ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ, ΠΕΡΙ ΑΦΥΠΝΙΣΕΩΣ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

Γνωρίζουν ότι γενάρχης τους ήταν ο μέγιστος ήρως των Ελλήνων, ο Ηρακλής και είναι τα μάλα υπερήφανοι. Ξέρουν ότι μέσα τους ρέει το αίμα του ενδοξοτέρου και ευγενεστέρου των ανθρώπων και κομπάζουν. Στηριζόμενοι, λοιπόν, στην ιδέα αυτής της γενετικής υπεροχής τους, το μόνο που κάνουν είναι να αναφέρονται στο μεγαλείο των προπατόρων τους, μιάς και οι δικές τους αρετές είναι ανύπαρκτες.

Ο παρόντας χρόνος τους, είναι ένας λήθαργος και αυτοί λειωμένες σάρκες. 

Ζούνε στην παρακμή και το μόνο που πράττουν είναι να επαίρονται για τα επιτεύγματα των προγόνων τους. Μακάριοι, καλοπερασάκηδες, ζωντανοί νεκροί, αβροδίαιτα δέματα βρώσης, πόσης, αφόδευσης, ύπνου. Σερνάμενα σκουλήκια κακών ηδονών. Οι ύαινες συγγενείς, που υπερηφανεύονται για μία κληρονομιά που δεν είναι άξιοι να την διαχειριστούν, που είναι ανάξιοι, έστω, να την συντηρήσουν.
Ο Λυκούργος βλέπει την ένδοξη Σπάρτη σαν ένα νεκροταφείο. Βλέπει τους ζωντανούς νεκρούς κατοίκους της να σαπίζουν και να χάνονται.

[Κατά την βιογραφία του Πλουτάρχου, ο Λυκούργος ήταν γιος του βασιλιά Ευνόμου, ο οποίος έχασε τη ζωή του εξαιτίας της ανομίας και της αταξίας που επικρατούσαν τότε στη Σπάρτη.]
Η πνευματική ανωτερότητα του Λυκούργου, όμως, του επιτρέπει να δει τα μελλούμενα. Ορά τα επερχόμενα κακά και τάζει τον εαυτό του στρατιώτη στον αγώνα της αφυπνίσεως. Ως σιδηρουργός, σφυρηλατεί με πάθος. Δημιουργεί ασπίδα. Την κάνει ευρεία, σκληρή, αδιαπέραστη. Με αυτήν την ασπίδα οι συμπολίτες του θα αποκρούσουν την κακία και θα διαφυλάξουν την αρετή τους. Επιβάλετε να τους ενεργοποιήσει.
Θέλει λοιπόν, να τους δείξει με ένα απλό παράδειγμα, τον δρόμο της αρετής. Θέλει να τους πείσει για τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η αναγέννηση.

Κάνει ένα πείραμα.

Εκτρέφει δυο σκυλάκια που είχαν τούς ίδιους γεννήτορες. Το ένα το άφησε στην οικία του, στην καλοπέραση και την λαιμαργία και το δεύτερο το γύμνασε στο κυνήγι. Μετά το πέρας κάποιου χρονικού διαστήματος τα έφερε και τα δυο στην εκκλησία του δήμου. Σε κάποιο σημείο αφήνει λιχουδιές και σε κάποιο άλλο έναν λαγό. Αφήνοντας τους σκύλους ο καθένας όρμισε σε αυτό που είχε συνηθίσει να κάνει ή είχε εκπαιδευτεί να κάνει. Και τότε τους είπε.

«οράτε, ω πολίται, έτι ταυτού γένους υπάρχοντες εν τη του βίου αγωγή πάρα πολύ αλλήλων διάφοροι επέβησαν και ποιητικωτέρα της φύσεως ή άσκησις προς τα καλά τυγχάνει».
Βλέπετε, ω πολίται, ότι, αν και είναι από τους ίδιους γονείς, με την αγωγή, έγιναν πάρα πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, και αυτή η άσκηση είναι αποτελεσματικότερη τής φύσεως, για να συνηθίζουμε να κάνουμε το καλό.

Φανταστείτε σε ποιο σημείο πτώσης είχε φθάσει η Σπαρτιατική πολιτεία. Οι Λακεδαιμόνιοι ικανοποιούντο μόνο με το να αναφέρονται στην καταγωγή τους. Η όλη κατάστασή τους, μοιάζει σαν να ζούσαν μέσα σε βούρκο και να υπερηφανεύονται για το πόσο καθαρός και περιποιημένος ήταν ο γεννήτορας τους.

Όπως και τότε, έτσι και τώρα, για να βγεις από τον βούρκο, το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να κινηθείς. Στην αρχή θα δυσκολευτείς, αλλά όσο θα προχωράς το βήμα σου θα γίνετε πιο ελαφρύ, η προσπάθειά σου πιο εύκολη.    

Τους έδειξε, λοιπόν, ο μέγιστος αυτός νομοθέτης, ότι όσο ευγενική και αν ήταν η καταγωγή τους, όσο  ένδοξοι και ρωμαλέοι κι αν ήταν οι πρόγονοί τους, εάν αυτοί δεν ασκηθούν, ψυχή τε και σώματι, σ’ αυτά τα πράγματα που έκαναν εκείνους θαυμαστούς, τότε δεν διαφέρουν, σε τίποτε, από τους βαρβάρους.

Δεν πρέπει να θαυμάζουμε, στείρα, τους προπάτορες μας. Πρέπει να τους ερευνούμε, επιβάλεται να τούς μελετήσουμε σε βάθος ώστε να εκπαιδευτούμε σ’ αυτά που τους έκαναν τους ενδοξοτέρους και ευγενεστέρους των ανθρώπων.

Η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία δίνει τις λύσεις στα σύγχρονα ερωτήματα που μας ταλανίζουν.
Φίλοι, όσο Ελληνικό κι αν είναι το αίμα που ρέει στις φλέβες μας, όσο κι αν οι γενετικές πληροφορίες χιλιετηρίδων είναι υποθηκευμένες στο δέρμα μας, χωρίς άσκηση και μόχθο δεν θα μπορέσουμε να τις ενεργοποιήσουμε.
Είμαστε σε λήθαργο. Καιρός είναι να αφυπνιστούμε και να δράσουμε.

Κωτσής Ιωάννης

http://www.palaixthon.gr/

Η ΕΡΥΣΙΧΘΟΝΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΜΑΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΥ ΖΑΧΑΡΙΟΥ

Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΙΜΩΡΕΙ ΤΟΝ ΕΡΥΣΙΧΘΟΝΑ

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΑΙ ΔΡΥΑΔΕΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ

Το να ζει κανείς ενάρετα σημαίνει να ακολουθεί την πορεία της φύσης, γιατί η ατομική μας ύπαρξη είναι τμήμα ολόκληρου του σύμπαντος.
Για αυτό μπορεί να ορισθεί ως σκοπός της ζωής του ανθρώπου το να ζει σύμφωνα με τη φύση ή με άλλα λόγια σύμφωνα με τη δική του ανθρώπινη φύση καθώς επίσης το να ζει σε συμφωνία με τη βαθύτερη φύση του σύμπαντος, το να ζει μια τέτοια ζωή ώστε να μην κάνει οτιδήποτε που απαγορεύεται από τον κοινό νόμο δηλαδή τον Ορθό Λόγο, ο οποίος διαπερνά όλα τα όντα.
Και είναι αυτό το οποίο συνθέτει την αρετή του ευτυχισμένου ανθρώπου και κάνει τη ζωή του να κυλάει όμορφα, το να ενεργεί κατά τρόπο που συμβάλει στην εναρμόνιση του πνεύματος του με τη βούληση Εκείνου που κυβερνά το σύμπαν. Αρετή είναι η αρμονική προδιάθεση την οποία μπορεί κανείς να επιλέξει να ακολουθήσει, επειδή έχει αξία από μόνη της, όχι επειδή ελπίζει σε κάτι ή επειδή φοβάται ή επειδή έχει κάποιο άλλο εξωτερικό κίνητρο.
Επιπλέον η ευτυχία βρίσκεται στην αρετή, γιατί η αρετή είναι η νοητική κατάσταση η οποία τείνει να κάνει τη ζωή αρμονική. Όταν ένα λογικό όν είναι διεστραμμένο, αυτό οφείλεται στο ότι το παραπλανούν εξωτερικές επιδιώξεις (φιλοδοξίες, πάθη) ή ενίοτε στο ότι το επηρεάζουν οι συναναστροφές του. Γιατί η φύση κατ΄ αρχή  δεν είναι ποτέ διεστραμμένη.
(Διογένης Λαέρτιος , Βίοι Φιλοσόφων VII 87 - 89)

Οι θεοί είναι αιωνίως αγαθοί και μόνον ωφελούν, ουδέποτε βλάπτουν. Όσο για εμάς, αν είμαστε αγαθοί (ενάρετοι) λόγω της ομοιότητας μας με αυτούς, επικοινωνούμε μέσω των θεών, συναπτόμεθα, ενώ αν γίνουμε κακοί  λόγω ανομοιότητας αποχωριζόμαστε από αυτούς. Όταν ζούμε κατά αρετή συναπτόμαστε με τους θεούς ενώ όταν είμαστε μοχθηροί, τότε γινόμαστε εχθροί των θεών (της Θείας φύσης), όχι διότι αυτοί εξοργίζονται με μας, αλλά διότι οι αμαρτίες μας τους εμποδίζουν να μας φωτίσουν. Αν δε αντιστρόφως με τη βοήθεια της προσευχής και των εξιλεωτικών θυσιών επιτυγχάνουμε την άρση αυτών των αμαρτημάτων, αν εκτελούμε τα καθήκοντά μας (δηλαδή τιμώντας το Θείο και τους ήρωες), κατ΄ ελάχιστων θεραπεύοντες τα ελαττώματά μας και προσπαθώντας να ακολουθήσουμε το δρόμο της αρετής τότε θα νιώσουμε την Θεία αγαθότητα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι το αυτό σαν να λέγαμε ότι ο Θεός αποστρέφεται τους μοχθηρούς όπως ήλιος κρύβεται από αυτούς που έχουν χάσει την όρασή τους. 
(Σαλλούστιος Σερήνος στο περί θεών και Κόσμου περ. +4ος αι.)

ΕΚ ΔΕ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΟΛΙΓΑΙ ΜΕΝ ΕΤΙ ΧΡΟΝΩ ΠΟΛΛΩ ΔΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΘΑΡΘΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑΠΑΣΙ ΘΕΙΟΤΗΤΟΣ ΜΕΤΕΣΧΟΝ.
(Διαχωρισμός ψυχών κατά τον Ησίοδο, απόσπασμα Πλούταρχου από των χρηστηρίων 415β)
Δηλαδή ...από δε των δαιμόνων λίγες ψυχές και αφού αυτές καθαρθούν ολοσχερώς  μέσω της αρετής εισέρχονται στους θεούς .

Για αυτό και λέγεται ορθώς ότι ουδείς είναι εχθρός για τον ενάρετο άνθρωπο και ότι μόνος ο αγαθός είναι φίλος του. Διότι αν αγαπάει τους ανθρώπους, δεν αντιμετωπίζει ως εχθρό τον κακό. Εάν δε αναζητάει για συναναστροφή τον ενάρετο και απ’ όλους επιλέγει τον αγαθό, είναι σαφές ότι το πράττει τούτο μιμούμενος και στο μέτρο της Αγάπης τον Θεό, ο οποίος δεν μισεί κανένα άνθρωπο, όμως τον αγαθό τον ασπάζεται (τον αγαπάει) με ξεχωριστό τρόπο (με έντονο τρόπο). 
(Ιεροκλής , In Au. Ca. 7,11,7 κ.εξ.)

ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ

Άγαλμα του Λυκούργου στο Δικαστήριο Βρυξελλών 

Ο Αριστοτέλης τοποθετεί τον Λυκούργο ως σύγχρονο του Ιφίτου, (Ο Παυσανίας αναφέρει και αυτός, ότι ο Ίφιτος ήταν σύγχρονος του νομοθέτη της Σπάρτης Λυκούργου.) ο οποίος έζησε γύρω στα -884. Με τη συνδρομή του Ιφίτου ο Λυκούργος εγκαθίδρυσε την ιερή εκεχειρία της Ολυμπίας, σύμφωνα με την οποία απαγορεύονταν όλες οι πολεμικές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων και προστάτευε τους Ηλείους από οποιαδήποτε ενδεχόμενη εχθρική επίθεση (Müller, Dor. 1.7.7.).

Ο Ξενοφών διαφοροποιείται σημαντικά από τον Αριστοτέλη, τοποθετώντας τον περισσότερο από 200 χρόνια νωρίτερα, δηλαδή στην εποχή των Ηρακλειδών (Xen. Rep. Lac. 10.8.). 

Κατά τη βιογραφία του Πλουτάρχου, ο Λυκούργος ήταν γιος του βασιλιά Ευνόμου, ο οποίος έχασε τη ζωή του εξαιτίας της ανομίας και της αταξίας που επικρατούσαν τότε στη Σπάρτη. Τον σκότωσαν όταν επιχείρησε να χωρίσει συμπλεκόμενους πολίτες. Τον διαδέχθηκε ο Πολυδέκτης, πρεσβύτερος αδελφός του Λυκούργου. Πέθανε όμως και αυτός, και ο θρόνος πέρασε στον Λυκούργο. Τότε ο Λυκούργος πληροφορήθηκε ότι η χήρα του αδελφού του περίμενε παιδί. Έσπευσε να διακηρύξει ότι αν το παιδί που θα γεννιόταν ήταν αγόρι, ο θρόνος τού ανήκε, και ο ίδιος θα περιοριζόταν στα καθήκοντα του επιτρόπου του ανήλικου βασιλιά.

H χήρα όμως είχε άλλα σχέδια. Πρότεινε στον Λυκούργο να ξεφορτωθεί η ίδια το παιδί προτού γεννηθεί, να παντρευτούν και αυτός να εξακολουθήσει να είναι βασιλιάς.

Ο Λυκούργος ένιωσε απέχθεια για την απαίσια νύφη του, αλλά συνέλαβε και αυτός το δικό του σχέδιο. Προσποιήθηκε ότι δέχεται την πρόταση της χήρας, αλλά τη συμβούλευσε να μη θέσει σε κίνδυνο τη ζωή της παίρνοντας φάρμακα για να «ρίξει» το παιδί, μόνο να το αφήσει να γεννηθεί και μετά θα ανελάμβανε αυτός να το εξαφανίσει.

Όταν το παιδί γεννήθηκε (ήταν αγόρι), ο Λυκούργος, για να το προστατέψει, το απομάκρυνε αμέσως από την επικίνδυνη μητέρα του και του έδωσε το όνομα Χαρίλαος, δηλαδή χαρά του λαού. Άρχισαν όμως δολοπλοκίες και διαβολές από το περιβάλλον της προδομένης βασιλομήτορος, και ο Λυκούργος, προσβεβλημένος αλλά και φοβούμενος για τον εαυτό του, αποφάσισε να φύγει από τη Σπάρτη για μεγάλη περιοδεία.

Τα ταξίδια του έφεραν τον Λυκούργο στην Κρήτη, στην Ιωνία, στην Ινδία, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, ίσως ακόμη και στην Ισπανία. Ο Λυκούργος μελέτησε τους νόμους και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων σε αυτούς τους τόπους και διαμόρφωσε το δικό του σύστημα. Ύστερα από χρόνια επέστρεψε στη Σπάρτη για να το εφαρμόσει, αφού προηγουμένως επισκέφθηκε το Μαντείο των Δελφών για να λάβει τη θεϊκή συγκατάθεση.

H αποδοχή του πολιτεύματος του Λυκούργου από τους Σπαρτιάτες δεν υπήρξε απρόσκοπτη. Λόγω των μέτρων λιτότητας που επέβαλε και του πνεύματος ισότητας που το χαρακτήριζε, οι πλούσιοι αντέδρασαν βίαια σε αυτό, έφτασαν μάλιστα να πάρουν με τις πέτρες τον εισηγητή του, ο οποίος έφυγε τρέχοντας από την αγορά για να γλιτώσει, αν και κατά τη συμπλοκή έχασε το ένα του μάτι.

Τελικά οι νόμοι του Λυκούργου εφαρμόστηκαν στη Σπάρτη, αν και δεν καταγράφηκαν.

Ο Λυκούργος θεωρείται ο νομοθέτης της αρχαίας Σπάρτης που καθιέρωσε τον στρατιωτικό προσανατολισμό της σπαρτιατικής κοινωνίας σύμφωνα με χρησμό του Απόλλωνα από το μαντείο των Δελφών. Όλες οι μεταρρυθμίσεις του απευθύνονταν στις τρεις αρετές των Σπαρτιατών: ισότητα (μεταξύ των πολιτών), στρατιωτική ικανότητα και λιτότητα.

Ο Λυκούργος όταν ολοκλήρωσε το έργο του, όρκισε τους Σπαρτιάτες ότι δεν θα αλλάξουν τους νόμους του, ώσπου να επιστρέψει και κατόπιν έφυγε για τους Δελφούς, ή την Κρήτη.
Έφυγε από τη Σπάρτη για πάντα, ώστε να μην αλλάζουν τη νομοθεσία του οι συμπολίτες του, που είχαν ορκιστεί να μην το κάνουν παρά μόνο αν κάποτε επέστρεφε.
Εκεί, θεωρώντας ότι είχε πλέον ζήσει αρκετά, έπαψε να τρώει, ώσπου πέθανε από ασιτία. Δεν επέστρεψε λοιπόν στη Σπάρτη και έτσι οι Σπαρτιάτες, πιστοί στον όρκο τους, δεν άλλαξαν το πολίτευμά του.

www.tovima.gr , https://el.wikipedia.org

ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΡΕΤΗ Η ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ (ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ)

Αρετή είναι το εφόδιο που χρησιμοποιείται από το Λογικό για να μορφωθεί σε αγαθή (Θεία) ψυχή (ζώσα ενέργεια).
Αρετή δεν διαθέτει μόνο το ανθρώπινο ον. Αρετή διαθέτουν και τα μη ανθρώπινα όντα. Και μάλιστα όχι μόνο εδώ (γήινα) αλλά και αλλού ή σε άλλες διαστάσεις.
Όσον αφορά την ανθρώπινη αρετή αυτή διακρίνεται για την προσέγγιση της και την αφομοίωσή της από το σύμπαν.
Επίσης στην ανθρώπινη αρετή περιλαμβάνεται αρχικά η αρμονία των: ανθρώπινων σχέσεων μεταξύ τους, των ανθρώπινων σχέσεων με το σύμπαν και τέλος των ανθρώπινων σχέσεων με το υπερκόσμιο (Θείο). (Δείκτης) .

ΤΟ ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ ΖΗΝ, ΤΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΤ ΑΡΕΤΗΝ ΖΗΝ. Δηλαδή το να ζεις σύμφωνα με τη φύση, σημαίνει το να ζεις σύμφωνα με την αρετή (ενάρετα). (Ζήνων ο Κιτιέυς).

Όποιος γεννήσει και αναθρέψει αληθινή αρετή, αυτός έχει τη δυνατότητα να γίνει αγαπημένος στους θεούς και να γίνει αθάνατος περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο. (Διοτίμα η Μαντινεία) .

Και η Αρετή και η Υγεία και το Όλον του  Αγαθού είναι Αρμονία και ο Θεός ο ίδιος. Γι αυτό τα πάντα έχουν συντεθεί αρμονικά. Και η Αγάπη είναι εναρμόνια ισότητα. Μέγιστη Αρετή η Σωφροσύνη. (Πυθαγόρας).

Όι άνθρωποι που ζητούν την αρετή αφού παιδευτούν λίγο θα ευεργετηθούν πάρα πολύ. (Σοφ. Σολ. γ΄5) .
Όλο το χρυσάφι που βρίσκεται κάτω από τη γη και πάνω σε αυτή δεν αξίζει όσο η αρετή. (Πλάτωνας).

Οι άνθρωποι από τη φύση τους είναι δημιουργοί ιδεών, ψάχνουν να πετύχουν κάτι και το μυαλό τους λύνει προβλήματα ( έστω και απλά καθημερινά ).
Κατά τον Αριστοτέλη και άλλους αυτές είναι οι αρετές ενός σωστού ανθρώπου:
Κουράγιο, Αξιοπρέπεια, Δικαιοσύνη, Αλήθεια, Φιλικότητα, Καλοί τρόποι, Αυτοπειθαρχία, Τιμιότητα, Αξιοπιστία, Συν-εργατικότητα, Συνέπεια, Ακεραιότητα, Επιμονή, Δέσμευση, Χιούμορ.

http://www.metron-ariston.gr , https://blogs.sch.gr/gymparga

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΣ ΜΑΣ

Του Βασίλη Ν. Μακρή, πλοιάρχου Ε.Ν., cptmakrismm@gmail.com

Μετά την υπογραφή του Eδίκτου των Μεδιολάνων το 313 και την καταστροφή κάθε πολιτιστικού-πολιτισμικού στοιχείου, με σύγχρονη εξαφάνιση του Ελληνισμού από τους ψυχο-σωτήρες της νέας θρησκείας, άρχισε και το παραμύθι της σωτηρίας από κάθε προβλέψιμο ή απρόβλεπτο γεγονός, πραγματικό ή φανταστικό.

Ο χώρος που λεγόταν Ελλάς χρειάστηκε επανειλημμένες μεταφορές πληθυσμών από γειτονικές χώρες, για να αναπληρωθούν τα θύματα των κρεουργείων της χριστιανοσύνης, τρανή απόδειξη τα σλαβικά τοπωνύμια που διατηρούνται ακόμη σε όλη την επικράτεια.

Οι αγιοποιημένοι χασάπηδες Κωνσταντίνος, Κωνστάντιος, Βάλης, Βαλεντινιανός,Θεοδόσιος, Αρκάδιος, Ιουστινιανός (σλάβος Ουτπράβδα του Ιστόκ και της Βιγλενίτσας), άνθρωποι παρανοϊκοί και μηδενικής μορφώσεως, υποχείρια των μαυροφορεμένων αγυρτών της Ιστορίας, υπέγραφαν με τον αντίχειρα τα διατάγματα-νεαρές κατά των Μιαρών Ελλήνων η της Μιαράς των Ελλήνων Νόσου και τα Ες έδαφος φέρειν.

Απαγορευόταν με ποινή θανάτου η κατοχή συγγραμμάτων της Ελληνικής γραμματείας, καταστρέφοντας το 90-95% του ωραιότερου και μεγαλύτερου πολιτισμού που υπήρξε ποτέ πάνω στη Γη και ό,τι βρέθηκε στα διάφορα μοναστήρια ήταν για να αντιγράψουν ιδέες για τον στείρο δογματισμό τους, ή να σβήσουν τα κείμενα από τις περγαμηνές και να γράψουν τις ξερές ψευτοφιλοσοφίες τους.

Ο Μέγας και Άγιος και ισαπόστολος Κωνσταντίνος είναι ο πρώτος που εισήγαγε το μαρτύριο του σπασίματος πλευρών με τσιγκέλι και τον πλήρη ακρωτηριασμό χεριών-ποδιών. Πέραν των αυτοκρατορικών, πολιτικών και κοινωνικών εγκλημάτων του, βαρύνεται και με έξι προσωπικά εγκλήματα με τα άγια χεράκια του: Τον γιο του, Κρίσπο, τον τύφλωσε και τον έπνιξε, την γυναίκα του, Φαύστα, μετά από γενναία κλωτσοπατινάδα την έπνιξε σε καυτό λουτρό, τον 12χρονο ανιψιό του, Λικινιανό, για πρόληψη απαιτήσεων στον θρόνο, τους δυο γαμπρούς του και τον πεθερό του.

Το κάψιμο στην πυρά εγκαινιάστηκε πολύ προ των Auto da Fe της Δύσης με τον φιλόσοφο Σιμωνίδη, πρώτο θύμα το 370.

Η περιουσία των σφαγιασθέντων και των καταστρεφόμενων αρχαίων Ιερών περιερχόταν στην εκκλησία που πλούτιζε συνεχώς αγνοώντας κάθε κοινωνικό, ηθικό, νομικό και ανθρωπιστικό φραγμό.

Η σανίδα σωτηρίας για τον Ελληνισμό ήταν η εξάπλωση του Ισλάμ, ό,τι απόμεινε από την Ελληνική γραμματεία, μεταφράστηκε στην αραβική γλώσσα και όταν οι Ευρωπαίοι ξύπνησαν και διαπίστωσαν την αξία της, την ξαναμετάφρασαν. Ο εξαθλιωμένος και κυνηγημένος από εκκλησία και κράτος Έλληνας βρήκε καταφύγιο στην νέα θρησκεία και σώθηκε.

Στο ξεκίνημά τους οι Σελτζούκοι Τούρκοι δεν ήσαν περισσότεροι από 15.000, χάρις στον χριστιανισμό, πολλαπλασιάστηκαν με την αλλαγή πίστης και κατέκτησαν όλη την Μ. Ασία και την μισή Ευρώπη, γλυτώνοντας από τις ψυχοσωτήριες εκδηλώσεις των παρανοϊκά δογματισμένων εγκληματιών, που η νέα θρησκεία είχε βάλει σε μαζική παράγωγη με διάφορα μέσα και κυρίως τον βιασμό και αυτής της ίδιας της ψυχής και συνείδησης με τον νηπιοβαπτισμό.

Όταν η υποτιθέμενη Βυζαντινή Αυτοκρατορία εξαθλιώθηκε από την απομύζηση κάθε πόρου, δεν δίστασαν να ψάξουν για νέες πηγές, με την πρωτιά από το Άγιον Όρος που υπέγραψε υποτέλεια στον κατακτητή Μουράτ Β΄, πολύ πριν να πέσει η Πόλη και συγκεκριμένα 33 χρόνια πριν.

Ακολούθησε η παράδοση της Πόλης από τον Μεγάλο Δούκα Λουκά Νοταρά και τον Γεννάδιο Σχολάριο, του οποίου την σοφία (έτσι ονόμασαν την προδοσία) εξετίμησε ο Σουλτάνος και τον έκανε πατριάρχη, για να κάψει τα έργα του φίλου του, Γεωργίου Πλήθωνα-Γεμιστού, η συνεχεία είναι γραφικότερη και παραπέμπεται στην Ιστορία. (Καθαιρέσεις του από ξεφωνίσματα παστρικών).

Κατά την διάρκεια της υποδουλώσεως η εκκλησία μας εισέπραττε για λογαριασμό του εκάστοτε Σουλτάνου τον κεφαλικό φόρο (χαράτσι) φυσικά εις τριπλούν (να πάρουν κάτι και αυτοί) με το αιτιολογικό να μην στενοχωρήσουν τον πολυχρονεμένο σε περίπτωση έλλειψης.

Συγχρόνως οι διάφοροι Σουλτάνοι τους παραχωρούσαν με τα περίφημα χρυσόβουλα (δεν ξέρω ποιος έχει ελέγξει την γνησιότητα) προνόμια και εκτάσεις για τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον κατακτητή. Βέβαια τα χρυσόβουλα ακυρώνονται με τον θάνατο του Σουλτάνου ή αλλαγής καθεστώτος, αλλά αυτά είναι στα ψιλά γράμματα.

Περιττό να σημειωθεί ότι οι πρωτεργάτες του 1821 είναι ακόμη αφορισμένοι από το Πατριαρχείο, το οποίο ακόμη και σήμερα αφειδώς χρηματοδοτούμε, μέσω του διπλωματικού σάκκου, προς διαιώνιση της ηλιθιότητας μας.

Το μεγάλο παραμύθι του κρυφού σχολειού καταρρίπτεται από το γεγονός ότι σουλτάνος καθαίρεσε πατριάρχη, γιατί παρακράτησε τα χρήματα της μορφώσεως των ραγιάδων. Οι Τούρκοι ήθελαν την μόρφωση, ακόμη και ο θηριώδης Αλή-πασάς χρηματοδοτούσε σχολεία, όπως ομολογούν οι Jacob Bartholdi και Frederick Douglasεπισκέπτες το 1803-1811. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Άνθιμος Στ΄ (1845-1846) καθαιρέθηκε με σουλτανικό φιρμάνι «γιατί καταβρόχθιζε τα χρήματα που ήταν για την εκπαίδευση των Ελλήνων» (βλ. Π. Καρολίδη). Στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα λειτουργούσαν ελεύθερα 50 Σχολές πανεπιστημιακού περίπου επιπέδου. Από ποιο σχολείο πήγαν εκεί; Φυσικά όχι από κρυφά σχολειά. Οι Τούρκοι επέτρεπαν και βοηθούσαν την παιδεία. Το δε παραμύθι ξεκίνησε μετά την απελευθέρωση από έναν πίνακα του Νικολάου Γκύζη και ένα ποίημα του Ιωάννη Πολέμη.

Μετά την απελευθέρωση το πατριαρχείο έστειλε πέντε επισκόπους για να πείσουν τους επαναστατημένους να ξαναγυρίσουν υπό τον κραταιό Σουλτάνο, αλλά ο Καποδίστριας τους ξαπέστειλε με τις γνωστές γι’ αυτόν συνέπειες.

Ιστορική παραμένει η επιστολή που υπογράφουν οι 20 Αγιορείτες ηγούμενοι προς τον Αδόλφο Χίτλερ (13/26 Απριλίου 1941), επανάληψη της υπογραφής υποτελείας του 1430 στον Μουράτ Β΄.

Οι πρόσφατοι χαρακτηρισμοί του Τουρκο-πατριάρχη για την «αρμονική συμβίωση των δυο λαών, μέχρι που μερικοί ξυπόλητοι κήρυξαν επανάσταση», δεν είναι τίποτε άλλο από την προσήλωσή τους στο έθνος και στα ιδανικά του.

Φθάνοντας στην σημερινή κρίση διαπιστώνουμε το φαινόμενο των ποντικών που εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο πλοίο. Η Εκκλησία μας με δυνατότητες να εξοφλήσει 35 φόρες το δημόσιο χρέος, αρνείται να πληρώσει φόρους, όπως κάνει και ο τελευταίος άπορος πολίτης της χώρας, που τους ανέχεται, έστω και αν πεινάει. Κάνει εράνους και ζητά από τους πεινασμένους πιστούς του κοπαδιού για να οργανώσει τα πολυδιαφημιζόμενα συσσίτια της πείνας και να βγάλει και κάνα φράγκο. Η γενναιοδωρία τους ανταλλάσσει 9.500 οικογένειες που πρέπει να χάσουν και την τελευταία ελπίδα διάσωσης, για να μην αφήσει τον δημόσιο κορβανά που ταΐζει τους μαυροφορεμένους κηφήνες της. Καμαρώστε τους, προσκυνήστε τους, αλλά πέστε τους και ένα μεγάλο «μπράβο!», το αξίζουν, τέτοια αναλγησία δεν βρίσκεται ούτε στη ζούγκλα ή στο κατώτατο ζωικό βασίλειο!

Απορώ γιατί το σύνθημα του Γέρου του Μοριά ήταν: «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» και όχι στους Τούρκους, και γιατί έλεγε για τον ήρωα Παλαιών Πατρών Γερμανό «όποια πέτρα και αν σηκώσω αυτόν τον κωλοπαππά βρίσκω από κάτω»…

«ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΣΑΙ; ΤΙ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ; ΣΗΚΩΣΟΥ ΕΠΑΝΩ, ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΟΡΘΙΟΙ ΜΙΛΑΜΕ» Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Πηγή: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

------------------------------------

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΣΕ ΤΟ 1828, ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ - Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΑΠΟΠΕΜΠΕΙ ΤΟΥΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡOΣΩΠΟ ΤΩΝ ΡΑΣΟΦΟΡΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΖΟΦΕΡΗ ΟΘΩΜΑΝΟΚΡΑΤΙΑ

Η ΘΕΑ ΔΗΜΗΤΡΑ

Η Δήμητρα είναι μια από τις μεγαλύτερες και παλαιότερες θεές του Ελληνικού πανθέου. Κόρη του Κρόνου και της Ρέας, αδερφή του Δία, του Ποσειδώνα, του Πλούτωνα, της Ήρας και της Εστίας. 

Όπως φανερώνει και το όνομά της, η Δήμητρα είναι η μάνα Γη. 

Η Δήμητρα είναι η θεά της γονιμότητας, η προστάτιδα της γεωργίας και των καλλιεργειών γενικότερα, η θεά της βλάστησης και συνήθως απεικονίζεται να κρατάει κάποιο στάχυ και σε ορισμένες περιπτώσει δάδα.

Ως προστάτιδα της καλλιέργειας και της γεωργίας η Δήμητρα λατρευόταν κυρίως σε αγροτικές περιοχές. Είναι η προστάτιδα των γεωργών και οι πρόγονοί μας, την τιμούσαν όπως της άξιζε.

Η λατρεία της θεάς Δήμητρας συνδέεται επίσης και με πολλές μυστηριακές τελετές του Αρχαίου κόσμου, όπως τα Ελευσίνια Μυστήρια, τελετές που είχαν ως σκοπό την κάθαρση και την εξύψωση της ανθρώπινης υπόστασης.

Η Δήμητρα ιδρύει Μυστήρια εις Ελευσίνα 

Εγκαταλείπουσα την Ελευσίνα, η Δήμητρα ωθεί εις τον ύπατον βαθμόν τας προς τους ανθρώπους ευεργεσίας της, διδάσκουσα εις τους βασιλείς την θείαν επιστήμην της και καθιστώσα τούτους κοινωνούς των σεπτών αυτών μυστηρίων, τα όποια δεν επιτρέπεται ούτε να αμελή τις, ούτε να κοινολογή, διότι το βαθύ προς τους θεούς σέβας συγκρατεί την γλώσσαν. Τα μυστήρια αυτά διεκρίνοντο εις τα εν Άγραις τελούμενα Μικρά Μυστήρια και εις τα εν Ελευσίνη τελούμενα Μεγάλα Ελευσίνια Μυστήρια. 

Όταν έκλαιγε η θεά Δήμητρα είχαμε βροχές, 
όταν επέστρεφε η κόρη της η Περσεφόνη, χαρές & καλοκαίρι.

Αυτόχθονες Έλληνες: Η ΘΕΑ ΔΗΜΗΤΡΑ

Η Θέα Δήμητρα και οι Ιστορικές Περιπλανήσεις της - www.kosmos-zine.gr

Greek mythos: Όταν έκλαιγε η θεά Δήμητρα είχαμε βροχές, όταν επέστρεφε η κόρη της η Περσεφόνη, χαρές & καλοκαίρι | eirinika.gr

ΔΗΜΗΤΡΑ - ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΟΙ (Διογένης ο Απολλωνιάτης)

Αλλά και ο Δημόκριτος υποστηρίζει όπως και ο Λεύκιππος (και πολλοί άλλοι σοφοί της Ελληνικής Αρχαιότητος), ότι υπάρχουν άπειροι κόσμοι με διαφορετικά μεγέθη. Σε μερικούς από αυτούς δεν υπάρχει ούτε Ήλιος ούτε Σελήνη, σε άλλους τα δύο αυτά ουράνια αντικείμενα είναι μεγαλύτερα από όσο στον δικό μας κόσμο, και σε άλλους περισσότερα. Τα διαστήματα μεταξύ των κόσμων είναι άνισα, σε μερικά μέρη υπάρχουν περισσότεροι κόσμοι, σε άλλα λιγότεροι, μερικοί αναπτύσσονται, μερικοί είναι στο αποκορύφωμα της ανάπτυξης τους και μερικοί παρακμάζουν. 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΕΙΡΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

ΟΙ ΑΠΕΙΡΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ "ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΝΑ"

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ – ΣΥΜΠΑΝΤΑ - ΚΟΣΜΟΙ

Η ΕΥΡΥΝΟΜΗ Η ΘΕΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

ΤΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ της ΕΥΡΥΝΟΜΗΣ

ΕΝΕΡΓΕΙΑ – ΨΥΧΗ – ΝΕΡΟ

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ.

Κάτ΄ ἀρχάς κάθε τί μέσα στό δημιουργημένο σύμπαν εἶναι ἔμψυχο. Ἡ ὕλη εἶναι ἐμψυχωμένη ἀπό τό πνεῦμα. Ἄνευ τῆς ψυχῆς τό πνεῦμα δέν δύναται νά δράση στήν ὕλη, διότι πνεῦμα καί ὕλη εἶναι ἐνάντιες ἀρχές καί δέν ἑνώνονται. Χρειάζεται τό καταλυτικό στοιχεῖο μεθέξεως πού ἐν τῇ αὕτῃ περιπτώσει εἶναι ἡ ψυχή.

Τί εἶναι ἡ ψυχή τοῦ Παντός; Βάσει τῶν ὀρφικῶν εἶναι ὁ αἰθήρ πού περιβάλει τό πᾶν καί ἐνυπάρχει πανταχοῦ. Ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη τόν αἰθέρα τόν ἔχει ὀνομάσει ἐνέργεια καί ἰσοδυναμεῖ μέ Ε = m * c² δηλ. κάθε μάζα μετατρέπεται σέ ἐνέργεια ἤ ἀπελευθερώνει τήν ἐνέργειά του, ὅταν φτάσει νά κινεῖται μέ τήν ταχύτητα τοῦ φωτός εἰς τό τετράγωνο (c²). Τά πάντα ἔχουν ἐνέργεια διότι τά πάντα κινοῦνται. Ὁ κινητήριος μοχλός εἶναι ἡ ἐνέργεια δηλ. ἡ ψυχή. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι μέ τήν σύντηξη τοῦ πυρῆνος τοῦ ἀτόμου, ἀπελευθεροῦται ἡ ἐγκλωβισμένη ἐνέργεια τήν ὁποία οἱ ἐπιστήμονες ὀνόμασαν πυρηνική ἐνέργεια.

Στόν ἄνθρωπο, ἡ ψυχή εἶναι τό αἰθερικό τοῦ σῶμα ἤ κατά ἄλλους τό ἐνεργειακό του σῶμα πού ζωοποιεῖ, καί κινεῖ τό υλικό σῶμα μας. Εἶναι τό ἀτομικό, ἐνεργειακό του περιβάλλον πού πληροῦται ἀπό πλῆθος πληροφοριῶν. Ἡ ψυχή ἔχει πολλά ἐπενδύματα δηλ. ποιότητες αἰθέρος ὅπου τό ἔσχατο ἐπένδυμα εἶναι συνυφασμένο μέ τά ὄργανα τοῦ σώματός μας δηλ. τρόπον τινά  εἶναι ὑπεύθυνο γιά τήν σωστή λειτουργία τῶν ὀργάνων μας καί τῶν συστημάτων πού διέπουν τό σῶμα (ἀνοσοποιητικό, κυκλοφορικό, συμπαθητικό κ.τ.λ.). Τά ἀνώτερα ἐπενδύματα περιβάλλουν τό σῶμα μας ὡς ἕνας μανδύας αἰθερικός, προστατευτικός καί ἀποτελεῖ τό ἀτομικό μας, ψυχικό καί πνευματικό μας φορτίο.

Τό σῶμα μας λόγω τῆς ἁδρῆς ὕλης, δέν μπορεῖ νά ἀποτυπώσει τίς ἀλλαγές στόν ψυχισμό μας. Ἡ ψυχή χρειάζεται ἕνα ἄλλο μέσο, πιό εὔπλαστο μέ περισσότερες δυναμικές-ἐνεργειακές ἰδιότητες ὅπως τό νερό.Τό νερό λόγω τοῦ γεωμετρικοῦ του σχήματος μεταδίδει ἠλεκτρομαγνητικά κύματα δηλ. ἐνέργεια.Ἔτσι στό νερό τοῦ σώματός μας ἀποτυπώνονται ἤ καλλίτερα ἀποκρυσταλλώνονται οἱ μεταπτώσεις τῆς ψυχῆς μας. Κατά συνέπεια ὁ συνδετικός κρίκος μεταξύ ψυχῆς μας καί σώματος εἶναι τό νερό πού ἐνυπάρχει παντοῦ μέσα στό σῶμα μας. Οἱ ἀλλαγές πού τελοῦνται στό νερό μας τίς ἀντιλαμβανόμαστε ὡς συναίσθημα. Ὅταν δέν μᾶς ἀρέσει ἕνα εἶδος μουσικῆς, ὅταν μας βρίζει κάποιος, ὅταν μας ἀγκαλιάζει τρυφερά καί μᾶς λέει πόσο μας ἀγαπᾶ, ὅλα αὐτά τά ψυχικά ρευστά δηλ. οἱ ἐνεργειακές ἐπιδράσεις ἀποκρυσταλλώνονται στό νερό τοῦ σώματός μας καί τό εἰσπράττουμε ὡς συναίσθημα.

Κατά συνέπεια κάθε τί πού συμβαίνει στόν περιβάλλοντα χῶρο, ἐπηρεάζει τήν ψυχή μας. Οἱ εἰκόνες, ἡ μουσική, ἡ ὁμιλία ἀποτυπώνονται μέσω τοῦ νεροῦ στήν ψυχή μας καί ἀναλόγως τήν ἀμαυρώνουν ἤ τήν φωτίζουν. 

Ἡ διαδικασία καθάρσεως τῆς ψυχῆς, ἀπό τά μελανά στίγματα πού τῆς ἔχουμε προσδώσει λόγω τῆς βέβηλης ζωῆς ἠμῶν, οἱ ἀρχαῖοι τήν ὠνόμαζαν μύηση καί ἅπτεται τῶν διαδικασιῶν καθάρσεως ὅλων τῶν ἐπενδυμάτων τῆς ψυχῆς.  Στά μυστήρια οἱ μεμυημένοι εἰσέρχοντο κεκαθαρμένοι καί ἀπηγορεύετο αὐστηρῶς εἰς τούς ἀμυήτους.

Ὁ Πλάτων στούς «Νόμους» ἀπαγορεύει αὐστηρῶς μερικές ἀπό τίς μουσικές κλίμακες διότι γνωρίζει ὅτι ἡ μουσική ἐπηρεάζει τήν ψυχή.
Ὅ Ἀριστοτέλης ἐπίσης στό ἔργο τοῦ «Πολιτικά» θεωρεῖ ὡς πρωτεύων μάθημα τήν μουσική γιά τήν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς.
Τά ἀγάλματα, ἡ ἀρχιτεκτονική, ὁ περιβάλλον χῶρος ἐπηρεάζουν τήν ψυχή γιά αὐτό οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔδιναν μεγάλη σημασία.

Συνεπῶς γιά νά μπορέσουμε νά καταλάβουμε τούς νόμους τῆς ψυχῆς, ὀφείλουμε πρωτίστως νά κατανοήσωμε τά μυστικά του νεροῦ.

Στέφανος Γκίκας

http://www.palaixthon.gr/

ΝΕΡO – ΘΡΗΣΚΕIΑ

Ἔχουμε σίγουρα ὅλοι ἀκούσει γιά τό θέμα τοῦ ἁγιασμοῦ ἤ γιά τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανίων πού γίνεται ὁ ἁγιασμός τῶν ὑδάτων. Γιατί ἡ ὀρθόδοξη Παράδοσις βαπτίζει ἐν ὕδατι καί γιατί οἱ Πυθαγόρειοι χρησιμοποιοῦσαν τά λεγόμενα βαλανεῖα ὅπου ἐντός τῶν ἱερῶν ὑδάτων ἀπέρριπταν τούς ρύπους τόσο τοῦ σώματος ὅσο καί τῆς ψυχῆς;

Ὁ  Ἰάπωνας ἐπιστήμων Δρ. Μασάρου Ἐμότο συνέχισε τά πειράματα μέ τό νερό προχωρώντας καί στό θρησκευτικό ἐπίπεδο παρατηρώντας τήν ἀντίδρασι τοῦ νεροῦ στήν προσευχή. Τό πείραμα ἔλαβε χώρα στό φράγμα Φουτζιουάρα στό Μινακάμι-Τσό τῆς Ἐπαρχίας Γκούνμα. Ὁ Αἰδεσιμότατος Κάτο Χόκι Ἀρχιερεύς τοῦ Ναοῦ Τζυουχουϊν, προσευχήθη γιά μία ὥρα δίπλα στό φράγμα. Λίγα λεπτά μετά τό τέλος τῆς προσευχῆς, τό νερό τοῦ φράγματος ἄλλαξε καί ἔγινε πιό ἤρεμο καί πιό καθαρό. Οἱ φωτογραφίες πού τράβηξε πιστοποίησαν τήν ἀλλαγή τοῦ νεροῦ. Ἐνῶ πρίν τήν προσευχή ἡ κρυσταλλοδομή τοῦ νεροῦ ἦτο παραμορφωμένη, μετά τήν προσευχή ἕνας φωτεινός κατάλευκος ἑξάεδρος κρύσταλλος, ἴσως ὁ ὡραιοτέρος τῶν πειραμάτων, ἐνεφανίσθη στήν φωτογραφία.

Ἡ προσευχή πού ἐκφέρεται μέ τήν προσήκουσα συνειδησιακή φόρτιση, ἔχει θετική ἐπίδραση στό νερό, τό φωτίζει, τό καθαγιάζει, τό ἠρεμεῖ. Ὁ ψυχικός παράγων σέ συνδιασμό μέ τά λόγια της προσευχῆς πού δονοῦν καί δομοῦν τά μόρια τοῦ νεροῦ, μορφοποιοῦν τήν κρυσταλλοδομή του ἐσαεί.

Ἀπό τά ἀρχαῖα χρόνια χρησιμοποιοῦσαν τά καθαγιασμένα ὕδατα ὡς μέσο καθάρσεως. Τά ἱερά ἦσαν χτισμένα δίπλα σέ τρεχούμενα νερά. Σήμερα, ὁ ἁγιασμός τῶν ὑδάτων τόσο στήν θάλασσα ὅσο καί στίς δεξαμενές ἤ φράγματα ἔχει θετική ἐπίδραση στούς ἀνθρώπους.

Ἕνα ἄλλο μυστήριο τῆς ἑλληνικῆς ἱερατικῆς παραδόσεως εἶναι τό μυστήριό τῆς Θείας Μεταλήψεως. Τί γίνεται ὅταν μεταλαμβάνουμε; Τόσο ὁ Ἐμότο ὅσο καί ὁ Γερμανός ἐπιστήμων Roland Plocher ὁ ὁποῖος εἶναι γνώστης τῶν θεωριῶν τοῦ Tesla καί τοῦ Schauberger, κατέφεραν νά ἀντιγράψουν τήν ἐνεργειακή πληροφορία. Ἐν προκειμένῳ, ὁ Plocher ἀντέγραψε τήν πληροφορία τοῦ ὀξυγόνου σέ ἀδρανῆ ὑλικά, ὅπως τό ἀνθρακικό ἀσβέστιο. Διασκορπίζοντας τά ὑλικά σέ οἰκολογικά κατεστραμμένες λίμνες κατέφερνε νά τίς ἐπανενεργοποιεῖ.

Κατά συνέπεια ὁ καθαγιασμένος οἶνος τῶν Ὀρφικῶν, ὅσο καί ἡ Θεία Μετάληψις τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, καθώς εἰσέρχεται στό σῶμα μας πράγματι καθαγιάζει τό σῶμα ἀντιγράφοντας τήν κρυσταλλοδομή του καί ἐπαναφέροντας τό νερό τοῦ σώματός μας στήν σωστή γεωμετρική του μορφή.

Τό νερό εἶναι ΖΩΝΤΑΝΟ καί ὅπως εἶπε ὁ Viktor Schauberger εἶναι τό αἷμα τῆς γῆς. Οἱ Aρχαίοι Ἕλληνες τό λάτρευαν καί εἶχαν προσδώσει τό ὄνομα τοῦ Ποσειδώνος στό νερό τῆς θαλάσσης, ἐνῶ σέ λίμνες καί ποτάμια ὑπῆρχαν ἄλλες θεότητες τοῦ νεροῦ.

Στέφανος Γκίκας

http://www.palaixthon.gr

ΥΓΕΙΑ – ΑΝΘΡΩΠΟΣ – ΝΕΡΟ

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ.

(Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης ΤΟ ΝΕΡΟ ΑΚΟΥΕΙ, ΔΙΑΒΑΖΕΙ, ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ)

Ἐκ πρώτης ὄψεως, ἀρχίζουμε νά καταλαβαίνουμε ὅτι οἱ ἦχοι, εἴτε ὁμιλία εἴτε μουσική, οἱ εἰκόνες ἀλλά καί ἡ συνείδησις τοῦ ἀνθρώπου (σκεπτομορφές) ἐπιδροῦν στήν δομή τοῦ νεροῦ καί τήν μορφοποιοῦν. Κατά συνέπειαν τά ἀποτελέσματα τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ νεροῦ στόν ἄνθρωπο, δεδομένου ὅτι ἀποτελούμαστε ἀπό 70% νερό καί μάλιστα ὁ ἐγκέφαλός μας ἀπό 80% ἐνῶ στήν ἐμβυακή μας κατάσταση ἀπό 90% νερό γίνονται ἄμεσα ἀντιληπτά.

Ὁ Βιεννέζος φυσικός καί ἠλεκτρονικός Erich Korbler (1938-1994) ἀσχολήθηκε μέ τήν ἀλληλεπίδραση τῶν πληροφοριῶν πού προέρχονται ἀπό ἕνα βιολογικό σύστημα ὅπως ὁ ἄνθρωπος, μέ γεωμετρικά σχήματα. Κατέληξε ὅτι τά γεωμετρικά σχήματα, τόσο στό δέρμα (tattoo) ὅσο καί ἐκτός (θεραπευτικά σύμβολα, πεντάκτινος ἀστήρ τῶν Πυθαγορείων) μεταφέρουν συγκεκριμένες πληροφορίες στόν ἄνθρωπο διότι λειτουργοῦν ὡς φίλτρα δηλ. ἐπιλέγουν μέσα ἀπό τό κοσμικό γίγνεσθαι συγκεκριμένες πληροφορίες-ἐνέργειες.

Ἐν προκειμένω, ἡ ἐνδυμασία μας, τά στίγματα (tattoo), καθώς καί ὁ περιβάλλων χῶρος, οἱ σκηνές βίας ἐπηρεάζουν τήν κρυσταλλοδομή τοῦ νεροῦ μας. Δέν εῖναι τυχαῖο ὅτι στίς ἀρχαῖες τραγωδίες ἀπηγορεύοντο αὐστηρῶς ἐπί σκηνῆς οἱ σκηνές βίας καί τό στιγματίζειν ἦτο βαρβαρική συνήθεια.

Ἄρα, εὐθέως γίνεται ἀντιληπτό, πόσο μεγάλη σημασία ἔχει ἡ προγενετική παιδεία γιά τήν σωστή ὀργανογέννεση, διαμόρφωση τοῦ ἐμβρύου τήν ὥρα τῆς κυοφορίας. Ἡ ἐγκυμονοῦσα μητέρα δέν πρέπει νά βλέπει ἄσχημες εἰκόνες, νά φοβᾶται, νά ἀγχώνεται, νά μαλώνει, νά ἀκούει σκληρή μουσική διότι ὁ ἀμνιακός σάκος ἀλλάζει τήν κρυσταλλοδομή του καί κάτ ΄ἐπέκταση τό ἔμβρυο ὑφίσταται πολλά δεινά.

Φυσικά αὐτό ἰσχύει γιά ὅλους, πού δυστυχῶς μαθαίνουμε νά ζοῦμε σέ ἕνα περιβάλλον πού ἑκατέρωθεν ἐκτοξεύονται ὕβρεις, καί σέ συνδυασμό μέ τό ἄγχος τά νεῦρα καί τόν φόβο ἀλλάζουν τήν δομή τοῦ νεροῦ μας, τήν μολύνουν, τήν ἀλλοιώνουν καί κάτ΄ ἐπέκταση εἴμεθα εὐάλωτοι σέ ἀσθένειες ὅπως ὁ καρκίνος.

Γιά νά εἴμεθα ὑγιεῖς ὀφείλουμε νά προσέχουμε δυό παραμέτρους τήν καθαρότητα τοῦ νεροῦ μας καί τήν σωστή του γεωμετρική δομή. Γιά τήν πρώτη παράμετρο ὅλοι οἱ ἰατροί ἀλλά καί ἡ θρησκεία συνιστοῦν δίαιτες πού ἀποτοξινώνουν τό σῶμα. Ἡ ἀποτοξίνωσις στόν ὀργανισμό μας γίνεται πάντα μέ τήν βοήθεια τοῦ νεροῦ μέσω τῶν ὀργάνων τοῦ σώματός μας (νεφρά, πνεύμονες, ἔντερο). Τό νερό πού δέν εἶναι τρεχούμενο ἀλλά στάσιμο ἀλλοιώνεται μολύνεται ὅπως στά ἕλη κατά συνέπεια ὀφείλουμε νά διατηροῦμε τό νερό τοῦ σώματός μας ἐν κινήσει γιά νά εἴμαστε ὑγιεῖς. Πῶς; Πίνοντας πολύ νερό ἀνανεώνουμε τό νερό μας.

Στήν δευτέρα παράμετρο δηλ. τῆς διατηρήσεως τῆς σωστῆς γεωμετρικῆς κρυσταλλοδομῆς ὀφείλουμε νά ἀκοῦμε ὡραία μουσική, νά συμπεριφερόμαστε μέ εὐπρέπεια, καλοσύνη, νά εἴμεθα εὐπροσήγοροι, προσηνεῖς τόσο ἐμεῖς ἀπέναντι στούς ἄλλους ὅσο καί αὐτοί πρός ἐμᾶς. Ἐπίσης νά προσευχώμεθα καθημερινῶς, τήν ὥρα τοῦ φαγητοῦ, ὅπως ἀκριβῶς ἔπρατταν οἱ Πυθαγόρειοι ἀλλά καί ὅπως ἡ ὀρθόδοξος παράδοσις συνιστᾶ.

Στέφανος Γκίκας

http://www.palaixthon.gr