Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΚΑΙ ΙΚΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Οι Έλληνες είχον μέγα σέβας και μεγαλυτέραν ελπίδα εις την ενέργεια της προσευχής και Ικεσίας. Όθεν δεν μετεχειρίζοντο επιχείρημα ή έργον πριν προσευχηθώσι. Αι δε προσευχαί ελέγοντο ευχαί, δεήσεις, Ικεσίαι, Λιταί, εύγματα, αιτήματα, ευχαριστίαι και προσευχαί.
Εκτός δε των ιδιαιτέρων προσευχών, είχον αι πόλεις και κοιναί δεήσεις, δια όλην την πόλιν, ως οι Αθηναίοι προσήυχοντο κοινώς δια την ευτυχίαν της πόλεως. Εις δε την εορτήν των Παναθηναίων προσήυχετο ο Κήρυξ δια την ευτυχίαν των Αθηναίων και Πλαταιέων. Ομοίως και οι Λακεδαιμόνιοι προσήυχοντο κοινώς δια την υγείαν και δόξαν αυτών, έτι δε και να υποφέρωσι γενναίως και αλύπως τας δυστυχίας και ονεισισμούς.
Συνήθως δε προσήυχοντο Ιδιαιτέρως δις την ημέραν, το πρωί και εσπέρας και το μεν πρωί προσήυχοντο εις τους Θεούς, το δε εσπέρας εις τους Ήρωας και Ημιθέους. Κατ’ άλλους δε τρίς την ημέραν και η προσευχή εγίνετο προς τον Ήλιον οίον το πρωί προς ανατολάς, την μεσημβρίαν προς νότον, και το εσπέρας προς την δύσην, και ότε προσήυχοντο εις του Ουρανίους Θεούς, ύψωναν τας χείρας άνω, εις δε τους Υποχθόνιους, κάτω, ότε δε προς τους Θαλασσίους, έβλεπον προς την Θάλασσαν, ως ο Αχιλλεύς. -Ορόων επί οίνοπα πόντον.
Απόσπασμα από το πεντάτομο έργο “ΩΓΥΓΙΑ ή ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ”, ΒΙΒΛΟΣ Β’ - ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ’ - Η ΙΕΡΟΠΡΑΞΙΑ, υπό Αθανασίου Σταγειρίτου (1780 - 1840) Καθηγητού της Ελληνικής γλώσσης εν τη εν Βιέννη Αουστρίας Καισαροβασιλική Ακαδημία των Ανατολικών Γλωσσών. 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΦΑΙΔΩΝ: Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

σ.σ.: Στο έργο του Πλάτωνος, “Φαίδων” ή “Περί Ψυχής”, ο Σωκράτης μας λέει ότι, οι ψυχές που εγκλημάτησαν κατά ανθρώπων, δεν θα εξιλεωθούν στην άλλη διάσταση, αν πρώτα δεν συγχωρεθούν από αυτούς που έβλαψαν...
-------------------------------------
ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΦΑΙΔΩΝ 113d –115a - Απόδοσις Ε. Παπανούτσος 1939. 
Οι αποθαμένοι τώρα, όταν φθάσουν εις τον τόπον, όπου τον καθένα οδηγεί ο δαίμων του, κατ' αρχάς μεν δικάζονται και όσοι έζησαν ζωήν ωραίαν και αγίαν και όσοι όχι. Και εκείνοι μεν, διά τους οποίους θα αποδειχθή ότι η ζωή των υπήρξε μέση, πορεύονται προς τον Αχέροντα και αφού αναβούν επί των οχημάτων, τα οποία είναι προωρισμένα δι' αυτούς, φθάνουν επ' αυτών εις την λίμνην∙ εκεί κατοικούν και υποβάλλονται εις κάθαρσιν∙ απολύονται δηλ. των αδικημάτων, τα οποία τυχόν έχουν διαπράξει, αφού εκτίσουν τας σχετικάς ποινάς, και απολαμβάνουν τιμάς, έκαστος κατά την αξίαν του διά τας καλάς των πράξεις.
Όσοι φανούν ότι διά το μέγεθος των αμαρτημάτων των είναι ανίατοι, διότι έχουν διαπράξει πολλάς και μεγάλας ιεροσυλίας ή πολλούς αδίκους και παρανόμους φόνους ή άλλα παρόμοια εγκλήματα, αυτοί ευρίσκουν την τύχην που τους αρμόζει: Ρίπτονται εις τον Τάρταρον και απ' εκεί ουδέποτε εξέρχονται.
Εκείνοι πάλιν διά τους οποίους θα αποδειχθή ότι έχουν διαπράξει ιάσιμα μεν, αλλά μεγάλα αμαρτήματα, π.χ. εβιαιοπράγησαν υπό το κράτος της οργής κατά του πατρός ή της μητρός των και έζησαν τον υπόλοιπον βίον των μετανοούντες διά τας πράξεις των, ή έγιναν ανθρωποκτόνοι κατ' άλλον τινά παρόμοιον τρόπον, αυτοί, είναι μεν ανάγκη να ριφθούν εις τον Τάρταρον· αφού όμως πέσουν εκεί μέσα και παραμείνουν επί τινα χρόνον, το κύμα τους βγάζει έξω, τους μεν ανθρωποκτόνους προς τον Κωκυτόν, τους δε πατραλοίας και μητραλοίας προς τον Πυριφλεγέθοντα· καθώς δε φέρονται από το ρεύμα, όταν φθάσουν εις την Αχερουσιάδα λίμνην, εκεί καλούν με μεγάλας κραυγάς, οι μεν όσους εφόνευσαν, οι δε εκείνους, κατά των οποίων εβιαιοπράγησαν, και με ικεσίας και με παρακλήσεις ζητούν να τους αφήσουν να περάσουν εις την λίμνην και να τους δεχθούν∙ και εάν μεν τους πείσουν, περνούν εις την λίμνην και τελειώνουν τα δεινά των· ει δε μη, φέρονται οπίσω εις τον Τάρταρον και απ' εκεί πάλιν εις τους ποταμούς και δεν παύουν τα βάσανά τους αυτά πριν πείσουν όσους ηδίκησαν∙ διότι αυτήν την ποινήν τους έχουν επιβάλει οι δικασταί.
Εκείνοι τέλος διά τους οποίους θα αποδειχθή, ότι έζησαν με μεγάλην αγιότητα, αυτοί είναι που ελευθερώνονται και απαλλάσσονται από τούτους τους τόπους, που ευρίσκονται εις τα έγκατα της γης, σαν να εξέρχωνται από δεσμωτήρια, ανέρχονται δε επάνω εις τον καθαρόν τόπον διαμονής και κατοικούν εις την επιφάνειαν της γης. Εκ τούτων όσοι διά της φιλοσοφίας εκαθαρίσθησαν επαρκώς τον έπειτα χρόνον ζουν τελείως άνευ σωμάτων και έρχονται εις ακόμα ωραιοτέρους απ' αυτούς τόπους διαμονής, τους οποίους να περιγράψωμεν ούτε εύκολον είναι, ούτε ο χρόνος, τον οποίον έχομεν τώρα εις την διάθεσίν μας, επαρκεί.
Δι' όλα λοιπόν αυτά, τα οποία λεπτομερώς επραγματεύθημεν, πρέπει, Σιμμία, να κάμωμεν το παν, ώστε εις την παρούσαν ζωήν μας να γίνωμεν μέτοχοι της αρετής και της φρονήσεως, διότι είναι ωραίον το βραβείον και η ελπίς μεγάλη. Βεβαίως δεν αρμόζει εις νουνεχή άνθρωπον να ισχυρισθώ, ότι αυτά έχουν έτσι, καθώς εγώ τα εξέθεσα· ότι όμως τα περί τας ψυχάς μας και τους τόπους διαμονής των μετά θάνατον είναι αυτά ή περίπου αυτά, αφού βέβαια είναι φανερόν ότι η ψυχή είναι κάτι αθάνατον, μου φαίνεται ότι και πρέπει και αξίζει κανείς να διακινδυνεύση να πιστεύση, ότι τούτο ούτως έχει. Διότι είναι ωραίος ο κίνδυνος και πρέπει να τα ψάλλη κανείς σαν εξορκισμόν εις τον ίδιον τον εαυτόν του· δι' αυτό δα και εγώ από πολλήν ώραν μακραίνω αυτόν τον μύθον. Να! λοιπόν διά ποίους λόγους πρέπει να έχη εμπιστοσύνην διά την τύχην της ψυχής του ένας άνθρωπος, ο οποίος εις την ζωήν του τας μεν άλλας ηδονάς του σώματος και ιδίως τους στολισμούς τους περιεφρόνησε, διότι τους εθεώρησε ξένους και ενόμισεν ότι μάλλον φέρουν το αντίθετον αποτέλεσμα· διά δε τας ηδονάς της μαθήσεως εφρόντισε με επιμέλειαν και, αφού προσεπάθησε να στολίση την ψυχήν του όχι με ξένα, αλλά με τα ιδικά της στολίσματα, δηλαδή με σωφροσύνην καί δικαιοσύνην και ανδρείαν και ελευθερίαν και αλήθειαν.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ (ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ΦΑΙΔΩΝ)

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

ΓΙΑΤΙ;

Την σοφία των Αρχαίων Ελλήνων πολλοί λαοί «ζήλεψαν» και σε αυτή στήριξαν τους δικούς τους πολιτισμούς. Αξιοζήλευτη όσο και ασύλληπτη είναι η μαθηματική ακρίβεια με την οποία έχουν υπολογιστεί οι θέσεις των Αρχαίων πόλεων και μνημείων.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς είναι ότι πρόκειται για κάτι το ασύλληπτο. Ποιος ανθρώπινος νους θα μπορούσε να κάνει ανάλογους υπολογισμούς; Ποιο μυαλό θα μπορούσε να τοποθετήσει με τέτοια ακρίβεια έναν χάρτη ναών και πόλεων επάνω στην χερσόνησο της Ελλάδος κατά την Αρχαία εποχή και, το σημαντικότερο, πώς κατάφεραν να ιδρύσουν και να χτίσουν αυτούς τους ναούς και αυτές τις πόλεις-κράτη υπακούοντας με ευλάβεια τις προσταγές αυτού του ασύλληπτου χάρτη;
Τι εξυπηρετούσε η μυστική αυτή γεωγραφία;
Ο Ίππαρχος αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε γεωδαιτικές μεθόδους προσδιορισμού οποιουδήποτε σημείου πάνω στην γη, αλλά απ' αυτό μέχρι να κατασκευαστούν ολόκληρες πόλεις βασισμένες σε αποστάσεις από κοινά σημεία αναφοράς είναι κάτι αρκετά διαφορετικό. Ακόμα κι αν ξεπεράσουμε τα εμπόδια τεχνικής φύσεως παραμένει το μεγάλο ερώτημα, γιατί;
Τι εξυπηρετούσαν (και ίσως ακόμη εξυπηρετούν) αυτές οι επιλεγμένες θέσεις; Η μαθηματικές σχέσεις και η αρμονία που τόσο συστηματικά επεδίωκαν πως λειτουργούσε;
Λαμβάνοντας υπ' όψη την σταδιακή ολίσθηση του ζωδιακού κύκλου προσπαθούσαν μάλιστα να ανακατασκευάζουν τις πόλεις τους και τα ιερά τους στις νέες καταλληλότερες θέσεις. Έτσι βλέπουμε τις προηγούμενες δύο θεμελιώσεις του Παρθενώνα (όπως και άλλων ναών) να διαφέρουν τοπικά απ' την τελευταία.
Επίσης βλέπουμε την χρήση του π=3.14 του χρυσού αριθμού φ=1.618 όπως και σαν μονάδα μέτρησης το στάδιο = 184,454 μέτρα. Κάτι άλλο που παρατηρείται στις αποστάσεις πόλεων είναι αναλογίες αποστάσεων τύπου 1:1, 3:2, 4:3, 9:8, 256:243, 8:3, 4:1, 9:2
Και κατά προέκταση, γιατί αυτά τα καταπληκτικά επιτεύγματα του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος δεν τα διδαχτήκαμε ποτέ στα σχολεία μας;
paraksena.paranormalteams.net/ , geocities.ws/sfetel/gr/geometry
........................................
Φαίνεται ότι έγινε απ’ τους προγόνους μας και μια αναπαράσταση κάποιων αστερισμών του ουρανού στην γη, αντανακλώντας έτσι την ουράνια αρμονία στο Ελληνικό έδαφος, για λόγους που επίσης αγνοούμε.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ - Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΧΟΡΔΩΝ

ΟΙ ΑΟΡΑΤΕΣ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΠΗΓΕΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΛΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΚΟΣΜΟ.
Η θεωρία των χορδών διατυπώθηκε την δεκαετία του 80 και υποσχόταν να δώσει λύση σε όλα τα μυστήρια του σύμπαντος ακόμα και στο ερώτημα της ύπαρξης παράλληλων συμπάντων. 
Για να τεκμηριωθεί η ύπαρξη παράλληλων συμπάντων, οι επιστήμονες θα πρέπει να ανακαλύψουν συγκεκριμένες ενδείξεις για την ύπαρξη αυτών των επιπλέον διαστάσεων που υποτίθεται μας συνδέουν με αυτούς τους άλλους κόσμους. Για να το πετύχουν αυτό οι φυσικοί σε επιταχυντές, εκτοξεύουν μικροσκοπικά πρωτόνια και αντιπρωτόνια σε τρομακτικές ταχύτητες λίγο μικρότερες από την ταχύτητα του φωτός προκαλώντας τη σύγκρουσή τους. 
Η τρομακτική έκρηξη εξαϋλώνει τα σωματίδια σχηματίζοντας μια σφαίρα καθαρής ενέργειας. Η ιδέα είναι ότι προκαλώντας δισεκατομμύρια συγκρούσεις ίσως δημιουργηθούν νέα σωματίδια και ίσως πετύχουμε το σπάνιο γεγονός της εξαφάνισης ενός σωματιδίου στις επιπλέον διαστάσεις.
Αν πράγματι υπάρχουν οι επιπλέον διαστάσεις αυτό θα είναι μία ακλόνητη απόδειξη της ύπαρξης παράλληλων κόσμων και τότε θα έχει τεράστια σημασία στο απώτερο μέλλον η ανακάλυψη μια σήραγγας για την προσέγγισή τους. Μία μέρα μετά από δισεκατομμύρια χρόνια η Γη μας θα φτάσει στην αναπόφευκτη καταστροφή, είτε με τη μορφή της μεγάλης σύνθλιψης είτε της μεγάλης ψύξης, και εάν όντως υπάρχουν άλλα σύμπαντα ίσως να αποτελέσουν τη μοναδική ελπίδα επιβίωσης για μια μελλοντική γενιά.
Θεωρητικά ένας ιδεώδης τρόπος μετάβασης σε κάποιο άλλο σύμπαν είναι η λεγόμενη συμπαντική σκουληκότρυπα, ένα τούνελ που συνδέει δύο σύμπαντα μέσω δύο μαύρων τρυπών. Εάν υπάρχει όταν η μάζα ενός αστεριού καταρρέει σε μια μαύρη τρύπα χύνεται στην άλλη πλευρά, ένα εκρηκτικό σιντριβάνι μάζας και ενέργειας σε ένα καινούργιο παράλληλο σύμπαν.
Αν και ορισμένοι επιστήμονες παραμένουν επιφυλακτικοί σχετικά με τη θεωρία των άλλων κόσμων, τα ευρήματα αυτά μπορεί να αποτελέσουν έναυσμα για την αλλαγή της επικρατούσας άποψης πάνω στο ζήτημα.

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΘΕΟΙ - ΘΕΪΚΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ - ΗΡΩΕΣ

Οι δημιουργοί Θεοί και ιδρυτικοί πυρήνες δίνουν σχεδόν πάντα τη θέση τους σε θεϊκούς βασιλείς, που εκπροσωπούν τις δυνάμεις του σύμπαντος. Πρόκειται για πνεύματα που μετουσιώνονται σύμφωνα με την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου που τα διατηρεί.
Οι Θεοί είναι αυτοί που οδηγούν τους Ήρωες στην πορεία των δοκιμασιών. Τους οδηγούν στο κατώφλι του Κάτω Κόσμου, και τους ενθαρρύνουν ν’ αποτολμήσουν μία εποικοδομητική επάνοδο στον γήινο Κόσμο του λαού τους.
Ο διαπολιτισμικός Ήρωας είναι ο ομφαλός του μικρόκοσμού του.
Είναι ο διαμεσολαβητής ανάμεσα σε δύο Κόσμους και δωρητής αγαθών στην Ανθρωπότητα.
Πολεμιστής, εραστής και σωτήρας, είναι ταυτόσημος με όλα τα άτομα κάθε κοινωνικού συνόλου. Ολόκληρο αυτό το κοσμογονικό / θεογονικό και ηρωικό σύστημα, έχει τις ρίζες του στη μετουσίωση της υλικής και πνευματικής θυσίας.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ Shocking Blue - Venus 1970

A Goddess on a mountain top
Was burning like a silver flame
The summit of Beauty in love
And Venus was her name

Μια Θεά στην κορυφή του βουνού
Καίγονταν σαν ασημένια φλόγα
Η κορυφή της ομορφιάς στην αγάπη
Και Αφροδίτη ήταν το όνομά της
Το όπλο της ήταν τα κρυστάλλινα μάτια της
Αυτό που κανείς άλλος δεν είχε! 
Κάνοντας κάθε άνθρωπο τρελό.

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΠΟΛ ΒΟΥΧ- Η ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΜΑΓΙΑ ΤΗΣ ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑΣ

Περιληπτικά: Αυτή είναι η αρχαία παράδοση αυτού του τόπου που ονομάζεται Quiché. Δεν υπάρχει ακόμη ένα άτομο, ένα ζώο, πουλί, ψάρι, καβούρια, δέντρο, βράχοι, κοίλο, φαράγγι, λιβάδι ή δάσος. Το πρόσωπο της γης δεν έχει ακόμη εμφανιστεί.
Μόνο βρίσκεται η έκταση της θάλασσας μαζί με τη μήτρα όλου του ουρανού. Δεν υπάρχει ακόμα τίποτα συγκεντρωμένο. Όλα είναι σε κατάσταση ηρεμίας. Όλα είναι σε ανάπαυση στον ουρανό. Μόνο η έκταση του νερού, η ήρεμη θάλασσα. Όλα είναι σιωπηλά στο σκοτάδι, τη νύχτα.
Τότε ήρθαν οι θεοί τυλιγμένο σε φτερά από την καρδιά του ουρανού. Στην ουσία τους, είναι μεγάλοι σοφοί, σπουδαίοι κάτοχοι γνώσης.
Στη συνέχεια, δημιουργήθηκε από αυτούς η "Γη", τα δένδρα η βλάστηση τα ζώα και η ανθρωπότητα.
Μόνο ο λόγος τους, οδήγησε στη δημιουργία. Για να δημιουργήσουν την Γη, το είπαν και αμέσως δημιουργήθηκε.
Σε αυτό το σημείο το Popol Vuh καταγράφει τα έργα των Δημιουργών κατά τη διάρκεια του διαστήματος μεταξύ του παρελθόντος και της σημερινής Δημιουργίας (σ. σ: Η αρχική δημιουργία του ανθρώπου στην Γη δεν ήταν τελειοποιημένη εξ αρχής. Χρειάστηκαν όπως λέει το κείμενο κι άλλες γενετικές παρεμβάσεις ώστε να εμφυτευθεί η ικανότητα της ομιλίας, των διαφόρων ικανοτήτων, τα συναισθήματα και η λογική. Θυμίζω το πυρ του Προμηθέα και τον Τίμαιο του Πλάτωνος).
Μετά την τέταρτη και σημερινή Δημιουργία, αφού μίλησαν και διδάχθηκαν πως να επιβιώνουν, συνειδητοποίησαν τα δώρα που δέχθηκαν και ευχαρίστησαν τους θεούς και δημιουργούς τους.
Το ανώνυμο χειρόγραφο Πόπολ Βουχ, στη γλώσσα κ’ιτσέ των ιθαγενών Μάγια της ορεινής Γουατεμάλας, μεταδιδόταν πριν από 5.000 χρόνια από γενιά σε γενιά μέσω του προφορικού λόγου κι έπειτα γράφτηκε με λογογράμματα στην πέτρα, για να καταλήξει να βρεθεί γραμμένο σε φυτικό χαρτί (στα μέσα του 17ου αι.) στη γλώσσα των ιθαγενών, αλλά με λατινικό αλφάβητο.
«Οι θεοί ήταν ευφυέστατοι. Μπορούσαν αμέσως να ιδούν πολύ μακρυά και ήξεραν τι γινόταν στον κόσμο. Όταν κοίταζαν, έβλεπαν ακαριαία τα πάντα γύρω τους, τόσο στον ουράνιο θόλο όσο και στην επιφάνεια της γήινης σφαίρας. Έβλεπαν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις χωρίς να χρειάζεται να κινηθούν. Έβλεπαν όλον τον κόσμο αμέσως από τη θέση που βρισκόταν. Είχαν πολύ μεγάλη σοφία».
Οι δημιουργοί και ιδρυτικοί πυρήνες δίνουν σχεδόν πάντα τη θέση τους σε θεϊκούς βασιλείς, που εκπροσωπούν τις δυνάμεις του σύμπαντος. Πρόκειται για πνεύματα που μετουσιώνονται σύμφωνα με την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου που τα διατηρεί. Οι θεοί είναι αυτοί που οδηγούν τους Ήρωες στην πορεία των δοκιμασιών, τους οδηγούν στο κατώφλι του Κάτω Κόσμου, και τους ενθαρρύνουν ν’ αποτολμήσουν μία εποικοδομητική επάνοδο στο γήινο Κόσμο του λαού τους.
Ο διαπολιτισμικός Ήρωας είναι ο ομφαλός του μικρόκοσμού του. Είναι ο διαμεσολαβητής ανάμεσα σε δύο Κόσμους και δωρητής αγαθών στην Ανθρωπότητα. Πολεμιστής, εραστής και σωτήρας, είναι ταυτόσημος με όλα τα άτομα κάθε κοινωνικού συνόλου. Ολόκληρο αυτό το κοσμογονικό / θεογονικό και ηρωικό σύστημα, έχει τις ρίζες του στη μετουσίωση της υλικής και πνευματικής θυσίας.
Στις μυθολογίες του κόσμου, συνήθως η Κοσμογονία και ο Κατακλυσμός αποτελούν δύο αλληλένδετους αλλά διακριτούς κύκλους. Σε αυτήν την σύντομη ανάλυση, τοποθετούμε αυτά τα δύο στοιχεία μαζί, εφ’ όσον ο Κατακλυσμός συμβολίζει την αναδημιουργία.
Ο κατακλυσμός εμφανίζεται ως κοινό στοιχείο αναγέννησης σε διάφορους πολιτισμούς: Τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα των Ελλήνων, ή τον βιβλικό του Νώε, των Σουμμερίων και του Γκιλγκαμές, της Τορά και του Κορανίου, τον Ινδικό και τον Κινέζικο, των Αβοριγίνων της Αυστραλίας, αλλά και τον Ινδονησιακό και τον Μαλαιοπολυνησιακό, των Φιννοταταρικών λαών κ.α. Στην Αμερικανική ήπειρο εμφανίζεται στους Μάγια, τους Αζτέκους, τους Ίνκα, τους Γουαρανί και τους Τσίμπτσα.
Ορισμένοι μελετητές του ιερού βιβλίου Πόπολ Βουχ, ισχυρίζονται ότι τα κοινά σημεία ανάμεσα στη Χριστιανική θρησκεία και σ’ εκείνη των ιθαγενών, οφείλονται στη δια της βίας αφομοίωση των συμβόλων της πρώτης από τη δεύτερη, ως αποτέλεσμα της κατάκτησης της Αμερικανικής ηπείρου από τους Ισπανούς και του προσηλυτισμού των ιθαγενών.
Οι πρώτοι στίχους του Πόπολ Βουχ, είναι όμοιοι με τους δύο πρώτους από τη Γένεση (σ.σ: παρομοίως και οι πρώτοι στίχοι από τον «Ιερόν Λόγο» της Κοσμογονίας του Ερμή του Τρισμέγιστου, επίσης είναι όμοιοι με τους πρώτους στίχους από τη Γένεση...).
Άλλωστε, οι αρχαίοι πάπυροι (στη πλειονότητά τους) καταστράφηκαν, και οι ηγέτες (βασιλείς-ιερείς-σοφοί) θανατώθηκαν.
Οι μεταγενέστεροι Ισπανοί, προσπάθησαν να ανακτήσουν αυτό το χαμένο υλικό –τον θησαυρό της ιθαγενούς λογοτεχνίας και επιστήμης- με προφορικό τρόπο από ινδιάνους των λαϊκών στρωμάτων, οι οποίοι όχι μόνο δεν γνώριζαν στην εντέλεια τις βαθύτερες πτυχές της παράδοσής τους, αλλά ήταν κι επιρρεπείς σε κάθε επιρροή κι εκφοβισμό.
ispania.gr  , famsi.org/pdf

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ

Το να ξεχωρίζουμε τη γλώσσα μας σε Αρχαία και Νέα Ελληνική είναι σύνηθες, αλλά και λανθασμένο.
Η γλώσσα μας είναι συνεχής και αδιαίρετη. Μπορεί να έχουμε ξεχάσει τις ρίζες της αλλά ακούσια τις χρησιμοποιούμε καθημερινά. Ας δούμε μερικά παραδείγματα.
Τη γη δε την ονομάζουμε σήμερα ούτε χθών ούτε άρουρα. Συνεχίζουμε να λέμε όμως αρουραίος, υποχθόνιος και αυτόχθονες.
Το δείπνο μας δεν το αποκαλούμε δόρπον αλλά κανείς δε λέει όχι σε ένα επιδόρπιο.
Μπορεί το πρώτο μας φιλί να μην το αποκαλέσαμε κύσα. Όταν όμως σκύψαμε να φιλήσουμε το χέρι μιας κυρίας, σίγουρα προσκυνήσαμε. Στα αγγλικά είναι πιο προφανές μιας και αποκαλείται Kiss αλλά και στα γερμανικά Kussen.
Σίγουρα στο κρεβάτι μας περνάμε αρκετή ώρα χωρίς να το αποκαλούμε λέκτρον ή λέχος. Όσες γίναν μανούλες όμως για αρκετές μέρες υπήρξαν λεχώνες.
Πηγαίνετε θαμά σε μια καφετέρια; Πηγαίνετε συχνά; Είστε θαμώνες της τότε.
Κι όταν περνά μια όμορφη γυναίκα ή άντρας δίπλα σας μένετε χωρίς αυδή. Άναυδοι, χωρίς φωνή. 
Το ρήμα "αλέξω", το οποίο σημαίνει αποκρούω, είναι ξεχασμένο σήμερα, αλλά χρησιμοποιούμε το αλεξίσφαιρο και το αλεξικέραυνο. Αυτό που αποκρούει τη σφαίρα και τον κεραυνό δηλαδή.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

ΠΑΓΓΑΙΟ: ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

Όπου κάνει κουμάντο ο θεός του κρασιού, ξέρεις τι να περιμένεις. Μα στην πορεία ανακαλύπτεις κι άλλα: δάση απροσπέλαστα, απέραντες παραλίες, χωριά παραμυθένια, μέχρι μηνύματα απ' τα βάθη της προϊστορίας.
Πλούσιο το βουνό, κι ο πλούτος του όλο κι επεκτείνεται, τόσο ώστε Παγγαίο να ονομάζεται πια κι ολόκληρη η περιοχή, από τα ανατολικά του Στρυμόνα και το αχανές παραλιακό μέτωπο μέχρι τα όρια σχεδόν της Καβάλας.
Οι Αρχαίοι θρύλοι λέγαν' πως στα δάση του βουνού κατοικούσε ο Διόνυσος. Μέχρι και μαντείο διέθετε (προς αναζήτηση ακόμη των αρχαιολόγων) και μάλλον θα 'χει βάλει κι εκείνος το χεράκι του για να δημιουργηθεί όλος τούτος ο φυσικός πλούτος.
Γιατί το Παγγαίο ήταν και είναι ένα βουνό ασύλληπτα πλούσιο.
Στην υποαλπική και υψηλότερη ζώνη του Παγγαίου, 
και στο βάθος η Θάσος και ο Αθως. 
Κι όχι μόνο λόγω των περίφημων μεταλλείων χρυσού και αργύρου, που μεταξύ άλλων έκαναν δυνατή και την εκστρατεία του Μεγαλέξανδρου στην Ανατολή, μα κυρίως για την οργιώδη φύση του.
Τα δάση του είναι τόσο πυκνά που το ίδιο το φως του ήλιου δυσκολεύεται να «πατήσει χώμα», δημιουργώντας σκηνικά που μόνο τα παραμύθια σε κάνουν να φαντάζεσαι.
Όσο σιμώνεις στην κορυφή του, η βλάστηση παραχωρεί τη θέση της στην (υπο) αλπική ζώνη. Φτάνοντας πια στις κορυφές, στο Μάτι και το Αυγό, στα 1.956 μ., το Παγγαίο έχει κι άλλο ένα δώρο, την ασύλληπτη θέα σ' όλο τον κάμπο και έως τη θάλασσα. Κι αν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, βλέπεις Καβάλα, Θάσο, Αθω, μέχρι Λήμνο. 
Στο Παγγαίο θα ανακαλύψεις και κάτι ακόμα ανέλπιστο. Δεκάδες δεκάδων βραχογραφίες εδώ κι εκεί, οι πιο πολλές κοντά στο Ακροβούνι και το Κρυονέρι, που χάραξαν πρώτοι οι άνθρωποι της προϊστορικής εποχής.
Πολεμιστές με τα όπλα τους, ζώα, σκηνές από την καθημερινότητα, οτιδήποτε τους έκανε εντύπωση. Στο πέρασμα των αιώνων τους μιμήθηκαν οι νεότεροι κάτοικοι, σκαλίζοντας τα δικά τους, σε μια σπάνια αλληλουχία αιώνων σκαλισμένη στους βράχους.
Κείμενο: Γιάννης Μαντάς (απόσπασμα) - Φωτογραφίες: Παναγιώτης Σαρρής athamastos.blogspot.com
Το Παγγαίο όρος, ο μεγάλος αυτός ορεινός όγκος της Ελλάδας εκτείνεται στους νομούς Καβάλας και Σερρών. Στο βουνό και στις γύρω από αυτό περιοχές υπάρχουν πολλές και μεγάλες πηγές, καθώς και ρέματα που τροφοδοτούνται από το βουνό. Η υψηλότερη κορυφή του είναι το "Μάτι" με υψόμετρο 1.956 μέτρα. Τα δασαρχεία Καβάλας και Σερρών είναι υπεύθυνα για την προστασία του βουνού.
Κατά την Ελληνική Μυθολογία το όρος αρχικά ονομαζόταν Καρμάνιον, για να ονομαστεί μετέπειτα Παγγαίον από τον Παγγαίο, γιο του θεού Άρη και της Κριτοβούλης.
Ο Αισχύλος στην τραγωδία Πέρσαι αναφέρει το όρος Παγγαίο στην περιγραφή της πορείας που ακολούθησαν οι ηττημένοι Πέρσες: «Ές τε Μακεδόνων χώραν αφικόμεσθ᾽, επ᾽ Αξιού πόρον, Βόλβης θ᾽ έλειον δόνακα, Πάγγαιόν τ᾽ όρος» ( «φτάσαμε στη Μακεδονία, στον Αξιό, και στους βάλτους και τις καλαμιές της Βόλβης και στο Παγγαίο όρος»).
Στην κορυφή του Παγγαίου όρους βρισκόταν το φημισμένο ιερό του Διονύσου, το οποίο είχαν υπό τον έλεγχό τους οι Σάτρες. Στο μαντείο υπήρχε μια γυναίκα ως "προμάντιδα", δηλαδή σαν Πυθία. Επίσης είχε έμπειρους ιερείς, προερχόμενους από το πολεμικό φύλο των μαχαιροφόρων Βησσών της Ροδόπης, οι οποίοι μετέφεραν τους χρησμούς που ο Βάκχος ενέπνεε στην προμάντιδα.
https://el.wikipedia.org

ΠΟΜΠΗΙΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Το πιο κάτω βίντεο παρουσιάστηκε σε έκθεση στο Μουσείο της Μελβούρνης τον Οκτώβριο του 2009. Η εταιρεία Zero One δημιούργησε αυτό το βίντεο με γραφικά προσπαθώντας να κάνει τον θεατή να βιώσει τις τελευταίες ώρες της ιστορικής πόλης της Πομπηίας που καταστράφηκε ολοσχερώς από την έκρηξη του Βεζούβιου στις 14 Αυγούστου του 79.
Η Πομπηία είχε πληθυσμό 20.000-30.000 κατοίκους. Το 62 έγινε ένας σφοδρότατος σεισμός, που τη συντάραξε, δεν ήταν όμως παρά το προμήνυμα για την ολοσχερή καταστροφή της. Πράγματι λίγα χρόνια αργότερα, στις 14 Αυγούστου του 79, μετά από μια φοβερή έκρηξη του Βεζούβιου, ένα τεράστιο κύμα από στάχτη έθαψε για πάντα, μέσα σε λίγες ώρες, τη ρωμαϊκή πόλη. Στην αρχή σηκώθηκε ένα φοβερό σύννεφο από στάχτη, η οποία σκέπασε την πόλη σε ύψος ενός μέτρου.
Ύστερα από το σύννεφο της στάχτης, κατέκλυσε την πόλη μία καταιγίδα από ηφαιστειακά αναβλήματα και κίσσηρι (ελαφρόπετρα), που την σκέπασαν σε ύψος τουλάχιστον τριών μέτρων, πάνω δε σ’ αυτές επικάθησε νέο στρώμα από στάχτη και πέτρες, ώστε η σημερινή επίχωση φτάνει τα 6-7 μέτρα. Υπολογίζεται ότι περισσότερα από 2.000 άτομα τάφηκαν ζωντανά και πέθαναν έτσι από ασφυξία.
Η πρώτη ανακάλυψη τμήματος της Πομπηίας έγινε το 1592, τυχαία, κατά τις εργασίες για την κατασκευή του υπόγειου υδραγωγείου της πόλης Τόρε Ανουντσιάτα που βρίσκεται εκεί κοντά. Τότε βρέθηκαν πολλά σημαντικά αντικείμενα, που μαζί με όσα ανακάλυψαν σε κατοπινές ανασκαφές αποτελούν σήμερα έναν πραγματικό θησαυρό τέχνης. Οι ανασκαφές έφεραν την Πομπηία ζωντανή στα μάτια μας, αποκαλύπτοντας πολλές λεπτομέρειες της καθημερινότητας των κατοίκων της. Διασώθηκαν, προστατευμένες απ’ τη φθορά του χρόνου, όλες οι πλούσιες επαύλεις, με τις πολυάριθμες τοιχογραφίες τους, η αγορά, οι πολυάριθμοι ναοί, το μικρό και το μεγάλο θέατρο, οι αψίδες, οι κρήνες, τα καταστήματα, τα ιδιωτικά σπίτια. Διασώθηκαν και λεπτομέρειες που μας δείχνουν τον ξαφνικό θάνατο της πόλης, από την καθημερινή ζωή που διακόπηκε απότομα. Άνθρωποι που έτρωγαν ξαπλωμένοι στα ανάκλιντρα, άνθρωποι που πνίγηκαν απ’ τις αναθυμιάσεις προσπαθώντας να ξεφύγουν απ’ το φριχτό θάνατο. Στα τραπέζια των πανδοχείων βρέθηκαν παρατημένα τα κύπελλα και τα πιάτα, σ’ ένα δωμάτιο βρέθηκαν τα σώματα επτά παιδιών που ο θάνατος τα είχε προλάβει ενώ έπαιζαν.
https://www.mixanitouxronou.gr , Altair4Multimedia Archeo3D Production , ZeroOne Animation

ΦΡΟΝΗΣΙΣ

Τα άσπρα μαλλιά δεν κάνουν την φρόνηση
Μένανδρος (Ανθ. Στοβ. ΝΒ, 10)
Eίναι καλύτερα να σκέπτεσαι πριν παρά να μετανιώνεις μετά
Δημόκριτος (Αποσπ. 67 Deils)
Ο φρόνιμος άνθρωπος δεν πρέπει να μετανοεί, αλλά να προνοεί
Επίχαρμος (αποσπ. 41 Diels)
Η ζωή που συνδυάζει την χαρά με την φρόνηση είναι η ανώτερη
Πλάτων (Φίληβος 27 D)
Όταν σκέπτεσαι, να έχεις τα περασμένα σαν παράδειγμα για τα μέλλοντα
Ισοκράτης (Προς Δημόνικο, 34)
Το χειρότερο από τα περασμένα, μπορεί να γίνει ωφελιμότερο για τα μέλλοντα
Δημοσθένης (Κατά φιλίππου, Γ, 5) 
Κάτι που πρόκειται να πεις να το εξετάζεις προηγουμένως, γιατί σε πολλούς η γλώσσα τρέχει πριν από την σκέψη
Ισοκράτης (Προς Δημόνικο 41)
Οι άνθρωποι προσεύχονται στους θεούς και ζητούν υγεία, ενώ ξεχνούν ότι αυτήν η δυνατότητα περνάει και από το χέρι τους. Από έλλειψη εγκράτειας, κάνουν τα αντίθετα από αυτά που πρέπει, προδίδουν μόνοι τους την υγεία τους.
Δημόκριτος (Ανθ. Στοβ. ΙΗ, 31)
Τα αίτια των συμφορών αλλού πρέπει να τα αναζητάμε και όχι στον Θεό
Πλάτων (Πολιτεία, 379 C)
Οι άνθρωποι έχουν συμφορές, τις οποίες οι ίδιοι τις δημιουργούν στους εαυτούς τους
Πυθαγόρας (Χρυσά Έπη, 54)
Η διαρκής και επίμονη ενασχόληση με την αρετή και η τακτοποίηση του βίου με σύνεση, προσφέρει πάντοτε τις πιο αληθινές και σταθερές απολαύσεις
Ισοκράτης (Προς Δημόνικο, 46)
Η επιδίωξη κάθε είδους ευχαρίστησης και με κάθε τρόπο γενικά, είναι ανόητο. Αλλά και η αποφυγή από κάθε είδους ευχαρίστησης με κάθε τρόπο είναι αφύσικο
Πλούταρχος (Ηθικά, 158 Ε)
Εγκρατής στις απολαύσεις δεν είναι αυτός που απέχει, αλλά αυτός που ενώ τις γεύεται δεν παρεκτρέπεται
Αρίστιππος (Ανθ. Στοβ. ΙΖ, 18)
Μην κρίνεις ποτέ από τα λόγια τον Σοφό ή τον χρηστό άνθρωπο, τον τρόπο που ζει να εξετάζεις.
Φιλήμονας (Αβεβ. Αποσπ. 40c, Meineke)
Είναι το ίδιο επικίνδυνο να δώσεις μαχαίρι σε τρελό και δύναμη στον κακό
Ιάμβλιχος (Ανθ. Στοβ. Β, 40)
Η λογική είναι το μοναδικό φάρμακο στην λύπη
Μένανδρος (Γν. μον. 315)
Τους ανόητους τους απαλλάσσει από την λύπη ο χρόνος, τους μυαλωμένους η λογική
Επίκουρος (Παρθ. Του Κατζ.)
Κανέναν μην κακολογήσεις για την δυστυχία του, γιατί της τύχης τα γυρίσματα είναι κοινά για όλους και το μέλλον αόρατο
Ισοκράτης (Προς Δημόνικο, 29)
Δεν αξίζει από την εξωτερική εμφάνιση ούτε να συμπαθούμε ούτε να αντιπαθούμε κανέναν, αλλά από τα έργα του.
Λυσίας (Υπερ Μαντιθέου, 19)
Ένας άνθρωπος κάνει κακό στον εαυτό του όταν κάνει κακό στον άλλον
Αριστοτέλης (Ρητ. Τέχνη, 1409 b, 28)
Όλοι είμαστε στο να νουθετούμε τους άλλους σοφοί (ειρωνικό), αλλά όταν οι ίδιοι σφάλουμε δεν το βλέπουμε
Ευριπίδης απόσπ. 1042
Μην κάνετε στους άλλους ότι σας εξοργίζει όταν το παθαίνετε από τους άλλους
Ισοκράτης, Νικοκλής 61
Ο πραγματικός χαρακτήρ του Ανδρός, όταν έχει εξουσία φαίνεται
Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια V 1, 16
Να έρχεσαι εις γάμον με πρόσωπο της ίδιας σειράς, αλλιώς δεν αποκτάς συγγενείς αλλά αφεντικά
Κλεόβουλος, Ι 63, 9-10 (Diels - Kranz)
Μην λετε λίγα με πολλά λόγια, αλλά πολλά με λίγα λόγια
Πυθαγόρας, Στοβαίος, Ανθολογία 35, 8
http://www.knossopolis.com/

Η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ

Η Ακρόπολις των Αθηνών με την εντυπωσιακή σειρά ναών και μνημείων, συμπεριλαμβανομένων των δομών του Παρθενώνα, των Προπυλαίων, και του Ερεχθείου, που φέρουν όλα τα χαρακτηριστικά της Αρχαίας Ελληνικής αρχιτεκτονικής.
Η Αρχαία πόλις Ακράγας (ή Ακραγάς) στη Σικελία, ήταν ένας από τους σημαντικότερους κατοικημένους οικισμούς της Μεγάλης Ελλάδας, κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής των Ελληνικών πόλεων-κρατών (περίπου -5ος αι.).
Ο Πίνδαρος, χαρακτήρισε την Ακράγκα ως "την πιο όμορφη πόλη του κόσμου που κατοικήθηκε από τους θνητούς". Αρκεί να πούμε ότι η μεγάλη πόλη είχε τη δική της Ακρόπολη, η οποία περιλαμβάνονταν στη φημισμένη κοιλάδα των ναών (Valle dei Templi).
Το Altair4 Multimedia δημιούργησε ένα εκπληκτικό βίντεο που παρουσιάζει και τις δύο επιβλητικές Ακροπόλεις από αυτές τις δύο πρωτίστως Αρχαίες Ελληνικές πόλεις - δίνοντας έτσι μια ματιά στο Ελληνικό αρχιτεκτονικό ύφος που επεκτάθηκε σε όλη τη Μεσόγειο.
https://arxaia-ellinika.blogspot.com

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018

ΖΗΝΩΝ: «ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΛΕΜΕ»

Το βασικό ερώτημα που προσπάθησαν να απαντήσουν οι Στωικοί είναι διαχρονικό: «πώς μπορώ να ζήσω μια καλή ζωή σε αυτόν τον κόσμο;» ή «δεδομένου του πώς είναι ο κόσμος, ποια είναι η καλύτερη ζωή που μπορώ να έχω;». Αμέσως αμέσως, τα ερωτήματα αυτά γεννούν με τη σειρά τους νέα, όπως «τι σημαίνει καλή ζωή;» ή «πώς είναι αυτός ο κόσμος;». Αυτό σημαίνει ότι για να απαντήσουμε το κεντρικό ερώτημα των Στωικών, πρέπει να στήσουμε γερά τα θεμέλιά μας.
Οι Στωικοί φιλόσοφοι, στην προσπάθειά τους να βρουν απαντήσεις που να τους ικανοποιούν σε αυτά τα ερωτήματα, δημιούργησαν μια σειρά από θεωρίες, δίνοντας πάντα έμφαση στην έννοια της «καλής ζωής». Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι στην πραγματικότητα αυτό που έκαναν οι Στωικοί (όπως και οι Επικούρειοι) είναι ότι ανέπτυξαν μια φιλοσοφία ζωής. Γι’ αυτούς η φιλοσοφία δεν ήταν μια θεωρητική άσκηση ή ενασχόληση, ήταν ολόκληρος τρόπος ζωής.
Ο νους που χρίζει θεραπείας είναι αυτός που έχει μπερδευτεί, αυτός που δεν έχει συλλάβει σωστά τον κόσμο. Η σχολή αυτή προσέφερε στους μαθητές της τα εργαλεία για να καταφέρουν να ζήσουν καλύτερα μέσω της «θεραπείας του νου». Η λέξη θεραπεία δεν είναι τυχαία. Το βιβλίο της Martha Nussbaum The Therapy of Desire, μέσα στο οποίο αναλύει (στο βαθμό που της επιτρέπει η έκταση του βιβλίου) τις σχολές της ελληνιστικής εποχής, εξηγεί ότι η καθεμία από αυτές συμπεριλάμβανε έναν «θεραπευτικό τρόπο δράσης», ώστε να οδηγήσει τους μαθητές της στο δρόμο της αρετής.
Μέσω της κατανόησης του κόσμου γύρω μας, της φύσης του ανθρώπου και της θέσης του μέσα στον κόσμο αυτόν, φτάνουμε στο σημείο της «ευδαιμονίας» για τους Στωικούς και της «αταραξίας» για τους Επικούρειους. Ο νους που χρίζει θεραπείας είναι αυτός που έχει μπερδευτεί, αυτός που δεν έχει συλλάβει σωστά τον κόσμο. Πρέπει λοιπόν να μελετήσει τη λογική, τη μεταφυσική, την ηθική και όλα τα σχετικά αντικείμενα, ώστε να τον καταλάβει.
Αυτή είναι και η πηγή της καλής ζωής και της ορθής ηθικής, σύμφωνα με τους Στωικούς. Να ζει κανείς «σε αρμονία με τον κόσμο». Εάν λοιπόν έχουμε στο μυαλό μας μια σωστή αντίληψη του κόσμου, της ανθρώπινης φύσης, και της σχέσης μεταξύ των δύο, τότε θα μπορέσουμε να ευτυχήσουμε. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να μας απασχολούν αυτά που είναι, όπως αναφέρει ο Ζήνωνας, «αδιάφορα», συνεπώς αχρείαστα για την ευδαιμονία.
Ο Στωικός είναι αυτός που μπορεί να αντέξει τη ζωή γιατί την καταλαβαίνει, δεν την αφήνει να τον εκπλήξει. Η ζωή δεν τον αφήνει να απορεί και εκείνος δεν της επιτρέπει να τον παρασύρει. Είναι λοιπόν εύκολο ο νους μας να βρεθεί σε μια κατάσταση που να χρίζει «θεραπείας». 
Εύκολα θα χαθούμε στο χάος της μοντέρνας ζωής, εύκολα θα μπερδευτούμε και δεν θα καταλάβουμε ορθά πώς λειτουργεί ο κόσμος γύρω μας. Τα μαθήματα των Στωικών λοιπόν έχουν για εμάς ιδιαίτερη αξία και άμεση χρησιμότητα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα μαθήματα των Στωικών δεν έχουν αξία όταν διανύουμε πιο ήρεμες περιόδους. Άλλωστε, η «ευδαιμονία» είναι ζητούμενο «παντός καιρού», και το πώς θα φτάσει κανείς σε αυτήν, διαχρονική ανησυχία του ανθρώπου.
Ας κλείσουμε με μια πολύτιμη ρήση του Ζήνωνα: «έχουμε δυο αυτιά και ένα στόμα, για να ακούμε περισσότερα απ’ όσα λέμε». Ένα πρώτο βήμα προς την ευδαιμονία είναι να καταλάβουμε τον κόσμο, κάτι που δεν έχουμε καμία ελπίδα να καταφέρουμε αν δεν τον παρατηρήσουμε πρώτα.
Κυριάκος Σεραφειμάκης Σπούδασε φιλοσοφία
https://sophiacosmos.wordpress.com

ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΛΙΜΕΝΑ ΘΑΣΟΥ: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΚΑΝΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΛΙΜΕΝΑ ΘΑΣΟΥ: “Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε πως δεν είμαστε μαριονέτες κανενός πολιτικού κόμματος. Σας πληροφορούμε ότι ενδιαφερόμαστε για την χώρα μας, το μέλλον μας και τα δικαιώματά μας.
Είναι καιρός να ξυπνήσουμε σαν χώρα. Να υπερασπιστούμε την Ιστορία μας και να αποκτήσουμε ενεργό ρόλο στην διακυβέρνηση της χώρας μας και ειδικότερα σε αποφάσεις που επηρεάζουν την ομοιογένεια μας σαν λαό. 
Η Μακεδονία είναι Ελλάδα και αν φασισμός θεωρείται να αγαπάς και να στηρίζεις την χώρα σου, τότε δεχόμαστε τον όρο”.
elena1111ful

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018

ΑΡΤΕΜΙΣ και ΑΠΟΛΛΩΝ – ΓΕΝΝΗΣΙΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Δίας, Λητώ, Απόλλων, Άρτεμις.
Αναθηματικό ανάγλυφο -420
wikimedia.org
«Η Άρτεμις εγεννήθη πριν απ΄ τον Απόλλωνα και βοήθησε την μητέρα της Λητώ, να ξεγεννήσει τον Απόλλωνα. Εδώ, δεν είναι παιδαριώδες. Εδώ κρύβεται ότι κατά τη δημιουργία του Σύμπαντος Κόσμου, προηγήθηκαν οι κοσμικές ακτινοβολίες της Αρτέμιδος και μετά από εκατομμύρια, δισεκατομμύρια χρόνια δημιουργήθηκε το ηλιακό μας σύστημα, που εκπροσωπείται από τον Απόλλωνα.
Και το “Λητώ”, δεν είναι τυχαίο το όνομα. Είναι φως. Ηλιοφώς κατερχόμενον ενισχυμένον κάτω εδώ στον χώρο. Τον μεγάλο χώρο. Ωμέγα. Ωμέγα! Δεν βάζουμε Λητώ, όμικρον, ο, μικρό...
(Στην Κρήτη την Λητώ την λένε Λατώ. Που σημαίνει (από το Λας) η πέτρινη μεγάλη περιοχή. Είναι δωρικό.)
Αυτή είναι η προσέγγιση κατά Ησίοδο, του ονόματος Λητώ και του Μύθου του συμβολικού, πως γεννήθηκε η Άρτεμις πρώτη και μετά βοήθησε τη μητέρα να ξεγεννήσει τον Απόλλωνα.
Βεβαίως η πρώτη κοσμική ακτινοβολία η συμπαντική και μετά η ηλιακή του δικού μας συστήματος με αρχηγέτη τον Απόλλωνα.
Και δεν λέει εδώ του Δία. Ο Δίας είναι ο ήλιος, είναι η μάζα, είναι η δύναμη. Είναι οι υδρογονικές εκρήξεις που γίνονται επάνω. Ο Απόλλων είναι η ακτινοβολία. Αυτή που φέρει την ζωή εδώ και την ζέση και την ζεύξη».
Ελευθέριος Διαμαντάρας
(απομαγνητοφωνμένο απόσπασμα από ραδιοφων. εκπομπή: https://www.youtube.com/watch?v=DiG25Ax6Lws
Ο κ. Ελευθέριος Διαμαντάρας είναι ακαδημαϊκός, συγγραφέας και ερευνητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας. Περισσότερα για το βιογραφικό του εδώ: http://www.knossopolis.com
-------------------------------------------------
«....αν θέλεις να διδάξεις σε όλους την αλήθεια για τους Θεούς, ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΟΥΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ, από την άλλη οι καλοί θα την βαρεθούν. ΕΝΩ ΑΝ ΚΡΥΨΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ, ΑΠΟΤΡΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΟΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΝΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.»
ΣΑΛΟΥΣΤΙΟΣ – ΠΕΡΙ ΘΕΩΝ και ΚΟΣΜΟΥ
------------------------------------------------
μύθος : «σκοτεινός λόγος, παρά το μύω» (Ε.Μ). (μύω = κλείω∙ - κατάληξη –θος από το θέω = τρέχω. Κατά τον Γ. Μιστριώτη (Μεγάλη Ελληνική Γραμματολογία) «ο μύθος  δεν δύναται να γίνει καταληπτός εάν υπερβαίνει τας δυνάμεις της μνήμης. Διά τούτο πρέπει να είναι ευμνημόνευτος». 
Ενώ ο Πλάτων στον «Κριτία» σημειώνει: «ΜΥΘΟΥ ΜΕΝ ΣΧΗΜΑ ΕΧΟΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΕΣΤΙ» (22, c-d). ΔηλαδήΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΥΘΟ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου