Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Η ΘΡΑΣΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ

Είναι κατανοητό πως ότι δεν ξέρεις απλά δε σε απασχολεί. Αν ξέρεις όμως κάτι για ένα θέμα υπάρχουν δυο οδοί να ακολουθήσεις: είτε να μάθεις περισσότερο για αυτό, είτε να επαναπαυτείς στις πληροφορίες που έχεις, θεωρώντας πως είναι αρκετές.
Αυτή η ελλιπής πληροφόρηση είναι που διακρίνει τη σημερινή μας κοινωνία στο έπακρο. Η ημιμάθεια, οι «μισές γνώσεις», η τεμπελιά της αμάθειας. Γιατί σε έναν κόσμο ο οποίος κινείται πλέον με ψηφιακούς ρυθμούς, κανείς δεν έχει χρόνο για τίποτα – ούτε καν για σωστή ενημέρωση, πόσο μάλλον για εμπλουτισμό γνώσεων.
Μα το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ότι ανατρέφουμε πια μια γενιά που τόσο επιμελώς επιμένει να καταγράφει τα τόσα λίγα επιτεύγματά της. Το πρόβλημα αντανακλάται σε αυτό που τόσο εύγλωττα είχε πει ο Περικλής: πως «η αμάθεια προκαλεί το θράσος, ενώ ο συνετός υπολογισμός τον δισταγμό».
Έχουμε γεμίσει φωνές που επαναλαμβάνουν σχεδόν με αυθάδεια τα λίγα που ξέρουν, ασχέτως αν αυτά είναι ελλιπή, σε σημείο που αγγίζουν την παραπληροφόρηση. Από ρήσεις που αναπαράγονται λάθος, σε αβάσιμα επιχειρήματα, ανακριβείς στατιστικές και άγνοια για την άλλη όψη κάθε θέματος. Ίσως ισχύει τελικά πως «ο αμαθής είναι σαν το ντέφι: κάνει θόρυβο χάρη στην κενότητά του» (Ο. Μπέτλινγκ). Γιατί ενώ ο μορφωμένος διψάει για περαιτέρω γνώση, ο αμαθής προτιμάει να κηρύττει στους άλλους και να μην παραδέχεται τα λάθη του. Είναι οι άνθρωποι που έχουν τις «εύκολες λύσεις» στο τσεπάκι. Αυτοί που «αναλαμβάνουν πολιτικές ευθύνες» και νομίζουν πως ξεμπερδεύουν έτσι, ενώ στην ουσία δεν έχουν κάνει τίποτα. Αυτοί που κοιτάνε μόνο τους αριθμούς στην ευημερία μιας χώρας, αγνοώντας το πώς πραγματικά επιβιώνουν οι πολίτες της. Αυτοί που επιμένουν πως ξέρουν καλύτερα λόγω της θέσης που κατέχουν.
Είναι όμως αυτοί οι θρασείς, οι ημιμαθείς και οι επηρμένοι που καταλήγουν να μας διοικούν, και μάλλον φταίμε περισσότερο εμείς για αυτό. Γιατί δεν χρησιμοποιούμε τη μόρφωση που έχουμε ως την εξουσία που αυτή μας προσφέρει, και υποκύπτουμε στην αποχή από τη σύγκρουση ως πιο αξιοπρεπή λύση.
Όπως είπε και ο Ξενοφών όμως, «εκείνοι που φαίνονται ότι εκ φύσεως είναι άριστοι, χρειάζονται περισσότερο από τους άλλους την παιδεία», και ίσως εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε: να ξεχωρίζουμε τους αναιδείς αμαθείς, από τους θαρραλέους ελλόγιμους.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

ΚΡΑΔΑΣΜΟΙ - ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ

Η πολυπλοκότητα και οι μορφές της ύλης είναι άπειρες και η κίνηση στη φύση αέναη. Ξεκινά από τα τερατώδη άστρα, έως τα αόρατα υποατομικά σωματίδια. Υπάρχει κίνηση σε κάθε σημείο του χώρου και τον χρόνου, σε ορατά και αόρατα. Ακίνητα σώματα είναι τα νεκρά- δεν υπάρχει όμως τίποτα απόλυτα νεκρό και επομένως, δεν υπάρχει ακινησία.
Το ανθρώπινο σώμα ακολουθώντας τον παγκόσμιο νόμο της ύλης, είναι δομημένο με σωμάτια [κύτταρα] και ενεργειακές δέσμες, που λειτουργούν με άγνωστους τρόπους, που μόλις σήμερα άρχισε να υποψιάζεται η επιστήμη. Η κίνηση των ατόμων, των ηλεκτρονίων, των σωματιδίων και των κυττάρων, προκαλούν κραδασμούς και δονήσεις στη μάζα τους και παράγουν ενέργεια την οποία εκπέμπουν προς το περιβάλλον.
Όλα τα είδη των μετάλλων, των πετρωμάτων και των κρυστάλλων, λόγω κινήσεως και κραδασμού των μορίων τους, παράγουν καθορισμένη ενέργεια. Την ενέργεια αυτή την ακτινοβολούν στο περιβάλλον με μια χαρακτηριστική συχνότητα, με αποτέλεσμα να γνωρίζουμε τι μεταλλεύματα βρίσκονται μέσα στο έδαφος. Σε αυτή ακριβώς την ιδιότητα στηρίζονται και οι διάφοροι ανιχνευτές μετάλλων ή πετρωμάτων ακόμη και νερού.
Ο Αιθέρας ή Οργόνη, είναι η λεπτοδομημένη εκείνη ύλη, μέσω της οποίας κινούνται τα φωτόνια του ηλιακού φωτός και των άστρων που έρχονται στη γη, πληροί όλο το σύμπαν, αποτελεί τη συνδετική ύλη των σωμάτων του σύμπαντος τα οποία εμποτίζει και περιβάλλει, όσο σκληρά και αν είναι. Δεν υπάρχει κενό στο σύμπαν. Είναι γεμάτο αιθέρα, ενέργεια και υπερβατικές οντότητες. Η φλόγα της φωτιάς ή το πυρ των άστρων, προκαλούν κραδασμούς στον αιθέρα που μας περιβάλλει. Οι κραδασμοί του αιθέρα προκαλούν κραδασμούς στον αέρα και μεταφέρουν τη θερμότητα μακριά από την πηγή της. Όσο μεγαλώνουν οι κραδασμοί τόσο αυξάνει η συχνότητα τους και πολλαπλασιάζονται τα θερμοκρασιακά φαινόμενα.
Αν θελήσουμε να συσχετίσουμε το φαινόμενο μετάδοσης της θερμότητας με τις αντίστοιχες δυνάμεις του ανθρώπου, αυτό μοιάζει με τις ψυχικές και τις νοητικές δυνάμεις που αποστέλλονται μακριά από το σώμα. Είναι το εσωτερικό πυρ του ανθρώπου. 
«Αν κάποιος επισκεφθεί έναν ενεργειακό χώρο σε αρχαιολογικά μνημεία και αντιλαμβάνεται την ιερότητα του χώρου και η ψυχή του επιθυμεί να ιδεί κάτι υπερφυσικό, τότε το πνεύμα προκαλεί έντονους κραδασμούς νιονικής ενέργειας στον εγκέφαλο και τη συνείδηση. Οι κραδασμοί αυτοί μεταφέρονται σε όλα τα κύτταρα του σώματος. Ο εγκέφαλος αρχίζει να ανεβάζει σταδιακά τη συχνότητα των κραδασμών. Αν η συχνότητα των κυττάρων φθάσει το μήκος κύματος του ηλιακού φωτός, τότε βαθμηδόν αρχίζει ο υλικός κόσμος να χάνεται από μπροστά του και στα μάτια του εμφανίζεται ένας κόσμος διάφανος και αιθερικός. Χωρίς να χάνει τίποτε από τη νοητική του κατάσταση, απομακρύνεται από την τρισδιάστατη πραγματικότητα και μεταπίπτει σε αιθερική μορφή. Όταν οι συχνότητες του σώματος ξεπεράσουν τις συχνότητες του φάσματος του φωτός, τότε εισέρχεται στην υπερβατική πραγματικότητα, σε άλλη διάσταση και βρίσκεται σε απ' ευθείας επαφή με τον υπερβατικό κόσμο, σε απόλυτη συνειδησιακή κατάσταση.»
Οι υπερφυσικές ιδιότητες του ανθρώπου επιτυγχάνονται και με τη διάρρηξη της ουδετέρας υπόφυσης του εγκεφάλου, η οποία αποτελεί το αρχείο πληροφοριών των προηγουμένων ενσαρκώσεων, όπως για τον εγκέφαλο οι πέντε αισθήσεις, είναι το αρχείο του υλικού σώματος. Οι κραδασμοί της ουδετέρας υπόφυσης, εκπέμπονται με ακαριαία ταχύτητα προς κάθε κατεύθυνση και γίνονται αντιληπτές από τις υπερβατικές οντότητες. Αυτομάτως δημιουργεί ο εγκέφαλος τις σκεπτομορφές τους, που τις κατευθύνει προς τις οντότητες αυτές (όταν κληθούν), οι οποίες παίρνουν το νοητικό μήνυμα σε κάθε περίπτωση. Η ανθρώπινη συνείδηση πολλές φορές δέχεται κραδασμούς και ωθήσεις από υπερβατικές οντότητες, όταν αυτές θέλουν να μας δώσουν διάφορα μηνύματα, ή να ενεργοποιήσουν τον εγκέφαλο μας. Το ίδιο συμβαίνει όταν ο άνθρωπος έρχεται σε πνευματική επαφή με κάποιον, ο οποίος γνωρίζει πιο πολλά από αυτόν.
Οι σκεπτοκραδασμοί του δασκάλου προκαλούν κραδασμούς στις σκέψεις των μαθητών που παρακολουθούν τη διδασκαλία του, οι οποίοι μαθαίνουν ή δεν μαθαίνουν, ανάλογα με τον βαθμό ευφυΐας του καθενός. Οι κραδασμοί του μαγνητικού πεδίου της γης, του ηλιακού φωτός, του αέρα, της θερμότητας, ρυθμίζουν τους βιορυθμούς του πλανήτη μας. Ο σπόρος ενός φυτού που βρίσκεται στο χώμα θαμμένος, κρύβει μέσα του τον σπινθήρα της ζωής. Πως αντιλαμβάνεται ότι η στιγμή είναι κατάλληλη για να βλαστήσει; Η ζωή ξυπνά από τους κραδασμούς που προκαλούν στο έδαφος οι σταγόνες της βροχής αλλά και οι ακτίνες του ηλίου και το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της γης, που δημιουργεί διαφορετικούς κραδασμούς στις διάφορες εποχές του έτους.
Γεράσιμος Καλογεράκης, Η Υπέρτατη Μύηση, σελ. 59 - 63, εκδ. Δίον

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΣΩΣΤΟΥΣ ΚΡΑΔΑΣΜΟΥΣ – ΔΟΝΗΣΕΙΣ

«Δεν είναι αρκετό να αποφεύγουμε απλά τους αρνητικούς κραδασμούς. Χρειάζεται να εκπέμπουμε προς τα έξω κύματα θετικότητας και γαλήνης»
Οι κραδασμοί μεταξύ των ανθρώπων είναι σαν σιωπηλές λέξεις που είτε μας προσελκύουν προς κάποιον ή μας απωθούν. Αν δεν είμαστε επιλεκτικοί σχετικά με τα άτομα ή τους κραδασμούς που επιλέγουμε να μας περιβάλλουν, θα είμαστε ένα θύμα σε κάθε είδους ενεργειακό πεδίο που μπορεί να διαταράξει την εσωτερική μας γαλήνη και να δημιουργήσει μια ασυμφωνία στη ζωή μας.
Αν ήμασταν σε θέση να δούμε πόσο πολλά κύματα περνούν μέσω του αέρα και του εναέριου χώρου μας και μέσα από το σώμα μας σε κάθε δεδομένη χρονική στιγμή μπορεί να ανησυχούσαμε για το ποσό της αόρατης δραστηριότητας που επηρεάζει την κατάσταση της υγείας και της ευημερίας μας.
Αναρωτιέται κανείς αν η αύξηση του θυμού και της βίας θα μπορούσε να συνδεθεί με την αύξηση του αριθμού των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων που δημιουργούνται από τα κινητά τηλέφωνα, τους τηλεφωνικούς πύργους, τις γραμμές πλέγματος και άλλα ακόμη;
Δεδομένου ότι οι σκέψεις είναι τα δομικά στοιχεία για τη στάση μας, τα συναισθήματά μας, τις διαθέσεις μας, την προσωπικότητά μας, τον αυτοσεβασμό μας (ή την έλλειψή του), το επίπεδο της ικανοποίησης μας (ή την έλλειψή της), μπορούμε να πούμε ότι ο σπόρος των κραδασμών είναι οι σκέψεις μας. Αν δημιουργήσουμε αρνητικές σκέψεις εκπέμπουμε αρνητικούς κραδασμούς και οι θετικές σκέψεις δημιουργούν θετικούς κραδασμούς.
Με τις σκέψεις μας, καλές και κακές, μπορούμε να δημιουργήσουμε αντίστοιχα έναν κόσμο χάους ή έναν κόσμο ειρήνης.
Μπορούμε ακόμη και να είμαστε ένοχοι γιατί δημιουργούμε αρνητική ενέργεια οι ίδιοι μας. Κακόβουλα ή ζηλιάρικα συναισθήματα προς τους άλλους είναι μια μορφή βίας, την οποία οι άλλοι μπορεί να «μαζέψουν», συνειδητά ή ασυνείδητα.
Κάθε σκέψη έχει τη δική της συχνότητα. Ο στόχος ενός πνευματικού αναζητητή πρέπει να είναι η δημιουργία μόνο των καλύτερων και πιο εξυψωμένων σκέψεων οι οποίες επηρεάζουν και εξυψώνουν την ατμόσφαιρα γύρω από το άτομό του.
Χρειάζεται χρόνος και συντονισμένη προσπάθεια για να δημιουργηθεί ο σωστός κραδασμός, όπως ακριβώς χρειάζεται χρόνος για να χτυπήσεις τη σωστή νότα στο πιάνο ή στην κιθάρα. Αλλά αν ασκούμαστε συχνά στο να είμαστε ακίνητοι και γαλήνιοι στο νου και στο σώμα, στη συνέχεια, με το χρόνο, μπορούμε να δημιουργήσουμε τους κραδασμούς που θέλουμε και να ενορχηστρώσουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε.
Οι υψηλότερες συχνότητες είναι οι πνευματικοί κραδασμοί που είναι ισχυροί και ταυτόχρονα εξαιρετικά αιθέριοι. Αυτοί προκύπτουν από μια έντονη κατάσταση διαλογισμού και θετικής σκέψης, και με το να έχεις μια καθαρή καρδιά, ένα σαφές όραμα και μια αγνή στάση. Ο στόχος ενός πνευματικού μονοπατιού είναι να ανυψώσουμε τους κραδασμούς μας με τη σύνδεση με τον Ύψιστο όλων – το Θείο.
Ήρθε η ώρα … να ανυψώσουμε τους κραδασμούς μας, μια σκέψη σε μια στιγμή. Δεν είναι αρκετό να αποφεύγουμε απλά τους αρνητικούς κραδασμούς. Χρειάζεται να εκπέμπουμε προς τα έξω κύματα θετικότητας και γαλήνης. Όταν είμαστε όλοι συντονισμένοι σε αυτή την εξυψωμένη ενέργεια μπορούμε στη συνέχεια να δημιουργήσουμε μια συμφωνία αγνών και ισχυρών κραδασμών που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.
Μετάφραση από: arunaladva.org

ΝΑΥΣΙΝΟΟΣ: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ/ ΠΑΡΑΓΩΓΗ 2017. ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΡΕΥΝΑ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΜΠΕΖΟΥΓΛΩΦ. ΜΟΥΣΙΚΗ: ΤΑΚΗΣ ΤΑΦ. Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΗΣ, ΑΡΧΑΙΟΙ ΦΑΚΟΙ, ΑΙΓΥΠΤΟΣ, ΚΡΗΤΗ, ΒΙΚΙΝΓΚ ΚΛΠ
ΠΗΓΕΣ: ROBERT TEMPLE- THE CRYSTAL SUN
ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΜΠΕΖΟΥΓΛΩΦ: Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΗΣ & Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΝ
ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ: I: FREAK A SPACE II: YUPI SPACE III: DANGO IV: ΣΕΛΑΣ

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑ ΦΥΣΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ - ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

5. Αλλ' η εντελέχεια λέγεται κατά δύο τρόπους αναλόγους ο μεν προς την επιστήμην, ο δε προς την θεωρίαν. Φανερόν είναι λοιπόν ότι η ψυχή είναι ως η επιστήμη. Διότι εν τη υπάρξει της ψυχής εμπεριέχεται και ύπνος και εγρήγορσις, αναλογεί δε η μεν εγρήγορσις προς την θεωρίαν, ο δε ύπνος προς την έξιν ή κατοχήν της γνώσεως άνευ ενεργείας. Πρότερα όμως κατά την γένεσιν εφ' ενός και του αυτού πράγματος είναι η επιστήμη (4). Δια ταύτα η ψυχή είναι η πρώτη εντελέχεια (5) φυσικού σώματος, όπερ δυνάμει έχει ζωήν.
αὕτη δὲ λέγεται διχῶς, ἡ μὲν ὡς ἐπιστήμη, ἡ δ' ὡς τὸ θεωρεῖν. φανερὸν οὖν ὅτι ὡς ἐπιστήμη· ἐν γὰρ τῷ ὑπάρχειν τὴν ψυχὴν καὶ ὕπνος καὶ ἐγρήγορσίς ἐστιν, ἀνάλογον δ' ἡ μὲν ἐγρήγορσις τῷ θεωρεῖν, ὁ δ' ὕπνος τῷ ἔχειν καὶ μὴ ἐνεργεῖν· προτέρα δὲ τῇ γενέσει ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἡ ἐπιστήμη. διὸ ἡ ψυχή ἐστιν ἐντελέχεια ἡ πρώτη σώματος φυσικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος.
Ἀριστοτέλους Περὶ Ψυχῆς
ΒΙΒΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ - ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'
Γενική θεωρία και ορισμός της ψυχής. — Θρεπτικόν.—Αισθητικόν.
Μετάφραση-Σχόλια: Παύλου Γρατσιάτου

ΓΝΩΘΙ Σ`ΑΥΤΟΝ

ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ
Συν σωφροσύνη και χείρα κίνει. Συν βοή-θεια Νου και ενθύμηση Ψυχής και χείρα κίνει. Και όταν λέω ¨χείρα κίνει¨, εννοώ εκείνη την μικρή ακτίνα φωτός που ο καθένας μας προσφέρει, προορισμένος για αυτόν ακριβώς το σκοπό. Ο σκοπός που θάφτηκε στην λήθη κάτω από τόνους σκοταδισμού, που η επί χιλιετίες αρνητική ενέργεια με ακριβείς και οργανωμένες κινήσεις εγκαθίδρυσε στον Νου και στην μνήμη της Ψυχής.
Εκείνο το κομματάκι ηλιαχτίδα που ο καθένας κρύβει και μέσω αυτού ενεργεί όταν ακολουθεί το μονοπάτι του φωτός όσο μικρή ή μεγάλη και αν φαντάζει η προσφορά, καθώς το κάθε τι είναι συνδεμένο με τα πάντα και κάθε τι έχει το ρόλο του και την αποστολή του. Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο, μα ΤΙΠΟΤΑ. Αρκεί να ανοίξει μια μικρή σχισμή μέσα από τους τόνους σκοταδισμού που φθείρουν το φως της Ψυχής μια σχισμή Λογικής.
Γιατί αν ο Άνθρωπος συλλάβει πως είναι χιλιάδες χρόνια σκλαβωμένος, πρωτίστως  ψυχικά και πνευματικά, και ότι το όλο οικονομικό παραμύθι (παρά-μύθος) είναι απλά η μετακίνηση ενός πιονιού στο παιχνίδι της προσπάθειας κατάρρευσης της Συμπαντικής Νομοτέλειας, τότε θα κατανοήσει πως έχει χάσει και εξακολουθεί να χάνει πολύ χρόνο σε, όχι απλά ανούσια, αλλά ανύπαρκτα ζητήματα, έχοντας απομακρυνθεί σε σημείο ασφυκτικό από την πραγματική του φύση. Και ο χρόνος είναι Κρόνος, δεν είναι σύμμαχος και έτσι χάνονται πολλές ζωές, σε ένα αέναο χορό ψυχών που δεν βρίσκουν διέξοδο.
Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος γιατί μας έπεισε πως μας επηρεάζει, μας έπεισε με κάποιον τρόπο (χαμένο ίσως στο βάθη του εαυτού του και του χώρου) πως ασκεί εξουσία πάνω μας, ξεχνώντας πως η εξουσία είναι κάτι έξω από την ουσία. Και χρησιμοποιώντας σαν πρόσχημα την ύλη, μας έπεισε εν τέλει πως είναι σύντομη η επίγεια ζωή και αναγκαστικός ο θάνατος, το γέρας και οι ασθένειες που με το διάβα του εμφανίζονται κάνοντας την ύλη ¨θεό¨.
Πώς μπόρεσε να μας πείσει; Τί εστί πίστη; Σκεφτόμενοι λογικά, η πίστη αφορά κάτι για το οποίο δεν έχω Γνώση αλλά ευελπιστώ ή φοβάμαι πως υφίσταται… Και η Γνώση; Η Σοφία; Η Δύναμή μας; Και η Αθηνά;;
Πώς μια Θεά που αντιπροσωπεύει την Σοφία, είναι ταυτόχρονα και Θεά του πολέμου; Μήπως διότι η Σοφία προδιαθέτει Γνώση και η Γνώση είναι το μεγαλύτερο όπλο της Συμπαντικής Νομοτέλειας; Και πάρε εσύ άψυχε το οπλάκι και πυροβόλα την ύλη μου, σκότωσε τα έμψυχα πλάσματα της φύσης και κάνε τρύπες στα δέντρα της Ζωής. Προσπάθησε να αμαυρώσεις την δύναμη της Γνώσης και πότισε τον πόλεμο με αίμα. Αφού όμως τολμάς, με την συνεχή εκπομπή της αρνητικής σου ενέργειας, να προκαλείς την Συμπαντική Νομοτέλεια, να είσαι έτοιμος και για το αποτέλεσμα των πράξεών σου. Αιτία – Αιτιατό. Αιτιότητα λέγεται, όχι εκδίκηση, μην μπερδεύεσαι. Και ίσως αν θελήσεις να σκεφτείς την διαφορά, ίσως λέω, αντιληφθείς πως όλα εν τέλει εξαρτώνται από σένα. Όχι από τον άλλον, όχι από τον «Θεό», όχι από τον χρόνο, την ύλη, το χρήμα, τους άψυχους που το παίζουν ηγέτες της ανθρωπότητας.
Ο εν δυνάμει σώφρων και σοφός, αμφιβάλλει για τον εαυτό του συνεχώς και εκεί βρίσκεται μια αόρατη, λεπτή γραμμή.  Ή θα γίνει έρμαιο της μάζας ή θα περιθωριοποιηθεί. Και όταν γίνεσαι έρμαιο της μάζας, απογοητεύεσαι και δεν μπαίνεις στον κόπο να αναρωτηθείς ποιος καθοδηγεί αυτή τη μάζα και τί στο καλό διαφορετικό έχει εκείνος που τον καθιστά οδηγό-καθοδηγητή.  Έχει όντως κάτι διαφορετικό ή σε παραπλανεί; Σε παραπλανεί χιλιάδες χρόνια. Και η Γνώση; Η Σοφία; Η Δύναμή μας; Και η Αθηνά;
Είναι εκεί, μέσα μας, γύρω μας, στην ένωσή μας και εμείς εγκλωβισμένοι στο σπήλαιο κοροϊδεύουμε εκείνον που βγήκε και είδε τον Ήλιο. Κατηγορούμε τον «ανώτερο» αλλά εξακολουθούμε να του επιτρέπουμε να ελέγχει τις σκέψεις μας, απελπιζόμαστε και βυθιζόμαστε ακόμη περισσότερο στην λήθη.
Ως πότε; Η Αθηνά θύμωσε. (¨Θυμό¨, ο Όμηρος ονόμαζε την Ψυχή του ζωντανού Ανθρώπου.) τροφή για σκέψη, καθώς οι Ψυχές που διαβαίνουν επίπεδα αφύπνισης αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς.
Και αν αποφασίζαμε πως οτιδήποτε υλικό στη ζωή μας δεν έχει ουσία μπροστά στην ευκαιρία πρόσβασης στην αληθινή Γνώση; Και αν αντιλαμβανόμασταν την δύναμή μας, καθώς κάθε τι που σκεφτόμαστε και κάθε ενέργεια που στέλνουμε (είτε θετική είτε αρνητική) βρίσκει έκφραση στην υλική πραγματικότητα; Τί θα γινόταν αν συνειδητοποιούσαμε πως η Ψυχή μπαίνοντας στο σώμα μας και αρμονικά συντονισμένη με τον εγκέφαλό μας έχει την δύναμη να κάνει θαύματα από εκείνα τα θαύματα που πλέον δεν γίνονται γιατί επικρατεί η αρνητική ενέργεια που μας επέβαλαν και την κάναμε κτήμα μας. Ο χαώδης χορός της σκέψης με το συναίσθημα, μας οδηγεί στο φόβο και στην απομάκρυνση από την Αλήθεια.
Εσύ αποφασίζεις να επιτρέψεις να σε υποβοηθήσουν να αρρωστήσεις και Εσύ αποφασίζεις πως δεν μπορείς να γιατρέψεις τον εαυτό σου γιατί φοβάσαι. Φοβάσαι και σε έχουν κάνει να σκέφτεσαι συνεχώς το αρνητικό, εκπέμποντας την σκοτεινή αυτή ενέργεια, διαταράσσοντας την αρμονία του Σύμπαντος.
Εσύ όμως μπορείς να αποφασίσεις να παλέψεις, μπορείς να αποφασίσεις να αντιδράσεις, μπορείς να αποφασίσεις να χρησιμοποιήσεις τον Νου της Ψυχής σου. Να ενθυμηθείς. Να αναζητήσεις Γνώσεις που δεν οδηγούν σε διαχωρισμούς και που ακολουθούν την Λογική. Μπορείς. Γιατί εν τέλει ΕΣΥ αποφασίζεις είπαμε. Για ΌΛΑ. Και όταν θα έρθεις εσύ, θα έρθουν και οι άλλοι, γιατί και οι άλλοι ¨εσύ¨ είναι.
Όλοι είμαστε ΕΣΥ και όλοι είμαστε ΕΝΑ. Μας έπεισαν πως δημιουργηθήκαμε ενώ στην ουσία δημιουργούμε. Και αν ο ένας μπορεί μόνος του να πλάθει την πραγματικότητά του, φαντάσου μαζί τί αλλαγή θα φέρναμε στην πραγματικότητα της Γαίας. Όποιος και αν προσπαθήσει να σε πείσει πως δεν αρκείς, εσύ οφείλεις να γνωρίζεις. Είσαι μικρός ¨Θεός¨. Είμαστε όλοι μικροί ¨Θεοί¨ και ας το ξεχάσαμε.
ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ, λοιπόν….
ΠΑΝΕΤΣΟΥ ΜΑΡΙΑ (Ψυχολόγος)
Φιλοσοφικό Δοκίμιο
http://www.awakengr.com/gnothi-savton/

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

ΑΝΑΛΙΣΚΟΝ ΠΥΡ ΣΕΙΡΙΟΥ

Το άστρο του Σειρίου σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Παράδοση ήταν το άστρο της δημιουργίας της ζωής στη γη και το τιμούσαν σε όλη την Ελλάδα, με ιερά αφιερωμένα στον Κύνα και τον Κυναίο Δία.
Υπάρχουν πολλές περιοχές της Ελλάδας στις οποίες καταλήγουν ενεργειακοί δίαυλοι «αναλίσκοντος πυρός Σειρίου», που μεταφέρουν ζωογόνο ενέργεια υψηλής εντάσεως και στις οποίες περιοχές αναπτύχθηκαν απαράμιλλες φιλοσοφικές θεωρίες και αρχιτεκτονικά θαύματα.
«Το Αναλίσκον Αεΐζωον Πυρ του Σειρίου είναι το ιόχρουν πανίσχυρο πυρ της τετάρτης διάστασης, από ουσία του Όλου Φωτός. Εκπέμπεται από τον αστερισμό του Σειρίου και καλύπτει ακαριαία τον προσφερόμενο χώρο. Ενισχυόμενο από τη φλόγα του Απολλώνιου πυρός, μετουσιώνεται σε πάλλευκο αόρατο φως υψηλής συχνότητας και ενέργειας, μη αντιληπτό από την ανθρώπινη όραση και προσεγγίζει σε ένταση την ακτίνα του Όλου Φωτός. Η ενέργεια του πυρός αυτού ενισχύει τον αόρατο αιθερικό ήλιο του δικού σας ήλιου, για να διατηρεί την ενέργεια του σταθερή.
 [Έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά, ότι ο ήλιος δέχεται τεράστια ποσά ενέργειας από το φως του Σειρίου! Όταν το αναλίσκον πυρ Σειρίου πάρει τις μέγιστες τιμές, τότε μετασχηματίζεται σε φωτονικές ενεργειακές δέσμες. Το ανθρώπινο σώμα καλυπτόμενο από αυτές και εφ’ όσον βρίσκεται στον κατάλληλο κοσμικό δίαυλο και συντρέχουν όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις, καθορισμένο σημείο, ορισμένη ημέρα και ώρα του εικοσιτετραώρου και κατάλληλη προετοιμασία, τότε αυξάνονται οι κραδασμοί του και οι συχνότητες των κυττάρων του συντονίζονται απόλυτα με τις ενεργειακές συνθήκες του χώρου. Όταν τα κύτταρα αρχίσουν να δονούνται σε συχνότητες μεγαλύτερες από αυτές του φωτός, τότε μπορούν να συμβούν πολλά υπερφυσικά φαινόμενα. Η παράδοση αναφέρει ό,τι ο Έλληνας φιλόσοφος Εμπεδοκλής, με τη δύναμη του πυρός αυτού που τον επικάλυψε την ώρα της προσευχής, ανάστησε τη νεκρή γυναίκα Πανθεία και αυτός αναλήφθηκε στους ουρανούς].
Όταν συσσωρευμένη ποσότητα φωτός από το αναλίσκον πυρ του Σειρίου επικαλύψει ένα ανυποψίαστο και άσχετο άνθρωπο, που δεν γνωρίζει τίποτε για υπερβατικές καταστάσεις, τον καθιστά διαφανή προσωρινά και δεν παράγει σκιά. (Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται στον ναό του Λυκαίου Διός στον Ταΰγετο.)
Το αναλίσκον πυρ του Σειρίου ενισχύει την ενέργεια των φωτοφόρων και φωτεινών οντοτήτων. Επιδρά θετικά στην αποκατάσταση των νοητικών ατελειών των ανθρώπων και εξαλείφει τις αρνητικές σκιές δυσαρμονίας από τις ψυχές τους, όταν παρουσιάζουν ψυχολογικές καταπτώσεις. Ενισχύει και ανανεώνει τη γήινη ατμόσφαιρα. Ζωογονεί και συντηρεί κάθε μορφή υλικής ή ενεργειακής ζωής που υπάρχει σε όλους τους πλανήτες του ηλιακού συστήματος.
Κάτω από τη θετική επίδραση της ενέργειας αυτής και όταν υπάρχει η ανάλογη γνώση, ο άνθρωπος συνειδητοποιεί την ουράνια υπόσταση του και καθορίζει μόνος του την υπερβατική πορεία του. Αρχίζει να αντιλαμβάνεται την υπόσταση του θείου.
Οι φωτεινές οντότητες, οι ενδεδυμένες με χιτώνες του αναλίσκοντος πυρός Σειρίου, συνοδεύουν τις ανώτερες ψυχές που έρχονται στη Γαία από τα Ηλύσια Πεδία του Σειρίου για να ενσαρκωθούν, προκειμένου να διατηρήσουν την καθαρότητα τους, μέχρι τη στιγμή της σύλληψης τους από την υλική ζωή.
Μέσα στο αναλίσκον πυρ του Σειρίου, υπάρχουν καταχωρημένες πληροφορίες και ενεργειακές καταστάσεις του παρελθόντος της Γαίας και φτάνουν μέχρι τα ακρότατα σημεία του γαλαξία σας.
Πολλές φορές οι εμπνεύσεις των ανθρώπων οφείλονται στη διέγερση της ουδετέρας υπόφυσης του εγκεφάλου από το αναλίσκον πυρ του Σειρίου, το οποίο μπορεί και συγκρατεί πληροφορίες και σκεπτομορφές που πλανώνται μέσα σε αυτό, με ασύλληπτες ταχύτητες. Τα φαινόμενα αυτά εκδηλώνονται δύο φορές το εικοσιτετράωρο. Διαρκούν περίπου μία με δύο ώρες μέσα στους διαύλους, παίρνουν δε τις μέγιστες τιμές τέσσαρες φορές τον χρόνο, στις ισημερίες και τα ηλιοστάσια. Ολόκληρο τον χρόνο τα φαινόμενα επαναλαμβάνονται σε χαμηλότερες τιμές και είναι συνάρτηση της διάταξης των αστέρων και των κοσμικών συνθηκών.» [Συμπληρωματικά στοιχεία και λεπτομέρειες για τους διαύλους υπάρχουν στο βιβλίο μου «ΑΓΝΩΣΤΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ» σελ. 153-160].

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

ΠΟΙΟΙ «ΠΑΙΖΟΥΝ» ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;

Ο άνθρωπος γεννιέται και ζει υπό τις δράσεις της μοίρας του, η οποία έχει καθορισθεί ως αποτέλεσμα των πράξεων του, από την πορεία της ψυχής, μέσω των προηγούμενων ενσαρκώσεων.
Πότε και από τι επηρεάζεται και πως καθορίζεται;
Αυτά, γιατί δεν μας τα μαθαίνουν στα σχολεία;
Γιατί προσπαθούν να μας πείσουν, ότι μετά από εδώ δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο, κι όλα είναι… «μάταια»;
Γιατί προσπαθούν να μας αποκρύψουν τον πραγματικό λόγο που ζούμε… Ξανά και ξανά;
Ποιοι «παίζουν» με την ΑΘΑΝΑΤΗ ψυχή μας και γιατί;
ΨΥΧΗ:
Η ψυχή είναι ένα κύκλος με διάφορα επίπεδα στο εσωτερικό της. Στο κέντρο της ψυχής, αποθηκεύονται τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία είναι σημαντικά για την πορεία της, κι όχι οι ασήμαντες λεπτομέρειες. (Στα ουσιώδη, ανήκει και η γνώση/ οι γνώσεις, των προγόνων μας). Στο κέντρο της, βρίσκονται οι μνήμες που δημιούργησαν οι προηγούμενες ενσαρκώσεις μας, κι αυτές καθόρισαν αυτό που αντιπροσωπεύει η λέξη αντιπεπονθός.
Στα επόμενα προς τα έξω στρώματα, είναι οι μνήμες όσων βιώνουμε στην παρούσα ζωή μας, οι παιδικές/εφηβικές και σημαντικές μας, οι στιγμές ορόσημο που πολλές φορές συζητάμε και με τους φίλους μας που βιώσαμε ταυτόχρονα. Είναι αυτές, οι οποίες μας διδάσκουν να συνεχίσουμε στην παρούσα ζωή μας. Όμως… Την κατάλληλη στιγμή Έλληνες και Ελληνίδες, οι παλιές, οι προηγούμενες μνήμες μας θα επανέλθουν και θα βρουν στόχο, θα χτυπήσουν στο κέντρο του κύκλου… Και τότε θα δείτε να συμβαίνει κάτι, που ούτε κι εσείς οι ίδιοι δεν το φανταζόσασταν ποτέ!
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ…
ΜΑΤΑΙΑ ΟΜΩΣ!!!
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ

ΠΛΑΝΗΤΗΣ «ΕΛΛΑΣ»! ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ! (ΧΑΡΤΕΣ)

Οι Αρχαίοι Έλληνες είναι γνωστό ότι ήταν θαλασσοκράτορες από την εποχή των Μινωϊτών τουλάχιστον. Γνωρίζουμε όμως μέχρι που έφτασαν στην πραγματικότητα; Κατάφεραν να ταξιδέψουν και να αποικίσουν όλο τον κόσμο;
Σύμφωνα με την επίσημη ιστορία οι Αρχαίοι μας πρόγονοι έφτασαν στο απόγειο της εξάπλωσης τους την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου όπου φτάσαμε μέχρι την Ινδία. Δεκάδες όμως έρευνες τόσο εγχώριες όσο και στο εξωτερικό δείχνουν ότι όχι μόνο βγήκαν έξω από τα στενά όρια που την τοποθετεί η επίσημη ιστορία αλλά κατάφεραν και εξερεύνησαν όλο τον κόσμο, μπορώντας να πούμε χωρίς υπερβολή ότι όλος ο πλανήτης είναι Ελλάς!
Αυτό έρχεται να το επιβεβαιώσει ο ναυτικός κ. Βαρθολομαίος Λάζαρης, που στα ταξίδια του σε όλη τη Γη διαπίστωσε ότι υπάρχουν χιλιάδες ελληνικά τοπωνύμια. Πριν χρόνια εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Η Ελλάδα σε όλο τον Κόσμο». Στο βιβλίο του υπάρχει μια άκρως αποκαλυπτική και ενδιαφέρουσα έρευνα που δημιουργεί αρκετά κενά στην επίσημη ιστορία.
Αν προσθέσουμε στην έρευνα του κ. Λάζαρη και τις γλωσσολογικές και εθνολογικές έρευνες που έχουν γίνει στους Ινδιάνους του Καναδά, στους ιθαγενείς της Ινδονησίας, στους Ινδιάνους της Ν. Αμερικής, στους αυτόχθονες της Αυστραλίας, στις αναφορές των μυστικιστών από το Θιβέτ, στις αναφορές των δρυϊδων και δεκάδες άλλες τέτοιες έρευνες, βλέπουμε ότι ταιριάζουν απόλυτα με την έρευνα του κ. Λάζαρη. Πολλές τέτοιες αναφορές είναι ήδη γνωστές και στους αναγνώστες του Crashonline αφού έχουμε δημοσιεύσει αρκετά άρθρα για την οικουμενικότητα του Ελληνισμού.
Στους παρακάτω συνδέσμους, θα δείτε τους χάρτες του κ. Λάζαρη σε μεγάλη ανάλυση, που δείχνουν τα ελληνικά τοπωνύμια σε όλη τη Γη, συμβάλλοντας στην έρευνα για την ιστορική αλήθεια που αφορά την πανάρχαια αυτή ελληνική αυτοκρατορία, η οποία αποκρύπτεται.
Πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους και μόλις ανοίξει νέο παράθυρο, ξαναπατήστε πάνω στην εικόνα και δείτε τον χάρτη σε μεγάλη ανάλυση.

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Η προέλευση του όρου "ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ" των σύγχρονων κρατών έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελληνική λέξη "ΠΟΛΙΤΕΙΑ", η οποία σήμαινε το σύνολο των Αρχών και η δύναμη ή η εξουσία του προϊσταμένου (άρχοντα) να μεριμνά για τη τήρηση των θεσπισθέντων και να καθιστά αυτά απαραβίαστα.
Ο όρος "ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ" προέρχεται από την σύνθεση των όρων "Άστυ" και "Νόμος", παρελήφθη από τους Ρωμαίους ως "P O L I T I A" με την ίδια έννοια, δηλαδή την έννοια την οποία είχε καθορίσει ο Αριστοτέλης (καλή τάξη-διοίκηση της πόλεως- προστασία της ζωής, της τιμής και της περιουσίας των πολιτών), με την έννοια την οποία είχε καθορίσει ο Πλάτωνας (κατά Νόμο ρύθμιση της ζωής της πόλεως), ο Ισοκράτης (η ψυχή της πόλεως - το σύμβολο ευφυΐας, αυτή που σκέπτεται τα πάντα και ρυθμίζει κάθε κακό και αντιμετωπίζει πάσα επισυμβαίνουσα συμφορά), αλλά και άλλοι Αρχαίοι σοφοί.
Από τη Ρώμη ο όρος "POLITIA", ο οποίος αναφερόταν τόσο στο σύνολο των κρατικών Αρχών αλλά και στην Αστυνομία ειδικότερα, μεταπήδησε στη Γαλλία ως " POLICE" από τη Γαλλία στην Αγγλία με την ίδια ορολογία και από εκεί στη Γερμανία ως "POLIZEI" και στην Ιταλία ως "POLIZIA".
Ο διεθνής όρος της "Αστυνομίας" με την Ελληνική έννοια ισχύος της "ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ" είναι μια απόδειξη του ρόλου τον οποίο διαδραμάτισε η Ελλάδα από την Αρχαιότητα στη Παγκοσμιότητα των Εθνών.
Τέλος η αστυνομία σαν θεσμός συνδέεται με την εμφάνιση «της πόλεως» του «άστεως». Το άστυ είναι το πρώτο συνθετικό στοιχείο της έννοιας αστυνομίας. Παράλληλα έχουμε και την εμφάνιση του Δικαίου «του Νόμου», δηλαδή του δεύτερου συνθετικού στοιχείου της ίδιας έννοιας. Έτσι βλέπουμε ότι η πόλη και το Δίκαιο συμπορεύονται στην κοινωνική εξέλιξη.
Ο όρος λοιπόν αστυνομία προήλθε από τη σύνθεση δύο φαινομένων, ενός πραγματικού (άστυ - πόλη) και ενός πνευματικού (Δικαίου – Νόμος).
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Η Ιστορία της Ελληνικής Αστυνομίας αρχίζει ουσιαστικά από τον -5ο αιώνα, κατά τον οποίο ιστορικές έρευνες αποδεικνύουν την ύπαρξη διακεκριμένων αστυνομικών Αρχών, την περίοδο αυτή στη πόλη των Αθηνών.
Νωρίτερα και μέχρι τον -7ο αιώνα η άσκηση αστυνομικών δικαιωμάτων υπαγόταν στο βασιλιά.
Άγνωστη παραμένει η Αστυνομική Αρχή στη μυθική εποχή των Αθηνών, τη περίοδο δηλαδή που περιλαμβάνει την ιστορία της Αττικής από τους αρχαιότατους βασιλείς μέχρι του Θησέα (-1.300).
Από τον -5ο αιώνα, όταν τέθηκαν οι βάσεις του μεγαλείου και της ακμής των Αθηνών, καθιερώθηκαν και αστυνομικές Αρχές, που είχαν σαν αποστολή ανάλογη με αυτή των σύγχρονων Αστυνομικών Αρχών. Κύριο μέλημα αυτής της πρώτης Αρχαίας Αστυνομίας ήταν η ευκοσμία, η υγιεινή και η καθαριότητα, η προστασία των ηθών, η αγορανομική επιτήρηση, η επιτήρηση των οικοδομών, η επιτήρηση των ξένων, η πρόληψη των δημοσίων δυστυχημάτων και πολλά άλλα αντικείμενα τα οποία σήμερα αποτελούν συνήθεις και καθημερινές ενασχολήσεις μιας σύγχρονης και εύρυθμης αστυνομίας. Είναι εξακριβωμένο ιστορικά ότι οι ποικιλόμορφες αυτές αστυνομικές ασχολίες δεν ήταν στη μέριμνα μιας και μόνης Αστυνομικής Αρχής αλλά ήταν λεπτομερώς κατανεμημένες σε διαφόρους αρχές της Πολιτείας. Η εποπτεία όλων τούτων των αρχών, ως προς την αστυνομική εξουσία, ανήκε στο ανώτατο Αθηναϊκό δικαστήριο, τον Άρειο Πάγο.
Άρχοντες που εκτελούσαν αστυνομικά καθήκοντα στη πολιτεία των Αθηναίων ήσαν οι "Αστυνόμοι", για την αστυνόμευση των οδών , οι "Aγορανόμοι", οι "Σιτώνες ή Σιτοφύλακες", οι "Μετρονόμοι" και οι "Επιμελιτές Εμπορίου" για την αστυνόμευση της αγοράς και του εμπορίου. Άλλοι άρχοντες που εκτελούσαν Αστυνομικά καθήκοντα ήταν οι "Τειχοποιοί", οι "Επιμελητές των υδάτων (κρουνών)", οι "Φύλακες λιμένων", οι "Ένδεκα", οι "Στρατηγοί", και ιδίως ο "Πολέμαρχος", οι "Πρυτάνεις", και οι "Περίπολοι".
Από τους ανωτέρω ειδικότερα οι "Αστυνόμοι" είχαν την επίβλεψη των οδών και της καθαριότητας της πόλης, τη συντήρηση των κτηματικών ορίων, για να προλαμβάνονται οι διαφορές, την επιμέλεια του ιερού Ναού της Πανδήμου Αφροδίτης και καθήκοντα Αστυνομίας Ηθών.
Οι "Αγορανόμοι" ασκούσαν ειδική επίβλεψη στις τιμές και στη καθαριότητα των τροφίμων, οι "Σιτοφύλακες" ασκούσαν εποπτεία στο εμπόριο σιτηρών ειδικά, οι δε "Επιμελητές Εμπορίου" ασκούσαν εποπτεία στη διακομιδή και επάρκεια των βιοτικών αγαθών .
Οι "Τειχοποιοί", επόπτευαν το μεγαλύτερο έργο της Ελληνικής Αρχαιότητας. Ήταν δέκα και εξελέγχονταν ένας από κάθε φυλή. Επιμελούνταν την συντήρηση και επισκευή του μέρους των τειχών που είχαν ανατεθεί σε κάθε φυλή.
Οι "Επιμελητές Υδάτων" (κρουνών), επιμελούνταν την διανομή του νερού και τη καθαριότητα των πηγών, οι δε "φύλακες λιμένων", ασκούσαν εποπτεία στα πλωτά μέσα και στην κίνηση στα λιμάνια.
Επικεφαλής των Αστυνομικών Εξουσιών ήταν ο "Πολέμαρχος" ο οποίος είχε και την επίβλεψη των ξένων.
Οι "Πρυτάνεις" ασκούσαν αστυνόμευση στη βουλή και την Εκκλησία του Δήμου, οι δε "Περίπολοι" ήταν υποχρεωτικά στρατευμένοι νέοι από 18-20 ετών, οι οποίοι αναλάμβαναν να φυλάνε τη πόλη και τα φρούρια της Αττικής.
Να σημειωθεί ότι πολλές μεγάλες προσωπικότητες της Αρχαίας Αθήνας διαχειρίσθηκαν αστυνομικέ αρχές όπως ο νικητής της Σαλαμίνας Θεμιστοκλής ο οποίος διετέλεσε "Επιμελητής κρουνών" ο μεγάλος ρήτορας Δημοσθένης ο οποίος διετέλεσε "Σιτώνης", ο Επαμεινώνδας των Θηβών ο οποίος διετέλεσε "Υδρονομέας".
Αρχαίοι συγγραφείς, όπως ο Πλάτωνας στους "Νόμους" του (ΙΑ΄ 918α΄), δραματικοί ποιητές, όπως ο Σοφοκλής, Φιλόσοφοι όπως ο Αριστοτέλης, ο μέγας ρήτορας της αρχαιότητας Δημοσθένης μας πληροφορούν για τους Αστυνομικούς θεσμούς στην Αρχαιότητα.
Διαβάστε περισσότερα: http://www.ellinikoarxeio.com/

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΝΟΟΣ – ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Ο Αριστοτέλης στο έργο του “Μετά τα Φυσικά, 1074b.15 – 1075a.10” αναφερόμενος στην φύση του Θείου Νοός μας λέγει:
«Τα ζητήματα που αφορούν τον θείο Νου, παρουσιάζουν απορίες πολλές, διότι ο νους φαίνεται να είναι το πλέον θείον από όλα τα φαινόμενα, είναι όμως δύσκολο να βρούμε σε ποια κατάσταση πρέπει να υπάρχει δια να έχει αυτή την ιδιότητα. Διότι, εάν δεν νοεί τίποτα, τι μπορεί να είναι η μεγαλειότητά του; Θα βρίσκεται σε κατάσταση ανάλογη προς εκείνη του ανθρώπου που κοιμάται. Εάν πάλι νοεί, αλλά η νόηση του κυριαρχείται από κάτι άλλο (επειδή δεν θα ήτο τότε η ουσία του η κατ’ ενέργεια νόηση, αλλά απλή δύναμις), δεν ημπορεί να είναι η άριστη ουσία, διότι την μεγαλειότητά του συγκροτεί η παρουσία της νοήσεως.
Ακόμη: εάν είτε νους είτε νόηση είναι η ουσία του, τι νοεί; Βεβαίως, ή θα νοεί ο ίδιος τον εαυτό του ή κάτι άλλο. Εάν δε νοεί κάτι άλλο, ή πάντοτε το ίδιο πράγμα ή άλλα θα σκέπτεται. Αλλά έχει ή δεν έχει διαφορά το να νοεί το καλό ή οτιδήποτε τύχη ; Και δεν υπάρχουν κάποια πράγματα με τα οποία θα ήτο άτοπο να απασχολεί κανείς την νόησή του; Επομένως είναι φανερό πως ότι είναι το θεϊκώτατο και πολυτιμότατο νοεί, ουδεμία δε μεταβολή το εκτοπίζει από την νοητική εποπτεία. Διότι η μεταβολή θα ήτο προς το χειρότερο και το τοιούτον θα ήτο ήδη κάποια κίνηση.
Εν πρώτοις, λοιπόν, εάν δεν είναι αυτός νόηση αλλά δύναμις, είναι εύλογο να τον κουράζει η συνέχεια της νοητικής ενέργειας. Έπειτα, τυγχάνει φανερό, ότι κάτι άλλο θα ήτο σε μεγαλύτερο βαθμό ανώτερο και όχι ο νους. Τούτο δεν θα ήτο το νοούμενο [νοητό]. Διότι βεβαίως η ενέργεια της νοήσεως και η νόηση υπάρχουν πάντοτε στον νου, ακόμα και όταν πλέον άσχημο πράγμα σκέπτεται κανείς. Επομένως, εάν τούτο πρέπει να το αποφεύγουμε (διότι είναι προτιμότερο μερικά πράγματα να ολέπη παρά να τα βλέπει κανείς), δεν μπορεί η νόηση να είναι το άριστο. Τον εαυτό του άρα σκέπτεται ο Νους, εάν βεβαίως είναι ο πρώτος εξουσιαστείς και κυρίαρχος επάνω σε όλα, η δε νόησή του είναι νόηση της νοήσεως. Είναι δε φανερό ότι η επιστήμη, η αίσθηση η γνώμη και η διάνοια έχουν ως αντικείμενο ένα άλλο, τον δε εαυτό τους παίρνουν ως αντικείμενο τους, σε μια εξωπραγματική τοποθέτηση.
Ακόμη εάν η νόηση ως την ενεργητική σημασία διαφέρει από την νόηση στην παθητική σημασία, εξ αιτίας τινός από τα δύο αυτά υπάρχει στον νου η τελειότητα;; Διότι βεβαίως διαφέρει το Είναι της νοήσεως από του Είναι του νοουμένου [νοητού]. Ή είναι σε μερικές περιπτώσεις η επιστήμη η αυτή με το πράγμα που έχει ως αντικείμενο ;; Στις ποιητικές επιστήμες, επιστήμη είναι η χωριστή από την ύλη ουσία και το τι ην είναι, στις θεωρητικές όμως ο ορισμός και η ενέργεια της νοήσεως αποτελούν το αληθινό αντικείμενο. Επειδή λοιπόν το νοούμενο και ο νους στα πράγματα, όσα δεν έχουν ύλη, αποτελούν ταυτότητα, το ίδιον θα συμβεί και με τον πρώτο Νου, η δε νόηση του, θα αποτελεί αριθμητική ταυτότητα με το νοούμενο.
Μένει πλέον να συζητηθεί ακόμα η απορία, όταν το νοούμενο είναι σύνθετο. Διότι η νόηση θα πάθαινε τότε μια μεταβολή, επιμελούμενη των διαφόρων μερών του συνόλου τούτου. Ή μήπως δεν είναι αδιαίρετο παν ότι είναι άυλο; Σε ποια κατάσταση ο ανθρώπινος νους ή, καλύτερα, ο νους των σύνθετων, ευρίσκεται, σε μερικές φευγαλέες στιγμές, διότι δεν φθάνει στην τελειότητα του μέσα σε τούτο – εδώ ή σε τούτο – εκεί το ορισμένο μέρος, αλλά μέσα σε ένα όλον εγγίζει το άριστον το οποίο στέκει έξω από τον εαυτό του – σε ανάλογη κατάσταση χαίρετε η θεία νόηση η ίδια τον εαυτό της, στον αιώνα τον άπαντα».
Aρχαίο Κείμενο
Τὰ δὲ περὶ τὸν νοῦν ἔχει τινὰς ἀπορίας· δοκεῖ μὲν γὰρ εἶναι τῶν φαινομένων θειότατον, πῶς δ᾽ ἔχων τοιοῦτος ἂν εἴη, ἔχει τινὰς δυσκολίας. εἴτε γὰρ μηδὲν νοεῖ, τί ἂν εἴη τὸ σεμνόν, ἀλλ᾽ ἔχει ὥσπερ ἂν εἰ ὁ καθεύδων· εἴτε νοεῖ, τούτου δ᾽ ἄλλο κύριον, οὐ γάρ ἐστι τοῦτο ὅ ἐστιν αὐτοῦ ἡ οὐσία νόησις, ἀλλὰ δύναμις, οὐκ ἂν ἡ ἀρίστη οὐσία εἴη· διὰ γὰρ τοῦ νοεῖν τὸ τίμιον αὐτῷ ὑπάρχει. ἔτι δὲ εἴτε νοῦς ἡ οὐσία αὐτοῦ εἴτε νόησίς ἐστι, τί νοεῖ; ἢ γὰρ αὐτὸς αὑτὸν ἢ ἕτερόν τι· καὶ εἰ ἕτερόν τι, ἢ τὸ αὐτὸ ἀεὶ ἢ ἄλλο. πότερον οὖν διαφέρει τι ἢ οὐδὲν τὸ νοεῖν τὸ καλὸν ἢ τὸ τυχόν; ἢ καὶ ἄτοπον τὸ διανοεῖσθαι περὶ ἐνίων; δῆλον τοίνυν ὅτι τὸ θειότατον καὶ τιμιώτατον νοεῖ, καὶ οὐ μεταβάλλει· εἰς χεῖρον γὰρ ἡ μεταβολή, καὶ κίνησίς τις ἤδη τὸ τοιοῦτον. πρῶτον μὲν οὖν εἰ μὴ νόησίς ἐστιν ἀλλὰ δύναμις, εὔλογον ἐπίπονον εἶναι τὸ συνεχὲς αὐτῷ τῆς νοήσεως· ἔπειτα δῆλον ὅτι ἄλλο τι ἂν εἴη τὸ τιμιώτερον ἢ ὁ νοῦς, τὸ νοούμενον. καὶ γὰρ τὸ νοεῖν καὶ ἡ νόησις ὑπάρξει καὶ τὸ χείριστον νοοῦντι, ὥστ᾽ εἰ φευκτὸν τοῦτο (καὶ γὰρ μὴ ὁρᾶν ἔνια κρεῖττον ἢ ὁρᾶν), οὐκ ἂν εἴη τὸ ἄριστον ἡ νόησις.  αὑτὸν ἄρα νοεῖ, εἴπερ ἐστὶ τὸ κράτιστον, καὶ ἔστιν ἡ νόησις νοήσεως νόησις. φαίνεται δ᾽ ἀεὶ ἄλλου ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ αἴσθησις καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ διάνοια, αὑτῆς δ᾽ ἐν παρέργῳ. ἔτι εἰ ἄλλο τὸ νοεῖν καὶ τὸ νοεῖσθαι, κατὰ πότερον αὐτῷ τὸ εὖ ὑπάρχει; οὐδὲ γὰρ ταὐτὸ τὸ εἶναι νοήσει καὶ νοουμένῳ. ἢ ἐπ᾽ ἐνίων ἡ ἐπιστήμη τὸ πρᾶγμα, ἐπὶ μὲν τῶν ποιητικῶν ἄνευ ὕλης ἡ οὐσία καὶ τὸ τί ἦν εἶναι, ἐπὶ δὲ τῶν θεωρητικῶν ὁ λόγος τὸ πρᾶγμα καὶ ἡ νόησις; οὐχ ἑτέρου οὖν ὄντος τοῦ νοουμένου καὶ τοῦ νοῦ, ὅσα μὴ ὕλην ἔχει, τὸ αὐτὸ ἔσται, καὶ ἡ νόησις τῷ νοουμένῳ μία. ἔτι δὴ λείπεται ἀπορία, εἰ σύνθετον τὸ νοούμενον· μεταβάλλοι γὰρ ἂν ἐν τοῖς μέρεσι τοῦ ὅλου. ἢ ἀδιαίρετον πᾶν τὸ μὴ ἔχον ὕλην—ὥσπερ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς ἢ ὅ γε τῶν συνθέτων ἔχει ἔν τινι χρόνῳ (οὐ γὰρ ἔχει τὸ εὖ ἐν τῳδὶ ἢ ἐν τῳδί, ἀλλ᾽ ἐν ὅλῳ τινὶ τὸ ἄριστον, ὂν ἄλλο τι)— οὕτως δ᾽ ἔχει αὐτὴ αὑτῆς ἡ νόησις τὸν ἅπαντα αἰῶνα.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Ο ΘΕΡΒΑΝΤΕΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

η εικόνα προφίλ του Pedro Olalla
Pedro Olalla
Pedro Olalla: Αγαπητοί φίλοι και αναγνώστες.
Με αφορμή το τέλος του Έτους Θερβάντες (400 χρόνια από τον θάνατό του, 1616-2016), ο εκδοτικός οίκος Acantilado και εγώ σας προσφέρουμε –τηρώντας το ισπανικό έθιμο των Μάγων με τα Δώρα– την επετειακή έκδοση «Ο Θερβάντες και η Ελλάδα», με την οποία –μαζί με την Ισπανική Πρεσβεία στην Αθήνα, το Ινστιτούτο Θερβάντες, τον Δήμο Ναυπάκτου και τον Φιλοτεχνικό Όμιλο Τρίπολης Αρκαδίας– θελήσαμε να αναδείξουμε φέτος την ιδιαίτερη σχέση με την Ελλάδα του αθάνατου Ισπανού συγγραφέα και στρατιώτη.
Τιμή μας και χαρά μας να σας την προσφέρουμε. Καλή Χρονιά!
Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν τούτη τη δίγλωσση (ΕΛ-ΙΣΠ) ηλεκτρονική έκδοση εδώ: http://pedroolalla.com/index.php/el/news/268-ebook ,  OPÚSCULO_Cervantes_y_Grecia_890.pdf
-------------------------
------------------------
Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.
 Οι ζηλότυποι τα βλέπουν όλα με μεγεθυντικό φακό, που κάνει τα μικρά να φαίνονται μεγάλα, τους νέους γέροντες και τις υποψίες πραγματικότητες.
 Άντρες με μεγάλα ταλέντα, ποιητές ή ιστορικοί, σπάνια αποφεύγουν τις επιθέσεις αυτών, που χωρίς να έχουν καθόλου προικίσει τον κόσμο με έργα δικής τους παραγωγής, εντρυφούν στην επίκριση των έργων των άλλων.
 Μιγκέλ Ντε Θερβάντες

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ ΟΙ ΤΣΟΛΙΑΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ... ΑΛΛΑΞΑΝ ΒΑΡΔΙΑ ΥΠΟΒΑΣΤΑΖΟΜΕΝΟΙ!

Τσουχτερό κρύο και παγετός. Οι τσολιάδες στο Σύνταγμα άλλαζαν βάρδια υποβασταζόμενοι, αφού τα καρφιά στα τσαρούχια τους γλιστρούσαν επικίνδυνα.

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ, ΔΙΔΥΜΕΣ ΦΛΟΓΕΣ

Αδελφές ψυχές είναι ουσιαστικά δύο όντα ίδια το ένα με το άλλο, αλλά και ταυτόχρονα διαφορετικά.
Δύο μοναδικά άτομα και ξεχωριστά που γεννήθηκαν από την ίδια Μονάδα, και προορίζονται για να ενωθούν.
Οι αδελφές ψυχές διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια των ενσαρκώσεών τους. Συναντιούνται ξανά και ξανά (ίσως στην αρχή για να κλείσουν κάποιους λογαριασμούς ή γιατί τους άρεσε η ποιότητα της σχέσης τους) και στην πορεία «αδελφοποιούνται»! Αγαπιούνται τόσο πολύ που δεν μπορούν να είναι ξεχωριστά. Έτσι, ακολουθούν η μία την άλλη στις εκάστοτε ενσαρκώσεις τους.
Δύο αδελφές ψυχές δίδυμες φλόγες μπορεί να επιλέξουν να ενσαρκωθούν σαν συγγενείς, επιστήθιοι φίλοι, ζευγάρι κ.λ.π. Στο τέλος, όμως, επιλέγουν να συναντηθούν σαν ζευγάρι μια και οι ενέργειες που εκλύονται είναι πιο δυνατές μέσα από το πάθος και τον Έρωτα = Δημιουργία!
Μη ξεχνάμε, όμως, ότι εδώ μιλάμε για γηραιές ψυχές! Οι νέες ή οι άγουρες ψυχές δεν έχουν προλάβει να διαμορφώσουν μία αδελφή ψυχή. Και επειδή η γη βρίσκεται σε ένα χαμηλό επίπεδο εξέλιξης, συνήθως τα άτομα που έχουν έρθει εδώ για μία αποστολή, έχουν την πιθανότητα να συναντήσουν τη αδελφή τους ψυχή, δίδυμη φλόγα. Άρα, μετρώνται στα δάκτυλα ενός χεριού. Η Αγάπη είναι το πρωταρχικό σημείο που διακρίνει τις αυτές τις αδελφές ψυχές. Για να έχουν δημιουργηθεί δύο αδελφές ψυχές δίδυμες φλόγες σημαίνει ότι στο διάβα των ενσαρκώσεών τους έχουν αγαπηθεί ΑΠΟΛΥΤΑ!
Στη πάροδο των ενσαρκώσεων, όταν η Αγάπη γίνεται απόλυτη, συνήθως έρχεται με το αντίθετο φύλο γιατί μέσα από τον έρωτα εκλύεται έντονη δημιουργία, πάθος, ενέργεια και δράση. Η ερωτική αγάπη δίνει την ευκαιρία στην απόλυτη Αγάπη να αναπτυχθεί, μέσα από τις έντονες ενέργειες που εκλύονται! Δημιουργείται, τότε, η Αγάπη άνευ όρων η οποία πηγάζει αυθόρμητα στις αδελφές ψυχές – δίδυμες φλόγες.
Για να φθάσει μία ψυχή στο σημείο να έχει δίδυμη φλόγα, σημαίνει ότι έχει περάσει όλα τα στάδια της εξελικτικής της διαδικασίας, να έχει γενικά, ωριμάσει. Λέγεται, πως συναντάς την αδελφή σου ψυχή – δίδυμη φλόγα και παραμένεις μαζί της, μόνο όταν έχεις να συντελέσεις μαζί της ένα σημαντικό έργο, μία αποστολή για το καλό της ανθρωπότητας.
Τα τρία επίπεδα
Οι Αδελφές Ψυχές μοιράζονται συναισθήματα κατανόησης και αλληλοστήριξης, αγαπούν χωρίς όρους και ο καθένας μας, λέγεται ότι έχει πολλές Αδελφές Ψυχές. Στόχος της συνάντησης των Αδελφών Ψυχών δεν είναι πάντα ο έρωτας. Τις περισσότερες φορές είναι η επίτευξη ενός κοινού στόχου/καθήκοντος.
Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους χωρίζονται σε τρία επίπεδα.
Επίπεδο ένα: Ο καθρέφτης μας. Αυτή είναι μια σπάνια περίπτωση. Αλλά αν είμαστε τυχεροί μπορεί να την έχουμε στη ζωή μας.
Τι τις κάνει τόσο ξεχωριστές;
Αδελφές Ψυχές αυτού του είδους έρχονται στη ζωή μας με γρήγορο, μαγικό και απρόσμενο τρόπο. Οι συνθήκες και τα γεγονότα της ζωής μας αρχίζουν να αλλάζουν για να διευκολύνουν τον ερχομό και την συνάντηση.
Και οι δυο Ψυχές πρέπει να είναι έτοιμες η μια για την άλλη από πριν, γιατί το ότι είναι Αδελφές Ψυχές δεν είναι αρκετό να στηρίξει τη σχέση.
Αυτό το επίπεδο είναι ο πιο ισχυρός τύπος αδελφών Ψυχών. Έχουν πολλά κοινά ενδιαφέροντα, σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο και πολλές φορές ο ένας μπορεί να συμπληρώσει τις σκέψεις του άλλου. Ο καθένας είναι ο καθρέφτης του άλλου, παρ’ όλο που δεν επιβάλλεται να είναι ακριβώς οι ίδιοι.
Αλληλοενθαρρύνονται και καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο αφού είναι στο ίδιο μήκος κύματος.
Αυτές είναι οι δίδυμες φλόγες.
Επίπεδο δυο: Αδελφές Ψυχές αυτού του είδους βρίσκονται παντού γύρω μας.
Αν κοιτάξουμε γύρω μας όταν χρειαζόμαστε βοήθεια η καθοδήγηση σε μια κατάσταση ζωής και θανάτου η όταν έχουμε ένα βαρύ φορτίο στους ώμους μας.
Ποιος είναι κοντά μας έτοιμος να μας ακούσει;
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που μας ηρεμούν, που μας καθησυχάζουν, η που ανταποκρίνονται όταν ζητούμε βοήθεια; Αυτού του τύπου οι Αδελφές Ψυχές έχουν τέτοια αγάπη χωρίς όρους η μια για την άλλη που μερικές φορές είναι δύσκολο να κατανοηθεί.
Επίπεδο τρία: Συναντάμε αυτές τις Αδελφές Ψυχές σε απρόσμενα μέρη.
Μερικές φορές τις αποκαλούμε ”ο καλός μου άγγελος”. Μπορεί να τις συναντήσουμε ενώ περπατούμε στο δρόμο, προβληματισμένοι για κάτι, και άξαφνα κάποιος άγνωστος θα μας δώσει ένα μικρό μήνυμα που πιθανόν να μας οδηγήσει σε απάντηση των προβληματισμών μας.
Αυτές οι Αδελφές Ψυχές έχουν τοποθετηθεί στο δρόμο μας από το πουθενά και ίσως να μην τις ξαναδούμε ποτέ.
Μετά συνεχίζουμε νοιώθοντας ευλογημένοι που τις είχαμε στη ζωή μας αυτό το απαραίτητο λεπτό. Ο ρόλος τους είναι να μας οδηγήσουν σε μια απάντηση, η να μας ωθήσουν να πάρουμε μια απόφαση για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας και τον αγώνα μας.
Όταν ενώνονται ”παλιές Αδελφές Ψυχές” ο συντονισμός που υπάρχει μεταξύ τους επιτρέπει την ανάπτυξη κατανόησης, σεβασμού, αποδοχής, την ανάπτυξη της σύνεσης, της σοφίας, της ικανότητας να συμπάσχουμε, την εξέλιξη της συνειδητότητας, σε τόσο ψηλά επίπεδα που δεν θα ήταν ποτέ δυνατό αν ήταν με άλλες Ψυχές.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΙΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ

Γιὰ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο, ἡ Ἑλληνικὴ Φυλή, γέννημα τῆς Ἑλληνικῆς Φύσεως, εἶναι, ὡς «φυσικὸν ἄνθος» αὐτῆς ἡ εὐγενεστέρα τοῦ κόσμου.
Γράφει στὴν «Ἔκκλησι πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν» (1907): «Γῆ ὡραιοτάτη καὶ Θειοτάτη, Γῆ τελεία ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ἡ Μητέρα Ἑλληνικὴ Γῆ, ἀνέδωσε καρπὸν ὅμοιον. Ὁμοίως Ὡραῖον καὶ ὁμοίως Θεῖον. [...] Εἶναι τὸ φυσικώτερον τῶν πραγμάτων: Ἡ Ὡραιοτέρα Γῆ νὰ ἀποδίδει τὸ Ὡραιότερον Ἄνθος.»
Τονίζει ὅμως: «Περιττὸν νὰ φουσκώνετε δι᾿ αὐτά. Οἱ Ἕλληνες κάθε ἐποχῆς δὲν εἶσθε τίποτα. Ἡ Ἑλληνικὴ Γῆ εἶνε τὸ Πᾶν.»
Καὶ δὲν παύει νὰ προτρέπῃ, μὲ ὑπέρτατη φυσιολατρεία: «Φαντασθῆτε ὅτι ἔχετε Πλοῦτον Θεοῦ. Τί Παλάτι θὰ ἠθέλατε; Κλείσετε τὰ μάτια σας καὶ φαντασθῆτε. Ἔπειτα ἀνοίξετε τὰ μάτια σας: Τὸ ἔχετε ἐμπρός σας, ὡραιότερον τοῦ ὡραιοτέρου ὀνείρου. Εἶναι ἡ ΓΗ ΣΑΣ.» («Ἑλληνικὸν Χρῶμα», 1904)
«Ἀναβαπτισθεῖτε εἰς τὸ Θεῖον Φῶς τῆς Γῆς Σας καὶ εἰς τὰ Παραδείσεια Ἑλληνικὰ Νερά. Θὰ ἐξέλθετε: ΖΩΝΤΑΝΟΙ. Καὶ θὰ ἐξέλθετε: ΕΛΛΗΝΕΣ.» («Νέον Πνεῦμα», 1906)
Ξενομανία - Ἑλλὰς καὶ Δύσις
Ἡ ξενομανία εἶναι κατὰ τὸν Γιαννόπουλο το χειρότερο κακό τῆς ἐποχῆς του, αὐτὸ ποὺ πρὸ πάντων πρέπει νὰ καταπολεμηθῇ: «Εἶνε ἀδύνατον νὰ ἀρχίσῃ δημιουργία Ἑλληνικῆς ζωῆς ἐνόσῳ ὅλα τὰ πράγματα τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸ πρῶτον κουρέλι τοῦ λίκνου -καὶ ὅλων τῶν ἰδεῶν- μέχρι τοῦ τελευταίου κουρελίου τοῦ τάφου, εἶναι ξένα. Τὸ κτύπημα τῆς ξενομανίας εἶνε τὸ πρῶτον κίνημα, ὁ πρῶτος ἀγὼν τῶν ποθούντων νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ μίαν ἀρχὴν Ἑλλάδος. Ἡ ξενομανία εἶνε χωριατιά. Εἶνε προστυχιά. Εἶνε κουταμάρα. Εἶνε ἀφιλοτιμία. Εἶνε ἀφιλοπατρία. Καὶ εἶνε ξυππασιά. Καὶ εἶνε ἀμάθεια.» («Ἡ ξενομανία», 1903)
«Καὶ ἐπειδὴ τὸ ΓΕΓΟΝΟΣ εἶνε αὐτό, ἔχετε βαρύτατα, ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ νὰ ἐκτελέσετε. 
Χωρὶς νὰ τὰ ἐκτελεῖτε δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα νὰ φέρετε τὸ ὄνομα ΕΛΛΗΝ. Ἢ θὰ εἶσθε εἰς τὴν πρώτην Γραμμὴ τοῦ Πολιτισμοῦ, μεταξὺ τῶν Πρώτων Πρωταγωνιστῶν ἢ στὸν ΠΑΤΟ τῆς Οἰκουμένης.»
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (1871-1910)

Λιαντίνης / Αναφορά στον Περικλή Γιαννόπουλο
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου