Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ

ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ, συμφώνως προς τον Αναξίμανδρο, αποτελεί τον παράγοντα από τον οποίο προέρχονται και στον οποίο καταλήγουν τα όντα μετά τον θάνατό τους, συμφώνως προς την δύναμη της ανάγκης.
Ουσιαστικά δηλαδή, το άπειρον λειτουργεί σαν ένα αρχικό υπόστρωμα από το οποίο προέρχεται η γένεση, η μεταβολή και ο θάνατος των όντων.
Ο Σιμπλίκιος μάλιστα, αναζητώντας τα αίτια της θεωρήσεως του απείρου ως αρχής των όντων, επισημαίνει ότι ο Αναξίμανδρος αφού παρετήρησε τις αλληλομετατροπές που υφίστανται τα τέσσερα στοιχεία (πύρ, αήρ, ύδωρ, γη), θεώρησε αναγκαία την ύπαρξη ενός αναλλοίωτου αρχικού υποκειμένου που δεν σχετίζεται με αυτά (Σιμπλικίου, Εις Φυσικά, 24,13 κ.ε. Αναξ. Α΄ 9). Επομένως το άπειρον δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως η υλική αρχή του κόσμου, αλλά ως μία αρχή που έχει όλα εκείνα τα γνωρίσματα του ακαθορίστου.
Έτσι διαπιστώνεται υπό του Αναξιμάνδρου ότι το ακαθόριστο εκδηλώνεται, πλην όμως δεν μπορεί να μιλήσει περί αυτής της εκδηλώσεως, εξ’ αιτίας του γεγονότος ότι ως άπειρον δεν μετρείται, έτσι ώστε η ακαθόριστη αρχή δεν περιέχεται εντός του γνωστικού πλαισίου (Ν., Γ., Πολίτου, 2004, σ. 99).
Τα κυριώτερα χαρακτηριστικά του αναξιμάνδρειου απείρου όπως μας τα μεταφέρει ο Αριστοτέλης (Αριστοτέλους Φυσικής Ακροάσεως, 203 b, 6-14) είναι τα εξής:
1) Δεν διαθέτει αρχή.
2) Επειδή ακριβώς αποτελεί αρχή, είναι αγέννητο και άφθαρτο, εν αντιθέσει κάθε γενόμενον, το οποίο κατ΄ανάγκην υπόκειται στην φθορά.
3) Περιέχει τα πάντα και συνάμα κυβερνά τα πάντα.
4) Αποκαλείται θείον, καθώς είναι αθάνατον και ανώλεθρον.
Στόχος της διδασκαλίας του Αναξιμάνδρου ήταν να καταδείξει ότι η αρχή του κόσμου είναι απρόσιτη στις ανθρώπινες αισθήσεις, τονίζοντας τοιουτοτρόπως τα υπερβατικά του χαρακτηριστικά.
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο Αναξίμανδρος έχει επισημάνει μία θεμελιώδη ιδιότητα του κοσμικού συστήματος, η οποία είναι γνωστή στην σύγχρονη φυσική, χάρη στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής.
Ο Αναξίμανδρος, εθεώρησε το άπειρον ως τον υπερβατικό παράγοντα που συντελεί στην συμπαντική αρμονία.
Στο άπειρον όμως δεν οφείλεται μόνο η δημιουργία των όντων, αλλά και η φθορά που υφίστανται, η οποία αποτελεί το τίμημα που καταβάλλουν για την ύπαρξή τους. Η μορφή αυτή της κοσμικής δικαιοσύνης που εισηγείται ο Αναξίμανδρος, εγγυάται στην πραγματικότητα την εσωτερική ισορροπία του Σύμπαντος.
Η διδασκαλία του Αναξιμάνδρου επομένως, δεν αναφέρεται μόνο στην δημιουργία και φθορά του κόσμου, αλλά και στην εσωτερική αρμονία εκ της οποίας διέπεται.
Περισσότερα: http://apocalypsejohn.com/
-----------------------------------------------
Το Άπειρο κατά τον Αναξίμανδρο, το οποίο είναι ποιοτικώς ακαθόριστο και ποσοτικώς απεριόριστο είναι αδύνατον να κατανοηθεί από την ανθρώπινη νοημοσύνη και τις ανθρώπινες αισθήσεις, οι οποίες έχουν περιορισμένες δυνατότητες με αρχή και τέλος.
«Αποκλείεται ως πρώτη αρχή των όντων ΠΑΣΑ ΓΝΩΣΤΗ ΟΥΣΙΑ, διότι εφ όσον θα ήταν γνωστή, αυτομάτως παύει να είναι Άπειρος», μας λέει ο ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ. 

Visit Greece | Gods, Myths, Heroes

Every Greek destination is the birthplace of an ancient god, every place in our country hides a myth, a magical story, the energy of which is kept alive until today! Let’s discover it...
Επισκεφθείτε την Ελλάδα | Θεοί, Μύθοι, Ήρωες
Κάθε Ελληνικός προορισμός είναι η γενέτειρα ενός  θεού, κάθε τόπος στη χώρα μας κρύβει έναν μύθο, μια μαγευτική ιστορία, η ενέργεια της οποίας διατηρείται ζωντανή μέχρι σήμερα! Ας τα ανακαλύψουμε.

ΒΙΝΤΕΟ - ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ! ΤΟ VISIT GREECE, ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΘΑΥΜΑΤΩΝ - VISIT GREECE | A WORLD OF NATURE

Μαγικά δάση, απόκρημνα φαράγγια, όμορφες ορεινές λίμνες και γάργαρα νερά, που διασχίζουν δεντρόφυτες εκτάσεις δίνουν το στίγμα ενός ονειρεμένου ταξιδιωτικού προορισμού.
Η Ελλάδα είναι πανέμορφη όλες τις εποχές του χρόνου. Το βίντεο του Visit Greece, μεταφέρει στην οθόνη στιγμές από την Ελληνική Φύση, καλώντας ξένους και Έλληνες για μια εκδρομή κάπου στην εξοχή! 
--------------------------------------------------
Και με την ευκαιρία της επισκέψεως μου στην Μητέρα Φύση, σας χαρίζω και κάποιες δικές μου λήψεις!
Ἄρτεμιν (οὐ γὰρ ἐλαφρὸν ἀειδόντεσσι λαθέσθαι) ὑμνέομεν
(ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ – Ὕμνος εἰς Ἄρτεμιν)
ΤΗΝ ΑΡΤΕΜΗ - ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΟΙΔΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΞΕΧΝΟΥΝ - ΥΜΝΟΥΜΕ
Ο Κισσός του Διονύσου! 

Ο ΤΥΜΒΟΣ ΑΠΟ ΜΑΚΡΥΑ

Στο βάθος ακριβώς δεξιά από τον τραπεζοειδή λόφο, το ανοιχτόχρωμο σημείο, ο τύμβος Αμφιπόλεως.
Σήμερα πρωταγωνιστής στην περιοχή ο Στρυμών μαινόμενος, με τις πλημυρισμένες και κατεστραμμένες αγροτικές εκτάσεις.
Κάπου κάπου ο ποταμός μας θυμίζει ότι εκεί ήταν κάποτε η (αποξηραμένη) λίμνη του Αχινού. Η τέως λίμνη Κερκινίτιδα που αναφέρει ο Αρριανός στο έργο του "Αλεξάνδρου Ανάβασις".
Οι ελπίδες … και οι συζητήσεις για κάτι μεγάλο από τον τύμβο, κατακάθισαν…  αφού έπαψε το θέμα και από τα δελτία των 8…
Είθε να γίνει αυτό που πρέπει, αυτό που θέλουμε όλοι. Το αυτονόητο.

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

ΛΙΓΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΗΡΑΣ - Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΜΙΑΣ ΑΓΝΩΣΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ ΗΡΑΙΟΝ ΤΗΣ ΠΕΡΑΧΩΡΑΣ

Από http://www.lifo.gr/ 
Αυτή τη συγκλονιστική φωτογραφία μου την έστειλε χθες η φίλη μου αρχαιολόγος Γιώτα Κασίμη, υπεύθυνη για έναν από τους ωραιότερους αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα, το Ηραίο της Περαχώρας στην Κορινθία.
 Μου γράφει σχετικά η Γιώτα:
"Μια γυναίκα ήρθε και ακούμπησε πάνω στον βωμό της Ήρας ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα. Είπα στους φύλακες να μην τα πειράξουν και μετά από δυο ημέρες που μπόρεσα να πάω στο Ηραίο τα φωτογράφησα. Δεν τα πειράξαμε καθόλου και θα μείνουν εκεί να ξεραθούν και κανένας άλλος επισκέπτης δεν τα πειράζει."
Αυτή η φωτογραφία που απαθανάτισε την συγκινητική χειρονομία μιας άγνωστης γυναίκας συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο τη σχέση που θα ήθελα να έχουν οι νεοέλληνες με τα μνημεία τους. Αγάπη άδολη, φροντίδα κι ευαισθησία.
Σκεφτείτε: πάντα κάτι ζητάμε από τις αρχαιότητες στην Ελλάδα. Είναι εκεί για να μας διδάσκουν, είναι εκεί για τις εκμεταλλευόμαστε οικονομικά (περισσότεροι τουρίστες κι ας υπάρχει ενίοτε κόστος για τα ίδια τα μνημεία), είναι εκεί για να εξυπηρετούν το εθνικό μας φαντασιακό.
Σπανίως σκέφτεται κανείς να προσφέρει έτσι δυό λουλούδια σε έναν αρχαίο βωμό, γυμνό πια από τους θεούς και τις προσφορές του.
*Καλή Πρωτομαγιά!
(σ.σ. Η ενημέρωση για το όμορφο και συγκινητικότατο αυτό θέμα ήρθε από φίλη της σελίδας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ!!!)

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ ΝΑΟΣ ΗΡΑΣ, ΗΡΑΙΟΝ ΠΕΡΑΧΩΡΑΣ. ΔΕΙΤΕ ΕΙΚΟΝΑ ΕΔΩ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΤΟ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

Η Καρδιά έχει δικό της μαγνητικό πεδίο, 5.000 φορές ισχυρότερο από αυτό που παράγει  ο εγκέφαλος!
Τα συναισθήματα παράγουν αρνητικές και θετικές ενέργειες στο εξώτερο περιβάλλον εκτός στον ίδιο μας τον εαυτό!
Όλες μας οι ενέργειες αυτές που εκπέμπουμε γίνονται αντιληπτές αλλά και επηρεάζουν αρνητικά ή θετικά και όλα τα υπόλοιπα όντα.
Η προσευχή επιτρέπει την σύζευξη των «δύο πραγματικοτήτων» (βλ. βίντεο) ανεξαρτήτως θρησκείας και ανεξαρτήτως δόγματος. Τα καλά αισθήματα μεταφέρονται αυτομάτως χωρίς καθυστέρηση από την μια πραγματικότητα στην άλλη. Είναι νέα στοιχεία που συνηγορούν σε μια νέα φυσική. 

Ο ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ

Στο έργο που φέρει τον τίτλο Ἀλεξάνδρου Ανάβασις, ο Αρριανός περιγράφει, σε ύφος που θυμίζει Ξενοφώντα, την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου. Στόχος του Αρριανού ήταν να δώσει αντικειμενική και νηφάλια εικόνα του Αλεξάνδρου, απαλλαγμένη από τις μυθιστορηματικές παραμορφώσεις που υπήρχαν σε έργα προγενεστέρων. Στο απόσπασμα που ακολουθεί περιγράφεται η άφιξη του Αλεξάνδρου, το -333, στο Γόρδιον (παλιά έδρα των βασιλιάδων της Φρυγίας που είχε πάρει το όνομά της από τον ομώνυμο μυθικό βασιλιά), ο σχετικός με τον περίφημο "γόρδιο δεσμό" μύθο και η παράδοση για τον τρόπο με τον οποίο τον έλυσε ο Αλέξανδρος. Η επιθυμία του Αλεξάνδρου να λύσει τον δεσμό μπορεί να θεωρηθεί ότι υποδηλώνει την επιθυμία του να κατακτήσει τον κόσμο. Η παρουσιαζόμενη επίσης εκδοχή του ιστορικού Αριστόβουλου για τη λύση του δεσμού αποτελεί έμμεσο έπαινο της μόρφωσης του Αλεξάνδρου. Ο τελευταίος μπόρεσε, σύμφωνα με την εκδοχή αυτή, να λύσει τον δεσμό, αφού τράβηξε τoν "μικρό πάσσαλο" (ἕστορα: η λέξη είναι ομηρική) της αρχαίας άμαξας, γεγονός που υπονοεί ότι τον βοήθησε η γνώση του Ομήρου.
ΑΡΡΙΑΝΟΣ 214. – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ 2, 3, 1-8
Όταν ο Αλέξανδρος έφθασε στο Γόρδιο, κυριεύθηκε από μεγάλη επιθυμία να ανέβει στην ακρόπολη, όπου ήταν τα ανάκτορα του Γόρδιου και του γιου του Μίδα,1 για να δει την άμαξα του Γόρδιου καθώς και το ζυγόδεσμο 2 της άμαξας. Για την άμαξα εκείνη κυκλοφορούσε ανάμεσα στους γείτονες μια πολύ διαδεδομένη παράδοση: ο Γόρδιος ήταν ένας άνθρωπος φτωχός, καταγόμενος από τους παλιούς Φρύγες, που είχε μικρή έκταση καλλιεργήσιμης γης και δυο ζευγάρια βόδια· με το ένα όργωνε το χωράφι του και το άλλο το έζευε στην άμαξα. Ενώ λοιπόν κάποια μέρα όργωνε το χωράφι του, ένας αετός κάθισε πάνω στο ζυγό και εξακολούθησε να κάθεται σε αυτόν ώς την ώρα που ξέζεψε τα βόδια του. Ο Γόρδιος ταράχτηκε από την εμφάνιση του αετού και πήγε να ανακοινώσει το θεϊκό σημάδι στους μάντεις Τελμισσείς·3 γιατί οι Τελμισσείς γνώριζαν καλά να εξηγούν τα θεϊκά σημάδια, επειδή είχε παραχωρηθεί στους ίδιους, στις γυναίκες και στα παιδιά τους από γενιά σε γενιά το χάρισμα της μαντείας. Ενώ λοιπόν πλησίαζε σε ένα χωριό των Τελμισσέων, συνάντησε ένα κορίτσι που έπαιρνε νερό και της διηγήθηκε, πώς έγινε η εμφάνιση του αετού· εκείνη λοιπόν, που καταγόταν επίσης από το μαντικό γένος, του υπέδειξε να προσφέρει θυσία στον Δία τον βασιλιά, ξαναγυρίζοντας στο ίδιο μέρος. Ο Γόρδιος την παρακάλεσε να τον ακολουθήσει και να του υποδείξει, πώς να κάμει τη θυσία· αυτός πράγματι πρόσφερε τη θυσία κατά τον τρόπο που τον συμβούλευσε η κόρη, την παντρεύτηκε και απέκτησε μαζί της ένα γιο που τον ονόμασαν Μίδα. Και ήταν πια άνδρας ο Μίδας, ωραίος και ευγενικός, όταν οι Φρύγες ταλαιπωρούνταν από εμφύλια διαμάχη· τους δόθηκε τότε χρησμός ότι μια άμαξα θα τους φέρει βασιλιά και ότι αυτός θα καταπαύσει τη διαμάχη τους. Και ενώ ακόμη συσκέπτονταν για το ζήτημα αυτό, ήρθε ο Μίδας μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα του και παρουσιάστηκε στη λαϊκή συνέλευση με την άμαξά του.
Ερμηνεύοντας οι Φρύγες το χρησμό κατάλαβαν ότι ο Μίδας ήταν ο άνδρας που τους είχε πει ο θεός ότι θα τον έφερνε η άμαξα· ανακήρυξαν λοιπόν βασιλιά τους τον Μίδα· αυτός τους σταμάτησε την εμφύλια διαμάχη και αφιέρωσε την άμαξα του πατέρα του στην ακρόπολη ως ευχαριστήρια προσφορά στον Δία τον βασιλιά, γιατί έστειλε τον αετό. Κυκλοφορούσε ακόμα η εξής παράδοση σχετικά με την άμαξα. Όποιος θα έλυνε το ζυγόδεσμό της, αυτός ήταν πεπρωμένο να εξουσιάσει την Ασία. Ο ζυγόδεσμος αυτός ήταν κατασκευασμένος από φλοιό κρανιάς4 και δεν φαινόταν ούτε η αρχή ούτε το τέλος του. Ο Αλέξανδρος δεν μπορούσε να βρει τρόπο να λύσει το ζυγόδεσμο, αλλά δεν ήθελε να τον αφήσει και άλυτο, μήπως αυτό προκαλέσει κάποια αναταραχή στον κόσμο. Άλλοι συγγραφείς αναφέρουν ότι χτύπησε με το ξίφος του το ζυγόδεσμο, τον έκοψε και είπε ότι τον έλυσε· ο Αριστόβουλος όμως λέει ότι ο Αλέξανδρος, αφού αφαίρεσε από τον άξονα τον μικρό πάσσαλο, που ήταν ένα ξύλινο καρφί περασμένο πέρα-πέρα μέσα στον άξονα για να συγκρατεί το ζυγόδεσμο, τράβηξε το ζυγόδεσμο έξω από τον άξονα. Εγώ πάντως δεν είμαι σε θέση να βεβαιώσω, με ποιο τρόπο έλυσε ο Αλέξανδρος το ζυγόδεσμο. Αυτός όμως και η συνοδεία του απομακρύνθηκαν από την άμαξα με την πεποίθηση ότι είχε εκπληρωθεί ο χρησμός ο σχετικός με το λύσιμο του ζυγόδεσμου. Και πράγματι εκείνη τη νύχτα βροντές και αστραπές το επιβεβαίωσαν· γι᾽ αυτό την επόμενη μέρα ο Αλέξανδρος πρόσφερε θυσία στους θεούς που φανέρωσαν τα θεϊκά σημάδια και το λύσιμο του ζυγόδεσμου.
(απόδοση Θ. Χ. Σαρικάκης)
1 Μυθικός βασιλιάς της Φρυγίας, γνωστός για τα αμύθητα πλούτη του.
2 Ο "ζυγόδεσμος" (δεσμός) ήταν ιμάντας με το οποίο συνδεόταν ο ῥυμός (το ξύλο της άμαξας που εκτεινόταν από τη μέση του άξονα μέχρι τον ζυγό) και ο ζυγός.
3 Η Τελμισσός ήταν πόλη στα παράλια της Λυκίας. Οι κάτοικοί της φημίζονταν για τις μαντικές τους ικανότητες.
4 Κρανιά: δέντρο γνωστό για το σκληρό ξύλο του.

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

ΑΠΩΤΕΡΟΣ ΣΚΟΠΟΣ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΕΠΟΥΣΑ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΞΑΝΑΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΤΗΝ ΑΤΙΜΑΖΟΥΝ
ΟΠΟΥ ΑΝΘΟΠΕΤΟΥΣΑΝ ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΠΑΡΑΔΕΡΝΕΙ Η ΝΥΧΤΕΡΙΔΑ
Κωστής Παλαμάς
Μέχρι πότε το Ελληνικό πνεύμα, το πνεύμα της γνώσης, της αρετής, των αρχών, των ιδανικών, του μέτρου, της αρμονίας, του ανθρωπισμού θα είναι παραμερισμένο καταχωνιασμένο και απαγορευμένο μέσα στην ίδια του την πατρίδα, εδώ όπου γεννήθηκε.
Μέχρι πότε οι Έλληνες θα έχουν άγνοια για το τι εστί Ελληνικό Πνεύμα.
Μέχρι πότε θα έχουν στην λήθη και δεν θα τολμούν να τιμούν τους προγόνους τους, όπως τους αξίζει.
Μέχρι πότε θα αποκρύπτεται η αληθινή ιστορία τους για να ξαναβρούν τον Ελληνικό τους εαυτό, και θα διδάσκονται ακόμη την όποια διαστρεβλωμένη προκρούστεια και βυζαντινή θεωρία.
Μέχρι πότε η εκκλησία θα εγκλωβίζει τους Έλληνες από την ώρα της γέννησης τους, θα είναι κράτος εν κράτει, εμπλεκόμενη παντού, χειραγωγώντας άτομα, λαό και καταστάσεις.
Μέχρι πότε θα περπατάμε στο δρόμο που μας έβαλαν ευθύς μετά την απελευθέρωσή μας το ΄21, το βυζαντινό-εβραϊκό και όχι τον Ελληνικό, που η ιστορική αναγκαιότητα και η καταστροφική πραγματικότητα επιτάσσει και οι Έλληνες του ΄21 και οι λαοί της Ευρώπης και όλοι οι Έλληνες του κόσμου αυτόν τον δρόμο ήθελαν και θέλουν.
Γιατί δεν θεσπίστηκε κάποια επίσημη επέτειος από το κράτος που να θυμίζει τους αγώνες, τις θυσίες και τους θριάμβους των προγόνων μας. Έχουμε τον Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, τον Θεμιστοκλή στην Σαλαμίνα, τον Μιλτιάδη στον Μαραθώνα, τις Πλαταιές, τον Μ. Αλέξανδρο, που αποτελούν φωτεινά παραδείγματα και κορωνίδες αρετής, ανδρείας, τόλμης, και ιδανικά για πατρίδα και ελευθερία. Δεν είναι ντροπή και ασέβεια που δεν γιορτάζουμε και δεν τιμούμε επίσημα  αυτούς τους ήρωες που υπήρξαν και ήταν ιστορικά πρόσωπα. Δεν είναι ντροπή να υπάρχουν Έλληνες που να μην ξέρουν τον Πυθαγόρα, τον Σωκράτη, τον Αριστοτέλη, Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη και τόσους άλλους και πολλούς φιλόσοφους, αλλά να ξέρουν απέξω τους εβραίους προπάτορες και την εβραϊκή ιστορία, και να τους δοξολογούμε και να τους γιορτάζουμε ως αγίους και προφήτες. Ενδεικτικά μόνο, το μνημείο στις Θερμοπύλες είναι έργο Ελλήνων του Εξωτερικού και ο Τύμβος του Μαραθώνα θα είχε χαθεί μέσα στα μπάζα και τα χορτάρια αν δεν υπήρχε ο Μαραθώνιος.
Ως φύλακες αυτής της χώρας δεν δικαιολογείται η άγνοια και ιδιαίτερα τώρα που η χώρα έφθασε στο χείλος της καταστροφής. Εκείνο που προέχει και αποτελεί επιτακτική ανάγκη είναι η ενημέρωση του σημερινού Έλληνα για να αντιληφθεί και να κάνει την απόλυτη αναστροφή και να αρχίσει να διαπλάθεται από το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα βαδίζοντας προς την «Ανατολή του» για όλο και περισσότερο αναγεννησιακό φως και ότι αυτό συνεπάγεται σε πολιτισμό, εξανθρωπισμό και ανάταση.
Σήμερα, κάθε πνευματικός άνθρωπος μέσα και έξω από την Ελλάδα βλέπει ότι η ανθρωπότητα περνά μεγίστη κρίση, πρωτίστως κρίση πνευματική, κρίση πολιτισμού, και ότι δεν υπάρχει άλλη θεραπεία από την επιστροφή στην Ελλάδα και την Αναγέννησή της.
Γιατί απώτερος σκοπός της ζωής του ανθρώπου είναι η πνευματική του ανόρθωση Άνω Θρώσκω, μέσα από την γνώση για να δημιουργήσει καλύτερες κοινωνίες και συνθήκες ζωής σε απόλυτη αρμονία με όλη την πλάση. Αυτή την ανωτερότητα ο άνθρωπος θα την αντιληφθεί και θα την πετύχει μέσα από την πρέπουσα παιδεία, μέσα από την σοφία του Ελληνικού Πνεύματος με μέτρο τον Άνθρωπο, θεμελιώνοντας την υποδομή του ελληνικού οράματος και ξαναβρίσκοντας την χαμένη μας ταυτότητα.
Πηγή: ΚΛΕΙΩ (απόσπασμα)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: https://kleonikikleio.wordpress.com/

Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

ΣΥΝΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΩΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΑΛΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ - ΣΤΗΛΗ ΛΕΥΚΟΥ ΜΑΡΜΑΡΟΥ ΑΚΕΡΑΙΑ

Ο δήμος των Κώων αποφασίζει να συνεορτάσει και να προσφέρει θυσία στον Πύθιο Απόλλωνα στους Δελφούς με την αγγελία της μεγάλης νίκης των Ελλήνων εναντίον των Γαλατών και της απώθησής τους από το ιερό των Δελφών, το οποίο είχε κινδυνεύσει σοβαρά. Οι Γαλάτες υπό τον αρχηγό τους Βρέννο εισέβαλαν στην Μακεδονία και από εκεί στην υπόλοιπη Ελλάδα το -279. Η άμυνα των Ελλήνων στα στενά των Θερμοπυλών δεν επέτυχε να ανακόψει τους Γαλάτες, οι οποίοι προωθήθηκαν μέχρι τους Δελφούς. Εκεί υπέστησαν πανωλεθρία, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και τελικώς να αποσυρθούν από την Ελλάδα. Εις ανάμνηση της νίκης επί των Γαλατών οι Αμφικτύονες καθιέρωσαν εορτή στους Δελφούς, τα Σωτήρια.
Το ψήφισμα των Κώων για τον συνεορτασμό, εγκρίθηκε το -278 ευθύς μετά την απώθηση των Γαλατών.
Στήλη λευκού μαρμάρου ακέραια βρέθηκε το 1903 στο Ασκληπιείον της Κω. Μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και βρίσκεται στο εκεί Αρχαιολογικό Μουσείο.
Έκδ. R. Herzog, CRAI 1904, 164-173. Syll.3 398. IG XII 4, 68.
-278.
Η ΣΤΗΛΗ
Πρόταση του Διοκλέους Φιλίνου· επειδή αναγγέλλεται ότι, αφού εξεστράτευσαν οι βάρβαροι εναντίον των Ελλήνων και του ιερού των Δελφών, εκείνοι που επέδραμαν εναντίον του ιερού τιμωρήθηκαν από τον θεό και από τους άνδρες που έσπευσαν να βοηθήσουν το ιερό κατά την επίθεση των βαρβάρων, και το ιερό διασώθηκε και το έχουν στολίσει με τα όπλα των επιδρομέων, και, από τους υπολοίπους επιδρομείς, τους περισσότερους τους σκότωσαν οι Έλληνες στις μάχες που έγιναν· για να είναι φανερό πως και ο δήμος μας χαίρεται μαζί με τους άλλους Έλληνες για τη νίκη και ευχαριστεί τον θεό, γιατί εμφανίστηκε και ο ίδιος στις μάχες για το ιερό και για τη σωτηρία των Ελλήνων· με την βοήθεια της αγαθής Τύχης· να αποφασίσει ο δήμος· ο αρχιθέωρος και οι εκλεγμένοι θεωροί, όταν φθάσουν στους Δελφούς, να θυσιάσουν στον Πύθιο Απόλλωνα ένα βόδι με χρυσωμένα κέρατα υπέρ της σωτηρίας των Ελλήνων και να προσεύχονται να βρει κάθε καλό ο δήμος των Κώων και να ζει με ομόνοια υπό δημοκρατικό καθεστώς, και οι Έλληνες που συνέδραμαν το ιερό να είναι πάντοτε ευτυχισμένοι· να προσφέρουν θυσία και οι προστάται στον Πύθιο Απόλλωνα και στον Δία Σωτήρα και στην Νίκη· να θυσιάσουν στον καθένα θεό ένα τέλειο σφάγιο· η ημέρα που θα προσφέρουν την θυσία να είναι ιερή, και οι πολίτες να είναι στεφανωμένοι και οι πάροικοι και όλοι οι άλλοι που βρίσκονται στην Κω· ο ιεροκήρυκας να κηρύξει ότι ο δήμος θεωρεί την ημέρα ιερή εξ αιτίας της σωτηρίας των Ελλήνων και της νίκης και να εύχεται όσοι έβαλαν στεφάνους να έχουν κάθε ευτυχία και καλό· να τελούν την θυσία τον μήνα Πάναμο· οι ταμίες να δώσουν για την θυσία στους Δελφούς τερακόσιες δραχμές, για την θυσία στην Κω εκατόν εξήντα· οι προστάτες να φροντίσουν να σταλούν τα χρήματα στους θεωρούς και να γίνουν οι θυσίες στην Κω· οι πωλητές να δημοπρατήσουν την αναγραφή του ψηφίσματος σε λίθινη στήλη και να τη στήσουν στο ιερό του Ασκληπιού.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ SOLAR DYNAMIC ΤΗΣ NASA

Το παρατηρητήριο Solar Dynamic της NASA (SDO), έχει μελετήσει τον ήλιο από το 2010, δημιουργώντας περίπου 1,5 terabytes δεδομένων κάθε μέρα.
Ο στόχος της αποστολής είναι να κατανοηθεί το ισχυρό μαγνητικό πεδίο του Ήλιου, και πώς η αποθηκευμένη μαγνητική ενέργεια μετατρέπεται σε ηλιακούς ανέμους και άλλα σωματίδια υψηλής ενέργειας που επηρεάζουν το υπόλοιπο του ηλιακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης και της Γης.

Το παρακάτω βίντεο δείχνει μια σύνοψη από τις όμορφες εικόνες που καταγραφτήκαν από το Solar Dynamic  κατά τα τελευταία 5 χρόνια!

ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ

Πολεμιστής και ποιητής
Οι παρακάτω στίχοι αποτελούν πιθανώς αυτοτελές δίστιχο, και όχι απόσπασμα. Το δὲ (στ. 1) δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι έχει προηγηθεί κάτι, όπως έχει υποστηριχθεί.
Ο ποιητής, που δεν έγραφε απλώς ποιήματα, αλλά ήταν αναγκασμένος να πολεμάει κιόλας, με τρόπο επιγραμματικό ως προς τη διατύπωση και τολμηρό ως προς το περιεχόμενο, μιλάει για τις δύο "ασυμβίβαστες" ιδιότητές του, του πολεμιστή και του ποιητή.
Αυτό και το επόμενο δίστιχο αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα για δύο βασικούς τρόπους συνδέσεως διστίχων:
στο πρώτο καθένας από τους δύο στίχους είναι νοηματικά αυτοτελής, στο δεύτερο οι δύο στίχοι συνδέονται στενά.

ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ: 23. – Απόσπασμα 1
εἰμὶ δ᾽ ἐγὼ θεράπων μὲν Ἐνυαλίοιο ἄνακτος
καὶ Μουσέων ἐρατὸν δῶρον ἐπιστάμενος.
Υπηρετώ τον Ενυάλιο1 άνακτα
και κατέχω το εράσμιο δώρο των Μουσών.2
(απόδοση Θ. Κ. Στεφανόπουλος)
1 Θεός του πολέμου. Άλλες φορές το Ἐνυάλιος είναι επίθετο του Άρη.
2 Οι επικοί και λυρικοί ποιητές της αρχαϊκής εποχής ανάγουν την προέλευση της ποίησης πρωτίστως στις Μούσες.
ἐν δορὶ
Το δίστιχο συνέχεται από το τριπλό ἐν δορί, που επαναλαμβάνεται σε μετρικώς καίριες θέσεις. (Βλ. και το προηγούμενο Εισαγωγικό σημείωμα). «Ο Αρχίλοχος απογυμνώνει τον πόλεμο από κάθε μεγαλείο και τον βλέπει τραγικά συνδεδεμένο με τη σκληρή ζωή του και τα προσωπικά του βιώματα» (Α. Σκιαδάς).
ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ: 24. – Απόσπασμα 2
ἐν δορὶ μέν μοι μᾶζα μεμαγμένη. ἐν δορὶ δ᾽ οἶνος
Ἰσμαρικός, πίνω δ᾽ ἐν δορὶ κεκλιμένος.
Με το κοντάρι μου κερδίζω το κριθαρένιο ψωμί,
με το κοντάρι το κρασί το Ισμαρικό,
πίνω γερμένος στο κοντάρι.
(απόδοση Θ. Κ. Στεφανόπουλος)

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

Ο ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ


Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Η ΛΗΔΑ

Σύμφωνα με την παράδοση η Λήδα ήταν θυγατέρα του βασιλιά της Αιτωλίας Θέστιου ή κατ' έναν άλλο μύθο γονείς της αναφέρονται ο Γλαύκος και η Λευκίππη. Η Λήδα ήταν σύζυγος του βασιλιά της Σπάρτης Τυνδάρεω, από τον οποίο γέννησε τρεις θυγατέρες, την Τιμάνδρα, την Κλυταιμνήστρα και τη Φιλονόη.
Ο πιο γνωστός μύθος για τη Λήδα μας διηγείται ότι ο Δίας την είδε στις όχθες του ποταμού Ευρώτα και αισθάνθηκε γι' αυτήν ακατανίκητο πόθο. Γι' αυτό πήγε στην Αφροδίτη και της ζήτησε τη συμβουλή και την προστασία της. Η Αφροδίτη μεταμόρφωσε το Δία σε λαμπρό κύκνο και τον εαυτό της σε αετό και άρχισε να καταδιώκει τον κύκνο στην κοιλάδα του ποταμού. Ο Ζεύς-κύκνος καταδιωκόμενος ζήτησε καταφύγιο στην αγκαλιά της Λήδας, η οποία τον δέχτηκε τρυφερά και τον ζέστανε στους κόλπους της. Όμως, μετά την πάροδο 9 μηνών από αυτό το συμβάν, γέννησε δύο αυγά. Από το κάθε ένα δεν βγήκαν κύκνοι, αλλά δύο ζεύγη διδύμων. Από το ένα ο Πολυδεύκης και η ωραία Ελένη και από το άλλο ο Κάστωρ και η Κλυταιμνήστρα.
Σύμφωνα με άλλο μύθο από αυτή την ένωση γεννήθηκε μόνο η Ελένη ή η Ελένη από το ένα αυγό και οι Διόσκουροι, Κάστωρ και Πολυδεύκης, από το άλλο.
Κατ' άλλον αρχαίο συγγραφέα, ο πατέρας της Λήδας ήταν ο Γλαύκος, ο γιος του Σίσυφου, που είχε πάει στη Λακεδαίμονα, ο οποίος γνωρίστηκε και έσμιξε ερωτικά με την Παντείδυια, που λίγο αργότερα παντρεύτηκε τον Θέστιο και γέννησε τη Λήδα. Η Λήδα όταν μεγάλωσε έγινε τόσο όμορφη που την πρόσεξε ο Δίας. Ο ύπατος των Θεών μεταμορφώθηκε σε κύκνο για να πετύχει την κατάκτησή της.
Ο Απολλόδωρος αναφέρει σχετικά με το μύθο της Λήδας: «Ο Τυνδάρεως κοιμήθηκε με τη Λήδα την ίδια βραδιά που αυτή είχε κοιμηθεί με τον Δία· και γέννησε τρία παιδιά. Πατέρας του Πολυδεύκη και της Ελένης ήταν ο Δίας και πατέρας του Κάστορα ο Τυνδάρεως ήταν. Ορισμένοι συγγραφείς ισχυρίζονται πως η Ελένη ήταν θυγατέρα του Δία και της Νέμεσης, που κάθε τόσο, για ν' αποφύγει τον Δία, άλλαζε μορφή και μεταμορφώθηκε τελικά σε χήνα. Και τότε ο Δίας πήρε κύκνου μορφή και ενώθηκε μαζί της και γέννησε η Νέμεση ένα αυγό, που το βρήκε ένας βοσκός στο δάσος και το πήγε στη Λήδα, που σ' ένα ερμάρι το 'κλεισε. Κι όταν πέρασε η διορία, η Ελένη βγήκε από τ' αυγό και η Λήδα τη μεγάλωσε σαν θυγατέρα της.»
Η ποιήτρια Σαπφώ (fr 105) μας λέει ότι το αυγό είχε το χρώμα του γαλάζιου υάκινθου.
Ο Υγίνος μας διηγείται ότι ο Ερμής πέταξε το αυγό στην αγκαλιά της Λήδας. Η Λήδα το 'κρυψε κάπου μέχρι που γεννήθηκε απ' αυτό η Ελένη.
Ο πρώτος Ομηρικός Ύμνος στους Διόσκουρους μας παραδίδει:
«Ύμνησε Μούσα λίγεια τον Κάστορα και Πολυδεύκη
τους Τυνδαρίδες που γεννήθηκαν απ' τον Ολύμπιο Δία
που κάτω από την κορυφή του Ταϋγέτου η πότνια Λήδα τους τεκνοποίησε
όταν κρυφά δαμάστηκε από τον κελαινέφελο Κρονίωνα
και ο δεύτερος Ομηρικός Ύμνος στους Διόσκουρους μας διασώζει:
«Για τα παιδιά του Δία ώ ελικώπιδες μιλείστε Μούσες
τους Τυνδαρίδες, τα αγλαά τέκνα της καλλισφύρου Λήδας
τον Κάστορα τον Ιππόδαμον και αμώμητον Πολυδεύκη
αυτούς που κάτω απ' την κορυφή του ψηλού όρους Ταϋγέτου
σαν έσμιξεν ερωτικά με τον κελαινέφελο Κρονιώνα
τους τεκνοποίησε σωτήρες των επιχθονίων ανθρώπων

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Ω ΕΝΔΟΞΕΣ ΠΙΕΡΙΔΕΣ ΜΟΥΣΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΡΕΦΕΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΚΑΙ ΔΙΔΕΤΕ ΤΗΝ ΟΡΘΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΗΣΙΝ

"Ο Ζεύς αγάπησε την ομορφόμαλλη την Μνημοσύνη, που απ'αυτήν γεννήθηκαν οι χρυσοστέφανες οι Μούσες οι εννιά, που τους αρέσουν οι γιορτές και η τέρψις του τραγουδιού.."
(Ησιόδου Θεογονία 915)
"Σεις αι θυγατέραις της Μνημοσύνης και του βροντερού Διός, ω ένδοξες Πιερίδες Μούσαι με την Λαμπράν φήμην, σεις εις όσους ανθρώπους παρευρεθήτε είσθε περιπόθητες, πολύμορφες, επειδή γεννάτε την άμεμπτον αρετήν πάσης παιδείας' εσείς τρέφετε την ψυχήν και δίδετε την ορθήν κατεύθυνσιν εις την διανόησιν, και είσθε αι οδηγοί βασίλισσαι του δυνατού νου."
(Ορφικοί Ύμνοι, Μουσών, απόδοση Ι.Πασσά)


ΠΑΣΑ ΤΕΧΝΗ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ
«Οι Μούσες τώρα και γενικά η Μουσική ωνομάσθηκαν έτσι απ’ το μώσθαι (έρευνα), απ’ την αναζήτηση για την Φιλοσοφία και την Γνώση.»
(Πλάτων, «Κρατύλος» 406 Α.)
Απ’ τα λεγόμενα του Πλάτωνα βλέπουμε, ότι οι Μούσες είναι οι ίδιες οι Τέχνες και οι Επιστήμες, που ανακάλυψαν και ανέπτυξαν οι άνθρωποι σε πολύ παλαιότερες εποχές. Κάθε αρχαίος αλλά και αρκετοί σύγχρονοι συγγραφείς, ποιητές, φιλόσοφοι, ιστορικοί, επιστήμονες, επικαλούνται τις πανέμορφες Μούσες, για να τους εμπνεύσουν, και να μπορέσουν να φέρουν σε πέρας το δικό τους έργο.
ΜΝΗΜΗ, ΛΗΘΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

ΛΑΟΚΟΩΝ: ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΑΣ

Ο Λαοκόων και οι γιοί του (Βατικανό)
Μια τελευταία προσπάθεια να προειδοποιήσει τους Τρώες κάνει ο θείος του Αινεία και ιερέας του Απόλλωνα στην Θύμβρα, ο Λαοκόοντας, που χτυπά τον Δούρειο Ίππο με το κοντάρι του στην κοιλιά ξεσηκώνοντας νέους δισταγμούς.
Ορισμένοι μεμονωμένοι Τρώες θεώρησαν ότι είναι καταραμένο και πρέπει να το ρίξουν στον γκρεμό ή να το κάψουν. Η Κασσάνδρα και ο Λαοκόων προειδοποίησαν ότι μόνο συμφορά θα φέρει για την πόλη. Ο Λαοκόων φώναξε «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», δηλαδή να φοβάστε τους Δαναούς ακόμα κι όταν φέρνουν δώρα. Αλλά η Κασσάνδρα ενώ είχε την διόραση, από τον Απόλλωνα να μπορεί να προβλέπει γεγονότα, είχε και την κατάρα της Αθηνάς, να μην καταφέρνει να πείθει κανέναν.
Ο Αινείας και οι οπαδοί του πιστεύοντας αυτές τις προβλέψεις αποτραβήχτηκαν στο όρος Ίδα.
Οι περισσότεροι Τρώες όμως έχουν πια πειστεί για την ορθότητα της απόφασής τους και οι επιφυλάξεις του Λαοκόοντα πέφτουν στο κενό. Τότε ο ιερέας πηγαίνει με τους δυο γιους του στην παραλία για να θυσιάσει έναν ταύρο στον Ποσειδώνα. Εκεί βρίσκει όμως φριχτό θάνατο μαζί με τους  γιούς του από δυο πελώρια φίδια, που βγαίνουν από τη θάλασσα και τους κατασπαράζουν. Ο θάνατος του Λαοκόοντα παραμερίζει και τους τελευταίους δισταγμούς, καθώς οι Τρώες τον ερμηνεύουν ως τιμωρία για την ασέβειά του να χτυπήσει με το κοντάρι το αφιέρωμα στην Αθηνά. Έτσι ρίχνονται όλοι στα γλέντια για τη λήξη του πολέμου...
Οι Τρώες τελικά γεμάτοι ενθουσιασμό αποφάσισαν να μεταφέρουν εντός των τειχών τον Δούρειο Ίππο. Μάλιστα επειδή ήταν αρκετά μεγάλο κατασκεύασμα, αναγκάστηκαν να γκρεμίσουν και τμήμα από την κεντρική πύλη της πόλης, τις «σκαιές πύλες». Αμέσως μετά ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης για να γιορτάσουν την επιτυχή έκβαση του πολέμου…
Για το άγαλμα έχουν προταθεί διάφορες χρονολογίες, ξεκινώντας από το 160 π.Χ. (οι πιο πρώιμες) μέχρι το 20 π.Χ. Επιγραφές από τη Λίνδο της Ρόδου, τοποθετούν τους γλύπτες Αγήσανδρο και Αθηνόδωρο στην περίοδο μετά το 42 π.Χ., καθιστώντας την περίοδο 42 έως 20 π.Χ. την πιο πιθανή για τη δημιουργία του αγάλματος.
Δεν είναι γνωστό αν πρόκειται για πρωτότυπο έργο ή αντίγραφο παλαιότερου γλυπτού. Έχει προταθεί πως οι τρεις Ρόδιοι καλλιτέχνες που το φιλοτέχνησαν ήταν αντιγραφείς, πιθανά ενός ορειχάλκινου αγάλματος από την Πέργαμο, το οποίο θα δημιουργήθηκε γύρω στο 200 π.Χ. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στο έργο του Φυσική Ιστορία (Historia Naturalis, XXXVI, 37) υποστηρίζει ότι το έργο ήταν τοποθετημένο στο παλάτι του αυτοκράτορα Τίτου. Ο ίδιος υποστηρίζει επίσης ότι είχε σκαλιστεί από μονοκόμματο μάρμαρο, αν και κατά την ανεύρεσή του ήταν φανερό ότι αποτελούνταν από 7 αλληλοσυνδεδεμένα κομμάτια.
Το άγαλμα πιθανά παραγγέλθηκε για να κοσμήσει την κατοικία κάποιου πλούσιου Ρωμαίου. Αποκαλύφθηκε το 1506, κοντά στη θέση του Χρυσού Παλατιού (Domus aurea) του Νέρωνα, σε ένα αμπελώνα. Μόλις το έμαθε ο Πάπας Ιούλιος Β΄, ο οποίος ήταν ενθουσιώδης κλασικιστής, το αγόρασε και το τοποθέτησε στον κήπο Μπελβεντέρε (τώρα μέρος των Μουσείων του Βατικανού).
Το 1799, ο Ναπολέοντας Βοναπάρτης, με την κατάκτηση της Ιταλίας, μετέφερε το άγαλμα στο Παρίσι και το εγκατέστησε σε τιμητική θέση στο Μουσείο Ναπολέοντα στο Λούβρο. Μετά την πτώση του Ναπολέοντα, οι Βρεττανοί το επέστρεψαν στο Βατικανό, το 1816.
Το 2005, ο Lynn Catterson υποστήριξε ότι το άγαλμα ήταν πλαστό και κατασκευάστηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο. Ο Richard Brilliant, συγγραφέας του βιβλίου My Laocoön, περιέγραψε τις θέσεις του Catterson ως "εντελώς αναξιόπιστες".
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου