Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΕΥΣΤΟΧΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 6η ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ

ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΜΟΡΦΗ ΨΥΧΗ, ΗΛΙΟΠΟΤΙΣΜΕΝΗ !

Αχ Ελλάδα Όμορφη Ψυχή Ηλιοποτισμένη
Αγγέλων Δάκρυ πού ‘σταξε στη Γη
Χώρα ευλογημένη.
Μουσική - στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης
Τραγούδι: Κατερίνα Νιτσοπούλου (Άνεμος)
Bathed in the sun (Ηλιοποτισμένη)
Composed, arranged, produced & performed by
Stamatis Spanoudakis
Lyrics: Stamatis Spanoudakis
From the cd: Bathed in the sun
With: Anemos

AL WORDEN ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ ΤΟΥ APOLLO 15: ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΛΑΝΗΤΗ!

Πρόσφατα ο αστροναύτης του Apollo 15 Al Worden έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή Good Morning Britain στην οποία μιλά για το ταξίδι του στο διάστημα και για την επίσκεψη των εξωγήινων στη γη.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Al Worden αναφέρει ότι ήρθαμε από κάπου αλλού. Ο Αλ πιστεύει ότι είμαστε μια εξωγήινη φυλή που ταξίδεψε στη γη από έναν διαφορετικό πλανήτη.
Al: ‘Υπάρχει άλλη Γη, δεν υπάρχει αμφιβολία γι ‘αυτό και αυτοί οι« εξωγήινοι »είναι εκεί έξω, ίσως 3,2 έτη φωτός μακριά από τη Γη».
Με αυτή την «αποκαλυπτική» δήλωση ότι πραγματικά είμαστε απόγονοι από μια εξωγήινη φυλή που είχε προηγουμένως καταλάβει έναν άλλο πλανήτη, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων αστροναυτών που έχουν αποκαλύψει ακριβώς τα ίδια.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΑΙΘΕΡΟΣ

ΟΡΦΕΩΣ ΥΜΝΟΙ
ΑΙΘΕΡΟΣ θυμίαμα, κρόκον
«Ω εσύ που έχεις το υψηλόν κράτος του Διός, που είναι πάντοτε ακατανίκητον  και έχεις μέρος των άστρων, του ηλίου και της Σελήνης, που δαμάζεις τα πάντα και φυσάς φωτιά και  είσαι ο σπινθήρ της ζωής εις όλα τα ζωντανά πλάσματα.
Ω!  Αιθήρ που φαίνεσαι από υψηλά και είσαι το άριστον (το πρώτον) στοιχείον του κόσμου.
Ω! λαμπρόν βλαστάρι, που φέρεις το φως και φέγγεις με τα άστρα, εσέ προσκαλώ και σε παρακαλώ να είσαι ήπιος και γαλήνιος εις ημάς».
Από Τα ορφικά – Κωνστ. Στ. Χασάπη – Ιωάννου Δ. Πασσά, εκδόσεις Εγκυκλοπαιδείας «ΗΛΙΟΥ»
«Και  νους αδιάψευστος, βασιλιάς, είναι ο άφθαρτος Αιθέρας, γιατί μ’ αυτό λέει τα πάντα και ακούει και δεν υπάρχει φωνή, ούτε κραυγή, ούτε κτύπος, ούτε και φήμη, που να ξεφεύγει από τα αυτιά του πανίσχυρου Κρονίωνα. Έτσι, λοιπόν, είναι ο νους και η κεφαλή του Διός» (Ορφικά Αποσπάσματα 6, 19-23)
Κατά συνέπεια ο Αιθέρας έχει πλήρη αντίληψη του εαυτού του, απ’ άκρη σ’ άκρη του. Επιπλέον έχει νοημοσύνη. Όλα τα δημιουργήματα που υπάρχουν μέσα στον Αιθέρα, βρίσκονται σε ένα κραταιό δεσμό με χρυσό σχοινί από τον Αιθέρα.
(Ορφικά Αποσπάσματα 10)
«Ο Ζευς ονομάζεται και Αιθήρ» (Ορφικά Αποσπάσματα 28)
Είναι η κοσμική πνοή που διαπερνάει τα πάντα και βρίσκεται παντού στο Σύμπαν. Είναι η ενέργεια που πληρεί τα πάντα, είναι το ίδιο το θείον. Είναι η ίδια η φύση του σύμπαντος κόσμου. Μας επισκέπτεται από τα ουράνια, τον συναντούμε καθημερινά, τον περιέχουμε μέσα μας και τον εκπέμπουμε παντού. Διαποτίζει τα πάντα και ανανεώνεται από τα πάντα. Είναι η μουσική του κόσμου και ο κόσμος αποτελεί το ακροατήριό της. Είναι αυτό που μας δονεί και μας τρέφει. Υπήρχε πάντα και θα συνεχίσει να υπάρχει.

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ - Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΑΙΩΝΩΝ #2

Στίς 13 Αυγούστου του 315 γίνεται διαγωνισμός ανάμεσα σέ δώδεκα Eβραioυς ραββίνους καί τόν έκ τής Ρώμης γνωστό εξορκιστή επίσκοπο Συλβέστρο γιά τό άν ό αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος καί ή μητέρα του Ελένη θά ασπασθούν τήν Ιουδαϊκή Ορθοδοξία ή τόν σχισματικό Χριστιανικό. Ή Θαυματοποιία τού Συλβέστρου αποδεικνύεται πιό δυνατή καί εντυπωσιάσας τήν Ελένη γίνεται ό προσωπικός της πνευματικός.
(Ζωναράς Annales, Bibliotheca Hagiographica Graeca 365 καί χρονικό Γεωργίου Μοναχού ΧΙ,1)
[σ.σ.: Έτσι ξεκίνησαν όλα……!!!]
Τό 319 ό Κων/νος εκδίδει διάταγμα μέ τό οποίο απαλλάσει πλήρως τήν εκκλησία από φόρους καί τούς Χριστιανούς κληρικούς από τίς στρατιωτικές των υποχρεώσεις. Τό 324 ό Κων/νος ανακηρύττει τόν Χριστιανισμό μόνη επίσημη λατρεία τής Αυτοκρατορίας. Λεηλατεί τό μαντείο τού Διδυμαίου Απόλλωνος καί θανατώνει μέ βασανιστήρια όλους τούς ιερείς του μέ τήν κατηγορία τής εσχάτης προδοσίας.
Τό 336 ό Κων/μος μέ προτροπή τής μητέρας του Ελένης, δολοφονεί τήν γυναίκα του Φαύστα. Ή Ελένη φεύγει γιά τήν Ιερουσαλήμ, όπου παρά τό ότι οί νόμοι τών Ιουδαίων προέβλεπαν τήν καύση όλων ανεξαιρέτως τών σταυρών μετά τίς θανατώσεις, ή Ελένη, καί όπως βεβαίως θά ισχυρισθεί ή Χριστιανική γραμματεία 114 χρόνια μετά, ανεκάλυψε άθικτο τόν λεγόμενο τίμιο Σταυρό, μέ τήν βοήθεια φυσικά Εβραίων ραββίνων. Μέ προτροπής τής Ελένης, ό υιός της εκθεμελιώνει τό ιερό τού Θεού Ασκληπιού στίς Αιγές τής Κιλικίας καί χρησιμοποιεί τούς κίονες γιά τή κατασκευή εκκλησιών.
Καταστρέφει επίσης τόν ναό τής Θεάς Αφροδίτης στήν Αφάκα Λιβάνου, τής Μάμβρης, τής Φοινίκης καί τής Βααλβέκ (Ηλιουπόλεως). Τό 330 οί Χριστιανοί λεηλατούν καί πυρπολούν στό Bayeux τό ιερό τού Κελτορωμαϊκού Θεού Βελένου Απόλλωνος καί λυντσάρουν τούς ιερείς του. Ό Κων/νος μεταφέρει τήν πρωτεύουσα στήν Κων/πολι  στίς 11 Μαϊου. Τήν πόλιν τήν διακοσμεί λεηλατώντας τά ιερά τών Εθνικών. Τό 331 παραβιάζονται όλα τά θησαυροφυλάκια όλων ανεξαιρέτως τών «ειδωλολατρών» ναών. Τό 335 γίνονται τά εγκαίνια τής εκκλησίας τού αγίου τάφου, ό οποίος εκτίσθη στήν θέσι ναού τής Αφροδίτης, πού ό Κων/νος κατέστρεψε τό 326-327. Γιά τόν διάκοσμό του λεηλατώνται όλα τά Εθνικά ιερά τής Παλαιστίνης καί τής Μικράς Ασίας. Μέ ειδικό αυτοκρατορικό διάταγμα σταυρώνονται ώς υπαίτιοι τής κακής συγκομιδής εκείνου τού έτους όλοι οί μάγοι καί μάντεις, καί ανάμεσά των ό νεοπλατωνικός Σώπατρος, πού είχε επιχειρήσει νά επαναφέρει τόν Κων/νο στόν Εθνισμό.
Τό 341 ό αυτοκράτωρ Φλάβιος Ιούλιος Κων/νος κηρύττει διωγμό κατά μάντεων καί Εθνικών. Εθνικοί φυλακίζονται καί εκτελούνται. Τό 346 εξελίσσεται μέγας διωγμός στήν Κων/πολιν κατά τών Εθνικών, όπου ό ρήτωρ Λιβάνιος εξορίζεται μέ τήν κατηγορία τής γοητείας (μαγείας).
Από τό 353 απογορεύεται ή Εθνική θρησκεία διά θανάτου. Διατάσσεται τό 354 τό σφράγισμα όλων τών Εθνικών ναών καί ή βεβηλωσή των. Ό Επίσκοπος Ρώμης Λιβέριος ορίζει σάν εορτή γεννέσως τού Ιησού τήν 25ην Δεκεμβρίου, ημέρα κατά τήν οποία οί Εθνικοί εόρταζαν τόν Θεό Ήλιο. Τό 355 ό Φλάβιος Ιούλιος Κων/νος χορηγεί ασυλία τών Χριστιανών Επισκόπων έναντι τών δικαστηρίων. Σέ όλα τά ιερά στήνονται δίπλα ασβεστοκάμινα, όπου μετατρέπουν γλυπτά καί άλλα έργα τέχνης σέ ασβέστη.
Τότε αρχίζουν καί οί πυρπολήσεις τών βιβλιοθηκών.
Τό 356 διά νόμου επιβάλλεται τό κλείσιμο όλων τών «ειδολολατρικών» ναών. Ή ποινή γιά τούς παραβάτες είναι θάνατος.
Τό 357 στήν Ρώμη σφραγίζεται ό ναός τού Απόλλωνος, φυλακίζουν τούς ιερείς καί αφαιρούν τόν βωμό τής Νίκης από τήν αίθουσα όπου συνεδρίαζε ή Σύγκλητος. Τό 359 καί ή «λατρεία» τών Διοσκούρων βρίσκεται εκτός νόμου, όπου θανατώνονται ιερείς καί κλείνονται ιερά.
Από τό 361 κηρύσσεται πλήρης ανεξιθρησκία από τόν Ιουλιανό πού μπαίνει στήν Κων/πολιν στίς 11/12/361.Ό Γρηγόριος ό Ναζιανζηνός διαμαρτύρεται ότι στέρησε από τούς Χριστιανούς τής πόλεως, τήν χαρά τού μαρτυρίου.. (Invective versus Julianus, I 58-61).
Τό 363 ό Ιουλιανός διατάσσει τήν απομάκρυνση από τόν Ναό τού Απόλλωνος, στήν Δάφνη τής Αντιοχείας, τών λειψάνων τού αγίου Βάβυλα (υποτίθεται ότι μαρτύρησε επί Δεκίου), πού είχε εκτελεσθεί από τόν Χριστιανό αυτοκράτορα Φίλιππο τόν Άραβα, επειδή ώς επιτίμιο γιά τήν δολοφονία τού Γορδιανού, τού είχε αρνηθή τήν θεία κοινωνία (Lieu 1989,σ48). Χριστιανοί πυρπολούν τόν ναό μετά τήν απομάκρυνση τών λειψάνων, ενώ στίς 25 Ιουνίου δολοφονείται ό Ιουλιανός άνανδρα από Χριστιανό ακόλουθό του, ενώ πολεμά κατά τών Περσών.
Νέος αυτοκράτωρ ό Φλάβιος Ιοβιανός ό οποίος τό 364 διατάσσει τήν πυρπόληση τής Βιβλιοθήκης τής Αντιοχείας. Τόν Σεπτέμβριο εκδίδεται έδικτο πού απαγορεύει τήν Εθνική λατρεία μέ τήν ποινή θανάτου. Στά βασανιστήρια τών Εθνικών, οί Χριστιανοί εισάγουν νέα μόδα, όπου κατακομματιάζουν τά πλευρά τών Ελλήνων μέ σιδερένια άγκιστρα. Μέ τρία διατάγματα ξανακατάσχονται οί περιουσίες τών Εθνικών ιερών πού είχε επιστρέψει ό Ιουλιανός καί απαγορεύονται ακόμα καί ιδιωτικές σπονδές, θυσίες καί επωδές. Ή σύνοδος τής Λαοδικείας εισηγείται τήν ποινή τού θανάτου γιά τούς αστρολόγους καί Χριστιανούς πού εορτάζουν τά Σάββατα. Τό 365 στίς 17 Νοεμβρίου έδικτο απαγορεύει Εθνικούς αξιωματικούς νά διατάσσουν Χριστιανούς στρατιώτες. Τό 367 ό Εθνικός Βέττιος Αγόριος Πραιτεξτάτος αναστηλώνει μέ δικά του έξοδα καί παρά τίς διαμαρτυρίες τού Πάπα, τό ιερό τών Δώδεκα Ολυμπίων Θεών. Τό 370 ό Βάλης ό αυτοκράτωρ εξαπολύει διωγμό σέ ολόκληρη τήν ανατολική αυτοκρατορία μέ κέντρο τήν Αντιόχεια, όπου μαρτυρούν ό πρώην κυβερνήτης Φιδούστιος, οί ιερείς Ίλαρος καί Πατρίκιος κ.α. Σωροί βιβλίων καίγονται στίς πλατείες καί θανατώνονται ή βασανίζονται χιλιάδες άνθρωποι πού απλώς δέν θέλουν νά προδώσουν τήν Εθνική «λατρεία». Στά θύματα συμπεριλαμβάνονται οί συνεργάτες τού Ιουλιανού, Ορειβάσιος, Σαλλούστιος καί Πηγάσιος. Ό Φιλόσοφος Σιμωνίδης καίγεται ζωντανός καί ό φιλόσοφος Μάξιμος αποκεφαλίζεται. Τό 373 πρωτοχρησιμοποιείται ό όρος Pagani , πού σημαίνει άνθρωποι τής υπαίθρου, ώς ταπεινωτικός προσδιορισμός τών Εθνικών.
Ό άγιος Μαρτίνος ολοκληρώνει τήν καταστροφή Εθνικών ιερών τής Γαλατίας καί κτίζει επάνω στά ερείπια μοναστήρια. Κλείνουν τό Ασκληπιείο τής Επιδαύρου καί ποινικοποιούν ακόμα καί τίς θεατρικές παραστάσεις. Τό 376 ό Γρατιανός επιτρέπει τήν καταστροφή ιερών στήν Ρώμη, καταργεί τό αφορολόγητο τών κτημάτων πού ανήκουν σέ Εθνικά ιερατεία, απαγορεύει τήν κληροδότηση νέων περιουσιών σέ αυτά καί κατάσχει όλη τήν κινητή των περιουσία. Υπό τήν καθοδήγηση Αμβροσίου καί Δαμάσου, διατάσσει τήν νέα απομάκρυνση τού Βωμού τής Νίκης από τήν αίθουσα τής Συγκλήτου, όπου είχε επαναφέρει ό Ιουλιανός. Ό Γρατιανός απαρνείται δημοσίως τόν τίτλο τού Pontifex Maximus, ώς αξίωμα τών «ειδωλολατρών», τό οποίο ιδιοποιείται ό Δάμασος καί αμέσως περνά έκτοτε στήν Παποσύνη τής Ρώμης. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ - Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

Ό διωγμός Ελλήνων Εθνικών στήν «θρησκεία» είναι αμείλικτος. Βανδαλισμοί, λιτσαρίσματα ακόμη καί γυναικών όπως τής Υπατίας (415),αποκεφαλισμοί Δασκάλων, εξευτελισμοί σοφών, λιθοβολισμοί, εξορίες καταστροφές μνημείων, ναών, εμπρησμοί βιβλιοθηκών (Σεραπίου από τόν Πατριάρχη Θεόφιλο τό 391) δίδουν μία εικόνας μισαλλοδοξίας πού καλλιεργούσε ό κλήρος κατά τού Ελληνικού Πνεύματος.
Γιά τό μόνο πού δέν ευθύνονται οί Χριστιανοί είναι γιά τό κάψιμο τής βιβλιοθήκης τής Αλεξανδρείας τού Βρουχίου (Μουσείου), μέ πάνω από 500 χιλιάδες συγγράμματα, πού βαραίνει έξ’ ολοκλήρου τόν Ιούλιο Καίσαρα. Γεγονός πού οί Ιστορικοί τής εποχής τό απέκρυψαν γιά νά μήν κηλιδωθή τό γόητρο τού αυτοκράτορος. Ή βιβλιοθήκη αναστηλώθηκε από τόν Αντώνιο καί εμπλουτίστηκε ξανά μέ 200.000 τόμους από τήν βιβλιοθήκη τής Περγάμου. Αργότερα Χριστιανοί αναλαμβάνουν τήν έκ θεμελίων καταστροφή τής βιβλιοθήκης, αλλά τά περισσότερα πλέον είχαν μεταφερθεί στήν Ρώμη.
Ή ανθελληνική βαρβαρότητα τών πρώτων τεσσάρων αιώνων φαίνεται από τήν καταστροφή έργων τέχνης (αποκοπή μύτης) καί από συνήθειες καί έθιμα άγνωστα είς τούς Έλληνας. Τά πρωτοφανή αυτά μέτρα καί ήθη είναι ξεκάθαρα Εβραϊκά. Ή επιβολή τού Χριστιανισμού σάν επίσημη θρησκεία χάρη στήν ωμή βία, δείχνει πόσο ξυπόλητος ήταν ό Χριστιανισμός έναντι τού Ελληνισμού.
Τό 340 στήν Θεσσαλονίκη ξεσπούν αιματηρές ταραχές. Ό Θεοδόσιος διατάσσει νά ληφθούν αμείλικτα μέτρα. Ό Αμβρόσιος επεμβαίνει, αλλά ώσπου νά πείση τόν Θεοδόσιο νά σταματήση έχουν σφαγεί χιλιάδες Εθνικοί.
Σέ αυτήν τήν περίπτωση τί πρέπει νά έχουν κάνει οί απλοί αγράμματοι Χριστιανοί, άν ό ίδιος Ρωμαίος αυτοκράτορας είναι τόσο πολύ «ιδανικός» Χριστιανός. Οί νόμοι πού ακολουθούν είναι φοβεροί καί ακόμα χειρότερα είναι τά διατάγματα κατά τής «ειδωλολατρίας».Τό 394 καταργούνται οί Ολυμιακοί αγώνες, τα Ελευσίνια μυστήρια, τά θέατρα καί πυρπολούνται βιβλιοθήκες. Οί Αθηναίοι τρέχουν καί τοποθετούν ένα εκκλησάκι πάνω στήν Ακρόπολιν, διά νά γλυτώσουν τήν καταστροφή τού Παρθενώνος. Αυτό τό έτος ήταν καί τό σύνορο ανάμεσα στήν αρχαιότητα καί τόν Μεσαίωνα.
Αυτός λοιπόν είναι ό Μέγας Θεοδόσιος τής επίσημης Ελληνοχριστιανικής ιστορίας. 
Αναλυτικά όμως οί διωγμοί κατά τών Ελλήνων Εθνικών ξεκινούν ουσιαστικώς από τό 301. Ό Πάρθος Χριστιανός, προσηλυτιστής Γρηγόριος, πού αργότερα απεκλήθη φωτιστής τής Αρμενίας, εκμεταλλευόμενος μία κακοκαιρία, βαπτίζει Χριστιανό βασιλέα Αρμενίας τόν Τιριδάτ Γ΄. Αυτός εμπνεόμενος από τόν Προφήτη Ελάϊα (Ηλία, Θεός μου είναι ό Γιαχβέ) στό Καρμίλλον όρος, διατάσσει τήν κατασφαγή τού Εθνικού ιερατείου καί τήν μετατροπή όλων τών ναών τού Μίθρα, τής Αναϊτιδος, τού Ορμούσδ καί τών διαφόρων Ελληνορωμαϊκών Θεών σέ εκκλησίες καί οίκους κηρύγματος.
Οί βιβλιοθήκες τής Αρμενίας, ιδρυθείσες πρίν από αιώνες από τούς Ελληνιστές ηγεμόνες της, πυρπολούνται ώς κιβωτοί δαιμονικής γνώσεως καί ό Γρηγόριος στέφεται πρώτος επίσκοπος τής χώρας καί πλήθη προσηλυτιστών από τήν Συρία συρρέουν στήν Αρμενία ή οποία πλέον μετατρέπεται στό πρώτο Χριστιανικό κράτος στήν ιστορία.
Τό 309 σέ επίδειξη δυνάμεως οί σκληροπυρηνικοί Χριστιανοί πυρπολούν τόν ναό τής Θεάς Φορτούνα. Τό 321 εμφανίζεται ή πρώτη προπαγανδιστική κίνηση τών Χριστιανών. Ό Ηλιολάτρης Φλάβιος Βαλέριος Κων/νος κατανικά τόν επίσης Εθνικό Μαξέντιο, έχοντας όμως, κυρίως οί Γαλάτες, ασπίδες μέ Χριστιανικά εμβλήματα, δημιουργόντας τήν αίσθηση τού νέου Θεού νικητού. Τό 313μχ ή δεύτερη χρήση τής προπαγάνδας, όπου ένας δηλωμένος άθεος ό Λικίνιος νικά στίς 30 Απριλίου τόν εθνικό Μαξιμίνο Ντέα. Τά στρατεύματα τού Λικίνιου λέγεται ότι έψαλλον «Ω ανώτατε καί άγιε Θεέ». Ό ηττημένος Ντέα εκδίδει μετά από μερικές μέρες τό διάταγμα τής Νικομήδειας μέ τό οποίο χορηγείται πλήρης θρησκευτική ελευθερία σέ όλους όσους υπακούουν απλώς στήν Ρωμαϊκή εξουσία. 
Μετά τόν θάνατο τού Ντέα από τόν Λικίνιο, όλα τά γραπτά καί αγάλματά του καταστρέφονται από τούς Χριστιανούς. Πέντε χρόνια αργότερα ό Λικίνιος θά ηττηθή από τόν Ηλιολάτρη Κων/νο, ενώ οί Χριστιανοί στρατιώτες του έψαλλον «Ω Θεέ ανώτατε σωτήρα». Πρίν συγκρουσθούν όμως μεταξύ των, μέ τό διάταγμα τών Μεδιολάνων, τό οποίο ήλθε νά συμπληρώση εκείνο τής Νικομηδείας πού είχε εκδώσει ό Μαξιμίνος Ντέα, οί Αύγουστοι Λικίνιος καί Φλάβιος Βαλέρος Κων/νος εγκυώνται καί αυτοί πλήρη θρησκευτική ελευθερία σέ όλους όσους υπακούουν στήν Ρωμαϊκή εξουσία. Οί Χριστιανοί πολυάριθμοι πλέον, υποτίθεται ότι απολαμβάνουν τά δικαιώματά των μαζί μέ τούς Εθνικούς. Αυτοί ωστόσο δέν αρκούνται μόνο σ’αυτά. Εκμεταλλεύονται τήν εύνοια τού Κων/νου καί αρχίζουν νά καταστρέφουν τίς άλλες «λατρείες».
Ό Επίσκοπος Ειρηναίος είχε ήδη διακηρύξει πώς οί Χριστιανοί δέν χρειάζονται νόμους διότι οί Χριστιανοί βρίσκονται υπεράνω τών νόμων. Ό άγιος Αντώνιος τής Αιγύπτου, ιδρυτής τού μοναχισμού, προτρέπει ήδη ανοιχτά σέ άμεσο αφανισμό τού «ειδωλολατρικού κόσμου». Τό 314 αμέσως μετά τήν νομιμοποίηση από τόν Ηλιολάτρη Φλάβιο Βαλέριο, τής Χριστιανικής εκκλησίας, αρχίζει ή επίθεση κατά τών Εθνικών. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Ο ΟΡΦΕΥΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΔΙΔΑΞΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΔΑΧΘΗΚΕ

ΟΡΦΕΩΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ
«Επίσης σου είπα και όσα ιερά λόγια εξεγένησα (διεκήρυξα) εις την Αίγυπτον, όταν προσήγγισα εις την ιεράν Μέμφιν και τας ιεράς πόλεις του Άπιδος…» Ορφέως Αργοναυτικά, στ. 44.
«…διερχόμενος την απέραντον γην και τας πόλεις, αποκαλύπτων εις τους ανθρώπους τα θέσφατα (τους χρησμούς) εις την Αίγυπτον και εις την Λιβύην» Ορφέως Αργοναυτικά, στ, 103.
Εκ των στίχων 44 και 103, των Αργοναυτικών του Ορφέως, αποδεικνύεται ότι ο Ορφεύς στην Αίγυπτο και την Λιβύη μετέβη για να διδάξει τους ανθρώπους και όχι να διδαχθεί, όπως υποστήριξαν νεότεροι ερευνητές, που δεν κατάλαβαν ή δεν ήθελαν να καταλάβουν την έννοια του κειμένου.
Από Τα ορφικά – Κωνστ. Στ. Χασάπη – Ιωάννου Δ. Πασσά, εκδόσεις Εγκυκλοπαιδείας «ΗΛΙΟΥ» 

ΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ
Η λέξη "αυτόματα" είναι λέξη ομηρική. Εμφανίζεται αρκετές φορές τόσο στην Ιλιάδα όσο και στην Οδύσσεια, για να περιγράψει τις μηχανές που κινούνται από μόνες τους, με εσωτερική ενέργεια, σαν τα ζωντανά όντα.
«Αυτόματα, από μόνες τους άνοιξαν τρίζοντας οι πύλες του ουρανού, που τις κρατούσαν οι Ώρες», γράφει στην Πέμπτη Ραψωδία της Ιλιάδας ο ποιητής (στίχος Ε749). Και ήταν η Ήρα, που έδωσε εντολή για την αυτόματη λειτουργία των πυλών, χτυπώντας το μαστίγιό της.
«Κι η Ήρα με την μάστιγα σφοδρά κινεί τους ίππους. Βροντούν οι πύλες τ’ ουρανού αυτάνοικτες μπροστά τους, οπού του απέραντ’ ουρανού φυλάκτρες και του Ολύμπου την φράζουν με το σύγνεφον (αορατότητα) ή τ’ αφαιρούν οι Ώρες. Και ως τα κεντούσαν, τ’ άλογα περάσαν απ’ την πύλην. Και τον Κρονίδην εύρηκαν ανάμερ’ απ’ τους άλλους θεούς στην άκρην κορυφήν του πολυλόφου Ολύμπου. Τους ίππους εκεί εκράτησεν η Ήρα η λευκοχέρα και ομίλησε κι εξέτασε τον ύψιστον Κρονίδην»
Στο Σ της Ιλιάδας, την επονομαζόμενη Ραψωδία της Οπλοποιίας, ο Ήφαιστος δούλευε μόνος στο περίτεχνο εργαστήρι του, όταν τον είδε η Θέτιδα: «μέσ’ στον ιδρώτα να στριφογυρνά γύρω από τα φυσερά του γιατί βιαζότανε. Είκοσι όλους κι όλους μαστόρευε τρίποδες, για να στέκουν γύρω-γύρω στην αίθουσα την στεριοκάμωτη κατά μήκος των τοίχων. Και κάτω από τη βάση του καθενός άρμοζε ρόδες χρυσές για να μπορούν αυτόματα, από μόνοι τους, (αυτόματοι, λέει ο Όμηρος) να μπαίνουν στων θεών τη σύναξη και πάλι μόνοι τους γυρνούν στο οίκημα. Ένα θαύμα να τους βλέπει κανείς» (Σ372-377).
«... Πήγε (ο Ήφαιστος) στα φυσερά του, τα ’στρεψε προς την φωτιά και τα πρόσταξε (τα κέλευσε) ν’ αρχίσουν να δουλεύουν. Και τα φυσερά, είκοσι όλα μαζί, φυσούσανε μέσ’ στα καμίνια βγάζοντας κάθε λογής δυνατόν αέρα, άλλοτε γρήγορα σαν να βιαζότανε κι άλλοτε αργά, όπως ήθελε ο Ήφαιστος κι όπως το ζήταγε η δουλειά του» (Σ468-473).
Πρόκειται εδώ για την περιγραφή ενός πραγματικά αυτόματου χυτηρίου, όπου ο Ήφαιστος προστάζει είκοσι μαζί φυσερά ν’ αρχίσουν να δουλεύουν από μόνα τους, για να λιώσει το μέταλλο. Και μάλιστα τα φυσερά αυτά, χωρίς άλλη εξωτερική εντολή, μπορούν να αυτορυθμίζονται και να αυξομειώνουν την ταχύτητα λειτουργίας τους ανάλογα με τις ανάγκες της δουλειάς.
«Είπε κι από τη θέση του αμονιού σηκώθηκε ο πελώριος όγκος αγκομαχώντας και κουτσαίνοντας… Από το πλάι τον κράταγαν χρυσές θεραπαινίδες, γυναίκες χρυσές, που έμοιαζαν με ζωντανές κοπέλες. Μέσα τους είχαν λογικό, είχαν φωνή και δύναμη και απ’ τους αθάνατους θεούς έμαθαν κάθε τέχνη» (Σ41 0-420).
ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Στην Οδύσσεια όμως, το δεύτερο, ειρηνικό, έπος του Ομήρου, η κατασκευή αυτομάτων αποδίδεται και σε ανθρώπους. Υπάρχουν λαοί, υποστηρίζει ο ποιητής, εξαιρετικά αναπτυγμένοι τεχνολογικά, που ξέρουν να κατασκευάζουν πλοία αυτόματα, οι Φαίακες, οι κάτοικοι της μυθικής Σχερίας, με βασιλιά τους τον Αλκίνοο. Αυτός λέει στον Οδυσσέα: «Πες μου για τη χώρα σου και το λαό σου και την πόλη σου για να σε πάνε εκεί τα πλοία μας τα κατασκευασμένα με σκέψη (ή τα πλοία με την κατασκευασμένη σκέψη). Γιατί δεν υπάρχουν κυβερνήτες στα πλοία των Φαιάκων, ούτε πηδάλια σαν αυτά που έχουν τα άλλα καράβια. Παρά τα πλοία των Φαιάκων ξέρουν τις διαθέσεις και τις σκέψεις των ανθρώπων και γνωρίζουν τις πατρίδες όλων, και με εξαιρετική ταχύτητα διανύουν τις θαλασσινές αποστάσεις, ακόμη κι όταν έχει σκοτάδι και συννεφιά. Και ποτέ δεν υπάρχει φόβος να πάθουν καμιά βλάβη» (θ555 -563).
Περιγραφή κατασκευασμένης σκέψης, ή τεχνητής νοημοσύνης, ή ικανότητας του προγραμματισμού, ή ανάπτυξη τεχνολογίας ικανής να ελέγξει την κατεύθυνση ενός πλοίου και μάλιστα με όργανα που ξεπερνούν τα καθιερωμένα και ορίζουν τον προσανατολισμό χωρίς τη συμβολή των άστρων;;;

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΠΡΩΞΟΥΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΙΛΙΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

«Έε δαιμόνιοι! Μέχρι πότε θα υποχωρείτε;»
Η τεχνολογία που αναφέρεται στην Ιλιάδα και Οδύσσεια δεν φαίνεται να υπάρχει τότε που μας  λένε οι ειδικοί ότι έγινε ο Τρωικός πόλεμος, δηλ. στην εποχή μεταξύ -1300 με -1200.
Η τεχνολογία όμως αυτή υπήρχε πριν τον μεγάλο κατακλυσμό που σημαίνει ότι πρέπει να σπρώξουμε τα γεγονότα προς τα πίσω στις κανονικές πανάρχαιες εποχές.
Ο Τρωικός πόλεμος έγινε πριν τον μεγάλο κατακλυσμό και τούτο φαίνεται από την παρουσία των Ολύμπιων στην γη και μάλιστα ενσαρκωμένοι σαν εμάς. Ανακατεύονται πολύ στις ανθρώπινες υποθέσεις και πολλές φορές έρχονται και σε σύγκρουση με τους ανθρώπους, τραυματίζονται από ήρωες θεϊκής γενιάς και πηγαίνουν στον Όλυμπο για θεραπεία, Ήρα, Άρης, Πλούτωνας και άλλοι.
Ο Αχιλλέας ήταν ο θεϊκός ήρωας που αντάλλαξε τη ζωή του με την άλωση της Τροίας. Αφού ήξερε ότι η Τροία θα κατακτηθεί όταν πεθάνει ο Έκτορας και ο ίδιος  θα πέθαινε μετά τον Έκτορα κι όμως δεν δίστασε να τον σκοτώσει συντομεύοντας τον ερχομό του δικού του θανάτου.
Ήταν γιος της θεάς Θέτιδας (θαλάσσια θεότητα) και του Πηλέα που ήταν εγγονός του Δία. Η παράδοση αναφέρει ότι η μάνα του ήθελε να τον κάνει αθάνατο. Το βράδυ τον πέρναγε μέσα από την φωτιά για να κάψει τα θνητά μέρη του σώματος. Την ημέρα τον άλειφε με αμβροσία και τον βουτούσε στα νερά της Στύγας. Ενώ τον έκανε άτρωτο και αθάνατο έμεινε θνητή η φτέρνα που τον κρατούσε και δεν κάηκε στην φωτιά, ούτε την έβρεξαν τα νερά της Στύγας.
Η Ιλιάδα αναφέρει ότι ο Ποσειδώνας είχε χαρίσει στον Αχιλλέα δύο αθάνατα άλογα τον Βάλιον και τον Ξάνθο, που μιλούσαν και προέβλεπαν και το μέλλον του αναβάτη. Ούτε αθάνατα άλογα υπάρχουν, ούτε μιλάνε τα άλογα και προπαντός δεν μπορούν να προφητεύσουν το μέλλον. Πρόκειται για πολύ προηγμένη τεχνολογία που βρίσκεται έξω από τις σκέψεις της σημερινής επιστήμης ή απλώς είναι υπερβολή φαντασίας για να τονίσει την θεϊκότητα του δώρου;
Ήταν μια εποχή που οι Ουράνιοι δοκίμαζαν την ασύλληπτη τεχνολογία τους σε γήινες συνθήκες. Παρατηρούμε πως δεν δίσταζαν να εμπιστευτούν την χρήση των όπλων τους και σε ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν τόσο εξελιγμένα ώστε να είναι απλούστατα. Η Ιλιάδα εκτός από τις περιγραφές στο πεδίο της μάχης και μάλιστα για το τελευταίο χρονικό διάστημα της εκστρατείας ασχολείται πιο πολύ με την οργή του Αχιλλέα. Έχουμε διαβάσει και έχουμε ακούσει για τους χαρισματικούς εκείνους ανθρώπους που έδιναν χρησμούς και έβλεπαν το μέλλον.
Στην Ιλιάδα διαβάζουμε ότι οι Τρώες γνώριζαν ότι θα ηττηθούν από τους Ατρείδες, γιατί το είχε πει ο προφητικός λίθος ο Σιδερίτης. Πληροφορίες για τον Σιδερίτη, υπάρχουν στα Ορφικά (στιχ. 348-515).
«Η Άγνωστη Αρχαιολογία Των Ελλήνων», Γερ. Καλογεράκη, σελ. 175, εκδ. Δίον

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ -1200 ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ Η ΤΡΟΙΑ ΔΕΝ ΕΠΕΣΕ ΤΟΤΕ, ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΕΣ ΕΩΣ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ! ΣΥΝΕΠΩΣ Ο ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΤΡΩΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΕΓΙΝΕ ΠΟΛΥ ΕΝΩΡΙΤΕΡΑ!

Του Γιώργου Λεκάκη, www.lekakis.com
Μια πέτρινη πλάκα του -1200 που έχει πλέον διαβαστεί-αποκρυπτογραφηθεί λέει για έναν πρίγκηπα της Τροίας και τους μυστηριώδεις «λαούς της θάλασσας» (σ.σ.: Τους Έλληνες του Αιγαίου Πελάγους, τους Κρήτες και τους Κύπριους), ανακοίνωσε μια διεπιστημονική ομάδα Ελβετών και Ολλανδών στις 7 Οκτωβρίου 2017.
Η πέτρινη επιγραφή, μήκους 29 μέτρων (!), περιγράφει την άνοδο ενός ισχυρού βασιλείου, της Mira (Μοίρα;), το οποίο ξεκίνησε μια στρατιωτική ναυτική εκστρατεία με επί κεφαλής τον πρίγκηπα Muksus από την Τροία.
Η επιγραφή είναι γραμμένη στην αρχαία λουβιακή (σ.σ.: λυδιακή – πρόκειται για ιερογλυφική ​​γραφή, που προσομοιάζει στα κρητικά ιερογλυφικά) και μόνον μερικοί μελετητές (όχι περισσότεροι από… 20!) μπορούν να την διαβάσουν σήμερα!
Σε αυτούς τους επιστήμονες περιλαμβάνεται και ο Fred Woudhuizen, ο οποίος αποκρυπτογράφησε ένα αντίγραφο της επιγραφής.
Εάν η επιγραφή είναι αυθεντική, φωτίζεται σε μια εποχή που «οι λαοί της θάλασσας» κατέκτησαν πόλεις και πολιτισμούς σε όλην την Μέση Ανατολή. Το βασίλειο της Mira, το οποίο συμμετείχε σε αυτήν την στρατιωτική εκστρατεία, ήταν προφανώς μέρος αυτής της «συνομοσπονδίας» των «λαών της θάλασσας» δεδομένης της συμμετοχής του στις επιθέσεις αυτές, λένε οι μελετητές.
Διότι, η επιγραφή λέει πώς ο βασιλιάς Kupantakuruntas κυβέρνησε το βασίλειο της Mira, το οποίο ευρίσκετο στην νυν δυτική Τουρκία. Η Mira ελεγχόταν την Τροία, σύμφωνα με την επιγραφή. Η επιγραφή αναφέρει λεπτομερώς την ιστορική διαδρομή του βασιλιά Kupantakuruntas στον θρόνο της Mira: Ο πατέρας του, ο βασιλιάς Mashuittas, επήρε τον έλεγχο της Τροίας, αφού ο Τρώας βασιλιάς Walmus/Ουαλμός ανετράπη. Λίγο αργότερα, ο Mashuittas επανέφερε τον Walmus στον θρόνο της Τροίας, με αντάλλαγμα την πίστη του στην Mira, λέει η επιγραφή. Ο Kupantakuruntas έγινε βασιλιάς της Mira, αφού απέθανε ο πατέρας του. Εν συνεχεία επήρε τον έλεγχο της Τροίας, αν και δεν ήταν ο πραγματικός βασιλιάς της. Λίγο πριν το -1190, διέταξε τους στρατούς του να κινηθούν προς την ανατολή ενάντια στους Χετταίους. Μετά «ενωμένες δυνάμεις της δυτικής Μικράς Ασίας» σχημάτισαν έναν στόλο και εισέβαλαν σε μια σειρά παράκτιων πόλεων (των οποίων τα ονόματα δίνονται) στα νότια και νοτιοανατολικά της Μικράς Ασίας, στην Συρία και την Παλαιστίνη. Τέσσερις μεγάλοι πρίγκηπες οδήγησαν τις ναυτικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων ο Τρώας Muksus, που κατάφερε να κάμει κατακτήσεις έως και την Ασκελώνη, τότε πόλη της Νότιας Παλαιστίνης (στο νυν Ισραήλ), και να κατασκευάσει ένα φρούριο εκεί, γύρω στα -1190 με -1180! Οι δε Λύδιοι / Λουβιανοί από την δυτική Μικρά Ασία έφθασαν μέχρι τα σύνορα της Αιγύπτου!
Στην επιγραφή, ο Kupantakuruntas περιγράφει τον εαυτό του ως «θεματοφύλακα της Τροίας», ζητώντας από τους μελλοντικούς ηγέτες της Τροίας να «διαφυλάξουν την Wilusa (ένα από τα παλαιά ονόματα για την Τροία), όπως ο μεγάλος βασιλιάς της Mira».
Η αυθεντική επιγραφή δεν υπάρχει πλέον. Κατεστράφη τον 19ο αι. Αλλά αντίγραφό της ευρέθη στα αρχεία του James Mellaart, ενός διάσημου αρχαιολόγου, που πέθανε το 2012. Ο Mellaart είχε γράψει ότι η επιγραφή δεν μπορούσε να αποκρυπτογραφηθεί πλήρως και άλλοι μελετητές πρέπει να το πράξουν το συντομότερον δυνατόν. Ο Mellaart ανέφερε την ύπαρξη της επιγραφής σε τουλάχιστον μία δημοσίευση, το 1992 στο Δελτίο του περιοδικού της Αγγλο-Ισραηλινής Αρχαιολογικής Εταιρείας. Αλλά ποτέ δεν περιέγραψε πλήρως την επιγραφή σε μια επιστημονική δημοσίευση.
Σύμφωνα με τις σημειώσεις του Mellaart, η επιγραφή αυτή αντιγράφηκε το 1878 από τον αρχαιολόγο Georges Perrot, κοντά στο χωριό Beykoy, περίπου 34 χλμ. βόρεια του Afyonkarahisar στην Τουρκία. Λίγο μετά την καταγραφή της από τον Perrot, οι χωρικοί την χρησιμοποίησαν ως δομικό υλικό για ένα τζαμί… Ο λογοτέχνης Bahadır Alkım (ο οποίος πέθανε το 1981) ανακαλύπτει εκ νέου την επιγραφή του Perrot και κάνει ένα αντίγραφο, το οποίο με την σειρά του αντιγράφει ο Mellaart...
Ο Mellaart ήταν μέλος μιας ομάδας μελετητών οι οποίοι, από το 1956, εργάσθηκαν για να αποκρυπτογραφήσουν και να δημοσιεύσουν το αντίγραφο της επιγραφής του Perrot. Από το 1950 περίπου δημιουργήθηκε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων Τουρκίας-Αμερικής για να μεταφράσει αυτήν και άλλες επιγραφές, που κατά τον 19ο αιώνα είχαν φτάσει στις συλλογές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η «ομάδα Mellaart» συμπεριελάμβανε τους μελετητές: Albrecht Goetze (πέθανε το 1971), Bahadır Alkım (πέθανε το 1981), Handam Alkim (πέθανε το 1985), Edmund Irwin Gordon (πέθανε το 1984), Richard David Barnett, Zübeyir Kosay (απεβίωσε το 1984)… Τον Ιούνιο του 2017 ο υιός του Mellaart, Alan, παρέδωσε αυτήν την κληρονομιά του πατέρα του στον Ελβετό γεω-αρχαιολόγο dr. Eberhard Zangger, πρόεδρο του Ιδρύματος Λουβιακών Μελετών, ίνα επεξεργασθεί και δημοσιεύσει το υλικό…
Κάποιοι μελετητές έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι η επιγραφή μπορεί να είναι πλαστή. Οι Zangger και Woudhuizen είπαν ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατον, για τον Mellaart ή κάποιον άλλον, να δημιουργήσει ένα τέτοιο πλαστό κείμενο. Είπαν επίσης ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί ο Mellaart θα ήθελε να δημιουργήσει μια μακρά και σύνθετη πλαστογραφία, και να την αφήσει αδημοσίευτη!
ΠΗΓΕΣ:
Luwian Studies, 8.10.2017.
Οι Fr.Woudhuizen και Eb.Zangger θα δημοσιεύσουν τα ευρήματα σχετικά με την επιγραφή στο τεύχος
Δεκεμβρίου του περιοδικού της Ολλανδικής Αρχαιολογικής και Ιστορικής Εταιρείας - Proceedings of the Dutch Archaeological and Historical Society – TALANTA.
Βλ. επίσης Zangger «Die Luwier und der Trojanische Krieg - Eine Forschungsgeschichte», εκδ. Orell Füssli, 2017.
Live Science.
Εάν, λοιπόν, το -1200 η Τροία ήταν σε θέση να διαξάγει και να χρηματοδοτήσει μια τόσο μακρά και κοστοβόρα στρατιωτική επιχείρηση, έως (τουλάχιστον) την Μέση Ανατολή, τότε είναι σίγουρο, ότι είχαν προηγηθεί πολλές εκατοντάδες (τουλάχιστον) χρόνια πριν τα τρωικά του Ομήρου, μέχρι να μπορέσει να ανακάμψει και να ορθοποδήσει και πάλι η πόλις…
http://www.arxeion-politismou.gr/2017/10/epigrafi-1200-pX-gia-tin-Troia.html

Ο ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ ή ΟΡΕΙΤΗΣ ή ΟΜΙΛΩΝ ΛΙΘΟΣ

Σιδηρίτης ή Ορείτης ή Ομιλών Λίθος. Συμπύκνωνε τις θεϊκές φωνές του απείρου και τις μετέφερε στον κάτοχο του. Δημιουργούσε τρομερές εμπειρίες. Απομάκρυνε φίδια και ερπετά.
Ορφικά «Περί Λίθων»
Ο θεός Απόλλωνας έδωσε στον Έλενο να κρατά τον ομιλούντα λίθο τον Σιδερίτη, ή Ζωντανό Ορείτη που λέγει την αλήθεια. Είναι στρογγυλός, λίγο σκληρός, βαρύς στέρεος με μαύρο χρώμα, στην επιφάνεια του απλώνονται ίνες όμοιες με ρυτίδες. Αναφέρει ο Ορφέας στο έργο του "Περί Λίθων" όλες τις διαδικαστικές ενέργειες και στην κρίσιμη στιγμή αναδίδει φωνή νεογέννητου παιδιού. "Πρέπει με ψυχική καρτερία να κρατάς ψηλά τον λίθο, μην παραλύσεις από φόβο, γιατί συμπυκνώνει τις θεϊκές φωνές του απείρου. Αν σου πέσει στην γη Θα επισύρεις την φοβερή οργή των θεών... Χρειάζεται τόλμη να ρωτήσεις την προφητική φωνή του Σιδερίτη, και όσα σου πει θα είναι αληθινά... Όταν τον πλύνεις φέρτον μπροστά στα μάτια σου και θα ειδείς ότι είναι ψυχρός...".
Αναφέρει πως θεραπεύει ο Σιδερίτης τα τσιμπήματα φιδιών, και πως δεν σε πλησιάζουν τα φίδια όταν τον έχεις επάνω σου. Μάλιστα αναφέρει ότι έκανε τις στείρες γυναίκες να τεκνοποιήσουν. "Μην απορείτε για τις ασύλληπτες ιδιότητες των υλικών. Οι γνώσεις σας είναι πολύ περιορισμένες σχετικά με την συγκρότηση της ύλης και τις απεριόριστες δυνατότητες αυτής. Υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός στοιχείων και υλικών που περιμένουν την ανακάλυψη τους από τους γήινους επιστήμονες. Εμείς τα έχουμε μελετήσει όλα και τα χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση. Αν γνωρίζατε τις ιδιότητες των υλικών και των λειτουργιών της φύσης, τότε δεν θα θεωρούσατε τίποτα ως σημαντικό από τη δική μας τεχνολογία. Δεν υπάρχουν αφετηρίες συσχετισμών και συγκρίσεων και για αυτό θεωρείται σπουδαία τα ασήμαντα. Έχουμε μεγάλες τεχνολογικές δυνατότητες, ώστε να μπορούμε να επεμβαίνουμε σε πολλά άστρα και πλανήτες".
Η ανάγνωση της Αρχαίας Ελληνικής παράδοσης, μας οδηγεί στα εργαστήρια του Ηφαίστου για να θαυμάσουμε την ασύγκριτη τεχνολογία τους. Αυτή την ξενάγηση στα εργαστήρια του Έλληνα θεού θα επιχειρήσω ακολούθως και σε συσχετισμό με την σημερινή τεχνολογία. Όλες οι καταστροφές του πλανήτη σε όλες τις εποχές, ήταν αποτέλεσμα της κακής συμπεριφοράς του ανθρώπου και της ασέβειας του προς τους φυσικούς νόμους. Η συνέχεια είναι ένα ταξίδι στον κόσμο του ονείρου και του φανταστικού, όπως εκτίθεται στην Ιλιάδα και Οδύσσεια.
«Η Άγνωστη Αρχαιολογία Των Ελλήνων», Γερ. Καλογεράκη, σελ. 179, εκδ. Δίον.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΙΕΡΩΝ

Η Ενέργεια των Αρχαίων Ιερών είναι πολύ γλυκιά, καθαρή και με το που θα μπει κανείς σε ένα τέτοιον χώρο, αισθάνεται μια γαλήνη, έναν κατευνασμό των όποιον ψυχικών παθών ή ανησυχιών έχει, και αυτό πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν. Διότι, είναι κάτι το οποίο δεν ανιχνεύεται ούτε με αρχαιολογικές σκαπάνες, ούτε με φωτογραφικές καταγραφές, ούτε με υλικές αποτυπώσεις. Είναι μια διάγνωση, που την κάνει η ίδια μας η ψυχή και το ίδιο μας το πνεύμα, καθώς εισερχόμαστε σε κάτι οικείο και Αρχαίο.
Στα σημεία αυτά έρχονται οι φίλοι μας ευρωπαίοι, έρχονται γερμανοί, γάλλοι, ελβετοί, δανοί και προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με την ενέργεια του χώρου.
Προφανώς οι σύγχρονοι νεοέλληνες που τυρβάζουν περί άλλων πραγμάτων, το αγνοούν.
Έπειτα ξέρουμε ότι πάγια τακτική της νέας θρησκείας ήταν να ιδρύει τα ιερά της πάνω στα Αρχαία, για να «συνεχίζουν» ή να υφαρπάζουν την παλιά ενέργεια.

ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΜΑΝΤΗ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΥ ΜΕΛΑΜΠΟΔΟΣ ΣΤΑ ΑΙΓΟΣΘΕΝΑ ΜΕΓΑΡΙΔΟΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΘΥΡΗΣ

Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ παρουσιάζουν το τεκμηριογράφημα (ντοκυμανταίρ)
«ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΜΑΝΤΗ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΥ ΜΕΛΑΜΠΟΔΟΣ ΣΤΑ ΑΙΓΟΣΘΕΝΑ ΜΕΓΑΡΙΔΟΣ» με τον νομικό, φιλόλογο και συγγραφέα κ ΓΙΩΡΓΟ ΛΑΘΥΡΗ.
Μια περιήγηση στο Μελαμπόδειο Ιερό και τον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο των Αιγοσθενών Μεγαρίδος (κοντά στο σημερινό Πόρτο Γερμενό), στις νότιες υπώρειες του Κιθαιρώνα.
Το τεκμηριογράφημα κινηματογραφήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2017.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
«Μελάμπους ὁ Ἀμυθάονος… μάντις ὥν τὴν διὰ φαρμάκων καὶ καθαρμῶν θεραπείαν πρῶτος εὑρηκώς…» (Απολλοδώρου, Βιβλιοθήκη Β 2)
Ο μεγάλος μάντης και ψυχοθεραπευτής των πρώιμων ιστορικών χρόνων ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ιατρούς της ανθρωπότητας, υπήρξε δε και βασιλιάς του Άργους.
Γεννήθηκε στην Πύλο, τον -14ο αιώνα, στο μεταίχμιο της Μινωικής προς την Μυκηναϊκή περίοδο. Υιός του Αμυθάονος και της Ειδομένης, αδελφός του Βίαντος. Γενάρχης του μαντικού γένους των Μελαμποδιδών. Εγγονός του ο μάντης Θεοκλύμενος, που αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου στην Ραψ. ο και δισέγγονος του, ο περίφημος μάντης και ιατρός Αμφιάραος.
Στα Αιγόσθενα της Μεγαρίδος (κοντά στο σημερινό Πόρτο Γερμενό), στις νότιες υπώρειες του Κιθαιρώνα μέσα στο αρχαίο οχυρό, βρίσκεται το Ιερό του Μελάμποδος, το Μελαμπόδειον.
Αρχαίες πηγές: Όμηρος, Ησίοδος, Ηρόδοτος, Απολλώνιος ο Ρόδιος, Απολλόδωρος, Στράβων, Διόδωρος ο Σικελιώτης.

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΣΤΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ!

Χάλκινες γραφίδες και χάλκινα μελανοδοχεία από τους Αρχαίους οικισμούς της Θεσπρωτίας, συγκεκριμένα χάλκινες γραφίδες από τους οικισμούς της Ελέας, Γιτάνων και Δυμοκάστρου (ελληνιστικοί χρόνοι) και από τάφο στο Πολυνέρι (ύστερη αρχαιότητα), καθώς και πήλινα μελανοδοχεία και αγγεία τύπου “μελανοδοχείου” από τον οικισμό της Ελέας και από τάφο στο νεκροταφείο των Γίτανων (ελληνιστικοί χρόνοι), φέρνουν στο φως δείγματα γραφής της Αρχαιότητας.
Η συνηθέστερη επιφάνεια γραφής, κατά την Αρχαιότητα, ήταν οι ξύλινες πινακίδες, που ήταν αλειμμένες με λεπτή στρώση κεριού. Πάνω στο κερί έγραφαν (χάραζαν) με μία ειδική γραφίδα που είχε αιχμηρό το ένα άκρο και πεπλατυσμένο, σαν σπάτουλα, το άλλο.
Το επίπεδο άκρο χρησίμευε για να εξομαλύνουν την επιφάνεια του μαλακού κεριού, σε περίπτωση λάθους. Γραφίδες ή άλλα αιχμηρά αντικείμενα χρησιμοποιούνταν και για την εγχάραξη πάνω σε σκληρότερα υλικά γραφής, όπως πήλινα όστρακα, πλακίδια από μόλυβδο κ.α. Κονδύλια (πένες) και μελάνι χρησιμοποιούσαν για να γράφουν πάνω σε πάπυρο. Το μελάνι φυλασσόταν σε μικρά δοχεία, με στενό στόμιο, κατασκευασμένα από διάφορα υλικά.
Μαρία Ιωάννου

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΤΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

Κτισμένο στα μέσα του -4ου αιώνα στην Γιτάνη , πρωτεύουσα της Αρχαίας Θεσπρωτίας, γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση στα χρόνια του βασιλιά Πύρρου και τελικά καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το -167.
Λίθινη κατασκευή με προσανατολισμό το ποτάμι του Καλαμά κοντά στο φράγμα του. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο κέντρο της σκηνής του θεάτρου υπάρχει θυραίο άνοιγμα από το οποίο έμπαιναν και έβγαιναν οι ηθοποιοί, ενώ η συνολική χωρητικότητα του υπερέβαινε τα 4.000 άτομα!
Αν και ο ευρύτερος αρχαιολογικός χώρος είναι σχετικά άγνωστος στο πλατύ κοινό και αναξιοποίητος, γίνονται προσπάθειες τα τελευταία χρόνια μέσω των ΕΣΠΑ και πραγματικά αξίζει τον κόπο να το επισκεφτείτε εφόσον σε συνδυασμό με το τοπίο ο τόπος είναι μοναδικός!
 Αλέξανδρος Δαΐδης
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου