ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟΣ ΧΑΥΛΙΟΔΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΝΙΓΡΙΤΑ ΣΕΡΡΩΝ

Απολιθωμένος χαυλιόδοντας μήκους 2,80 μ. 3-4 εκατομμυρίων ετών, βρέθηκε στην περιοχή Κρυονέρι της Νιγρίτας του Δήμου Βισαλτίας Σερρών.

Σύμφωνα με τη δήμαρχο Βισαλτίας Αγνή Δουβίτσα, έχει βρεθεί και δεύτερος χαυλιόδοντας, μέρος κρανίου και απολιθωμένα κοχύλια.

«Εμείς οφείλουμε να το δώσουμε να πάει κάτω (στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού), να γίνει η μελέτη αυτή η οποία πρέπει, να μας πουν τι ακριβώς είναι και μόλις τελειώσει η διαδικασία αυτή θα επανέλθει πάλι ξανά στο δήμο. Τότε, θα δούμε αν θα αξιοποιήσουμε τον υπάρχοντα χώρο εκεί ή θα τον βάλουμε σε κάποιο χώρο μουσείου», δήλωσε η κ. Δουβίτσα στο κανάλι Επιλογές.

Οι εργασίες είχαν ξεκινήσει πριν από το Πάσχα στα μέσα Απριλίου, αλλά η δημοτική αρχή δεν προχώρησε σε κοινοποίηση, καθώς ο συγκεκριμένος χώρος δεν είχε επαρκή φύλαξη.

http://epiloges.tv  http://apocalypsejohn.com  ΤΗΛΕ Επιλογές

Pedro Olalla - Πέδρο Ολάγια - Ισπανός Συγγραφέας και Ελληνιστής

Ο Πέδρο Ολάγια μιλάει άψογα ελληνικά. Για την ακρίβεια, το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί είναι πολύ πιο πλούσιο από εκείνο του μέσου Έλληνα, όπως άλλωστε κι οι γνώσεις του για την ελληνική ιστορία και κουλτούρα. Το ενδιαφέρον του για τη χώρα μετράει ήδη τρεις δεκαετίες, ενώ το 1994 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου παραμένει σε πείσμα των καιρών. «Νομίζω ότι έχει σημασία να μείνουμε στην Ελλάδα και να υιοθετήσουμε μια στάση αντίστασης», τονίζει ο ίδιος. «Όχι μόνο να βολευτούμε βιοποριστικά μέσα σ’ αυτές τις αντίξοες συνθήκες, αλλά να δώσουμε το παρών και να προσπαθήσουμε για μια ουσιαστική αλλαγή της κατάστασης».

Όλες του οι ιδιότητες –συγγραφέας, ελληνιστής, καθηγητής, μεταφραστής, φωτογράφος, κινηματογραφιστής– συνθέτουν το προφίλ ενός αδιαφιλονίκητου Πρεσβευτή του Ελληνισμού, ο οποίος έχει μελετήσει όσο λίγοι το παρελθόν, γνωρίζει εκ του σύνεγγυς το παρόν και έχει στραμμένο το βλέμμα του στο μέλλον. «Ως δυτικός άνθρωπος που ασχολείται με τον πολιτισμό, νιώθω μια κεκτημένη ταχύτητα που με ωθεί προς την Ελλάδα», εξηγεί ο Πέδρο Ολάγια. «Προσπαθώ να ασχολούμαι με τον ελληνικό πολιτισμό σφαιρικά, με μια πολύπλευρη οπτική. Με ενδιαφέρει ο λόγος, οι λέξεις, αλλά με ενδιαφέρουν κι οι εικόνες – εικόνες και λέξεις είναι για μένα κάπως συγκοινωνούντα δοχεία. Έχω γράψει βιβλία για διάφορες πτυχές του ελληνικού πολιτισμού σε όλο το βάθος χρόνου. Επίσης, έχω κάνει διάφορα οπτικοακουστικά έργα, ταινίες και ντοκιμαντέρ, που προσπαθούν να προβάλλουν τον ελληνικό πολιτισμό συνδυάζοντας λογοτεχνικά, εικαστικά και επιστημονικά στοιχεία, με μια ιδιαίτερη θα έλεγα γλώσσα, η οποία δίνει το προσωπικό μου στίγμα».

«Τα τελευταία χρόνια όλα έχουν αλλάξει πολύ», συνεχίζει ο Πέδρο Ολάγια, «όχι μόνο στην Ελλάδα, και στην Ισπανία και στην Ευρώπη και στον κόσμο γενικά. Μας λένε ότι ζούμε μια κρίση. Αν ήταν πραγματικά μια κρίση, θα ήταν επίσης ένα σημείο καμπής, ένα σημείο αναθεώρησης του κατεστημένου και πραγματικής αλλαγής. Ωστόσο, πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι μία κρίση, αλλά μια διαδικασία εκβιασμού και λεηλασίας εν ονόματι ενός αμφιλεγόμενου χρέους, προς όφελος ορισμένων. Νομίζω ότι, με όλο το συμβολισμό που βαραίνει αυτό τον τόπο, αν ο ελληνικός λαός καταφέρει να την ανατρέψει, θα κάνει το δίχως άλλο μια ακόμα μεγάλη συνεισφορά στην πρόοδο της ανθρωπότητας».

«Δεν είναι καθόλου καλό να έχουμε μια μοιρολατρική στάση απέναντι στα γεγονότα», καταλήγει ο Πέδρο Ολάγια. «Έχουμε υποχρέωση να αντιδράσουμε. Καλό είναι να υπάρχει αλληλεγγύη, αλλά δεν μπορούμε να περιοριστούμε στην ανακούφιση των επιπτώσεων στους πιο ευπαθείς. Αν το κάνουμε, ουσιαστικά γινόμαστε συνένοχοι του συστήματος. Πρέπει να είμαστε πιο μαχητικοί και να πάμε στη ρίζα του προβλήματος, που είναι η χρησιμοποίηση της πολιτικής για την εξυπηρέτηση ατομικών συμφερόντων. Εκεί πρέπει να εστιάζουμε».

Σκηνοθεσία & Post Production: Αλέξης Σκουλίδης, Μακιγιάζ: Ρούλα Λυμπεροπούλου
Δημοσιογραφική Επιμέλεια – Κείμενα: Πάρης Κορμαρής, Γενική Διεύθυνση: Αγάπη Τσακπίνογλου

https://vimeo.com/lovegreece, http://www.lovegreece.com, http://www.pedroolalla.com

ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ, ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ. ΛΙΓΟΙ ΞΕΛΑΣΠΩΝΑΝ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΛΙΓΟΙ ΘΑ ΤΟΝ ΞΕΛΑΣΠΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Απόσπασμα από ομιλία του ελληνιστή, Perdo Olalla, που εκφώνησε στην Ημερίδα Κλασσικού Πολιτισμού του Σαγούντο της Ισπανίας, με αφορμή την πρόταση κατάργησης του μαθήματος των ελληνικών στην ισπανική εκπαίδευση, στην οποία και εναντιώθηκε:

«Θα χάσουμε αν αποκηρύξουμε το ελληνικό στοιχείο μέσα μας. Και για όσους νομίζουν ότι δεν είναι κάτι το σπουδαίο, επιδιώκοντας να μας ελαφρύνουν από αυτό το “νοσταλγικό φορτίο”, τους ρωτώ:
Αν αποκηρύτταμε το ελληνικό στοιχείο τι θα κερδίζαμε; Θα μπορούσε αυτή η απώλεια να δικαιολογηθεί και να αντισταθμιστεί από την προοπτική κάποιου ενδεχόμενου κέρδους; Στο όνομα τίνος προτείνεται η ταφή του Ελληνισμού; Ειλικρινά αυτό που πιστεύω ότι κάνει ένα πολιτισμό μεγάλο, είναι η ικανότητά του να εξελίσσεται και να εμπνέει κάτι το καινούριο.
Και αυτό ακριβώς μας έχει αφήσει η Ελλάδα. (…)
Η Ελλάδα ως κληρονομιά, ως πρόκληση και ως θέληση, ανέκαθεν μας ωθούσε στο να γίνουμε καλύτεροι. Και ξεχνώντας την, αφαιρώντας από τις επόμενες γενιές την ευκαιρία να γνωρίζουν το κληροδότημα και την στάση της, θα ελαχιστοποιήσουμε την πιθανότητα, να οικοδομηθεί μελλοντικά ένας κόσμος διαφορετικός. Κάτι που να μην είναι απλώς το διεστραμμένο προϊόν της καταπίεσης και του ψεύδους».

Pedro Olalla, Ισπανός Ελληνιστής

Και όμως η κύρια προσπάθεια εξαφάνισης της ελληνικής πολιτιστικής ιδιαιτερότητας, λαμβάνει χώρα εντός συνόρων. Στα σχολεία διδασκόμαστε παγκόσμια ιστορία, γραμμένη και ραμμένη στα μέτρα της Δύσης, ενώ γύρω μας καλλιεργούνται σκοπίμως εθνικισμοί.

Άνθρωποι των γραμμάτων, Έλληνες και μη, υποβαθμίζουν την πανθομολογουμένως τεράστια προσφορά του ελληνικού πνεύματος στην οικουμένη, απορρίπτοντας την πολιτιστική μας ιδιαιτερότητα. Παράλληλα καλλιεργείται η ξενομανία και η ξενολατρεία.

Αποτέλεσμα: Αντί στα σχολεία να ενθαρρύνεται η πρακτική συνέχιση της ελληνικής πνευματικής κληρονομιάς (ελευθερία, δικαιοσύνη, αυτοδιάθεση, κοινωνία), οι νέοι μαθαίνουν ή να επαναπαύονται στις δάφνες του παρελθόντος ή να το απορρίπτουν τελείως, θαυμάζοντας μια υποτιθέμενη πολυπολιτισμικότητα που ουδεμία σχέση έχει με την υγιή ανταλλαγή πολιτισμικών πληροφοριών με το βλέμμα στην ιστορική αλήθεια.

Τι έχουμε να δείξουμε ως χώρα στα παιδιά των νόμιμων μεταναστών; Πως θα ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία; Μόνο με το «πιπίλισμα» της θεωρίας περί δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή με βίντεο «ρούντολφ το ελαφάκι»; Ο ελληνικός πολιτισμός που λατρεύτηκε και λατρεύεται οικειοθελώς σ’ ολόκληρο τον κόσμο, γιατί δεν προβάλλεται σε Έλληνες και ξένους που ζουν στην Ελλάδα, προκειμένου να καλλιεργηθεί και να ελευθερωθεί το πνεύμα;

Είναι προφανές πως οι σημερινοί Νέο-Έλληνες αποτελούν τα «κορόιδα» της υπόθεσης. Οι κακοπροαίρετοι γελούν, βλέποντας έναν λαό με τόσο μεγάλο ιστορικό βάθος, που με μια του κίνηση θα μπορούσε να φέρει τα πάνω-κάτω στο πολιτιστικό γίγνεσθαι (με την καλή έννοια), να «βαράει μύγες». Οι καλοπροαίρετοι προσπαθούν να βρουν το γιατί.

Κατά καιρούς προσπαθούν να μας ξυπνήσουν, όπως δοκίμασαν οι μικροί μαθητές από την Ισπανία. Που, όμως! Οι περισσότεροι βλέπουν τα «κουλτουριάρικα» σποτάκια που πλασάρουν τα κανάλια. Που ν’ ασχοληθούν με το βίντεο των μαθητών που ευχαριστούσε τον Ελληνισμό σε μια προσπάθεια αφύπνισής του.

Δεν πειράζει! Όσοι είναι να καταλάβουν, καταλαβαίνουν. Λίγοι είναι αρκετοί! Λίγοι ξελάσπωναν πάντα αυτόν τον τόπο, λίγοι θα τον ξελασπώσουν και τώρα…

Gracias, Grecia - Nuestra herencia - Ευχαριστώ, Ελλάδα - Η κληρονομιά μας

http://www.pygmi.gr , Arístides Mínguez

Η αυτού μεγαλειότης Κρήτη - Crete Hellas

Απέραντη, Αρχαία, περήφανη και εντυπωσιακή. Η γενέτειρα του Δία και το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδος: η αυτού μεγαλειότης Κρήτη. Το πιο φλογερό ταπεραμέντο της Ελλάδας κατοικεί ακριβώς εδώ, ο πλούτος και το βάθος της Ιστορίας της σε καθηλώνουν, όπως και το κάλλος των αμέτρητων κολπίσκων, των Αρχαίων κάστρων και δρόμων, των ακτών και των ξενοδοχείων της.

Είναι το νοτιότερο νησί της Ελλάδας, που το φως του ήλιου το λούζει ολόκληρο τον χρόνο. Εδώ το καλοκαίρι ξεκινά τον Απρίλιο και τελειώνει στα τέλη Οκτωβρίου. Η ζωή στο νησί κινείται σε χαλαρούς, ήρεμους ρυθμούς, ενώ παντού κυριαρχεί μια αρμονική ατμόσφαιρα. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Την Κρήτη την επιβουλεύτηκαν πολλοί κατακτητές. Η αντίσταση στον ξένο εχθρό σφυρηλάτησε τον αυθεντικό Κρητικό χαρακτήρα: περηφάνια, ανεξαρτησία, πατριαρχικός τρόπος ζωής και μια μοναδική αντίληψη της έννοιας της τιμής που συνδυάζεται με μια εντυπωσιακή καλοσύνη και φιλοξενία.

Mouzenidis Group

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ. Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ!

Ο μέγιστος ηγέτης των αιώνων, το κεραύνιο δόρυ και ο φωτοβόλος πυρσός του Ελληνισμού, το θείο τέκνο του Διός, ο Μέγας στρατηλάτης και κοσμοκράτωρ ο Μέγιστος της οικουμένης Αλέξανδρος το -323 εκπνέει στην Βαβυλώνα, σε ηλικία 33 ετών.

Πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, στην ερώτηση των εταίρων σε ποιόν “την βασιλείαν απολείπει”, αποκρίθηκε “τω κρατίστω”.

Για τον ξαφνικό θάνατο του στρατηλάτη διατυπώθηκαν πολλές εκδοχές από τους ελώδεις πυρετούς και τον τύφο μέχρι την δηλητηρίαση. (…)

Εικόνα: Προτομή του Αλεξάνδρου. Κοπεγχάγη, Γλυπτοθήκη Ny Carlsberg (πηγή φωτογραφίας: Wikimedia Commons)

Από το βιβλίο του Μ. Καλόπουλου "ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ" διαβάστε μια άλλη εκδοχή για τον θάνατό του Μεγάλου στρατηλάτη: ΕΔΩ

Νέμεα 2016

Αυτόχθονες Έλληνες , Οι Νέμεοι Αγώνες - Αναβίωση των Νεμέων Αγώνων , UP DRONES 

Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των,
γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,
διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.

Ιωνικόν– Καβάφης

«Ω ΔΑΙΜΟΝΙΟΙ, ΜΕΧΡΙ ΚΟΣΟΥ ΕΤΙ ΠΡΥΜΝΗΝ ΑΝΑΚΡΟΥΕΣΘΕ;»

(Αθεόφοβοι, ως πότε θα πισωδρομείτε ακόμα;)

Ξαφνικά αντήχησε πρώτος ο παιάνας των Ελλήνων, και η σάλπιγγα του Ευρυβιάδη σήμανε την έφοδο, κι επανέλαβαν το σινιάλο οι σάλπιγγες των στρατηγών, και αναβοήσαν τα πληρώματα:

«Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδ’, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων` νυν υπέρ πάντων αγών».

Και όρμησε προς τα εμπρός όλη η Ελληνική παράταξη. Αλλά αφού προχώρησε λίγο, και αντήχησε ο αλαλαγμός των βαρβάρων, και βγήκαν με θάρρος τα περσικά πλοία, οι Έλληνες,  για να επιτύχουν τον αρχικό τους σκοπό, να παρασύρουν δηλαδή τους εχθρούς εντός του λιμανιού της Σαλαμίνας, άρχισαν να υποχωρούν, όχι τρέποντας τα νώτα, αλλά όπως έλεγαν παλιά, ανακρουόμενοι τις πρύμνες, δηλαδή κωπηλατώντας προς τα πίσω, μέχρι που ακούστηκε ισχυρή φωνή από φάσμα γυναικός σε όλο το ελληνικό στρατόπεδο: «Ω ΔΑΙΜΟΝΙΟΙ, ΜΕΧΡΙ ΚΟΣΟΥ ΕΤΙ ΠΡΥΜΝΗΝ ΑΝΑΚΡΟΥΕΣΘΕ;»

Πρωτότυπο: …λέγεται δὲ καὶ τάδε, ὡς φάσμα σφι γυναικὸς ἐφάνη, φανεῖσαν δὲ διακελεύσασθαι ὥστε καὶ ἅπαν ἀκοῦσαι τὸ τῶν Ἑλλήνων στρατόπεδον, ὀνειδίσασαν πρότερον τάδε, “ὦ δαιμόνιοι, μέχρι κόσου ἔτι πρύμνην ἀνακρούεσθε; ”
Ιστορίαι (Ηροδότου) Ουρανία, 84

Απόδοση: Λέγεται επίσης και τούτο, πως τους παρουσιάστηκε φάντασμα γυναικός· παρουσιάστηκε και τους ενθάρρυνε, κι η φωνή της ακουόταν απ' όλο το στρατόπεδο των Ελλήνων, αφού πρώτα τους ειρωνεύτηκε λέγοντας: «Αθεόφοβοι, ως πότε θα πισωδρομείτε ακόμα;»

Και τότε, στην αριστερή πτέρυγα ο Αθηναίος Αμεινίας του Παλληνέα, αδελφός του Κυνέγειρου του αδελφού του Αισχύλου, διέταξε πρώτος την τριήρη του να κωληλατήσει προς τα εμπρός, και με πολύ ορμή έμπηξε το έμβολο στα πλευρά της επερχόμενης φοινικικής τριήρους, με αποτέλεσμα τα δύο πλοία να μην μπορούν πλέον να χωριστούν. Συγχρόνως, στη δεξιά πτέρυγα, ενέβαλε κατά των εχθρών η τριήρης από την Αίγινα που έφερε τους Αιακίδες, ενώ τρίτος ενεπλέκη ο Νάξιος Δημόκριτος, τον οποίο ύμνησε ο Σιμωνίδης λέγοντας: Δημόκριτος τρίτος ήρξε μάχης, ότε παρ Σαλαμίνα Έλληνες Μήδοις σύμβαλον εν πελάγει· πέντε δε νήας έλεν δηίων, έκτην δ´ υπό χείρα ρύσατο βαρβαρικήν Δωρίδ´ αλισκομένην.

Απόδοση: «Ο Δημόκριτος τρίτος στη σειρά μπήκε στη μάχη, όταν στη Σαλαμίνα οι Έλληνες συναγωνίζονταν στο πέλαγος εναντίον των Περσών.
Κυρίευσε πέντε εχθρικά πλοία, και με προσωπική προσπάθεια έσωσε ένα δωρικό που είχε σχεδόν πέσει στα χέρια των βαρβάρων».

Και έτσι η ναυμαχία γενικεύτηκε.

ΙΤΕ ΠΑΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΤΕ ΠΑΤΡΙΔΑ !

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ: ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΦΩΤΙΖΟΥΝ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

«Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων είναι τόσο σημαντικός για την εξέλιξη της τεχνολογίας, όσο και η Ακρόπολη για την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής» έχει πει ο Γιάννης Σειραδάκης, καθηγητής Φυσικής στο ΑΠΘ.

Η μελέτη του ξεκίνησε από τις πρώτες δεκαετίες του 1900 και πλέον γνωρίζουμε μετά βεβαιότητας ότι πρόκειται για αστρονομικό όργανο υψηλής τεχνολογίας, που χρησίμευε για τον ακριβή υπολογισμό της θέσης του Ηλίου, της Σελήνης, των πλανητών (Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Δίας, Κρόνος), είχε ζωδιακό ημερολόγιο, προέβλεπε τις εκλείψεις της Σελήνης σε βάθος χρόνου 18 ετών και προσδιόριζε τις ημερομηνίες τέλεσης των αρχαίων αγώνων.

Θεωρείται ο πρώτος υπολογιστής του κόσμου.

Μετά τις τελευταίες πολυετείς έρευνες οι επιστήμονες, φυσικοί, μαθηματικοί, ερευνητές, επιγραφολόγοι, φιλόλογοι είναι σε θέση να γνωρίζουν περισσότερα από ποτέ για τη λειτουργία και τη χρήση του.

Και αυτό, αφενός γιατί κατάφεραν να δουν με ακτινογραφίες το εσωτερικό του (χάρη στον ειδικό τομογράφο που κατασκευάστηκε επί τούτου, έχει βάρος 12 τόνους και κόστος 1 εκατομμύριο ευρώ) και, αφετέρου, γιατί διάβασαν στο σύνολό τους τις «κρυμμένες» επιγραφές που αφορούν τη χρήση του οργάνου και παρέμεναν άγνωστες για 2.000 χρόνια. Είναι γραμμένες σε πλάκες χαλκού με ελληνικούς χαρακτήρες και δεν ξεπερνούν το 1,5-2 χιλιοστά...

«Αν είχαν σωθεί όλες, θα λύνονταν οι απορίες μας. Ο κατασκευαστής του έχει χαράξει τα πάντα σε αυτές και μάλιστα στην προστακτική», έχει πει ο φυσικός Γιάννης Μπιτσάκης. Ο Μηχανισμός έκλεινε με δύο πλάκες και εκεί υπάρχει το μεγαλύτερο μέρος των επιγραφών, ένα είδος συνοδευτικού εγχειριδίου χρήσης.

Υπολογίζεται ότι σώζεται το ένα τρίτο των επιγραφών και σήμερα η ειδική ομάδα μελέτης του Μηχανισμού έχει διαβάσει το 99%. «Μαζί με το εγχειρίδιο υπάρχει όλη η αστρονομική θεωρία που συνοδεύει τον Μηχανισμό. Ένα αστρονομικό σύγγραμμα που περιγράφει την κίνηση του Ηλίου, των πλανητών.

«Είμαστε σε θέση να διαβάζουμε ολόκληρες φράσεις και παραγράφους, άρα να εμβαθύνουμε. Το κείμενο που περιγράφει τις εκλείψεις είναι εκπληκτικό. Δεν έχει βρεθεί ανάλογο πρωτότυπο με βάση το μέγεθος, το χρώμα, την κατεύθυνση των εκλείψεων.

Όπως και το κείμενο της πλήρους κίνησης των πέντε πλανητών, που επιμελήθηκε ο Μέμος Τσιλίκας, και μας αποδεικνύει ότι ο Μηχανισμός ήταν και πλανητάριο» λέει στην «Εφ.Συν.» ο Γιάννης Μπιτσάκης, μέλος της ομάδας.

Το περίπλοκο όργανο αστρονομίας αποτελείται από οδοντωτούς τροχούς, δείκτες, άξονες και επιγραφές. Μια μανιβέλα στο κέντρο δίνει την κίνηση. Στο μπροστινό μέρος υπάρχει το «Χρυσούν Σφαίριον», ο Ήλιος, και σε άσπρο μαύρο η Σελήνη, που κινούνται γύρω από δύο κλίμακες.

Επιγραφές με ρόλο εγχειριδίου χρήσης

Στο εσωτερικό υπάρχει αιγυπτιακό ημερολόγιο με μήνες στα ελληνικά και η κλίμακα των 365 ημερών, η πρώτη που βρίσκουμε χαραγμένη. Στο πίσω μέρος είναι χαραγμένο το ζωδιακό ημερολόγιο. Με την κίνηση, δίνεται η δυνατότητα παρακολούθησης των φάσεων της Σελήνης στο παρόν, το παρελθόν αλλά και το μέλλον.

Σημαντικές πληροφορίες αντλούνται από τους μήνες που ταυτίζονται με το κορινθιακό ημερολόγιο (-5^ος, -6^ος αι.) και στη συνέχεια με τις αποικίες της Κορίνθου.

Με τη σειρά που εμφανίζονται στον Μηχανισμό τούς συναντάμε στο ημερολόγιο της πόλης Ταυρομένιον, που δεν είναι άλλη από τη σημερινή Ταορμίνα, στη Σικελία. Λίγο πιο πάνω ήταν οι Συρακούσες, όπου έζησε ο Αρχιμήδης.

Ο δείκτης της μικρής κλίμακας έδειχνε το έτος τέλεσης των αγώνων και εκεί περιφερικά υπάρχουν οι λέξεις Ολυμπία, Νεμέα, Ίσθμια, Πύθια, ΝΑΑ που είναι η Δωδώνη, ενώ εσωτερικά, σε κάθε τεταρτημόριο, αναγράφονται τα έτη του τετραετούς ολυμπιακού κύκλου.

Καθώς η ενάλια αρχαιολογική έρευνα στα Αντικύθηρα βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις ημέρες η ομάδα μελέτης εύχεται οι αρχαιολόγοι-δύτες να εντοπίσουν κάποια από τα θραύσματα, τα γρανάζια, τα μηχανικά τμήματα του Μηχανισμού, που σώθηκε έστω και μερικώς χάρη σ’ αυτό το ναυάγιο.

Πρώτο το ελληνικό κοινό θα μάθει για το αστρονομικό ημερολόγιο του Μηχανισμού και για το πώς αυτό συνδέεται με την καταγραφή αστρονομικών φαινομένων, για το ανερμήνευτο μέχρι σήμερα σύστημα πρόγνωσης εκλείψεων, για το πλήρες πλανητάριο, αλλά και για τα αποκρυπτογραφημένα ημερολόγια που ίσως μας δώσουν νέα στοιχεία για τον τόπο κατασκευής και χρήσης του.

Η τελευταία ομιλία θα επικεντρωθεί στη σχέση των επιγραφών του Μηχανισμού με τους αρχαίους μηχανικούς, ένας από τους οποίους πιθανώς να ήταν ο κατασκευαστής. «Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι κάπου πρέπει να υπάρχει η υπογραφή του» λέει ο κ. Μπιτσάκης.

http://parapona-rodou.blogspot.gr , Salamis Astronomy

Θεωρίες συνωμοσίας και … πράσσειν άλογα στην Αρχαιότητα δεν υπήρχαν. Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν ορθολογιστές και επιστήμονες, με την αυθεντική έννοια του όρου.

 Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ.

ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΣΕΒΑΣΜΟ, ΟΤΑΝ ΕΓΩ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΕΝ ΣΕΒΟΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΟΥ…

Κάποτε, κάποιοι άνθρωποι έγραψαν για την αλήθεια, την εξήγησαν, της έδωσαν νόημα, την έντυσαν με πορφύρα και μεταξωτά, την έκαναν κυρά και βασίλισσα. Αυτοί οι κάποιοι ήταν οι Έλληνες πρόγονοι μου.

Ναι, είναι αυτοί που μισώ και καθυβρίζω ολημερίς μέσα στις θρησκευτικές μου σκέψεις και μέσα στις ανθελληνικές μου ενέργειες. Είναι αυτοί, που μου έμαθαν τι είναι ο κόσμος. Είναι αυτοί που μου έδειξαν τον τρόπο να μην φοβάμαι ούτε άνθρωπο, ούτε Θεό. Είναι αυτοί, που με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα, έναν σκεπτόμενο άνθρωπο.

Πώς λοιπόν να απαιτήσω από τους άλλους να μου δώσουν σεβασμό, όταν εγώ ο ίδιος δεν σέβομαι τον εαυτό μου και τους προγόνους μου. Πώς να ζητήσω σεβασμό από τους εχθρούς μου, όταν εγώ ο ίδιος είμαι ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού μου.

Πώς να γίνω το κέντρο του κόσμου, όταν εγώ κατατάσσω με τις πράξεις μου και με τα πιστεύω μου τον κόσμο μου στα άπατα της παγκόσμιας ιστορίας.

Μήπως νομίζω ότι οι πρόγονοι μου θα με φυλάνε για πάντα; Μήπως νομίζω ότι οι ένδοξοι προπάτορες μου θα μου διορθώνουν συνεχώς τα λάθη μου ή μήπως νομίζω, ότι θα συνεχίσω για πολύ ακόμα να παριστάνω κάτι το οποίο δεν είμαι…

Κοιτώ τον εαυτό μου στον καθρέπτη και ψάχνω μέσα σε αυτόν έστω και ένα ψήγμα των προγόνων μου.
Δυστυχώς δεν βρίσκω τίποτε το οποίο να με δένει με την ένδοξη ιστορία μου.
Δυστυχώς δεν βρίσκω τίποτε το οποίο να μου θυμίζει την ημίθεη καταγωγή μου.
Δυστυχώς, δεν βρίσκω τίποτε το οποίο να με κάνει υπερήφανο απόγονο των πιο ενδόξων προγόνων.

Θεόδωρος Σωτηρόπουλος

http://oraiokastromekatiallo.blogspot.gr

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΙΑΜΑΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ

 Φρυκτωρίες διαδικτυακό κανάλι  ,  http://www.fryktories.net/

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ «ΠΛΑΝΗΤΗ 9»; ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΠΩΣ Ο «ΠΛΑΝΗΤΗΣ 9» ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Η υπόθεση ύπαρξης του «Πλανήτη 9» πρωτοδιατυπώθηκε από τους αστρονόμους Μάικλ Μπράουν και Κόνσταντιν Μπάτιγκιν του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech). Στις αρχές του χρόνου, οι δύο επιστήμονες ανακοίνωσαν πως οι τροχιές έξι ουράνιων αντικειμένων, τα οποία βρίσκονται μακρύτερα από τον Πλούτωνα, δίνουν ισχυρές ενδείξεις για έναν ακόμη «κάτοικο» στο ηλιακό μας σύστημα, τον ένατο κατά σειρά.

Αποτελεί ειρωνεία της τύχης το γεγονός ότι, ενώ οι επιστήμονες εντοπίζουν εξωπλανήτες εκατοντάδες έτη φωτός μακριά, ενδεχομένως ένα τέτοιο σώμα κρύβεται στην “αυλή” μας», λέει χαρακτηριστικά στο σάιτ του σουηδικού πανεπιστημίου ο Αλεξάντερ Μούστιλ, αστρονόμος και μέλος της ομάδας.

Του Κώστα Δεληγιάννη, απόσπασμα, ολόκληρο το άρθρο εδώ: http://www.naftemporiki.gr

Μάλιστα, ορισμένα διεθνή μέσα ενημέρωσης και εξειδικευμένα περιοδικά αναφέρουν πως η ανακάλυψη έχει ήδη γίνει, απλά δεν δημοσιεύεται ακόμα, με αποτέλεσμα να φουντώνουν οι συζητήσεις περί συνωμοσίας των λίγων απέναντι στην ανθρωπότητα.

Η επιστημονική κοινότητα πάντως, συμπεριλαμβανομένης της ΝΑSA, εξετάζουν στοιχεία και δεδομένα τα οποία παρουσιάζουν ερευνητές Πανεπιστημίων από όλον τον κόσμο, καταλήγοντας πως αν επιβεβαιωθεί η ύπαρξή του, τότε θα αναθεωρηθεί το υπάρχον μοντέλο του ηλιακού μας συστήματος.

Τον Ιανουάριο του 2016 γίνεται γνωστό πως ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια εντόπισαν στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός ακόμα πλανήτη στις παρυφές του ηλιακού μας συστήματος. Μάλιστα ονόμασαν το υποθετικό αυτό ουράνιο σώμα «Πλανήτη 9».

Ο «Πλανήτης 9» δεν έγινε άμεσα αντιληπτός από τους ερευνητές Konstantin Batygin και Mike Brown, οι οποίοι εξήγησαν ότι μία παράλληλη έρευνα που έκαναν τους βοήθησε να παρατηρήσουν την ύπαρξή του.

Ο Γάλλος ερευνητής Τζάκουες Λάσκαρ, του γαλλικού Κέντρου Ερευνών, ανακοίνωσε  ότι με τη βοήθεια ενός νέου μαθηματικού μοντέλου, υπολόγισαν πως ο ένατος πλανήτης «Βρίσκεται στα εξωτερικά όρια του πλανητικού μας συστήματος, αλλά όχι οπουδήποτε τυχαία», τόνιζε.

Ο Δρ Σταματέλλος υποστηρίζει ότι ίσως είναι πιο σωστό αυτός ο πλανήτης να αναφέρεται ως «Πλανήτης ΙΧ» (ένατος) καθώς είχε αρχικά ονομασθεί Πλανήτης Χ.

Ο πλανήτης υπολογίζεται πως έχει 2-4 φορές μεγαλύτερη διάμετρο από τη Γη και η μάζα του πρέπει να είναι 5 με 10 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα της Γης. Ονομάζεται από κάποιους και υπερ-γαία.

Του Χρήστου Μαζάνη, απόσπασμα, ολόκληρο το άρθρο εδώ: http://www.zougla.gr/kosmos  

ΟΙ ΑΣΒΕΣΤΕΣ ΛΥΧΝΙΕΣ

Ποιο μυστικό κρύβεται πίσω από τις περίφημες «άσβεστες λυχνίες», που διατηρούσαν τη φλόγα ακόμα και για αιώνες χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση;

Η φλόγα διατηρείται άσβεστη μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένα εύφλεκτα υλικά ή κάποιος οξειδωτικός παράγοντας και όλα αυτά στη σωστή αναλογία. Η απουσία ενός ή περισσoτέρων από αυτά τα στοιχεία θα έσβηνε τη φλόγα.
Ωστόσο, υπάρχουν αναφορές πως υπήρχαν λυχνίες στην Αρχαιότητα, των οποίων η φλόγα διατηρούνταν άσβεστη για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
Αυτό το φαινόμενο που παραμένει επιστημονικά ανεξήγητο, προκαλεί το ενδιαφέρον των ερευνητών που προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις. Τι ήταν αυτές οι λυχνίες;
Υπάρχουν καταγραφές για «άσβεστες λυχνίες» από Αρχαίους συγγραφείς σε διάφορες περιοχές και διαφορετικές χρονικές περιόδους.
Ο Πλούταρχος στο «Περί των Εκλελοιπότων Χρηστηρίων» κάνει αναφορά σε μια λυχνία που έκαιγε πάνω από την είσοδο του ναού του Άμωνα στην Αίγυπτο.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, οι ιερείς του ναού ισχυρίζονταν ότι η φλόγα της λυχνίας έμενε άσβεστη ακόμα και στη βροχή και τον άνεμο.

Παρόμοιες αναφορές συναντούμε στους ναούς του Κάρνειου Απόλλωνα στην Κυρήνη που υπήρξε ελληνική αποικία στην Βόρεια Αφρική και σε έναν ναό στην Αρμενία.

Ο ναός του Απόλλωνα στην Κυρήνη που είχε μία τέτοια «άσβεστη» λυχνία... 

Ένας άλλος κλασικός συγγραφέας, ο Παυσανίας, αναφέρεται σε μία χρυσή λυχνία στον ναό της Πολιάδος Αθηνάς, στην Αθήνα. Αυτή η λυχνία που είχε κατασκευαστεί από τον λόγιο Καλλίμαχο, λέγεται πως μπορούσε να διατηρήσει τη φλόγα άσβεστη για έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς να χρειάζεται να συμπληρωθεί η καύσιμη ύλη ή να αλλάξουν το φιτίλι.
Λέγεται επίσης ότι ο Νουμάς Πομπίλιος, ο θρυλικός βασιλιάς της Ρώμης και δεύτερος κατά σειρά μετά τον Ρωμύλο, είχε την «ικανότητα»  να επικοινωνεί απευθείας με τους θεούς και ότι είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια φλόγα που έκαιγε αιώνια σε έναν ναό αφιερωμένο σε κάποια πνευματική οντότητα. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι ο Νουμάς είχε γνώσεις περί ηλεκτρισμού και ότι ο διάδοχος του σκοτώθηκε στην προσπάθεια του να τραβήξει ηλεκτρικό ρεύμα από αστραπή…

Άσβεστες λυχνίες περιγράφονται και κατά τον Μεσαίωνα. Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού, βρέθηκε μια τέτοια λυχνία από στρατιώτες στην Έδεσσα ή την Αντιόχεια. Σύμφωνα με την ιστορία, η λυχνία βρέθηκε μέσα σε μία εσοχή στις πύλες της πόλης και οι επιγραφές λένε ότι έκαιγε για πάνω από 500 χρόνια.

Ο Παυσανίας έγραψε για μία χρυσή λυχνία στο ναό της Αθηνάς. 

Το Ερεχθείο όπου μπροστά του έκαιγε η περίφημη «άσβεστος λυχνία» και το Πανδρόσειο 

που ήταν αφιερωμένο στην λατρεία της Πανδρόσου, κόρης του Κέκροπα στην Ακρόπολη. 

Άραγε οι Αρχαίοι γνώριζαν κάποιο μυστικό και μπορούσαν να διατηρούν μια φλόγα άσβεστη, αλλά αυτό το μυστικό χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου;

Έγιναν πολλές προσπάθειες να εξηγηθεί αυτό το φαινόμενο με μεταφυσικές ερμηνείες. Βέβαια δεν έλειψαν ακραίες απόψεις που μίλησαν για  έργο του Σατανά ή άγνωστων θεών, ενώ οι πιο ρεαλιστές το απέδωσαν στην ευφυία των ανθρώπων.
Ο Άγιος Αυγουστίνος κάνει επίσης αναφορά σε μια άσβεστη λυχνία σε έναν αιγυπτιακό ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη, αλλά προσθέτει ότι το θεωρούσε έργο του Σατανά (σ.σ. …..).

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr

ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Η ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

του Γιώργου Παρασίδη

Από το ταξίδι μας στους φιλοσόφους της Αρχαίας Ελλάδος δεν θα μπορούσε να λείπει ο Πλάτωνας. Με το πραγματικό του όνομα να είναι Αριστοκλής, γεννήθηκε στην Αθήνα, ήταν ο πιο γνωστός μαθητής του Σωκράτη και δάσκαλος του Αριστοτέλη.

Η σκέψη του αποτέλεσε τον πυλώνα του δυτικού πολιτισμού και θεωρείται ο πρώτος που διατύπωσε φιλοσοφικά ζητήματα. Ο θάνατος του δασκάλου του Σωκράτη, τον βάζει σε βαθειά πολιτική σκέψη και διαμένει 3 χρόνια στα Μέγαρα.

Σύντομα, ωστόσο, απογοητεύεται από την ενασχόληση του με την πολιτική και την παρατάει εντελώς. Πίστευε ανάμεσα σε άλλα οτι η δημοκρατία μπορεί να δώσει εξουσία σε λαοπλάνους και γι αυτό την φοβόταν.

Σημαντικό κεφάλαιο για κάποιον που ασχολείται με τον Πλάτωνα, είναι η Θεωρία των Ιδεών του, καθώς είναι πατέρας του ιδεαλισμού. Για τον Πλάτωνα η Ιδέα είναι πάνω από την ύλη γιατί είναι αιώνια και άφθαρτη. Στην «θεωρία των ιδεών» συναντούμε ιδέες έξω από την πραγματικότητα που τις έχει γνωρίσει το μυαλό μας σε μη ενσαρκωμένη μορφή και τις ανακαλεί. Όταν διαφωνούμε σε θέματα όπως η δικαιοσύνη, είναι γιατί δεν θυμόμαστε καλά, πιστεύει ατράνταχτα ο φιλόσοφός μας.

Οι ιδέες αυτές έχουν ιεραρχηθεί ως εξής, αρχικά έχουμε τις «ιδέες της ηθικής» (το «καλό», το «δίκαιο» και το «ωραίο»), έπειτα είναι οι «μαθηματικές ιδέες» (η «ευθεία», το «τετράγωνο», οι «ιδέες των αριθμών», το «ίσο», το «μεγάλο», το «μικρό») και τέλος έχουμε τις υλικές ιδέες (π.χ. το δέντρο, η καρέκλα κ.λπ.). Ο Πλάτωνας διακρίνει την πραγματικότητα σε «καθημερινή» που είναι κατώτερος και φθαρτός κόσμος που είναι ΠΛΑΝΗ και σε «ανώτερο κόσμο των Ιδεών» που είναι η μόνη αληθινή και αιώνια πραγματικότητα. Η ιδέα αυτή, γέννησε και θεμελίωσε την δυτική μεταφυσική σκέψη και φιλοσοφία.

Ο φιλόσοφός μας αναγνωρίζει ένα δεύτερο επίπεδο πραγματικότητας έξω από τον φυσικό κόσμο και όλο αυτό επιχειρηματολογείτε με την προαναφερθείσα ιδεολογία του. Είναι ιδρυτής του ορθολογισμού, καθώς ανακαλύπτει (και κοντά σε αυτόν και εμείς) τις Ιδέες μέσα από την λογική σκέψη. Είναι ο κορυφαίος φυσικός αναλυτής της έννοιας της ψυχής και πίστευε ότι και ο άνθρωπος διαχωρίζεται σε υλικό/θνητό σώμα και σε αιώνια ψυχή που προέρχεται από τον κόσμο των Ιδεών και γι αυτό γνωρίζει ήδη τις Ιδέες.

Ο Πλάτωνας υποστηρίζει πως ό,τι μαθαίνει ο άνθρωπος είναι η υπενθύμιση σε κάτι που ήδη ξέρει πριν γεννηθεί. Είναι η δική του «αλήθεια» αυτή, η Α-ΛΗΘΕΙΑ (λήθη) που δεν ξεχνιέται. Συμφωνούσε με τους πυθαγόρειους σύμφωνα με τους οποίους, η μετενσάρκωση στο σώμα είναι προσωρινή κατοικία της ζωής που με κάθε θάνατο αλλάζει σπίτι.

Περπατώντας στα πιο προχωρημένα μονοπάτια της θεωρίας του Πλάτωνα, συναντάμε τον τριπλό διαχωρισμό της ψυχής. Εκεί έχουμε το Λογικό ή λογιστικόν μέρος της ψυχής, το Επιθυμητικό μέρος και το Θυμοειδές. Επανερχόμενοι, εν μέρει, στην πολιτική του φιλοσοφία, συναντούμε τον επίσης τριπλό διαχωρισμό στην «Ιδεατή Πολιτεία» του, όπου έχουμε σε μορφή πυραμίδας στο κάτω μέρος τους Παραγωγούς, στη μέση του Φύλακες και στην κορυφή τους Φιλοσόφους. Στην «Ιδεατή πολιτεία» του, κανείς από τους κυβερνώντες δεν μπορεί να έχει καμία περιουσία ή ιδιοκτησία, ώστε να μην διαφθείρεται.

Ο Πλάτωνας υπήρξε μεγάλος υποστηρικτής της ισότητας αντρών και γυναικών και ήταν ο πρώτος που δέχτηκε γυναίκες για μαθήτριες. Οι κλίσεις του κάθε μαθητή του, όριζαν την κοινωνική του τάξη που εντασσόταν και αυτό ήταν επίσης μεγάλη πρωτοπορία για την εποχή του. Κλείνοντας, είναι πολύ σημαντικό το ότι ταύτισε την φιλοσοφία με τα προβλήματα και τα έλυνε με μέθοδο βάση της οποίας ήταν το επιχείρημα. Ήταν μια πιο θετικιστική οπτική της φιλοσοφίας και ένα μάθημα προς εμάς ότι πρέπει πάντα να έχουμε μέθοδο στην σκέψη. Πρότυπη και ίσως άξια μίμησης ακόμα και σήμερα ήταν η πολιτική του σκέψη και οργάνωση, την οποία προσωπικά θεωρώ πολλά υποσχόμενη και γιατί όχι εν μέρει κάποτε να εφαρμοστεί.

http://www.solon.org.gr

Greek Skies

https://vimeo.com/panosphotographia ,  Panagiotis Filippou

Τη βεβαιότητά του ότι το μνημείο είναι ο τάφος - ηρώο του Αριστοτέλη, αλλά και την πεποίθησή του ότι μια αρχιτεκτονική έρευνα σε αυτό θα έφερνε στο φως επιγραφές, εκφράζει ο διδάκτωρ κλασικής αρχαιολογίας, Κώστας Σισμανίδης, ανασκαφέας των αρχαίων Σταγείρων Χαλκιδικής, αλλά και του μνημείου, η αποκάλυψή του οποίου έχει συνταράξει το ελληνικό και διεθνές κοινό.

Συνέντευξη

«Από την αρχή της ανακάλυψης του μνημείου υποψιάστηκα ότι είναι ο τάφος του Αριστοτέλη. Είχα όμως μερικές αμφιβολίες και ήθελα να το τεκμηριώσω απόλυτα. Ερεύνησα λοιπόν όλες τις σχετικές αρχαίες πηγές και κατέληξα, χωρίς καμία αμφιβολία, ότι όντως είναι ο τάφος του Αριστοτέλη. Δεν το είχα δημοσιεύσει όμως ακόμη επιστημονικά γιατί στο μεταξύ έγραψα τρεις ογκώδεις τόμους για την ανασκαφή στα αρχαία Στάγειρα. Το συγκεκριμένο θέμα το πραγματεύομαι στον δεύτερο τόμο, που ευελπιστώ να κυκλοφορήσει του χρόνου σε πολύ μεγαλύτερη έκταση και με πολλά περισσότερα επιχειρήματα από την ανακοίνωση που έκανα στο συνέδριο», δήλωσε ο κ. Σισμανίδης στο Αθηναϊκό Πρακτορείο και συνεχίζει:

«Είχα λοιπόν σκοπό η επιστημονική κοινότητα να ενημερωθεί με την έκδοση του σχετικού βιβλίου. Προέκυψε, όμως, φέτος η UNESCO, που κήρυξε το 2016 «Έτος Αριστοτέλη» με αφορμή τη συμπλήρωση 2.400 χρόνων από τη γέννησή του μεγάλου φιλοσόφου, αλλά και το Παγκόσμιο Συνέδριο για τον Αριστοτέλη στη Θεσσαλονίκη. Τότε δεν αντιστάθηκα στην πρόκληση. Αποφάσισα να το ανακοινώσω και ό,τι ήθελε προκύψει. Θεωρώ ότι δεν υπήρχε καλύτερος χώρος να το κάνω από αυτό το συνέδριο», τονίζει.

Τα αρχαία Στάγειρα βρίσκονται περίπου 300 μ. νοτιανατολικά από την Ολυμπιάδα της Χαλκιδικής, πάνω σε μια όμορφη χερσόνησο, που λέγεται «Λιοτόπι». Η χερσόνησος αυτή, που εισχωρεί βαθιά στη θάλασσα, αποτελείται από δυο λόφους, μεταξύ των οποίων υπάρχει ένας αυχένας. «Ο βόρειος λόφος αποτέλεσε την πρώτη πόλη των Σταγείρων που ιδρύθηκε από Ίωνες αποίκους της νήσου Άνδρου γύρω στα μέσα του 7ου αι. πΧ», πληροφορεί ο κ. Σισμανίδης, που διενήργησε ανασκαφές στην περιοχή καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '90, όταν εκτός από το περίφημο μνημείο ανακάλυψε, μεταξύ άλλων, κι ένα εκπληκτικό αρχαϊκό τείχος, το μοναδικό χερσαίο τείχος της περιοχής, που φτάνει ως και τα 5 μ. ύψος, καθώς και την επέκταση της πόλης στον νότιο λόφο, που έγινε γύρω στα 500 πΧ.

«Στο κέντρο μεταξύ των δύο λόφων, στον χαμηλό αυχένα που δημιουργείται, εντοπίστηκε η αγορά της πόλης, όπου ανασκάφτηκαν η κλασική στοά κι ένα μεγάλο συγκρότημα δημόσιων καταστημάτων και αποθηκών. Το μνημείο βρέθηκε περίπου 40- 50 μ. βορειότερα από τη στοά, δηλαδή στον βόρειο λόφο. Το σημαντικό είναι ότι βρίσκεται ακριβώς πάνω στο αρχαϊκό τείχος. Το άλλο σημαντικό είναι ότι απέχει περίπου 45 με 50 μ. από την κορυφή του βόρειου λόφου όπου ήταν χτισμένος ο ναός του Διός Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας. Συνταρακτικό επίσης είναι ότι, εκτός από το γεγονός ότι αυτά τα τρία πιο σημαντικά κτίρια που έχουν αποκαλυφθεί στα Στάγειρα έχουν τις ίδιες αποστάσεις μεταξύ τους, βρίσκονται και πάνω στην ίδια ευθεία γραμμή», σημειώνει στο ΑΠΕ, και διευκρινίζει: «Δηλαδή, αν τραβήξουμε μια γραμμή από το κέντρο της στοάς θα περάσει από το κέντρο του αψιδωτού οικοδομήματος, που είναι ο τάφος του Αριστοτέλη και θα φτάσει στο κέντρο του αρχαϊκού ναού στην κορυφή. Αυτό είναι ένα μετρολογικό στοιχείο που νομίζω ότι δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο αψιδωτό οικοδόμημα. Είμαι σίγουρος ότι έγινε εσκεμμένα», εξηγεί.

Τι λένε όμως οι αρχαίες πηγές που τον οδήγησαν να επιβεβαιώσει τις αρχικές υποψίες του; «Στην Αθήνα είχαν κατηγορήσει τον Αριστοτέλη "επί ασεβεία" εξαιτίας ενός ύμνου που είχε γράψει στον φίλο του Ερμία στη Μικρά Ασία -γνωστός και ως ύμνος "εις την αρετήν"- όπου τον επαινούσε περίπου ως θεό. Ήταν μια κατηγορία που στην Αθήνα τότε επέσυρε σίγουρα την ποινή του θανάτου. Έτσι, όταν φοβήθηκε ότι θα τον καταδικάσουν (στο μεταξύ είχε πεθάνει το 323 πΧ ο Αλέξανδρος που ήταν ο προστάτης του, ενώ η αντιμακεδονική μερίδα στην Αθήνα είχε ξεσηκωθεί), ο Αριστοτέλης πήγε στη Χαλκίδα, όπου η μητέρα του, λόγω καταγωγής, είχε σπίτι. Ο Αριστοτέλης πάντα έπασχε από το στομάχι του -μάλλον είχε καρκίνο του στομάχου- και η στεναχώρια που του προξένησε όλη αυτή η ιστορία τον οδήγησε στον θάνατο έναν χρόνο αργότερα, το 322 πΧ», πληροφορεί.

Και συνεχίζει: «Σύμφωνα πάντα με τις αρχαίες πηγές, οι οποίες είναι αρκετές και λένε περίπου τα ίδια πράγματα, λίγο μετά τον θάνατο του Αριστοτέλη κατέβηκε η επίσημη αντιπροσωπεία από τα Στάγειρα στη Χαλκίδα και παρέλαβε την τέφρα του, την οποία έβαλαν μέσα σε μια χάλκινη υδρία και τη μετέφεραν στα Στάγειρα. Εκεί την απέθεσαν μέσα σε ένα υπέργειο, μεγάλο, πεταλόσχημο κτίριο, κοντά στην αγορά της πόλης, το οποίο έφτιαξαν βιαστικά, ενώ μπροστά του υπήρχε ένας οδικός, κτιστός και ψηλός δρόμος, όπου γίνονταν τελετές προς τιμή του Αριστοτέλη. Έτσι καθιερώθηκαν τα Αριστοτέλεια και ο τόπος ονομάστηκε Αριστοτέλειο. Επίσης στήθηκε ένας βωμός μπροστά στον τάφο του φιλοσόφου», τονίζει και επισημαίνει:

«Σύμφωνα πάλι με τις πηγές, όταν οι άρχοντες της πόλης είχαν δισεπίλυτα προβλήματα, συνεδρίαζαν μέσα σε αυτό το κτίριο. Γι αυτό και το σχήμα του είναι αψιδωτό, πεταλόσχημο. Είναι το σχήμα που έχουν τα βουλευτήρια. Εκεί τους ενέπνεε το πνεύμα του Αριστοτέλη και έπαιρναν την καλύτερη απόφαση για τα δύσκολα προβλήματα που δεν μπορούσαν να λύσουν. Όλα αυτά τα έχουμε βρει, και το αψιδωτό κτίριο και τη θέση του βωμού η οποία ήταν στο κέντρο ενός μαρμαροστρωμένου, μεγάλου, τετράγωνου δαπέδου και τον δρόμο που οδηγούσε στο εσωτερικό του τάφου. Άλλο ενδεικτικό στοιχείο είναι ότι το κτίσμα, σύμφωνα με τις πηγές, έγινε βιαστικά. Αυτή η βιασύνη φαίνεται στη δομή του γιατί ενώ είναι κατασκευασμένο με εξαιρετικό δομικό υλικό, μάρμαρα, πωρόλιθο, γρανίτη, όλο αυτό το υλικό είναι σε δεύτερη χρήση από άλλα κτίσματα», πληροφορεί.

Καταστροφή του μνημείου στα βυζαντινά χρόνια

Η μεγάλη καταστροφή του μνημείου έγινε τα βυζαντινά χρόνια, γύρω στον 11ο με 12ο αιώνα όταν εκεί κτίστηκε ένα τείχος, ενώ εντός του αψιδωτού κτίσματος κατασκευάστηκε ένας μεγάλος τετράγωνος πύργος 6Χ6 μ. με υλικό από τον τάφο. «Αν δεν είχε συληθεί μέχρι τότε, τον σύλησαν, τον κατέστρεψαν και ανακάτεψαν τα αρχαιολογικά στρώματα», τόνισε ο αρχαιολόγος. Όσο για τη σημερινή κατάσταση του μνημείου, ο κ. Σισμανίδης αναφέρει: «Ενώ σε όλα τα άλλα μνημεία στον χώρο κάναμε αποκαταστάσεις και αναστηλώσεις (ύστερα από σχετικές αρχιτεκτονικές μελέτες και αφού πέρασαν από ΚΑΣ), αυτό είναι όπως ακριβώς το βρήκαμε με την ανασκαφή. Επειδή πολλοί γωνιόλιθοί του είναι κατ' εμέ σχεδόν βέβαιο ότι έχουν και επιγραφές, θα ήθελα κάποια στιγμή να γίνει μια αρχιτεκτονική μελέτη και αφού εγκριθεί να "λύσουμε" όλο το κτίριο για να το ψάξουμε γενικώς. Μετά να αποκατασταθεί, δεδομένου ότι τα πάντα είναι πολύ καλά φωτογραφημένα και λεπτομερώς αποτυπωμένα σχεδιαστικά», σημειώνει.

Οι ανασκαφές στα αρχαία Στάγειρα, που ξεκίνησαν το 1990 και συνεχίστηκαν ως το 2000, έγιναν με χρηματοδοτήσεις. «Ξεκινήσαμε με 300.000 δρχ. τις οποίες διέθεσε η κοινότητα της Ολυμπιάδας. Κατόπιν, και επειδή παρά το μικρό ποσό είχαμε εξαιρετικά αποτελέσματα, η νομαρχία Χαλκιδικής μας έδωσε 4 εκατομμύρια δρχ. και συνεχίσαμε. Τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά και τότε μπήκαμε σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Το 2000 μας τελείωσαν τα χρήματα και σταμάτησε η ανασκαφή».

Η ελληνιστική Στάγειρα

Ενδιαφέρον πάντως έχει το γεγονός ότι εντός των εγκαταστάσεων του εργοστασίου βρίσκεται η ελληνιστική Στάγειρα. «Το 349 πΧ ο Φίλιππος κατέστρεψε τα αρχαία Στάγειρα, σε λίγα χρόνια όμως τα οικοδόμησε ο ίδιος γιατί τον παρακάλεσε ο Αριστοτέλης, που μόλις είχε προσλάβει ως δάσκαλο του Αλεξάνδρου και τον οποίον σεβόταν πολύ. Καθώς λοιπόν πέρασαν κάποια χρόνια ώσπου να τα ανοικοδομήσει κι επειδή είχε πια επικρατήσει Pax Macedonica, κάποιοι έχτισαν μια άλλη πόλη, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων βορειοδυτικά από την προηγούμενη, εκεί ακριβώς που βρίσκονται οι εγκαταστάσεις μεταλλουργίας», σημειώνει.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι «από την εποχή του Μποδοσάκη είχαν γίνει τεράστιες καταστροφές στην περιοχή, με αποχωματώσεις με μπουλντόζες κλπ. Όπου όμως άφησαν νησίδες κι έκανα ανασκαφή βρήκα σημαντικότατες αρχαιότητες: οικίες, εργαστήρια, πέντε κεραμικούς κλιβάνους, ένα αρχαίο θυσιαστήριο, ένα τμήμα του τείχους της πόλης και πολλά ακόμα. Με βάση κυρίως τα κινητά ευρήματα, νομίσματα και κεραμική, χρονολογούνται όλα μετά τον Φίλιππο. Αυτό δείχνει ότι έγινε μετεγκατάσταση πολλών κατοίκων σε αυτό το μέρος, καθώς εδώ είχαν κάμπο, νερά, χωράφια, ενώ τα μεταλλεία και τα δάση για την ξυλεία ήταν πιο κοντά. Εγώ την ονομάζω αυτή ελληνιστική πόλη των Σταγείρων», καταλήγει.

Πηγή: http://tvxs.gr/

 Παρακολουθήστε την συνέντευξη του αρχαιολόγου Κώστα Σισμανίδη γιά το θέμα, στην ΕΡΤ3 εδώ:  http://webtv.ert.gr/ert3/