Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

ΠΩΣ KAI ΠΟΤΕ ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Πώς ήρθαν οι Ινδοευρωπαίοι;
Για να ανταπεξέλθουν αυτές τις ενοχλητικές αναζητήσεις, οι ΙνδοΕυρωπαϊστές ομολογούν, ότι η εισβολή των ΙνδοΕυρωπαίων έγινε εκ της θαλάσσης!
Πού βρήκαν οι ΙνδοΕυρωπαίοι τα πλοία; Και που έμαθαν να ναυμαχούν; Μήπως στις στέπες; Και επί προσθέτως, γιατί οι κάτοικοι του Αιγαίου, οι οποίοι τεκμηριωμένα ναυσιπλοούσαν τουλάχιστον από την 8η χιλιετία, όπως απ’ τα ευρύματα είτε στο Φράχθι της Ερμιονίδος (είτε από ναυάγια, όπως αυτό της Λήμνου είτε από βραχογραφίες) δεν επεχείρησαν να τους σταματήσουν;
Αλλά ξέχασα. Σύμφωνα με την φοβερή (και θολερή) αυτή θεωρία, τόσο οι Κυκλαδίτες όσο και οι Μινωίτες δεν ήσαν Έλληνες αλλά κάποια άγνωστα... Προελληνικά φύλα!
Να γελάσεις ή να κλάψεις; Όχι, πείτε μου...
Πότε ήρθαν αυτοί οι Ινδοευρωπαίοι στην Ελλάδα;
Οι Ινδοευρωπαϊστές ποτέ δεν είχαν να δώσουν μια ικανοποιητική απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα και για να αποφύγουν το σκόπελο υποστηρίζουν, ότι οι Ινδοευρωπαίοι αφίχθησαν κατά κύματα στον Ελλαδικό χώρο μεταξύ της -5ης και της -2ης χιλιετίας.
Κατ’ αρχάς, δεν υπάρχει κανένα απολύτως αρχαιολογικό τεκμήριο, το οποίο να αποδεικνύει την ύπαρξη ενός προηγμένου πολιτισμού στις περιοχές του Καυκάσου.
Κάνω έκκληση προς όλους σας, να μου δείξετε το οτιδήποτε, ένα ΙνδοΕυρωπαϊκό άγαλμα π.χ. ή κάτι τέλος πάντων, δηλωτικό της ύπαρξης αυτών των οντοτήτων. Ο ευρών αμοιφθήσεται!
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ - ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ
Ο Ισοκράτης, σχετικά με την καταγωγή των Ελλήνων, αναφέρει:
«Διότι κατοικούμε αυτήν την χώρα, χωρίς ούτε να εκδιώξουμε άλλους εξ αυτής ούτε να την καταλάβουμε έρημο ούτε να εγκατασταθούμε σε αυτήν ως ανάμεικτος ομάδα από διάφορα ανόμοια φύλα, απεναντίας είναι τόσον ευγενές και γνήσιο το γένος μας, ώστε τη χώρα, στην οποίαν είδαμε το πρώτο φως, εξακολουθούμε συνεχώς να κατοικούμε, διότι είμεθα αυτόχθονες και μόνον εμείς από όλους τούς άλλους έχουμε το δικαίωμα να προσφωνούμε την πόλη μας με τις ίδιες λέξεις, δια των οποίων προσαγορεύομε τούς πλέον γνωστούς συγγενείς».
(Ισοκράτης, «Πανηγυρικός», 24 -25)
Και στην Αρχαία Ελληνική: «....Ταύτην γάρ οικούμεν ούχ εταίρους εκβαλόντες ούδην έρημον καταλαβόντες ούδην εκ πολλών εθνών μιγάδες συλλεγέντες, αλλά ούτω καλώς καί γνησίως γεγόναμεν, ώστε εξ ήσπερ έφυμεν, ταύτην έχοντες άπαντα τόν χρόνον διατελούμεν, αυτόχθονες όντες καί τών ονομάτων τοίς αυτοίς οίσπερ τούς οικειωτάτους τήν πόλιν έχοντες προσειπείν: μόνοις γαρ ημιν των Ελλήνωντην αυτήν τροφόν και πατρίδα και μητέρα καλέσαι προσήκει..»
(Ισοκράτης, «Πανηγυρικός», 24-25).

Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Κέντρο  Θεσσαλονίκης.  Πλατεία Αντιγονιδών. Ναός της Αφροδίτης.
Τα χώματα που έριξαν στην προσπάθεια κατάχωσης του μνημείου (και σταμάτησε ο κόσμος, βίντεο), χορτάριασαν…
Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ...

...να θες να πας στο Φεγγάρι με μια Βοϊδάμαξα.
Μόνο συνειδητά όντα μπορούν  να είναι παρατηρητές.
Έτσι είμαστε στενά συνδεδεμένοι με την ύπαρξη της πραγματικότητας καθ' εαυτής.
Πως να εξηγήσεις κάτι που είναι πέρα από την αντίληψη σου;
Αν προσπαθείς να βρεις το Άπειρο μέσω των Αισθήσεων, είναι σαν να θες να πας στο Φεγγάρι με μια βοϊδάμαξα.
Τι αποκαλούμε πραγματικότητα ;
Οι μόνες πραγματικότητες που γνωρίζουμε είναι αυτές που κατασκευάζουν οι εγκέφαλοί μας. Ένας εγκέφαλος λαμβάνει δισεκατομμύρια σήματα κάθε λεπτό και τα οργανώνουμε σε ολογράμματα τα οποία προβάλουμε έξω από τους εαυτούς μας και τα αποκαλούμε πραγματικότητα. Το τελευταίο σκαλοπάτι της γνώσης; Ίσως. Και ίσως να μην πρέπει να την γνωρίσουμε, να την κατανοήσουμε...
Στο βίντεο επιστήμονες  μιλάνε για την πραγματικότητα της ύπαρξης. Όλα όσα λένε είναι πραγματικότητα και υπάρχει περίπτωση να έρθετε σε πολύ δύσκολη θέση ψυχολογικά να χωνέψετε αυτή την αλήθεια.
Την πληροφορία αυτή, ως άνθρωποι, μάλλον, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να την ξεσκαλίσουμε και να την γνωρίσουμε... είναι το τελευταίο σκαλοπάτι της γνώσης... διότι έχοντας αυτή τη γνώση στο μυαλό σου, "χάνονται" πολλές αξίες της ζωής σου... όσον αφορά την αντίληψή σου για την ζωή.
Ειπώθηκαν από τους Αρχαίους Έλληνες πριν από 2400 χρόνια και ακόμα είναι μπροστά από τον καιρό μας και τις ανακαλύψεις της Κβαντικής Φυσικής.
- Αυτά που βλέπεις στο ξύπνιο σου είναι θάνατος και αυτά που βλέπεις στον ύπνο σου ζωή.____ Ηράκλειτος.
- Ότι υπάρχει εδώ και αντιλαμβανόμαστε σε αυτόν τον κόσμο είναι σκιές και είδωλα από τα αντίστοιχά τους στον κόσμο των ιδεών.____ Πλάτων
- Ο κόσμος των Αισθήσεων είναι μια ψευδαίσθηση.____ Παρμενίδης
Αν ψάχνεις το άπειρο, τι όργανα έχεις για να βρεις το άπειρο; Μόνο τις τροχιές των αισθήσεων. Και αν μόνο μέσω των τροχιών των αισθήσεων προσπαθείς να βρεις το άπειρο, είναι σαν να θες να πας στο Φεγγάρι με μια Βοϊδάμαξα.
Αυτή είναι η τύφλα της ανθρωπότητος. Το ότι προσπαθούν με περιορισμένη αντίληψη, να φτάσουν πέρα από αυτήν.

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

«ΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΤΙ... ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ»

Οι τρεις Ιεράρχες, τιμούνται από την Εκκλησία διότι, λέει, «διέσωσαν» τα Ελληνικά Γράμματα. Το ερώτημα βέβαια που προκύπτει, είναι: Από ποιους τα διέσωσαν και πώς;
Αφού η Ελληνική Γλώσσα ήταν τότε η επίσημη γλώσσα του γνωστού κόσμου! Επιπλέον, για τί είδους «γράμματα μιλάμε», απ' τη στιγμή που ως γνωστόν οι επιστήμες στο θεοκρατικό Βυζάντιο ήταν υπό διωγμόν, ενώ τα Αρχαία Ελληνικά συγγράμματα καίγονταν σωρηδόν και δημοσίως; Και πώς να παράγει, αφού ως «γράμματα» τότε θεωρούνταν τα θρησκευτικά συγγράμματα των «πατέρων» της Εκκλησίας και τα λοιπά σκοταδιστικά θρησκευτικά κείμενα;
Η εκκλησία με την δημιουργία της ιδέας του ανύπαρκτου «Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού», προσπαθεί να διαγράψει μονοκονδυλιά το ένοχο παρελθόν της (διωγμοί, σφαγές, αφορισμοί, προδοσίες, καταπίεση, οικονομική αφαίμαξη των πιστών κ.ά.). Και δεν περιορίζεται μόνο εκεί, αλλά κάνοντας το άσπρο μαύρο, προσπαθεί να παρουσιάσει εαυτόν ως θεματοφύλακα του ελληνικού γένους.
Ας δούμε όμως πως «υπερασπίστηκαν» τον Ελληνισμό και το Ελληνικό Πνεύμα οι τρεις Ιεράρχες, μέσα απ' τα κείμενά τους.
Μέγας Βασίλειος: «Μη δειλιάζετε από των ελληνικών πιθανολογημάτων τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν».  «Εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον»
«Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον "Ισραήλ". Στόμα δε, λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄: 11) την σοφιστική του λόγου δύναμη, η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων».   «Εις τον Προφήτην Ησαΐαν»
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Αν κοιτάξεις στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας (των Ελλήνων φιλοσόφων!), όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλίκιαν.
Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους;
Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους».  «Εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν»
«Αφανίσαμε από προσώπου γης κάθε ίχνος παιδείας, τέχνης και φιλοσοφίας του αρχαίου κόσμου». «Ο Ανθελληνισμός στα Πατερικά και Εκκλησιαστικά Κείμενα» (Γεώργιος Σιέττος)
[σ.σ.: Αδιαμφισβήτητο «επίτευγμα», με πολύ γνωστό παράδειγμα εφαρμογής τον φόνο της Ελληνίδας φιλοσόφου υπατίας]
«Κανένας δεν πρέπει να δίνει στα παιδιά του ονόματα των Ελλήνων προγόνων του, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά να δίνει τα ονόματα των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης». «Περί κενοδοξίας και πως δει τους γονείς ανατρέφειν τα τέκνα»
Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος: «Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου ελληνικά χέρια και ούτε ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αφτιά και την γλώσσα μου». «Ο Ανθελληνισμός στα Πατερικά και Εκκλησιαστικά Κείμενα» (Γεώργιος Σιέττος)
Μια διαπίστωση σαν αποκατάσταση:
Ο Γρηγόριος, σε σχέση με τους άλλους Ιεράρχες, εμφανίζεται λιγότερo ανθέλληνας, αν και η ακόλουθη ρήση του (που θυμίζει Τερτυλλιανό), μπορεί να προβληματίσει, ακόμα και τον πιο καλόπιστο χριστιανό, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής: «Τίποτα δεν μπορεί να επιβληθεί καλύτερα στον κόσμο από τη μωρολογία· όσο λιγότερο καταλαβαίνουν κάτι, τόσο περισσότερο το θαυμάζουν»! («Περί φιλοπτωχίας»).
Από την ταύτιση Βυζάντιου και Ελληνισμού 
ωφελείται το αδύναμο πολιτισμικά και ιδεολογικά Βυζάντιο 
και όχι ο Ελληνικός Πολιτισμός.
Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι οι τρεις Ιεράρχες (Μέγας Βασίλειος, Ιωάννης Χρυσόστομος και Γρηγόριος Ναζιανζηνός),  δεν είχαν και τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους. Σύμφωνα και με την επίσημη ιστοσελίδα της Εκκλησίας, υπήρχε μια έριδα ανάμεσά τους, σε σχέση με το ποιος είναι πιο πνευματικός, ποιος είναι ανώτερος του άλλου.
Αιώνες αργότερα, οι «ιερές» αυτές κοκορομαχίες είχαν οδηγήσει σταδιακά μάλιστα και στην δημιουργία ομάδων από φανατικούς οπαδούς του κάθε «πατέρα»: Τους Βασιλείτες, τους Γρηγορίτες και τους Ιωαννίτες.
Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Αλέξιος Α' Κομνηνός, βλέποντας ότι η διαμάχη αυτή, ανάμεσα στις παρατάξεις των φανατικών οπαδών των τριών Ιεραρχών, είχε πάρει επικίνδυνες διαστάσεις (οι διάφοροι θρησκόληπτοι οπαδοί έκαναν πράξη τη ρήση «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος») κι απειλούσε ακόμη και την ενότητα της αυτοκρατορίας, ανέθεσε στον Βυζαντινό συγγραφέα και επίσκοπο Ευχαϊτών, Ιωάννη Μαυρόπου (Μαυρόποδας), να βάλει τέλος σ' αυτήν την διένεξη.
Ο Ιωάννης Μαυρόπους, με μια απλή και «μπακαλίστικη» λογική, τους έκανε «3 σε 1». Δηλαδή δημιούργησε μια κοινή γιορτή και για τους τρεις («Γιορτή των γραμμάτων της ελληνοχριστιανικής παιδείας»), έγραψε και μια κοινή ακολουθία η οποία θα ψάλλονταν και για τους τρεις κι έτσι κατάφερε να ηρεμήσει κάπως τα πνεύματα και τα αίματα των φανατικών οπαδών.
Η ιστοσελίδα βέβαια της Εκκλησίας τα μπερδεύει λίγο τα πράγματα (!)... Στο συγκεκριμένο κείμενο που αφορά το τέλος της διαμάχης των τρεις Ιεραρχών λέει: «Οι ίδιοι οι άγιοι έδωσαν τέλος στη διαμάχη εμφανιζόμενοι στο θεοσεβή, ενάρετο και προικισμένο με πλούσια χαρίσματα ιεράρχη Ιωάννη Μαυρόποδα, επίσκοπο Ευχαϊτών, λέγοντάς του ότι μεταξύ τους δεν υπήρχε αντιδικία και να ενεργήσει τα δέοντα για να σταματήσει η επικίνδυνη για την ενότητα της Εκκλησίας διαμάχη»!!!
Κάπως γίνονται τα θαύματα...
Οι τρεις Ιεράρχες έζησαν τον 4ο αιώνα.
Ο Αλέξιος Α' Κομνηνός διατέλεσε αυτοκράτορας του Βυζαντίου μεταξύ στα τέλη του 11ου αιώνα και αρχές του 12ου.
Ο Ιωάννης Μαυρόπους έζησε κι αυτός τον 11ο αιώνα (τον πρόλαβε τον Αλέξιο).
Μιλάμε δηλαδή για μια απίστευτη -και ανεπίτρεπτη- χρονική ακροβασία της Εκκλησίας, μόνο και μόνο για να παρουσιάσει το παραμυθάκι της, όσο τον δυνατόν πιο όμορφο, γεμάτο καλοσύνη και ομόνοια.
Επτά αιώνες χριστιανικοί διωγμοί και άγριο κυνηγητό κατά των Ελλήνων μέχρι εξαφάνισής των. Από το 301 έως το 988, λίγο πριν το 1000, βήμα βήμα πως κατάφεραν να εξαφανίσουν την Ελληνική φιλοσοφία και επιστήμη.  Να θάψουν το Ελληνικό Φως για να επικρατήσει το σκοτάδι... Μα ''αυτό'', βλασταράκι πεισματάρικο, ''δυνατότερο'', θα φυτρώσει πάλι... και διαβρώνει τη πέτρα... το βράχο... το τσιμέντο... το φόβο, τον σκοταδισμό και την αμορφωσιά.
Πηγές: Οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου δεν ήταν Έλληνες
http://www.rassias.gr/9010.html
http://eineken.pblogs.gr/
Βιβλία: ''Μια Ιστορία Αγάπης Α' και Β', Η Ιστορία της Χριστιανικής Επικρατήσεως''  του Βλάσση Ρασσιά, εκδόσεις ''Ανοιχτή Πόλη''

http://scholeio.blogspot.gr/2016/02/blog-post_22.html

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Η ΕΚΡΗΞΗ η ΕΠΑΡΣΗ και η ΠΤΩΣΗ

Εμφανίστηκαν πολλοί, διηγούμενοι ταξίδια στον ουρανό σαν ευνοούμενοι των θεών και αφήνουν να εννοηθεί, ότι έχουν καθημερινές συναντήσεις με τους Ολυμπίους στον Όλυμπο και αλλού.
Άλλο παρακμιακό είδος είναι οι αυτοχρηζόμενοι ενσαρκωμένοι Ολύμπιοι, Ήρωες και Ημίθεοι που υποτιμούν τη νοημοσύνη των άλλων και εντυπωσιάζουν τους αφελείς.
Κατασκεύασαν εικονικούς θρόνους για τους εαυτούς τους και κάθισαν πάνω σε αυτούς παριστάνοντας τους ενσαρκωμένους θεούς, ημίθεους, ήρωες και μύστες, με αποτέλεσμα να εκφυλίσουν λόγω της έπαρσης τους την έκρηξη του Ελληνισμού που είχε εκδηλωθεί σε όλον τον κόσμο και η οποία είχε φθάσει σε υψηλό σημείο μέχρι το 2004, οπότε άρχισε η πτώση του.
Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από τα βιβλία του Στρατηγού και συγγραφέως κυρίου Γεράσιμου Καλογεράκη, το «Αθάνατο Νερό» και «H Υπέρτατη Μύηση»,  εκδ. Δίον.
…………………….
Ο ΟΛΥΜΠΟΣ ΣΕΙΕΤΑΙ, ΣΑΝ Η ΑΣΕΒΕΙΑ ΝΑ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ως Έλληνες πρέπει να είμαστε επαναστάτες στη σκέψη, δύσπιστοι, σκεπτόμενοι άνθρωποι  και ελεύθερα πνεύματα.
Ας επικεντρωθούμε στην μελέτη της Ιστορίας η οποία είναι διδάσκαλος για το μέλλον. Να εξασκηθούμε να μελετήσουμε  και να κάνουμε  τρόπο ζωής  την Ελληνική Φιλοσοφία μελετώντας τους Αρχαίους Έλληνες  κλασικούς. Πότε θα καταλάβουμε ότι εκεί υπάρχουν οι απαντήσεις για κάθε απορία και οι λύσεις για κάθε πρόβλημα; Και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.
Ο Αριστοτέλης ο Πλάτων και όλοι οι άλλοι μας έδειξαν ποιος είναι ο ελληνότροπος βίος, επισημαίνοντας τα σωστά που πρέπει να εφαρμόζουμε και τα άσχημα που πρέπει να αποφεύγουμε. Ας μην κάνουμε εμείς εντελώς τα αντίθετα από τα πρέποντα, λόγω αγνοίας και απαιδείας. Ως Έλληνες, ας αφήσουμε τους μιμητισμούς και τα ξενόφερτα. Οι Έλληνες δεν αντιγράφουν, μόνο αντιγράφονται από τους άλλους. 
Το πλήθος "άγεται και φέρεται" από τους δημαγωγούς και κανένας δεν είναι ελεύθερος αν δεν είναι κυρίαρχος του εαυτού του, μας είπε ο Πυθαγόρας! 
Οι Έλληνες σκέφτονται και ζουν Ελληνότροπα!!!
Οι Έλληνες!!!
Σείριος

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ ΓΕΝΟΣ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΗΤΑΝ ΕΝ ΠΟΛΛΟΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ, ή ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
H λέξη Μουσική, πέρασε σε όλες τις γλώσσες του κόσμου (music, musica κ.τ.λ) προερχόμενη από την ρίζα μω ή men που σημαίνει “ερευνώ, ζητώ να μάθω, σκέφτομαι, θυμάμαι” (από εκεί και οι λέξεις μύστης και μυστήριο).

O Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι οι Mούσες ονομάστηκαν έτσι από το μυείν ανθρώπους, ενώ άλλοι σύγχρονοί του θεωρητικοί ανέφεραν πως η λέξη Μούσα ταυτίζεται με την γνώση “επειδή απάσης Παιδείας αύτη τυγχάνει αιτία”.
Το θηλυκό γένος της λέξης μουσική, οι γυναικείες μορφές των Μουσών, το νανούρισμα των βρεφών, το οικιακό τραγούδι του αργαλειού, των εργασιών της οικίας , του αγρού, μέχρι το μοιρολόϊ , μας κάνουν να πιθανολογούμε πως οι πρώτοι «συνθέτες – τραγουδιστές – οργανοπαίκτες μουσικοί» ήταν κυρίως γυναίκες!
Η Σαπφώ με την μουσική/ποιητική σχολή της. Η Κόριννα που μάλλον είχε μαθητή τον Πίνδαρο.
Οι γυναίκες πανεπιστήμονες της Αρχαιότητας όπως οι: Πολύγνωτη, Θεανώ, Δαμώ (κόρη του Πυθαγόρα και της Θεανούς), Τελέσιλλα, Ηδύλη, Ηριννα, Πτολεμαΐς, Περικτιόνη, Νικαρέτη, Πυθαΐς και αναρίθμητες άλλες μυημένες στην Πυθαγόρεια Φιλοσοφία και τη μουσική, σε συνδυασμό με τις γυναίκες που απεικονίζονται σε αγγεία και ανάγλυφα ή αγαλματίδια να παίζουν μουσικά όργανα (όπως η μούσα της Μαντινείας Αρκαδίας που παίζει Πανδουρίδα/πρόγονο του Ταμπουρά).

Η μουσική ήταν εν πολλοίς γυναικεία, ή και γυναικεία υπόθεση στην Αρχαιότητα.


Του Δημήτρη Σταθακόπουλου Δρα Παντείου Πανεπιστημίου Δικηγόρου παρ’Αρείω Πάγω Μουσικολόγου

ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ "ΑΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΤΑΙ" ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΓΩΓΟΥΣ - ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ:  KΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ
Από τον Πυθαγόρα εισάγεται η Πυθαγόρεια διδασκαλία της "μιμήσεως" κατά την οποία τα αισθητά υπάρχουν κατ' απομίμηση ατελή του τέλειου νοητού κόσμου.
Έτσι φτάνει η Ελληνική Φιλοσοφία στην αντίληψη των δύο κόσμων, ''Νοητού και Αισθητού'' που επηρέασε στη συνέχεια, την θεωρία για τον κόσμο των Ιδεών του Πλάτωνα.
Το σοφό σύστημα εκπαίδευσης με μυητική πειθαρχεία, δημιούργησε ανώτερους χαρακτήρες και προσωπικότητες που μπορούσε να επιδείξει η εποχή του. Οι Πυθαγόρειοι επαινέθηκαν πάντα για την ηθική, την ταπεινοφροσύνη και την συνέπεια του λόγου της τιμής τους.
Η φιλοσοφία ποτέ δε γίνεται κατεστημένο και πάντα ενοχλεί τους κάθε λογής "βολεμένους". Ο πολιτισμός δε χρειάζεται μόνο τη θρησκεία και την τεχνολογία. Μόνο η αρμονική συνύπαρξη Θρησκείας, Επιστήμης, Τέχνης και Φιλοσοφίας μπορούν να υψώσουν την Οικογένεια των Ανθρώπων.
Το τέλος του μεγάλου σοφού είναι άσχημο...
Δύο ρήτορες στρέφουν τις δημαγωγικές αγορεύσεις τους κατά των Πυθαγορείων, στρέφουν τον λαό-μάζα εναντίον του Πυθαγόρα και της σχολής του.
Ο ένας είναι ο Κύλων που δεν γίνεται δεκτός από τον Πυθαγόρα στη σχολή. Ο Κύλων επισκέπτεται  με αλαζονεία τον Πυθαγόρα επαινώντας  τον εαυτό του και απαιτώντας να γίνει δεκτός στη σχολή του δασκάλου. Θεωρεί ότι είναι ο πιο άξιος απ' όλους για να γίνει μέτοχος και στη φιλοσοφία του Πυθαγόρα.
Πλούσιος, καλής καταγωγής αλλά φορτικός, βίαιος και τυραννικός, χρησιμοποιεί τον κύκλο των φίλων του και τη δύναμη του πλούτου του για να μπορεί ν' αδικεί.
Ο δεύτερος των κακόβουλων, είναι ο Νίνων.  Όπως αναφέρει ο Ιάμβλιχος, ισχυρίζεται ότι κατέχει καλά τα μυστικά της διδασκαλείας των Πυθαγορείων... ότι έχει εξετάσει τα μυστικά των και έχει και αποδείξεις! Σχεδιάζει και δημιουργεί πλαστά γραπτά με τέτοιες πληροφορίες  και λεπτομέρειες ειδικά υπολογισμένες ώστε να ενοχοποιήσουν τους Πυθαγορείους. το ονομάζει ''Ιερό Λόγο'' Κοινοποιεί το βιβλίο και επιβάλλει στον γραμματέα να το διαβάσει...
[...]  "τόσο πολύ εξαγρίωσε το πλήθος με τις συκοφαντίες του, ώστε μετά από λίγες μέρες μεγάλο πλήθος λαού συναθροίστηκε με την πρόθεση να επιτεθεί κατά των Πυθαγορείων".
Αν και ο Πυθαγόρας έχαιρε άκρας εκτίμησης, όμως το πλήθος που "άγεται και φέρεται" γρήγορα γοητεύθηκε από τους δημαγωγούς και τον "αποτυχημένο μαθητή" Κύλωνα.
Ετσι απέδιδαν στον Πυθαγόρα και τους οπαδούς του όλα τα κακά που έπλητταν την πόλη.
Σεισμός, λοιμός, κακοκαιρίες, ό,τι άσχημο και να γινόταν οφειλόταν στις "τελετές" των Πυθαγορείων που εξόργιζαν τα "πνεύματα".
(Ιαμβλίχου  Πυθαγορικός βίος 258, σελ. 180, εκδ. Πύρινος Κόσμος.).
Κάποια μέρα το εξαγριωμένο πλήθος επιτέθηκε και έκαψε τη Σχολή σκοτώνοντας τους περισσότερους μαθητές.
Πολλοί λίγοι σώθηκαν και ανάμεσα τους και ο Πυθαγόρας, ο οποίος όμως μετά από λίγο χρονικό διάστημα πέθανε από τη λύπη του.

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Η ΘΑΜΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΝΑΟΥΣ
Η διαταγή των χριστιανών βυζαντινών αυτοκρατόρων ήταν ρητή: "ες έδαφος φέρειν" κι από τότε (4ο αι.) και για πολλούς αιώνες μανιασμένα πλήθη ρασοφόρων ισοπέδωναν ο,τιδήποτε θύμιζε τον ωραιότερο πολιτισμό, που γεννήθηκε ποτέ στη Γη.
Η Θεσσαλονίκη έχει ΕΘΝΙΚΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ! τα οποία πρέπει ν΄ αναδειχθούν! Όπως είναι το Πάνθειον (Ροτόντα) και ο πέριξ αυτής χώρος, ο Ναός της Αφροδίτης εις Πλατείαν Αντιγονιδών κ.ά.
Το "χαμάμ παραδείσου" (Πλατεία Αριστοτέλους) είναι κτισμένο επί τού Ναού των Πολιούχων μας Κάστορος και Πολυδεύκους, των Διοσκούρων!
Τό  "Άλκαζάρ", είναι κτισμένο  διά τού υλικού και επί των θεμελίων τού Ναού τού Ηρακλέους!!!
Το διαβόητο «Αλατζα Ίμαρέτ» είναι κτισμένο  έκ τού ύλικού καί έπί τών θεμελίων τού Ναού τών Εστιάδων!!!
Ο καλούμενος ναός της "Αχειροποιήτου" είναι κτισμένος διά του υλικού και επί των θεμελίων τού Ναού τού Διονύσου!!!
Ο καλούμενος ναός του αγίου Δημητρίου είναι κτισμένος διά τού ύλικού και  των θεμελίων τού Ναού της Θεάς Δήμητρος!! !
Ή καλουμένη μονή των Λαζαριστών- "καθολικών" είναι κτισμένη διά τού υλικού και  επί των θεμελίων τού Μεγάλου Ναού, έπίσης της Θεάς Μητρός Δήμητρος, όπου και εντός του τεμένους αυτής ετελούντο τα περώνυμα "ΔΗΜΗΤΡΙΑ",  με  θρησκευτικές τελετές και πανηγύρεις των Μακεδόνων της Μυγδονίας!!!
Οι Κήποι του Πασά, στην Θεσσαλονίκη είναι και αυτοί χτισμένοι στα Αρχαία ερείπια του ιερού της Αφροδίτης.
Η Εκκλησία της Αγίας Σοφίας (Θεσσαλονίκη) πάνω στον Ναός της  Θεάς Αθηνάς.
Η “χαλκέων” στου Ηφαίστου.
Με λίγη προσοχή, ο καθένας μπορεί να παρατηρήσει, αρχαιοελληνικά σπαράγματα, στο προαύλιο κάθε βυζαντινού ναού στην Θεσσαλονίκη.
Χριστιανική αντιμετώπιση  είχε και το Τροφώνιο μαντείο, καθώς χρειάστηκαν δύο εκκλησίες για να «καλύψουν» την αρχαιοελληνκή εμβέλεια του χώρου. Σήμερα θα δούμε μία διώροφη εκκλησία εκεί. Ο πρώτος όροφος που βρίσκεται και στην επιφάνεια είναι ο ναός της Αγίας Σοφίας. Η δεύτερη εκκλησία βρίσκεται στο υπόγειο της πρώτης, δηλαδή μέσα στο σπήλαιο που από το έδαφος μπορούσε να κατέβει ο χρηστηριαζόμενος. Η υπόγεια αυτή εκκλησία είναι της Αγ. Βαρβάρας.
Στο μαντείο του Αχέροντα έχει ιδρυθεί βυζαντινός ναός και χριστιανικό νεκροταφείο, για να μολυνθεί η περιοχή, το οποίο όμως μεταφέρθηκε κατά τις ανασκαφές, ενώ η μονή και η εκκλησία διατηρήθηκαν.
Στο Νεκρομαντείο Ταινάρου, θα δούμε σήμερα τον ναό του Ασωμάτου. Αν παρατηρήσουμε καλύτερα θα δούμε πως είναι χτισμένος με τα οικοδομικά υλικά κάποιου Αρχαίου κτίσματος, τα οποία σαφώς προδίδουν την ύπαρξη Ιερού Αρχαίου, που δεν ήταν άλλος από τον ναό του Ποσειδώνα, όπως μας λένε και οι πηγές.
Η κρήνη της Κασταλίας, στους Δελφούς, είχε μετατραπεί και αυτή σε ένα μικρό εκκλησάκι, που όμως προς έκπληξη των ευσεβών χριστιανών, χρειάστηκε να γκρεμιστεί από την αρχαιολογική σκαπάνη.
Ο παλαιός ναός του Αγ. Ανδρέα προστάτη της Πάτρας, είναι χτισμένος επάνω σε ολόκληρο το μαντείο της Δήμητρας και της θεάς Γης. Το νερό της πηγής στα τότε χρόνια θεωρούνταν αλάθητο στην διάγνωση των νόσων, σήμερα θεωρείται «αγίασμα».
Στο μαντείο Δειραδιώτου Απόλλωνος, είχε και εκεί ο βωμός καλυφθεί με χριστιανική εκκλησία, της οποίας υπάρχουν ερείπια σήμερα.
Στο μαντείο Διδύμων ή αλλιώς Μαντείο των Βραγχιδών, κοντά στη Μίλητο, υπάρχει η χριστιανική εκκλησία στο όνομα του Ιωάννη του Θεολόγου.
Δίπλα στο μαντείο Πτώου Απόλλωνος, έχει χτιστεί η χριστιανική Μονή της Οσίας Πελαγίας.
Τον χώρο του μαντείου Ισμηνίου Απόλλωνος, μολύνει σήμερα το κοιμητήριο του Αγ. Λουκά. Το ίδιο συμβαίνει και στο Μαντείο Αμφικλείας από το παρακείμενο κοιμητήριο.
Στην γενέτειρα πατρίδα του Πυθαγόρα, στην Σάμο και κοντά στο Πυθαγόρειο υπάρχει ένα σπήλαιο που πριν ακόμα από την εποχή του φιλόσοφου λειτουργούσε ως Μαντείο από την βαθύτατη Αρχαιότητα. Η ιέρεια που χρησμοδοτούσε ταυτίζεται με την Ιεροφίλη των Δελφών. Σήμερα στον χώρο αυτόν υπάρχει η εκκλησία Παναγία η Σπηλιανή, η Καληαρμένισσα, ενώ έξω από το σπήλαιο και κολλητά στην είσοδό του υπάρχει μία ακόμα εκκλησία του Αγ. Γεωργίου, λες και υπήρχε ιδιαίτερος λόγος να εξασφαλιστεί με δύο χριστιανικούς ναούς ο «εξαγνισμός» του χώρου.
Και η καταγραφή των εκκλησιών που έχουν χτιστεί επάνω σε μαντεία, Αρχαίους ναούς και Ιερά δεν τελειώνει.
Η διαταγή των χριστιανών βυζαντινών αυτοκρατόρων ήταν ρητή: "ες έδαφος φέρειν" κι από τότε (4ο αι.) και για πολλούς αιώνες μανιασμένα πλήθη ρασοφόρων ισοπέδωναν ο,τιδήποτε θύμιζε τον ωραιώτερο πολιτισμό, που γεννήθηκε ποτέ στη Γη.
Βασικός τους στόχος ήταν η Ελλάδα και οι ναοί της. Γκρέμισαν κι ισοπέδωσαν όσους Ελληνικούς ναούς τους επέτρεπαν οι ελάχιστες μεσαιωνικές τεχνικές τους γνώσεις και στη θέση τους έκτισαν χριστιανικούς. Ολόκληρες πόλεις έχασαν την Ελληνική φυσιογνωμία τους κι απέκτησαν μορφή βυζαντινότροπη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επί χιλιετίες κατοικούμενη Θεσσαλονίκη, στην οποία δεν υπάρχει ούτε για δείγμα κατάλοιπο κάποιου Αρχαίου Ελληνικού ναού αντιθέτως όμως, υπάρχουν πάμπολλοι χριστιανικοί ναοί.
Για όσους ναούς δεν είχαν τις δυνατότητες να γκρεμίσουν, τους κατέστρεφαν μερικώς -όσο μπορούσαν- και τους μετέτρεπαν σε χριστιανικούς. Ούτε ο Παρθενώνας διέφυγε του μίσους τους, ο οποίος μετετράπη σε... Παναγία Αθηνιώτισσα.
Το παρακάτω βιβλίο, περιέχει εκατοντάδες έγχρωμες φωτογραφίες από ένα μεγάλο μέρος της Ελλάδας, αποτελεί ένα φωτογραφικό οδοιπορικό των θλιβερών καταστροφών των Ελληνικών ναών από τους χριστιανούς. Σκοπό έχει την αφύπνιση των σε πνευματική αφασία κι εθνικό κώμα ευρισκομένων νεοελλήνων. Το βιβλίο το προσφέρει ο συγγραφέας του Γιάννης Λάζαρης.


Πηγές: https://eleusisdiagoridon.blogspot.gr , Βασίλειος Πελασγός-Γούσιος , ΑΡΧΑΙΟΙ ΝΑΟΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ – ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ

Η Ελλάς είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη για τις άυλες αξίες της φιλοσοφίας, της επιστήμης και του πολιτισμού, που δώρισε στην ανθρωπότητα.
Αυτές τις αξίες, οι σημερινοί Έλληνες και Ελληνίδες, δείχνουν πως είναι έτοιμοι να τις υπερασπισθούν, στις σύγχρονες Θερμοπύλες, σημειώνουν οι διοργανωτές του Συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία που θα πραγματοποιηθεί στις 21 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη.

Η ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ!!!

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΗΓΗΣ" ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΗΠΙΑΝ ΑΠ' ΑΥΤΗΝ
Σήμερα ο κόσμος ζει με την κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας (Τζ. Στόμπαρτ).
Υπερασπισθήτε την Ελλάδα το έθνος στό οπόιο οφείλομεν τα φώτα μας, τάς έπιστήμας μας, τάς τέχνας μας και όλας τας αρετάς μας. Η Έλλάς είναι φώς (ΣΩΜΕΡΣΕΤ ΜΩΜ)!
Το σπίτι που στη βιβλιοθήκη του δεν έχει έργα Αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων είναι ένα σπίτι δίχως φως (ΣΩ ΜΠΕΡΝΑΡ ΤΖΩΡΤΖ).
Ελληνικός Πολιτισμός σημαίνει ολοκλήρωση του Ελληνικού Πνεύματος και μετατροπή αυτού σε παγκόσμιο φαινόμενο (SCHUBART W).
Η γοητεία της Ελλάδος είναι ακατανίκητη στην αναπόληση του πλουσιοτέρου σε ομορφιά, ποίηση και φιλοσοφία πολιτισμού που υπήρξε ποτέ. Η μοναδική θεραπεία, για την κρίση που περνάει σήμερα ο πολιτισμός, είναι η επιστροφή στην Ελλάδα (Pene Puaux).
Μορφωμένοι λέγονται αυτοί που μελετούν τους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς (RABELAIS).
Η Ευρώπη είναι θυγατέρα της Ελλάδας (Παντίτ Νεχρού).
Όλα τα πολιτισμένα έθνη είναι αποικίες της Ελλάδος (MEHN HENRY).
Η Ελλάς είναι το εκτυφλωτικό φως. Μ’ αυτήν τα σύννεφα διαλύονται, όλες οι απορίες λύνονται (ΖΙΠΕΝ ΑΛΑΙΝ).
Ελέχθη είς Αθήνας προ 2.000 ετών, οτι το μυστικον της Ευτυχίας είναι ή Ελευθερία και το μυστικόν της Ελευθερίας ή “Ανδρεία. Οί «Ελληνες “μέ τά ΟΧΙ των, δίδουν ζωήν νέαν εις τήν μεγάλην των αυτήν κλασσικήν παράδοσιν (ΑΝΤΟΝΥ ΗΝΤΕΝ).
Η ιστορία απορεί και θαυμάζει πώς μια μικρή μεσογειακή χερσόνησος, η Ελλάς, κατάφερε μέσα σε λιγότερο από δύο αιώνες να προικίσει τον κόσμο μας με ένα τέλειο σκελετό για όλα τα πνευματικά ενδιαφέροντα  endrik Willem Van Loon)!
Ό Αλέξανδρος ήτο ό μέγιστος των Ελλήνων. Είναι δυνατόν ή Μακεδονία, ή κοιτίς του, νά μήν ήτο Ελληνική; Έκεΐθεν ο Ελληνικός πολιτισμός εισεχώρησεν εις τήν “Ασίαν (ΑΝΤ. ΠΕΓΙΕ).
Τα παραπάνω λόγια ειπώθηκαν, χαράκτηκαν στο χαρτί... Να μιλήσουν ήθελαν για την Ηρωική Ελληνική Ψυχή και Διάνοια και δεν έχουν καμία σχέση και δεν αφορούν τους προσκυνημένους και ξεπουλημένους που φέρουν απλά κάποιο ελληνικό όνομα.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ!!!
Υπήρχε και θα υπάρχει και όποιος κάνει το λάθος να παίξει με την Θράκη, την Μακεδονία, την Ήπειρο, το Αιγαίο, θα δοκιμάσει για άλλη μια φορά την ηρωική Ψυχή των πραγματικών Ελλήνων.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2.500 ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΠΛΗΡΩΝΑΝ ΟΛΟΙ

Εάν οι αρχαίοι Αθηναίοι δεν ήταν μάστορες στην επιβολή και την είσπραξη φόρων, σήμερα ίσως να μην υπήρχε ο Παρθενώνας. Υπερβολή;
Κι όμως, χάρη στο χαράτσι που πλήρωναν οι άλλες πόλεις κατά την Α' Αθηναϊκή Συμμαχία -ειδικότερα από το -454, το ένα εξηκοστό του ετήσιου φόρου πήγαινε υπέρ της θεάς Αθηνάς- ο Περικλής εξοικονόμησε τα χρήματα για να χτιστεί ο περίφημος ναός.
Πριν από 2.500 χρόνια τα κρατικά ταμεία της Αθήνας ήταν γεμάτα, χωρίς τη βοήθεια των οικονομολόγων του Χάρβαρντ. Η οικονομική κρίση ήταν άγνωστη λέξη και το πλεόνασμα έφτανε σε τέτοιο ύψος που αν το είχε σήμερα ο Γ. Παπακωνσταντίνου θα έκλαιγε από χαρά. Και τότε όμως, χωρίς την πίεση των ευρωπαίων εταίρων, έμπαιναν φόροι με διάφορες ονομασίες, τακτικοί και έκτακτοι, άμεσοι και έμμεσοι, για δημόσια έργα, για στρατιωτικό εξοπλισμό, κ.λπ. Ουδείς διέφευγε. Πλήρωναν οι έχοντες και κατέχοντες, πλήρωναν όμως και οι μέτοικοι, οι ξένοι δηλαδή, πλήρωναν και οι πόρνες!
Οι αρχαίοι φόροι έμπαιναν με την έγκριση της Βουλής. Όσο για τη διαφάνεια, τα ονόματα όσων πλήρωναν αναγράφονταν στους φορολογικούς καταλόγους της εποχής, που βρίσκονταν σε κοινή θέα. Πάνω σε πέτρινες πλάκες και στήλες δηλαδή, σαν αυτές που υπάρχουν στο Επιγραφικό Μουσείο, ένα γνωστό-άγνωστο αλλά πολύ ενδιαφέρον μουσείο στην οδό Τοσίτσα 1, που αναδεικνύει και τεκμηριώνει κομμάτια της Ιστορίας.
Εκεί βρήκαμε τη μνημειώδη «Στήλη της εξηκοστής», έναν λίθινο φορολογικό κατάλογο ύψους 3,5 μέτρων όπου είναι καταγεγραμμένες κατά γεωγραφικές ενότητες οι καταβολές των συμμάχων της Α' Αθηναϊκής Συμμαχίας την περίοδο 454/3-440/39, προκειμένου να υπάρχει μια «καβάντζα» για να αντιμετωπιστούν οι Πέρσες. Οι εισφορές ήταν ανάλογες με την οικονομική κατάσταση των 265 συμμάχων. Βλέπουμε δηλαδή από τους Ιωνες οι Κυμαίοι να πληρώνουν 12 τάλαντα (6.000 δραχμές) και οι Νισύριοι μόλις ένα, ενώ από τη Θράκη οι Μενδαίοι έδιναν εννέα τάλαντα και οι Θάσιοι 30!
«Εκτός από αυτόν τον τακτικό φόρο, από το -440 η Αθήνα επέβαλλε στους συμμάχους της και έκτακτη εφάπαξ εισφορά, τη λεγόμενη επιφορά», μας πληροφορεί η διευθύντρια του Επιγραφικού Μουσείου Μαρία Λαγογιάννη. «Η δε είσπραξη είχε ανατεθεί σε ειδικούς άρχοντες, τους Ελληνοταμίες».
Οπως αποδεικνύεται, οι αρχαίοι Αθηναίοι είχαν πολλά κόλπα για την είσπραξη των φόρων. Οταν οι άλλες πόλεις άρχισαν να διαμαρτύρονται ενόψει της Β' Αθηναϊκής Συμμαχίας, οι Αθηναίοι τους υποσχέθηκαν ότι θα καταργήσουν τον συμμαχικό φόρο. Αυτό που έκαναν τελικά ήταν να του αλλάξουν όνομα και να τον πουν «σύνταξη».
Η κυρίαρχη αθηναϊκή πολιτεία είχε διάφορες πηγές για να γεμίζει το δημόσιο ταμείο. Υπήρχαν οι καταβολές για εκμίσθωση δημόσιας περιουσίας (κτήματα, οικοδομήματα ή τα μεταλλεία του Λαυρίου), υπήρχαν και οι δικαστικές καταβολές.
Κι άλλα τακτικά τέλη γέμιζαν τον κρατικό κορβανά: για να εισαχθούν και να εξαχθούν προϊόντα από τα αττικά λιμάνια (πεντηκοστή), ή για να εισαχθούν εμπορεύματα από τις πύλες της πόλης (διαπύλιον). Καμία εξαίρεση. Οι μέτοικοι έπρεπε να ανανεώνουν επί πληρωμή μία φορά το χρόνο την άδεια παραμονής τους στην Αθήνα (μετοίκιον), ενώ κατέβαλλαν και επιπρόσθετο τέλος για να έχουν το δικαίωμα να εργασθούν (ξενικόν). Οι δε οίκοι έδιναν τον... πορνικό φόρο.
Οι αμυντικές δαπάνες
Μέρος των κρατικών εσόδων πήγαινε για δημόσια έργα.
Σε μια στήλη του μουσείου (432/1) σώζονται δύο τροπολογίες σε ψήφισμα που σχετίζονται πιθανότατα με τη βελτίωση του συστήματος ύδρευσης της Αθήνας ή την κατασκευή και επισκευή των κρηνών.
«Το έργο είχε προγραμματιστεί να γίνει 'από ολιγίστων χρημάτων', αλλά κατά προτεραιότητα», εξηγεί η Μ. Λαγογιάννη.
«Η οικογένεια του Περικλή μάλλον προσφέρθηκε να καλύψει τη δαπάνη, αλλά η πόλη αποφάσισε τα χρήματα να δοθούν από τον φόρο των συμμαχικών πόλεων».
Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι φρόντιζαν, επίσης, να εξασφαλίσουν κονδύλια για την άμυνα. «Οι πιο εύποροι ήταν υποχρεωμένοι να αναλαμβάνουν την 'τριηραρχία', την ετήσια δαπάνη για εξοπλισμό ενός πολεμικού πλοίου και τη σίτιση των ναυτών, που καθορίζονταν σε μια δραχμή ανά ναύτη ημερησίως», συνεχίζει η διευθύντρια του μουσείου, το οποίο εκθέτει μια σχετική στήλη του -481.
Χρειαζόταν τόλμη για να αρνηθεί κάποιος αυτό το σημαντικό έξοδο. Σε αυτή την περίπτωση έπρεπε να υποδείξει κάποιον άλλον, που θεωρούσε πιο πλούσιο, και να προτείνει αντίδοση. Να ανταλλάξει, δηλαδή, την περιουσία του με την περιουσία του πλουσιότερου. Αν ο άλλος πολίτης αρνιόταν, τότε η ανάθεση γινόταν από τα αρμόδια δικαστήρια.
Υποχρεωτική, αλλά ιδιαίτερα τιμητική ήταν και η χορηγία, η ανάληψη της δαπάνης για την προετοιμασία του χορού, τις θρησκευτικές εκδηλώσεις, τις παραστάσεις των δραματικών αγώνων. «Η χορηγία στοίχιζε 300-5.000 δρχ., όταν τον 5ο αιώνα ο ετήσιος μισθός της ιέρειας της Αθηνάς Νίκης ήταν 50 δρχ.», τονίζει η Μ. Λαγογιάννη, καθώς μας δείχνει μια στήλη του 313/2 π.Χ. Πρόκειται για τιμητικό ψήφισμα του Δήμου Αιξωνής (η σημερινή Γλυφάδα) για δύο χορηγούς, τον Αυτέα και τον Φιλοξενίδη, οι οποίοι «καλώς και φιλοτίμως εχορήγησαν».
Σαν να μην έφταναν και τότε τα τακτικά μέτρα, υπήρχαν και έκτακτα. Όπως η «επίδοσις» (σε χρήματα ή για την εκτέλεση συγκεκριμένου δημόσιου έργου) την οποία κατέβαλλαν οι πλούσιοι αλλά και οι μέτοικοι για την ενίσχυση της πόλης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Κι ακόμα η «εισφορά» σε περίοδο πολέμου για στρατιωτικές δαπάνες.
Κι αν κάποιος πιανόταν να φοροδιαφεύγει, ο νόμος ήταν αυστηρός, ακόμα και για τον φοροεισπράκτορα. Για του λόγου το αληθές, υπάρχει ένα ψήφισμα του -510 για τους αθηναίους κληρούχους στη Σαλαμίνα, οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να καταβάλλουν φόρο, να εκτελούν τη στρατιωτική τους θητεία, ενώ δεν επιτρέπονταν να εκμισθώσουν τη γη που τους είχε παραχωρηθεί. Εάν τα παραβίαζαν, πλήρωναν πρόστιμο, το τριπλάσιο του μισθώματος, στο Δημόσιο.

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Γέλιο χαρά που μου ‘φερες και λύπη που μου πήρες (Παροιμία).

Τα παιδιά του Διονύσου, του Ορφέα, του Διομήδη των Θρακών, του Τηρέα, του Λυκούργου των Θρακών, του Φινέα, του Εύμολπου, του Πολυμνήστωρος, του Οιάγρου (πατέρας του Ορφέα), του Δημόκριτου, του Πρωταγόρα,  με τον χορό τους, λες και νικούν τον νόμο της βαρύτητος!!! 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου