Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 16 Αυγούστου 2026

Για να θεραπευθούμε, ως λαός, χρειάζεται να επιστρέψουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε!!!

Το αρχέτυπο της θεάς Αθηνάς - Γνώση, Σοφία, Αρετή, Ηθική 

και η επιστροφή του Οδυσσέα / Ελληνισμού στην Ιθάκη της Αρχαίας Παράδοσης με νέα ματιά.

Αθηνά Δέσποινα Πόταρη - Athena Despoina Potari

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΤΕΡΟΥ ΑΡΧΕΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΚΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ~ΕΚΕΙΝΗΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΑΜΕ ~ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΑΓΝΗ ΘΕΑ!

ΗΜΕΡΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ~ ΜΑΣ ΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΘΗΛΥΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑΡΧΑΙΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΠΩΣ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΡΧΕΤΥΠΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΦΟΡΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΜΑΣ!

ΣΗΜΕΡΑ ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΜΝΕΙ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΕΙ ΕΥΛΑΒΙΚΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!

ΕΤΣΙ ΚΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ~ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ, ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ , ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ! ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ!

ΤΟΝ ΜΙΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΟ ΝΟΣΤΟ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ , ΕΛΕΥΘΕΡΑ , ΑΓΑΘΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!

~ * ~

Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Η Νάπολη Τίμησε τις Ελληνικές της Ρίζες με μια Εντυπωσιακή Ιστορική Αναπαράσταση

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου 2026 στο ιστορικό κέντρο της Νάπολης η εκδήλωση «Λαμπαδοφορία 2026» (Lampadoforia 2026), στο πλαίσιο των Εκδηλώσεων Ελληνικού Πολιτισμού της Μεγάλης Ελλάδας (Magna Graecia Hellenic Fest), προσελκύοντας πλήθος κόσμου και συμμετοχές από την Ελλάδα και την Ιταλία.

Κεντρικό θέμα της διοργάνωσης αποτέλεσε η ιστορική αναπαράσταση τηςΣυνθήκης της Νεάπολης” (Foedus Neapolitanum), της συμφωνίας που συνήψαν οι Ναπολιτάνοι με τους Ρωμαίους το 326 π.Χ., γεγονός που θεωρείται καθοριστικό για τη διατήρηση της Ελληνικής ταυτότητας και πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης.

Οι εκδηλώσεις αναπτύχθηκαν στους δρόμους του ιστορικού κέντρου της Νάπολης, ακολουθώντας διαδρομές που συμπίπτουν με τις Αρχαίες Ελληνικές οδούς της πόλης. Περισσότεροι από εκατό αναβιωτές ιστορικών γεγονότων, ντυμένοι με Αρχαιοελληνικές ενδυμασίες, συμμετείχαν σε μια εντυπωσιακή πομπή που κατέληξε στην περιοχή των Girolamini, όπου παρουσιάστηκε η αφήγηση των ιστορικών γεγονότων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η παρουσία γλυπτού του καλλιτέχνη Giuseppe Canone, το οποίο απεικόνιζε την Παρθενόπη με τη μορφή που της απέδιδαν οι Αρχαίοι Έλληνες: ως γυναικεία μορφή με χαρακτηριστικά πτηνού. Η Παρθενόπη, η μυθική Σειρήνα και συμβολική μορφή της Νάπολης, βρέθηκε στο επίκεντρο των εκδηλώσεων.

Στη διοργάνωση συμμετείχαν πολιτιστικοί και ιστορικοί σύλλογοι από πολλές περιοχές της Ιταλίας και της Ελλάδας. Ανάμεσά τους ήταν και η Ελληνική ομάδα «Atthis», η οποία εκπροσώπησε τη χώρα μας σε μια εκδήλωση αφιερωμένη στην κοινή πολιτιστική κληρονομιά του Ελληνισμού της Μεγάλης Ελλάδας.

Μετά την ολοκλήρωση της ιστορικής αναπαράστασης ακολούθησε η παραδοσιακή Λαμπαδηδρομία (Λαμπαδοφορία), μια συμβολική πορεία με δάδες στους δρόμους της παλιάς Νάπολης προς τιμήν της Παρθενόπης, αναβιώνοντας ένα Αρχαίο Ελληνικό έθιμο που συνδέεται με τη μνήμη και την ταυτότητα της πόλης.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα σημαντικών πολιτιστικών και θεσμικών φορέων, μεταξύ των οποίων το Υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλίας και η Πρεσβεία της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Ιταλία, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική σημασία των δεσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και τις Ελληνόφωνες περιοχές της Κάτω Ιταλίας.

Η φετινή διοργάνωση ανέδειξε για ακόμη μία φορά τον ζωντανό χαρακτήρα της ιστορικής μνήμης της Νάπολης και τη βαθιά σύνδεσή της με τον Ελληνικό Πολιτισμό, ο οποίος εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας της πόλης έπειτα από σχεδόν δυόμισι χιλιετίες.

Stato Magna Grecia - Due Sicilie

----------------------------------------------

Αποτελέσματα αναζήτησης για ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Εκθαμβωτική γιορτή στη Νάπολη: Γιορτάζουν την ίδρυσή τους από τους Έλληνες! (Βίντεο)

Μεγάλη Ελλάδα: Οι Πολιτιστικές Εκδηλώσεις προς Τιμήν της Περσεφόνης και η Ελληνική Ψυχή του Τάραντα

Μεγάλη Ελλάδα: Οι Πολιτιστικές Εκδηλώσεις προς Τιμήν της Περσεφόνης και η Ελληνική Ψυχή του Τάραντα

Η τελετουργική πομπή γεφύρωσε το παρελθόν με το παρόν. Πίστωση: Stato Magna Grecia/Facebook  

Την περασμένη Κυριακή, η αρχαία καρδιά του Τάραντα στην Μεγάλη Ελλάδα, Magna Graecia, χτυπούσε σε ρυθμό χιλιάδων ετών. Η τέταρτη έκδοση του «Il Ritorno di Persephone» (Η Επιστροφή της Περσεφόνης) ξεκίνησε στην Piazzetta Monteoliveto, γεμίζοντας το ιστορικό κέντρο με ένα ζωντανό μωσαϊκό μουσικής, χρωμάτων και αναμνήσεων.

Κινούμενη με χάρη προς τους εμβληματικούς δωρικούς κίονες του 6ου αιώνα π.Χ. στην Πιάτσα Καστέλο, η τελετουργική πομπή έκανε κάτι περισσότερο από μια μυθική αναπαράσταση. Γεφύρωσε το παρελθόν με το παρόν, ενώνοντας καλλιτέχνες από την Ελλάδα , την Απουλία και τη Μπαζιλικάτα για να γιορτάσουν τις βαθιές ελληνικές ρίζες της αρχαίας πόλης.

Στη μυθολογία , η επιστροφή της Περσεφόνης από τον κάτω κόσμο συμβολίζει την άφιξη της Άνοιξης και την αναγέννηση της φύσης. Αλλά στον Τάραντα, κάποτε την ισχυρή σπαρτιατική αποικία του Τάρα, η επιστροφή της θεάς φέρει μια βαθιά, τοπική σημασία. Είναι μια πράξη πολιτιστικής αποκατάστασης για μια πόλη της οποίας η ταυτότητα διαμορφώθηκε από τις μυστηριώδεις λατρείες της Μεγάλης Ελλάδας.

Η Περσεφόνη ήταν μια ζωτική πνευματική άγκυρα στον Τάραντα της Μεγάλης Ελλάδας.

Σε αντίθεση με την ηπειρωτική Ελλάδα, όπου θεότητες του ουρανού όπως ο Δίας κυριαρχούσαν στη δημόσια ζωή, οι ελληνικές αποικίες της Νότιας Ιταλίας έτρεφαν μια μοναδική γοητεία για τις χθόνιες, θεότητες. Για τους αγρότες αποίκους του Τάραντα, η Περσεφόνη ήταν μια ζωτική πνευματική άγκυρα. Η ετήσια κάθοδος και ανάστασή της αντικατόπτριζε τους κύκλους του εύφορου εδάφους της νότιας Ιταλίας.

Επιπλέον, ως κέντρο του Ορφισμού, ενός μυστικιστικού θρησκευτικού κινήματος που επικεντρωνόταν στη μετά θάνατον ζωή, ο Τάραντας θεωρούσε την Περσεφόνη όχι ως τρομακτική βασίλισσα των νεκρών, αλλά ως μια καλοπροαίρετη θυρωρό που υποσχόταν στους μυημένους ειρήνη στην αιωνιότητα που θα ερχόταν. Οι ντόπιες γυναίκες άφηναν χιλιάδες πινάκες (πήλινες ανάγλυφες πλάκες) στα ιερά της, αναζητώντας την ευλογία της κατά τη διάρκεια των δικών τους μεταβατικών κύκλων ζωής.

Ωστόσο, ο δεσμός του Τάραντα με την Περσεφόνη σφυρηλατείται επίσης σε μια σύγχρονη ιστορική πληγή. Το 1911, ντόπιοι εργάτες που έσκαβαν μια τάφρο στην πόλη έφεραν στο φως ένα εκπληκτικό, μαρμάρινο αριστούργημα σε φυσικό μέγεθος: μια γαλήνια θεότητα καθισμένη σε έναν εξαιρετικά λεπτομερή θρόνο, σκαλισμένο γύρω στο 480 π.Χ.

Πιστεύεται ότι επρόκειτο για το λατρευτικό άγαλμα ενός χαμένου ναού του Ταρεντίνου και αναγνωρίστηκε αμέσως ως αρχαιολογικό θαύμα. Δυστυχώς, το άγαλμα εξήχθη κρυφά από την Ιταλία και τελικά αγοράστηκε από τον Γερμανό Κάιζερ Γουλιέλμο Β'. Σήμερα, η «Ενθρονισμένη Θεά του Τάραντα» βρίσκεται στο Μουσείο Altes του Βερολίνου, χιλιάδες μίλια μακριά από το σπίτι της.

Όταν η πομπή της «Η Επιστροφή της Περσεφόνης» σταμάτησε μπροστά στις πανύψηλες δωρικές κολώνες στην Πιάτσα Καστέλο, αυτό χρησίμευσε ως συμβολική επιστροφή στην πατρίδα. Αν και η μαρμάρινη ομοιότητά της παραμένει στην εξορία, το πνεύμα της είναι αμετάκλητα ριζωμένο στο έδαφος του Τάραντα.

Συγκεντρώνοντας καλλιτέχνες της Μεσογείου για να δώσουν ζωή σε αρχαίες παραδόσεις, οι εορτατικές εκδηλώσεις αποδεικνύουν ότι ο ομφάλιος λώρος 2.500 ετών που συνδέει τη Νότια Ιταλία με τον ελληνικό πολιτισμό παραμένει άκοπος. Η Περσεφόνη επέστρεψε στον Τάραντα, και μαζί της, η διαχρονική υπερηφάνεια της Μεγάλης Ελλάδας.

Τάσος Κοκκινίδης

https://greekreporter.com

-------------------------------------

Αποτελέσματα αναζήτησης για ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Η Νάπολη Τίμησε τις Ελληνικές της Ρίζες με μια Εντυπωσιακή Ιστορική Αναπαράσταση

Εκθαμβωτική γιορτή στη Νάπολη: Γιορτάζουν την ίδρυσή τους από τους Έλληνες! (Βίντεο)

Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2025

Οδοιπορικό του OPEN στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας 

Οδοιπορικό έκανε το OPEN και η Ευλαμπία Ρέβη στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας. 

Πρώτος σταθμός η Στερνατία, όπου οι κάτοικοι μιλούν ακόμη τα γκρίκο. 

Κυριακή 26 Μαρτίου 2023

ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΟΡΤΑΣΑΝ ΚΑΙ ΕΦΕΤΟΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ

Η Σικελία γιόρτασε φέτος την Εαρινή Ισημερία, την Αρχαία εορτή των προγόνων τους, γιορτή προς τιμήν των Διόσκουρων, Κάστορα και Πολυδεύκη.

Ανάκεια ονομαζόταν μια Αρχαία γιορτή των Αθηναίων προς τιμήν των Διόσκουρων, Κάστορα και Πολυδεύκη. Σε άλλες πόλεις της Ελλάδος, όπως στην Άμφισσα, στη Σπάρτη, στο Άργος κ.ά, εορτάζονταν προς τιμήν τους τα Διοσκούρια. Επίσης, ως Άνακες, που σημαίνει σωτήρες, τιμούσαν τους Κουρήτες, τους Καβείρους και άλλες θεότητες.

Η γιορτή στην Αθήνα γινόταν στις 18 του μήνα Ελαφηβολιώνος στο «Ανάκειο Ιερό» των Διοσκούρων, το οποίο βρισκόταν στην βόρεια πλευρά της Ακροπόλεως και περιελάμβανε προσφορές από ελιές, τυρί και πράσα, ενώ μετά ακολουθούσε συμπόσιο.

Με τη γιορτή αυτή οι Αθηναίοι ευχαριστούσαν και τιμούσαν κάθε φορά τους Διόσκουρους, καθώς δεν κατέστρεψαν τίποτα από την πόλη, όταν εισέβαλαν στην Αττική για να πάρουν πίσω την Ωραία Ελένη, την οποία είχε απαγάγει ο Θησέας μαζί με τον Πειρίθου και είχαν αναθέσει την προστασία και επιμέλειά της στην Αίθρα, μητέρα του Θησέα, στις Αφίδνες.

ΑΝΘΕΣΦΟΡΙΑ ή ΑΝΘΕΦΟΡΙΑ

Τα Ανθεσφόρια ήταν Αρχαία εορτή των Σικελιωτών προς τιμή της Περσεφόνης που εορταζόταν την Άνοιξη που η γη είναι γεμάτη άνθη όπου τότε καθώς πίστευαν επέστρεφε η Θεά από τον Άδη.

Στη Μεγαλόπολη, στο ιερό των Μεγάλων Θεών υπήρχαν αγάλματα «ανθεσφόρων κορών», όπου η κάθε μία έφερε στο κεφάλι της «τάλαρον ανθών ανάπλεων» (=καλάθι γεμάτο άνθη) όπου και εικάζεται ότι η παράσταση αυτή είχε σχέση με την εορτή των Ανθεσφορίων. Στο Άργος επίσης υπήρχε ναός της «Ανθείας Ήρας» όπου και μνημονεύονται «ανθεσφόροι παρθένες» χάρις των οποίων έπαιζαν στον αυλό ιδιαίτερη μουσική (μέλος) καλούμενο «ιεράκιο».

Παρόμοια γιορτή υπήρχε και στη Κνωσό στη Κρήτη όπου η θεά Αφροδίτη έφερε το προσωνύμιο «Άνθεια».

Η εορτή αυτή έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα ιδιαίτερα την Πρωτομαγιά με πλούσιες εκδηλώσεις σε πολλούς δήμους της Ελλάδας.

ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ

Τα Ανθεστήρια ήταν μεγάλη Αρχαία Ελληνική ετήσια εορτή προς τιμήν του Θεού Διονύσου, η οποία τελούνταν στην Αττική και σε πολλές ιωνικές πόλεις. Τα Ανθεστήρια φέρονται επίσης με τη γενικότερη ονομασία «Διονύσια».

Ο εορτασμός τους στην Αρχαία Αθήνα τελούνταν την 11η ως και την 13η του μηνός Ανθεστηριώνος (τέλη Φεβρουαρίου- αρχές Μαρτίου).

Η πρώτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομαζόταν πιθοίγια. Ονομάστηκε έτσι από το γεγονός ότι την ημέρα αυτή ανοίγονταν και δοκιμάζονταν για πρώτη φορά οι πίθοι με τον οίνο της χρονιάς.

Στα σπίτια μαγειρεύονταν σπόροι διαφόρων ειδών, που προσφέρθηκαν στον Διόνυσο και τον Χθόνιο Ερμή σε δεκατέσσερις βωμούς, όσα ήταν τα κομμάτια στα οποία ο Διόνυσος τεμαχίσθηκε από τους Τιτάνες. Οι ναοί ήταν κλειστοί για όλη τη διάρκεια των Ανθεστηρίων.
Η δεύτερη μέρα λεγόταν χοές, από το ομώνυμο οινοδοχείο και η τρίτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομάζονταν χύτροι, επειδή την ημέρα προσφέρονταν αγγεία με άνθη, μαγειρεμένα λαχανικά και πανσπερμία σιτηρών.
Επίσης, την τρίτη και τελευταία ημέρα εορτάζονταν τα Υδροφόρια προς τιμήν όσων χάθηκαν στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα.
Στην Αρχαία Αθήνα όποτε γινόταν η εορτή, οι Αθηναίοι δοκίμαζαν το νέο κρασί μέσα σε ατμόσφαιρα γενικής χαράς.

Πηγή και από το Stato Magna Grecia - Due Sicilie

https://ellinondiktyo.blogspot.com/2023/03/blog-post_87.html

Η γνώση πρέπει να μοιράζεται αλλιώς χάνεται. Όμως με σεβασμό στον χρόνο και στον κόπο του δημιουργού της ανάρτησης.

Για την αντιγραφή αναφέρετε την πηγή με ενεργό σύνδεσμο.

Πέμπτη 23 Μαρτίου 2023

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ηραίο στο Μεταπόντιο

Μεγάλη Ελλάδα, η Αρχαία ονομασία της Νότιας ή Κάτω Ιταλίας και της Σικελίας, η οποία δόθηκε εξαιτίας των πολυάριθμων αποικιών (αχαϊκών, δωρικών, ιωνικών) που ιδρύθηκαν εκεί από τους Έλληνες. Δηλώνεται με αυτόν τον όρο, σε γραπτές φιλολογικές μαρτυρίες, ήδη από το -2ο αι., από τον ιστοριογράφο Πολύβιο.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο Στράβων (C, 253), η επικοινωνία μεταξύ των πληθυσμών της Νότιας Ιταλίας και του Αιγαίου είχε ξεκινήσει από την Μυκηναϊκή εποχή, με ανταλλαγές εμπορικών προϊόντων, ενώ δεν αποκλείεται το γεγονός να είχαν εγκατασταθεί σε αυτό το τμήμα της Ιταλίας, και κατά κύριο λόγο στα παράλια, ομάδες Μυκηναίων ήδη από το -13ο αι.. Η Κάτω Ιταλία αποικίσθηκε από Αχαιούς της Κεντρικής Ελλάδας και της Πελοποννήσου, ενώ η Σικελία από Ίωνες και Δωριείς. 

Η χρησιμοποίηση των Ολυμπιάδων, σαν χρονική σταθερά για την χρονολόγηση, έγινε για πρώτη φορά από τον Τίμαιο τον Ταυρομένιο, (η περίφημη σήμερα Ταορμίνα της Σικελίας) 346 – 250 από την Μεγάλη Ελλάδα.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΣ. ΔΕΣΜΟΙ ΑΙΜΑΤΟΣ ΔΕΣΜΟΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ !!!

Ιστορική ομάδα ΝΑΙΑΔΙ ΜΕΤΑΠΟΝΤΙΩΝ σε ναό του Μεταπόντου των προγόνων θεών μας, τιμά τις ρίζες και την καταγωγή της.

Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Θουκυδίδης, η Σικελία και η Νότιος Ιταλία δεν ήταν απλά ένα κομμάτι της Ελλάδας, αλλά ήταν Η Μεγάλη Ελλάδα. Μια καινούργια Ελλάδα, μεγάλη και κραταιά σαν τη μητέρα πατρίδα. Και εξακολουθεί να είναι δεμένη με την Ελλάδα. Με τους θρύλους, με τους θεούς της, με τον πολιτισμό και την τέχνη της, με του παλιού καιρού τα πλούτη, τα κλέη και τη δύναμή της.

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2022

ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΕΩΣ

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ: TO ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΕΩΣ

Λεπτομέρεια ερυθρόμορφου χου (τελετουργικό αγγείο) με σκηνή από τη γιορτή των Ανθεστηρίων. Σπάνια παράσταση όπου εικονίζεται ένας πατέρας να βάζει το παιδί του στην κούνια. Έργο του Ζωγράφου της Ερέτριας. Από το Κορωπί Αττικής (περί το 430 π.Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. ευρ. ΒΣ 0319. Φωτογραφία: Σπήλιος Πίστας © Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού / Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων 

Κάθε χρόνο στις αρχές Μαρτίου οι Αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν επί τρεις μέρες την αναγέννηση της φύσης προς τιμήν του Λιμναίου Διονύσου και του Χθόνιου Ερμή, κάνοντας ταυτόχρονα ανάκληση στις ψυχές των νεκρών.

Οι Αρχαίοι Έλληνες την αφιέρωναν στον Διόνυσο και γινόταν τον μήνα Ανθεστηριώνα. Η γιορτή διαρκούσε τρεις ημέρες και συμβόλιζε την αναγέννηση της φύσης και το ξύπνημα των νεκρών. Ήταν ένα μεγάλο συμπόσιο στο οποίο τηρούνταν παλιά παραδοσιακά έθιμα, επικρατούσε εύθυμη ατμόσφαιρα, ενώ στο γλέντι συμμετείχαν και παιδιά.

Όπως και στο Πάσχα των ορθόδοξων χριστιανών, τα Ανθεστήρια κινούνταν ανάμεσα σε δύο άκρα: την άκρατη χαρά για τη ζωή και τη βαθιά θλίψη για τον θάνατο. Ήταν μια γιορτή αφιερωμένη στη φύση, στα λουλούδια και στο κρασί, μια ευκαιρία για γλέντι και για να πάρουν δώρα τα μικρά παιδιά. Συγχρόνως, οι Αρχαίοι Αθηναίοι πίστευαν ότι τις πρώτες μέρες των Ανθεστηρίων τα πνεύματα των νεκρών επέστρεφαν και κυκλοφορούσαν μέσα στην πόλη και με το τέλος των εορτασμών έπρεπε να τα απωθήσουν πάλι στον Κάτω Κόσμο.

Τα Ανθεστήρια κινούνταν ανάμεσα σε δύο άκρα: την άκρατη χαρά για τη ζωή και τη βαθιά θλίψη για τον θάνατο. Ήταν μια γιορτή αφιερωμένη στη φύση, στα λουλούδια και στο κρασί, μια ευκαιρία για γλέντι και για να πάρουν δώρα τα μικρά παιδιά.

Η πρώτη μέρα της γιορτής ονομαζόταν Πιθοίγια, γιατί τότε άνοιγαν τους πίθους με το καινούργιο κρασί. Πρόσφεραν από αυτό πρώτα στον θεό Διόνυσο, στο εν Λίμναις ιερό του στην Αθήνα, που βρισκόταν κάπου νοτίως της Ακρόπολης, ίσως κοντά στον Ιλισό. Το ιερό λειτουργούσε μόνον αυτήν τη μέρα του χρόνου και καμία άλλη. Η συγκεκριμένη, όπως και η επόμενη, ήταν απόλυτη αργία για όλους τους Αθηναίους, ακόμη και για τους δούλους, και σε κάθε αθηναϊκό σπίτι οργανωνόταν από ένα μεγάλο συμπόσιο.

Τα Ανθεστήρια της Αλεξανδρούπολης, 1970 

Η δεύτερη ήταν η κύρια μέρα της γιορτής και ονομαζόταν Χοές. Αυτήν τη μέρα οι Αθηναίοι χρησιμοποιούσαν στο εορταστικό οικογενειακό συμπόσιο ένα πολύ χαρακτηριστικό μικρό αγγείο, μια μικρή οινοχόη, που έφερε την ονομασία «χους». Καθένας είχε τον δικό του χουν και ήταν ίδιος σε μέγεθος για όλους. Επάνω στα αγγεία αυτά σώζονται παραστάσεις που προσφέρουν πολυτιμότατες πληροφορίες τόσο για τον εορτασμό των Ανθεστηρίων όσο και, κυρίως, για τη ζωή των παιδιών. Κι αυτό γιατί τη δεύτερη μέρα των Ανθεστηρίων, κατά το έθιμο, στο οικογενειακό συμπόσιο λάμβαναν μέρος για πρώτη φορά τα νέα μέλη κάθε οικογένειας, τα τρίχρονα παιδιά, στα οποία οι μεγάλοι χάριζαν το δικό τους κανατάκι. Έτσι, συχνότατα αυτά τα κανατάκια διακοσμούνταν με παραστάσεις που εικονίζουν παιδιά σε διάφορες δραστηριότητες. Είναι χαρακτηριστικό, και συγκινητικό, ότι όταν ένα παιδάκι πέθαινε πριν γιορτάσει τα πρώτα του επίσημα Ανθεστήρια, οι δικοί του έβαζαν συνήθως μαζί του στον τάφο τον χουν που δεν πρόλαβε να χρησιμοποιήσει.

Το συμπόσιο της δεύτερης μέρας των Ανθεστηρίων γινόταν σε κλίμα περίσκεψης. Υπήρχαν, βέβαια, στεφάνια με άνθη και κρασί, ενώ διοργανωνόταν πλούσιο γεύμα, ακόμη και διαγωνισμοί οινοποσίας, χωρίς όμως μουσική και χορό – το δείπνο γινόταν σιωπηλά. Το βράδυ της δεύτερης μέρας, μετά το τέλος του συμποσίου, όλοι οι Αθηναίοι κατευθύνονταν εν πομπή υπό το φως των δαυλών στο ιερό του Διονύσου εν Λίμναις για να του αφιερώσουν τα άνθινα στεφάνια και τις χοές τους – αυτό θα ήταν ένα πραγματικά αξιοθαύμαστο θέαμα. Οι χοές και τα στεφάνια των λουλουδιών παραδίδονταν στην ιέρεια του Διονύσου, που ήταν η σύζυγος του Άρχοντα Βασιλέα της πόλης, η Βασίλισσα ή Βασιλίννα, και μαζί με δεκατέσσερις σεβάσμιες Αθηναίες λειτουργούσαν για την ημέρα εκείνη το ιερό. 

Η τρίτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομαζόταν Χύτροι. Η ονομασία οφείλεται στις πήλινες χύτρες μέσα στις οποίες μαγείρευαν διάφορα δημητριακά και όσπρια, τα κόλλυβα για τις ψυχές των νεκρών, που αφιέρωναν στον Χθόνιο Ερμή την ημέρα αυτή. 

Με την εορτή των Ανθεστηρίων σχετίζεται μια ενδιαφέρουσα παροιμιώδης φράση: «Θύραζε Κάρες, ουκ έτ' Ανθεστήρια», δηλαδή «έξω από εδώ Κάρες, δεν είναι ακόμα Ανθεστήρια». Δεν είναι σαφές πώς ακριβώς προέκυψε η φράση, αν για παράδειγμα με τη λέξη Κάρες εννοούνταν οι Κάρες μέτοικοι ή οι ψυχές (κήρες) των νεκρών που έπρεπε να επιστρέψουν στον Κάτω Κόσμο με το τέλος της γιορτής. Πάντως, κατέληξε να χρησιμοποιείται σαν το νεοελληνικό «δεν είναι κάθε μέρα τ' Αϊ-Γιαννιού».

Ανθεστήρια Έδεσσας 
-----------------

Ανθεστήρια Καλαμάτας Καλαμάτα (30-04-1962) 

-------------------------

 Ανθεστήρια Αλεξανδρουπόλεως 

Δείτε επίσης: Τα Ανθεστήρια της Αλεξανδρουπόλεως. | LiFO (Εικόνες)

https://www.lifo.gr/

-----------------------

Τα Ανθεστήρια

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΕΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ

Η ΑΝΟΙΞΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2020

ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "KALINITTA" ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ - MAGNA GRECIA 

Ένα τραγούδι στα Γκρεκάνικα. Η διάλεκτος των Ελλήνων που ομιλείται από τους Γκρίκο στη Νότια Ιταλία. Αυτό το καταπληκτικό τραγούδι με τίτλο "Kalinitta" είναι μια ωδή στη δύναμη της Ελληνικής Γλώσσας στην διάρκεια των αιώνων. 

Antonio Amato, Consuelo Alfieri, Stefania Morciano e Salvatore Cavallo Galeanda (coreografia di Sharon Eyal)

Οι στίχοι ΕΔΩ, η νεοελληνική απόδοσις στα σχόλια.

"Una Faccia, Una Razza"

Κυριολεκτικά μεταφράζεται σε "Ένα πρόσωπο, ένας αγώνας" και με την Ελληνική παραλλαγή του να είναι "Mia fatsa, mia rata", (μια φάτσα και ράτσα). Αυτή η όμορφη ιταλική φράση ενσωματώνει την πραγματικότητα των αιώνων της ιστορίας και των πολιτιστικών δεσμών που Έλληνες και Ιταλοί μοιράστηκαν μαζί.

Η φράση επικεντρώνεται στο γεγονός ότι πολλοί Ιταλοί και Έλληνες μοιάζουν τόσο πολύ, ότι είναι αυτονόητη απόδειξη ότι αυτοί οι δύο λαοί ανήκουν στην ίδια εθνοτική ομάδα.

Αν και κάπως υπερβολικό, αυτό δεν είναι εντελώς λάθος.

Σύγχρονη έρευνα DNA έδειξε ότι πολλοί άνθρωποι που ζουν τώρα στη νότια Ιταλία μοιράζονται σχεδόν πανομοιότυπες γενετικές πληροφορίες με την πλειονότητα των ανθρώπων που ζουν σήμερα στη μητροπολιτική Ελλάδα.
Και πώς δεν θα μπορούσε να είναι αλήθεια, καθώς το κύμα των Ελλήνων σε όλη την ιστορία έχει ταξιδέψει, ζήσει και ευημερήσει στις περιοχές της νότιας Ιταλίας, και ειδικότερα στη Σικελία.

Magna Graecia 

Η ιστορία της ελληνικής παρουσίας στην Ιταλία, και κατά συνέπεια η αρχή των καταγεγραμμένων σχέσεων μεταξύ των δύο λαών, ξεκίνησε μεταξύ του -8ου και του -7ου αιώνα, όταν Έλληνες από όλη την μητροπολιτική ελληνική περιοχή και την Μικρά Ασία ξεκίνησαν τα ταξίδια τους στο άγνωστο, σε αυτό που τελικά έγινε ο Ελληνικός αποικισμός της Αρχαιότητας.

Πολλές περιοχές σε όλη την ανατολική ακτή της χερσονήσου της Ιταλίας, καθώς και σχεδόν το σύνολο της νότιας άκρης της, συμπεριλαμβανομένης της πλειονότητας του νησιού της Σικελίας, κατοικήθηκαν σταδιακά από ελληνικούς πληθυσμούς, οι οποίοι δημιούργησαν τις πόλεις τους και ενεργοποίησαν τεράστιες περιοχές αυτού που είναι τώρα Ιταλική πατρίδα.

Κατά τη διάρκεια των χρόνων της Αρχαιότητας, και μέχρι την πτώση της βυζαντινής κυριαρχίας στη νότια Ιταλία γύρω στον 11ο αιώνα, το νότιο τμήμα της χερσονήσου ήταν πάντα κατά κύριο λόγο ελληνικό μέρος - τόσο πολιτιστικά όσο και γλωσσικά.

Οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν μια άλλη φράση που έχει ακόμη επιβιώσει μέχρι σήμερα, για να περιγράψουν αυτό που θεώρησαν ως μια δεύτερη Ελλάδα που ιδρύθηκε στις αυλές τους: «Magna Graecia».

Ξεκινώντας η παρακμή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τον 11ο αιώνα και με την κορύφωση της με τη σκοτεινή ημέρα - για τον Ελληνισμό - της πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, πλήθος Ελλήνων έφυγαν ξανά από τα σπίτια τους και βρήκαν ασφαλές καταφύγιο στην Ιταλία.

Αποτελούμενοι από κυρίως πλούσιους και μορφωμένους ανθρώπους, αλλά και μερικές οικογένειες εργατικής τάξης, έφυγαν από την Ελλάδα για να ζήσουν στη βόρεια και νότια Ιταλία.
Ακόμη και η μεγάλη πόλη της Βενετίας, για παράδειγμα, έγινε ένας νέος Ελληνικός κόμβος, όπου μελετητές, αρχιτέκτονες, πολιτικοί, καλλιτέχνες και φιλόσοφοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αναβίωση των Αρχαίων Ελληνικών και Ρωμαϊκών πνευματικών επιστημών και παραδόσεων, οδηγώντας στην άνθηση της Αναγέννησης.

Η νότια Ιταλία κατάφερε κάπως να διατηρήσει τον μοναδικό, διακριτικό ελληνικό της χαρακτήρα, παρά τους αιώνες της πολιτικής και θρησκευτικής αναταραχής στην περιοχή.

Χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς καμία υποστήριξη από το επίσημο ελληνικό κράτος, κατά κάποιον τρόπο μπόρεσαν να διατηρήσουν τα έθιμα, τις παραδόσεις τους και τη μοναδική διάλεκτό τους: τα Γκρίκο.

Αν και αριθμούνται πολύ λίγοι σήμερα, οι άνθρωποι που αποκαλούνται «Griko» ζουν ακόμα σε περιοχές της Νότιας Ιταλίας.
Ο ακριβής αριθμός τους δεν είναι ξεκάθαρος, αλλά ορισμένοι υποδηλώνουν ότι δεν μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 50.000 συνολικά που ανήκουν σε αυτήν την εθνική και πολιτιστική ομάδα.

Το ιταλικό κράτος έχει αναγνωρίσει τα Griko όχι μόνο ως γλωσσική μειονότητα στη χώρα, αλλά και ως εθνική ελληνική μειονότητα, παρέχοντας σε αυτούς τους ξεχωριστούς ανθρώπους μια κατάσταση για την οποία πρέπει να είναι δικαιολογημένα περήφανοι.

Σήμερα, οι Griko είναι μειωμένοι σε αριθμό, αλλά εξακολουθούν να είναι τα εντυπωσιακά, υπολείμματα ενός παρελθόντος που χρονολογείται χιλιάδες χρόνια όταν η νότια Ιταλία αποτελούσε στην πραγματικότητα μέρος της «Μεγάλης Ελλάδας», ενός τόπου Αρχαίας Ιστορίας και ομορφιάς.

https://greece.greekreporter.com , Nottedella Taranta

----------------

MAGNA GRECIA - ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ

MAGNA GRECIA - ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Salutate la Magna Grecia! Υποκλιθείτε στην Μεγάλη Ελλάδα!!

Τετάρτη 3 Ιανουαρίου 2018

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ / ΓΗΙΝΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ;;;

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΗΤΑΝ ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ ΠΟΛΛΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ  ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΜΕΤΕΤΡΕΠΕ ΣΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΔΙΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΣΤΙΑΖΕ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΩΣ, ΣΤΟΝ «ΘΑΛΑΜΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ» ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΕ ΕΝΑ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΠΟΜΠΟΔΕΚΤΗ.
Χωροχρονικἑς Στρεβλώσεις
Ο Αμερικάνος φυσικός Δρ Πατ Φλάναγκαν που ερεύνησε τα περίεργα ενεργειακά φαινόμενα της Γκίζας διαπίστωσε ότι η μεγάλη πυραμίδα παράγει τεράστιες ποσότητες άγνωστης ενεργείας οι οποίες δεν εξηγούνται από τη σύγχρονη επιστήμη. Θεωρεί ότι λειτουργούσε σαν ισχυρός συσσωρευτής μεγάλης εντάσεως και μπορούσε να διαφοροποιεί τα  βαρυτικά πεδία της γης να στρεβλώνει το χωροχρονικό συνεχές και να δημιουργεί κενά μέσα από τα οποία γινόταν η έξοδος του ανθρώπου σε άλλες διαστάσεις.
Κατέληξε δε στο εξής συμπέρασμα: «Η πυραμίδα πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο μιας τεράστιας κοσμικής δίνης, άγνωστης ενέργειας, την οποία ενεργοποιούσε το περίεργο σχήμα της, το οποίο άνοιγε πύλη προς τ’ αστέρια. Η μεγάλη πυραμίδα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πύλη του ουρανού».
Εκτός από τη μεγάλη πυραμίδα της Αιγύπτου και οι άλλες πυραμίδες της γης είναι πηγές μυστηριώδους δύναμης που βρίσκεται πέρα από τις γνώσεις και την κατανόησή μας, δύναμης που φαίνεται και από τα ενεργειακά φαινόμενα που παρουσιάζουν οι μικρογραφίες της μεγάλης πυραμίδάς.
Υπερφωτεινή Ενέργεια
Μια ομάδα επιστημόνων φωτογράφισε τη μεγάλη πυραμίδα με υπέρυθρες ακτίνες και διαπίστωσε ότι από την κορυφή της εκπέμπονται στροβιλὡδεις χοάνες υπερφωτεινής ενέργειας πέρα από το φάσμα του ορατού φωτός προς διάφορες κατευθύνσεις. Υπερφωτεινή ενέργεια εκπέμπει και ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Οι τέσσερις πλευρές της μεγάλης πυραμίδας είχαν συνολική επιφάνεια 22 στρεμμάτων και ήταν ντυμένες με πλάκες γυαλισμένου ασβεστόλιθου· έτσι λειτουργούσε σαν ένας μονοκόμματος πολύπλευρος καθρέφτης. Όταν μεσουρανούσε ο ήλιος,  η πυραμίδα έλαμπε σαν ένας μικρός ήλιος. σαν ένα γιγαντιαίο κάτοπτρο που ανακλούσε τεράστιες ποσότητες φωτός. Όλη η ασβεστολιθική επικάλυψη πυρακτωνόταν και έστελνε μια ορισμένη ποσότητα θερμοκρασίας προς το εσωτερικό της πυραμίδας που υποβοήθούσε τα εσωτερικά ενεργειακά φαινόμενα.
Κοσμική Ακτινοβολία-Οργόνη
Το σχήμα της μεγάλης πυραμίδας, οι εσωτερικοί διάδρομοι, οι αποθήκες οι αίθουσες και οι νεκροθάλαμοι είχαν κατασκευαστεί για τον έλεγχο και τον πολλαπλασιασμό της πολύμορφης ενέργειας η οποία τη μετέβαλλε σε ισχυρότατο συσσωρευτή. Σύγχρονα πειράματα έχουν αποδείξει ότι στο εσωτερικό της μεγάλης πυραμίδας παραμορφώνεται το ηλεκτροστατικό πεδίο που δημιουργεί το σχήμα της και επίσης μεταβάλλονται οι διηλεκτρικές ιδιότητες των υλικών σωμάτων. (Διηλεκτρική ενέργεια είναι η διαφορά δυναμικού ανάμεσα στο στατικό ηλεκτρισμό και τον ηλεκτρισμό της επιφάνειας των σωμάτων). Οι ειδικοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η ενέργεια της μεγάλης πυραμίδας και τα ενεργειακά πεδία που δημιουργούσε, κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορούσαν να παγώσουν στιγμιαία ένα κομμάτι πυρακτωμένου σιδήρου. Κατά την άποψή μου. λειτουργούσε και σαν θάλαμος βαθιάς κατάψυξης των νεκρών φαραώ, οι οποίοι στη συνέχεια αποψύχονταν από τους ειδικούς επιστήμονες του Φοίνικα και τους επανέφεραν στη ζωή όταν επέστρεφε ο Φοίνικας κάθε 1.460 χρόνια. Η μεγάλη πυραμίδα ήταν συλλέκτης πολλών μορφών ενέργειας  τις οποίες μετέτρεπε σε ενεργειακές δίνες και τις εστίαζε άγνωστο πώς, στον θάλαμο του βασιλιά μετατρέποντας τον σε ένα γιγαντιαίο ενεργειακό πομποδέκτη.
Το σχήμα της πυραμίδας λειτουργούσε και σαν συλλέκτης κοσμικής ενεργείας  της οργόνης ή αιθέρα. ή πράνα  ή τσι, ή ζωντανής κοσμικής ενέργειας η οποία είναι πανταχού παρούσα. Είναι η ισχυρότατη δύναμη που εμποτίζει όλα τα σώματα και τα προστατεύει από την πρόωρη φθορά. Η ενέργεια αυτή είναι στροβιλώδης και κινείται προς την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου της γης, έχει σταθερή κίνηση και ανοδική τάση. Ακτινοβολεί σε μεγάλη απόσταση και διαπερνά όλα τα υλικά σώματα με διαφορετικές ταχύτητες ανάλογα με την υλική σύστασή τους, και τα γεμίζει αργά ή γρήγορα με ενέργεια.
Ιονισμός Ατμοσφαίρας
Η επιφάνεια της μεγάλης πυραμίδας με την επικάλυψή της είτε αυτή ήταν από ασβεστόλιθο είτε από μέταλλα μπορούσε να προκαλέσει έντονα φαινόμενα ιονισμού της ατμόσφαιρας τα οποία βελτίωναν το όζον που βρίσκεται από πάνω της και διατηρούσαν καθαρή την ατμόσφαιρα.
Μοριακές Δυνάμεις Υλικών Κατασκευής
Σύγχρονες ειδικές έρευνες απέδειξαν ότι η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας χτίστηκε σε αρμονία με τη μοριακή δομή των κρυστάλλων του ασβεστόλιθου  οι οποίοι έχουν την ίδια κλίση με τη γωνία κλίσεως των πλευρών της πυραμίδας σε όλη τη μορφή της (οι κρύσταλλοι των σωμάτων έχουν ορισμένο σχήμα διάταξη και κλίση και χαρακτηρίζονται ως ορθόκλαστα ή πλαγιόκλαστα. Πώς ήξεραν αυτές τις λεπτομέρειες οι πρωτόγονοι κατασκευαστές της;
Αυτή η κατασκευαστική λεπτομέρεια μετέτρεπε ολόκληρη την πυραμίδα σε έναν  γιγαντιαίο κρύσταλλο και μια κεραία συλλογής κοσμικής ενέργειας την οποία μετέφερε από μια άλλη διάσταση στο δικό μας τρισδιάστατο χώρο. Μέσω αυτής της ενεργειακής κεραίας οι φαραώ και οι ιερείς της Αιγύπτου έρχονταν σε επαφή κατά βούληση με τη νοόσφαιρα που περιβάλλει τον πλανήτη και επικοινωνούσαν με τις υπερβατικές οντότητες και τους θεούς για να τους συμβουλευτούν και να πάρουν χρησμούς.
Η μεγάλη πυραμίδα έχει φωτογραφηθεί με υπεριώδεις ακτινοβολίες και οι φωτογραφίες δείχνουν την ηλεκτρομαγνητική κοσμική ενέργεια να ρέει προς την κορυφή της από οκτώ διαφορετικές κατευθύνσεις και με οκτώ διαφορετικά ενεργειακά ρεύματα ενώ σε άλλες φωτογραφίες αυτό παρουσιάζονται έγχρωμα, και εμφανίζονταν και χάνονταν μυστηριωδὡς κατά τη διαδικασία ανίχνευσης·
Ηχείο
Το τεράστιο βάρος και ο μεγάλος αριθμός των ογκόλιθων μετέτρεπαν την πυραμίδα σε έναν τεράστιο ενισχυτή που έπαιρνε τις δονήσεις από τη γη και τις μετάτρεπε σε ήχο.
Συλλογὴ Υποστομικών Σωματιδίων
Τα υποατομικά σωμάτια και οι κοσμικές ακτίνες ζουν μερικά εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου χαρακτηρίζονται από μεγάλη ταχύτητα και υψηλή ενέργεια πλημμυρίζουν συνεχώς τη γη. Η γεωμετρική μορφή της πυραμίδας λειτουργεί σαν συλλέκτης των σωματιδίων αυτών. Η ενέργεια που παράγουν αυτά δονεί τα κύτταρα των ζωντανών οργανισμών (που βρίσκονται μέσα στην πυραμίδα) με έναν θετικό τρόπο και εξαφανίζουν την αρνητική δόνηση αυτών.
Ηχητική Συνἡχηση
Το σχήμα της πυραμίδας όταν ηχοβολείται δρα σαν ένας συνηχητής (συνήχηση είναι όρος της ακουστικής που σχετίζεται με τη συχνότητα του ήχου) και δημιουργεί ευεργετικούς κραδασμούς, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα πειραμάτων με ήχο σε μοντέλα πυραμίδων. Χρησιμοποιήθηκαν μουσικές νότες για να επιδράσουν στη θεραπεία και να μεταβάλλουν υλικές ουσίες. Παρατηρήθηκε πως η ενέργεια των ηχητικών κυμάτων έχει θετική επίδραση στα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού. Το 1851 ο Γάλλος Ζαν Παλμερμέ ανώτερος κρατικός υπάλληλος, επισκέφτηκε τη μεγάλη πυραμίδα και ανέφερε ότι η γρανιτένια σαρκοφάγος στο θάλαμο του βασιλιά δημιουργεί ακουστική αντήχηση σαν καμπάνα και στο ελάχιστο χτύπημα. Αυτό το φαινόμενο το επαναλαμβάνουν σήμερα σαν αξιοπερίεργο οι ξεναγοί.
Το γρανιτένιο δάπεδο του θαλάμου υποβοηθούσε επίσης τα ακουστικά φαινόμενα γιατί παρουσίαζαν μεγάλη δόνηση. Σήμερα η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας έπαψε να εκπέμπει ήχους, γιατί ο θάλαμος του βασιλιά έχει υποστεί σοβαρές δομικές ζημιές. Οι δοκοί του γρανίτη στη στέγη του θαλάμου έχουν ραγίσει, οι τοίχοι έχουν διασαλευτεί εξωτερικά και οι ογκόλιθοι των δαπέδων έχουν τιναχτεί και απομακρυνθεί. Οι αιγυπτιολόγοι αποδίδουν τις βλάβες αυτές σε κάποιο μεγάλο σεισμό  που προκάλεσε στο θάλαμο του βασιλιά παλμική υπερφόρτιση.
Ο συγγραφέας και ερευνητής Χριστόφορος Νταν θεωρεί ότι η μεγάλη πυραμίδα μετέτρεπε τις γήινες παλμικές δονήσεις σε ακτινοβολία μικροκυμάτων όταν δονούνταν σε αρμονία με τη γήινη παλμοδόνηση. Οι δύο μικρότερες πυραμίδες στο οροπέδιο της Γκίζας χρησιμοποιούνταν για να ενισχύσουν τη μεγάλη πυραμίδα ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη απόδοσή της.
Διέγερση Ενζύμων
Πειραματικά έχει διαπιστωθεί ότι η μεγάλη πυραμίδα διεγείρει και επιταχύνει τη δράση ενζύμων που ενισχύουν το φαινόμενο της μουμιοποίησης αφού το σώμα αφυδατώνεται χωρίς σημάδι σήψης. Οι επιστήμονες πήραν νεκρό βακτηρίδια από μούμιες ηλικίας 4.500 ετών και τα έβαλαν σε ειδικό διάλυμα που περιείχε ίχνη λιθίουΙ σε θερμοκρασία δωματίου, και μέσα σε 17 ώρες ζωντάνεψαν. Αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος δεν τερματίζει τη ζωή του υλικού σώματος  όταν αυτό συντηρηθεί με ειδικό τρόπο εν προκειμένω με μουμιοποίηση, μια τέχνη που οι μετέπειτα Αιγύπτια είχαν ξεχάσει, αφού αφαιρούσαν τα εσωτερικό όργανα του νεκρού για να τον μουμιοποιήσουν.
Οι ουράνιοι γνώριζαν να διατηρούν ζωντανό κατ' ουσία το νεκρό σώμα και περίμεναν την επιστροφή του φοίνικα για τη νεκρανάστασή του.
Θάλαμος Βασιλιά
Οι κατασκευαστές των πυραμίδων γνώριζαν πολύ καλά την ύπαρξη και τον έλεγχο του αιθέρα (οργόνης) και τη σημασία που είχε για τη ζωή των ζωντανών κυττάρων.
Ήξεραν την θεραπευτική χρήση των χρωμάτων που παράγονταν από την ανάλυση του φωτός του ηλίου μέσω των κρυστάλλινων πρισμάτων,  καθώς επίσης και τις θεραπευτικές ιδιότητες των υψηλότερων ακτίνων υπερύθρων και υπεριωδών, Στα Ασκληπιεία και τους ναούς υπήρχε ο θάλαμος θεραπείας  ο οποίος ήταν κατασκευασμένος από κρυσταλλική πέτρα,  γρανίτη μάρμαρο ή χαλαζία για να διαχέει το ηλιακό φως και άλλες μορφές κοσμικής ενεργείας. Ο θάλαμος του βασιλιά της μεγάλης πυραμίδας ήταν μια πολύ ειδική κατασκευή η οποία βρίσκεται στο κέντρο του γεωμετρικού σχήματος της πυραμίδας δηλαδή εκεί όπου οι γνωστές και άγνωστες πυραμιδικές δυνάμεις έπαιρναν τις μέγιστες τιμές τους.
Στην Γκίζα βρίσκονται τα σημάδια των θεών, με τεχνολογία πέρα από το δικό μας επιστημονικό ορίζοντα. Μια τεχνολογία, που ήταν ικανή να κατασκευάσει μια απέραντη υπόγεια πόλη, της οποίας η Σφίγγα και οι Πυραμίδες είναι μόνο οι δείκτες επιφάνειας και οι γεννήτριες ενέργειας.
Σύμφωνα με το Δρ Τζέιμς Χούρτακ  που ήταν ο υπεύθυνος επιστήμονας του προγράμματος ερευνών στην Γκίζα: «Οι κατασκευές είναι έργο ενός εξωγήινου “Πολιτισμού Γονέα", που βελτίωσε το γενετικό κώδικα του ανθρώπου. Ήταν ένας πολιτισμός φωτεινών οντοτήτων που κατείχαν τα κλειδιά του φυσικού φάσματος και της ανώτερης φυσικής, ζούσαν στο φως και μιλούσαν τη "γλώσσα του φωτός”, που είναι η γλώσσα των θεών».
Συμπερασματικά πρέπει να υποθέσουμε ότι η μεγάλη πυραμίδα χτίστηκε από τους "Ζεπ Τεπί", σε ανάμνηση της καθόδου  τους στην γη με σκάφη σχήματος πυραμίδας και όπως δείχνουν ιερογλυφικές παραστάσεις. Τέτοια σκάφη χρησιμοποιούσαν οι θεοί  Όσιρις και Ίσιδα, και οι ουράνιοι επισκέπτες από τον Σείριο και τον Ωρίωνα. Διαβάστε: Ο ΠΑΠΥΡΟΣ TULLI
(Περισσότερα και συγκεκριμένα στο βιβλίο.)  
Πηγή: «Φως από τη Μεγάλη Πυραμίδα», Γεράσιμος Καλογεράκης, σελ. 300 -  305, 343, εκδόσεις Δίον.


Σάββατο 29 Ιουλίου 2017

ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ - MAGNA GRECIΑ

--------------------------
Ένα υπέροχο νοσταλγικό τραγούδι-ύμνος για τον Ελληνισμό της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας....
Ένας ακμάζων πολιτισμός που δημιούργησε μια δεύτερη μεγάλη και ένδοξη Ελλάδα.
Τότε που η Φυλή επεκτεινόταν και ανοιγόταν σε όλα τα σημεία του ορίζοντα!

Τρίτη 14 Απριλίου 2015

ΣΥΝΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΩΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΑΛΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ - ΣΤΗΛΗ ΛΕΥΚΟΥ ΜΑΡΜΑΡΟΥ ΑΚΕΡΑΙΑ

Ο δήμος των Κώων αποφασίζει να συνεορτάσει και να προσφέρει θυσία στον Πύθιο Απόλλωνα στους Δελφούς με την αγγελία της μεγάλης νίκης των Ελλήνων εναντίον των Γαλατών και της απώθησής τους από το ιερό των Δελφών, το οποίο είχε κινδυνεύσει σοβαρά. Οι Γαλάτες υπό τον αρχηγό τους Βρέννο εισέβαλαν στην Μακεδονία και από εκεί στην υπόλοιπη Ελλάδα το -279. Η άμυνα των Ελλήνων στα στενά των Θερμοπυλών δεν επέτυχε να ανακόψει τους Γαλάτες, οι οποίοι προωθήθηκαν μέχρι τους Δελφούς. Εκεί υπέστησαν πανωλεθρία, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και τελικώς να αποσυρθούν από την Ελλάδα. Εις ανάμνηση της νίκης επί των Γαλατών οι Αμφικτύονες καθιέρωσαν εορτή στους Δελφούς, τα Σωτήρια.
Το ψήφισμα των Κώων για τον συνεορτασμό, εγκρίθηκε το -278 ευθύς μετά την απώθηση των Γαλατών.
Στήλη λευκού μαρμάρου ακέραια βρέθηκε το 1903 στο Ασκληπιείον της Κω. Μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και βρίσκεται στο εκεί Αρχαιολογικό Μουσείο.
Έκδ. R. Herzog, CRAI 1904, 164-173. Syll.3 398. IG XII 4, 68.
-278.
Η ΣΤΗΛΗ
Πρόταση του Διοκλέους Φιλίνου· επειδή αναγγέλλεται ότι, αφού εξεστράτευσαν οι βάρβαροι εναντίον των Ελλήνων και του ιερού των Δελφών, εκείνοι που επέδραμαν εναντίον του ιερού τιμωρήθηκαν από τον θεό και από τους άνδρες που έσπευσαν να βοηθήσουν το ιερό κατά την επίθεση των βαρβάρων, και το ιερό διασώθηκε και το έχουν στολίσει με τα όπλα των επιδρομέων, και, από τους υπολοίπους επιδρομείς, τους περισσότερους τους σκότωσαν οι Έλληνες στις μάχες που έγιναν· για να είναι φανερό πως και ο δήμος μας χαίρεται μαζί με τους άλλους Έλληνες για τη νίκη και ευχαριστεί τον θεό, γιατί εμφανίστηκε και ο ίδιος στις μάχες για το ιερό και για τη σωτηρία των Ελλήνων· με την βοήθεια της αγαθής Τύχης· να αποφασίσει ο δήμος· ο αρχιθέωρος και οι εκλεγμένοι θεωροί, όταν φθάσουν στους Δελφούς, να θυσιάσουν στον Πύθιο Απόλλωνα ένα βόδι με χρυσωμένα κέρατα υπέρ της σωτηρίας των Ελλήνων και να προσεύχονται να βρει κάθε καλό ο δήμος των Κώων και να ζει με ομόνοια υπό δημοκρατικό καθεστώς, και οι Έλληνες που συνέδραμαν το ιερό να είναι πάντοτε ευτυχισμένοι· να προσφέρουν θυσία και οι προστάται στον Πύθιο Απόλλωνα και στον Δία Σωτήρα και στην Νίκη· να θυσιάσουν στον καθένα θεό ένα τέλειο σφάγιο· η ημέρα που θα προσφέρουν την θυσία να είναι ιερή, και οι πολίτες να είναι στεφανωμένοι και οι πάροικοι και όλοι οι άλλοι που βρίσκονται στην Κω· ο ιεροκήρυκας να κηρύξει ότι ο δήμος θεωρεί την ημέρα ιερή εξ αιτίας της σωτηρίας των Ελλήνων και της νίκης και να εύχεται όσοι έβαλαν στεφάνους να έχουν κάθε ευτυχία και καλό· να τελούν την θυσία τον μήνα Πάναμο· οι ταμίες να δώσουν για την θυσία στους Δελφούς τερακόσιες δραχμές, για την θυσία στην Κω εκατόν εξήντα· οι προστάτες να φροντίσουν να σταλούν τα χρήματα στους θεωρούς και να γίνουν οι θυσίες στην Κω· οι πωλητές να δημοπρατήσουν την αναγραφή του ψηφίσματος σε λίθινη στήλη και να τη στήσουν στο ιερό του Ασκληπιού.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αρχειοθήκη ιστολογίου