Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΟΙ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

Στην πλήρη αποκάλυψη των Καρυάτιδων προχώρησαν οι αρχαιολόγοι στον Τύμβο Καστά στην Αμφίπολη. Το ύψος του είναι 2,27 μ., ενώ φορούν ποδήρη χιτώνα και μακρύ κροσσωτό ιμάτιο με πλούσιες πτυχώσεις.
Οι Καρυάτιδες αποκαλύφθηκαν ολόκληρες μετά την αφαίρεση τριών σειρών από τους πωρόλιθους του τοίχου σφράγισης, μπροστά από τον δεύτερο διαφραγματικό τοίχο.
Φορούν κοθόρνους, οι οποίοι είναι διακοσμημένοι με κόκκινο και κίτρινο χρώμα, ενώ τα ακροδάχτυλα των ποδιών τους, έχουν αποδοθεί με λεπτομέρεια.
Στέκονται πάνω σε μαρμάρινα βάθρα μήκους 1,33μ. και πλάτους 0,68μ., τα οποία έχουν αποκαλυφθεί, προς το παρόν, σε ύψος περίπου 0,30μ.
Κατά την αφαίρεση της αμμώδους επίχωσης δίπλα από τις Καρυάτιδες βρέθηκαν τμήματα των χεριών τους, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα και εικονίζουν Καρυάτιδες  κατά τη διάρκεια των ανασκαφικών εργασιών, στον Τύμβο Καστά, στην Αμφίπολη. Με την αφαίρεση τριών σειρών από τους πωρόλιθους του τοίχου σφράγισης, μπροστά από τον δεύτερο διαφραγματικό τοίχο, αποκαλύφθηκαν ολόκληρες οι Καρυάτιδες, οι οποίες έχουν ύψος 2,27μ. Φορούν ποδήρη χιτώνα και μακρύ κροσσωτό ιμάτιο με πλούσιες πτυχώσεις.  Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ/STR
http://tvxs.gr/news/alles-texnes/apokalyfthikan-oloklires-oi-karyatides-stin-amfipoli

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ Η ΑΡΕΤΗ

Σωκράτης: «Εγώ, Αθηναίοι, σας εκτιμώ και σας αγαπώ, αλλά θα υπακούσω στον θεό και όχι σε σας και όσο θα αναπνέω και θα έχω τη δύναμη, δε θα σταματήσω να φιλοσοφώ και να σας παρακινώ και να κάνω υποδείξεις σε όποιον από σας τύχει να συναντήσω, λέγοντας αυτά που συνηθίζω:..
«Άνθρωπε σπουδαίε, ενώ είσαι Αθηναίος, πολίτης της μεγαλύτερης και της πιο φημισμένης πόλης για τη σοφία και την ισχύ της, δεν ντρέπεσαι από τη μια να πασχίζεις να αποκτήσεις όσο γίνεται περισσότερα χρήματα, φήμη και τιμές, ενώ από την άλλη για τη φρόνηση και την αλήθεια και το πώς η ψυχή σου θα γίνει όσο το δυνατόν καλύτερη ούτε φροντίζεις ούτε μεριμνάς;»
Γιατί, να το ξέρετε καλά, αυτά διατάζει ο θεός και εγώ νομίζω ότι ποτέ δεν υπήρξε μεγαλύτερο καλό για την πόλη από τη δική μου δραστηριότητα στην υπηρεσία του θεού.
Γιατί εγώ δεν κάνω τίποτε άλλο από το να τριγυρίζω και να προσπαθώ να σας πείσω όλους, νέους και γέρους, να μη φροντίζετε πρώτα από όλα και με τόσο ζήλο για το σώμα σας και τα χρήματα, αλλά για το πώς θα κάνετε την ψυχή σας όσο το δυνατόν καλύτερη.
Σας λέω ότι «δε δημιουργείται από τα χρήματα η αρετή, αλλά από την αρετή τα χρήματα και όλα τα άλλα αγαθά των ανθρώπων, και στην ιδιωτική και στη δημόσια ζωή».
.........
 Γιατί, αν με σκοτώσετε, δε θα βρείτε εύκολα άλλον τέτοιο σαν και μένα, που, κυριολεκτικά, αν και ακούγεται λίγο αστείο, τοποθετήθηκε από τον θεό στην πόλη όπως μία αλογόμυγα πάνω σε άλογο μεγαλόσωμο και καθαρόαιμο, νωθρό όμως εξαιτίας του όγκου του, που του χρειάζεται μία αλογόμυγα να το ξυπνάει.
Σαν κάτι τέτοιο μου φαίνεται πως ο θεός με έβαλε στην πόλη για να μη σταματάω όλη μέρα να ξυπνάω και να διαφωτίζω και να επιπλήττω τον καθένα σας, πηγαίνοντας να καθίσω δίπλα του, όπου και αν πάει…»
(Πλάτων, Ἀπολογία Σωκράτους, 29d – 30a-b-30d – 31a)

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

«ΟΥΤΕ ΑΥΤΗ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΣΕΙΣ, ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΕΛΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΣΘΕ ΑΛΛΟΙ» Περικλής Γιαννόπουλος (1870-1910)

ΝΟΜΙΖΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΟΙΚΟΝ, ΤΟΥΣ ΔΕ ΠΟΛΙΤΑΣ ΕΤΑΙΡΟΥΣ
(Ξενοφών)
Πριν εκατό χρόνια ο Περικλής Γιαννόπουλος εξέφρασε την εξής διαπίστωση.
«Διά να είναι η Φυλή εις το χάλι που είναι, φανερόν οτι οι τωρινοί Έλληνες είσθε οι χειρότεροι που υπήρξαν ποτέ».
Περικλής Γιαννόπουλος
(1870-1910)
Μετά από έναν αιώνα η κατάσταση είναι τρεις χειρότερη και τα λόγια του, επίκαιρα όσο ποτέ. Λόγια που, και πάλι απευθύνονται σε κουφούς και τυφλούς όπως ο ίδιος έλεγε.
Άραγε αν ζούσε σήμερα ο Περικλής Γιαννόπουλος ποιους και ποιας εποχής θα θεωρούσε χειρότερους;
Το δόγμα του νεοέλληνα τα τελευταία σαράντα χρόνια ήταν ότι φάμε κι ότι πιούμε και πως θα βολευτούμε.
Η φράση, «για το κοινό καλό», ήταν έννοια άγνωστη. Πέρασε στις συνειδήσεις ότι πολιτισμός είναι η υπερσύγχρονη τεχνολογία.
Η λέξη φιλοπατρία δεν ακούγετε πια.
Η λέξη έθνος αποφεύγεται γιατί είναι λέξη …ακραία!!!
Σήμερα υπάρχει μια ολόκληρη γενιά που γεννήθηκε, γαλουχήθηκε και μεγάλωσε μέσα στην διεθνιστική προπαγάνδα.
Ο Θουκυδίδης αναφέρει σχετικά με την τότε προπαγάνδα: «Ακόμη και την καθιερωμένη σημασία των λέξεων άλλαξαν για να δικαιολογούν τις πράξεις των». Πόσο διαχρονικοί είναι οι σοφοί πρόγονοι μας. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Βάφτισαν το άσπρο μαύρο για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους…
Αποκοπήκαμε οι πιο πολλοί από τις ρίζες μας και επιπλέουμε στα πελάγη της αγνοίας, της αλαζονείας της ύβρεως και του μαϊμουδισμού, κάνοντας το άσπρο μαύρο κι εμείς, για να μη μας κολλήσει καμιά ταμπέλα το σύστημα.
Μας είπαν πως όποιος έχει Ελληνική Παιδεία, είναι και Έλληνας.
Τι είναι Ελληνική Παιδεία; Το να πας σε ελληνικό σχολείο, να μάθεις να γράφεις και να διαβάζεις ελληνικά;
Και να διδαχθείς την συμβατική ιστορία, αγνοώντας σε βάθος τους Αρχαίους κλασσικούς (που έχουν τις λύσεις για όλα τα προβλήματα);
Τι είναι τελικά Ελληνική Παιδεία και πόσοι την έκαναν κτήμα τους;
Πόσοι άνοιξαν ένα βιβλίο Αρχαιοελληνικής Γραμματείας να μελετήσουν  την κληρονομιά τους…
Πόσοι μελέτησαν την Ελληνική Φιλοσοφία και τα Δελφικά Παραγγέλματα ΚΑΙ ΠΟΣΟΙ ΤΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ;
Κατάλαβες τώρα τι είναι Ελληνική Παιδεία;
Ελληνική παιδεία δεν είναι να είσαι σπουδαγμένος και να βρίζεις την μάνα του διαιτητή στο γήπεδο, να πλακώνεσαι με τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, να αυτοεξευτελιζεσαι στο καφενείο για τα χαρτιά και το τάβλι και να υμνείς τον Αβραάμ και τον Ισαάκ…..
Ελληνική παιδεία είναι να κάνεις κτήμα σου και πράξη στην ζωή σου την διδασκαλία του Σωκράτη και όλων των γιγάντων του πνεύματος που γέννησαν τον ανθρώπινο πολιτισμό που τυχαίνει να είναι οι δικοί σου Αρχαίοι πρόγονοι. Έμαθες τίποτα από τον Σωκράτη μέσω του Πλάτωνα ή προτιμάς να βλέπεις Σουλεϊμάν….;;;
Βυθιστήκαμε τα τελευταία χρόνια στην άβυσσο της ύλης, εραστές του τίποτα στον νόμο της αδράνειας και του φιλοτομαρισμού.
Εγκλωβιστήκαμε σε άχρηστες ανάγκες που μόνοι μας δημιουργήσαμε. Κάποιοι πούλησαν ακόμη και σπίτια για να παίξουν στο χρηματιστήριο...
Και τώρα τι;
Και τώρα κρίση…
Κρίση οικονομική την είπαν. Πρωτίστως όμως είναι κρίση πνευματική. Το ξαναλέω κι εδώ. Η σημερινή θλιβερή κατάσταση, είναι η αιτία του προβλήματος, που δεν είναι άλλο από την πνευματική μας παρακμή.
Καθένας κρίνεται γιά της πράξεις του και είναι άξιος της μοίρας του. Μια μοίρα που είναι προδιαγεγραμμένη εξ αιτίας των ιδίων των πράξεων. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τα άτομα, αλλά και για τα έθνη.
Την ευθύνη όμως φέρουν και πάλι τα άτομα. Όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά…
Σωστά λοιπόν είπε πριν εκατό χρόνια ο Περικλής Γιαννόπουλος που θα έλεγε και σήμερα: «ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΥΤΕ ΑΥΤΗ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΣΕΙΣ, ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΕΛΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΣΘΕ ΑΛΛΟΙ [...]
ΤO ΚΑΚΟΝ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΑΤΑΤΡΩΓΕΙ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΥΤΕΡΟΝ ΑΠΟ  Ο,ΤΙ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΘΗ, Η ΤΩΡΙΝΗ ΑΜΑΘΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑ.»
Σείριος
_________________________
Όλοι μα όλοι για το τομάρι τους φυσικά. Έχει αποδειχτεί από την πρώτη μέρα ύπαρξης του ανθρώπινου «είδους». Ο φιλοτομαρισμός ο χειρότερος, γιατί ο πιο ύπουλος εχθρός. Οικογένειας, κοινωνικής αλληλεγγύης, Πατρίδας. Εντός των τειχών αυτός. Ανάμεσά μας. Γύρω μας. Απέναντί μας. Δίπλα μας. Μέσα μας!
Και το έσχατο δίλημμα ένα και μοναδικό. Ή θα τον «σκοτώσουμε» για να επιζήσουμε και να ανορθωθούμε ως Άνθρωποι και ως Λαός ή θα μας ταπεινώσει και θα μας εξοντώσει ολοκληρωτικώς!

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

ΜΙΑ ΜΥΛΟΠΕΤΡΑ ΠΛΑΚΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ - ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑΠΑΣΙ ΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

“Σήμερα μία μυλόπετρα πλακώνει την παιδεία των παιδιών μας. Ένας βραχνάς γράφει το παρόν μίζερο, και διαγράφει απαίσιο το μέλλον της χώρας.
Γιατί η αγωγή των νέων είναι κακή. Και η αγωγή των νέων είναι το θεμέλιο της πολιτείας. Και κρίνει τη σωτηρία και την ικμάδα της από το Α ως το Ψ. Αφήνω σκόπιμα έξω τα Έκτορος λύτρα, γιατί εκεί ο χαλασμός και ο θρήνος είναι μέγας.
Η παιδεία των νέων είναι το δυνατό αίμα και ο αέρας του ιωδίου για το μέλλον των λαών. Επένδυση πιο ασφαλή για προοπτική μακρόπνοη δεν πρόκειται να βρεις.
Την αλήθεια αυτή τη λαλούν και την κράζουν από τους νόμους του Λυκούργου μέχρι τους χάρτες του ΟΗΕ. Όμως της δικής μας παιδείας το αίμα έχει αιματοκρίτη λευχαιμίας.
Χρειάζεται να στηθούν οδοφράγματα στους δρόμους. Να στηθούν δικαστήρια στις αίθουσες, και ίσως γκιλοτίνες στις πλατείες. Για να σταυρωθεί το κακό, και να πάψει η βασκανία.
Από τον καιρό του Σχινά και του Μαυροκορδάτου μας βαραίνει ο σοφολογιότατος και ο φαναριώτης. Το δίκαιο του μέλλοντος όμως χρειάζεται πολλούς δικαστές σαν τον Τερτσέτη τίμιους. Και σαν τον Πολυζωΐδη. Για να εξαλειφθούν κάποτε οι αιτίες της δίκης του Κολοκοτρώνη.
Τονίζοντας το δρόμα στους ιδικούς μου τόνους, έχω να κλείσω σε μία πρόταση που δεν δυσωπείται. Είναι πικρή όσο το παλαιό εκείνο "εάλω η Πόλις”, που ακούστηκε κάποτε σε όλη τη Ρωμανία, και κανείς δεν ήθελε να το πιστέψει. Η πρόταση λέει: εμείς, οι νεοέλληνες, αγνοούμε παντάπασι την κλασική Ελλάδα.
Λέγοντας παντάπασι φωνάζω μία πράξη. Εννοώ δηλαδή τις λέξεις με την ακρίβεια του δύο και δύο ίσον τέσσερα.
Την πρόταση αυτή θα την εξηγήσω σε τέσσερα σημεία, για να δείξω την αλήθεια της. Βρίσκω πως φτάνουν. Επειδή τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα δείχνουν παντού.
Προτού πιαστώ να περιγράψω τούτα τα αγρίμια στο “σκοτεινό δάσος” του Δάντη, είναι χρεία να επισημάνω κάτι που είναι ομόλογο σε μιζέρια με την πλάνη μέσα στην οποία οι δάσκαλοι μας μαθαίνουν να ζούμε για τους έλληνες.
Το στοιχείο αυτό είναι πως δεν αγνοούμε μόνο την αλήθεια για την κλασική Ελλάδα, αλλά η εικόνα που αποχτήσαμε γι' αυτήν είναι παράμορφη και αντίστροφη.
Η παράσταση που έχουμε για τους έλληνες έχει μεταξιώσει το σύνταγμα των αξιών, τη φυσικότητα, και την τάξη. Αναποδογύρισε τα πράγματα, και το άσπρο τό 'καμε μαύρο.“
Δημήτρης Λιαντίνης (23 Ιουλίου 1942 – 1η Ιουνίου 1998 μ.α.χ.χ.) –
http://www.pansyrinx.eu/

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

ΚΑΙΤΗ ΧΩΜΑΤΑ - ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΜΟΙΡΑ ΤΟ ΣΗΜΑΔΕΨΕ;

Αρχικά το κεφάλι αυτό ανήκε, κατά πάσα πιθανότητα, σε άγαλμα γυναικείας μορφής σε φυσικό μέγεθος. Η στάση του αγάλματος θα είχε ελαφριά κλίση προς τα δεξιά και θα κοίταζε προς τα κάτω. Ίσως αυτό το άγαλμα κοσμούσε κάποιο ιερό ή κάποια αυλή σπιτιού ή κάποια στοά μιας αγοράς.
Μεταγενέστερα, «εξαγνίστηκε» από το χέρι κάποιου φανατικού οπαδού της χριστιανικής θρησκείας, ο οποίος πίστευε ότι τα αγάλματα των θεών είναι οι έδρες των κακοποιών δαιμόνων που εισέρχονται σε αυτά. Αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και αντιπροσωπευτικά δείγματα της εποχής, κατά την οποία ο φανατισμός των χριστιανών προς τους εθνικούς- «ειδωλολάτρες» ήταν έντονος, με αποτέλεσμα είτε να καταστρέφουν ο,τιδήποτε σχετιζόταν με τη Εθνική θρησκεία του Δωδεκάθεου, όπως τους αρχαίους ναούς, είτε να το εξαγνίζουν με το σύμβολο του σταυρού, πράγμα που συνέβαινε κυρίως στις περιπτώσεις αγαλμάτων. Αυτή είναι η εποχή που έχει μεν εδραιωθεί ο Χριστιανισμός και έχει ανακηρυχθεί επίσημη θρησκεία της βυζαντινής αυτοκρατορίας (+325), αλλά, από την άλλη, η «ειδωλολατρεία» έχει ακόμη βαθιές ρίζες που δύσκολα αποκόπτονται.
Το κεφάλι έχει λαξευθεί σε λευκό μάρμαρο και φέρει πολλές αποκρούσεις στην επιφάνεια του προσώπου. Διακρίνεται η ταινία που ήταν δεμένη στα μαλλιά και διασώζεται ο λοβός του αριστερού αυτιού και η αντίστοιχη παρειά. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου έχουν εντελώς καταστραφεί από αιχμηρό εργαλείο προκειμένου να λαξευθεί ένας σταυρός και να χαραχθούν οι συντομογραφίες ΙC ΧΡ (Ιησούς Χριστός) ΝΗΚΑ. Βάσει της απόδοσης των ελάχιστων στοιχείων που έχουν διασωθεί, χρονολογικά ανάγεται στην υστεροελληνιστική εποχή (-2ος -1ος αιώνας).
Ελένη Κ. Παπαβασιλείου Αρχαιολόγος
http://theasis.gr/

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ, ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗΣ - ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ

Κάθε πολιτισμένος άνθρωπος αγάλλεται θεάμενος ένα κομψοτέχνημα, πολλώ δε μάλλον όταν αυτό αναπαριστά μια μορφή σεβάσμια και ιερή. Στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία δεν συναντούμε σε κανένα σημείο τις λέξεις ειδωλολάτρης, ειδωλολατρεία.
Το είδωλο  ως λέξη έχει πολλαπλές σημασίες όπως ομοίωμα, φάντασμα (ΙΛΙΑΔΑ Ε449- ΟΔΥΣΣΕΙΑ Δ796-ΗΡΟΔΟΤΟΣ 5,92).
Ο Πλάτωνας στους "Νόμους" του δίνει και μια άλλη έννοια: είδωλα είναι τα των νεκρών σώματα (959Β).
Οι λέξεις είδωλο, ειδωλολάτρης, ειδωλολατρεία συνδεμένες με θεούς έχουν την αρχή τους σε Ιουδαϊκά κείμενα. Στην παλαιά διαθήκη λόγου χάρην γράφει: ελάτρευσαν τοις ειδώλοις (Βας, 4,17,12). Στην καινή διαθήκη και στα μεταχριστιανικά χρόνια ειδωλολατρεία σημαίνει πάσα πολυθεϊστική λατρεία βασισμένη στα ομοιώματα ψευδών θεοτήτων.
Οι Έλληνες αναπαριστούσαν τους θεούς τους με αγάλματα. Ο Ησύχιος στο λεξικό του αναφέρει: ’άγαλμα εστί παν έφω τις αγάλλεται. Τουτέστιν, κάθε τι με το οποίο κανείς αγάλλεται.
Μέσω των αγαλμάτων και κυρίως της μυστηριακής τους γλώσσας μεταδίδονταν πληροφορίες στους μυημένους. Αυτό δύναται να το αντιληφθεί καθένας από εμάς εάν μελετήσει το «περί αγαλμάτων» έργο του Πορφυρίου καθώς και την ανάλυση του Πλάτωνα στο έργο Κρατύλος.
Το λατρευτικό σύστημα των προγόνων μας δεν είναι επί του παρόντος να το αναπτύξουμε με κάθε λεπτομέρεια στο παρόν άρθρο. Στο «κατά χριστιανών» έργο του Πορφυρίου σώζεται ένα σημαντικό απόσπασμα που ρίχνει φώς στην κατασκευή των ναών και αγαλμάτων από μέρους των Αρχαίων Ελλήνων: Όσοι αποδίδουν τον πρέποντα σεβασμό στους θεούς δεν πιστεύουν ότι ο θεός βρίσκεται στο ξύλο ή στο λίθο ή στο χαλκό από τον οποίο κατασκευάζεται το ομοίωμα τους, ούτε θεωρούν ότι αν ακρωτηριασθεί ένα μέρος του αγάλματος μειώνεται η δύναμις του θεού.
Τα ομοιώματα και οι ναοί ιδρύθηκαν από τους προγόνους μας για την διαρκή υπενθύμιση της υπάρξεως των θεών, για να παρέχουν την δυνατότητα σε όσους φοιτούν εκεί να ανάγονται στην έννοια του θεού με συστηματική εργασία και καθαρό βίο και σε όσους προσέρχονται εκεί, να μπορούν να απευθύνουν στον θεό με προσευχές και ικεσίες, ζητώντας απ’αυτόν ό,τι έχει ο καθένας ανάγκη.
Και πραγματικά, εάν κανείς φτιάξει την εικόνα ενός φίλου, δεν πιστεύει βεβαίως ότι ο φίλος του βρίσκεται μέσα στην εικόνα ούτε ότι τα μέλη του σώματος του έχουν εγκλεισθεί μέσα στή ζωγραφιά, αλλά θεωρεί οτι μέσω τής εικόνας δείχνει την τιμή που αποδίδει στον φίλο του.
Όσον αφορά δέ τίς θυσίες που προσφέρονται στούς θεούς, αυτές περισσότερο αποτελούν δείγμα της διαθέσεως των θρησκευόντων καί εκδήλώση ευγνωμοσύνης παρά απονομή τιμής προς αυτούς. Και είναι εύλογο τα αγάλματα τους να έχουν ανθρώπινα σχήματα, επειδή ο άνθρωπος θεωρείται ότι υπερέχει σε κάλλος από όλα τα ζώα και αποτελεί εικόνα του θεού.
Από τα παραπάνω καθίσταται φανερός ο σκοπός της ύπαρξης και της δημιουργίας των θείων αγαλμάτων. Τα θεία αγάλματα τραγουδούν αρμονικά την μελωδία θείου και ανθρώπινου, νοητού και αισθητού.
«Γιατί τα σπάσαμε τα αγάλματά των
Γιατί τους διώξαμε από τους ναούς των
Διόλου δεν πέθαναν γι' αυτό οι θεοί»
Για περισσότερες πληροφορίες
1.Πορφύριος "περί αγαλμάτων" εκδόσεις Ηλιοδρόμιο
2.       Πλάτων: "Κρατύλος" εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
3.       Πλούταρχος :"περί δεισιδαιμονίας" εκδόσεις Κάκτος
4.       Πορφύριος : "κατά χριστιανών" εκδόσεις θύραθεν
5.       Ησύχιoς : Λεξικό εκδόσεις Γεωργιάδης
http://www.angelfire.com/hero/hephaestus/

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΝΑΟΙ ΔΕΝ ΕΚΤΙΖΟΝΤΟ ΠΟΤΕ, ΠΑΝΩ ΣΕ ΤΑΦΟΥΣ, ΠΟΛΥ ΔΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΝ!!!

«…απέστειλε ο βασιλεύς την εαυτού μητέρα Ελένη εις Ιερουσαλήμ, μετά χρημάτων αφθονίας, προς τον επίσκοπον Μακάριον, επί αναζητήσει του ζωοποιού ξύλου και οικοδομής των αγίων τόπων».
Γεώργιος Μοναχός «Περί της ευρέσεως του σταυρού».110.620.12.
Φορτωμένη χρήματα, από τον παιδοκτόνο και ηλιολάτρη γιο της, η υπέργηρη Ελένη, κατέβηκε στην Ιερουσαλήμ, όπου την υποδέχθηκαν οι ιερείς, αποφασισμένοι να μην χάσουν την ανεπανάληπτη αυτή οικονομική ευκαιρία!
Η αφήγηση του Χρονογράφου Γεώργιου μοναχού είναι μοναδική: 
«Μαθών δε ο επίσκοπος, τα της βασιλικής ελεύσεως, τους επισκόπους των επαρχιών συγκέντρωσε για τις πρέπουσες τιμές της υποδοχής. Ευθέως δε τους επισκόπους παρακάλεσε, την αναζήτηση του ποθούμενου ξύλου να αναλάβουν. Απορούντων δε πάντων περί τούτου, υπόνοιες και υποψίες μόνο διηγούμενοι, ο της πόλεως επίσκοπος πάντας παρακάλεσε ησυχία να κάμουσι (!) και σπουδαιοτέραν ευχήν υπέρ τούτου, στον θεό προσέφερε»!
«Τούτου δε γενομένου, (της ευχής δηλαδή γενομένης) ευθύς, θεόθεν (!!!;;;) εδείχθη στον επίσκοπο ο τόπος, όπου ο ακαθάρτου δαίμονος, ο Ναός και το άγαλμά της Αφροδίτης υπήρχε. Τότε η βασίλισσα, πλήθος πολύ τεχνιτών και εργατών συγκέντρωσε και εκ βάθρων το αισχρό (θέλει να πει περικαλλέστατο) οικοδόμημα κατέστρεψε. Τούτου δε γενομένου, ανεφάνη το θείον μνήμα και ο τόπος του κρανίου και τρεις καταχωμένοι σταυροί».
Βλέπουμε λοιπόν, ότι τα περί ευρέσεως του σταυρού και η ανοικοδόμηση του ταφικού ναού, στο συγκεκριμένο τόπο, συνέβησαν μέσα σε μια ατμόσφαιρα παραμυθιού, που μόνο ο παλιμπαιδισμός της θρησκευτικής ευπιστίας, θα μπορούσε να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα! 
Αλλά και η άγνοια ενός σημαντικού ζητήματος όπως θα δούμε αμέσως τώρα.
Για τον ίδιο τον τόπο της εύρεσης του σταυρού και της ανέγερσης του ταφικού ναού, γεννιούνται οι εξής δικαιολογημένες αμφιβολίες: 
Αν όπως βεβαιούν οι βυζαντινοί χρονογράφοι, στην συγκεκριμένη θέση του τωρινού τάφου, προϋπήρχε μεταγενέστερος της σταύρωσης, ναός της Αφροδίτης, είναι βέβαιο, ότι ο τόπος εκείνος, δεν υπήρξε ποτέ τόπος μνημάτων και εκτελέσεων! Οι Ελληνικοί ναοί δεν εκτίζοντο ποτέ, πάνω σε τάφους, πολύ δε περισσότερο πάνω σε γνωστούς τόπους εκτελέσεων. 
Ακόμη και πολύ μικρότερες αιτίες, από τις παραπάνω, θα ήταν ικανές να αποτρέψουν την ανέγερση ναού στον συγκεκριμένο τόπο. 
Αφού λοιπόν, όπως βεβαιούν οι βυζαντινοί χρονογράφοι, ο ναός της Αφροδίτης προϋπήρχε εκεί, τότε ο θρυλούμενος τόπος εκτέλεσης και ο τάφος του Χριστού, ήταν οπωσδήποτε κάπου αλλού. 
(Τα συμπεράσματα ανήκουν στον αναγνώστη)
Η περίπτωση της σκόπιμης ταφής-βεβήλωσης Ελληνικού ναού φαίνεται καθαρά στην περίπτωση Βαβύλα. Το 351 ο Διοικητής της Αντιόχειας Γάλος, διέταξε την ταφή των λειψάνων του αγίου Βαβύλα, μέσα στον Ναό του Δαφναίου Απόλλωνα. Μετά την βεβήλωση αυτή σταμάτησε η λειτουργία του ναού και δεν επαναλειτούργησε ούτε όταν ο Ιουλιανός διέταξε την απομάκρυνση των λειψάνων.
Βλ. Θεοδώρητου Εκκλ. Ιστ. 3.6. Και Ι. Χρυσόστομος «εις Βαβύλαν λόγοι δυο» Migne 50.527-572.
Έρευνα του κυρίου Μ. Καλόπουλου.  (Απόσπασμα) 

O ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΕΩΣ ΗΤΑΝ ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 11 ΧΡΟΝΙΑ

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ: Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ – ΜΙΑ ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΕΙ

Στις 13 Σεπτεμβρίου ξεκινά η μεγάλη καταστροφή της Σμύρνης με την έναρξη της μεγάλης πυρκαγιάς η οποία κατέκαψε την πόλη. Ο αριθμός των θυμάτων από την μεγάλη πυρκαγιά και τις σφαγές που ακολούθησαν δεν διευκρινίστηκε ποτέ.
Εκτιμάται πάντως πως ήταν μεταξύ 10.000 με 100.000 πολιτών Ελλήνων και Αρμενίων. Αποτέλεσμα της αφόρητης κατάστασης ήταν εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων και Αρμενίων να καταφύγουν  στο λιμάνι παραμένοντας εκεί για δύο περίπου εβδομάδες κάτω από αφόρητες συνθήκες (ο περίφημος «συνωστισμός» της Ρεπούση) την ίδια στιγμή που Τουρκικά στρατεύματα και άτακτοι προχωρούσαν σε σφαγές.
Η φωτιά εκδηλώθηκε αρχικά στην αρμενική συνοικία και συγκεκριμένα από την ανατίναξη της Αρμενικής Εκκλησίας του Αγίου Νκολάου, όπου είχαν καταφύγει τα γυναικόπαιδα και πολιορκούντο από τους Τούρκους. Την πολιορκία την έσπασε με το ασκέρι του ο Έλληνας καπετάνιος Σιδερής (Ισίδωρος) Πανταζόπουλος, που επί πολλά έτη πολεμούσε τους άτακτους Τσέτες ληστές στα γύρω βουνά.
Οι Έλληνες μπήκαν μέσα στην εκκλησία και έδωσαν νερό και τρόφιμα στους πολιορκημένους, όμως, οι πολυπληθέστεροι Τούρκοι γρήγορα ανασυντάχθηκαν και παίρνοντας πυρίτιδα από γειτονική πυριταδαποθήκη, περικύκλωσαν και πάλι την εκκλησία και την ανατίναξαν. Με τη βοήθεια του ευνοϊκού για τους Τούρκους ανέμου (που έπνεε αντίθετα από την τουρκική συνοικία) και της βενζίνης με την οποία οι Τούρκοι ράντιζαν τα σπίτια, η φωτιά κατέκαψε όλη την πόλη, εκτός από τη μουσουλμανική και την εβραϊκή συνοικία, και διήρκεσε από τις 13 έως τις 17 Σεπτεμβρίου του 1922, ενώ η φωτιά σταμάτησε να καίει στις 22 Σεπτεμβρίου. http://www.defencenet.gr/
'' - Στα Βουρλά το κακό ξεκίνησε στις 29 Αυγούστου. Μπήκαν οι Τούρκοι στα σπίτια μας και μας έβαλαν φωτιά. Αργότερα μας είπαν ότι ήταν αντάρτες και μετά ήρθε ο τακτικός στρατός και μας μάζεψε. Μας έπιασαν όλους μαζί, τον πατέρα μου τον έσφαξαν, τον αδερφό μου τον έκαψαν, τους νέους τους μάζεψαν και τους πήραν στην Ανατολή. Όταν φύγαμε ήταν 16 Σεπτεμβρίου. Η αλήθεια είναι ότι οι Τούρκοι γείτονές μας δεν έφταιγαν σε τίποτα. Ήταν κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους και κλαίγανε κι αυτοί για το κακό που μας βρήκε. Το ποιος φταίει θα το πω με ένα στίχο από το ποίημα ''Της Καταστροφής'': ''Δε νίκησαν την Ελλάδα οι Τούρκοι. Δεν μπορούσαν. Μα δε ήταν κι άνθρωποι. Την Ελλάδα νίκησαν, αδόξως, διχασμός, Λεβαντίνοι κι Ευρώπη''. Ο Βενιζέλος έκανε τη μεγαλύτερη καταστροφή. Μέσα στη φλόγα του πολέμου, έπρεπε να γίνουν εκλογές στην Ελλάδα;'' Το απόσπασμα ανήκει στη Φιλιώ Χαϊδεμένου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Αναστασία Παρετζόγλου για το βιβλίο ''Η Ελλάδα είναι Γυναίκα'' (εκδ. Λιβάνη). Η Φιλιώ Χαϊδεμένου, μικρασιάτισσα πρόσφυγας και ιδρύτρια του Λαογραφικού Μικρασιατικού Μουσείου που βρίσκεται στο Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας, μας μετέφερε τις φρικαλεότητες που έζησαν οι μη μουσουλμάνοι από τους άτακτους τσέτες (κυρίως κουρδικής καταγωγής) και τον τουρκικό στρατό. Πηγή: http://www.lifo.gr/

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ F-16 "ΖΕΥΣ" ΣΤΗΝ "AIR14" ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΚΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ

Το Σάββατο 6 και την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014, η Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους f-16 "ΖΕΥΣ", συμμετείχε στην αεροπορική εκδήλωση "air14" της ελβετικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Παρακολουθήστε το βίντεο σε πλήρη οθόνη.
Hellenic Air Force

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΚΑΤΑ ΗΡΟΔΟΤΟΥ

Μετά τον «αφροκεντρισμό», την δήθεν φοινικική προέλευση των γραμμάτων, την ανύπαρκτη «ινδοευρωπαϊκή» καταγωγή μας, την αλλαγή του νοήματος της διαπίστωσης του Ισοκράτους περί Ελληνικής Παιδείας, και πολλά άλλα… τώρα τελευταία σαν πυροτέχνημα, ακούγεται κάπου κάπου ότι και τους Θεούς οι Αρχαίοι Έλληνες από κάπου άλλου τους πήραν. Από την ανατολή, από την Αίγυπτο κι εγώ δεν ξέρω από πού. Επικαλούνται μάλιστα τον Ηρόδοτο.
Ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί Ίσιδος και Οσίριδος» εξηγεί, ότι όλα τα ονόματα των Αιγυπτίων Θεών είναι Ελληνικά, και ΤΑ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΈΛΛΗΝΕΣ. Επί πλέον (ο Πλούταρχος) ως ιερέας του Απόλλωνος στους Δελφούς, μας φανερώνει ότι η θεά Αθηνά και η Ίσις, είναι το ίδιο πρόσωπο, η ίδια θεότης με διαφορετικό όνομα. Καθώς και ο θεός Ώρος ταυτίζεται υπό των Ελλήνων με τον Απόλλωνα. Δηλαδή οι (αρχαίοι) Αιγύπτιοι και οι Έλληνες είχαν τους ίδιους Θεούς με  διαφορετικά ονόματα ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ.
ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΕΛΛΑΣ ΗΤΑΝ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟ. Και η ετοιμολογία του ονόματος το υποδεικνύει.
ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ και κάνουν σημαία, ότι νομίζουν πως μπορεί... να «υποβαθμίσει» τον Ελληνισμό. Άλλη είναι η ξενόφερτη και η εισαγόμενη θρησκεία (αλλά δεν είναι του παρόντος). Η Αρχαία Ελληνική θρησκεία αν είχε ξένη προέλευση δεν θα λεγόταν Εθνική!
Όσο για τον Ηρόδοτο, ναι, άφησε σημαντικότατο έργο. Αλλά ο Θουκυδίδης έκανε τη  ιστορία επιστήμη.
Λέει ο Ηρόδοτος: «Σχετικά με το όνομα του Ηρακλή, δεν το πήραν οι Αιγύπτιοι από τους Έλληνες αλλά μάλλον οι Έλληνες από τους Αιγυπτίους». ΗΡΟΔΟΤΟΣ Ἱστορίαι (2.43.1-2.45.3)
Η λέξη Ηρακλής, ετυμολογικά, σημαίνει το κλέος της Ήρας, δηλαδή η δόξα της Ήρας. Εδώ τώρα τι να πω; Τι να υποθέσω; Ότι ο Ηρόδοτος δεν γνώριζε την ετυμολογία  του ονόματος Ηρακλής; Βγάζει μάτι ότι είναι Ελληνική λέξη. Πως πήραν λοιπόν οι Έλληνες το όνομα Ηρακλής από τη Αίγυπτο; Ξαναλέω. Ο Ηρόδοτος άφησε έργο, αλλά ο Θουκυδίδης έκανε την Ιστορία επιστήμη. Τα «όπως νομίζω και πιστεύω εγώ» του Ηροδότου, δεν είναι επιστήμη.
Σείριος 
Ακολουθεί σχόλιο αναγνώστριας:
Ο Πλούταρχος έχει γράψει ένα βιβλίο που λέγεται "Περί της Ηροδότου κακοηθείας", όπου μέμφεται ακριβώς τον Ηρόδοτο για το γεγονός ότι αποδίδει εσφαλμένα πολλά σπουδαία κατορθώματα των Ελλήνων σε βαρβάρους, ενώ εκείνα που δεν μπορεί να τα αποδώσει σε βρβάρους πολλές φορές τα υποβαθμίζει ή τα συγκρίνει με άλλα, δήθεν σπουδαιότερα, των βαρβάρων. Επομένως, ακόμη και στην αρχαιότητα, υπάρχουν κάποιοι που αμφισβητούν τα γραφόμενα υπό του Ηροδότου.
Ο Ηρόδοτος δεν έγραψε ιστορία. Τα κείμενά του, αν αυτά είναι τα πρωτότυπα και δεν έχουν υποστεί αλλοιώσεις, χαρακτηρίζονται από πολλές και σημαντικές αντιφάσεις μια εκ των οποίων είναι και αυτή που αφορά το αλφάβητο. Γιατί στη μια σειρά λέει ότι οι Έλληνες πήραν το αλφάβητο των φοινίκων, αλλά στην αμέσως επόμενη λέει ότι οι φοίνικες, διαμένοντες  εδώ, άλλαξαν όχι μόνο τη μορφή των γραμμάτων τους υιοθετώντας τα ιωνικά γράμματα, αλλά και τη φωνή τους, δηλαδή τη γλώσσα τους!  Αλλού, επίσης, ο Κάδμος, ο Έλληνας πρίγκιπας από την Ελληνική Φοινίκη, παρουσιάζεται βάρβαρος, ενώ αλλού η Ελληνική του καταγωγή θεωρείται δεδομένη.
Επίσης, άλλοι συγγραφείς πολλές φορές παραθέτουν αποσπάσματα από τον Ηρόδοτο, ειδικά δε ο Διόδωρος παραθέτει αποσπάσματα γιατί θέλει να συμπεριλάβει, όσο το δυνατόν περισσότερες εκδοχές για το ίδιο θέμα, ώστε έχοντας ο αναγνώστης όλες τις εκδοχές μπροστά του να εξάγει εκείνος τα συμπεράσματά του.
Όσον αφορά τους Έλληνες και Αιγυπτίους θεούς, αυτοί είναι σχεδόν οι ίδιοι, καθώς μπορεί εύκολα να αντιστοιχηθεί ένας Έλληνας θεός με έναν Αιγύπτιο. Οι Αιγύπτιοι όμως θεοί, τουλάχιστον οι πιο σημαντικοί, δεν έχουν Αιγυπτιακά ονόματα, αλλά Ελληνικά. Τα όνοματα και μόνο δείχνουν την Ελληνική καταγωγή αυτών. Ίσις, Ώρος, Όσιρις, Άμων κλπ.
Αλλά και η Αίγυπτος ήταν πάντοτε μια Ελληνική περιοχή. Είναι σαφής μεν η ύπαρξη του λαού των Μελαμπόδων, όπως τους αποκαλούσαν οι Έλληνες, αλλά οι σχέσεις με την Ελλάδα είναι καταφανείς και μέσω των θεών και μέσω των ονομάτων των  σπουδαιοτέρων πόλεων π.χ. Ηλιούπολη, Θήβες, Μέμφις κλπ. και μέσω της αρχιτεκτονικής.
Οι πυραμίδες είναι προφανώς Ελληνικά αρχιτεκτονήματα. Εξ άλλου και εδώ στην Ελλάδα έχουμε πυραμίδες κατα πολύ αρχαιότερες από αυτές στην Αίγυπτο. Η περίοδος παρακμής της Αιγύπτου, ξεκινά με την εξασθένιση των επαφών με την κυρίως Ελλάδα περίπου στα μισά της δεύτερης χιλιετίας, όταν γίνονται πολλές επιδρομές βαρβάρων στην περιοχή: Υξώς, Σκύθες, Ινδοί, Εβραίοι κλπ. από τότε και στο εξής η Αίγυπτος αρχιτεκτονικά δεν έχει να παρουσιάσει σπουδαία έργα, διότι ακριβώς οι φορείς του πολιτισμού εκεί, απουσιάζουν. Παρά μόνο τα ιερατεία των ναών που είχαν ιδρυθεί από Έλληνες στο απώτατο παρελθόν διετήρησαν την γνώση εκείνη. Όταν ο Θαλής επισκέφθηκε την Αίγυπτο, στάθηκε ο μόνος ανάμεσα σε πλήθος "επιστημόνων" της περιοχής, που  ήταν σε θέση να μετρήσει το ύψος των πυραμίδων με τα εξελιγμένα μαθηματικά που γνώριζε.
Νιόβη
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ  ΚΑΤΑ  ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΚΑΙ ΦΟΙΝΙΚΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ
Ο ύποπτος ρόλος του Ηροδότου
Μετά τα εκτεθέντα προηγουμένως για την Ελληνική Γλώσσα και την Γραφή, παραθέτω ένα απόσπασμα - αναφορά του Μυσταγωγού Πλουτάρχου, ο οποίος αντικρούει τον ύποπτο ρόλο του Ηροδότου,  για αυτά  που γράφει στο βιβλίο του «Τερψιχόρη» 57, 59 περί δήθεν Φοινικίας προέλευσης του Ελληνικού Αλφαβήτου και, τον κατηγορεί για κακοήθεια.
Ο Πλούταρχος στο «περί της Ηροδότου κακοηθείας» αναφέρεται σε σύγγραμμα του Αριστοφάνους του Βοιωτού, ο οποίος είχε γράψει πως ο Ηρόδοτος, στην τυχοδιωκτική του πορεία, έφθασε κάποτε στας Θήβας και ζήτησε μισθό από τους Θηβαίους, αλλά οι Θηβαίοι τον περιφρόνησαν και δεν του έδωσαν μάλιστα δε, τον εμπόδισαν να συναναστραφεί με τους νέους των Θηβών, γεγονός που αποτελούσε μεγάλη προσβολή. Από αυτό το επεισόδιο και από άλλες παρόμοιες αναφορές, οδηγούμεθα στο συμπέρασμα που δεν πρέπει να απέχει από την πραγματικότητα ότι, ο Ηρόδοτος ο Αλικαρνασσεύς, αφού προσπάθησε να εργασθεί και σε άλλες πόλεις όπως στις Θήβες,   κατέληξε στην Αθήνα, ανέπτυξε στενή φιλία με τον Περικλή ο οποίος, σαν έξυπνος πολιτικός γνώριζε καλά την προώθηση  και την διάδοση των πληροφοριών. Φρόντισε λοιπόν  να του δώσουν οι Αθηναίοι αρκετό χρυσό και έτσι   ο Ηρόδοτος, έγραψε πολύ ευνοϊκά για αυτούς.
Οι Θηβαίοι τον υποψιάστηκαν σαν επιπόλαιο, λαοπλάνο και επικίνδυνο και τον απέλασαν. Αν τον είχαν κρατήσει, πιθανώς τώρα θα αγωνιζόμασταν να αποδείξουμε την Ελληνική καταγωγή των Αθηναίων.

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΙ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ - ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΥΚΟΥΡΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΠΑΡΙΟΣ

              (ο υβριστής του Ρήγα και της διακήρυξης του)
         Του   Ι.  Θεοδωρόπουλου
    Ο  ιερομόναχος Αθανάσιος ο Πάριος  (1723-1813) κορυφαίος των «Κολλυβάδων». 
 Διετέλεσε σχολάρχης της Χίου, (1786-1813). Αν και έζησε τα χρόνια που η Ευρώπη εδονήτο από τις νέες ιδέες του διαφωτισμού, αυτός ήταν κολλημένος στο μεσαιωνικό σκοταδισμό, παρουσιάζοντας πλούσια συγγραφική δράση κατά των νέων ιδεών, και μακροσκελή λίβελο κατά της Γαλλικής επανάστασης, και του Ελληνικού πολιτισμού.
    Το  1798 στο νεοσύστατο πατριαρχικό τυπογραφείο τυπώνει την  «Χριστιανική απολογία».   Το  1802  τυπώνει το  « Αντιφώνησις προς τον παράλογον ζήλον των από της Ευρώπης ερχομένων φιλοσόφων». Κατά τον συγγραφέα των ανωτέρω βιβλίων η Ευρώπη είναι βόρβορος ακολασίας, η πρόοδος των επιστημών πηγή αθεΐας οι νέοι φιλόσοφοι «αντίχριστοι» ;  Κοντά στην αθεΐα μετοχετεύουν στις ψυχές και το  «δολερόν φαρμάκι της αποστασίας».  Ακόμη καταγγέλλει ότι οι νέοι τούτοι φιλόσοφοι κρατούν «βιβλίον αποστασίας εις την αριστερά και μάχαιραν εις την δεξιάν».  Επίσης γράφει:  «το γένος των Ελλήνων είναι άξιον περιφρονήσεως και ταλανισμού, όχι διότι του έλειψαν οι Ηράκλειτοι, οι Πυθαγόριαι, οι Πλάτωνες, και οι Αριστοτέλεις και οι τιούτοι άλλοι μετεωρολέσχαι, αλλά διότι έλειψαν οι Αθανάσιοι, οι βασίλειοι, οι Κύριλλοι».
   Το 1805 ο Πάριος γράφει ένα ακόμη λίβελο με τον τίτλο  «Νέος Ραψάκης»,  ανταπάντηση στην «Αδελφική Διδασκαλία» του  Αδαμάντιου Κοραή, και υπεραπολογία της  «Πατρικής Διδασκαλίας» των Πατριαρχείων.   Στόχος του οι «Ελληνόφρονες» οι δήθεν  «ζήλω διαπύρω κινούμενοι υπέρ της ελευθερίας του Γένους».  Στο ίδιο βιβλίο εκφέρεται υβριστικά και απαξιωτικά προς τον Ρήγα και το επαναστατικό μανιφέστο του. Επειδή ο Ρήγας στο μανιφέστο του είχε ως έμβλημα το ρόπαλο του Ηρακλέους, ο Πάριος γράφει : «βιβλιάριον εξέδωκαν  “Ρόπαλον του Ηρακλέους”  αυτό ονομάσαντες, οι ελληνόφρονες, βιβλίον δηλαδή διεργετικόν, ερεθιστικόν, παρακινητικόν, ώστε πάντες οι απανταχού χριστιανοί, εν ρητή ημέρα, να δείξουν του Ηρακλέους την αλκήν εναντίον των τυραννούντων αυτούς, και τα εξής. Ο νοών νοείτω. Η Θεία πρόνοια ηλέησε  το γένος των χριστιανών και προτού να διαδοθούν εις τον κόσμον εκείνα τα κακέμφατα ρόπαλα, έκαμε και εφανερώθει  η αντίθετος αύτη σκευωρία, και παρεδόθησαν εις το πυρ, και οι κατά των ιδίων δεσποτών την κοινήν και καινήν ευτρεπίσαντες μάχαιραν, μάχαιραν εύρον μισθόν του παραλόγου ζήλου αυτών».  
     Τέτοια νοοτροπία και τέτοια δημοσιεύματα είχαν να αντιμετωπίσουν ο Κοραής, ο συγγραφέας της «Ελληνικής Νομαρχίας»  και οι άλλοι  «ελληνόφρονες» της εποχής.
   Η χρήση από τον  Πάριο της προσφιλούς για τους χριστιανούς λέξης  «μάχαιραν» που συναντάμε πολλάκις στα ευαγγέλια και στη παλαιά διαθήκη δείχνει άνθρωπο αιμοδιψή, Ο δε θάνατος του Ρήγα και το κάψιμο του μεγαλύτερου μέρους των φυλλαδίων της διακήρυξης του φαίνεται τον ικανοποίησε σφόδρα.
   Δεν δίσταζε πολλές φορές να χρησιμοποιεί ακόμη και την έκφραση  «ντρέπομαι γιατί είμαι Έλληνας»,  και με το άξιοι μαχαίρας οι  «Ελληνόφρονες»,  έδειχνε πόσο μεγάλος ανθέλληνας ήταν. Αυτόν τον μισέλληνα η εκκλησία της Ελλάδος έσπευσε και τον αγιοποίησε.      
Ιωάννης  Θεοδωρόπουλος

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΡΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ «ΟΡΚΟΥ» ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ…

Με το θέμα του ανύπαρκτου «όρκου» του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ασχολήθηκα το 2010, δηλαδή τον πρώτο χρόνο ύπαρξης και λειτουργίας της σελίδας. Η ανάρτηση είναι αυτή Ο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.
Ο λεγόμενος «όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» κυκλοφορεί στο διαδίκτυο (ενώ έχει «κορνιζωθεί» και σε διάφορα κτήρια, δημόσια και μη) σε μία και μοναδική μετάφραση (με μικρές παραλλαγές), ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ.
ΟΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥ «ΟΡΚΟΥ» "ΒΓΑΖΟΥΝ ΜΑΤΙ" ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΡΜΟΥ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Και η ανάρτηση εκείνη κλείνει με την φράση: ΌΠΟΙΟΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ Ο «ΟΡΚΟΣ» ΟΠΩΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ, ΕΙΠΩΘΗΚΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ, ΑΣ ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΑ ΑΡΧΑΙΑ ΠΗΓΗ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ.
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΟΜΩΣ ΛΥΘΗΚΕ! ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ!
Διαβάζουμε στο http://anihneftes.wordpress.com/
Τον ψάχναμε στον οὐρανό, και στην Γη τον βρήκαμε… Με όλες αὐτές τίς ἀναζητήσεις στό χαρτί καί στήν ὀθόνη, ὁ περίφημος “ὅρκος” πού τόν κυνηγᾶνε μερικοί σάν τήν rara avis, σάν τό σπάνιο πουλί, ἐπιτέλους βρέθηκε. Δέν βρέθηκε ὅμως ἐκεῖ πού τόν ψάχνουν οἱ περισσότεροι, ἀλλά ἐκεῖ πού πραγματικά εἶναι. Θά ἦταν πολύ βολικό καί πολύ ἀρεστό νά ποῦμε ὅτι ἦταν γραμμένος σέ κάποιον ἄρτι ἀνακαλυφθέντα ὀξύρρυγχο πάπυρο, ἤ σέ κάποιο μυστικό καί ἀπόκρυφο δωμάτιο τοῦ Βατικανοῦ.
Ἐδῶ καί 56 χρόνια εἶναι μπροστά στά μάτια μας, ἀλλά ποτέ κανείς δέν ἔκανε τόν κόπο νά τόν ἀναζητήσει.
Εἶναι ἀποτυπωμένος σέ κάποιο ἔργο τοῦ 1951 μέ τόν τίτλο: “ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ: Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ”. Ἔκδ. Ἑστία 1993.
Τό ἔργο εἶναι τοῦ Χρήστου Π. Ζαλοκώστα (1896-1975).
Ὁ Ζαλοκώστας ἦταν χημικός, πολιτευόμενος, πρωταθλητής διαφόρων ἀγωνισμάτων καί συγγραφεύς. Διετέλεσε καί μέλος τῆς Ὀλυμπιακῆς ἐπιτροπῆς ἀπό τό 1935. Εἶχε σπουδάσει χημεῖα εἰς τήν Γερμανία. Κατά τήν περίοδο 1947 – 1949 διετέλεσε πρόεδρος τῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ τουρισμοῦ. Ἀπό τά πρῶτα ἔτη τῆς Γερμανό-ἰταλικῆς κατοχῆς 1941 – 1944, ἀνεμίχθει εἰς τᾶς ὀργανώσεις ἐθνικῆς ἀντιστάσεως διακινδυνεύσας διά τήν μεταφορά ὅπλων εἰς τᾶς ἀκτᾶς τῆς Ἀττικῆς καί λαβῶν μέρος εἰς πολλᾶς ἐπικινδύνους ἀποστολᾶς. Ἀπό τοῦ 1946 μέχρι τό 1950 ἦταν βουλευτής Ἀθηνῶν τοῦ Λαικοῦ Κόμματος καί τό 1952 βουλευτής τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ὁ Ζαλοκώστας συνέγραψε καί ἐξέδωσε μέχρι τό 1950 πολλά ἔργα ὅπως Τό χρονικό της σκλαβιᾶς, Γύρω ἀπό τήν Ἑλλάδα, Ὁ βασιλεύς Ἀλέξανδρος, 1946. Ἡλιόλουστη φτώχεια, 1952, Μαρίνα, 1957, Τό περιβόλι τῶν θεῶν, Πίνδος, Μέγας Ἀλέξανδρος ὁ πρόδρομος τοῦ Ἰησοῦ.
Ἐγκυκλοπαιδικό λεξικό Ἡλίου
Ἐκεῖ λοιπόν, στό ἔργο αὐτό τοῦ πατριώτη Ζαλοκώστα, λαμβάνει σάρκα καί ὀστά γιά πρώτη φορᾶ στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος ὁ λεγόμενος κατά τοῦς εἰδικούς καί ἱστορικούς ¨ὅρκος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου στήν Ἰώππη τό 324 π.Χ.¨, ὅπου ὁ Ζαλοκώστας τόν ἔγραψε βάση ποιητικῆς ἀδείας.
Ὀφείλουμε νά θεωροῦμε ἐθνικόν ὅ,τι εἶναι ἀληθές”, εἶχε πεῖ ὁ Διονύσιος Σολομός.
...αυτό θα μας έλεγε σήμερα ο Μέγιστος της οικουμένης...
Λυποῦμε διά τό ὅτι ὁ περίφημος αὐτός ὅρκος δέν εἶναι παρά ἕνα χάλκευμα καί ἔτσι τό “διεθνιστικό image” τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου πρέπει νά ἀλλάξει. Πρέπει οἱ νεόκοποι διεθνιστές νά ἀντιληφθοῦν ὅτι ἄλλο οἰκουμενικό πνεῦμα ὅπως τό ἐννοοῦσαν οἱ Ἕλληνες καί ὁ Ἀλέξανδρος, καί ἄλλο ὁ στεῖρος, ἐξουσιαστικός διεθνισμός καί πολυπολιτισμός πού ἐπιβάλλει ὁ διεθνιστικός ἐξουσιασμός. Δέν νομιμοποιοῦνται οἱ δημοκόποι νά ἀναφέρονται στό λογοτεχνικό αὐτό κατασκεύασμα τοῦ Ζαλοκώστα, ὁ ὁποῖος ἤθελε τόν Ἀλέξανδρο προπομπό του …Ἰησοῦ. [σ.σ. Έτσι εξηγείται στον υποτιθέμενο «όρκο» και η φράση: «Τον ΘΕΟ, δεν πρέπει να τον νομίζετε ως αυταρχικό κυβερνήτη, αλλά ως κοινό ΠΑΤΕΡΑ όλων…» που σαφώς παραπέμπει σε μονοθεϊσμό!]
Αὐτό πολύ θά διασκέδαζε τόν Ἀλέξανδρο, ὅπως διασκεδάζουν καί ἐμᾶς οἱ διάφοροι ¨γνῶστες καί ἰστορικοί¨ μέ βαρύγδουπα ὀνόματα, προϊόντα τῆς νέο-ἑλλαδικῆς, χρεοκοπημένης πρό πολλοῦ ψευδό-διανοήσεως, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται σ’ αὐτόν τόν Ὅρκο σάν σέ πραγματικό γεγονός.
‘’Μή παιδί μάχαιραν μή ἀπαιδεύτω ἐξουσίαν.‘’
Τό σίγουρο εἶναι ὅτι δέν φταίει σέ τίποτα ὁ ποιητής γιά τήν σημερινή κατάντια μερικῶν νεοραγιάδων. Δέν μποροῦσε νά φανταστεῖ μετά ἀπό τόσα χρόνια, ὅτι τό γεγονός αὐτό θά λάμβανε τέτοιες διαστάσεις. Δέν μποροῦσε νά φανταστεῖ ὅτι τόν λόγο τοῦ ὅρκου θά τόν ἔβλεπε σέ περίοπτη θέση στίς εἰσόδους τῶν πανεπιστημίων, τῶν ὑπουργείων, ἀκόμη καί στρατοπέδων!
“Ἐξ ἱστορίας ἀναιρεθείσης τῆς ἀληθείας, τό καταλειπόμενον αὐτῆς ἀνωφελές γίνεται διήγημα” Πολύβιος Ἅ, 14,6
Σάκης Χαβουτσᾶς
Μέλος τοῦ Κύκλου Ἑλλήνων Αὐτογνωσίας
Ἐλαφηβολίωνος 2007 (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)
Ολόκληρο το άρθρο στο: http://anihneftes.wordpress.com/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου