικό κατεστημένο.
Η εκκλησία απέτυχε παταγωδώς σε όλους τους τομείς, αν αφήσουμε δε την επίλυση των υπερβατικών ανησυχιών στην επιστημονική αδιαφορία και απαξίωση, θα περιμένουμε πολύ ακόμη.
Ο κάθε ερευνητής χρειάζεται τα κατάλληλα κλειδιά για να ανοίξει μόνος του τις πύλες του χώρου, του χρόνου και του σύμπαντος για να εισχωρήσει στα ουράνια μυστικά. Μυστικά παράλογα, μυστηριώδη, ακατανόητα, αινιγματικά και απίστευτα, που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συλλάβει ο ανθρώπινος νους.
Κανένας δεν θα μπορέσει να ανοίξει τις πύλες των ουρανών αν δεν καταλάβει πως εκδηλώνεται το έργο της δημιουργίας.
Γεράσιμος Καλογεράκης, «Η Υπέρτατη Μύηση», σελ. 72-82, εκδ. Δίον.

O ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο άνθρωπος είναι το ευγενέστερο και το πιο βάρβαρο πλάσμα της δημιουργίας, θνητό και αθάνατο, εξελισσόμενο προς τη θεία κατεύθυνση ή αφανιζόμενο στον βούρκο του υλισμού. Δεν είναι τυχαίο δημιούργημα των τυφλών φυσικών δυνάμεων. Είναι ένα πολυσύνθετο θεϊκό δημιούργημα, που ζει αιώνια με τις συνεχείς ενσαρκώσεις του.
Όλες οι ενέργειες του ανθρώπου είναι δεμένες μεταξύ τους και συσχετίζονται με προγενέστερα αίτια, που οφείλονται στις διαδοχικές ενσαρκώσεις του.
Ο εγκέφαλος παράγει τρία είδη ενεργειών: τις σκέψεις, που είναι νοητική ενέργεια, τις επιθυμίες, που είναι αστρική ενέργεια και τις πράξεις, που είναι υλική ενέργεια. Όλες οι λειτουργίες στο σώμα ρυθμίζονται από τον εγκέφαλο που είναι και το πιο άγνωστο τμήμα του ανθρωπίνου σώματος σε ότι αφορά τον τρόπο λειτουργίας του. Ο εγκέφαλος ενεργοποιείται από τον νου με ακτίνες νιονικής ενέργειας, οι οποίες δονούν τα κύτταρα των εγκεφαλικών νευρώνων και αυτά ερμηνεύουν τις πληροφορίες που παίρνουν. Αμέσως προκαλούνται κυτταρικές δονήσεις που αποστέλλονται υπό μορφή ακτινοβολιών σε όλα τα σημεία του σώματος και τα οποία παράγουν με τη σειρά τους προκαθορισμένα αποτελέσματα δονήσεων και ενέργειας.
Οι δονήσεις αυτές ονομάζονται νοητική ενέργεια, που εκδηλώνεται με ισχύ και ένταση, ανάλογη των γνώσεων και της ευφυΐας του ατόμου και διαφοροποιείται από την κατάσταση της υγείας του εγκεφάλου.
Όλα τα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος ευρίσκονται σε συνεχή δόνηση και παράγουν διάφορες μορφές ενέργειας, οι οποίες μετατρέπονται σε πληροφορίες από τα διάφορα κέντρα του εγκεφάλου. Οι επιθυμίες του ανθρώπου είναι υλικές, ψυχικές και πνευματικές και ονομάζονται αστρική ενέργεια, επειδή δημιουργούνται από το αστρικό σώμα του ανθρώπου.
Ό,τι αγαθό επιθυμεί περισσότερο ο άνθρωπος, αν το ζητήσει με πίστη, η φύση του το προσφέρει πάντα στον κατάλληλο χρόνο. Η ιεράρχηση των επιθυμιών είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει από τα ζώα. Όλες οι πράξεις του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της υλικής ενέργειας και των πληροφοριών που συλλέγει και αξιολογεί ο εγκέφαλος με τις αισθήσεις του και ενεργεί ανάλογα.
Γεράσιμος Καλογεράκης, «Η Υπέρτατη Μύηση», σελ. 58-57, εκδ. Δίον.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΩΤΟ- ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟ-ΕΛΛΗΝΕΣ

Είναι κάποιο χρονικό διάστημα που θεωρούν οι διάφοροι «προοδευτικούληδες», «ψευτοφιλοσοφούντες», και άλλα πολλά των οποίων πιστεύω πως έχετε γνώση, που μιλούν γράφουν και υπερθεματίζουν, για μια ράτσα ή δεν ξέρω κι εγώ τι που κατοικούσε στην χώρα μας και τους έχουν βαφτίσει προ- Έλληνες. Είναι τόσο ανεκδιήγητο όσο και ο καταρριφθείς μύθος των ΙνδοΕυρωπαίων. Αυτός ο λαός φάντασμα που εξυπηρέτησε τόσο πολύ τα ανθελληνικά συμφέροντα.
Γεωλογικά η πρώτη στέρεα γή που ανεδύθη της χύδην μάζας του πλανήτη ήταν ο Όλυμπος και οι παρολύμπιες περιοχές που έχει και τα αρχαιότερα πετρώματα προσδιορισμένα στα 140.000.000 χρόνια. Φυσικό ήταν να ακολουθήσουν και άλλα τμήματα. Η ζωή δεν προέκυψε από μετεξέλιξη πρωτόζωων όπως θέλουν να πιστεύουν κάποιοι. Η τεράστια βιοποικιλότητα δεν μας επιτρέπει τέτοιες υποθέσεις. Ας συμβουλευθούμε τον πάνσοφο Ερμή τον τρισμέγιστο, ο οποίος είναι ξεκάθαρος στο ζήτημα της εξέλιξης. Τα πάντα μεταφέρθηκαν και αφέθηκαν στον «πειραματικό πλανήτη» που ζούμε να εξελιχθούν. Ειδικά για τον άνθρωπο διατυμπανίζει ότι είναι ιδιαίτερο είδος δημιουργίας, αντίγραφο του υπέρτατου όντος. Έτσι εύκολα τον χαρακτήρισε: Τολμητέον ειπείν ότι ο άνθρωπος είναι θνητός Θεός ο δε Θεός αθάνατος άνθρωπος. Είναι κάπως βέβηλη η σκέψη αλλά θέλουμε να δείξουμε το μέγεθος των πραγμάτων. Φυσικά όλα εξαρτώνται από το 80% της αχρησιμοποίητης δυνατότητας του νού μας. Κάποια στιγμή που δεν την γνωρίζουμε εμείς και θα απαιτηθεί, θα ενεργοποιηθεί αυτό που πρέπει  και όσο πρέπει.
Γράψαμε λοιπόν ότι η ευλογημένη μας χώρα υπήρξε το πρώτο στερεοποιημένο τμήμα του πλανήτη και το γεγονός αυτό δεν διέφυγε της προσοχής των επιτηρητών. Πρέπει να ήταν γύρω στα 137.000.000 χρόνια (τόσο είναι χρονολογημένα κάποια ατσάλινα καρφιά που βρέθηκαν σε πετρώματα, και 15.000.000 η ηλικία του αποτυπώματος μπότας αστροναύτη) θα είχαμε την πρώτη επίσκεψη και ενδεχομένως  την δεύτερη. Τώρα το πότε μεταφέρθηκαν άνθρωποι δεν γνωρίζουμε ακριβώς, αλλά το μηριαίο οστούν της Ν. Τρίγλιας στην Χαλκιδική είναι 11.000.000 ετών. Ίσως κάπου εκεί κοντά σε αυτή την χρονολογία έχουμε τους Πρωτο-΄Ελληνες.
Ζητώ προκαταβολικά συγνώμη  για αυτά που θα ξεστομίσω, αλλά με πνίγει το δίκιο. Λένε ή μάλλον γράφουν οι προοδευτικούληδες για τους κατοίκους της χώρας μας που ήλθαν από την Δυτική Τουρκία!!!!! Τρομάρα τους αλλά φαίνεται να μην γνωρίζουν, ότι περίπου πρίν το 1400 η Μικρά Ασία ήταν Ελληνικότατη, ενώ η ενσαρκωμένη βαρβαρότητα τότε άρχισε να ξεμυτίζει. Επίσης δεν γνωρίζουν πως η Αιγηίδα γεφύρωνε την Δυτική Μικρά Ασία και τον ηπειρωτικό κορμό της χώρας μας. Πιθανόν να μην γνωρίζουν ότι μετακινήσεις πληθυσμών είχαμε από την αυγή της μυθιστορίας, από τα κέντρα προς την περιφέρεια και την επιστροφή τους αργότερα στην μητροπολιτική γή. Κάτι τέτοια δεν τα χωρούσε ο νούς τους και εφεύραν τους Ινδοευρωπαίους  και τις  καθόδους, Αχαιών Δωριέων κ.λ.π.
Τίποτα-τίποτα-τίποτα. Ήταν τα γνωστά πηγαινέλα των πατριών ή φυλών  για εξεύρεση τροφής των κοπαδιών ή από υπερπλήρωση (ξεχείλισμα) μιας περιοχής λόγω υπεργεννητικότητας. Οι Πελασγοί ή μάλλον οι Αιγαιοπελασγοί ήταν οι πρωτοΈλληνες οι αυτόχθονες και ανεπανάληπτοι οι οποίοι βελτιώθηκαν αργότερα από Ειδικούς απεσταλμένους (βοηθούς και ακολούθους των Θεοβασιλειάδων) από το άστρο της Αυγής τον Σείριο «ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ»
Ας σταματήσουν λοιπόν αυτοί οι πληρωμένοι απάτριδες να κάνουν την ζημιά που κάνουν και να κοιτάξουν να ξεστραβωθούν. Η Ελλάδα κατοικείται από Έλληνες και περιστασιακά από άλλες φυλές οι οποίες συνήθως απορροφούνται. 
Αστερίων

ΠΡΟΞΕΝΙΟ

ΜΟΥΣΙΚΗ - ΣΤΙΧΟΙ: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΣΧΟΙΝΑΣ, ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ
Είχε προίκα ο Έλληνας που ζήλευε η Ευρώπη ήλιο, θάλασσα, βουνά που δεν είχαν άλλοι τόποι. Βρε κουμπάροι λωποδύτες παραγιοί και παρανύφες άιντε σχόλασε ο γάμος άιντε κλαίνε τώρα οι νύμφες.  Συμπεθέροι απατεώνες φαρισαίοι και τελώνες η Πατρίδα δεν πωλείται στον αιώνα στους αιώνες.

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΕ ΠΟΙΟ ΒΑΘΜΟ ΑΥΤΟΜΥΗΣΗΣ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ;

«Πώς οι θεοί φροντίζουν το ανθρώπινο γένος, τι είναι η αρετή, η δικαιοσύνη και η σωφροσύνη, ούτε ο Άθως ούτε ο Όλυμπος, που εγκωμιάζεται από τους ποιητές, μπορούν να το φανερώσουν σε όσους ανεβαίνουν, αν η ψυχή δεν μπορεί να τα ξεχωρίζει αυτά».
(Απολλώνιος ο Τυανεύς,  από το έργο του Φιλόστρατου: ΤΑ ΕΣ ΤΟΝ ΤΥΑΝΕΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ)
Σε ποιο βαθμό αυτομύησης  βρισκόμαστε;
Βέβαια αγνοούμε  τον όρο αυτομύηση, που περιλαμβάνει τη γνώση της Θεογονίας του Ησιόδου, της απώτατης Ιστορίας της Ελλάδος,  της Αρχαίας θεουργίας, των μυήσεων στα Μυστήρια, της μελέτης  των νεοπλατωνικών Φιλοσόφων, των Χρυσών Επών του Πυθαγόρα, του Πυθαγόρειου βίου και τη σπουδή  των Βίων Φιλοσόφων του Διογὲνη του Λαέρτιου.
Αν δεν ασχοληθούμε  με αυτά, δεν υπάρχει πιθανότητα να αποκαταστήσουμε  επικοινωνία με την ρίζα της ψυχής μας, με την κυτταρική μας μνήμη και με τους Αιώνιους Έλληνες των αιθερικών  υπερβατικών πεδίων.
Την φιλοσοφία όμως πώς να την ανακτήσει όποιος την ατίμασε και την απέρριψε δεκαεπτά αιώνες;

ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ - ΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΤΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ

Έχω την εντύπωση ότι εμείς οι Έλληνες παραμένουμε πρωτόγονοι στους τρόπους, συναισθηματικά ασταθείς και ευμετάβλητοι, εγωιστές και απρόβλεπτοι,  πιστεύοντας ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τον ίδιο βαθμό επιλεκτικότητας και νοημοσύνης, χωρίς να έχουμε το «γνὡθι σ' αυτόν» για το που βρισκόμαστε από απόψεως παιδείας, γνώσεων και ευφυΐας. Πιπιλάμε όμως  τακτικότατα τη χαρακτηριστική φράση- καραμέλα: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» Ενώ στην πραγματικότητα ούτε οι ίδιοι ξέρουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, απλά  από εγωιστική διάθεση θεωρούμε τον εαυτό μας το κέντρο της Γης.
Υπάρχουν εκτός από τους εγωπαθείς παντογνώστες, οι δογματικοί εβραιολάτρες, οι υβριστές και οι είρωνες διαφόρων κατηγοριών.
Για πρώτη φορά μετά την περίοδο του Βυζαντίου, παρουσιάζουμε τέτοιου είδους  εθνική κατάπτωση, περιφρόνηση της ιστορίας, απαξίωση  της παιδείας, υλιστική λατρεία και ηθικό κατήφορο. Δηλητηριάσαμε  την ψυχή μας με τις υλιστικές εξαρτήσεις και τη λατρεία του χρήματος.
Ας αφυπνιστούμε και ας θυμηθούμε τους προγόνους μας. Ας πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.
Αποτελούμε διαχρονικό παράδειγμα εθνικής αδιαφορίας και για πρώτη φορά ενώ η πατρίδα μας βυθίζεται εμείς δεν έχουμε διάθεση να τη σώσουμε. Όχι μόνο δεν έχουμε διάθεση να πολεμήσουμε, αλλά ούτε καν να χαλάσουμε την ησυχία μας.
Ο“Πυριγενής Φοίνιξ" επιβραδύνεται στην υλοποίησή του από τη δική μας απραξία, την ψυχική κατάπτωση και κυρίως από τα τεράστια ποσά αρνητικής ενεργείας που παράγετε από την αδυναμία ικανοποιήσεως των υλιστικών επιθυμιών μας. Η υπάρχουσα τραγική κατάσταση θα χειροτερεύει εφ' όσον δεν αντιδράμε.
Μου κάνουν εντύπωση κάποιοι που πρώτα είναι χριστιανοί και μετά Έλληνες, να έχουν την απαίτηση να τους σώσουν οι Ολύμπιοι και όχι ο Χριστός που παρακαλούνε επί 1700 χρόνια, του ανάβουν κεριά και λαμπάδες, σέρνονται γονυπετείς, του χτίζουν υπερπολυτελείς εκκλησίες τον έκαναν μεγιστάνα του πλούτου με καταθέσεις ακίνητα και γαίες και πληρώνουν  αδρά τους ιερείς του. Ενώ λοιπόν ο Χριστός και οι επί γης αντιπρόσωποί του, μπορεί με την περιουσία τους  να αποπληρώσουν το χρέος της Ελλάδας, όχι μόνο δεν το κάνουν, αλλά αντίθετα υποδούλωσαν την Ελλάδα στους Ρωμαίους  στους Τούρκους στους εβραίους τοκογλύφους και στο χριστιανικό ιερατείο.
Η Γη μέχρι τώρα μαστίζεται από θρησκευτική μισαλλοδοξία, από τεχνολογική υστέρηση και νοητική καθυστέρηση. Οι θρησκευτικοί πόλεμοι δημιουργούν τεράστια προβλήματα στον συμπαντικό οργανισμό με την τρομερή αρνητικότητα που παράγουν. Σήμερα που ο πλανήτης βρίσκεται στα πρόθυρα της επανένταξής του στη γαλαξιακή κοινωνία, ο θρησκευτικός φανατισμός δε φαίνεται να κοπάζει.
Η ανθρωπότητα έχει περιέλθει σε κατάσταση αυτοχειριασμού και δε θέλει να επιλύσει ή να διορθώσει τα οικολογικά προβλήματα της. Αυτόδηλητηριάζεται μολύνοντας τον αέρα, το νερό, το φαγητό με τη μετάλλαξη των ειδών, με τα επιβλαβή βακτηρίδια και το ιούς, ζώντας μόνιμα με τον φόβο των ασθενειών του γήρατος και του θανάτου. Η Γη είναι άρρωστη, έχει μετατραπεί σ' ένα είδος κόλασης.
Γερ. Καλογεράκης, «Το Κάλεσμα Των Άστρων», εκδ. Δίον. (απόσπασμα)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου