ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ

Η τρέχουσα κατάσταση της ανθρωπότητας, κατοικεί στο ασυνείδητο κομμάτι του νου το οποίο αντικατοπτρίζει προγραμματισμένη συμπεριφορά που τρέφεται από κοινωνικά εκπαιδευτικά και θρησκευτικά δόγματα και κατηχήσεις. 

Αυτό το εσκεμμένο σαμποτάζ του νου εμποδίζει αποτελεσματικά τον προγραμματισμό που υπάρχει στην ασυνείδητη βάση αποθήκευσης δεδομένων, γνωστή ως Ακασικά Αρχεία. 

Επειδή το ισχύον παγκόσμιό μας σύστημα ωστόσο έχει ρυθμιστεί να μας ρίξει το επίπεδο μέσω της δημόσιας εκπαίδευσης, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, της θρησκείας. Η ελπίδα του είναι να εμποδίσει αυτόν τον φυσικό προγραμματισμό και να μειώσει την πιθανότητα να αυξηθεί η αυθεντική σας δύναμη, δίνοντάς σας την έμφυτη ικανότητα να γίνετε ο πραγματικός, συμπαντικός και γνωσιακός εαυτός σας. Θέλουν ο συνειδητός νους σας να τραβάει μόνο τον προγραμματισμό τους από τον ασυνείδητό σας, έτσι ώστε δε θα χρειαστεί ποτέ να κοιτάξετε βαθύτερα. Απλά, γεμίζουν το κεφάλι σας με σκουπίδια για να σας κρατάνε κλειδωμένους μέσα στο σύστημα και αυτό μας επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό. 

Επειδή το μεγαλύτερο κομμάτι από την λειτουργία του εγκεφάλου μας συμβαίνει σε ένα ασυνείδητο επίπεδο, ολοκληρώνουμε τις καθημερινές κοινότυπες εργασίες μας με λίγη ή καθόλου συνειδητή σκέψη και για τον ίδιο λόγο ονειροπολούμε τον περισσότερο καιρό. Για παράδειγμα, όταν οδηγείτε το αμάξι σας δεν σκέφτεστε πραγματικά τι κάνετε εκείνη τη στιγμή. Αντ’ αυτού, επαναλαμβάνετε μνήμες από άλλες στιγμές στη ζωή σας ή φαντάζεστε πιθανές μελλοντικές εκβάσεις της τρέχουσας νοοτροπίας σας, ενώ όλο αυτό το διάστημα το ασυνείδητό σας οδηγεί τα ταξίδια σας. 

Αυτής της μέρας η ονειρική κατάσταση της συνειδητής σκέψης είναι κυριολεκτικά αυτό που μας κρατάει κοιμισμένους στον κόσμο, καθώς και κρατάει τον συνειδητό σας νου καταπονημένο, κάτι το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μια ποικιλία από προβλήματα ψυχικής υγείας. 

Σιωπώντας τον συνειδητό σας νου, επιτρέπετε στον ασυνείδητο να καλύψει την θέση του και όσο πιο πολύ εξερευνάτε τον ασυνείδητό σας νου, τόσο πιο πολύ θα αρχίσει να ανοίγει. 

Επειδή ο νους είναι διαδραστικός και γνωρίζει την μνήμη και τις σκέψεις μόνο μέσω συμβόλων, τα ακασικά αρχεία είναι μια συμβολική αναπαράσταση που ο νους χρησιμοποιεί για να διευκρινίσει την κατανόηση ότι κάθε σκέψη που έχει ποτέ συλληφθεί υπάρχει στην συλλογική συνείδηση. Τα ακασικά αρχεία δεν υπάρχουν έξω από τον εαυτό σας, ένα μέρος όπου πρέπει να ταξιδέψετε ώστε να ξεκλειδώσετε τα μυστικά του σύμπαντος. Αντιθέτως, τα ακασικά αρχεία υπάρχουν εντός σας όλη την ώρα και είναι πάντοτε προσβάσιμα. 

Κάθε φορά που βιώνετε μια ενόραση ή μια συγχρονικότητα συνδέεστε με τα ακασικά αρχεία της «υψηλότερης σκέψης». Η αρίθμηση της συγχρονικότητας είναι ένα κύριο παράδειγμα αυτής της διαδικασίας ασυνείδητης σκέψης που εκδηλώνεται στην τρέχουσα πραγματικότητά μας και είναι πολύ κοινή μεταξύ των πνευματικών αφυπνίσεων. Πολλοί άνθρωποι δηλώνουν ότι βλέπουν το 11:11 ή το 5:55 πριν από την πλήρη αφύπνιση της κουνταλίνι μια εμπειρία μοναδικότητας και διαφώτισης. Ενώ αυτές οι συγχρονικότητες μπορούν να ιδωθούν ως εξωτερικά γεγονότα ή «σημάδια από το σύμπαν» στην πραγματικότητα αυτές οι συμπτώσεις με νόημα είναι εκδηλώσεις του ασυνείδητου νου μας που προβάλλονται στην φυσική μας πραγματικότητα. Ο συνειδητός μας νους τότε παρατηρεί το σημάδι με τη μορφή αυτών των συγχρονικοτήτων και αρχίζει να ψάχνει για κάποιο νόημα. 

Έτσι τώρα που κατανοούμε πώς ο συνειδητός και ασυνείδητος νους σχετίζονται ο ένας με τον άλλον, καθώς και τον τρόπο που ο ασυνείδητός μας νους μας στέλνει σήματα σε μορφή συμπτώσεων που έχουν νόημα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την πληροφορία για να φέρουμε την ασυνείδητη μνήμη σε μια κατάσταση αφύπνισης και να κερδίσουμε πρόσβαση στα ακασικά αρχεία της απεριόριστης γνώσης. 

Να είστε προσεκτικοί 
Ο λόγος που η προσοχή είναι τόσο σημαντική είναι επειδή με αυτόν τον τρόπο δίνετε στον συνειδητό σας νου την ανάπαυση που χρειάζεται τόσο πολύ. Αν έχετε ένα υπερδραστήριο μυαλό μπορεί να εκδηλώσετε προβλήματα υγείας όπως το άγχος, την κατάθλιψη, την διπολική διαταραχή, την σχιζοφρένεια, μανιακά επεισόδια και η λίστα συνεχίζεται. 

Όταν ο νους ωστόσο είναι ήσυχος, εσωτερικές εκλάμψεις και καινούργιες συνδέσεις αρχίζουν να σχηματίζονται που προηγουμένως ήταν αδιανόητες.Υπάρχει μια ευρεία ποικιλία από επιμελείς διαλογισμούς που είναι διαθέσιμοι καθώς και πολλά απλά κόλπα για να παραμείνετε στην παρούσα στιγμή από τα οποία οποιοσδήποτε μπορεί να επωφεληθεί. 

Εγκαταστήστε νέες συνδέσεις στον εγκέφαλο 

Για να εγκαταστήσετε νέες συνδέσεις στον εγκέφαλο πρέπει να πάρετε κάτι που έχετε λάβει από τον ασυνείδητο νου σας μέσω μιας αναλαμπής ή ενόρασης ή πληροφορίας που ελήφθη μέσω διαλογισμού και να το στείλετε στη μνήμη. Αυτός είναι ο λόγος που ο συνεπής διαλογισμός είναι απαραίτητος για να αυξήσετε και να διατηρήσετε ένα υψηλότερο επίπεδο συνείδησης. Κάθε φορά που διαλογίζεστε και έρχεστε σε επαφή έχετε μια εμπειρία η οποία δημιουργεί μια καινούργια νευρολογική σύνδεση. Με την επανάληψη αυτής της διαδικασίας αυτοί οι νευρώνες διατηρούν αυτή την σχέση. Αυτό επιτρέπει μια σύνδεση πιο ελεύθερης ροής μεταξύ του ασυνείδητου και συνειδητού νου που επεκτείνει την συναίσθησή σας και την αντίληψη της πραγματικότητας σε ένα συνειδητό επίπεδο. 

Αυξήστε τους κραδασμούς σας 

Κάθε σκέψη που έχουμε είτε είναι θετική είτε αρνητική, κατέχει μια μοναδική δόνηση και έτσι όταν μπορούμε να αλλάξουμε τις συνειδητές μας σκέψεις σε έναν πιο θετικό τρόπο μπορούμε να αυξήσουμε την δόνησή μας. Τα ακασικά αρχεία λειτουργούν τότε με τον ίδιο τρόπο και προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση σε μια συγκεκριμένη σκέψη από την συλλογική συνείδηση, πρέπει να είστε σε μια δονητική ευθυγράμμιση με αυτή την σκέψη. Η ενέργεια ρέει εκεί που πηγαίνει η προσοχή και έτσι όσο περισσότερο στεκόμαστε στα αρνητικά, τόσο περισσότερες αρνητικές σκέψεις τραβάμε από το ασυνείδητο. Το να σκεφτόμαστε θετικά έχει θαυμάσια αποτελέσματα σε επίπεδο συνείδησης, έτσι να θυμάστε ότι όσο πιο ψηλά πηγαίνετε τόσο πιο πολλά θα μαθαίνετε. 

Mετάφραση: awakengr.com via bibliotecapleyades.net  ,  http://www.awakengr.com/

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ!

Ο ΑΙΘΕΡΑΣ, ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ, ΚΑΙ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ

ΑΙΘΗΡ: ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΡΕΥΣΤΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΕΣΩ ΕΝΟΣ ΚΩΔΙΚΑ ΑΡΙΘΜΩΝ

ΤΟ "ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ" ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ 1819 ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ’’ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ’’ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ 1819 ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ Ο ΔΑΣKΑΛΟΣ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ ΕΔΙΝΕ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ. 

Το παλιό Δημαρχείο.
 Επί της στέγης του διακρίνονται αγάλματα των θεών του Ολύμπου.

Το ιστορικό "ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ" ιδρύθηκε από τον δάσκαλο του γένους και πολιτικό Λυκούργο Κρεστενίτη. Το 1819 ύστερα από επέμβαση του Πατριαρχείου το Σχολείο Πύργου έκλεισε επειδή ο Κρεστενίτης κατηγορήθηκε ότι άλλαζε τα βαφτιστικά ονόματα των μαθητών του και τους έδινε Αρχαία Ελληνικά ονόματα. Όταν στο σχολείο πήγαινε κάποιος νέος μαθητής τότε ο Κρεστενίτης, παρουσία των συμμαθητών του έλεγε: Ιδού τώρα δεν είναι το όνομα σου Παύλος, Πέτρος ή Ιωάννης, αλλά Θαλής, Λυσίας, Θεμιστοκλής κλπ.
Και ο ίδιος άλλαξε το βαφτιστικό του όνομα Αντώνιος και πήρε το όνομα του Σπαρτιάτη νομοθέτη τον οποίο και θαύμαζε. Επειδή το Εβραιοχριστιανικό κατεστημένο του Πύργου προγραμμάτιζε να τον δολοφονήσει, ο μεγάλος αυτός αγωνιστής για να γλυτώσει την ζωή του, εγκατέλειψε τον Πύργο και επέστρεψε μετά την κήρυξη της επανάστασης.
Το κλείσιμο του σχολείου Πύργου ήταν αποκλειστικό έργο της εκκλησίας. Τότε στον Πύργο δεν κατοικούσαν Τούρκοι εκτός από τον Ζαπίτη και μερικές υποτακτικές του οικογένειες. Οι Τούρκοι δεν επενέβαιναν στις εσωτερικές υποθέσεις των Ελλήνων, το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η είσπραξη των φόρων και το μπαξίσι.
Ο Ν. Σπηλιάδης περιγράφοντας ιστορικά γεγονότα που συνέβηκαν πριν από την εθνεγερσία του 1821, αναφέρει: «Εις τον Πύργον ο Λυκούργος Κρεστενίτης, διδάσκων τα γράμματα προ της επαναστάσεως, αφού έδωκεν εις τον εαυτόν του το όνομα του αθανάτου νομοθέτου των Σπαρτιατών, έδωκε και εις τους μαθητάς του όλα τα ονόματα των μεγάλων ανδρών, όσα είναι το καύχημα των αιώνων. Και εκεί ευρίσκει τις σήμερον τους Σωκράτας, τους Πλάτωνας, τους Αριστείδας, τους Σόλωνας κ.λπ. . …Αλλά μετά ταύτα και οι ιερείς μας, αντί να βαφτίζωσιν τα παιδιά των Ελλήνων και να δίδωσιν ονόματα των αγίων μας, δίδουσι και αυτοί ελληνικά ονόματα. Ακούει τις λοιπόν και τους αχθοφόρους Σωκράτας καλουμένους". 
Ο Αλή Πασάς κατάλαβε ότι κάτι συμβαίνει, γιατί είπε: "Εσείς οι Έλληνες μπρε κάτι μεγάλο έχετε στο κεφάλι σας. Δεν βαφτίζετε πια τα παιδιά σας Γιάννη, Πέτρο, Κώστα, παρά Λεωνίδα, Θεμιστοκλή, Αριστείδη. Σίγουρα κάτι μαγειρεύετε". 
Λίγα χρόνια πριν από την επανάσταση άρχισαν οι αρχαιοελληνικές ονοματοθεσίες. Έτσι οι Έλληνες ενώ αγνοούσαν το 1700 ακόμα και τα ονόματα των επιφανών προγόνων τους άρχισαν να αναζητούν τους ιστορικούς τους δεσμούς με την Αρχαιότητα και έδιναν στα παιδιά τους Ελληνικά ονόματα. 
Ο Ιώσηπος Μοισιόδακας (1730-1800) πατέρας του γένους, θερμός υποστηρικτής του Βολταίρου, το 1761 καλούσε τους Έλληνες «να ανακαλέσουν τας Μούσας» και η ανάκληση των Μουσών έγινε με την μαζική ίδρυση σχολείων και την επαναφορά των Ελληνικών ονομάτων. Ενώ το 1785 στον Ελληνικό χώρο λειτουργούσαν 40 περίπου οργανωμένα σχολεία . Στις αρχές του 19ου αιώνα λειτουργούσαν περισσότερα από 300 σχολεία. Ο Μύθος του λεγόμενου «Κρυφού σχολείου» δημιουργήθηκε μετά το 1886 για να ξεχαστεί η προκλητική συνεργασία της εκκλησίας με τους Τούρκους.
Αρχαία Ελληνικά ονόματα δόθηκαν και στα προεπαναστατικά έντυπα, Λόγιος Ερμής στην Βιέννη, το Μουσείο στο Παρίσι, Ίρις στο Λονδίνο, Αθηνά, Απόλλων, Καλλιόπη, Τριπτόλεμος κ.ά. Με την κήρυξη της επανάστασης έγινε και η ονοματοθεσία των πολεμικών πλοίων με ονόματα ενδόξων ανδρών της αρχαιότητας, Θεμιστοκλής, Μιλτιάδης, Λεωνίδας κ.ά. που αντικατάστησαν ονόματα χριστιανών Αγίων. 
Η εκκλησία ορκισμένος εχθρός του πολιτισμού των Ελλήνων θεωρούσε ασεβές να φέρει κάποιος Αρχαίο Ελληνικό όνομα. Γι αυτό με αυστηρή εγκύκλιό του, ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε' και με την απειλή αναθέματος, ή ακόμη και αφορισμού καταδίκασε αυτήν την καινοτομία, χαρακτηρίζοντάς την «αντιχριστιανική» και απαγόρευσε τους Έλληνες να έχουν αρχαία Ελληνικά ονόματα.
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 
«To έτος 1819 ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε' με εγκύκλιό του απαγορεύει στους Έλληνες «ευλογημένους επαρχιώτας», να βαπτίζουν με αρχαία ελληνικά ονόματα τα παιδιά τους γιατί κάτι τέτοιο αποτελεί «ανάρμοστον» πράξη, και «καταφρόνησιν» της χριστιανικής ονοματοδοσίας. Αντ' αυτού, προτρέπει τους ιερείς των ενοριών να «νουθετούν» τους γονείς και τους ανάδοχους, να επιλέγουν τα «πατροπαράδοτα χριστιανικά ονόματα των εγνωσμένων τη Εκκλησία και των ενδόξως υπ' αυτής εορταζομένων Αγίων».

Φυσικά δεν θα περίμενε κάτι καλύτερο κανείς, από ένα δεσπότη που αφόρισε την Επανάσταση του 1821 και ουκ ολίγους απ' τους αγωνιστές της, με εγκύκλιό του.

BΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ *Ο Πύργος και η Ηλεία στην επανάσταση και στα χρόνια του Καποδίστρια. Του Κωνσταντίνου Γρηγορ. Κυριακόπουλου Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκηση Ηλείας 2003 τόμ. Α σελ. 137,203,236 τόμ.Β σελ.758,883,890,903,914,921,918 *Ν. Σπηλιάδου Απομνημονεύματα τόμ. Α’ Αθήνα 1851 σ.395 *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών. Αθήνα 1888, σ 51 *Αθανάσιου Θ. Φωτόπουλου Α’ Συνέδριο Ηλειακών Σπουδών 

Ενδυμίων Γεώργιος Κοσμόπουλος            http://kopais.blogspot.gr/2017/03/1819.html 

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΡΙΑ

Μάχονται προκειμένου να αναχαιτίσουν την ξενόφερτη εισβολή στο έδαφός τους. 

Αποστολή έχουν την επιβολή της τάξης κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. 

«Θα πολεμήσουμε η μια δίπλα στην άλλη, δεν θα υποχωρήσουμε, δεν θα παραδοθούμε». 

 http://apocalypsejohn.com/

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ

[Στο έργο Περί του μη χραν νυν έμμετρα την Πυθίαν, την δελφική διαθήκη του Πλουτάρχου, μια ομάδα γνωστών περιηγείται με τη βοήθεια ξεναγών στα αναθήματα του μαντείου των Δελφών.
Ο Φιλίνος παραθέτει μια σειρά από θαυμαστά γεγονότα και σημάδια που συνέβησαν στο χώρο των Δελφών και είχαν ως πρωταγωνιστές άψυχα αντικείμενα. Ο νεαρός ξένος επισκέπτης, στον οποίο γίνεται αναφορά, λέγεται Διογενιανός, ενώ ο Βοηθός είναι γεωμέτρης με επικούρειες τάσεις, ο οποίος αμφισβητεί τον υπερφυσικό χαρακτήρα των φαινομένων και τον αποδίδει στην τύχη και τη σύμπτωση. 
Αποτελεί τον εκπρόσωπο της επιστήμης, ενώ ο Φιλίνος εκφράζει τη θρησκευτική άποψη του Πλουτάρχου ότι ο θεός διαπερνά τα πάντα, άρα και τα άψυχα:]

Είχαμε πια προχωρήσει κατά τον ανδριάντα του Ιέρωνα, του τυράννου.[1] Σ’ όλα τ’ άλλα ο ξένος, αν και τα γνώριζε, προσέφερε τον εαυτό του ως ακροατή από ευγένεια. Όταν άκουσε, όμως, ότι ένας χάλκινος κίονας που στεκόταν όρθιος, αφιέρωμα του Ιέρωνα, έπεσε από μόνος του τη μέρα εκείνη, κατά την οποία συνέβη να πεθάνει ο Ιέρωνας στις Συρακούσες, εξεπλάγη.
Κι εγώ[2] του θύμιζα συγχρόνως παρόμοια περιστατικά, όπως για παράδειγμα ότι έπεσαν τα μάτια του ανδριάντα του Ιέρωνα του Σπαρτιάτη,[3] πριν συμβεί ο θάνατός του στα Λεύκτρα.
Τα άστρα, πάλι, που αφιέρωσε ο Λύσανδρος για τη ναυμαχία στους Αιγός ποταμούς, εξαφανίστηκαν.[4] Ο λίθινος ανδριάντας του ίδιου του Λυσάνδρου γέμισε άγριους θάμνους και χορτάρι σε τέτοια ποσότητα που το πρόσωπό του κρύφτηκε εντελώς.[5] Κατά τη σικελική καταστροφή των Αθηναίων έπεφταν τα χρυσά βαλανίδια του φοίνικα και κοράκια ακρωτηρίαζαν την ασπίδα του αγάλματος της Παλλάδας.[6]
Το στεφάνι των Κνιδίων, πάλι, που δώρισε ο Φιλόμηλος, ο τύραννος των Φωκέων, στη Φαρσαλία τη χορεύτρια, όταν εκείνη μετέβη από την Ελλάδα στη Σικελία, την έκανε να πεθάνει, την ώρα που χόρευε γύρω από το ναό του Απόλλωνα.[7] Γιατί οι νέοι όρμησαν πάνω στο στεφάνι και μαλώνοντας μεταξύ τους για το χρυσάφι του διαμέλισαν τη γυναίκα.

Ο Αριστοτέλης, λοιπόν, έλεγε ότι μόνο ο Όμηρος έφτιαχνε τις λέξεις ζωντανές χάρη στη δημιουργική του δύναμη. Εγώ, όμως, θα έλεγα ότι και τα αναθήματα που υπάρχουν εδώ έχουν σε μέγιστο βαθμό την ιδιότητα να κινούνται και να δίνουν σημάδια από κοινού με τη πρόνοια του θεού. Κανένα τμήμα τους δεν είναι κενό και αναίσθητο, αλλά είναι εξ ολοκλήρου γεμάτα από το θεό. 
Και ο Βόηθος είπε: «Μάλιστα! Δε μας αρκεί να φυλακίζουμε το θεό μια φορά κάθε μήνα σε ένα θνητό σώμα[8] αλλά θα τον ανακατέψουμε και σε κάθε πέτρα και χάλκινο αντικείμενο, σαν να μην έχουμε στη διάθεσή μας επαρκή δημιουργό αυτού του είδους των περιστατικών την τύχη και τη σύμπτωση». 
«Λοιπόν», είπα εγώ, «σου φαίνεται ότι κάθε ένα από τα παρόμοια περιστατικά μοιάζει τυχαίο και συμπτωματικό και ότι είναι πιθανό τα άτομα να γλιστρήσουν, να διαλυθούν και να παρεκκλίνουν όχι πριν ή μετά, αλλά ακριβώς εκείνη τη στιγμή, κατά την οποία σε κάθε έναν από τους αναθέτες επρόκειτο να συμβεί κάτι χειρότερο ή καλύτερο; Εσένα, καθώς φαίνεται, σε ωφελεί τώρα ο Επίκουρος[9] με όσα είπε ή έγραψε πριν από 300 χρόνια. Ο θεός, όμως, αν δεν έφερνε να κλείσει τον εαυτό του σε όλα τα πράγματα και δεν αναμιγνυόταν με όλα, σου φαίνεται ότι θα μπορούσε να δώσει την έναρξη της κίνησης και την αρχή της αίσθησης σε κάποιο από τα όντα;»                                                                 Πηγή: Η ΑΝΑΜΕΝΟΜέΝΗ

ΤΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ

ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Δεν πρέπει να θυσιάζουμε τον επίγειο χρόνο μας: Ούτε για τον «κομματάρχη», ούτε για το «εγώ», ούτε για τη «φήμη» μας. Αλλά, αποκλειστικά, για την Πηγή της Ζωής.

Πρέπει να εκδηλώσουμε την Ελληνική Ψυχή (συνεχίζοντας το έργο των ηρωϊκών αγωνιστών του ’21 που εκδήλωσαν την Ελληνική Προσωπικότητα), ερχόμενοι σ’ επαφή με όλες τις Απόκρυφες Ζείδωρες Πηγές - μέσω Παλιννοστήσεως των Ελληνικών Μυστηρίων.

Τα Ελληνικά Μυστήρια θα ενδιαφερθούν για το Πεπρωμένο του Πλανήτη μας και όχι μόνο για το δικό μας.

Θα επισημάνουν πως ο Υπέρτατος Έρωτας είναι ο Έρωτας της Κοσμικής Απειροσύνης, ο Έρωτας του Αιώνιου.
Θα μας διδάξουν πώς να ενισχύουμε τον φορέα της ψυχής μας και πως η άξια Εστίαση του Στοχαστή εισάγει εντός του την επίδραση του Ηλιακού Λόγου.
Θα μας διδάξουν πως ο κόσμος των Ψυχών και της Πνευματικής Ιεραρχίας υπάρχουν και χαίρουν Περισσής Ζωής.

ΓΕΝΟΙΤΟ

Αναστάσιος Ασημακόπουλος  

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ 

......... 

Πρέπει να επιστρέψει και να συνεχιστεί η γνώση, μέσα από την χρυσή άλυσο του Ομήρου. Υπάρχουν πολύ σημαντικά θέματα που βρισκόταν στο σκοτάδι. Αλλά τώρα μια ρίζα έχει αρχίσει να βλασταίνει και θα βλαστήσει όταν τα σημερινά παιδιά και τα εγγόνια θα αρχίσουν να αντιλαμβάνονται αυτά που όλοι τους αποκρύπτουν σήμερα, εκ συστήματος.

Η παρούσα χρονική στιγμή είναι ίσως η δυσκολότερη στιγμή της Ελληνικής Ιστορίας. Ο Έλλην Λόγος, όπως διαρθρώθηκε από τους Έλληνες, από τον Όμηρο και μετά, έχει τον λόγο του να περάσει στην διαχρονικότητα της γνώσεως. 
Εάν δεν επανέλθει η γνώση αυτή, δεν έχουμε λόγο υπάρξεως σε αυτόν τον πλανήτη. Καθαρά και ξάστερα.

ΑΛΤΑΝΗ

ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

Ομιλία, στον Πολιτιστικό Σύλλογο Παλαίχθων, της καθηγήτριας φιλοσοφίας του Παν, Αθηνών, Νικολίτσας Γεωργοπούλου Λιαντίνη, με θέμα: "Οι φιλοσοφικές καταβολές της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας".

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΑΦΟΡΑ

Τα πάντα είναι ουδέτερα, η σημασία τους εξαρτάται από το νόημα που εμείς θα τους δώσουμε. Γιατί το ωραίο νόημα είναι το μόνο που γεμίζει τις άδειες καρδιές και τα άδεια κουτιά της εορτής.
Μια μεγάλη καρδιά γεμίζει με ελάχιστα, γράφει στις φωνές του ο Αντόνιο Πόρτσια, ο σοφός – ποιητής από την Καλαβρία. Όμως τα «ελάχιστα» τούτα είναι μονάχα τα ουσιαστικά, τα θεϊκά δηλαδή. Αν δε διψούσε γι’ αυτά και μόνο γι’ αυτά μια καρδιά, δε θα ήταν μεγάλη καρδιά.
«Και ποια είναι τούτα τα ελάχιστα;» θα ρωτήσει με ζωτικό ενδιαφέρον κάποιος. «Ποια είναι εκείνα που θα εξασφαλίσουν στην ταλαίπωρη καρδιά πληρότητα, ειρήνη, ισορροπία, ευδαιμονία και όσα εντέλει γυρεύει ο άνθρωπος;»

Ο Σωκράτης, βαδίζοντας ανάμεσα στους πωλητές και στα απλωμένα εμπορεύματα, έλεγε γελαστά στους δικούς του: «Είμαι ο πιο πλούσιος από όλους σας, περπατώ στην αγορά και δεν έχω ανάγκη τίποτα να ψωνίσω!»

Με τέτοια ελευθερία από τα μάταια άγχη, τους ψυχαναγκαστικούς στόχους, πώς να μην αισθάνεται θαυμάσια κάποιος! Πώς να μην αγαπάει τη ζωή, τον εαυτό του και, ως εκ τούτου, τους πάντες! Αφού είναι πλάσμα τόσο χορτάτο, και είναι χορτάτο διότι είναι ευγνώμον, πλήρες, αφού ξέρει να κοιτά, να ακούει και να καταβαίνει.
Όσοι το παρατηρούμε με όλο και μεγαλύτερη ενάργεια, σύντομα αναγκαζόμαστε να το αποδεχθούμε: Οι ασθένειες της ψυχής προέρχονται ή επιδεινώνονται από την έλλειψη ουσιώδους νοήματος στη ζωή του ασθενούς μας. 

Γιατί η ψυχή μας είναι πιο απαιτητική και απόλυτη από όσο τείνουμε – για τη βολή μας, τα συμφέροντα και τις μάταιες εκλογικεύσεις – να πιστεύουμε. Όλα του κόσμου κι αν τα κερδίσεις, εκείνη δε βολεύεται. Αναστατωμένη θα αγχώνεται, θα γεννά αλλοπρόσαλλους θυμούς, θα βλέπει δυσνόητους εφιάλτες, θα αγωνιά χωρίς φανερή αιτία, θα ξαγρυπνά από δυσφορίες αόριστες ή μεταβιβασμένες σε φαντασιωτικά προβλήματα, που θα μεγεθύνονται, μήπως παρηγορήσουν δικαιολογώντας την αγωνία της.
Η ψυχή είναι ακατάβλητη και πείσμων, και, ως απύθμενα σημαντική, αρνιέται να επιβιώνει στριμωγμένη στα ασήμαντα που της προσφέρονται ως βίος. Τιμωρεί με οδύνες όσους δε σκύβουμε να ακούσουμε εκείνα που ψιθυρίζει αυτή, η ακαταπόνητη, η ασυμβίβαστη αύρα μέσα μας. 

Πηγή.

ΑΛΤΑΝΗ - Οδυσσεύς - Σωκράτης, Ελλήνων αρχέτυπα

 Παλαίχθων Σύλλογος                                                             

ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ

Ήταν ένα καραβάνι στην έρημο.
Μόλις πέφτει η νύχτα σταματάει το καραβάνι.
Ο μικρός που φροντίζει τις καμήλες πλησιάζει τον οδηγό του καραβανιού και του λέει:
«Έχουμε ένα πρόβλημα. Οι καμήλες είναι 20, και έχουμε 19 σκοινιά. Τι να κάνω;» Αυτός του απαντάει:
Κοίτα, οι καμήλες δεν είναι και πολύ έξυπνες, είναι μάλλον κουτές. Θα πας λοιπόν δίπλα στην καμήλα που περισσεύει και θα κάνεις ότι τη δένεις. Αυτή θα νομίζει ότι την έχεις δέσει και θα κάθεται φρόνιμα.»
Λίγο δύσπιστος ο μικρός, πάει όμως και κάνει ότι τη δένει, και πραγματικά η καμήλα μένει εκεί, ακίνητη, σαν να ήταν στ’ αλήθεια δεμένη. Σηκώνονται το άλλο πρωί, ο οδηγός μετράει τις καμήλες, και είναι είκοσι. Είναι όλες εκεί. Φορτώνουν οι έμποροι τα πράγματά τους και το καραβάνι ξαναπαίρνει τον δρόμο του. Οι καμήλες προχωρούν στη σειρά και πάνε για την πόλη. Όλες, εκτός από μία που έμεινε πίσω.
«Αρχηγέ, είναι μία καμήλα που δεν ακολουθεί το καραβάνι. Έχει μείνει πίσω.»
«Είναι εκείνη που δεν έδεσες χθες γιατί δεν είχες σκοινί;»
«Ναι. Πώς το ξέρεις;»
«Δεν έχει σημασία. Πήγαινε και κάνε ότι τη λύνεις. Δεν ακολούθησε τις άλλες επειδή νόμιζε ότι είναι δεμένη, και εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι δεμένη, κι έτσι δεν πρόκειται να ξεκινήσει ποτέ.» (..............)

erevoktonos 

ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ

Ο Ουίλλιαμ Φόνκερ έλεγε πως οι σοφοί έχουν όνειρα αρκετά μεγάλα για να μην τα χάνουν απ’ το βλέμμα τους όταν τα κυνηγάνε.
Ό,τι φέρνουμε εις πέρας το έχουμε από πριν φανταστεί. Στην οθόνη του μυαλού προβάλλουμε αυτό που θα μπορούσε να υπάρξει προτού αναζητήσουμε τα μέσα για να το πραγματοποιήσουμε. Τα επιτεύγματα έχουν θέση στην αντίθετη πλευρά της φαντασίας, αλλά πριν σμιλεύτηκαν σε αυτήν. 

Το πεπρωμένο ενός ανθρώπου εξαρτάται από το μεγαλείο των ονείρων του, ανεξάρτητα αν θα προσπαθήσει να τα εκπληρώσει. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί άνθρωποι παρκάρουν τα όνειρα στην παιδική ηλικία ή στην εφηβεία και υιοθετούν στάσεις ηττοπάθειας του τύπου “έτσι είναι η ζωή” ή “τι θέλεις, έχω δουλειά”.
Με αυτήν τη διάθεση του υποταγμένου είναι αδύνατο να πράξεις κάτι σημαντικό σε αυτό τον κόσμο. Όπως υπαινίσσεται ο Νίτσε σε τούτο τον αφορισμό, τίποτα δεν είναι τόσο δικό μας όσο τα όνειρά μας – γι’αυτό, αν τα αφήσουμε να χαθούν, εγκαταλείπουμε συγχρόνως κάτι πολύ σημαντικό που έχουμε: την ικανότητα να πραγματοποιούμε τις πιο βαθιές επιθυμίες μας. 

Επεξεργάσου έναν κατάλογο με τα μεγάλα όνειρα της ζωής σου. Ποια έχουν εκπληρωθεί; Ποια απέτυχαν; Ποια εγκατέλειψες στα μισά του δρόμου; Και το σπουδαιότερο: Τι όνειρο θα βάλεις στον ορίζοντα από τούτη τη στιγμή;

Πηγή.

ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ: ΘΕΩΝ ΔΙΑΛΟΓΟΙ - ΗΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΟΣ

Ήρα: Για πες μου Δία, ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτόν εδώ τον Ιξίωνα;
Δίας: Μου φαίνεται καλός άνθρωπος Ήρα, και γλεντζές. Αλλιώτικα δεν θα τον καλούσαμε στα τραπεζώματά μας αν δεν το άξιζε.
Ήρα: Κι όμως, είναι ανάξιος για την παρέα μας, γιατί δεν σέβεται τίποτα. Και δεν πρέπει από δω και πέρα να τον ξανακαλέσουμε στο τραπέζι μας.
Δίας: Αλήθεια, ποια παρασπονδία έκανε; Φαντάζομαι ότι κι εγώ πρέπει να μάθω για τα καμώματά του.
Ήρα: Μη το συζητάς! Ακόμα ντρέπομαι να σου το πω. Τόσο προσβλητικό είναι αυτό που τόλμησε να κάνει.
Δίας: Ένας λόγος παραπάνω. Όσο πιο άπρεπη ήταν η χειρονομία του, τόσο περισσότερο πρέπει να μου εξηγήσεις τι τρέχει μ’ αυτόν. Μήπως άπλωσε το χέρι του σε καμμιά; Άρχισα να υποψιάζομαι τι είδους αισχρότητα διέπραξε, από τον δισταγμό σου να μιλήσεις γι’ αυτό.
Ήρα: Σ’ εμένα την ίδια, Δία μου, κι όχι σε κάποια άλλη, και μάλιστα εδώ και πολύ καιρό. Για να σου πω την αλήθεια, στην αρχή δεν είχα καταλάβει, παρ’ όλο που συνεχώς έριχνε το βλέμμα του επάνω μου. Να, κάθε φορά που έπινα νέκταρ και μετά έδινα το ποτήρι στον Γανυμήδη, αυτός αναστέναζε και δάκρυζε, και ζητούσε μάλιστα να πιει από το ίδιο το ποτήρι μου. μόλις δε το έπιανε το φιλούσε, το σήκωνε μέχρι τα μάτια του και στο δευτερόλεπτο, έριχνε τη ματιά του καταπάνω μου.
Κατόπιν εορτής δηλαδή κατάλαβα, ότι όλ’ αυτά τα καμώματα ήταν ερωτικά. Δεν σου τα έλεγα τόσο καιρό, γιατί από τη μια ντρεπόμουν, κι από την άλλη είχα την ελπίδα ότι θα του περνούσε του ανθρώπου αυτή του η τρέλα.
Επειδή όμως τόλμησε να επιχειρήσει, και με ερωτόλογα στα ίσια, να με τουμπάρει, τον άφησα, που έκλαιγε και κυλιόταν μπροστά μου, αφού πρώτα βούλωσα τ’ αυτιά μου για να μην ακούω τα σιχαμερά παρακαλετά του, κι έφυγα για να ’ρθω να σου τα πω. Τώρα είναι η σειρά σου ν’ αποφασίσεις για τον κύριο αυτόν.
Δίας: Μπράβο του! ο καταραμένος, βάλθηκε να με ατιμάσει φθάνοντας μέχρι το συζυγικό μας κρεβάτι; Τόσο πολύ τον παραζάλισε το νέκταρ; Όμως εμείς φταίμε γι’ αυτά, γιατί ξεπεράσαμε τα όρια της φιλανθρωπίας, με να τους παρακαθίζουμε στο ίδιο μας το τραπέζι.
Αφού τους επιτρέπουμε λοιπόν να πίνουν από το ποτό μας και αφού τους αφήνουμε να βλέπουν τέτοιες θεϊκές ομορφιές, που στη γη ούτε στ’ όνειρό τους δεν είδαν, πεθύμησαν να τις απολαύσουν, ξετρελαμένοι από τον έρωτα. Γιατί στη εξουσία του έρωτα, όχι μόνον οι άνθρωποι δεν μπορούν ν’ αντισταθούν, άλλα, μερικές φορές, ούτε καν κι εμείς οι ίδιοι.
Ήρα: Πάντως εσένα, Δία, περισσότερο απ’ όλους, όπως όλοι το λένε, σε εξουσιάζει και σε σέρνει από τη μύτη, εσύ δε τον ακολουθάς όπου κι αν σε πάει κι αμέσως μεταμορφώνεσαι σ’ ό,τι αυτός σε διατάζει και έγινες δούλος και παίγνιό του. Τώρα μάλιστα κατάλαβα γιατί προσπαθείς να συγχωρέσεις τον Ιξίονα, αφού και συ κάποτε τον κεράτωσες και σου γέννησε η γυναίκα του τον Πειρίθουν.
Δίας: Ώστε δεν ξέχασες ακόμα αυτά που έκανα όταν κατέβηκα στη γη, για να διασκεδάσω κι εγώ λιγάκι. Ξέρεις όμως τι σκέπτομαι να κάνω για τον Ιξίονα; Δεν μου κάνει καρδιά να τον τιμωρήσω και να τον αποδιώξω από την παρέα μας. το βρίσκω παρατραβηγμένο. επειδή είναι ερωτοχτυπημένος, κι όπως λες, κλαίει και το πάθος του είναι αφόρητο.
Ήρα: Τι σκέφτεσαι να σκαρώσεις Δία; Φοβάμαι μη τυχόν και πεις κάτι που θα με στενοχωρήσει.
Δίας: Όχι καθόλου. λέω να σκαρώσουμε ένα ομοίωμά σου από σύννεφο, κι όταν τελειώσει το συμπόσιο, αφού εκείνος, όπως κάθε φορά συμβαίνει, δεν έχει ύπνο, εξ αιτίας του έρωτά του για σένα, να το φέρουμε και να το πλαγιάσουμε κοντά του. Έτσι λοιπόν θα πάψει να υποφέρει αφού θα νομίζει ότι ικανοποιήθηκε το πάθος του.
Ήρα: Αυτό ξέχνα το, ας μη επιθυμούσε ν’ απολαύσει αυτά που είναι πέρα από τις δυνατότητές του.
Δίας: Δέξου το σε παρακαλώ Ήρα μου. Είναι δυνατόν να πάθεις κανένα κακό από ένα τέτοιο ψεύτικο ομοίωμα, αφού με σύννεφο τελικά θα ερωτοτροπήσει ο Ιξίων;
Ήρα: Όμως επειδή θα φαντάζομαι πως το σύννεφο είμαι εγώ, θα αισθάνομαι ότι η αισχρότητα που θα κάνει, θα γίνεται προς το πρόσωπό μου, λόγω της ομοιότητας.
Δίας: Μη το ξαναπείς αυτό ποτέ. γιατί ούτε το σύννεφο μπορεί να γίνει ποτέ Ήρα, ούτε εσύ σύννεφο. Αυτό που θα γίνει μόνο είναι ότι θα εξαπατηθεί ο Ιξίων.
Ήρα: Ξεχνάς όμως ότι όλοι οι άνθρωποι είναι χυδαίοι. Δεν αποκλείεται λοιπόν όταν κατέβει στη γη να κοκορευτεί σ’ όλο τον κόσμο ότι πλάγιασε με τη Ήρα, πως μοιράζεται το κρεβάτι της με τον Δία, κι ότι δήθεν εγώ τον ερωτεύτηκα. Και μάλλον θα τον πιστέψουν γιατί από πού να ξέρουν ότι αυτός συνουσιάστηκε με το συννεφένιο ομοίωμά μου.
Δίας: Αν τολμήσει να πει κάτι τέτοιο, τότε θα τον ρίξω στον Άδη, δεμένο πάνω σε τροχό που θα γυρίζει ο άθλιος για πάντα, και τα βάσανά του δεν θα τελειώνουν ποτέ. 
Και δεν θα τον τιμωρήσω επειδή ερωτεύτηκε, γιατί αυτό δεν είναι παράπτωμα, αλλά εξ αιτίας της καυχησιάς του.

ereyoktonos