Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΚΑΙ Η ΦΡΑΣΗ "ΠΑΤΑΞΟΝ ΜΕΝ, ΑΚΟΥΣΟΝ ΔΕ" ΤΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ

Κορυφαία προσωπικότητα σε αυτή την ιστορική συγκυρία ήταν ο Θεμιστοκλής, ο επικεφαλής της κραταιάς ναυτικής δύναμης των Αθηναίων, που είχαν πάρει χρησμό από το Μαντείο των Δελφών, ότι θα τους έσωζαν τα ξύλινα τείχη, δηλαδή τα πλοία τους. Ο Θεμιστοκλής, με πολύ κόπο και διορατικότητα, κατάφερε να πείσει τους Αθηναίους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους υπό την προστασία του στόλου, ο οποίος θα αγκυροβολούσε στη Σαλαμίνα.
Οι Αθηναίοι είδαν την πόλη τους να καίγεται και ο στόλος τους κατευθύνθηκε σε τρία σημεία. Στη Σαλαμίνα, ένα μικρό τμήμα από αιγινίτικα πλοία στην Αίγινα για να προστατεύει το νησί και το τρίτο σημείο ήταν ο Πόρος. Το στρατηγείο του Ξέρξη στήθηκε στο Φάληρο και οι Πέρσες σκόπευαν να κατακτήσουν τη Σαλαμίνα, ώστε να αποκτήσουν άμεση πρόσβαση στον Ισθμό και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Τη στρατηγική θέση της Σαλαμίνας γνώριζε φυσικά ο Θεμιστοκλής, ο οποίος με δυσκολία και τεράστια επιμονή, έπεισε τον Κορίνθιο στρατηγό Αδείμαντο και τον Σπαρτιάτη Ναύαρχο Ευρυβιάδη, ότι το νησί αποτελεί το κατάλληλο μέρος για να γίνει η βάση του ελληνικού στόλου, σε αντίθεση με τον Ισθμό.
Η αντιπαράθεση των Ελλήνων στρατηγών έχει μείνει στην ιστορία από την περίφημη φράση που είπε ο Θεμιστοκλής στον Ευριβιάδη: «πάταξον μεν, άκουσον δε». Ο Ευρυβιάδης απείλησε να τον χτυπήσει με τη μαγκούρα του, όταν αντιμίλησε στον Αδείμαντο.
Η ψύχραιμη απάντηση του Θεμιστοκλή καταλάγιασε τον θυμό του Σπαρτιάτη. Ο Αδείμαντος όμως συνέχισε αποκαλώντας τον Θεμιστοκλή, «άπατρι», επειδή ο Ξέρξης είχε κάψει την Αθήνα. Ο Θεμιστοκλής όμως δεν ήταν εύκολος αντίπαλος και ετοιμόλογος όπως ήταν, του απάντησε ότι οι Αθηναίοι έχουν πατρίδα τους τις 200 τριήρεις. Το πιο σύγχρονο ναυτικό όπλο της εποχής. Μάλιστα, είπε στον Σπαρτιάτη ότι αν δεν συμφωνήσουν, τότε οι Αθηναίοι θα φύγουν με τα πλοία τους για να ιδρύσουν νέα πόλη στην Κάτω Ιταλία. Ο Ευρυβιάδης υποχώρησε.

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ - ANCIENT AMPHIPOLIS AND THE GREAT TOMB

__________________________
Σείριος: Για όσους δεν γνωρίζουν, η Λίμνη Κερκινίτις, ή Κερκινίτιδα Λίμνη που αναφέρει ο Αρριανός στο έργο του «Αλεξάνδρου Ανάβασις», είναι η αποξηραμένη Λίμνη του Αχινού Σερρών.
Δεν πρέπει να την συγχέουμε με την Λίμνη Κερκίνη που ξέρουμε σήμερα στα βόρεια του Νομού Σερρών, η όποια είναι μια τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε το 1932.
Η Λίμνη Κερκινίτις λοιπόν ήταν μια τεράστια λίμνη που την χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Μακεδόνες ως ναύσταθμο. Την διέσχιζε ο Στρυμόνας Ποταμός ο οποίος τότε ήταν πλωτός και ήταν η δίοδος που ένωνε την Κερκινίτιδα λίμνη/λιμάνι με την θάλασσα. Το μεγάλο προτέρημα του λιμανιού μέσα στην Λίμνη Κερκινίτιδα, ήταν η αορατότητα του από την θάλασσα.

Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΝΑΥΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ

Σαν σήμερα 29 Σεπτεμβρίου
-480 —Ἡ μεγαλειώδης ναυτικὴ νίκη τῶν Ελλήνων ἐπί τῶν Περσῶν εἶναι πλέον γεγονὸς ποὺ πέρασε γρήγορα στὸν θρῦλο, ἔγινε θέμα γιὰ τοὺς ῥήτορες καὶ τοὺς μεγάλους τραγικοὺς («Φοίνισσες» τοῦ Φρυνίχου καὶ «Πέρσες» τοῦ Αἰσχύλου), ἀποτέλεσε δίδαγμα γιὰ τοὺς λαοὺς καὶ καθιερώθηκε ὡς ἀφετηρία ὄχι μόνο τῆς Ἑλληνικῆς, ἀλλά καὶ τῆς παγκόσμιας Ναυτικῆς ἱστορίας. 
Στὴν ναυμαχία διέπρεψαν ὁ Αίγινήτης Πολύκριτος καὶ οἱ Ἀθηναίῖοι Εὐμένης ἀπό τὸν Ἀνάγυρο (Βάρη) καὶ Ἀμεινίας ἀπό τὴν Παλλήνη. Ὁ Θεμιστοκλῆς, συνεχίζοντας τὸ παίγνιο τῶν στρατηγημάτων του, φρόντισε νὰ στείλῃ τὸν παιδαγωγὸ τῶν γιῶν του στὸν Ξέρξη, γιὰ νὰ τὸν «πληροφορήσῃ» ὅτι οἱ Ἕλληνες σκόπευαν νὰ πλεύσουν στὸ ζεῦγμα ποὺ εἶχε σχηματίσει μὲ τὰ πλοία του, καὶ νὰ τὸ καταστρέψουν. Φοβούμενος ὁ Ξέρξης τὸν ἀποκλεισμό τῆς ἐπανόδου του στὴν Ἀσία, ἀποφάσισε [2/10], νὰ περάσῃ ὅσο πιὸ γρήγορα γινόταν ἀπό τὴν Εὐρώπη στὴν Ἀσία, ἀφήνοντας τὸν Μαρδόνιο στὴν Ἑλλάδα μαζὶ μὲ τοὺς ἄριστους ἱππεῖς καὶ πεζοὺς, τῶν ὁποίων ὁ συνολικὸς ἀριθμός δὲν ἦταν μικρότερος ἀπό τετρακόσιες χιλιάδες. 
Τὸν ἐπόμενο χρόνο ἡ Περσική στρατιᾶ θὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς Ἕλληνες στὴν τελικὴ μάχη τῶν Πλαταιῶν. Ὡς ἐπίλογος στὰ προαναφερόμενα, ἡ στρατηγικὴ ἰδιοφυΐα τοῦ Θεμιστοκλέους καὶ ἡ ναυτοσύνη τῶν Ἑλλήνων, πρωτοστατούντων τῶν Ἀθηναίων, ἔδωσαν στὴν Ἑλλάδα τὴν μεγάλη νίκη. (“Μέγα τὸ τῆς θαλάσσης κράτος“, Θουκ. Α’143). 
Τὸ Αἰγαῖο, λίκνο τῆς φυλῆς καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἀποδεικνύεται καὶ πάλι πηγὴ τῆς ζωῆς, τοῦ πλούτου καὶ τῆς δυνάμεώς μας. Ὁ παιᾶν τῶν Σαλαμινομάχων ἀντηχεῖ καὶ θ’ ἀντηχῆ γιὰ πάντα στοὺς αἰῶνες τῆς Ἱστορίας: “ Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη, θήκας τε προγόνων: νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγῶν”. (Αἰσχύλος, “Πέρσαι”, 402-405). [Ἡ ἀκριβής ἡμερομηνία τῆς ναυμαχίας εἶναι ἄγνωστη (ἴσως καὶ 29 Σεπτεμβρίου), ἐνῶ τὸ Ἑλληνικό Πολεμικὸ Ναυτικὸ ἐορτάζει τὴν ἐπέτειο στὶς 12 Σεπτεμβρίου].
.—Την ίδια ημέρα, [κατά την παράδοση], που έγινε η Ναυμαχία της Σαλαμίνος (ή κατ’ άλλους η Μάχη των Θερμοπυλών), στην νοτιοανατολική Σικελία, ο στρατός του τυράννου των Συρακουσών Γέλωνος (σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς 50.000 πεζοί και 5.000 ιππείς) συντρίβει στην Μάχη της Ιμέρας τον στρατό των Καρχηδονίων και μισθοφόρων Φοινίκων, Λιβύων, Ιβήρων κ.ά. του Αμίλκα (οι αρχαίοι ιστορικοί δίνουν τους υπερβολικούς αριθμούς 300.000 ανδρών, 3.000 μεταγωγικών και 200 πολεμικών πλοίων). Ο Αμίλκας σκοτώθηκε στην μάχη. Από τον Καρχηδονιακό στρατό γλύτωσαν 20 μόνο πλοία, από τα οποία ένα μόνο κατάφερε να επιστρέψει στην Καρχηδόνα.

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ (ΠΡΟΣ)ΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ – ΠΡΟΚΛΟΣ

«(Προσ)εύχομαι σε όλους του Θεούς και τις Θεές να καθοδηγήσουν το νου μου στην μελέτη που έχω αναλάβει και, αφού ανάψουν μέσα μου το λαμπερό φως της αλήθειας, να διευρύνουν την διάνοιά μου για την ίδια την επιστημονική γνώση των όντων και να ανοίξουν τις πύλες της ψυχής μου προς υποδοχή της ένθεης υφηγήσεως του Πλάτωνος. Και αφού προσορμίσουν τη γνώση μου στο πιο λαμπερό μέρος της αληθινής ύπαρξης, να με κρατήσουν μακριά από τις δοκησισοφίες και την περί τα μη όντα πλάνη μέσω της νοητικότατης διατριβής με τις αληθινές υπάρξεις, που είναι οι μόνες από τις οποίες τρέφεται και ποτίζεται το όμμα της ψυχής, όπως λέει ο Σωκράτης στον «Φαίδρο, 246.e – 251.b». 
Και ζητώ από τους νοητούς θεούς να μου χαρίσουν τέλειο νου, από τους νοητικούς θεούς ανυψωτική δύναμη, από τους υπερουράνιους ηγεμόνες του σύμπαντος ενέργεια ανεξάρτητη και απαλλαγμένη από τις υλικές γνώσεις, από τους εγκόσμιους θεούς ζωή αναπτερωμένη, από τις χορείες των Αγγέλων αληθινή αποκάλυψη των θείων, από τους αγαθούς Δαίμονες συμπλήρωση με την επίπνοια των θεών, και από τους Ήρωες μεγαλόπνοη, επιβλητική και υψηλή διάθεση. Και από όλα γενικά τα θεϊκά γένη να με προετοιμάσουν πλήρως για την μετουσία στην πλέον εποπτική και μυστική θεωρία του Πλάτωνα, η οποία μας αποκαλύπτει ο ίδιος στον «Παρμενίδη» με το βάθος που ταιριάζει στο θέμα του, και την οποία ανέπτυξε με τις καθαρότατες σκέψεις του εκείνος που υπήρξε αληθώς συμβακχεύσας του Πλάτωνα, εκείνος που συμπληρώθηκε πλήρως από την θεϊκή αλήθεια και κατέστη για εμάς οδηγός αυτής της θεωρίας και όντως Ιεροφάντης τούτων των θεϊκών λόγων. 
Για αυτόν εγώ θα έλεγα ότι ήρθε στους ανθρώπους σαν πρότυπο της Φιλοσοφίας προς ευεργεσία των ψυχών που βρίσκονται εδώ κάτω, ως ανταπόδοση για τα αγάλματα, για τους ναούς, για την ίδια την αγιστεία [1] (λατρεία) στο σύνολό της, αρχηγός της σωτηρίας για τους ανθρώπους που ζουν τώρα και για όσους θα ζήσουν στο μέλλον. Έτσι όλες οι κρείττονες ημών δυνάμεις ας είναι ευνοϊκές και η εκ μέρους τους χορηγία ας είναι έτοιμη να μας φωτίσει με το αναγωγόν φώς τους».
(Βλ. Πρόκλος «Υπόμνημα στον Πλάτωνος Παρμενίδη, βιβλίο Α’, 619.25 – 620.27»).
[1] <Ἁγιαστία> = ἡ ἁγιωσύνη. ἀγιστεία δὲ διφθόγγῳ. (Βλ Λεξικό Σούδα). <Ἁγιστείας> = ἁγιωσύνης. καθαρότητος. λατρείας. (Βλ. Collectio verborum utilium e differentibus rhetoribus et sap 19b.7). <Ἁγιστεία> = ἁγιωσύνη· ἔστιν ἅγος, τὸ σέβασμα, καὶ ἐξ αὐτοῦ ἁγίζω, ἁγίσω, ὁ παθητικὸς παρακείμενος ἥγισμαι, τὸ τρίτον ἥγισται καὶ ἐξ αὐτοῦ ἁγιστός καὶ τὸ θηλυκὸν ἁγιστεία καὶ ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν “ἁγιστείαις ἐσθ᾽ ὅτε καὶ μιαρωτάταις”. (Βλ. Μέγα Ετυμολογικό Λεξικό).

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΕΩΣ;;;

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΣΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ! (Μέρος Πρώτο)

Απο το βιβλίο του Μ. Καλόπουλου "Αβραάμ ο Μάγος"
Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ
Μέσα στο πνευματικό θησαυροφυλάκιο της αλεξανδρινής βιβλιοθήκης, υπήρχαν πάσης φύσεως γραπτά μνημεία, που φώτιζαν τις απώτατες αχνές μυθολογημένες μνήμες ολόκληρης της μεσογειακής ιστορίας, που όπως λέει ο προαναφερθείς ιερέας της Αιγύπτου, πρέπει να έφταναν πολύ μακριά πίσω στο παρελθόν! Στην βιβλιοθήκη αυτή, πρέπει να υπήρχαν όλα τα γενεαλογικά αρχεία, και οι περιπέτειες των προπατόρων και γεννητόρων της ελληνοκρατούμενης Μεσογείου!
Για κάθε μυθολογημένη ελληνική ιστορία, υπήρχαν άφθονες τοπικές μικροπαραλλαγές. Οι τοπικές αυτές διαφοροποιήσεις, που θα μας ξεναγούσαν με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες στις πιο απίθανες παραλλαγές της ιστορίας μας, αν και καλοφυλαγμένες για εκατονταετίες (270π.Χ.- 391μ.Χ,) δεν έφτασαν δυστυχώς ποτέ στα χέρια μας!
Αποτέλεσμα της σφοδρής αυτής σύγκρουσης μας, με την σιδερένια αγάπη του νεο-ιουδαισμού, ήταν η ιστορική μας αφασία, που μας ανάγκασε σαν τραυματισμένους αμνήμονες, να παπαγαλίζουμε τον Αδάμ και την Εύα, τον Νώε και τον Σήμ, τον Αβραάμ και τον Δαβίδ, σαν την δική μας πραγματική παν-μεσογειακή ιστορία!
Η καταστροφή και ο εμπρησμός της μεγαλύτερης βιβλιοθήκης, ήταν όπως καταλαβαίνετε για την πανανθρώπινη ιστορία ένας ανεπανάληπτος, ένας ανατριχιαστικός αποκεφαλισμός, μνήμης, πολιτισμού και ιστορίας, στο όνομα της θρησκευτικής σκοπιμότητας!
Ο αβραμικός διαμελισμός, γνώριζε ακριβώς που έπρεπε να χτυπήσει!
Γνώριζε ότι την συνείδηση ενιαίας οντότητας ενός έθνους, περισσότερο από οτιδήποτε, την δημιουργεί η συνεκτική δύναμη της ιστορίας.
Σήμερα μάλιστα με πολύ επιτυχία, επικαλείται την δική του ιστορική διαδρομή αγκαλιά με τους Έλληνες, για να τους κράτηση αιώνια προσκολλημένους στην δική του καταγεγραμμένη και προσεκτικά ωραιοποιημένη ιστορία!
Μαζί λοιπόν με την βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, χάθηκε η μνήμη ολόκληρης της Μεσογείου. Η αρχαιότερη και η πληρέστερη ιστορία της μαχόμενης νοημοσύνης. Πολύτιμες λεπτομέρειες απ’ την εποχή των "θεών" και των μυθοκρατούμενων κοινωνιών, ως τις ημέρες των τεχνών, της αναλυτικής σκέψης και της ελεύθερης διανόησης, κάηκαν στην πυρά της ευσεβοφανούς βαρβαρότητας!
Ατέλειωτες εικόνες απ’ την γέννηση και την ιστορία των τεχνών και όλων των επιστημών χάθηκαν! Ανεκτίμητες πληροφορίες για την καταγωγή των ιδεών, της γραφής και της προϊστορίας των κοινωνιών, εξαφανίστηκαν! Ανυπολόγιστης άξιας λεπτομέρειες, που θα φώτιζαν τις συμπαθείς προγονικές σιλουέτες στα βάθη των χιλιετηρίδων, και θα διέσωζαν τις πράξεις, τις σκέψεις, ακόμα και αυτά τα ιδια τα ονόματα τους... χάθηκαν για πάντα!
Ατέλειωτες αξιοθαύμαστες θρησκειο-λαογραφικές λεπτομέρειες του εκτεταμένου πρώτο-πελασγικού κόσμου, της προ και της πρωτο-κατακλυσμικής μεσογείου έγιναν σταχτή! Λαλίστατοι μύθοι πολλαπλών κατακλυσμών, Ωγύγου, Δευκαλίωνος, Σαμοθράκης, Ρόδου, Θριάσιου πεδίου και πολλών άλλων. Ιστορίες πρώτο-πολιτισμών όπως της καταποντισμένης Αιγηίδος, της αρχέγονη Αθήνας, της μυθικής Ατλαντίδος, της Κρόνιας και της Μινωικής Αιγύπτου... ΧΑΘΗΚΑΝ οριστικά!
Χάθηκαν τόμοι βιβλίων, για τον χαρούμενο μετα-κατακλυσμικό πολιτισμό των Κυκλάδων! Τα πολυτραγουδισμένα Ολυμπιο-Ορφικά του πρωτο-Θρακικού, πρωτο-Μινωικού, Κρητο-Κυπριακού, καθώς και πρώτο-Ιωνικού, πολιτισμού! Όλα αυτά ΧΑΘΗΚΑΝ από προσώπου γης!!! Χάθηκαν, οι ιστορίες της πρωτο-μεταναστευτικής περιόδου, η αληθινή προϊστορία της μεσογείου. Κάηκαν οι ατέλειωτες παραλλαγές των μύθων, που θα ήταν ικανές να ανασυνθέσουν λεπτομερώς και την πιο ασήμαντη τοπική ιστορία.
Ολόκληρη σχεδόν η γραπτή φαντασμαγορική κοσμογονία των ελληνοκλασικών χρόνων ήταν εκεί, στην χριστιανο-κατεστραμμένη αλεξανδρινή βιβλιοθήκη! Και η πράξη τους αυτή θα έπρεπε να κρίνει οριστικά και την αληθινή όψη της καινοφανούς θρησκείας! Η καταστροφή όμως έχει έναν παντοδύναμο σύμμαχο, την λήθη!
Χάθηκαν λεπτομερέστατα σχέδια, ναών δημόσιων κτιρίων, λουτρών με θερμαινόμενα δάπεδα. Απίστευτοι σχεδιασμοί αγορών, πόλεων, λιμένων, θεάτρων, στοών, ασκληπιείων!
Ολόκληρη η καλοφυλαγμένη σειρά σχεδιασμένων αριστουργημάτων, τεχνολογία, τεχνογνωσία απ’ την εποχή του Αρχιμήδη μέχρι και των Αλεξανδρινών, που έφτασαν να ναυπηγούν γιγάντια πλοία μυθικών διαστάσεων!
Χάθηκε συντριπτικός όγκος ιατρικών ανακαλύψεων! Ατέλειωτοι τόμοι φαρμακο-ιαματικών συνταγών. Πολύτιμες σημειώσεις για σωτήρια φυτά και φάρμακα, δεν έφτασαν ποτέ στα χέρια της εκλιπαρούσας για ανακούφιση ανθρωπότητας. Ανάμεσα τους, όσο κι’ αν φαίνεται παράξενο και η βασίλισσα των φαρμάκων ασπιρίνη, που έγινε απολύτως και δημοσίως παραδεκτό ότι είναι ιπποκρατική ανακάλυψη! Στα σχόλια του «περί ιτιάς», ο Γαληνός παραθέτοντας λεπτομέρειες της παρασκευής του γράφει: «φάρμακον εις πολλά χρήσιμον, ουδέν γαρ έστι πολυχρηστότερον» Γαληνός ΠΕΡΙ ΚΡΑΣΕΩΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ - ΠΕΡΙ ΙΤΕΑΣ 11.892.2
Ο Γαληνός (2ος αι. μ.Χ.) συνέγραψε 500 περίπου εργασίες (!) απ’ τις οποίες διεσώθησαν μόνο 150 εκ’ των οποίων όχι λίγες θεωρούνται νόθες.
Εκεί χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος της ιπποκρατικής ιατρικής. Παράδειγμα της τεράστιας ιαματικής απήχησής της, είναι η «πολυθρύλλητος Ιπποκρατική Εξηκοντάβιβλος», τις θεραπευτικές συνταγές της οποίας σαν λόγους θεού επικαλούντο: «ο Ιπποκράτης Κώος ιατρός, πάππου δε και πατρός ιατρών και αυτών... μαθητής... (μεταξύ άλλων και του) Δημοκρίτου του Αυδηρίτου... αστέρας και φως της βιωφελεστάτης ιατρικής εγένετο... (βιβλία δε) έγραψε πολλά και διάσημος εγένετο... παρ’ Ιπποκράτους δε βίβλοι πολλοί εγράφησαν... ως η πολυθρύλλητος και πολυθαύμαστος (ιπποκρατική) Εξηκοντάβιβλος, η πάσαν ιατρικής επιστήμης τε και σοφίας εμπεριέχουσα... ως θεού φωνάς δε αυτήν κατασπάζονται και ουκ ανθρώπου». Σουΐδας στη λέξη ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ.
Για την ιατρική των Ελλήνων, οι απώλειες υπήρξαν τεράστιες! Χάθηκαν πρωτόφαντες τεχνικές και περιγραφές επεμβάσεων, εργαλείων χειρουργικής, μαιευτικής, ακόμα και τεχνικές ορθοδοντικής!
Εκπληκτικό και απολύτως ενδεικτικό, της ανέλπιστης και πολυδιάστατης απώλειας των αρχαιοελληνικών ιαματικών τεχνών, είναι ένα εύρημα που πιστοποιεί π.χ. την ορθοδοντική πρόοδο του 5ου π.Χ.αι. που βρέθηκε σε κάτω γνάθο σκελετού απ’ τα Άβδηρα! Στην οδοντοστοιχία της γνάθου αυτής, ύπαρχε ακόμα με χρυσό νήμα από τον έναν μέχρι τον άλλον κυνόδοντα, άριστη ορθοδοντική επέμβαση, ακριβώς όπως την συνιστούσε ο Ιπποκράτης: «αν δε διεστραμμένοι είναι οι οδόντες... ζεύξατε τους οδόντας προς αλλήλους με χρυσίον» ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ 32.5
«Η ακρίβεια της τεχνικής αφήνει έκθαμβους τους σύγχρονους ορθοδοντικούς! Η τεχνική δε των κόμβων υπονοεί βαθύτατες γνώσεις και κατοχή λεπτότατων εργαλείων»! ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΝΤΙΚΗΣ
Τα «περί... παντός» συγγράμματα των Ελλήνων, αφήνου άφωνους τους σύγχρονους μελετητές, δίνοντας μια μικρή μόνο εικόνα απ’ τους αμύθητους θησαυρούς γνώσεων των Ελλήνων!
Αυτόν τον πολιτισμό, που μοιάζει να είναι σημερινός, κατέστρεψαν οι ορδές της σωτηριομανίας! Έκαψαν τις βιβλιοθήκες, έκλεισαν τις σχολές, τα θέατρα και τα ασκληπιεία, εξόντωσαν γιατρούς και δάσκαλους!
Τα βιβλία αυτού του πολιτισμού κάηκαν, για να ζεστάνουν την γέννηση του σκοτεινότερου τέρατος της ιστορίας, του πολιτισμοκτόνου χριστιανοκρατούμενου Μεσαίωνα! Ο λαμπρότερος πολιτισμός της ανθρώπινης ιστορίας κάηκε με την γελοία δικαιολογία... της μεταθανάτιας σωτηρίας! Κανείς μέχρι σήμερα δε μας εξήγησε ποτέ, γιατί έπρεπε να καταστρέψουμε έναν τέτοιο πολιτισμό, για να κριθούμε άξιοι της πιθανολογημένης αυτής μεταθανάτιας σωτηρίας.
M. Καλόπουλος
Απο το βιβλίο του Μ. Καλόπουλου "Αβραάμ ο Μάγος"

Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΣΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ! (Μέρος Δεύτερο)

Απο το βιβλίο του Μ. Καλόπουλου "Αβραάμ ο Μάγος"
Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ
Τότε, και ο τελευταίος καλόγερος μπορούσε να δαιμονολογεί κατά της Ελληνικής παιδείας: «εγω δε την παρ’ Ελλήνων παιδείαν και φληναφίαν (μωρολογία) κακού δαίμονος χαλεπωτάτη (θλιβερή) υπόθεσιν είναι λέγω» Γ. Μοναχός ο Χρονογράφος Κ΄ Περί Θάρρα
Σήμερα παραδόξως, η ιδια αυτή μεταθανάτια σωτηριολογία, η άλλοτε θανάσιμη αντίπαλος των ελληνικών επιστημών, συμβιβάστηκε με την ύπαρξη και λειτουργία τους, με μια σημαντική όμως διαφορά. Οι θρησκευτικοί της εκπρόσωποι, κυβερνούν την παραγωγή της παιδείας, και ορίζουν τον τελικό προορισμό της. Η σημερινή πυκνή κοινωνική σύγχυση, που περιστρέφετε γύρω από ένα ιερό τίποτε, είναι δικό τους έργο!
Εκεί λοιπόν στην αλεξανδρινή βιβλιοθήκη ΧΑΘΗΚΕ άγνωστος αριθμός πολύτιμων φάρμακων, όπως των φαρμακευτικών θησαυρών του Διοσκουρίδη. «Ο δε Διοσκουρίδης, σε πέντε βιβλία την χρησιμότατη ύλη έγραψε, όχι μόνο των βοτάνων, αλλά και των δένδρων και των καρπών των χυλών των οπών και των μετάλλων... και κατά πως σε μένα φαίνεται, αυτός την τελειότερη πάντων πραγματεία περί φάρμακων έγραψε» Γαληνός ΠΕΡΙ ΚΡΑΣΕΩΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ 11.794.7
Με τις συντηρητικότερες των εκτιμήσεων, η αξιοθαύμαστη και αξιαγάπητη λαϊκή παιδεία, το ελληνικό θέατρο καρατομήθηκε! Δεκάδες χιλιάδες καλοφυλαγμένα, μεστά διδαγμάτων θεατρικά έργα, τραγωδίες, κωμωδίες, επική ποίηση, οκτακοσίων τουλάχιστον χρόνων, έγιναν στάχτη και αποκαΐδια.
Ο μέγας διώκτης του πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδος, ο Ι. Χρυσόστομος, αφού ακαταπαύστως σε ολόκληρο το συγγραφικό του έργο δαιμονοποιεί (καταροποιεί) εκατοντάδες φορές με ατέλειωτες σεμνομυθίες τα θέατρα, καταλήγει στο «Κατά θεάτρων» έργο του, να συνιστά με ανείπωτη λατρεία τον αγαπημένο του ήρωα: «αν την εικόνα του πατριάρχου Αβραάμ προ οφθαλμών έχεις και συνεχώς εις αυτόν ατενίζεις... κοιτώντας σε εκείνον τον χαρακτήρα, της αρετής ολόκληρη θα δεχθείς την υγεία και την καθαράν φιλοσοφίαν» ΕΙΣ ΤΟ ΜΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΝ ΘΕΑΤΡΟΙΣ ΚΑΙ (ΔΙΟΤΙ) ΜΟΙΧΟΥΣ ΠΟΙΕΙ 56.544.71.
Πάνω απ’ όλα λοιπόν... ο Αβραάμ!
Έτσι χτυπήθηκε καίρια και απολύτως αφανιστικά και η συνείδηση της αρχαιότητος ο Επίκουρος: «Ο δε Επίκουρος πάντας υπερβαλλόμενος πλήθη βιβλίων (συνέγραψε), κύλινδροι μεν γαρ προς τριακοσίους. Περί φύσεως (δε) επτά και τριάκοντα» Διογένης Λαέρτιος ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ 10. 26.7
Τριακόσια "βιβλία" του Επίκουρου έγιναν σκόνη στον άνεμο! Ανάμεσα τους τριάντα επτά (37) βιβλία «περί φύσεως», γραμμένα απ’ το χέρι του τολμηρότερου αιρετικού της ανθρωπότητας!
Ο Διογένης Λαέρτιος αμέσως μετά μας διέσωσε 40 τίτλους απ’ το συνολικό έργο του Επίκουρου (που χάθηκε σχεδόν ολόκληρο) και που αποτελούσαν τα απλησίαστα πνευματικά διαμάντια, τα σκληρότερα και πλέον διάφανα διανοήματα της παγκόσμιας αμφισβήτησης... που δυστυχώς ΧΑΘΗΚΑΝ για πάντα !!!
Έτσι χάσαμε και τις συγκλονιστικές γραπτές μαρτυρίες των περιηγητών του κόσμου. Απ’ τις εκστρατείες του μυθικού θεο-στρατηγού Διόνυσου, και του πρώτου στρατηλάτη Ηρακλή στην Ινδία... έως τις γραπτές μαρτυρίες του πολυπληθέστερου επιστημονικού επιτελείου στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ένας ολόκληρος κόσμος στα πρόθυρα της πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης υπό την ηγεσία των Ελλήνων, αφανίστηκε μαζί με τα πολύτιμα αρχεία του!
Οι πνευματικοί θησαυροί επίσης άλλων λαών και πολιτισμών απ’ την Αίγυπτο την Σουμερία έως την Ινδία! Πολύτιμο έργο ζωής αναρίθμητων εργατών του πολιτισμού, δεν έφτασε ποτέ στα χέρια μας!
Έργα απίστευτης αρτιότητας Αστρονόμων, Ιστορικών, Βιογράφων, Ποιητών, Ρητόρων, Μαθηματικών, Αρχιτεκτόνων, Ζωγράφων, Γλυπτών, Πολεοδόμων, Γεφυροποιών, Ναυπηγών , και τόσων άλλων πανεπιστημόνων, που ετοίμαζαν την ανθρωπότητα υπό την αιγίδα του φιλοσοφημένου "μετρονόμου" Έλληνα, με τους πλέον φιλοσοφημένους κοινωνικο-πολιτισμικούς όρους, να εισέλθει στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης από τον 4ο ακόμα μ. Χ. αιώνα... κάηκαν σαν καυσόξυλα στο βωμό της ψυχικής πώρωσης που λέγετε σωτηριακή μανία!
Μόνο η καταλογοποίηση των βιβλίων της αλεξανδρινής βιβλιοθήκης, που σημειωτέων έγινε πενήντα μόλις χρόνια από την ίδρυση της, αποτελείτο από 120 τόμους! Το τεράστιο αυτό έργο που δεν διεσώθη (!) γραμμένο από τον χαλκέντερο διευθυντής της Καλλίμαχο, περιείχε λεπτομερή στοιχεία για όλα τα γνωστά έργα της αρχαιότητας: «120 πίνακες των εν πάση παιδεία διαλαμψάντων»! Σουΐδας
Στο μεγαλεπήβολο αυτό έργο, υπήρχαν ακριβέστατα στοιχεία για το λογοτεχνικό είδος, τον συγγραφέα του έργου, τον χρόνο της συγγραφής καθώς και ο αριθμός των στοίχων του! Ο ίδιος ο Καλλίμαχος πολυγραφότατος, άφησε πίσω του οκτακόσια βιβλία! βλ. Σουΐδας «Καλλίμαχος»
Εκεί στην Αλεξανδρινή βιβλιοθήκη, αποκεφαλίστηκε η πολιτισμένη ανθρωπότητα!
Μπορεί ο Αβραάμ να φαίνεται απόμακρος και αμέτοχος, όλα όμως δείχνουν ότι ο οικουμενικός Προμηθέας Έλληνας... κάηκε στην προμελετημένη αβρααμική πυρά! Μόνο γι’ αυτό το τιτάνιο χτύπημα αφανισμού, έπρεπε να αισθάνονται αιώνια υπόλογος ο αβρααμοθρεμένος χριστιανισμός. Κάποια εγκλήματα καταγγέλλονται με καθυστερήσει πολλών ετών, άλλα με καθυστέρηση αιώνων! Τα στυγερότερα εγκλήματα κατά του πολιτισμού, κοντεύουν να κλείσουν δυο χιλιετίες συγκάλυψης και οι πολιτισμοκτόνοι ηρωές τους, απολαμβάνουν ακόμα το ακαταδίωκτο!
Πολλοί περιγράφουν τον Ελληνικό πολιτισμό, ως ένα των πολιτισμών της αρχαιότητας. Μέγα λάθος και πεισματική θα έλεγα διαστροφή των πανανθρώπινων δεδομένων του πολιτισμού! Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν ένας των πολλών πολιτισμών, ήταν ο σημαντικότερος, και αναντίρρητα ο μοναδικός αυτών των εκρηκτικών διαστάσεων!
Συγκλονιστική είναι η πληροφορία, που θέλει τους φιλόπονους δημιουργούς Έλληνες, του αλεξανδρινού αυτού θησαυρού, απ’ την έγνοια της διατήρησης και την αγάπη της διαφύλαξης των γραπτών θησαυρών της Ιστορίας και της σοφίας, να έχουν κατασκευάσει και δεύτερη βιβλιοθήκη στον χώρο του Σεράπειου, την επονομασθήσα «θυγατρική βιβλιοθήκη» για την φύλαξη (κατά τους εκτιμητές) αντιγράφων της κυρίας βιβλιοθήκης! «Εγένετο δε άνω εν τω Σεραπείω και ετέρα βιβλιοθήκη θυγάτηρ αυτής ονομασθείσα» Επιφάνιος ΠΕΡΙ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΩΝ 326.32. Ούτε όμως αυτή η «θυγατρική βιβλιοθήκη» ξέφυγε απ’ την πυρά του εξαγνισμού, του χαλδαιικού ισοπεδωτισμού και της υποχρεωτικής σωτηρίας!
Δεν θα ήταν ούτε υπερβολή ούτε ψέμα, αν έγραφα ότι ένα δάκρυ αγανάκτησης κυλάει απ’ τα μάτια και του πιο συγκρατημένου εκτιμητή. Επρόκειτο για την ακρόπολη του πνεύματος, για την εφηβική ψυχή της γνώσης. Ναι αυτό ήταν το μεγαλύτερο και το απεχθέστερο έγκλημα όλων των εποχών. Ο αισχρότερος κανιβαλισμός και η απεχθέστερη μαζικότερη ανθρωποθυσία, που γέννησε το τέρας της μισαλλοδοξίας!
Η καρδιά της αγωνιζόμενης για γνώση ανθρωπότητας ξεριζώθηκε, και με κανιβαλιστική ηδονή πετάχτηκε σαν τρόπαιο στην αφανιστική πυρά! Κάποιοι απαντούν ότι αυτά ήταν έργα των "κακών χριστιανών". Αυτά δυστυχώς, είναι λόγια χωρίς αντίκρισμα. Θα δεχθούμε το συνηθισμένο αυτό αντεπιχείρημα, μόνο όταν βρεθεί έστω και μια χαρακτηριστική περίπτωση, όπου οι υπόλοιποι, οι "καλοί χριστιανοί" εμπόδισαν τους κακούς αδελφούς τους από τον εμπρησμό και την εξευτελιστική κατεδάφιση της "Ελλάδος"!
Οι συγκεκριμένοι άλλωστε κανίβαλοι του πνεύματος, που πρωτοστάτησαν στο ιστορικό ανοσιούργημα κατά του πολιτισμού, παραμένουν δυστυχώς ακόμα "άγιοι πατέρες" των Ελλήνων, και εμείς οι ίδιοι χωρίς να ξέρουμε το παρελθόν τους, τους τιμούμε αδιαλείπτως! Αυτοί οι Χαλδαιοπαρμένοι θεολόγοι "έσωσαν" λέει την κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού την Ελλάδα! Μα αν είναι έτσι, τότε πραγματικά την "έσωσαν" με τον αφανιστικότερο τρόπο!
Την "έσωσαν" τόσο πολύ, και τόσο συστηματικά... που κατακάηκε και κατεδαφιστικέ σχεδόν απ’ άκρου σ’ άκρου! Αν θυμηθούμε ότι όλες οι ευνομούμενες κοινωνίες παγκοσμίως, στηρίζονται σήμερα σε αρχαιοελληνικό σκελετό (δημοκρατία, ιατρική, παιδεία, θεσμοί, τέχνες, έρευνα, επιστήμες) θα καταλάβουμε πόσο στοίχισε στην παγκόσμια πολιτισμική υποδομή, αυτός ο συθέμελος σωτηριακός εμπρησμός!
Ε, λοιπόν, πόσο θα προτιμούσαμε αλήθεια να γράψει «υπέρ» αντί «κατά Ιουδαίων» ο εξορκιστής βιβλίων Ιωάννης, και να αφήσει ήσυχο τον ναό της μνήμης, των επιστημών και του πνεύματος!
Χωρίς το μοιραίο για τους Έλληνες "κατά εβραίων" του "Ιεοβά-ννη" Χρυσοστόμου, ίσως να έφταναν ανέπαφα στα χέρια μας τα πνευματικά πονήματα των προγονών μας! Οι ανεκτίμητοι, ιαματικοί της αγνοίας θησαυροί ολόκληρης της ανθρωπότητας!
Όμως η παραφροσύνη της σωτηριακής μανίας, δεν μπορούσε να ανεχθεί αντίπαλο! Δυστυχώς... όχι μόνο αυτές οι δυο γιγάντιες βιβλιοθήκες, αλλά είκοσι ακόμα μικρότερες σχολές-βιβλιοθήκες (!!!) κάηκαν τελικά στην Αλεξάνδρεια! Συναπαριθμώντας μάλιστα και εκατοντάδες άλλες μικρές και μεγάλες στην Ιωνία και την μητροπολιτική Ελλάδα, προκύπτει μια τόσο πικρή γεύση αφανιστικής "σωτηρίας", που φέρνει ζάλη αγανάκτησης και στον πιο ψύχραιμο εκτιμητή, και σφίγγει το στομάχι και του πιο αμέτοχου, από αγανάκτηση και απορία...!
Οι αγανακτισμένες ερωτήσεις, δεν βρίσκουν απάντηση και ένα τεράστιο ΓΙΑΤΙ θα παραμείνει αιώνιος ιστορικός κατήγορος κατά των μέχρι σήμερα αστιγμάτιστων και "ατιμώρητων" δραστών. Αλήθεια αυτά τα τρομακτικά εγκλήματα κατά του Ελληνικού πολιτισμού ποτέ θα δικαστούν; Αυτή όμως είναι μια άλλη θλιβερή ιστορία, στην οποία πρέπει με κάθε λεπτομέρεια να επανέλθουμε!
M. Καλόπουλος
Απο το βιβλίο του Μ. Καλόπουλου "Αβραάμ ο Μάγος"
http://www.greatlie.com/ellinismos/diogmoi-ellinon/511-o-apokefalismos-tis-mnimis-kai-tou-pneumatos.html

ΠΕΡΙ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Tου Νίκου Σάμιου
Ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ και ο Ιουδαϊσμός είναι θρησκείες ταυτόσημες, μονοθεϊστικές με κοινό ιδρυτή τον Αβραάμ εκ του γένους του οποίου κατάγονται ο Μωάμεθ αλλά και ο Χριστός. Πρόκειται περί κτησιολογικών θρησκειών με σωτηριακές υποσχέσεις εκ των οποίων ο Ιουδαϊσμός αποτελεί την βάση ενώ οι δυο νεότερες (Χριστιανισμός, Ισλάμ) έχουν συμπληρωματικό χαρακτήρα.
Στην Αρχαία Ελλάδα τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Θρησκεία με την σημερινή της έννοια δεν υπήρχε αλλά οι Αρχαίοι τηρούσαν τους ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς που ένωναν τους Έλληνες με τους προγόνους τους, τους οποίους είχαν θεοποιήσει και θρησκεία για αυτούς ήταν η λατρεία και οι αξίες του γένους των πατέρων τους, για το λόγο αυτό στην συνέχεια του κειμένου αντί του όρου θρησκεία χρησιμοποιείται ο όρος Ελληνισμός.
Ο Ελληνισμός εν αντιθέσει με τις προαναφερθείσες θρησκείες δεν είναι κτησιολογικός αλλά κοσμογονικός, συμβάλλοντας έτσι στην κατανόηση της φυσικής συγκρότησης του σύμπαντος και των νόμων που το κυβερνούν, άνευ σωτηριολογικών υποσχέσεων, δίνοντας έμφαση στην αξία όχι κάποιας υποτιθέμενης μεταθανάτιας ζωής, αλλά της παρούσης ζωής*, φύσης και σύμπαντος, δεν δημιουργεί καμία ελπιδολαγνεία ούτε υπόσχεται κάποια αμφισβητούμενη σωτηρία (είναι γνωστή η περιγραφή του Ομήρου κατά την οποία το φως ζητάει ο Αίας από τον Δία την ώρα που σκοτεινιάζει η μάχη γύρω από το κορμί του Πάτροκλου. Το φως και όχι τη σωτηρία. Να πεθάνουν εύχεται μέσα στο φως, αντικρίζοντας κατάματα το θάνατο, σαν ελεύθεροι άνθρωποι) και ως εκ τούτου κάθε προσπάθεια συγχώνευσης ή ταύτισης με τις προαναφερθείσες θρησκείες δεν είναι δυνατή, μπορεί μάλιστα να θεωρηθεί παράνοια.
* στο χωρίο του Ομήρου στη Νέκυα της Οδύσσειας γίνεται αναφορά στον Αχιλλέα που θα προτιμούσε να είναι ένας απλός, έστω και φτωχός άνθρωπος στον πάνω κόσμο παρά να τιμάται στον Άδη:
  «Περίλαμπρε Οδυσσέα, το θάνατο μη μου ζητάς με λόγια να γλυκάνης. Κάλλιο στη γης να βρίσκομουν, κι ας δούλευα σε ανθρώπου μικρού, με δίχως βιός πολύ, παρά στον Άδη να είμαι, και βασιλέας να λέγουμαι των πεθαμένων όλων...»
Οδύσσεια, Ραψωδία λ 488-491
Στον Ελληνισμό ο άνθρωπος ζει μέσα στην μη θεοκρατούμενη πολιτεία –γνωρίζει πως για να υπάρξει κράτος, εί­ναι ανάγκη ο πολίτης να υπακούει στους νόμους, να κοιτάζει τους θεούς του στα μάτια, να μη τους προσκυνάει, γιατί η αίσθηση της αξιοπρέπειάς του ως ανθρώπου δεν του επιτρέπει την ταπείνωση αυτή, διαισθάνεται πως και για τους θεούς τους ίδιους θα ήταν ταπεινωτικό να βλέπουν μπροστά τους φίλους (φίλους, όχι δούλους) να τους προσκυνούν- ελεύθερη πολιτεία, λυτρωμένος από την αμάθεια την πρόληψη και το φόβο, είναι περήφανος, δεν προσδοκεί κάποιο είδος παραδείσου, είναι προικισμένος με εσωτερική δύναμη, φωτισμένος και κάθε τι που παίρνει απ' έξω το δουλεύει βαθιά μέσα του, συμ­μετέχει ενεργά και υπεύθυνα στη διακυβέρνηση της πολιτείας και κατορθώνει τον εξωτερικό κατανα­γκασμό να τον αλλάζει σε εσωτερική ελευθερία
Αυτό ήταν το ιδανικό του Έλληνος ελεύθερου ανθρώπου, που επικρατούσε στις απαρχές της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους κατορθώνοντας να οδηγήσει την Ελλάδα και την Οικουμένη στην μέγιστη  δόξα της: όπως γράφει ο κορυφαίος γερμανός φιλόλογος Jäger «η Ελληνική Γραμματεία έπλασε τον άνθρωπο», αν και "κάθε λαός είναι υπερήφανος για την πνευματική του κτήση. Αλλά η ελληνική φυλή στέκεται ψηλότερα από κάθε άλλη, διότι έχει τούτο το προσόν, να είναι η μητέρα παντός πολιτισμού" (U. Wilamowitz) και κατ' επέκταση στόλισε τον κόσμο.
Σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι τα δεινά και το σκοτάδι κυρίευσαν την ζωή των Ελλήνων, όταν κατέβασαν τους θεούς των – με ό,τι και αυτοί συμβολίζουν- στα σκοτάδια της γης από τον διάφανο Όλυμπο, στο έρεβος της νέας θρησκείας.
Θα ήταν βέβαια παράληψη να αποσιωπήσουμε ότι στον ελλαδικό χώρο στην σχετικά πρόσφατη ιστορία τέθηκε υπό αμφισβήτηση το καθιερωμένο πρότυπο του χριστιανού Έλληνος ανθρώπου (της Βυζαντινής περιόδου και Τουρκοκρατίας) από τον νεοελληνικό διαφωτισμό στον 18ο αιώνα. Φυσικά αυτή η εξέλιξη ήταν καταδικασμένη να αποτύχει, εφόσον στην ελληνική πολιτική και πνευματική ζωή, διάφορες οργανώσεις έσπευσαν και κατόρθωσαν να προσεταιρισθούν θεσμούς όπως συνδικάτων, εκκλησίας και πανεπιστημίων, με αντάλλαγμα θέσεις-κλειδιά στη δημόσια διοίκηση.
Νίκος Σάμιος

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ – ΕΥΔΟΥΣΙΝ (ΓΑΛΗΝΗ) – ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ (HD)

Με την ευκαιρία της Φθινοπωρινής Ισημερίας, σας αφιερώνω ένα οπτικοακουστικό του Βισάλτη. Παντελής Παυλίδης. Εικόνα και ήχος από το θεοβάδιστο νησί της Σαμοθράκης, την Ολύμπια Ελληνική Φύση και το Ιερό Των Μεγάλων Θεών
Γαλήνη, Σαμοθράκη... Ποίηση: Αλκμάν. - Σύνθεση: Παντ.Παυλίδης. Φωνητικά: Lena Susanne Norin- Κλεονίκη Παυλίδη- Ξανθούλα Ντακοβάνου
Ο Παντελής Παυλίδης δεν εκφράζει μόνο την κυκλικότητα ενός αρχαίου πολιτισμού. Μέσω της πολυκυκλικότητας του χρόνου αγγίζει τα νοητικά σχήματα που έδωσε ο ελληνισμός στην ανθρωπότητα. Το πνεύμα της μουσικής έχει καρφωθεί πάνω του. Κι η φωνή του είναι σιωπή που έγινε ήχος. Δεν μπορούσε να αντέξει τον θάνατο των κειμένων. Χάραξε πάνω στο κείμενο τους ήχους που το μετατρέπουν σε ανθρώπινη μορφή.
Αυτός είναι ο ρόλος και ο σκοπός του.
Νίκος Λυγερός
_____________________________
Διαβάστε επίσης:

“ΦΑΙΔΡΟΣ” – Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

«ότι ο Πλάτων είχε ασκηθεί (και στη συγγραφή) διθυράμβων, το δηλώνει και ο διθυραμβικός χαρακτήρας που διαπνέει λίαν τον διάλογο “Φαίδρο”, που ως λέγεται, αυτόν τον διάλογο έγραψε πρώτον ο Πλάτων»[1]
(Βλ., Ολυμπιόδωρος «Υπόμνημα εις τον Πλάτωνος Αλκιβιάδην» 2.63 – 2.65)
Καθώς και ο αρχαίος σχολιαστής των Πλατωνικών Διαλόγων, σχολιάζοντας τον τίτλο του εν λόγω διαλόγου, αναφέρει:
«Λέγει ο Ολυμπιόδωρος στον υπόμνημά του εις τον πρώτον Αλκιβιάδην, ότι ως πρώτο διάλογο, τον “Φαίδρο” έγραψε ο Πλάτων»[2]
(Βλ., σχόλια εις τον Φαίδρον Πλάτωνος 227a.2 – 227.a.3)
Με βάση αυτά διαπιστώνουμε το λάθος της φιλολογικής εκτιμήσεως περί της διαχωρίσεως των Πλατωνικών Διαλόγων σε κείμενα νεότητος, ωριμότητος κλπ, μιας και τον συγκεκριμένο διάλογο των τοποθετούν ως κείμενο ωριμότητος, όπως αναφέρεται και εδώ:
«Οι ειδικοί ξεχωρίζουν τους διάλογους της ωριμότητας του Πλάτωνα από τους πρώιμους σωκρατικούς διάλογους, θεωρώντας ότι βαθμιαία ο Πλάτων αποδεσμεύθηκε από την επιρροή του Σωκράτη, οπότε από ένα σημείο και μετά εκφράζει στους διάλογους τις δικές του φιλοσοφικές θέσεις.»[3]
Εδώ φαίνεται η διαβάθμιση των “ειδικών” http://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CE%BB%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD
Εξάλλου κατά τα ίδια τα Πλατωνικά Λόγια, κείμενο του Πλάτωνος δεν υπάρχει αφού:
«η καλύτερη προφύλαξη είναι να μην γράφεις αλλά να μαθαίνεις, γιατί δεν γίνεται να μην πέσουν κάποτε τα γραπτά σε ακατάλληλα χέρια. Για τον λόγο αυτό δεν έχω γράψει κι εγώ ποτέ τίποτα σχετικό με τούτα. Δεν υπάρχει ούτε θα υπάρξει έργο του Πλάτωνα, ενώ όσα σήμερα χαρακτηρίζονται έτσι ανήκουν στον Σωκράτη, από την εποχή που ήταν ωραίος και νέος.»[4]
(Βλ., Πλάτων «Επιστολή Β» 314.b.7 – 314.c.4)
Συγγραφέας: Γουλέτας Α. Παναγιώτης (Αλκίνοος), 19/09/2014
________________________
[1] «ὅτι δὲ καὶ τοὺς διθυράμβους ὁ Πλάτων ἤσκητο, δῆλον ἐκ τοῦ Φαίδρου τοῦ διαλόγου πάνυ πνείων τοῦ διθυραμβώδους χαρακτῆρος, ἅτε τοῦ Πλάτωνος τοῦτον πρῶτον γράψαντος διάλογον, ὡς λέγεται.»¨
[2] «Φησὶν Ὀλυμπιόδωρος ἐν τῷ εἰς τὸν πρῶτον Ἀλκιβιάδην ὑπομνήματι, ὡς πρῶτος ὁ Φαῖδρος διάλογος τῷ Πλάτωνι γέγραπται.»
[4] «μεγίστη δὲ φυλακὴ τὸ μὴ γράφειν ἀλλ᾽ ἐκμανθάνειν• οὐ γὰρ ἔστιν τὰ γραφέντα μὴ οὐκ ἐκπεσεῖν. διὰ ταῦτα οὐδὲν πώποτ᾽ ἐγὼ περὶ τούτων γέγραφα, οὐδ᾽ ἔστιν σύγ- γραμμα Πλάτωνος οὐδὲν οὐδ᾽ ἔσται, τὰ δὲ νῦν λεγόμενα Σωκράτους ἐστὶν καλοῦ καὶ νέου γεγονότος.»

29 ΜΑΪΟΥ 1453 ΑΛΩΣΗ

 Του  Γιάννη  Θεοδωρόπουλου.
 Ο ανθενωτικός (Άγιος) Μάρκος Ευγενικός, μητροπολίτης Εφέσου, είχε προετοιμάσει την παράδοση της πόλης στους Τούρκους σε μυστική συμφωνία με τον Σουλτάνο. Και ενώ ο Αυτοκράτωρ Ιωάννης  Παλαιολόγος προωθούσε με κάθε μέσον την ένωση των Εκκλησιών, ως μοναδική ελπίδα σωτηρίας από τους Οθωμανούς,  βλέποντας ο εν λόγω  (Άγιος) πιθανή επιτυχία του Αυτοκράτορα, αναχώρησε  περί τον Μάϊο μήνα του 1440  μυστικά για την Προύσα όπου και έλαβε οδηγίες από τον Σουλτάνο. Στα επόμενα χρόνια μέχρι την άλωση πρωτοστάτησε με κάθε τρόπο για την αποτροπή της Ένωσης και την σωτηρία της  Κωνσταντινούπολης, για να ειπωθεί, μετά την άλωση, με τις ευλογίες του ανθενωτικού ιερατείου το «Τι κι αν έπεσε η Πόλις, τουλάχιστον εσώθη η πίστις»... Τα ανωτέρω γεγονότα κατέγραψε ο «Μέγας Συναξαριστής» της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Τόμος Β΄ Φεβρουάριος  σελ. 650-6.
    Ο Γεώργιος Γεμιστός, η Πλήθων, δάσκαλος, φιλόσοφος, και συγγραφέας, λίγα χρόνια προ της άλωσης βλέποντας την επερχόμενη καταστροφή, προσπάθησε να διεγείρει τα  αδρανούντα πνεύματα προτείνοντας την ανασύσταση της Ελλάδος, σύμφωνα με τα Αρχαιοελληνικά πρότυπα, ήτοι: διαχωρισμός των ανδρών σε αγρότες και σε πολεμιστές, και επιστροφή στην Νεοπλατωνική φιλοσοφία. Οι παπάδες όμως έκαναν το θαύμα τους….. τον αφόρισαν…. Όμως ήταν πολύ αργά η  Ελλάδα είχε περιπέσει σε κώμα, διότι το «Μητρός τε και  πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστίν η Πατρίς και σεμνότερον και αγιό τερον», «Πλάτων Κρίτων.12»  είχε μείνει προ αιώνων στα αζήτητα……
     Βρισκόμαστε στα  1453  παραμονές της άλωσης. Ένας συρφετός  από Τούρκικα ασκέρια, πλιατσικολόγους, Ιμάμηδες, πάνω από διακόσιες χιλιάδες, πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη από ξηρά, και από θάλασσα  400  Τούρκικα  καράβια έχουν αποκλείσει  τον Κεράτιο κόλπο.  Στο Αιγαίο πέλαγος περιπολούν 4 Ελληνικά καράβια υπό τον Ναύαρχο  Φλαντανελά, αφού έμαθαν για την απελπιστική κατάσταση της Πόλης  έπλευσαν προς βοήθεια. Σε μια άνιση  ναυμαχία  4ων εναντίον  400ων  και όμως αφού έκαψαν πολλά  από τα εχθρικά καράβια διέσπασαν  τον αποκλεισμό, και εισήλθαν στον Κεράτιο κόλπο. Ήταν η τελευταία νίκη των  Ελλήνων, μια νίκη που μας υποδεικνύει  προς τα πού πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια της καταστροφής. Τα οποία κατά κύριο λόγο ήταν η αδυναμία των Αυτοκρατόρων να ασκήσουν κυβερνητικό έργο αν δεν είχαν την εύνοια των παπάδων, και των Δεσποτάδων.             
   Το Βυζάντιο,  ήταν το κράτος όπου κυριαρχούσαν τα δύο σύνδρομα η θεοκρατία και η αναξιοκρατία, και τα δυο μαζί συνετέλεσαν στην πτώση του. Το ότι άντεξε για 1000 χρόνια αυτό είναι αποτέλεσμα της μεγάλης στρατιωτικής και οικονομικής διαφοράς που είχε με τα κράτη που το εχθρεύονταν.  Η μεγάλη αυτή διαφορά είχε αποκτηθεί, πριν της επιβολής του Χριστιανισμού ως αποκλειστικής θρησκείας, γιατί μετά την επιβολή του χριστιανισμού άρχισε η σταδιακή συρρίκνωση. Είχαν την ψευδαίσθηση ότι με την επιβολή της μονοθεϊστικής θρησκείας, θα δημιουργούσαν ένα ομοιογενές σύνολο λαού. Οι λαϊκές όμως μάζες που ήταν κυρίως οι αγρότες ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, κουρελήδες, πεινασμένοι και αμόρφωτοι. Το σύστημα ιδιοκτησίας ήταν φεουδαρχικό, την καλή  γη την κατείχαν οι φεουδάρχες. Για τον αγροτικό πληθυσμό είχε χαθεί το αίσθημα πατρίδα, λίγο τους ενδιέφερε ποιόν θα έχουν στο κεφάλι τους, αν είναι οι Βυζαντινοί οι Τούρκοι  ή άλλοι. Όλους δυνάστες τους έβλεπαν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην μάχονται για πατρίδα, (όπως έκαναν οι πρόγονοι μας, που αν και πολλοί λιγότεροι νίκησαν στο Μαραθώνα, νίκησαν στη Σαλαμίνα, νίκησαν στις Πλαταιές.) και είχαν και τον χριστιανισμό που τους έλεγε, απαρνήσου τα υλικά αγαθά και σώσε την ψυχή σου. Σαν να μην έφταναν αυτά, είχαν τις θρησκευτικές διαμάχες.  Πάνω οι εικόνες κάτω οι εικόνες. Ενωτικοί -ανθενωτικοί. Οι Άγγελοι αν είναι αρσενικοί  ή  θηλυκοί, η πλήρης γελοιοποίηση της ανθρώπινης λογικής, και πάει λέγοντας.  Αποτέλεσμα γέμισαν τα μοναστήρια από μοναχούς. Χαραμοφάηδες και τεμπέληδες, που μετά την μακριά γαϊδούρα δεν είχαν με τι να ασχοληθούν, και ομφαλοσκοπούσαν, δηλαδή κάθονταν σταυροπόδι και κοιτούσαν τον αφαλό τους επί ώρες περιμένοντας να ξεπηδήσει θείον φως που θα τους έσωζε από τις αμαρτίες. Ποιες άραγε να ήταν αυτές οι αμαρτίες; ο νοόν νοήτο…….. 
    Τι απέγιναν  οι  πανίσχυρες ρωμαϊκές  λεγεώνες, οι φονικές αυτές  μηχανές, που στο  διάβα  τους  κανένας  στρατός  δεν  μπορούσε  να  αντισταθεί.  Η απάντηση  είναι   μία  και  μοναδική :  έγιναν καλόγεροι.    Σύμφωνα δε με τους ειδικούς  οι ενταγμένοι καλόγεροι τα  χρόνια εκείνα, στα διάφορα ορθόδοξα μοναστήρια έφθαναν τις  500.000.  ενώ ο στρατός του Σουλτάνου δεν υπερέβαινε τις  140.000,   και ήταν ο μεγαλύτερος που είχε συγκεντρωθεί μέχρι τότε, εναντίον της Πόλης,   Ποιος να πολεμήσει,  οι μισθοφόροι αυτοί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν το χρήμα.   
       Έτσι μια πανίσχυρη  Αυτοκρατορία η οποία κατείχε το υγρόν  πυρ, δηλαδή την ατομική βόμβα της εποχής  με την οποία  θα μπορούσε να είναι  η κυρίαρχος των  θαλασσίων  μεταφορών  και του εμπορίου, που θα της έδιναν οικονομική άνεση να διατηρεί αρκετόν και ικανό στρατό και να είναι η μεγάλη  δύναμης της Μεσογείου,  τελικώς υποτάχθηκε στους Τούρκους που τα μόνα στρατιωτικά τους προσόντα ήταν ο  Αλλάχ  και ένα σπαθί στο χέρι.
  Είναι να απορείς, και να λες, μα πως είναι δυνατόν τόση συσσωρευμένη μωρία, να  πιστεύουν ότι  θα νικηθούν οι Τούρκοι  με  «παρακλήσεις» και «Κύριε ελέησον»….  Το δε Ιερατείο προέβαλε τη γελοία δικαιολογία «Ο Θεός μας τιμωρεί για τις αμαρτίες μας»
    Τελικά  η Αυτοκρατορία  πλήρωσε  το τίμημα  της  επιλογής των Αυτοκρατόρων της από τον Κωνσταντίνο και μετά. Πλην του  Μέγα Ιουλιανού.
Γιάννης  Θεοδωρόπουλος

«ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ, ΔΙΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΩ ΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ»

O διάλογος καταγράφηκε μετά από συνέντευξη που παραχώρησε ο Μεντβέντεφ σε τηλεοπτικό σταθμό, σε off-air σχόλια, που έγιναν και ενώ τα μικρόφωνα ήταν ακόμα ανοιχτά, ήταν λιγότερο επιφυλακτικός στις απαντήσεις του.
Κανένας από τους τηλεοπτικούς σταθμούς δεν μετάδωσε τα off-air σχόλια από την συνέντευξη του κ. Μεντβέντεφ αλλά παραδόθηκαν από το Reuters, και ορισμένα εμφανίζονται στο YouTube.

H ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΜΜΗΝΟΣ ΡΥΣΗ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΗΝ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ! ΤΟΥ Μ. ΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

«Και άνθρωπος, όστις κοιμηθή μετά γυναικός εχούσης τα γυναικεία αυτής και αποκαλύψη την ασχημοσύνην αυτής, ούτος την πηγήν αυτής εξεσκέπασε και αύτη την πηγήν του αίματος αυτής απεκάλυψεν· όθεν αμφότεροι θέλουσιν εξολοθρευθή εκ μέσου του λαού αυτών» Λευιτικό 20:18.  
«Και εις γυναίκα, εν καιρώ αποχωρισμού διά την ακαθαρσίαν αυτής δεν θέλεις πλησιάσει διά να αποκαλύψης την ασχημοσύνην αυτής». O Λευιτικό 18:19 
Ο τρόπος που η Βίβλος αντιμετωπίζει την γυναικεία έμμηνο ρύση, αποκαλύπτει απολύτως, όχι μόνο την παντελή έλλειψη θεοπνευστίας της, αλλά και την απόλυτη εξίσωση των γνώσεων της, με την βαρβαρότητα και τον μαγικό μυστικισμό της εποχής της!
Το γεγονός ότι η περίοδος αυτή, δεν είναι η καταλληλότερη για σεξουαλική επαφή ήταν κοινή διαπίστωση όλων των λαών της γης από αρχαιοτάτων εποχών. Αυτό όμως δεν δίνει σε κανέναν "θεό" το δικαίωμα να αποκαλεί την γυναίκα "ακάθαρτη" και να την απομονώνει ("καιρός αποχωρισμού") σε ειδικά απομονωτήρια σαν να είναι λεπρή.  
Είναι ποτέ δυνατόν, ο υποτιθέμενος δημιουργός του γυναικείου κόλπου, και της γυναικείας γονιμότητας, να μην γνωρίζει ότι η περιοδική αυτή λειτουργία, δεν έχει τίποτε το ακάθαρτο ή επικίνδυνο για κανέναν; 
Σε μια πραγματικά θεόπνευστη Βίβλο, η γυναικεία εμμηνόρροια, που επιτέλους πιστοποιεί του ιερούς κύκλους της γυναικείας γονιμότητας, δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίζεται ακριβώς με την ιδία μαγική ερμηνεία της επικίνδυνης ακαθαρσίας, που υιοθέτησαν όλοι οι ημιάγριοι και αμαθείς λαοί της εποχής. Και φυσικά δε θα απειλούσε με θανατική εκτέλεση, όσους την παραβίαζαν με την σεξουαλική πράξη.
Αντιθέτως σε μια πραγματική θεόπνευστη καθοδήγηση, η εμμηνόρροια θα ήταν ευκαιρία τιμής, ξεκούρασης και περιποιητικότητας για τη γυναίκα, όπως αρμόζει στην ιερή υπόθεση της εμμηνόρροιας, που δεν είναι τίποτε περισσότερο η λιγότερο από την ευτυχή πιστοποίησης της καλής γυναικείας υγείας και γονιμότητας.    

ΟΙ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΣΤΟΜΑΤΑ!

Στη γλυπτική, υπάρχουν αμέτρητες αποδείξεις για την γνώση της ύπαρξης του χαρακτηριστικού αυτού στους Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια.
ΟΛΑ τα αγάλματα της Ελληνικής Αρχαιότητας τα οποία απεικονίζουν φιγούρες Ελλήνων, φέρουν αυτό το χαρακτηριστικό στα πόδια, καθαρά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι το απεικόνιζαν στα έργα τους. Γνώριζαν την διαφορετικότητα τους και το έδειχναν.
Περισσότερα:  http://www.hellasforce.com/

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΟΙ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

Στην πλήρη αποκάλυψη των Καρυάτιδων προχώρησαν οι αρχαιολόγοι στον Τύμβο Καστά στην Αμφίπολη. Το ύψος του είναι 2,27 μ., ενώ φορούν ποδήρη χιτώνα και μακρύ κροσσωτό ιμάτιο με πλούσιες πτυχώσεις.
Οι Καρυάτιδες αποκαλύφθηκαν ολόκληρες μετά την αφαίρεση τριών σειρών από τους πωρόλιθους του τοίχου σφράγισης, μπροστά από τον δεύτερο διαφραγματικό τοίχο.
Φορούν κοθόρνους, οι οποίοι είναι διακοσμημένοι με κόκκινο και κίτρινο χρώμα, ενώ τα ακροδάχτυλα των ποδιών τους, έχουν αποδοθεί με λεπτομέρεια.
Στέκονται πάνω σε μαρμάρινα βάθρα μήκους 1,33μ. και πλάτους 0,68μ., τα οποία έχουν αποκαλυφθεί, προς το παρόν, σε ύψος περίπου 0,30μ.
Κατά την αφαίρεση της αμμώδους επίχωσης δίπλα από τις Καρυάτιδες βρέθηκαν τμήματα των χεριών τους, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα και εικονίζουν Καρυάτιδες  κατά τη διάρκεια των ανασκαφικών εργασιών, στον Τύμβο Καστά, στην Αμφίπολη. Με την αφαίρεση τριών σειρών από τους πωρόλιθους του τοίχου σφράγισης, μπροστά από τον δεύτερο διαφραγματικό τοίχο, αποκαλύφθηκαν ολόκληρες οι Καρυάτιδες, οι οποίες έχουν ύψος 2,27μ. Φορούν ποδήρη χιτώνα και μακρύ κροσσωτό ιμάτιο με πλούσιες πτυχώσεις.  Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ/STR
http://tvxs.gr/news/alles-texnes/apokalyfthikan-oloklires-oi-karyatides-stin-amfipoli
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου