ΑΙΘΗΡ - ΠΑΣΙΝ ΖΩΟΙΣΙΝ ΕΝΑΥΣΜΑ - ΑΙΘΗΡ = ΑΕΙ ΘΕΡΕΙΝ = ΑΙΩΝΙΩΣ ΘΕΡΜΑΙΝΕΙΝ

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΟΝ ΓΗΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Από τα πανάρχαια χρόνια ο Αιθέρας είναι γνωστός στους Έλληνες. Ο Αιθήρ σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι και το Πυρ που δίνει ζωή, είναι ο σπινθήρας της ζωής για κάθε πλάσμα. Γενικά ο αιθήρ είναι για τους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους η βάση της επιστήμης. 

Το πρώτο που εδιδάσκετο ο επιστήμων (εκ του επι + ίσταμαι, στα περίφημα Ελευσίνια Μυστήρια ήταν το ταξίδι στον αιθέρα. Ο μυημένος εδιδάσκετο την αστρική προβολή ή αστρικό ταξίδι, δηλαδή την τεχνική του να βγάλει κανείς την ψυχή από το βιολογικό του σώμα, δηλαδή το ταξίδι του πνεύματος – ψυχής στον αιθέρα. Αυτοί ήταν οι πρώτοι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ, διότι έβλεπαν με τον οφθαλμό της ψυχής τους, τον ΝΟΥ ή ΝΟΑ, το βιολογικό τους σώμα, κάτω στη γη, καθώς έφευγαν στον αιθέρα. ΙΣΤΑΝΤΟ δηλαδή ΕΠΙ του βιολογικού τους σώματος.

Ο Αιθέρας υπάρχει παντού, γεμίζει όλο το σύμπαν, διαπερνά κάθε ύλη, είναι η πηγή κάθε ενέργειας, μεταβάλλεται σε ύλη ή μάζα. Ο Αιθέρας είναι η πέμπτη ουσία του σύμπαντος (σ.σ. η πεμπτουσία). Το περίφημο «Ε» που βρισκόταν στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, αυτήν ακριβώς η πέμπτη ουσία είναι. Ο ΑΗΡ με το ΑΙΘΗΡ, σαν ιδεογράμματα διαφέρουν κατά το Ι και Θ που = ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ. Δηλ. είναι η διάσταση που κινείται ο Θεός και τα πνεύματά του. Εδώ μας έκοψαν την σύνδεση με τον πραγματικό Δημιουργό μας. Η ζωτική δύναμη, του Αιθέρα , ταξιδεύει σε σπειροειδή κύματα και δημιουργεί ύλη εκεί όπου δύο σπείρες συναντώνται. Ο Αιθέρας είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών», δηλαδή όπως ακριβώς θεωρείται ότι είναι ο Θεός, στη χριστιανική ή και σε άλλες θρησκείες. 

Μέχρι τώρα το κατεστημένο, μας τον απόκρυψε και επέμενε ότι δεν υπάρχει Αιθέρας, αν και ο Τέσλα τους έβαλε γυαλιά. Στο περίφημο πείραμα C.E.R.N, φωτογραφήθηκε ένα νέο υποατομικό σωματίδιο το μποζόνιο, το σωματίδιο του θεού, το άπιαστο σωματίδιο που οι φυσικοί αναζητούσαν εδώ και 40 χρόνια! Είναι το θεμελιώδες σωματίδιο από το οποίο γεννάται η μάζα των άλλων σωματιδίων και σε τελική ανάλυση, η ύλη του σύμπαντος κόσμου! Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο Αιθέρας. Αλλά ο Μανωλιός άλλαξε τα ρούχα του και τα έβαλε αλλιώς. 

Τον αιθέρα που το κατεστημένο είχε μουλαρώσει και δεν παραδεχόταν την ύπαρξη τώρα το αντιλήφτηκαν ότι υπάρχει και το ονόμασαν μποζόνιο, το σωματίδιο του θεού. Άκουσαν οι παπάδες σωματίδιο του θεού, πανικοβλήθηκαν γιατί μπήκαν ξένοι στα χωράφια τους και πάνε να τα βάλουν με την αφρόκρεμα των επιστημόνων όλου του κόσμου.

Κλείνω με την σκέψη ότι όποιος άνθρωπος ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ για τον Αιθέρα, δεν πρόκειται ποτέ να κατασκευάσει μηχανές αντιβαρύτητας. Άρα θα παραμένει εγκλωβισμένος σε αυτόν τον πλανήτη. Γι αυτό μας το κρύψανε και πρόβαλαν τον Αϊνστάιν που σύμφωνα με αυτόν δεν πρόκειται να ταξιδέψουμε στα άστρα μιας που αν ένα αντικείμενο τρέξει ίση με την ταχύτητα του φωτός γίνεται άπειρο.

Περιοδικό Αναζήτηση Δαρίβας Κατερίνη

----------------------------------------

Ο Αιθήρ σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι και το Πυρ που δίνει ζωή, είναι ο σπινθήρας της ζωής για κάθε πλάσμα.

Ο Αριστοφάνης τον αποκαλεί ζωοδότη των πάντων «Αιθέρα σεμνότατον, βιοθρέμμονα πάντων» (Νεφ. 570) .

Στον «Ύμνο προς Πρωτόγονον» βλέπουμε σύμφωνα με τους Ορφικούς ότι ο Αιθήρ προϋπήρχε πριν από οποιαδήποτε γέννηση – εμφάνιση, αφού ο Πρωτόγονος, ή Έρως, ή Φάνης πλανιόταν μέσα στον Αιθέρα όταν γεννήθηκε από το αυγό, «Πρωτόγονον καλέω διφή, μέγαν, αιθερόπλαγκτον, ωογγενή» - (Ορφ. Ύμνος 6 προς Πρωτόγονον).

Ο Δαμάσκιος (Περί Αρχών), μας λέει πως κατά τους Ορφικούς και σύμφωνα με την εκδοχή του Ιερώνυμου και του Ελλάνικου, ο Χρόνος και η Ανάγκη (Αδράστεια) γέννησαν τον Αιθέρα, το Χάος και το Έρεβος. Κατά τους Ορφικούς ο Αιθήρ είναι ένα πρωταρχικό, βασικό δομικό στοιχείο της Δημιουργίας, είναι Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, το Θείον Πύρ, Ο ΣΠΙΝΘΗΡΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ.

Ο Αναξιμένης διατύπωσε την θεωρία ότι τα πάντα είναι αέρας και από την αραίωσή του παράγεται ο Αιθέρας. 
Ο Φιλόλαος ένας από τους μαθητές του Πυθαγόρα, μας λέει ότι ο Αιθήρ ήταν το πέμπτο από τα στοιχεία που αποτελούσαν τον κόσμο. Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ!

Ο Ξενοφάνης διατύπωσε την θεωρία ότι η γη περιβάλλεται από τον Αιθέρα ο οποίος εκτείνεται στο άπειρο.

Ανάμεσα στα άλλα ο Παρμενίδης θεωρούσε ότι ο Ήλιος και οι διάφοροι αστερισμοί βρίσκονται μέσα στον Αιθέρα.

Αριστοτέλης: «ουρανού δε και άστρων ουσίαν μεν αιθέρα καλούμεν».

http://www.livepedia.gr

----------------------------------

Ως Έλληνες χρειάζεται να αποβάλλουμε την υλιστική νοοτροπία που εγκλωβίζει τη συνείδηση και το πνεύμα μας. Το νόημα της όλης ύπαρξής μας, παρ' όλο που βρίσκεται εκτεθειμένο εκεί έξω, συνεχίζουμε να μην μπορούμε καν να το αγγίξουμε... Άκρατος Αετός

Διαβάστε επίσης: ΑΙΘΗΡ: ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΡΕΥΣΤΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Ο ΑΙΘΕΡΑΣ, ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ, ΚΑΙ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ

Ο αιθέρας ήταν το πέμπτο στοιχείο (πεμπτουσία), μαζί με τη φωτιά, τον αέρα, το νερό και τη γη, από τα οποία ήταν φτιαγμένος ο κόσμος (Αριστοτέλης). Ενώ τα προηγούμενα στοιχεία δομούσαν τον κόσμο των ανθρώπων, ο αιθέρας πίστευαν ότι δομούσε τον υλικό ουρανό, τους πλανήτες, τα άστρα και γενικά τον υπόλοιπο κόσμο. Αν και εθεωρείτο επιστημονικά «νεκρός», εδώ κι έναν αιώνα, ο Αιθέρας εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο, ως μια θεωρία, για την ερμηνεία της παρατηρούμενης, αλλά ανεξήγητης «θάλασσας ενέργειας» και του «κοχλάζοντος κενού», που μας περιβάλει. Ο αιθέρας είναι απίστευτα λεπτός και διαπερνά τα πάντα, άβια και έμβια.

Οι σύγχρονοι επιστήμονες φυσικοί πλέον, κατά πλειοψηφία, δέχονται ότι ο χώρος που μας περιβάλει, αλλά και το Σύμπαν, είναι γεμάτα από «κοσμικό αφρό» (από αιθέρα, δηλαδή). Διαμέσου αυτού του «αφρού», γίνονται όλες οι ενεργειακές και υλικές αλληλεπιδράσεις στο ορατό Σύμπαν. Είναι αόρατος στους ανθρώπους, πάρα πολύ λεπτός, που διαπερνά τα πάντα. Τόσο η Κβαντική Ηλεκτροδυναμική, όσο και η Κβαντική Φυσική Στοιχειωδών Σωματιδίων, δέχονται ότι ο Κβαντικός αφρός είναι μια τεράστια και αόρατη δεξαμενή διαρκούς προσφοράς και απορροής υλοενέργειας, επάνω στην οποία στηρίζεται ο ορατός κόσμος. Πρόκειται για την αποκαλούμενη «Ενέργεια Μηδενικού Σημείου» (Zero-point Energy).

Σοφοί και ιδιαίτερα σκεπτόμενοι ερευνητές από τα πανάρχαια χρόνια, υποστήριζαν ότι υπάρχει ένα κοσμικό πεδίο που συνδέει τα πάντα, ένα είδος διαχρονικού και αιώνιου αρχείου στο οποίο είναι καταγεγραμμένα όλα όσα έχουν συμβεί ποτέ στο σύμπαν (εικόνες, ήχοι, γεγονότα, κλπ.), όπου διασώζονται όλες οι πληροφορίες.

Το πεδίο αυτό ονομάσθηκε Ακασικό αρχείο ή Ακασικό πεδίο ή Ακασικό χρονικό (Akashic field ή A-field). Είναι η διαρκής μνήμη του σύμπαντος, το διαρκές αρχείο όλων όσων συμβαίνουν και έχουν συμβεί ποτέ σε όλο το σύμπαν.

Πρόσφατες ανακαλύψεις στην προωθημένη φυσική δείχνουν ότι το Ακασικό πεδίο (πάντοτε επιστημονικά θεωρούμενο), είναι πραγματικότητα και αντιστοιχεί στο πεδίο zero-point των επιστημόνων.

Το πεδίο αυτό αποτελείται από μια θάλασσα κοσμικής ενέργειας από την οποία γεννώνται άτομα, γαλαξίες, αστέρια και πλανήτες. Το Πεδίο Μηδενικού Σημείου–Zero Point Field, αποτελείται από (και ευρίσκεται μέσα σε) Ενέργεια Μηδενικού Σημείου–Zero Point Energy), μια πραγματική θάλασσα ενέργειας μέσα στην οποία κολυμπάμε, όπως τα ψάρια στη θάλασσα, μην έχοντας καμία αντίληψη της απεραντοσύνης του περιβάλλοντος.

Μία από τις βασικές αρχές της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας είναι ότι το απόλυτο κενό είναι εντελώς άδειο από ύλη και ενέργεια. Από την κβαντομηχανική όμως γνωρίζουμε ότι το απόλυτο κενό είναι γεμάτο ενέργεια. Σε ένα κενό, μετά από την απομάκρυνση όλης της ύλης και ενέργειας εξακολουθούν να υφίστανται απρόβλεπτες, τυχαίες διακυμάνσεις της λεγόμενης ενέργειας του κενού (μηδενικού σημείου).

Δηλαδή, η έννοια περί απολύτως κενού χώρου, δεν ισχύει πλέον στην επιστήμη. Υπάρχει στη θέση του κενού χώρου, ένα άπειρο πεδίο κοχλάζουσας δραστηριότητας, όπου μικροσκοπικά ηλεκτρομαγνητικά πεδία, διακυμαίνονται συνεχώς, ακόμα και όταν οι θερμοκρασίες αγγίζουν το απόλυτο μηδέν (-2730 C, η κατώτατη δυνατή θερμοκρασία στο σύμπαν, σύμφωνα με τις σημερινές επιστημονικές προσεγγίσεις).

Εντός του Σύμπαντος χώρου και εντός του “κβαντικού αφρού” (αιθερικού πεδίου), δραστηριοποιούνται τα μορφογενετικά πεδία, τα οποία «αντλούν» ενέργεια και “πληροφορίες” από το Πεδίο Μηδενικού Σημείου–Zero Point Field (τα Ακασικά αρχεία). Στην εξελικτική βιολογία, το μορφογενετικό πεδίο (morphogenetic field) είναι μια ομάδα κυττάρων που είναι ικανά να αντιδρούν σε διακριτά και τοπικά βιοχημικά σήματα, οδηγώντας σε συγκεκριμένες μορφολογικές δομές ή όργανα.

O Dr. Sheldrake υποστηρίζει πως η μνήμη, η εξέλιξη και η μάθηση συμβαίνουν έξω από το νου. Ισχυρίζεται πως η μεταβολή, η εξέλιξη και η εμβρυακή ανάπτυξη δεν ρυθμίζονται απ’ την αλληλεπίδραση των DNA και του περιβάλλοντος, όπως πίστευαν μέχρι τώρα οι βιολόγοι. Ακόμη ισχυρίζεται πως τα έμβρυα και ο εγκέφαλός τους αναπτύσσονται συντονιζόμενα με μια καινούργιου είδους (άυλη) διασταλτική δύναμη που ονομάζεται μορφογενετικό πεδίο.

Όπως ένα μαγνητικό πεδίο δίνει τον προσανατολισμό για τα ειδικά σχήματα που θα δημιουργήσουν τα ρινίσματα του σιδήρου, έτσι κι αυτή η καινούργια δύναμη, μπορεί να σχηματίσει σώμα και νου.

Με άλλα λόγια, η θεωρία προτείνει ότι κάθε συγκεκριμένη μορφή που παράγεται, είναι πανομοιότυπη με την προϋπάρχουσα, γιατί “θυμάται” την μορφή της μέσω της επανάληψης και ότι κάθε νέα μορφή με παρόμοια χαρακτηριστικά, θα χρησιμοποιήσει το πρότυπο των ήδη υπαρχόντων μορφών, σαν οδηγό για την εμφάνισή της. “Ετσι είναι πιθανόν, μέσω αυτής της διαδικασίας, να παράγονται απο την φύση, δια μέσου των γεωλογικών αιώνων και στα πλαίσια των προαιώνια θεσπισμένων συμπαντικών νόμων, ομοιώματα-simulacra, τα οποία είναι αντίγραφα παλαιότερων υπαρχόντων (φυσικών ή τεχνητών) που για κάποιο λόγο, έχουν εξαφανισθεί.

Η Θεωρία της Συνεχούς Δημιουργίας

Ο Paul A. LaViolette είναι ο δημιουργός της Θεωρίας της Συνεχούς Δημιουργίας. Σύμφωνα με αυτή, ύλη αναπαράγει όμοια ύλη, με όμοια κινητική κατάσταση και η ενέργεια (υπό μορφή θερμότητας) αναπαράγει ενέργεια. Υποστηρίζει την Μορφογένεση (ΘΕΩΡΙΑ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ) των διαφόρων υλικών (πετρωμάτων και σωμάτων) η οποία δεν ερμηνεύεται με κανέναν από τους υπάρχοντες νόμους της φυσικής, της χημείας και των μαθηματικών.

Ο σχηματισμός των υλικών, σύμφωνα με εκείνον, οφείλεται, όχι στην χημεία, αλλά στον τόπο που βρέθηκε το υλικό αυτό. Αποδεχόμαστε έτσι την ύπαρξη ενός μη ομοιογενούς πεδίου που διαμορφώνεται τοπικά και είναι υπεύθυνο για τις παρατηρούμενες ιδιαιτερότητες των πετρωμάτων από τόπο σε τόπο. Δεχόμαστε δηλαδή ότι ο χώρος και τα μορφογενετικά πεδία, επιβάλλουν τις εκάστοτε διαφοροποιήσεις.

Ἕλλην Οὐρανόπαις

http://paishellas.blogspot.gr/

http://mythagogia.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΙΘΗΡ: ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΡΕΥΣΤΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

&

ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ - ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ!

ΑΙΘΗΡ: ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΡΕΥΣΤΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Ο Πλάτωνας
 συμβολίζει τον Αιθέρα
με δωδεκάεδρο.

ΠΗΓΗ: Συλλογή Οττο Κερν-Ορφική Θεολογία-Ιεροί Λόγοι Ορφέως εν ραψ. κδ'.
Μεταφρασμένο και αναλυτικά-δομικά σχολιασμένο Μαρία Σιδέρη.

εκδ."Πύρινος Κόσμος"

Ο Αιθέρας αποτελεί αντικείμενο μελέτης και κατανόησης από αρχαιοτάτων χρόνων. Μέσα στους αιώνες έχει γίνει αποδεκτός, έχει αναφερθεί ως ανυπόστατος, έχει αποδειχθεί μαθηματικά, έχει αμφισβητηθεί από την φυσική. Τέλος, κάποιοι που τον κατέρριψαν, τελικά, αναθεώρησαν, όπως ο Αϊνστάιν.

Για τους Αρχαίους Έλληνες ο Αιθέρας ήταν μία από τις πρωταρχικές θεότητες.

Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την «ποιότητά» του θα πρέπει να εντρυφήσουμε σε Αριστοτέλη, Ευριπίδη, Εμπεδοκλή, Πλάτωνα και πολλούς άλλους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους. Κυρίως, όμως, στα Ορφικά Κείμενα και την Ορφική Θεογονία.

Τα χαρακτηριστικά και οι ιδιότητες του Aιθέρος είναι: διεισδυτικότατος, ταχύτατος, εξ ουρανού προερχόμενος, πυρ καθαρό, φύση ελαφρότατη, άπειρος, κυκλοφορητικός.

Ο Χρόνος γέννησε τον Αιθέρα, το Χάος, το Έρεβος και στην συνέχεια το Κοσμικό Αυγό από το οποίο φανερώθηκε ο Φάνης (Ιερωνύμου και Ελλάνικου Θεογονία, 1(54) ΠΗΓΗ: Συλλογή Οττο Κερν-Ορφική Θεολογία-Ιεροί Λόγοι Ορφέως εν ραψ. Κδ'. Μεταφρασμένο και αναλυτικά-δομικά σχολιασμένο Μαρία Σιδέρη.) και το Σύμπαν μας.

Το Έρεβος είναι τόπος διάβασης και συνεπώς  δεν συμμετέχει στην κοσμοποιία (Ιλιάδα Π 327, Οδύσσεια Κ 528, Λ 564, Μ 81 κλπ). 

Το δε Χάος αποτελεί το σύνολο του περιεχομένου του Κοσμικού Αυγού (Ιερωνύμου και Ελλάνικου Θεογονία, 2(55) ΠΗΓΗ: Συλλογή Οττο Κερν-Ορφική Θεολογία-Ιεροί Λόγοι Ορφέως εν ραψ. Κδ'. Μεταφρασμένο και αναλυτικά-δομικά σχολιασμένο Μαρία Σιδέρη.).

Κατά συνέπεια, ο κόσμος μας και όλο το Σύμπαν μας «υπάρχει» στην αγκαλιά του Αιθέρα.

«Ο Ζευς ονομάζεται και Αιθήρ» (Ορφικά Αποσπάσματα 28), οπότε, και σύμφωνα με την όλη Ορφική Θεολογία, μία εκ των ιδιοτήτων του Αιθέρος είναι η γέννηση.

«Και  νους αδιάψευστος, βασιλιάς, είναι ο άφθαρτος Αιθέρας, γιατί μ’ αυτό λέει τα πάντα και ακούει και δεν υπάρχει φωνή, ούτε κραυγή, ούτε κτύπος, ούτε και φήμη, που να ξεφεύγει από τα αυτιά του πανίσχυρου Κρονίωνα. Έτσι, λοιπόν, είναι ο νους και η κεφαλή του Διός» (Ορφικά Αποσπάσματα 6, 19-23).

Κατά συνέπεια ο Αιθέρας έχει πλήρη αντίληψη του εαυτού του, απ’ άκρη σ’ άκρη του. Επιπλέον έχει νοημοσύνη.

Όλα τα δημιουργήματα που υπάρχουν μέσα στον Αιθέρα, βρίσκονται σε ένα κραταιό δεσμό με χρυσό σχοινί από τον Αιθέρα (Ορφικά Αποσπάσματα 10).

Δηλαδή, όλα τα δημιουργήματα συνδέονται μεταξύ τους με κάποια μορφή «σχοινιού» ώστε κάθε ταλάντωση σε ένα σημείο θα φτάνει, κάποια στιγμή, στο πιο μακρινό. Επομένως όλα θα επηρεάζονται με κάποιον τρόπο, όπως περίπου τα συγκοινωνούντα δοχεία ή ένα τεντωμένο πανί. Θα μπορούσε να περιγραφεί σαν ο «Συμπαντικός Υμένας» που συνδέει τα πάντα μεταξύ τους.

«Όπου υπάρχει γέννηση υπάρχει και χρόνος» (Ορφικά Ανέκδοτα Αποσπάσματα 13).

Με άλλα λόγια εφόσον ο Αιθήρ μπορεί να γεννήσει (και γεννάει, λόγω πολλών άλλων ιδιοτήτων του αλλά και διότι όπως είδαμε παραπάνω ταυτίζεται με τον Δία) τότε, μετατρέπεται σε «χρόνο». Αλλά για να γεννηθεί κάτι χρειάζεται και «χώρο».

Ο Αιθήρ μπορεί να ταυτιστεί με τον «χωροχρόνο» (St. Hawking, Το χρονικό του Χρόνου).

Πηγάζει και σχετίζεται όχι μόνο με την γη, αλλά και με το κάθε τι που ζει, εξελίσσεται, αναπνέει από αυτήν και με αυτήν. Εμπλουτίζει τον άνθρωπο με ενέργεια και πνευματική διαύγεια. Η αιώνια αυτή ενέργεια, εμπεριέχεται στον άνθρωπο και σε κάθε τι ζωντανό, έμψυχο και υλικό.

Είναι η κοσμική πνοή που διαπερνάει τα πάντα και βρίσκεται παντού στο Σύμπαν. Είναι η ενέργεια που πληρεί τα πάντα, είναι το ίδιο το θείον. Είναι η ίδια η φύση του σύμπαντος κόσμου. Μας επισκέπτεται από τα ουράνια, τον συναντούμε καθημερινά, τον περιέχουμε μέσα μας και τον εκπέμπουμε παντού. Διαποτίζει τα πάντα και ανανεώνεται από τα πάντα. Είναι η μουσική του κόσμου και ο κόσμος αποτελεί το ακροατήριό της. Είναι αυτό που μας δονεί και μας τρέφει. Υπήρχε πάντα και θα συνεχίσει να υπάρχει.

ΠΗΓΗ: Συλλογή Οττο Κερν-Ορφική Θεολογία-Ιεροί Λόγοι Ορφέως εν ραψ. κδ'.
Μεταφρασμένο και αναλυτικά-δομικά σχολιασμένο Μαρία Σιδέρη.
εκδ."Πύρινος Κόσμος" 

Πολλαπλά Σύμπαντα Πολλαπλές Διαστάσεις

Η πιθανότητα πολλαπλών συμπάντων και πολλαπλών διαστάσεων δεν είναι θέμα επιστημονικής φαντασίας. Αυτό είναι ένα ζήτημα για το οποίο έχουν γίνει συζητήσεις σε όλη την ιστορία.

Γράφτηκε γι' αυτό στην Αρχαία Ελλάδα, από τον Αναξίμανδρο και η τάση αυτή δεν έχει σταματήσει. Αυτές οι έννοιες βρίσκονται σχεδόν σε κάθε πολιτισμό που γνωρίζουμε και εκτείνονται σε όλους τους αιώνες της ανθρώπινης ύπαρξης.

Σήμερα, υπάρχουν πολλές επιστημονικές θεωρίες που υποστηρίζουν την ιδέα των παράλληλων συμπάντων και των πολλαπλών διαστάσεων πέρα ​​από τις δικές μας, όπως για παράδειγμα η θεωρία χορδών. Πολλοί ερευνητές βασίζουν επίσης τις ιδέες τους για τα παράλληλα σύμπαντα στην κβαντομηχανική, τη μαθηματική περιγραφή των υποατομικών σωματιδίων.

Στην Κβαντομηχανική, πολλαπλές καταστάσεις ύπαρξης για μικροσκοπικά σωματίδια είναι όλες δυνατές ταυτόχρονα - μια «κυματοσυνάρτηση» συμπυκνώνει όλες αυτές τις πιθανότητες. Σε συνδυασμό με αυτές τις θεωρίες υπάρχουν επίσης παράξενα «παραφυσικά» γεγονότα που άνθρωποι έχουν γίνει μάρτυρες όλα αυτά τα χρόνια. Όλοι αυτοί οι παράγοντες και άλλοι συνθέτουν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Ο Πλάτωνας στο έργο του "Φαίδων" γράφει:

«…με μια λέξη, ότι είναι για μας το νερό κι η θάλασσα ως προς τις ανάγκες μας, έτσι είναι ΕΚΕΙ ο αέρας, κι ότι είναι για μας ο αέρας, είναι για ΕΚΕΙΝΟΥΣ ο αιθέρας. Στις διάφορες εποχές, πάλι, το κλίμα είναι τόσο εύκρατο που δεν γνωρίζουν την αρρώστια και ζουν πολύ περισσότερο χρόνο από τους εδώ, αλλά και ως προς την όραση, την ακοή, τη νοημοσύνη και όλα τα παρόμοια, απέχουν από μας τόσο όσο απέχει ο αιθέρας από τον αέρα ως προς την καθαρότητα. Έχουν ακόμα για τους θεούς άλση και ιερά, ΟΠΟΥ ΕΝΟΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΟΙ ΘΕΟΙ, και φωνές, προφητείες, τρόπους με τους οποίους γίνονται αισθητοί οι θεοί ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ, ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ. Αλλά κι ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα φαίνονται σε αυτούς έτσι όπως πράγματι είναι, και η υπόλοιπη ευδαιμονία τους είναι συνακόλουθη αυτών.»

ΣΩΚΡΑΤΗΣ – ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ΦΑΙΔΩΝ (109 e)

Ο Φιλόστρατος (που αποκαλούνταν «ο Αθηναίος», Έλληνας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου. κύριος εκπρόσωπος της Δεύτερης Σοφιστικής στο έργο του, «Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον», Βιβλίο 3, 15 όπου ο Απολλώνιος συνομιλεί με τον Ινδό σοφό Λάρχα), εξηγεί:

«Και επέτρεψαν στον Απολλώνιο να κάνει ερωτήσεις· και τους ρώτησε για το τι νόμιζαν ότι αποτελούνταν ο κόσμος· εκείνοι απάντησαν: «Από στοιχεία».

«Είναι τότε τέσσερα;» ρώτησε.

«Όχι τέσσερα», είπε ο Λάρχας, «αλλά πέντε».

«Και πώς είναι δυνατόν να υπάρχει και πέμπτο», είπε ο Απολλώνιος, «δίπλα στο νερό, τον αέρα, τη γη και τη φωτιά;»

«Υπάρχει ο αιθέρας», απάντησε ο άλλος, «τον οποίο πρέπει να θεωρήσουμε ως το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένοι οι θεοί· γιατί όπως όλα τα θνητά πλάσματα εισπνέουν τον αέρα, έτσι και οι αθάνατες και θεϊκές φύσεις εισπνέουν τον αιθέρα».

«Μήπως», είπε ο Απολλώνιος, «θα θεωρήσω το σύμπαν ως ζωντανό πλάσμα;»

«Ναι», είπε ο άλλος.

Φιλόστρατος «Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον»

Η έρευνα πολλαπλών διαστάσεων, άλλων συμπάντων, καθώς και όντων και κόσμων μέσα στους κόσμους, ήταν πάντα ένα θέμα συναρπαστικό για τους λάτρεις της εναλλακτικής αναζήτησης και της εξερεύνησης του αγνώστου. Και είναι φυσικό να έχει κανείς λαχτάρα για εξερεύνηση και ανακάλυψη. Δεδομένου ότι η ανθρωπότητα έχει γίνει κάπως ρομποτική, όπου όλοι επικεντρώνονται στην επιβίωση και την ένταξη στο σύστημα, φαίνεται ότι αυτού του είδους η εξερεύνηση έχει ατονήσει.
Το βασικό γεγονός ότι όσα αναφέρονται σε αυτό το άρθρο έχουν εξερευνηθεί και μελετηθεί από την καταγεγραμμένη ανθρώπινη ιστορία, σε συνδυασμό με τα σύγχρονα «παραφυσικά» φαινόμενα, υποδηλώνει ότι υπάρχουν έννοιες της πραγματικότητας που δεν έχουμε ακόμη κατανοήσει.

Αυτές οι έννοιες θα αψηφούν πάντα αυτά που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε και θα αμφισβητούν τα τρέχοντα συστήματα πεποιθήσεων, κάτι που είναι άβολο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πριν από αιώνες η εκκλησία καταδίκασε και φυλάκισε επιστήμονες των οποίων οι ανακαλύψεις απειλούσαν την αποδεκτή άποψη της «πραγματικότητας»...

«Όλη η αισθητή ύλη προέρχεται από μια πρωτογενή ουσία ή λεπτότητα πέρα ​​από τη σύλληψη, που γεμίζει όλο το χώρο, την ακάσα ή φωτεινό αιθέρα, η οποία επηρεάζεται από την ζωογόνο Πράνα ή δημιουργική δύναμη, καλώντας σε ύπαρξη, σε ατελείωτους κύκλους, όλα τα πράγματα και τα φαινόμενα.» 

Νίκολα Τέσλα Το Μεγαλύτερο Επίτευγμα του Ανθρώπου, 1907

Βιβλιοθήκη Πλειάδων

----------------------------------------

ΠΥΛΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ;

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ

Μπορούν τα παράλληλα σύμπαντα να εξηγήσουν το φαινόμενο Déjà Vu;

Η ΕΥΡΥΝΟΜΗ Η ΘΕΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ , ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ – ΣΥΜΠΑΝΤΑ - ΚΟΣΜΟΙ

ΠΟΛΛΑΠΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ , ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ  , ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΕΙΡΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

ΠΑΡAΛΛΗΛΟΙ ΚOΣΜΟΙ – ΠΑΡAΛΛΗΛΕΣ ΖΩEΣ , ΤΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ της ΕΥΡΥΝΟΜΗΣ

ΟΙ ΑΠΕΙΡΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ "ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΝΑ" , ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ - Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΧΟΡΔΩΝ

ΤΕΧΝΗΤΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ - ΗΛΙΟΙ – ΠΛΑΝΗΤΕΣ- ΔΙΑΣΤΡΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ - ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ΜΗΠΩΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ;;;

Ο ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΦΥΣΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΞΗΓΕΙ: EΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΔΥΝΗΤΙΚΑ, 10 ΕΙΣ ΤΗΝ 500στή ΕΙΔΗ ΣΥΜΠΑΝΤΩΝ

Η ΟΥΣΙΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΜΙΑΣ ΖΗΤΟΥΜΕΝΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ, Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Οι Πυθαγόρειοι πιστεύουν ότι η ψυχή αποτελεί μίξη της Μονάδος, που είναι θεία και αμέριστη ουσία, με τη Δυάδα, που είναι μεριστή ουσία και διαχωρίζεται σε πολλά κομμάτια. Η συμπαντική ιδιότητα της Μονάδος ταυτίζεται με την υλική αναπαραγωγική ιδιότητα της Δυάδος, έτσι ώστε η ύλη να έχει κίνηση, δηλαδή ψυχή. Ο Πυθαγόρας βλέποντας την έντονο παρουσία της τριαδικότητας στην Δημιουργία του Σύμπαντος, από την οποία μας παρέδωσε τους σχετικούς τριαδικούς νόμους στο Σύμπαν και τους πλανήτες, δίδασκε στο μάθημα της αριθμοσοφίας τα περί «Τριτύος» (Τριάδος). «Το σοφότερο πράγμα στον κόσμο είναι ο αριθμός» «Το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο είναι η αρμονία». Όλη η διδασκαλία του ήταν καλά τεκμηριωμένη και οι μαθητές του επείθονται πλέον στα λεγόμενά του «Τυφλοίς όμασι» ιστορικό δε παρέμεινε το «Αυτός έφα». Ο Πυθαγόρας δίδαξε επίσης, την παγκόσμια βαρύτητα και την πλειονότητα των κόσμων.
Ο Αριστοτέλης μάλιστα αποκαλεί τον αριθμό 3 σαν το Νόμο με τον οποίο τα πάντα στον Κόσμο διατάσσονται.
Ο Ερμής Τρισμέγιστος λέει ότι ο κόσμος υφίσταται δια της Τριάδος.
Γενικά ο αριθμός 3 εκφράζει την οργάνωση και στη συνέχεια την σειρά των κατά τριάδας εκδηλώσεων.
Ο Πλάτων, στο έργο του Τίμαιος, υποστηρίζει ότι ο Θεός συνέστησε την ψυχή από το «αμέριστον και αναλλοίωτον και από το μεριστόν». Από αυτές τις δύο ουσίες προέκυψε μία τρίτη ουσία, την οποία τοποθέτησε μεταξύ του Διαιρετού και του Αδιαιρέτου. Αυτή η ουσία, που παριστά τη φύση της ψυχής, δεν αφορά μόνο στον άνθρωπο, αλλά και στα άστρα του ουρανού. Ο Αριστοτέλης συνεχίζει λέγοντας ότι: «κάθε ψυχή έχει το άστρο της». Ο Σωκράτης ομοιάζει την ψυχή με δύναμη σύμφυτον, που αποτελείται από ζεύγος υποπτέρων ίππων και από ένα ηνίοχο. Ο ηνίοχος διαπιστώνει ότι, ενώ δίνει την ίδια κατεύθυνση στους δύο ίππους, ο ένας ίππος είναι ωραίος, με καλό χαρακτήρα και ο άλλος είναι εντελώς αντίθετος με τον πρώτο, σκληρός και κακός. Με τις αντιθέσεις των δύο ίππων, η πορεία του άρματος του ηνιόχου είναι δύσκολη, επίπονη και διαφορετική για κάθε ψυχή. Οι ψυχές που τείνουν προς τους θεούς και μοιάζουν με αυτούς σηκώνουν ψηλά το κεφάλι του ηνιόχου και ακολουθούν την πορεία των άστρων, στο ουράνιο στερέωμα. Άλλες ψυχές, άλλοτε υψώνονται στον ουρανό και άλλοτε βυθίζονται παρασυρμένες από την βία των ίππων. Αυτά μας μεταφέρει ο Πλάτων στο έργο του «Φαίδρος» για όσα έλεγε ο δασκαλός του.
Ο Αναξίμανδρος λέγει για το «άπειρον» : «Φύσις αόριστος και κατ’είδος και κατά μέγεθος» ,ο «Νούς» είναι δύο πράγματα μαζί. Η διανοητική δύναμη και η ψυχή. Η ψυχή αποτελεί την κινητική αιτία του παντός. Και όχι μόνον κινεί την ύλη, αλλά ταυτόχρονα τη διευθετεί και την κατευθύνει.
Η θεωρία του Δημόκριτου σχετικά με τη δομή του σύμπαντος, όπου το γενικό συμπέρασμα του είναι ότι όλα τα πράγματα αποτελούνται από άτομα και κενό και ότι τίποτα δεν προέρχεται εκ του μη όντος και τίποτα δεν καταστρέφεται ώστε να γίνει μηδέν (μηδέν τε εκ του μη όντος γίγνεσθαι μηδέ εις το μη όν φθείρεσθαι). Τα άτομα είναι άπειρα κατά το πλήθος, έχουν απειρία σχημάτων, με στροβιλισμό δε έρχονται τα μεν σε επαφή με τα δε και έτσι δημιουργούνται ενώσεις, όπως η φωτιά, το νερό, ο αέρας, η γη. Στη διαδικασία από τη γέννηση στη φθορά και από τη φθορά στη γέννηση ισχύει ο νόμος: «τω ομοίω το όμοιον».
Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει ότι: «Η υπόσταση και η ουσία του παντός αποτελούν αποκλειστικό προνόμιο της ανθρώπινης σύλληψης. Πίσω από την ανθρώπινη φαντασία, τις αισθήσεις και τους λόγους υπάρξεως της ψυχής, υπάρχει η επιστημονική απόδειξη που τα εξηγεί όλα». Ο Αριστοτέλης επίσης, υποστήριζε πως εκτός από τα τέσσερα στοιχεία (Γη, Ύδωρ, Αήρ και Πυρ) υπήρχε στη Φύση και ο Αιθήρ. Σύμφωνα με την άποψη του ο ουρανός διαφέρει  θεμελιακά από τον κόσμο, καθώς αποτελούνταν από ένα πέμπτο στοιχείο, τον αιθέρα, που είναι και η «πέμπτη ουσία» της Φύσης (εξού και η λέξη πεμπτουσία). Επίσης κυρίαρχη θέση στην έρευνα του Αριστοτέλη για την ψυχή λαμβάνει ο όρος «εντελέχεια». Ο όρος αυτός λέει: «Εντελέχεια είναι η μορφή του όντος που υπάρχει σε κατάσταση δυνατότητας». Η ψυχή αποτελεί την αιτία και την αρχή του ζωντανού σώματος, αυτή είναι η πηγή και ο σκοπός της κίνησης και της δράσης του. Ο νούς αποτελεί την ουσιαστική δύναμη του ανθρώπου να μπορεί να ανιχνεύσει το σύμπαν ζητώντας απαντήσεις στο πρόβλημα της Δημιουργίας.

Για τον Αριστοτέλη, η ουσία είναι αποτέλεσμα του περιεχομένου μιας ζητούμενης απόδειξης. Το περιεχόμενο της ουσίας για το κάθε τι που υπάρχει μέσα στο Σύμπαν είναι η πειθαρχία του στους μαθηματικούς κανόνες και τις γεωμετρικές σειρές που ακολουθούν μέσω της κίνησης για να συγκροτούν την παγκόσμια αρμονία, δηλαδή, την ψυχή του σύμπαντος (εντελέχεια). Για τον Αριστοτέλη σε όλα υπάρχει Αρχή και Τέλος στο σύμπαν, που πάντοτε γίνονται κάτω από μαθηματικές αρχές και φυσικούς νόμους. Αποτελεί το «γίγνεσθαι» και «η αρχή είναι συνεχής». Τη σταθερή κατάσταση του σύμπαντος οι αρχαίοι ‘Έλληνες μύστες και φιλόσοφοι την ονόμασαν αιθερική κατάσταση. Την κινητική κατάσταση του σύμπαντος ορίζει το φως. Ο αιθέρας και το φως που τον διαπερνά, ταξιδεύοντας προς κάθε κατεύθυνση αποτελούν την διττή εντελέχεια του σύμπαντος, την ψυχή του.
Στους αιώνες που ακολούθησαν οι αλχημιστές, που αναζητούσαν την «πεμπτουσία», κράτησαν ζωντανή τη θεωρία του Αιθέρα. Στις συμβολικές απεικονίσεις των αλχημιστών ο Αιθέρας αντιπροσώπευε πάντα το κεφάλι (το «πέμπτο άκρο» του σώματος), ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία αντιπροσωπεύονταν από τα άλλα τέσσερα άκρα (χέρια και πόδια). Σύμφωνα μ’ αυτούς τους συμβολισμούς ο Αιθέρας θεωρούνταν ανώτερο στοιχείο της Φύσης και η «αιθερική» κατάσταση ως ένα από τα ανώτερα επίπεδα του «πνευματικού σώματος».   Πηγή: Sirius5

Ο Αιθήρ σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι το Πυρ που δίνει ζωή, είναι ο σπινθήρας της ζωής για κάθε πλάσμα!!!

Ο Αριστοφάνης τον αποκαλεί ζωοδότη των πάντων «Αιθέρα σεμνότατον, βιοθρέμμονα πάντων» (Νεφ. 570) .

Στον «Ύμνο προς Πρωτόγονον» βλέπουμε σύμφωνα με τους Ορφικούς ότι ο Αιθήρ προϋπήρχε πριν από οποιαδήποτε γέννηση – εμφάνιση, αφού ο Πρωτόγονος, ή Έρως, ή Φάνης πλανιόταν μέσα στον Αιθέρα όταν γεννήθηκε από το αυγό, «Πρωτόγονον καλέω διφή, μέγαν, αιθερόπλαγκτον, ωογγενή» - (Ορφ. Ύμνος 6 προς Πρωτόγονον).

Ο Δαμάσκιος (Περί Αρχών), μας λέει πως κατά τους Ορφικούς και σύμφωνα με την εκδοχή του Ιερώνυμου και του Ελλάνικου, ο Χρόνος και η Ανάγκη (Αδράστεια) γέννησαν τον Αιθέρα, το Χάος και το Έρεβος. Κατά τους Ορφικούς ο Αιθήρ είναι ένα πρωταρχικό, βασικό δομικό στοιχείο της Δημιουργίας, είναι Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, το Θείον Πύρ, Ο ΣΠΙΝΘΗΡΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ.

Ο Αναξιμένης διατύπωσε την θεωρία ότι τα πάντα είναι αέρας και από την αραίωσή του παράγεται ο Αιθέρας. 

Ο Φιλόλαος ένας από τους μαθητές του Πυθαγόρα, μας λέει ότι ο Αιθήρ ήταν το πέμπτο από τα στοιχεία που αποτελούσαν τον κόσμο. Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ!

Ο Ξενοφάνης διατύπωσε την θεωρία ότι η γη περιβάλλεται από τον Αιθέρα ο οποίος εκτείνεται στο άπειρο.

Ανάμεσα στα άλλα ο Παρμενίδης θεωρούσε ότι ο Ήλιος και οι διάφοροι αστερισμοί βρίσκονται μέσα στον Αιθέρα.

Αριστοτέλης: «ουρανού δε και άστρων ουσίαν μεν αιθέρα καλούμεν».

Κατά συνέπεια ο Αιθέρας έχει πλήρη αντίληψη του εαυτού του, απ’ άκρη σ’ άκρη του. Επιπλέον έχει νοημοσύνη. Όλα τα δημιουργήματα που υπάρχουν μέσα στον Αιθέρα, βρίσκονται σε ένα κραταιό δεσμό με χρυσό σχοινί από τον Αιθέρα. (Ορφικά Αποσπάσματα 10).

Είναι η κοσμική πνοή που διαπερνάει τα πάντα και βρίσκεται παντού στο Σύμπαν. Είναι η ενέργεια που πληρεί τα πάντα, είναι το ίδιο το θείον. Είναι η ίδια η φύση του σύμπαντος κόσμου. Μας επισκέπτεται από τα ουράνια, τον συναντούμε καθημερινά, τον περιέχουμε μέσα μας και τον εκπέμπουμε παντού. Διαποτίζει τα πάντα και ανανεώνεται από τα πάντα. Είναι η μουσική του κόσμου και ο κόσμος αποτελεί το ακροατήριό της. Είναι αυτό που μας δονεί και μας τρέφει. Υπήρχε πάντα και θα συνεχίσει να υπάρχει. 

---------------------------------------

Ο ΑΙΘΕΡΑΣ, ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ, ΚΑΙ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ

ΕΚΕΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙΣΘΗΤΟΙ ΟΙ ΘΕΟΙ

«…με μια λέξη, ότι είναι για μας το νερό κι η θάλασσα ως προς τις ανάγκες μας, έτσι είναι ΕΚΕΙ ο αέρας, κι ότι είναι για μας ο αέρας, είναι για ΕΚΕΙΝΟΥΣ ο αιθέρας. Στις διάφορες εποχές, πάλι, το κλίμα είναι τόσο εύκρατο που δεν γνωρίζουν την αρρώστια και ζουν πολύ περισσότερο χρόνο από τους εδώ, αλλά και ως προς την όραση, την ακοή, τη νοημοσύνη και όλα τα παρόμοια, απέχουν από μας τόσο όσο απέχει ο αιθέρας από τον αέρα ως προς την καθαρότητα. Έχουν ακόμα για τους θεούς άλση και ιερά, ΟΠΟΥ ΕΝΟΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΟΙ ΘΕΟΙ, και φωνές, προφητείες, τρόπους με τους οποίους γίνονται αισθητοί οι θεοί ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ, ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ. Αλλά κι ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα φαίνονται σε αυτούς έτσι όπως πράγματι είναι, και η υπόλοιπη ευδαιμονία τους είναι συνακόλουθη αυτών.»

Σωκράτης – Πλάτωνος, Φαίδων

ΑΙΘΕΡΑΣ - ΑΙΘΕΡΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ - ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΣΟΦΙΑ

Ο Αιθέρας, είναι για το σύμπαν Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ που το δημιούργησε. Όταν ο ανθρώπινος νους δημιουργεί με τη σκέψη του σωματίδια, σύμφωνα με την Κβαντοφυσική επιστήμη της Γαίας, εκπέμπει κύματα διαφόρων συχνοτήτων, επηρεάζει καταστάσεις και δημιουργεί πραγματικότητες. Έτσι, και ο Δημιουργός του σύμπαντος, δημιουργεί τα πάντα με τη συνείδησή του. 

Η παγκόσμια νοημοσύνη, με δική σας ορολογία, χρησιμοποίησε τεραστίων διαστάσεων παλιρροϊκά κύματα συμπυκνωμένου αιθέρα, μέσα στα οποία είχαν ενσωματωθεί όλη η συμπαντική σοφία, όπως εσείς ονομάζετε, μαζί με όλες τις γνωστές και άγνωστες σ' εσάς μορφές ενέργειας. Τα κύματα αυτά του Αιθέρα διέθεταν ασύλληπτη χωρητικότητα πληροφοριών αυτογνωσίας. Για τη δημιουργία του σύμπαντος χρησιμοποιήθηκαν τεχνογνωσίες που δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές από τους επιστήμονες της Γαίας. Η μόνη κατανόηση που μπορεί να υπάρξει προς το παρόν είναι ο θαυμασμός των ανθρώπων για το έργο της δημιουργίας. 

Ο άνθρωπος, ως τμήμα της Κοσμικής Νοημοσύνης εμποτισμένος από τον αιθέρα καθώς είναι, μπορεί να δημιουργεί πραγματικότητες με τη σκέψη του σε μικρογραφία, που επεκτείνουν τη συμπαντική ολότητα. Έτσι, και ο Δημιουργός προσθέτει νέες δομές της δικής του σκέψεως στο σύμπαν. Όπως η ανθρώπινη ψυχή οικοδομεί το σώμα του ανθρώπινου εμβρύου και το συνοδεύει σε όλη τη ζωή στην ανάπτυξή του, έτσι και ο Αιθέρας οικοδόμησε και συνεχίζει να οικοδομεί τη συμπαντική ολότητα μέχρι την ολοκλήρωση της.

Ο Δημιουργός δε θα δημιουργούσε το αχανές σύμπαν χωρίς να έχει τη δυνατότητα της ακαριαίας επικοινωνίας με όλα τα μέρη του. Όπως ο άνθρωπος έτσι και το σύμπαν εξελίσσεται μέχρι του σημείου εκείνου όπου όλοι οι κόσμοι, κάποια στιγμή, θα έχουν απρόσκοπτη επικοινωνία μεταξύ τους και με τη βάση της δημιουργίας, με δική σας ορολογία, για την οποία δεν υπάρχουν προς το παρόν κατανοητές φράσεις περιγραφής της.

Το σύμπαν συγκροτείται από πολλαπλά ενεργειακά πεδία αυτορρυθμιζόμενα και αυτοδημιουργούμενα, ανάλογα με τις ωθήσεις που δέχονται από τις ανθρώπινες σκέψεις, θετικές ή αρνητικές, και ανταποκρίνονται στην υλοποίηση αυτών ανάλογα με την έντασή τους. Ο Δημιουργός του δικού σας σύμπαντος και των άλλων συμπάντων, καλύπτει τα πάντα με την αιθερική συνείδησή του και δεν υπάρχει κάποιος χώρος διαμονής του, όπως εσείς μπορεί να τον φαντάζεστε.

Από το βιβλίο ΑΙΘΕΡΑΣ του Γερ. Καλογεράκη, σελ. 164 – 165, εκδόσεις Δίον, Α΄ έκδοση, Θεσσαλονίκη 2021

Πηγή εικόνας: Harmonies of the Soul

-------------------------------------------

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα: ΑΙΘΕΡΑΣ

Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΝΕΟΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ

«Η αρχή όλων των πραγμάτων είναι η μονάδα γεννημένη από την μονάδα. Η απροσδιόριστη δυάδα αποτελεί το υλικό υπόστρωμα για την μονάδα που η είναι η αιτία. Από την μονάδα και την απροσδιόριστη δυάδα παράγονται οι αριθμοί. Από τους αριθμούς τα σημείο, από τα σημεία οι γραμμές, από τις γραμμές τα επίπεδα, από τα επίπεδα τα στερεά, από τα στερεά σχήματα παράγονται τα αισθητά σώματα. Τα στοιχεία των σωμάτων είναι τέσσαρα: η φωτιά, το νερό, η γή και ο αέρας. Αυτά τα στοιχεία εναλλάσσονται και το ένα μετατρέπεται σε άλλο πλήρως, και συνδυάζονται για να παράγουν ένα σύμπαν έμψυχο, με σκέψη, σφαιρικό, με τη γη στο κέντρο του. Η γη καθαυτή είναι επίσης σφαιρική και κατοικείται ολόγυρα στην επιφάνειά της. Υπάρχουν δύο αντίποδες και το δικό μας "κάτω" είναι για τον άλλο αντίποδα το "άνω».
(Διασώζεται στον Διογένη Λαέρτιο, VIII 25)

«Το ανώτατο στρώμα του αέρα είναι πάντα σε κίνηση, είναι αγνό, καθαρό και υγιεινό, και όλα όσα υπάρχουν μέσα σε αυτό το στρώμα είναι αθάνατα και, κατά συνέπεια, έχουν θεϊκή φύση. Ο ήλιος, η σελήνη και τα άλλα αστέρια είναι θεοί, γιατί σ' αυτά υπάρχει υπεροχή της θερμότητας και η θερμότητα είναι πηγή ζωής. Οι Θεοί και οι άνθρωποι έχουν συγγένεια μεταξύ τους, καθότι και ο άνθρωπος μετέχει στην θερμότητα για τον λόγο αυτό ο Θεός προνοεί για τον άνθρωπο. Η Ειμαρμένη δε είναι η αιτία αυτής της διατάξεως, τόσο όσον αφορά στο όλον όσο και στα τμήματά του».
(Διογένης Λαέρτιος, VIII 26-27)

«Η ψυχή διακρίνεται από την έννοια της ζωής. Η ψυχή είναι αθάνατη, επειδή είναι αθάνατο εκείνο από το οποίο έχει αποσπασθεί (ο αιθέρας)».
(Διογένης Λαέρτιος, VIII 28)

«Η ψυχή του ανθρώπου αποτελείται από τρία τμήματα, την αντίληψη, το λογικό και το θυμικό. Η αντίληψη και το θυμικό υπάρχουν και στα άλλα ζώα, αλλά το λογικό υπάρχει μόνο στον άνθρωπο».
(Διογένης Λαέρτιος, VIII 30)

«Η ψυχή αντλεί τροφή από το αίμα, οι ιδιότητες της ψυχής είναι άνεμοι, γιατί και αυτοί, όπως και η ψυχή, είναι αόρατοι, όπως ακριβώς και ο αιθέρας είναι αόρατος. Όταν η ψυχή ρίχνεται προς την γη περιπλανάται στον αέρα, όμοια με το σώμα. Ο Ερμής είναι ο οδηγός των ψυχών. Αυτός είναι που φέρνει πίσω τις ψυχές από τα σώματα διαμέσου της ξηράς και της θάλασσας. Και οι καθαρές ψυχές φέρονται από τον Ερμή προς την ανώτατη περιοχή, αλλά οι μη καθαρές ψυχές δεν έχουν την άδεια να πλησιάζουν τις καθαρές ή η μία να πλησιάζει την άλλη, αλλά είναι δεμένες από τις Ερινύες με δεσμά άθραυστα. Όλος ο αέρας είναι γεμάτος από ψυχές που ονομάζονται πνεύματα ή ήρωες. Αυτές είναι που στέλνουν στους ανθρώπους όνειρα και σημάδια για το μέλλον. Και σ' αυτές τις ψυχές αναφέρονται οι καθαρμοί, ο εξιλασμός, η θέωση, οι οιωνοί και τα παρόμοια».
(Διογένης Λαέρτιος, VIII 31-32)

Πηγή: Αλέξανδρος Πολυϊστωρ: «Πυθαγορικά Υπομνήματα»

http://www.ysee.gr/

ΕΚΕΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙΣΘΗΤΟΙ ΟΙ ΘΕΟΙ

(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ) Σωκράτης: «…με μια λέξη, ότι είναι για μας το νερό κι η θάλασσα ως προς τις ανάγκες μας, έτσι είναι εκεΙ ο αέρας, κι ότι είναι για μας ο αέρας, είναι για εκεΙνους ο αιθέρας. Στις διάφορες εποχές, πάλι, το κλίμα είναι τόσο εύκρατο που δεν γνωρίζουν την αρρώστια και ζουν πολύ περισσότερο χρόνο από τους εδώ, αλλά και ως προς την όραση, την ακοή, τη νοημοσύνη και όλα τα παρόμοια, απέχουν από μας τόσο όσο απέχει ο αιθέρας από τον αέρα ως προς την καθαρότητα. Έχουν ακόμα για τους θεούς άλση και ιερά, όπου ένοικοι είναι πράγματι οι θεοί, και φωνές, προφητείες, τρόπους με τους οποίους γίνονται αισθητοί οι θεοί κι έτσι έρχονται σε επαφή με αυτούς, πρόσωπο με πρόσωπο. Αλλά κι ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα φαίνονται σε αυτούς έτσι όπως πράγματι είναι, και η υπόλοιπη ευδαιμονία τους είναι συνακόλουθη αυτών.» (Πλάτωνος Φαίδων)