ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Αν η Συνείδηση μπορεί να υπάρχει χωρίς το σώμα, τότε πού ήταν η Συνείδηση πριν γεννηθείς; Και τι συμβαίνει στη Συνείδηση μετά τον θάνατο του σώματος;

Στο μεταξύ, το μυαλό σου σκέφτεται, αισθάνεται και ζει μέσα από έναν προσωρινό χαρακτήρα, όπως ακριβώς θα έκανες σε ένα όνειρο. Το να γεννιέσαι είναι παρόμοιο με το πώς ένας ηθοποιός αναλαμβάνει έναν προσωρινό ρόλο σε μια ταινία. Ο ίδιος ηθοποιός παίζει διαφορετικούς ρόλους σε διαφορετικές ταινίες και ομοίως το μυαλό γεννιέται σε διαφορετικά σώματα σε διαφορετικές ζωές.

[σ.σ.: «Να συλλογίζεσαι ότι είσαι υποκριτής του δράματος, που ο ποιητής θέλει. Αν είναι σύντομο το δράμα, συντόμου. Αν μακρόν, μάκρου, αν θέλει να υποκρίνεσαι πτωχό, υποκρίνου. Αν χωλό θέλει να υποκρίνεσαι, αν άρχοντα θέλει, αν θέλει ιδιώτη. Διότι εις την εξουσία σου είναι το να υποκριθείς καλά το πρόσωπο που σου εδόθη. Αλλά στην εξουσία άλλου είναι να εκλέξει το πρόσωπο που θα υποδυθείς.» (Επικτήτου «Εγχειριδιον», ΙΖ’).]

Tο πνεύμα τελικά επιστρέφει στη μη φυσική διάσταση από την οποία προήλθε. Ρόμπερτ Μονρόε, Ρέιμοντ Μούντι, Βίκτορ Ζάμιτ, η ζωή μετά θάνατον, θάνατος και μετά θάνατον ζωή. (Οι Ρόμπερτ Μονρόε, Ρέιμοντ Μούντι και Βίκτορ Ζάμιτ είναι τρεις από τους σημαντικότερους ερευνητές και συγγραφείς διεθνώς στο πεδίο τωνμεταθανάτιων εμπειριών, της επιβίωσης της συνείδησης μετά τον θάνατο και των εξωσωματικών ταξιδιών. Αν και προέρχονται από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους (επιχειρήσεις, ιατρική και νομική), το έργο τους συνέβαλε καθοριστικά στο να μετατραπεί η μελέτη της μεταθανάτιας ζωής από ένα θέμα ταμπού σε αντικείμενο συστηματικής έρευνας.) Εκεί το πνεύμα συλλογίζεται τη ζωή που μόλις έζησε και, αφού θέσει κάποιους στόχους για το τι θα κάνει την επόμενη φορά, βρίσκει το σωστό σώμα την κατάλληλη στιγμή και αναγεννιέται.

Αυτό ονομάζεται μετενσάρκωση. Είναι σαν να πηγαίνεις σε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα. Περπατάς τριγύρω, βρίσκεις το σωστό μηχάνημα, παίζεις για λίγο και μετά, όταν τελειώσει το παιχνίδι, ψάχνεις για ένα διαφορετικό παιχνίδι να παίξεις.
Αλλά ακόμα και ενώ παίζεις, είσαι ακόμα εκεί έξω από το παιχνίδι, είναι απλώς ένα μέρος του μυαλού σου που προς το παρόν είναι απορροφημένο στον έλεγχο του χαρακτήρα του παιχνιδιού. Ομοίως, παρόλο που βρισκόμαστε εδώ σε αυτή τη φυσική διάσταση, υπάρχει ένα μεγαλύτερο μέρος του εαυτού μας πιο πάνω σε υψηλότερη διάσταση που βυθίζει μόνο ένα μικρό μέρος του εαυτού του στο σώμα σου.

Αυτό το μικρό μέρος είναι αυτό που σκέφτεστε και νιώθετε αυτή τη στιγμή. Ας ονομάσουμε αυτό το μεγαλύτερο μέρος Ανώτερο Εαυτό και το μικρότερο Κατώτερο Εαυτό. Ο Ανώτερος Εαυτός είναι αυτός που είσαι όταν είσαι πλήρως ξύπνιος έξω από αυτό το όνειρο που ονομάζεται ζωή. Ο Κατώτερος Εαυτός είναι αυτός που είσαι μέσα στο όνειρο. Επομένως, θα ήταν πιο σωστό να πούμε ότι η μετενσάρκωση είναι απλώς ο Ανώτερος Εαυτός που επεκτείνει μέρη του εαυτού του σε διαφορετικά σώματα διαδοχικά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη γέννηση και τραβάει αυτά τα μέρη πίσω κατά τη διάρκεια του θανάτου.

Είμαστε σαν μαριονέτες. Η μαριονέτα είναι αυτό που είμαστε σε αυτή τη ζωή και αυτός που κινεί τα νήματα είναι ο Ανώτερος Εαυτός μας.

Γιατί οι άνθρωποι επιλέγουν να γεννηθούν σε αυτόν τον κόσμο; Υπάρχουν τόσες απαντήσεις όσοι και οι άνθρωποι. Κάποιοι άνθρωποι έρχονται εδώ για να κάνουν κάτι, να βιώσουν κάτι, να μάθουν πράγματα που δεν μπορούν έξω από αυτόν τον κόσμο. Είναι ο ίδιος λόγος που οι άνθρωποι παίζουν παιχνίδια ή βλέπουν ταινίες, μπορούν να βιώσουν πράγματα που δεν θα μπορούσαν διαφορετικά.

Το να είσαι ζωντανός στη γη σε ένα φυσικό σώμα μπορεί να είναι δύσκολο. Η ζωή είναι σαν μια διαδρομή μετ' εμποδίων, ένα πρόγραμμα προπόνησης με βάρη ή ένα ταχύρυθμο μάθημα σε ένα δύσκολο θέμα. Εκτός από τη διασκέδαση και τη χαρά του να είσαι ζωντανός, υπάρχει επίσης θυμός, φόβος και βάσανα. Αλλά τα αρνητικά στοιχεία είναι αυτά που κάνουν το παιχνίδι απαιτητικό και μοναδικό. Η ζωή είναι "σωματική" διάπλαση για την ψυχή, και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στη ζωή είναι τα βάρη που ενισχύουν τους πνευματικούς μας "μύες", αν έχουμε τη δύναμη να τις χειριστούμε.

Ένας άλλος λόγος που κάποιος μπορεί να έρθει εδώ είναι για να βοηθήσει άλλους να ξυπνήσουν. Σκεφτείτε έναν φοιτητή που επιστρέφει στο λύκειο για να βοηθήσει άλλους μαθητές να μάθουν πράγματα που ο ίδιος έχει ήδη κατακτήσει. Το πρόβλημα είναι ότι η γέννηση σβήνει τις αναμνήσεις, από πού προέρχεστε και ποιοι πραγματικά είστε, σαν ο φοιτητής να πηγαίνει στο λύκειο έχοντας ξεχάσει ότι έχει ήδη αποφοιτήσει. Τα θέματα μπορεί να του φαίνονται παράξενα οικεία και εύκολα, και με αυτόν τον τρόπο μπορεί ακόμα να βοηθήσει τους άλλους. Αλλά αν παρασυρθεί από τις περισπασμούς που συνοδεύουν το να είναι μαθητής λυκείου, μπορεί να ξεχάσει ακόμη και αυτά που έμαθε στο πανεπιστήμιο, ίσως και να αποτύχει.

Αυτός είναι ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν αυτές οι ψυχές- βοηθοί όταν ενσαρκώνονται στη γη. Μπορεί να αποσπαστούν τόσο πολύ στη ζωή που να μην ανακαλύψουν ποτέ την ανώτερη γνώση μέσα τους, αποτυγχάνοντας να κάνουν αυτό για το οποίο ήρθαν εδώ, δηλαδή να χρησιμοποιήσουν αυτή τη γνώση για να βοηθήσουν τους άλλους.

Ίσως είστε μια ψυχή - βοηθός. Αν σας αρέσει να καταλαβαίνετε πράγματα, να συλλογίζεστε τα μυστήρια του σύμπαντος και νιώθετε χαρούμενοι όταν άλλοι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους να βελτιώσουν τη ζωή τους και τον εαυτό τους, τότε πιθανότατα είστε μια ψυχή - βοηθός. Αν ναι, είναι πολύ σημαντικό να αφιερώσετε λίγο χρόνο σκεπτόμενοι, διαβάζοντας, μαθαίνοντας για ανώτερες αλήθειες, προκειμένου να εξοικειωθείτε με το ποιοι πραγματικά είστε και τι πραγματικά γνωρίζετε. Στην ουσία, ήδη γνωρίζετε αυτές τις αλήθειες, αλλά τις έχετε ξεχάσει.

Η ανάμνηση είναι δύσκολη επειδή, σε σύγκριση με τον Ανώτερο Εαυτό σας, ο Κατώτερος Εαυτός είναι λίγο αφηρημένος, επομένως η ανάκτηση αυτού που γνωρίζετε βαθιά μέσα σας είναι παρόμοια με την εκμάθησή του για πρώτη φορά. Η διαφορά είναι ότι αν κάποια αλήθεια βρίσκεται ήδη μέσα σας, η εκμάθησή της θα ξανά έρθει πιο γρήγορα με μια συναρπαστική αίσθηση αναγνώρισης. Θα νιώσετε κάτι ξεχωριστό όταν τελικά καταλάβετε αυτό που ήδη γνωρίζετε βαθιά μέσα σας.

Είναι η αίσθηση ότι μπορείτε να αναγνωρίσετε την αλήθεια.

Όταν το μυαλό και η καρδιά συμφωνούν με μια ιδέα, δώσε προσοχή.

Από το βιβλίο του Τομ Μόνταλκ, Περιορισμένη γνώση για αρχάριους.

από Montalk μέσω bibliotecapleyades.net

ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ Η ΨΥΧΗ

Φυσικά, εν αγνοία των περισσότερων ανθρώπων, η μετενσάρκωση αποτελούσε πάντα μέρος της δυτικής σκέψης.

Η προοπτική ότι η ψυχή επιστρέφει επανειλημμένα στη σάρκα άκμασε στην Αρχαία Ελλάδα πριν από σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια και μπορεί να έπαιξε πολύ πιο σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή μας ως πολιτισμού από ό,τι μας έχουν οδηγήσει να πιστεύουμε οι παραδοσιακές ιστορίες.

Αριστοτέλης, Σωκράτης, Πλάτων, Πυθαγόρας, ...όλοι δίδασκαν και πίστευαν σε κάποια μορφή αναγέννησης, τα θεμέλια της οποίας υιοθετήθηκαν αργότερα από τους μεγάλους Ρωμαίους φιλοσόφους, Οβίδιος, Βιργίλιος, Κικερώνας, ...μαζί με μια σειρά από άλλους μεγάλους στοχαστές της Αρχαιότητας.

Στην πραγματικότητα, οι μετενσαρκωτικές έννοιες ήταν τόσο διαδεδομένες στους αιώνες αμέσως πριν από τη γέννηση του Χριστού, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε πολλές από τις «μυστηριώδεις» θρησκείες της Μεσογείου, θρησκείες που έμελλε να γίνουν οι ίδιες το πρότυπο για άλλα μεταγενέστερα μυστικιστικά θρησκευτικά συστήματα της περιοχής.

Η μετενσάρκωση, λοιπόν, αντί να είναι μια καθαρά ξένη έννοια, ήταν στην πραγματικότητα ευρέως διαδεδομένη και μπορεί να επηρέασε έντονα τη μορφή και την κατεύθυνση της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Φιλοσοφίας.
Ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη για πολλούς ανθρώπους, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι οι μετενσαρκωτικές έννοιες ήταν επίσης μέρος ορισμένων από τους πιο μυστικιστικούς κλάδους της παραδοσιακής δυτικής θρησκείας, από τους Σούφι του Ισλάμ έως τους Γνωστικούς των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού, ακόμη και εντός των χασιδικών και καμπαλιστικών παραδόσεων στον Ιουδαϊσμό.

Στην πραγματικότητα, κατά καιρούς άκμασε ουσιαστικά και, ειδικά στην περίπτωση του Χριστιανισμού, σχεδόν έγινε το κυρίαρχο σύστημα πεποιθήσεων κατά τους πρώτους αιώνες της ύπαρξης της Εκκλησίας, μέχρι που αναγκάστηκε να τεθεί υπό την κυριαρχία των πιο παραδοσιακών, μη μετενσαρκωτικών παρακλαδιών του Χριστιανισμού.

Τα γραπτά των υποστηρικτών της χαρακτηρίστηκαν αιρετικά και κάηκαν, η ιδέα καταπνίγηκε με τόσο μεγάλη επιτυχία από την Εκκλησία της Ρώμης που λίγοι Χριστιανοί σήμερα συνειδητοποιούν ότι ήταν κάποτε μέρος της πίστης τους.
Γιατί καταπνίγηκε; Η προφανής απάντηση είναι επειδή απειλούσε την εξουσία...

Η δυτική θρησκεία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι προορισμένος να «πεθαίνει μία φορά και μετά να κρίνεται» για να διατηρήσει τον έλεγχο. Ωστόσο, η μετενσάρκωση υπόσχεται πολλαπλές αναγεννήσεις και καθιστά τις διακηρύξεις οποιουδήποτε ήταν ο κυρίαρχος ηγέτης εκείνη την εποχή παροδικές και, για να πούμε την αλήθεια, άσχετες.

Ως εκ τούτου, η μετενσάρκωση απειλούσε τα ίδια τα μέσα διαβίωσης της Εκκλησίας, καθιστώντας την μια πολύ επικίνδυνη ιδέα που έπρεπε είτε να κατασταλεί είτε να χαρακτηριστεί ως αιρετική προκειμένου η Εκκλησία να διατηρήσει τη βάση εξουσίας της.

Ως αποτέλεσμα, η έννοια παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό άγνωστη εκτός, για περίπου δεκαεπτά από τους τελευταίους είκοσι έναν αιώνες.
Η αναβίωσή της ωστόσο στη Δύση ήταν επικείμενη, με την άφιξη της Εποχής του Διαφωτισμού τον δέκατο όγδοο αιώνα.

Μόλις τα ξεχασμένα από καιρό γραπτά των Αρχαίων Ελλήνων έγιναν ξανά διαθέσιμα και κάποιος μπορούσε να εμμείνει σε προηγουμένως απαγορευμένες ιδέες χωρίς να θυσιάσει τη ζωή του, έννοιες όπως η μετενσάρκωση έγιναν ολοένα και πιο δημοφιλείς, ειδικά μεταξύ της πνευματικής ελίτ της εποχής.

Μεταξύ εκείνων που πίστευαν σε κάποια μορφή πολλαπλών αναγεννήσεων είναι αξιοσημείωτοι όπως, Κάρολος Ντίκενς, Ραλφ Γουόλντο Έμερσον, Βενιαμίν Φράνκλιν, Σαίξπηρ, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Βολταίρος, ...μεταξύ άλλων.

Υποψιάζομαι ότι η κατανόησή μας για τον σκοπό της μετενσάρκωσης είναι ελλιπής από πολλές απόψεις και μπορεί να μην είναι ποτέ εντελώς πλήρης, αν και πιστεύω επίσης ότι σημειώνουμε πρόοδο στην πληρέστερη εκτίμηση της πολυπλοκότητας της.

Ίσως μια μέρα σχηματιστεί ένα ολοκληρωμένο σύνολο αντιλήψεων που να απαντά στις ερωτήσεις όλων.

Φυσικά, αναγνωρίζω ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ακούγεται σαν μια αντιφατική διαδικασία.

Άλλωστε, πώς γίνεται να υπάρχει ψυχή και όμως να μην υπάρχει ψυχή, και πώς γίνεται το εγώ να είναι αθάνατο και όμως παροδικό;

Ο συνδυασμός τόσο των δυτικών όσο και των ανατολικών εννοιών της μετενσάρκωσης φαίνεται να ασπάζεται το παράδοξο, αλλά έχω διαπιστώσει ότι συχνά μέσα στις πολυπλοκότητες του παράδοξου υπάρχει η αλήθεια.

Στην πραγματικότητα, μόνο η περιορισμένη μας ικανότητα κατανόησης καθιστά εξαρχής αυτές τις φαινομενικές αντιφάσεις παράδοξες.
Αναρωτιέμαι αν θα εξακολουθούσαν να εμφανίζονται ως τέτοιες, αν βρίσκαμε μέσα μας την ικανότητα να κατανοήσουμε πραγματικά σε ένα επίπεδο, που η τρέχουσα νοητική μας ικανότητα δεν το επιτρέπει.

Από την άλλη πλευρά, ίσως η κατανόηση αυτών των εννοιών να μην γίνεται σε νοητικό επίπεδο, αλλά σε πνευματικό επίπεδο, το οποίο είναι ένα δύσκολο σημείο για πολλούς ανθρώπους.

Ίσως τελικά δεν προοριζόμασταν ποτέ να κατανοήσουμε πλήρως πώς λειτουργεί η μετενσάρκωση, και εκεί μπορεί να ξεκινάει πραγματικά η περιπέτεια. Ίσως το ερώτημα για το τι μας συμβαίνει “μετά” δεν προοριζόταν ποτέ να απαντηθεί, αλλά απλώς να διερευνηθεί, γιατί στην αναζήτηση - όχι απαραίτητα στην εύρεση - της απάντησης μπορεί να λάβει χώρα η ανάπτυξη.
Μπορεί, στην πραγματικότητα, μόνο εγκαταλείποντας την ανάγκη μας να βρούμε τις απαντήσεις να τους δώσουμε τη δυνατότητα να μας βρουν. Στην πραγματικότητα, μπορεί να είμαστε σαν τον άνθρωπο που είναι τόσο απασχολημένος ψάχνοντας για θησαυρό που δεν συνειδητοποιεί ότι τον ψάχνει μέσα στα έγκατα ενός χρυσωρυχείου.

Αν απλώς κοίταζε ψηλά και έβλεπε τον θησαυρό που λαμπυρίζει γύρω του, θα συνειδητοποιούσε πόσο ανόητη ήταν η ένθερμη αναζήτησή του από την αρχή. Ίσως χρειάζεται να κάνουμε το ίδιο κι εμείς...

από τον J. Allan Danelek
από την ιστοσελίδα του NewDawnMagazine

Μέσω: https://www.bibliotecapleyades.net

-------------------------------

Ο Συμπαντικός Νόμος της Μετενσάρκωσης μέσα από έργα του Πλάτωνα

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Μετενσάρκωση: Τρία σημάδια ότι έχετε ζήσει ξανά...

«Παλιά ψυχή». Όλοι έχουμε ακούσει τον όρο αυτόν για ανθρώπους που έχουν βιώσει προηγούμενες ζωές. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να ανήκετε σε αυτή την κατηγορία;

ΣΤΑ Ηθικά Ευδήμεια (Α 1215b, 25-30) ο Αριστοτέλης αναρωτιέται αν υπάρχει έστω κι ένας έξυπνος άνθρωπος που θα ήθελε να ξαναγυρίσει σ’ αυτήν εδώ τη ζωή για δεύτερη φορά. Γιατί, όπως λέει, υπάρχουν χίλια-δύο δυστυχήματα, πόνοι, ασθένειες, βάσανα και αγωνίες, τις οποίες ο άνθρωπος, αν είχε εξαρχής δυνατότητα επιλογής, αναμφίβολα θα απέφευγε. Αν στους κινδύνους και τις δοκιμασίες προσθέσει κάποιος και το χρονικό διάστημα που ζει σαν ανόητο παιδί, τότε «το μη είναι, κρείττον είναι του ζην», δηλαδή είναι προτιμότερο να μην υπάρχει από το να υπάρχει.

Μέσα σε λίγες γραμμές, ο Σταγειρίτης συνοψίζει τη μετενσάρκωση ή παλιγγενεσία (όπως αποκαλούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες τη δεύτερη γέννηση), αλλά και τους αδήριτους νόμους (κάρμα) που σπρώχνουν τον άνθρωπο σε μια νέα γέννηση ύστερα από το θάνατο του φυσικού φορέα.

Αυτός είναι ο “δεύτερος θάνατος” για τον οποίο μιλούν τα βιβλία του εσωτερισμού, όταν λένε ότι ναι μεν η ψυχή επιβιώνει μετά το θάνατο, αλλά μετά ακολουθεί ένας δεύτερος θάνατος, δηλαδή μια νέα γέννηση σε ένα νέο σώμα.

Πιο κάτω (Α 1216a, 5) ο Αριστοτέλης σημειώνει ότι στο διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο γεννήσεις, ο άνθρωπος κοιμάται, όπως τα παιδιά στους μητρικούς κόλπους, πέφτοντας σε κατάσταση ληθαργική. Και το διάστημα αυτό (από το θάνατο έως τη νέα γέννηση) διαρκεί χίλια ή περισσότερα χρόνια.

Παλιοί και νέοι άνθρωποι

Επομένως δεν είναι τυχαίο που πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι έχουν ζήσει ξανά στο παρελθόν. Και αυτοί μεν που έζησαν στα χρόνια του προηγούμενου μεγάλου πολιτιστικού κύκλου, που είναι γνωστός ως “Ατλάντειος” ή “Ατλαντικός πολιτισμός”, είναι οι έμπειρες και παλιές ψυχές που δείχνουν ένα έντονο ενδιαφέρον για την πνευματικότητα∙ εκείνοι δε που γεννήθηκαν στα χρόνια της σημερινής Άριας φυλής, είναι λιγότερο έμπειροι και δεν έχουν ιδιαίτερα ψυχικά χαρίσματα. Όταν ήθελαν να αναφερθούν σε έναν τέτοιο άνθρωπο, οι Ρωμαίοι (οι οποίοι, όπως και οι Αρχαίοι Έλληνες, ανήκαν στον Ατλάντειο κύκλο), τον αποκαλούσαν novus homo, δηλαδή νέο άνθρωπο, νέα ψυχή.

Παλιά ή νέα, η ψυχή όταν ενδύεται ένα νέο σώμα δεν θυμάται τίποτε από τα περασμένα, γιατί ξεκινά από την αρχή μια νέα ζωή. Σε αυτό τον κανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις.

Σε σπάνιες περιπτώσεις και για ειδικούς λόγους, κάποιος μπορεί να “θυμηθεί” μια ή περισσότερες από τις προηγούμενες ζωές του μέσα από διαυγή και ζωντανά όνειρα που παρέχουν απτές αποδείξεις μιας προηγούμενης παρουσίας, ή μέσα από τροποποιημένες καταστάσεις συνείδησης, ξαναζώντας ορισμένες σκηνές εκείνης της παρουσίας.

Αυτό πιθανόν να γίνεται για να συνειδητοποιήσουν λάθη και παραλείψεις εκείνης της ενσάρκωσης, ώστε να μην τα επαναλάβουν και να πάνε παρακάτω. Αλλά είτε έτσι είτε αλλιώς, αν αισθάνεται κάποιος ότι έχει ξαναζήσει στο παρελθόν –αυτό φαίνεται κι από την αγάπη του για μια ορισμένη ιστορική περίοδο– είναι πιθανό να βρίσκεται ξανά στη ζωή βάσει ενός σχεδίου.

Ίσως ξαναγεννήθηκε για να βοηθήσει άλλους ανθρώπους να εξελιχθούν, για να εκπληρώσει το κάρμα του ή για να αναπτυχθεί ως ψυχή. Όποια και αν είναι η αιτία, βρίσκεται εδώ διανύοντας μια πορεία.

Διαβάστε λοιπόν τα τρία σημάδια που μπορεί να σας αποκαλύψουν αν έχετε μετενσαρκωθεί σε αυτή τη ζωή:

Οι τρεις ενδείξεις ή σημάδια που ακολουθούν θα σας βοηθήσουν να ανακαλύψετε αν έχετε ζήσει ξανά σε αυτόν εδώ τον πλανήτη.

1. Η ζωή σας είναι γεμάτη μαθήματα

Εξ απαλών ονύχων, η ζωή σας ήταν γεμάτη από μαθήματα. Είτε έχετε περάσει από έντονες συναισθηματικές καταστάσεις είτε είστε πολύ στοχαστικοί από τη φύση σας και παίρνετε διδάγματα από οποιαδήποτε κατάσταση κι αν υπάρχει στη ζωή σας.

Από νεαρή ηλικία, είχατε συνεχώς εμπειρίες, πολλές φορές με τη μορφή δοκιμασιών, οι οποίες σας προκαλούσαν να αναλογιστείτε αυτά που συνέβαιναν γύρω σας και να εξελιχτείτε.

Άλλοι άνθρωποι φαίνεται να ζουν τη ζωή τους σαν να πετάνε με αυτόματο πιλότο, αλλά εσείς έχετε δοκιμαστεί τουλάχιστον μία ή δύο φορές στη ζωή σας. Και γι’ αυτό έχετε αποκτήσει αρκετή σοφία και μπορείτε να προσφέρετε βοήθεια και πνευματική στήριξη σε άλλους ανθρώπους. Διότι πολλοί άνθρωποι, λόγω ανειλημμένων οικογενειακών και μη υποχρεώσεων, απορροφούνται τόσο πολύ από την καθημερινότητα, ώστε όταν τελειώνουν με αυτές και βρίσκονται μόνοι, ανακαλύπτουν ότι έχουν χάσει το δρόμο τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους στέκεστε αρωγοί και τους βοηθάτε να συνδεθούν ξανά με τον χαμένο τους εαυτό.

Έχοντας δοκιμαστεί αρκετά, έχετε αρχίσει να βλέπετε τις δυσκολίες σαν ευκαιρίες για να εξελιχτείτε και έτσι τις αντιμετωπίζετε πλέον τελείως διαφορετικά και ψύχραιμα. Αυτό συμβαίνει επειδή έχετε μετενσαρκωθεί προκειμένου να εξελιχτείτε ως ψυχή και να βοηθήσετε και άλλους. Ήδη έχετε αρχίσει και βλέπετε ότι οι προκλήσεις που συναντάτε αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου.

Έτσι, η ζωή σας έχει περισσότερους προβληματισμούς και ευκαιρίες πνευματικής ανάπτυξης από ένα άλλο, πιο “ευτυχισμένο” άτομο, γιατί ήρθατε εδώ με τη νοοτροπία να αντιμετωπίσετε τη ζωή σαν ένα σχολείο, αρχικά σαν μαθητής αργότερα σαν φορέας φωτός. Δεν έχετε έρθει για να οικοδομήσετε μια ζεστή φωλιά για τον εαυτό σας και στη συνέχεια να πεθάνετε. Ήρθατε εδώ με την αποστολή να εξελιχτείτε.

2. Δεν ξεγελιέστε εύκολα

Δεν είστε αφελείς. Έχετε ξαναζήσει στη Γη και γι’ αυτό μπορείτε να αποκρυπτογραφείτε τις ψυχολογικές καταστάσεις των άλλων. Δεν είστε τόσο επιρρεπείς στην πλύση εγκεφάλου όσο άλλοι άνθρωποι και αυτός είναι ο λόγος που δυσκολεύεστε να παίρνετε στα σοβαρά τις “ειδήσεις” που ακούτε.

Μπορείτε να καταλάβετε αν κάποιος κοροϊδεύει και δεν είναι αυτό που δείχνει και μπορείτε να “διαβάζετε” τα υποσυνείδητα μηνύματα μιας κατάστασης. Αυτά δηλαδή που λέγονται ή εννοούνται “κάτω από το τραπέζι”.

Μπορείτε να “δείτε” μέσα από τους ανθρώπους και να καταλάβετε τις πραγματικές προθέσεις και επιθυμίες τους, κάτι που δυσκολεύει τους άλλους να σας “παραμυθιάσουν”. Δεν έχει ο καθένας αυτό το μοναδικό χάρισμα να βλέπει πίσω από τα φαινόμενα και αυτό ενδεχομένως να οφείλεται στο ότι έχετε έναν διαφορετικό γενετικό κώδικα από τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Από νεαρή ηλικία, ήσασταν σε θέση να καταλαβαίνετε τους άλλους σε μεγάλο βαθμό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχετε ζήσει αρκετές ζωές στο  παρελθόν και είστε εξοικειωμένοι με τα διαφορετικά ψυχολογικά παιχνίδια που συνηθίζουν να παίζουν οι άνθρωποι. Έτσι, μπορείτε να αναγνωρίσετε τα σημάδια τους, όταν τα συναντάτε, ξεχωρίζοντας την ήρα απ’ το στάρι, αλλά και βλέποντας με μια ματιά το μέλλον τους, κάτι που δεν μπορούν να κάνουν οι ίδιοι.

3. Έχετε τη λαχτάρα της “επιστροφής στο σπίτι”

Μπορεί να μην ξέρετε πού βρίσκεται το “σπίτι” σας αυτή τη στιγμή, αλλά ξέρετε ότι δεν βρίσκεται εδώ. Ξέρετε κάπου βαθιά μέσα στην ψυχή σας, ότι ο πλανήτης Γη δεν είναι ο τελικός προορισμός σας.

Επειδή ξέρετε ότι η Γη δεν είναι πραγματικά το σπίτι σας, νιώθετε μόνος και ξένος. Τίποτε δεν σας αντιπροσωπεύει και κατά καιρούς σας πιάνει μελαγχολία και μια μεγάλη νοσταλγία για όλα αυτά που ζήσατε στο παρελθόν.

Πού βρίσκεται το σπίτι σας; Μπορούμε να το ονομάσουμε ουρανό, κόσμο των πνευμάτων ή μια άλλη Γη, αλλά ανεξάρτητα από το όνομα που θα του δώσουμε, ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι ο αληθινός τόπος σας, ο τόπος καταγωγής σας, βρίσκεται σε μια σφαίρα πέρα από τον υλικό κόσμο.

Μπορεί να βλέπουμε όλοι τη Γη σαν το σπίτι μας, αλλά για εσάς που έχετε πραγματοποιήσει αρκετά ταξίδια από και προς τον μυστικό κόσμο των πνευμάτων, ξέρετε πού πραγματικά ανήκετε.

Μπορεί να μην είστε σε θέση να το εξηγήσετε ξεκάθαρα και ίσως το μυαλό σας να μην μπορεί ακριβώς να το καταλάβει, αλλά η ψυχή σας λαχταρά την οικεία ατμόσφαιρα του σπιτιού που σας λείπει.

Μπορεί να οφείλετε πολλά σ’ αυτούς που σας μεγάλωσαν, αλλά νιώθετε ότι αυτοί δεν είναι οι γονείς σας. Έχετε έρθει από μακριά, ένας μοναχικός ταξιδιώτης του σύμπαντος, από ένα μέρος όπου εκεί βρίσκονται οι αληθινοί γονείς σας, τα μέλη της οικογένειάς σας και οι φίλοι σας. Ήσασταν μαζί τους προτού έρθετε εδώ και σας περιμένουν να επιστρέψετε, μετά την ολοκλήρωση της αποστολής σας σε αυτή τη ζωή.

Από τον Αντώνη Κυριαζή

https://www.youmagazine.gr

-----------------------------------

Σημάδια πως είσαστε παλιά ψυχή

ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Η μετενσάρκωση εξηγεί με λογικό τρόπο τις τεράστιες διαφορές πού παρουσιάζουν οι άνθρωποι στην ηθική και πνευματική ανάπτυξη τους, ενώ βιολογικώς λειτουργούν ομοιότυπα. Ποια άβυσσος χωρίζει έναν πρωτόγονο άνθρωπο, με ζωώδη αισθήματα και ασθενική διάνοια ή έναν συνειδητό κακούργο, από έναν εξελιγμένο άνθρωπο με ανεπτυγμένη ηθική συνείδηση και αγνό χαρακτήρα, που έμφυτα αποστρέφεται το κακό; Η κολοσσιαία αυτή διαφορά μπορεί να εξηγηθεί μόνον με την διαφορετική ηλικία των ψυχών και το πλήθος των ενσαρκώσεων.

Όλες οι ανθρώπινες ψυχές βαδίζουν προς την τελειότητα ακολουθώντας μια ανοδική εξέλιξη. Αλλά δεν βρίσκονται όλες μαζί στο ίδιο επίπεδο της ατέλειωτης κλίμακας της εξελίξεως.

Οι ψυχές πού βρίσκονται στην αρχή της εξελίξεως τους, ενσαρκώνονται με υποτυπώδεις νοητικές λειτουργίες και οι επιθυμίες τους είναι βίαιες και πρωτόγονες. Χρειάζονται πολλές ενσαρκώσεις για να πραγματοποιήσει η ψυχή μια μικρή πρόοδο στην εξέλιξή της.

Οι κάπως περισσότερο εξελιγμένες ψυχές είναι και αυτές με μικρή ηθική ανάπτυξη, με κατώτερη νοητική ικανότητα, δεν έχουν φαντασία και πρωτοβουλία. Χρειάζονται πολλές ακόμη ενσαρκώσεις για να σημειωθεί μία αισθητή εξέλιξή τους. Σε αυτήν την βαθμίδα εξελίξεως βρίσκονται τα εννέα δέκατα των ανθρώπων. Το γεγονός αυτό εξηγεί τους πολέμους και την κατάσταση αγριότητας και βαρβαρότητας που επικρατεί, καθώς οι άνθρωποι αυτής της βαθμίδας είναι σκληροί και ανάλγητοι για τον πόνο των συνανθρώπων τους, συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στη συσσώρευση αγαθών (τα οποία όμως δεν μπορούν να διαρκέσουν περισσότερο από μια ενσάρκωση) και αδιαφορούν για τα πνευματικά αγαθά πού διαρκούν για πολλές ενσαρκώσεις και είναι εκείνα πού χρησιμεύουν στην ψυχή και όχι στην πρόσκαιρη προσωπικότητα.

Οι περισσότερο εξελιγμένες ψυχές αποτελούν τη μικρή μειονότητα των ανθρώπων, οι οποίοι έχουν εκδηλώσει πολλές ιδέες και πλούτο συναισθημάτων. Σ’ αυτούς η ηθική συνείδηση είναι ανεπτυγμένη και ο διανοητικός ορίζοντας απλώνεται μακριά. Δεν ασχολούνται αποκλειστικά με τον εαυτό τους και το ενδιαφέρον τους στρέφεται σε ζητήματα που απασχολούν μεγάλες ομάδες ανθρώπων και το φυσικό περιβάλλον. Είναι φυσιολάτρες και σε καμιά περίπτωση δεν είναι σκληροί με τους άλλους. Συμμετέχουν αυθόρμητα στον πόνο των συνανθρώπων τους και αποβλέπουν σε μια ιδανική τελειότητα που προσπαθούν να την πραγματοποιήσουν. Τους ανθρώπους αυτούς τους βλέπουμε είτε ως μεγάλους επιστήμονες είτε ως ανθρωπιστές είτε ως φιλοσόφους είτε ως μεγάλους καλλιτέχνες είτε τέλος ως απλούς ανθρώπους με αλτρουιστικές τάσεις που διάγουν μια ήρεμη και καθαρή ζωή. Χρησιμοποιούν επωφελώς κάθε ενσάρκωση, αποκομίζοντας απ’ αυτήν πολύτιμη πείρα, που τους επιτρέπει να πραγματοποιήσουν αισθητή πρόοδο στην εξέλιξη τους.

Τέλος, οι ψυχές που πλησιάζουν στο τέρμα της εξελίξεως στο ανθρώπινο επίπεδο είναι εκείνες πού αντελήφθησαν βαθιά ότι σκοπός της επίγειας ζωής δεν είναι η μάταιη συσσώρευση πρόσκαιρων αγαθών, αλλά ο αγώνας και η αυτοθυσία για τους άλλους, η απρόσωπη και ανιδιοτελής αγάπη προς όλους και η αφιέρωση στην αναζήτηση της Αλήθειας και στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Ενσαρκώνονται σε εξαιρετικά άτομα πού ξεχωρίζουν όχι από τη φανταχτερή προσωπικότητα τους, αλλά από την εσωτερική ευγένεια τους, από τα μεγάλα τους έργα, από την απέραντη αγάπη τους, από τις αυθόρμητες πράξεις αυτοθυσίας πού πρόθυμα εκτελούν. Αυτοί έχουν φθάσει πλέον στο τέρμα της εξελίξεως τους στο ανθρώπινο επίπεδο όπου εκλείπει  η αναγκαιότητα των περαιτέρω ενσαρκώσεων

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΑΚΑΣ, φυσικός και πτυχιούχος της νομικής

(απόσπασμα) https://lykomidis.wordpress.com

---------------------------

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

Ως μετενσάρκωση της ψυχής του ανθρώπου θεωρούμε την, μετά τον θάνατο, επαναφορά του στην ζωή με έναν νέο οργανισμό.

Η μετενσάρκωση της ψυχής του ανθρώπου έχει άμεση σύνδεση με τον νόμο της εξελίξεως, γιατί μέσω της διαδικασίας των πολλών ενσαρκώσεων η ψυχή εξελίσσεται από την κατωτέρα ζωική μορφή στον άνθρωπο (για το περιβάλλον της Γης), αλλά και πέραν του ανθρωπίνου επιπέδου χωρίς πέρας.

Ο θάνατος αποτέλεσε το αίτιο εμφανίσεως όλων σχεδόν των θρησκειών και των σωτηριολογικών τους δογμάτων. Οι βιβλικές θρησκείες διδάσκουν τους οπαδούς τους ότι η πίστη καθώς και η τήρηση των κανόνων που αυτές διδάσκουν εγγυώνται την συνέχεια της προσωπικότητάς τους στον «παράδεισο», δηλαδή σε έναν χώρο μη δυνάμενο να εντοπιστεί από τους εν ζωή ευρισκομένους, για την ύπαρξη του οποίου η μόνη αψευδής απόδειξη είναι η «πίστη» και το κύρος αυτών που «αποκαλύπτουν» την ύπαρξή του.

Στις μυστηριακές παραδόσεις της Ινδίας, της Αιγύπτου και της Αρχαίας Ελλάδας, η μετενσάρκωση αποτελούσε τον πυρήνα κάθε διδασκαλίας. Με την μετενσάρκωση ασχολήθηκε ιδιαίτερα ο Πλάτων αλλά οι βάσεις της προέρχονται από τους Πυθαγορείους και τους Ορφικούς. Η ιδέα αυτή είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σήμερα στον Ινδουισμό και τον Βουδισμό και αποτελεί το βασικό πιστεύω των θεοσοφιστών, ενώ ο χριστιανισμός την αποκρούει.

Το θέμα της αποδοχής ή μη της εννοίας της μετενσαρκώσεως μπορεί να αντιμετωπιστεί τόσο με άμεσες αποδείξεις όσο και με έμμεσες. Στην Καινή Διαθήκη γίνεται μνεία στην μετενσάρκωση, η οποία θεωρείται ως αυτονόητη από μαθητές του Ιησού (βλέπε κατά Ματθαίο κεφ. ΙΑ παρ. 9-15, κεφ. ΙΣΤ παρ. 13-17, κεφ. ΙΖ παρ. 10-13  κατά Μάρκο κεφ. Η παρ. 27-30, κεφ. Θ παρ. 11-13,  Κατά Λουκά κεφ. Θ παρ. 18-20, κατά Ιωάννη κεφ. Θ παρ. 2) .Όμως ο Χριστιανισμός, όπως τον διαμόρφωσε το ιερατείο, την απορρίπτει.

Η μετενσάρκωση εξηγεί με λογικό τρόπο τις τεράστιες διαφορές πού παρουσιάζουν οι άνθρωποι στην ηθική και πνευματική ανάπτυξη τους, ενώ βιολογικώς λειτουργούν ομοιότυπα. Ποια άβυσσος χωρίζει έναν πρωτόγονο άνθρωπο, με ζωώδη αισθήματα και ασθενική διάνοια ή έναν συνειδητό κακούργο, από έναν εξελιγμένο άνθρωπο με ανεπτυγμένη ηθική συνείδηση και αγνό χαρακτήρα, που έμφυτα αποστρέφεται το κακό; Η κολοσσιαία αυτή διαφορά μπορεί να εξηγηθεί μόνον με την διαφορετική ηλικία των ψυχών και το πλήθος των ενσαρκώσεων.

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΑΚΑΣ, φυσικός και πτυχιούχος της νομικής

(απόσπασμα) https://lykomidis.wordpress.com

------------------------------------------

ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Μετενσάρκωση και Κοσμική Αρμονία: Ταξίδι προς το Θείο

Σε αυτό το βίντεο, εξερευνούμε τη φιλοσοφία του Πλάτωνα για τη μετενσάρκωση και το αιώνιο ταξίδι της ψυχής προς την τελειότητα και τη σοφία. Μέσα από κάθε νέα ζωή, η ψυχή μαθαίνει, εξελίσσεται και πλησιάζει περισσότερο στην αλήθεια και το θείο. Ανακαλύψτε πώς η μετενσάρκωση δεν είναι απλώς μια διαδικασία γέννησης και θανάτου, αλλά μέρος ενός ευρύτερου κοσμικού σχεδίου.

HellenicVibesGr

----------------------------------

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΗ 

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ: ΨΥΧΗ – ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ: O ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΣΟΒΑΡΟΣ ΜΕΛΕΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΣ

Το πόσο επηρεασμένος είναι ο Ιπποκράτης από τον Μεγάλο Ίωνα Φιλόσοφο Ηράκλειτο το ανιχνεύουμε στο έργο του «Περί επιδημιών κεφ. ΣΤ». 

«Ανθρώπου ψυχή αιεί φύεται μέχρι θανάτου». 

(Η ψυχή πάντοτε φυτρώνει – έχει τις ρίζες της μέσα στο σώμα, άρα εξελισσομένης της ψυχής αναπτύσσεται και το σώμα, προσδίδοντας σ’ αυτό τα δικά της χαρακτηριστικά, διότι ενοικεί σ’ αυτό και το καθοδηγεί). 

Στην συνέχεια αναφέρει την εκπύρωσι της ψυχής, ήτοι την αποκόλληση της από το σώμα και την επιστροφή της στο ομογενές ουράνιον πύρ, τότε το σώμα χάνει τελείως τι ιδικόν του θερμόν και επέρχεται ο θάνατος του. Άρα θάνατος κατά τον Ιπποκράτη είναι ο αποχωρισμός της ψυχής από τα σώμα.

Για το μέλλον της ψυχής, μετά την αποχώρηση της από το σώμα γράφει στο «Περί Διαίτης Α.6», 

«Προσίζει γάρ σύμφορον τώ ασυμφόρω, τό δέ ασύμφορον πολεμεί καί μάχεται καί διαλλάσσει άπ’ αλλήλων. Διά τούτο ανθρώπου ψυχή εν ανθρώπω αυξάνεται, εν άλλω δέ ουδένι, καί τών άλλων ζώων τών μεγάλων ωσαύτως». 

(Διότι το όμοιο στην μορφή ταιριάζει με το όμοιο του, ενώ το ανόμοιο πολεμεί και αντιμάχεται και διαχωρίζει τα μεταξύ τους στοιχεία. Για αυτό η ψυχή του ανθρώπου αυξάνεται μόνον μέσα σε άνθρωπο και σε κανένα άλλο ζώον. Το ίδιο συμβαίνει και στα άλλα μεγάλα ζώα). 

Εδώ υπονοεί τον διαχωρισμό και την εξελικτική πορεία των ειδών, με κορωνίδα τον άνθρωπο και ότι τα όμοια στοιχεία του σώματος και της ψυχής αποτελούν μία ενιαία οντότητα. Και το μεν σώμα επειδή είναι φθαρτό, διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθει, η δε ψυχή επειδή είναι αθάνατος και εξελισσομένη, θα επιλέξει και θα ενοικήσει σε κάποιο άλλο ομοιόμορφο, δηλαδή ανθρώπινο σώμα. 

Εδώ δέχεται καθαρά, την μετενσάρκωση της ανθρωπίνης ψυχής, απορρίπτοντας την δυνατότητα της μεταβάσεως της ψυχής του ανθρώπου σε άλλο ζώο ή σε φυτό. Ενώ πολλοί άλλοι μετασωκρατικοί κυρίως φιλόσοφοι, δέχονται την μετεμψύχωση, που δίδει την δυνατότητα στην ψυχή να ενοικήσει σε οποιοδήποτε σώμα ανθρώπου, ζώου ή και φυτού.

Μετά τα αναπτυχθέντα με απόλυτο σεβασμό στα κείμενα του Μεγάλου Πατέρα της Ιατρικής Ιπποκράτη, γίνεται κατανοητό σε όλους μας, η μεγάλη προσφορά του ανά τους αιώνας στην ανθρωπότητα. Ας ενσκήψουν λοιπόν οι Έλληνες Θεράποντες του Ασκληπιού με ζήλο και ας μελετήσουν το τεράστιο έργο του, γιατί αυτοί έχουν το μοναδικό προνόμιο να κατανοούν την θεία γλώσσα του Ιπποκράτους, έτσι πολλά έχουν να ωφεληθούν οι ίδιοι, αλλά και θα προσφέρουν στην παγκόσμιο κοινότητα τεράστιες υπηρεσίες.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑΣ

 ΙΣΤΟΡΙΑ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

--------------------------------------

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ - Η ΘΕΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ 

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ: O ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ (Κως 460 – Λάρισα 377) 

Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ ΠΡΟΕΡΧΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΑΙΤΙΑ

Η αέναος κυκλική εναλλαγή των επανενσαρκώσεων της ψυχής είναι «ο παλαιός λόγος» των Ορφικών, τον οποίον ενεστερνίσθησαν οι Πυθαγόρειοι και διεξοδικώς ανέλυσε ο Πλάτων στους Διαλόγους του «Μένων», «Φαίδρος», «Φαίδων», «Πολιτεία» κ.ά.

Μια θεμελιώδης θεολογική δοξασία της Ελληνικής θρησκείας είναι η μετενάρκωσις.

Ο Πρόκλος στο έργο του: Εις Πλάτωνος πολιτεία (τόμος β σελ. 338 10) γράφει: μετά την μυθική καταδίκη των Τιτάνων και τη γέννηση από εκείνους των αισθητών θνητών έμβιων όντων, λέει πρώτα ότι οι ψυχές αλλάζουν τις ζωές τους κατά ορισμένες περιόδους και πολλές φορές άλλες μπαίνουν σε άλλα σώματα ανθρώπων όπως μας υποδεικνύει ο θεολόγος Ορφεύς:《Οι ίδιοι πατέρες και γιοί στα σπίτια και χαριτωμένες σύζυγοι, μητέρες και θυγατέρες γίνονται αλλάζοντας ο ένας με τον άλλο γέννηση.》

Για την μετενσάρκωση κάνει λόγο και ο Εμπεδοκλής στο απόσπασμα 115.6《τριάντα χιλιάδες ώρες μακριά από τους μακάριους πλανιέται παίρνοντας όλο το καιρό όλες τις μορφές των θνητών, της ζωής αλλάζοντας τους δύσκολους δρόμους.》

Ή σε ένα άλλο διασωθέν απόσπασμα (117) γράφει:《κάποτε ήμουν αγόρι και κορίτσι, θάμνος, πουλί και ψάρι άλαλο που έξω πηδούσε από το νερό》

Σε ένα άλλο ορφικό απόσπασμα διαβάζουμε:《Υπάρχει νερό στη ψυχή, θάνατος του νερού η αλλαγή, από το νερό ή γη κι από τη γη πάλι νερό – και μετά από αυτό η ψυχή λαμβάνει τον καθολικό αιθέρα》

Ο Ηράκλειτος συνέθεσε τους λόγους του από αυτά και γράφει:《Για τις ψυχές θάνατος είναι να γίνουν νερό , για το νερό θάνατος το να γίνει γη και από τη Γη γεννιέται το νερό και από το νερό ή ψυχή !》

Ακόμη ο Πρόκλος στο έργο του Εις Πλάτ. Τιμ. 42 c-d γράφει: Αφήνοντας η ψυχή την αρχική της κατάσταση που στηρίζεται στη σχέση με ολόκληρο τον κόσμο του γίγνεσθαι και με το άλογο το οποίο την κάνει γενεσιουργό, επικρατώντας με το λόγο στο άλογο και χορηγώντας νόηση στην εικασία, οδηγώντας κάθε ψυχή στην ευδαίμονα ζωή από την πλάνη, το κόσμο του γίγνεσθαι.

Αυτή πάλι  η ευδαίμονα ζωή περιγράφεται, σύμφωνα με τον Ορφέα όταν  εύχονται στον Διόνυσο και την Κόρη να έχουν οι μυούμενοι:《Κύκλου τ’αν λήξαι και αναπνεύσαι κακότητος》 Και τον κύκλο να σταματήσουν και να αναπνεύσουν από την κακότητα.

Παρόμοια ο Σιμπλίκιος (Εις Αριστοτέλη περί Ουρανού Β1, 284 a) προσθέτει για τον Ορφέα: Στο τροχό του πεπρωμένου και του γίγνεσθαι είναι αδύνατο σύμφωνα με τον Ορφέα να απαλλαγεί κανείς, αν δεν εξιλεώσει εκείνους τους Θεούς στους οποίους όρισε ο Ζεύς να αλλάζουν τον κύκλο και να ανακουφίζουν από την κακότητα (ενσάρκωση) τις ανθρώπινες ψυχές .

Τέλος διαβάζουμε στο περίφημο χρυσό ορφικό έλασμα που βρέθηκε σε τάφο στους Θουρίους, ο οποίος προφανώς ανήκει σε κάποιον που είχε μυηθεί στα Μυστήρια του Ορφέως:《κύκλο δ’ έξαπταν βαρυπενθέος αργαλέοιο ιμερτου δ’επέβαν στεφάνου ποσί καρπαλίμοισι, δεσποίνας δ`ε υπό κόλπον έδυν χθονίας βασιλείας: Όλβιε και μακαριστέ θεός δ’έσηι αντί βροτοίο.》

Δηλαδή: Πέταξα έξω από τον δεινό βαρυπενθή κύκλο (των συνεχών μετενσαρκώσεων) και όρμησα προς το ποθητό στεφάνι με βήμα ταχύ. Βυθίστηκα στον κόλπο της Δέσποινας, της χθόνιας Βασίλισσας (Περσεφόνης) Όλβιε και μακαριστέ, Θεός από άνθρωπος θα γίνεις.

Γίνεται εδώ αντιληπτή η ελπίδα και πεποίθηση του θανόντος μύστου, η Ψυχή του, να εγκαταλείψει τον κύκλο των επαναλαμβανόμενων γεννήσεων (μετενσαρκώσεων) και να ενωθεί με το Θείον, ώστε να γίνει Μακάριος!

Κέων Λοκρός Εσπέριος

Ελληνική Θεολογία  ,  https://hellenictheology.gr/

-------------------------------

ΛΗΘΗ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ , Η ΑΕΝΑΟΣ ΚΥΚΛΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΓΗ

Πινακίδες Ορφικαί, μνήμαι προγονικαί , ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΑΝ Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΩΦΕΛΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ, ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΤΟΥ ΘΕΜΕΛΙΩΜΕΝΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ.

H ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΜΥΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΒΑΘΜΙΑΙΑΣ ΑΝΑΜΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ - Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Στους ώριμους διαλόγους του ο Πλάτων υποστηρίζει τη διάκριση του θνητού σώματος από την αθάνατη ψυχή, ενώ υιοθετεί και την ορφική ή πυθαγόρεια δοξασία της μετενσάρκωσης της ψυχής σε νέο σώμα. Στην πλατωνική φιλοσοφία οι δύο αυτές θέσεις συνδέονται οργανικά με τη θεωρία των Ιδεών.

Η αθάνατη ψυχή

Η πίστη στην αθανασία της ψυχής και τη μετενσάρκωση εκφράζεται για πρώτη φορά στον Μένωνα – έναν διαλόγο που οι ειδικοί τοποθετούν ανάμεσα στη σωκρατική και την ώριμη φάση της συγγραφικής δραστηριότητας του Πλάτωνα. Ο Σωκράτης αποδέχεται μια δοξασία που άκουσε από «άνδρες και γυναίκες σοφούς περί τα θεία πράγματα» (η περιγραφή ταιριάζει στους κύκλους των Ορφικών), σύμφωνα με τους οποίους «η ψυχή του ανθρώπου είναι αθάνατη, και κάποτε αυτή τελειώνει –πράγμα που αποκαλούμε θάνατο- και τότε ξαναγεννιέται, δεν χάνεται όμως ποτέ» (81b).

Ο Φαίδων, τώρα, που πιθανόν γράφεται αμέσως μετά τον Μένωνα, είναι ολόκληρος αφιερωμένος στην αθανασία της ψυχής. Εκεί ο Πλάτων, με αφορμή τον επικείμενο θάνατο του Σωκράτη, προσφέρει τρεις ή τεσσερεις «αποδείξεις» για την αθανασία της ψυχής:

(α) Το επιχείρημα των «εναντίων» (70c-72e): όπως τα πάντα, έτσι και η ζωή παράγεται από τον αντίθετό της θάνατο, ο οποίος με τη σειρά του την διαδέχεται σε έναν αέναο κύκλο.

(β) Το επιχείρημα της «ανάμνησης» (72e-77a): αφού η γνώση των Ιδεών προϋπάρχει των αισθήσεων, οι ψυχές μας ήρθαν σε επαφή με τις Ιδέες πριν γεννηθούμε, και άρα προϋπήρχαν του σώματος και της γέννησής μας.

(γ) Το επιχείρημα της «συγγένειας» (78b-80e): η ψυχή είναι συγγενής με τις νοητές Ιδέες, οποτε το πιθανότερο είναι να κατευθυνθεί προς τον χώρο του νοητού και του αιωνίου, ενώ το σώμα προς τον χώρο του θνητού και μεταβλητού.

(δ) Τέλος ένα τελευταίο επιχείρημα (102a-107a): καθώς οι ενάντιες Ιδέες αλληλοαποκλείονται, αφού η ψυχή μετέχει εξ ορισμού στη ζωή, δεν είναι συμβατή με τον θάνατο, και επομένως δεν πεθαίνει ποτέ.

Για την αθανασία της ψυχής και τη μετενσάρκωσή της σε άλλο σώμα συνηγορούν και οι εσχατολογικοί μύθοι του Πλάτωνα. Τόσο στον μύθο του Ηρός της Πολιτείας , όσο και στους μύθους του Φαίδωνα, του Φαίδρου, του Τίμαιου και των Νόμων, ο Πλάτων μιλά για μετά θάνατον κρίση των ψυχών, για τιμωρία των αδίκων και επιβράβευση των δικαίων, και για επιστροφή σε νέα μορφή βίου.

Η σημασία της αθανασίας της ψυχής

Κατά τον Πλάτωνα, ο κόσμος μας είναι διχασμένος. Από τη μια μεριά, υπάρχει η ασαφής και χαοτική πραγματικότητα της καθημερινής μας εμπειρίας, με την οποία είναι εξοικειωμένοι όλοι οι άνθρωποι. Και από την άλλη, υπάρχει το σταθερό σύμπαν των αιώνιων Iδεών, την ύπαρξη του οποίου λίγοι υποψιάζονται. Ο ένας είναι ο κόσμος της αίσθησης και της ανθρώπινης γνώμης (της «δόξας»), και ο άλλος ο κόσμος της νόησης και της αλήθειας. Στον διχασμένο πλατωνικό κόσμο, ο άνθρωπος προσπαθεί να ισορροπήσει. Κατά βάση έλκεται από τον κόσμο των αισθήσεων, είναι κι αυτός ευμετάβλητος, παρορμητικός, ατελής. Υπάρχει όμως και ένα αντίθετο στοιχείο μέσα του, κάτι το σταθερό και αιώνιο, που συγγενεύει με τον κόσμο των Ιδεών - η ψυχή του.

Στον Φαίδωνα, ο άνθρωπος παρουσιάζεται ως ένωση ενός θνητού σώματος και μιας αθάνατης ψυχής. Το σώμα του είναι ολοκληρωτικά παραδομένο στη διαρκή μεταβολή, ενώ η ψυχή του είναι από την ίδια τη φύση της συγγενής με τις Ιδέες. Για τον φιλόσοφο ο θάνατος δεν είναι συμφορά αλλά απελευθέρωση της ψυχής από τη φυλακή του σώματος. Η φιλοσοφία είναι «μελέτη θανάτου» (Φαίδων 67de). Με την αποδέσμευσή της από το σώμα, η ψυχή απαλλάσσεται από ένα δυσβάστακτο βάρος και μπορεί πλέον να αφιερωθεί απερίσπαστη στη θέαση των Ιδεών.

Στην Πολιτεία ο Πλάτων θα προχωρήσει σε μια νέα διάκριση. Πιο σημαντική από την αντίθεση σώματος και ψυχής είναι η αντίθεση ανάμεσα στα μέρη της ίδιας της ανθρώπινης ψυχής. Η ψυχή διαιρείται σε τρία μέρη: στο «επιθυμητικό», στο «θυμοειδές», και στο «λογιστικό», που στεγάζει το λογικό και την ορθή κρίση και είναι το μόνο αθάνατο. Άρα ο αγώνας δεν διεξάγεται ουσιαστικά ανάμεσα στην ψυχή και στο σώμα, αλλά ανάμεσα σε αντίθετες δυνάμεις της ίδιας της ψυχής. Επομένως η ψυχή, και ειδικά το ανώτερο και αθάνατο μέρος της, είναι αυτό που εξασφαλίζει στον άνθρωπο τη δυνατότητα της επαφής με τις Ιδέες.

Η μετενσάρκωση

H γνώση των Ιδεών είναι ευκολότερη όταν η αθάνατη ψυχή είναι απαλλαγμένη από το σώμα, μπορεί όμως να επιτευχθεί και κατά τη διάρκεια της επίγειας διαδρομής της, αν η ψυχή καταφέρει να επιβάλει τον δικό της νόμο στο σώμα και να αποφύγει τους περισπασμούς του. Τότε η ψυχή παραμερίζει τα δεδομένα των αισθήσεων και χρησιμοποιώντας μόνο τη νόηση, διατυπώνει έγκυρες κρίσεις για τα υπάρχοντα πράγματα. Αυτή η έγκυρη γνώση που στηρίζεται στις Ιδέες είναι, κατά τον Πλάτωνα, μια μορφή «ανάμνησης». Η ενσαρκωμένη ψυχή ξαναφέρνει στη μνήμη της την άμεση θέαση των Ιδεών, που βίωσε όταν ήταν απαλλαγμένη από το σώμα. Η μοναδική αυτή εμπειρία έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στην ψυχή, συσκοτίστηκε όμως, και κατά κάποιο τρόπο «ξεχάστηκε», όταν η ψυχή επανενώθηκε με ένα θνητό σώμα. H φιλοσοφική μύηση είναι επομένως μια διαδικασία βαθμιαίας ανάμνησης των λησμονημένων γνώσεων της ψυχής.

Ο Πλάτων δείχνει να αποδέχεται την ορφική ή πυθαγόρεια δοξασία των διαδοχικών μετενσαρκώσεων της αθάνατης ανθρώπινης ψυχής – αν και είναι αλήθεια ότι αυτή η αποδοχή γίνεται πάντοτε σε μυθολογικά συμφραζόμενα. Θα μπορούσε βεβαίως κάποιος να ισχυριστεί ότι η μετενσάρκωση είναι ένας αλληγορικός τρόπος για να δηλωθεί η πεποίθηση του Πλάτωνα ότι το ανθρώπινο είδος έχει έμφυτη τη δυνατότητα έγκυρης διανοητικής γνώσης.

Συγγραφέας: Βασίλης Κάλφας

Βιβλιογραφία

Lorenz, H. "Plato on the Soul." Fine, G. ed. The Oxford Handbook of Plato. Oxford, 2008

Snell, B, Η ανακάλυψη του πνεύματος: ελληνικές ρίζες της ευρωπαϊκής σκέψης. Αθήνα, 1981.

Robinson, T.M. Plato's Psychology. Toronto, 1995.

http://n1.intelibility.com/

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ

Κάθε ψυχή στο διάβα των ενσαρκώσεων της περνάει από διάφορα στάδια μάθησης και εξέλιξης, ώστε να φθάσει στον τελικό της σκοπό, την εξομοίωσή της με το Θείο

Κάθε ψυχή που έρχεται στη Γη έχει και μία συγκεκριμένη αποστολή;

Κάθε ψυχή που έρχεται στη Γη, έχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, μία συγκεκριμένη αποστολή... Ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξής της, επιλέγει το χρόνο που θα παραμείνει στη Γη και τα μαθήματα που έχει να λάβει. Υπάρχουν ψυχές που έχουν επιλέξει να φύγουν νωρίς, είτε γιατί έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, είτε γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία ταρακουνούν ή προβληματίζουν τον περίγυρό τους. Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι μία ψυχή μπορεί να διαλέξει να εξελιχθεί και μέσα από τον πόνο ή τη θυσία; Έχει λεχθεί, από σοφούς δασκάλους, ότι η ψυχή μπορεί να εξελιχθεί μέσα από τη θυσία, την ανδρεία, την ταπεινοφροσύνη, την προσφορά προς το συνάνθρωπο κ.λ.π. Υπάρχουν ψυχές που διαλέγουν "απλές" ζωές για την εξέλιξή τους, αλλά πολλές και άλλες πιο "δύσκολες", αλλά λίγες.

Λέγεται, ότι τα μωρά που γεννιούνται και πεθαίνουν νωρίς, είναι ψυχές που τερμάτισαν μόνες τους την προηγούμενη ζωή τους, πριν την καθορισμένη τους ώρα. Το χρονικό διάστημα, λοιπόν, που τους έμενε για να ζήσουν έρχονται και το "ισοφαρίζουν" σε μία επόμενη ενσάρκωση. Αυτό, μπορούμε να πούμε, ότι "βολεύει" το Σύμπαν, γιατί δεν υπάρχει καμία αιτία χωρίς αποτέλεσμα. Αν π.χ. για παράδειγμα υπάρχουν ψυχές που στο μάθημα της ζωής τους ήταν να βιώσουν το θάνατο ενός παιδιού, το Σύμπαν τις επιλέγει σαν γονείς της ψυχής εκείνης που έρχεται για να "συμπληρώσει" το χρόνο της προηγούμενης ενσάρκωσης της.

Ας εμπλουτίσουμε λίγο ακόμα το θέμα με κάποιες επισημάνσεις! 

Η μία όψη του νομίσματος σε σχέση με το κάρμα, είναι ο νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος τον οποίο υποστηρίζουν κάποιες ανατολικές φιλοσοφίες και σχολές. Η άλλη όψη, όμως, μας λέει πως οι εμπειρίες μας δεν έγκεινται μόνο στο νόμο του κάρματος αλλά και στις ατομικές επιλογές της ψυχής προς εξέλιξη. Μία ψυχή μπορεί π.χ. να διαλέξει να γεννηθεί φτωχή ή άσχημη ή να βιώσει αρρώστιες, ώστε μέσα από αυτές τις καταστάσεις να δοκιμαστεί και κατ' επέκταση να εξελιχθεί η ίδια και οι άλλες γύρω της. Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξης, ανάλογες θα είναι και οι επιλογές της (αν είναι άγουρη η ψυχή οι επιλογές αυτές μπορεί να επιτελεστούν από τους οδηγούς της).

Ακόμα και από τον πλούτο και από την ομορφιά μπορεί να δοκιμαστεί μία ψυχή. Μέσα από τον πλούτο να δείξει φιλανθρωπία και μέσα από την ομορφιά την ταπεινότητα να βιώσει, ίσως, το φθόνο των άλλων και τη ζήλια. Επίσης, αν έχει ενσαρκωθεί για να λάβει ένα συγκεκριμένο "μάθημα" και δεν το "περάσει", τότε θα ενσαρκωθεί ξανά για λάβει το ίδιο. Δεν υπάρχει ένας Θεός Τιμωρός, μόνο ένας Θεός γεμάτος Αγάπη, Συγχώρεση και Συμπόνια. Και δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλες τις ψυχές.

Η άποψή μου είναι ότι το κάρμα έχει να κάνει, κυρίως, με τα μαθήματα της κάθε ψυχής, χωρίς να λειτουργεί σαν τιμωρία. Ανάλογα, πάλι, το επίπεδο εξέλιξής σου, αν είσαι μία άγουρη ψυχή, πιστεύω ότι ενσαρκώνεσαι σχετικά γρήγορα. Αν είσαι μία εξελιγμένη ψυχή, μπορεί να διαλέξεις να γίνεις οδηγός για άλλες ψυχές, αντί να ενσαρκωθείς ή να διαλέξεις να ενσαρκωθείς σε έναν "χαμηλό" πλανήτη για μία συγκεκριμένη αποστολή!

Η ψυχή τυχαία επιλέγει τις ενσαρκώσεις της ή αυτό γίνεται κατόπιν επιλογής ή καθοδήγησης;

Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξής μας, η επιλογή της ενσάρκωσής μας μπορεί να γίνει από τους Οδηγούς μας ή και από εμάς τους ίδιους! Αν η ψυχή είναι άγουρη ή νέα, συνήθως, έλκεται από παρόμοια επίπεδα, πλανήτες ή καταστάσεις με σκοπό την εξέλιξή της, μια και στο Σύμπαν υπάρχει αρμονία και νομοτέλεια. Το σίγουρο, πάντως, είναι πως δεν υπάρχει ένας Θεός τιμωρός, αλλά ένας Πατέρας γεμάτος από Αγάπη για όλα τα πλάσματα του.

Η ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί και σε ζώο ή πάντα ενσαρκώνεται σε άνθρωπο;

Υπάρχουν σχολές που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο (αυτό έγκειται στη θεωρία της μετεμψύχωσης). Η θεωρία της μετενσάρκωσης υποστηρίζει ότι η ψυχή του ανθρώπου ενσαρκώνεται μόνο σε άνθρωπο. Γενικά, υπάρχουν σχολές που υποστηρίζουν πως όταν γεννιέται μία ψυχή, ξεκινά την εξελικτική της διαδικασία από χαμηλά ενεργειακές μορφές ύπαρξης (π.χ. μονοκύτταρους οργανισμούς, φυτά κ.λ.π.) μέχρι τη στιγμή που θα εισέλθει σε νοήμονα όντα. Τώρα, υπάρχει η περίπτωση να ενσαρκώνεται και σε άλλους πλανήτες και σε άλλα επίπεδα εξέλιξης... το θέμα, όμως εδώ, γίνεται περίπλοκο!

Μήπως και οι ανισότητες που υπάρχουν στη Γη αποκοπούν σε κάτι;

Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε πολλές "ανισότητες". Άλλοι άνθρωποι κατέχουν υψηλές βαθμίδες και πόστα, άλλοι παλεύουν για την επιβίωση, άλλοι έχουν μία σωματική ή ψυχική αναπηρία κ.λ.π. Ένα σκεπτόμενο άτομο θα δει πως το γεγονός αυτό δεν είναι δίκαιο! Αν κάθε οντότητα έχει μόνο μία ζωή στη Γη, πως θα εξελιχθεί και πως θα πλησιάσει το Θείο; Και αν αυτή η οντότητα πιστεύει ότι αυτή είναι η μοναδική ενσάρκωση της, βλέποντας την ανισότητα γύρω της θα θυμώσει, θα αναρωτηθεί... Υπάρχει δικαιοσύνη; Η προσωπική μου γνώμη είναι, ότι κάθε ψυχή έχει το δικαίωμα, μέσα από τις διαδοχικές της ενσαρκώσεις, να βιώσει διαφορετικές εμπειρίες και να εξελιχθεί. Να δοκιμαστεί η ανδρεία της, μέσα από κάποια μάχη, το αίσθημα της δικαιοσύνης, μέσα από μία ηγεσία και η ταπεινότητα, μέσα από τη φτώχεια ή την ανέχεια. Όλα, λοιπόν, έγκεινται στο κάρμα και εξέλιξη!

Παρακινούμενη από το θέμα μεταφέρω μια μικρή ιστορία...

Κάποτε ο Carlos Castaneda βρέθηκε με τον Δον Χουάν σε μία πόλη του Μεξικού. Καθώς περπατούσαν στο δρόμο συνάντησαν κάποια άπορα παιδάκια, άλλα ζητιάνευαν και άλλα έκαναν δουλειές "του ποδαριού" για να επιζήσουν. Λέει τότε ο Castaneda στο δάσκαλο του "Αχ... πόσο τα λυπάμαι αυτά τα καημένα τα παιδάκια" και ο Δον Χουάν του απαντά "Αυτά, είναι πιο τυχερά από εσένα, γιατί τους δίνεται η δυνατότητα να εξελιχθούν πιο γρήγορα"! Στο Σύμπαν τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Όλα είναι αλληλένδετα! Πολλές φορές έρχονται ψυχές που έχουν διαλέξει να εξελιχθούν μέσα από "δύσκολες" εμπειρίες. Η φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη είναι ευγενικά συναισθήματα. Όλοι δοκιμαζόμαστε! Και οι ψυχές που διάλεξαν τις "δύσκολες" αυτές εμπειρίες αλλά και οι άλλες που νιώθουν το αίσθημα της Συμπόνιας, που δεν μένουν ανεπηρέαστες από αυτές τις ψυχές.

Πάνω σε αυτό το θέμα θα ήθελα να προσθέσω κάτι. Άλλο η Συμπόνια και άλλο η Λύπη. Η Συμπόνια είναι απόρροια της Συμπαντικής, ανώτερης Αγάπης. Η Λύπη είναι απόρροια των γήινων μας συναισθημάτων. Οι σοφοί δάσκαλοι διδάσκουν ότι δεν επιτρέπεται να λυπόμαστε, γιατί έτσι αμφισβητούμε τη Θεία Θέληση και το Συμπαντικό σχέδιο της εξέλιξης της κάθε ψυχής στη Γη. Άρα, δεν έχουμε δικαίωμα να προσευχόμαστε για κάποιον, για να τον απαλλάξουμε από τα καρμικά του μαθήματα. Μπορούμε, όμως, να παρακαλέσουμε τη Συμπαντική Δύναμη να του δίνει φώτιση και κουράγιο να αντέξει τις δοκιμασίες της ζωής και μπορέσει να λάβει πιο γρήγορα τα μαθήματά του!

Η εξωτερική μας εμφάνιση επηρεάζεται από το κάρμα μας;

Η εξωτερική μας εμφάνιση, οι κλίσεις μας, τα ταλέντα μας, ακόμα και οι ιδιαιτερότητές μας είναι απόρροια της πορείας της ψυχής μας, μέσα από τις διαδοχικές της ενσαρκώσεις. Ειδικά, για την εξωτερική εμφάνιση, πιστεύω ότι υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία είναι, το κατά πόσο η ψυχή έχει δουλέψει στον τομέα της αλαζονείας και του εγωισμού. Μία ψυχή που έχει ξεπεράσει πια τα δύο αυτά στοιχεία, στις επόμενες ενσαρκώσεις της η εμφάνισή της θα είναι αρμονική.

Η δεύτερη είναι, ότι μπορεί η εξωτερική εμφάνιση να αποτελεί μέρος των μαθημάτων της ψυχής. Είτε είναι όμορφη, είτε "δυσαρμονική" η ψυχή θα δοκιμαστεί. Μία ψυχή με όμορφη εμφάνιση, μπορεί να προκαλέσει το φθόνο και τη ζήλια των άλλων ή να χρησιμοποιήσει την εμφάνιση αυτή για να προκαλέσει ή για να πετύχει προσωπικούς της σκοπούς. Μία ψυχή με "δυσαρμονική" εμφάνιση, πάλι μπορεί να προκαλέσει την απέχθεια ή τον περίγελο των άλλων ή να δείξει συναισθήματα ζήλιας, μνησικακίας κ.λ.π. Το ίδιο μπορεί να συμβεί, όταν η ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί με κάποιο φυσικό ελάττωμα ή να το αποκομίσει στην πορεία.

Με ποιον γνώμονα επιλέγεται η κάθε μας ενσάρκωση;

Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξής μας, η επιλογή της ενσάρκωσης μας μπορεί να γίνει από τους Οδηγούς μας ή από εμάς τους ίδιους. Θα ήθελα να προσθέσω, επίσης, ότι πολλές φορές επιλέγεται μία κατάσταση από το Σύμπαν, για παραδειγματισμό ή για δοκιμασία. Ίσες ευκαιρίες δίδονται σε όλους τους ανθρώπους, γι' αυτό και η ατομική βούληση παίζει μεγάλο ρόλο! Στο χέρι μας είναι να δίνουμε Αγάπη, να συμπονούμε και να συμπαραστεκόμαστε στους άλλους, αν αυτοί μας το ζητήσουν... εκεί δεν γίνεται επέμβαση στο κάρμα...!

http://starworld.getforum.org/topic-t438.html

ΜΑΡΩ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

https://maroioannidou.blogspot.com/

-----------------------------------------------

ΨΥΧΗ – ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ: ΨΥΧΗ - ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥΣ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΡΟΣ ΣΤΗΝ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

(σ.σ.: Για περισσότερα σχετικά με το θέμα, πληκτρολογήστε λέξεις κλειδιά: ψυχή μετενσάρκωση, στην εφαρμογή “Αναζήτηση στο ιστολόγιο” στην πλευρική στήλη.)