Μνήμη - Η Αόρατη Δύναμη που Διαμορφώνει τη Ζωή μας

Η μνήμη είναι η ανώτερη γνωστική λειτουργία που επιτρέπει στον εγκέφαλο να κωδικοποιεί, να αποθηκεύει και να ανακαλεί πληροφορίες, εμπειρίες και γνώσεις. Χάρη σε αυτήν γνωρίζουμε ποιοι είμαστε, αναγνωρίζουμε τους ανθρώπους γύρω μας, μαθαίνουμε νέες δεξιότητες και χτίζουμε την προσωπική μας ιστορία.

Δεν πρόκειται για μια απλή «αποθήκη δεδομένων», αλλά για μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει την προσοχή, τη μάθηση, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μας. Χωρίς μνήμη, κάθε ημέρα θα ήταν σαν να ξεκινούσε από το μηδέν. Κάθε φορά που μαθαίνουμε κάτι καινούργιο, δημιουργούνται νέες συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου. Όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε μια πληροφορία, τόσο ισχυρότερες γίνονται αυτές οι συνδέσεις και τόσο ευκολότερα τη θυμόμαστε. Η μνήμη μάς επιτρέπει να μαθαίνουμε από τις εμπειρίες μας, να αναπτύσσουμε γνώσεις και δεξιότητες, να λαμβάνουμε καλύτερες αποφάσεις, να διατηρούμε τις προσωπικές και κοινωνικές μας σχέσεις και να διαμορφώνουμε την ταυτότητά μας.

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται γιατί κάποιοι φαίνεται να θυμούνται τα πάντα, ενώ άλλοι δυσκολεύονται να συγκρατήσουν ακόμη και απλές πληροφορίες. Η απάντηση δεν είναι μία, αλλά συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως συμβαίνει με πολλές ανθρώπινες ικανότητες, έτσι κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με μεγαλύτερη ικανότητα συγκέντρωσης και επεξεργασίας πληροφοριών.

Συχνά ξεχνάμε, όχι επειδή η μνήμη μας είναι κακή, αλλά επειδή δεν δώσαμε αρκετή προσοχή τη στιγμή που λάβαμε την πληροφορία. Ο εγκέφαλος δεν αποθηκεύει αποτελεσματικά κάτι που δεν παρατήρησε ουσιαστικά.

Τα γεγονότα που συνδέονται με έντονα συναισθήματα αποτυπώνονται πιο εύκολα στη μνήμη. Γι' αυτό θυμόμαστε έντονα μια σημαντική στιγμή της ζωής μας, ενώ ξεχνάμε τι φάγαμε προχθές.

Η μνήμη λειτουργεί σαν μυς. Όσο περισσότερο τη χρησιμοποιούμε, τόσο καλύτερα λειτουργεί. Η ανάγνωση, η εκμάθηση νέων δεξιοτήτων, τα παιχνίδια στρατηγικής και η συνεχής πνευματική δραστηριότητα συμβάλλουν στη διατήρηση και βελτίωσή της. Η έλλειψη ύπνου, το χρόνιο στρες και η κακή διατροφή μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ικανότητα απομνημόνευσης.

Η μνήμη ως θησαυρός της ανθρώπινης εμπειρίας δεν είναι απλώς μια λειτουργία του εγκεφάλου. Είναι ο μηχανισμός που διατηρεί τις εμπειρίες, τις γνώσεις, τα συναισθήματα και τις σχέσεις μας. Μας επιτρέπει να εξελισσόμαστε, να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και να κρατάμε ζωντανές τις στιγμές που δίνουν νόημα στη ζωή μας.

Παρότι κάποιοι άνθρωποι διαθέτουν φυσικά πιο ισχυρή μνήμη από άλλους, η ικανότητα να θυμόμαστε δεν είναι σταθερή. Καλλιεργείται, ενισχύεται και εξελίσσεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο. Ο εγκέφαλός μας έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες από όσες συχνά πιστεύουμε. 

Οι αναμνήσεις μας είναι το νήμα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν και μας βοηθά να σχεδιάζουμε το μέλλον.

Αν οι αναμνήσεις μας διαμορφώνουν αυτό που είμαστε, τότε πόσο διαφορετικοί θα ήμασταν χωρίς αυτές;

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)

--------------------------------------

ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

ΛΗΘΗ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

ΕΜΕΙΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗΝ ΙΕΡΗ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΜΝΗΜΗ

ΑΛΤΑΝΗ: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΣΟΥΜΕ, ΝΟΥ ΚΑΙ ΨΥΧΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ

ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ. Η ΜΝΗΜΗ ΑΝΗΚΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ. (ΠΛΩΤΙΝΟΣ)

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΙΑ-ΛΟΓΙΣΜΟΣ - Η ΜΥΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΝΙΟΧΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Ο Ιωνικός κίων και οι νοητικές σπείρες.
Η διαλεκτική πρόοδος των συλλογισµών.
Αλτάνη 

ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ, Η ΣΥΝΕΣΙΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ - ΟΙ ΠΥΡΦΟΡΟΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΣ, ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΑΙ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΜΩΝ ΜΑΣ.

Αλήθεια, πόσο µακρυά είµεθα σήµερα από την ψυχική ενότητα, η οποία προϋποθέτει αρετή, λέξι/έννοια άγνωστη για µας σήµερα. Αρετή είναι το µελλοντικό εφαλτήριο για την ανύψωσί µας στην ουράνια πατρίδα, λέγει ο Πλάτων.

Μετά την θραύσι όλων των µερών των κιόνων του ναού της ψυχής του, ο άνθρωπος συναισθάνεται ότι ήλθε η ώρα να προσπαθήση να ενοποιήση τα θρύψαλα. Δεν γνωρίζει όµως ακόµη τον τρόπο αυτής της διαδικασίας.

Η ανάπτυξις του µύθου του Σπηλαίου, µε βάσι τον Ελληνικό Διαλογισµό, του υποδεικνύει σε ποια από τις πέντε φάσεις του µύθου βρίσκεται η ψυχή του. Η ανοδική κλίµαξ των στοχασµών, απελευθερώνει αργά τον διαλογιζόµενο από τα νοητικά δεσµά, που τον κρατούσαν δεµένο µέσα στο Σπήλαιο. Προσοχή όµως, διότι οι αναµνήσεις των ψευδών παραπλανητικών εικόνων του Σπηλαίου τον φέρουν και πάλι σήµερα ενώπιον της µορφής του νέου ζοφερού Σπηλαίου, στο οποίο είναι επιρρεπής και έτοιµος να ενδώση.

Διαλογιζόµενος, πρέπει να δοκιµασθή περνώντας κάτω από τον θρόνο της Ανάγκης (Πλάτωνος «Πολιτεία» 621). Είναι η άσκησις της αυτοπειθαρχίας και η διαµόρφωσις της ελευθερίας της βουλήσεώς του. Ο έλεγχος της παρορµητικότητος είναι η προπαίδεια που θα του επιτρέψη να πλησιάση την βασίλισσα των λογισµών, την αρετή. Η ορµή/παρορµητικότης του δρόµου αρχίζει να ελέγχεται. Μετά την αυτόβουλη αυτοπαρατήρησι κατά την διάρκεια του διαλογισµού επέρχεται η κάθαρσις, η οποία του επιτρέπει να διακρίνη τον ατοµικό του προορισµό. Το πέρασµα κάτω από τον θρόνο της Ανάγκης είναι η ψυχική αποτύπωσις από την οποία θα αντλή δυνάµεις για ν’ ανταπεξέλθη στα δύσκολα µαθήµατα της µεγάλης θεάς κατά την διάρκεια της ένσαρκης ζωής του.

Μνηµοσύνη είναι η σύνεσις της µνήµης. Αυτή πρώτη διέγειρε την συγκρότησι των λογισµών µας στον νοητό κόσµο, µέσω του Ελληνικού Διαλογισµού.

Είναι δυνατόν ο Ελληνικός νους να µην έχη εκ φύσεως την προδιάθεσι στον διαλογισµό, όταν η ουσία των θεών του ήτο εστιασµένη στην σκόπευσι των ιδεών και στην θήρευσι της Απολλωνίου αλήθειας; Τέκνο Ζηνός, ο Απόλλων δρα, µέσω της δικαιοσύνης του πατέρα του.

Δεν είναι µόνον Πυθαγόρεια τα παραγγέλµατα των βιβλίων. Συνευρίσκονται µε αυτά οι Ορφικοί, ο Όµηρος, ο Ησίοδος, ο Ηράκλειτος, ο Σωκράτης, ο Πλάτων και ο νεοπλατωνικός Πρόκλος. Αυτοί είναι οι πυρφόροι Προµηθείς, καθοδηγηταί των λογισµών µας, µέχρις ότου µας καταστήσουν Ηνιόχους και µας παραδώσουν στον θεό του φωτός, στον Εκατηβελέτη Απόλλωνα.

«Και όταν (ο άνθρωπος) γεννήση και αναθρέψη αρετή αληθινή έχει την δυνατότητα να γίνη των θεών ο αγαπηµένος και, όσον είναι θεµιτό σ’ έναν άνθρωπο, αθάνατος κι’ εκείνος». Διοτίµα, στο Συµπόσιο (212a) του Πλάτωνος

Αλτάνη Π. Φ., 10 Νοεµβρίου 2008 , http://www.altani.gr/greek/altani_all.pdf

ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

Η Μνημοσύνη είναι η προσωποποίηση της μνήμης στην Ελληνική Μυθολογία. Ανήκει στους Τιτάνες, είναι κόρη της Γαίας και του Ουρανού και μητέρα των Μουσών από τον Δία.

Στη Θεογονία του Ησίοδου, οι βασιλείς και οι ποιητές λαμβάνουν τις δυνάμεις του εξουσιαστικού τους λόγου από την κατοχή τους επί της Μνημοσύνης και των ειδικών σχέσεών τους με τις Μούσες.

Μνημοσύνη είναι επίσης το όνομα μιας πηγής στον Άδη, παράλληλης της Λήθης, σύμφωνα με μια σειρά Ελληνικών ταφικών επιγραφών του -4ου αιώνα. Οι ψυχές των νεκρών πίνουν από την Λήθη, έτσι ώστε να μη θυμούνται τις προηγούμενες ζωές τους όταν μετενσαρκωθούν. Οι αρχάριοι ενθαρρύνονταν να πίνουν από την πηγή της Μνημοσύνης, αντί από τη Λήθη.

Παρομοίως, όσοι ήθελαν να συμβουλευτούν το μαντείο του Τροφωνίου στην Βοιωτία έπρεπε να πιουν εναλλάξ από δύο πηγές που αποκαλούνταν «Λήθη» και «Μνημοσύνη» (προκειμένου να λησμονείται το παρελθόν και η μνήμη να ξεκινά απ΄ το παρόν.

Ανάλογο σκηνικό περιγράφεται και στην Πολιτεία του Πλάτωνα. 

«Οι “Μούσες” τώρα και γενικά η Μουσική ονομάσθηκαν έτσι απ’ το “μώσθαι” (έρευνα), απ’ την αναζήτηση για την Φιλοσοφία και την Γνώση.» (Πλάτων, «Κρατύλος» 406 Α.).
Απ’ τα λεγόμενα του Πλάτωνα βλέπουμε, ότι οι Μούσες είναι οι ίδιες οι Τέχνες και οι Επιστήμες, που ανακάλυψαν και ανέπτυξαν οι άνθρωποι σε πολύ παλαιότερες εποχές.

Κάθε Αρχαίος αλλά και αρκετοί σύγχρονοι συγγραφείς, ποιητές, φιλόσοφοι, ιστορικοί, επιστήμονες, επικαλούνται τις πανέμορφες Μούσες, για να τους εμπνεύσουν, και να μπορέσουν να φέρουν σε πέρας το δικό τους έργο.
Ουσιαστικά πρόκειται για μία προσπάθεια ανάκλησης και επαναφοράς της αρχέγονης μνήμης του ανθρώπου.

Για τον Σωκράτη η μάθηση είναι ανάμνηση, δηλαδή κάθε τι, το οποίο ανακαλύφθηκε και μαθεύτηκε απ’ τους ανθρώπους σε κάποια παλαιότερη χρονική στιγμή, έχει αποτυπωθεί σαν σφραγίδα στο D.N.A. των κυττάρων μας: «ότι δηλαδή για εμάς η μάθηση δεν είναι παρά ανάμνηση, και σύμφωνα με αυτό είναι αναγκαίο να έχουμε μάθει σε κάποιο προηγούμενο χρόνο αυτά που τώρα ανακαλούμε στην μνήμη μας» (Πλάτων «Φαίδων», 72 D).

 ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ

«Την Μνημοσύνη καλώ, την σέλλεκτρον του Ζηνός, την άνασσα, που τέκνωσε τις ιερές, όσιες, λιγερόφωνες Μούσες, την παραμένουσε αεί έξω απο κακή λήθη που βλάπτει τις φρένες, αυτή που συνέχει τον νου των βροτών, σύνοικο των ψυχών, που αυξάνει τον ευδύνατο και κρατερό λογισμό των θνητών, ηδυτάτη, φιλάγρυπνε, που υπενθυμίζει τα πάντα, περί των οποίων έκαστος αεί σχηματίζει γνώμη, η οποία δεν παρεκτρέπεται από τίποτα και επεγείρει πάντα τα φρένα. Αλλά, μακάρια θεά, των μυστών της ευιέρου τελετής την μνήμη επέγειρε, επέπεμπε δε από αυτούς την λήθη.»

Μνημοσύνην καλέω, Ζηνὸς σύλλεκτρον, ἄνασσαν, ἣ Μούσας τέκνωσ᾽ ἱεράς, ὁσίας, λιγυφώνους, ἐκτὸς ἐοῦσα κακῆς λήθης βλαψίφρονος αἰεί, πάντα νόον συνέχουσα βροτῶν ψυχαῖσι σύνοικον, εὐδύνατον κρατερὸν θνητῶν αὔξουσα λογισμόν, ἡδυτάτη, φιλάγρυπνος ὑπομνήσκουσά τε πάντα,   ὧν ἂν ἕκαστος ἀεὶ στέρνοις γνώμην κατ<ά>θηται, οὔτι παρεκβαίνουσ᾽, ἐπεγείρουσα φρένα πᾶσιν. ἀλλά, μάκαιρα θεά, μύσταις μνήμην ἐπέγειρε εὐιέρου τελετῆς, λήθην δ᾽ ἀπὸ τῶν<δ᾽> ἀπόπεμπε.

Πηγές:

The Mythologists , https://www.diodos.gr/ , Οπτικοακουστικό 1: ippokratis2008 , Οπτικοακουστικό 2: Bowman98 , Ορφικός Ύμνος Μνημοσύνης (θυμίαμα λίβανον) , Εικόνα: wikimedia.org/ Μνημοσύνη _Rossetti 1828 - 1882

------------------------

ΛΗΘΗ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

ΑΛΤΑΝΗ: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΣΟΥΜΕ, ΝΟΥ ΚΑΙ ΨΥΧΗ, ΜΕ ΤΗΝ

 ΜΝΗΜΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΙΑ-ΛΟΓΙΣΜΟΣ - Η ΜΥΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΝΙΟΧΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Άντζι Χόμπς: «Διδάξτε Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία στα Δημοτικά σχολεία»

Δημήτρης Γκίκας: Πώς να εμφανιστεί ξανά ένας Μέγας Αλέξανδρος, όταν δεν υπάρχει Αριστοτέλης;

Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

------------------------------

Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ.

Η αέναος κυκλική εναλλαγή των επανενσαρκώσεων της ψυχής είναι «ο παλαιός λόγος» των Ορφικών, τον οποίον ενεστερνίσθησαν οι Πυθαγόρειοι και διεξοδικώς ανέλυσε ο Πλάτων στους Διαλόγους του «Μένων», «Φαίδρος», «Φαίδων», «Πολιτεία» κ.ά.

Μια θεμελιώδης θεολογική δοξασία της Ελληνικής θρησκείας είναι η μετενάρκωσις.

Ο Πρόκλος στο έργο του: Εις Πλάτωνος πολιτεία (τόμος β σελ. 338 10) γράφει: μετά την μυθική καταδίκη των Τιτάνων και τη γέννηση από εκείνους των αισθητών θνητών έμβιων όντων, λέει πρώτα ότι οι ψυχές αλλάζουν τις ζωές τους κατά ορισμένες περιόδους και πολλές φορές άλλες μπαίνουν σε άλλα σώματα ανθρώπων όπως μας υποδεικνύει ο θεολόγος Ορφεύς:《Οι ίδιοι πατέρες και γιοί στα σπίτια και χαριτωμένες σύζυγοι, μητέρες και θυγατέρες γίνονται αλλάζοντας ο ένας με τον άλλο γέννηση.》

Για την μετενσάρκωση κάνει λόγο και ο Εμπεδοκλής στο απόσπασμα 115.6《τριάντα χιλιάδες ώρες μακριά από τους μακάριους πλανιέται παίρνοντας όλο το καιρό όλες τις μορφές των θνητών, της ζωής αλλάζοντας τους δύσκολους δρόμους.》

Ή σε ένα άλλο διασωθέν απόσπασμα (117) γράφει:《κάποτε ήμουν αγόρι και κορίτσι, θάμνος, πουλί και ψάρι άλαλο που έξω πηδούσε από το νερό》

Σε ένα άλλο ορφικό απόσπασμα διαβάζουμε:《Υπάρχει νερό στη ψυχή, θάνατος του νερού η αλλαγή, από το νερό ή γη κι από τη γη πάλι νερό – και μετά από αυτό η ψυχή λαμβάνει τον καθολικό αιθέρα》

Ο Ηράκλειτος συνέθεσε τους λόγους του από αυτά και γράφει:《Για τις ψυχές θάνατος είναι να γίνουν νερό , για το νερό θάνατος το να γίνει γη και από τη Γη γεννιέται το νερό και από το νερό ή ψυχή !》

Ακόμη ο Πρόκλος στο έργο του Εις Πλάτ. Τιμ. 42 c-d γράφει: Αφήνοντας η ψυχή την αρχική της κατάσταση που στηρίζεται στη σχέση με ολόκληρο τον κόσμο του γίγνεσθαι και με το άλογο το οποίο την κάνει γενεσιουργό, επικρατώντας με το λόγο στο άλογο και χορηγώντας νόηση στην εικασία, οδηγώντας κάθε ψυχή στην ευδαίμονα ζωή από την πλάνη, το κόσμο του γίγνεσθαι.

Αυτή πάλι  η ευδαίμονα ζωή περιγράφεται, σύμφωνα με τον Ορφέα όταν  εύχονται στον Διόνυσο και την Κόρη να έχουν οι μυούμενοι:《Κύκλου τ’αν λήξαι και αναπνεύσαι κακότητος》 Και τον κύκλο να σταματήσουν και να αναπνεύσουν από την κακότητα.

Παρόμοια ο Σιμπλίκιος (Εις Αριστοτέλη περί Ουρανού Β1, 284 a) προσθέτει για τον Ορφέα: Στο τροχό του πεπρωμένου και του γίγνεσθαι είναι αδύνατο σύμφωνα με τον Ορφέα να απαλλαγεί κανείς, αν δεν εξιλεώσει εκείνους τους Θεούς στους οποίους όρισε ο Ζεύς να αλλάζουν τον κύκλο και να ανακουφίζουν από την κακότητα (ενσάρκωση) τις ανθρώπινες ψυχές .

Τέλος διαβάζουμε στο περίφημο χρυσό ορφικό έλασμα που βρέθηκε σε τάφο στους Θουρίους, ο οποίος προφανώς ανήκει σε κάποιον που είχε μυηθεί στα Μυστήρια του Ορφέως:《κύκλο δ’ έξαπταν βαρυπενθέος αργαλέοιο ιμερτου δ’επέβαν στεφάνου ποσί καρπαλίμοισι, δεσποίνας δ`ε υπό κόλπον έδυν χθονίας βασιλείας: Όλβιε και μακαριστέ θεός δ’έσηι αντί βροτοίο.》

Δηλαδή: Πέταξα έξω από τον δεινό βαρυπενθή κύκλο (των συνεχών μετενσαρκώσεων) και όρμησα προς το ποθητό στεφάνι με βήμα ταχύ. Βυθίστηκα στον κόλπο της Δέσποινας, της χθόνιας Βασίλισσας (Περσεφόνης) Όλβιε και μακαριστέ, Θεός από άνθρωπος θα γίνεις.

Γίνεται εδώ αντιληπτή η ελπίδα και πεποίθηση του θανόντος μύστου, η Ψυχή του, να εγκαταλείψει τον κύκλο των επαναλαμβανόμενων γεννήσεων (μετενσαρκώσεων) και να ενωθεί με το Θείον, ώστε να γίνει Μακάριος!

Κέων Λοκρός Εσπέριος

Ελληνική Θεολογία  ,  https://hellenictheology.gr/

-------------------------------

ΛΗΘΗ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ , Η ΑΕΝΑΟΣ ΚΥΚΛΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΓΗ

Πινακίδες Ορφικαί, μνήμαι προγονικαί , ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΑΝ Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΩΦΕΛΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ, ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΤΟΥ ΘΕΜΕΛΙΩΜΕΝΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ.

ΛΗΘΗ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

"Κι η στυγερή η Έριδα τον Πόνο εγέννησε που βασανίζει, γέννησε και τη Λήθη και τον Λιμό και τα Άλγη τα δακρυόεντα..." (Ησιόδου, Θεογονία 227)

"[Ο Ζεύς]...αγάπησε την ομορφόμαλλη τη Μνημοσύνη, που απ'αυτήν γεννήθηκαν οι χρυσοστέφανες οι Μούσες οι εννιά, που τους αρέσουν οι γιορτές και η τέρψις του τραγουδιού.." (Ησιόδου Θεογονία 915) 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ: Χαίρε, ω Χάρο, χαίρε, ω Χάρο, Χάρο μου χαίρε.

ΧΑΡΟΣ: Ποιός πάει ν'ανασάνει απ'τις φροντίδες κι από τα βάσανα; Ποιός πάει στο λιβάδι της Λήθης; Ποιός όπου κουρεύονται οι γάιδαροι, ποιός στον κόρακα; (Αριστοφάνη Βάτραχοι 186, απόδοση Α.Μελαχρινός)

"Αυτές [τις Μούσες].. με τον γιο του Κρόνου σμίγοντας εγέννησε στην Πιερία η Μνημοσύνη, δέσποινα στων Ελευθερών τις ακρορράχες- στα βάσανά μας λησμονιά κι ανάπαυσι απ'τις έγνοιες.." (Ησιόδου Θεογονία 54, απόδοση Π.Λεκατσά)

"...αλλά εσύ αυτά έχε στις φρένες σου, μήτε η λήθη να σου τα πάρει, όταν ο μελόγλυκος ύπνος σ'αφήσει..." (Ομήρου Ιλιάς Β33, απόδοση Κ.Δούκα)

"μνημοσύνη τις έπειτα πυρός δήϊο γενέσθω..." ("να θυμηθούμε τότε το καταστρεπτικό πυρ..") (Ομήρου Ιλιάς Θ181, απόδοση Κ.Δούκα)

"[η Περσεφόνη] στους θνητούς παρέχει λήθη, βλάπτουσα το νου.." (Θέογνις 705)

"Σεις αι θυγατέραις της Μνημοσύνης και του βροντερού Διός, ω ένδοξες Πιερίδες Μούσαι με την Λαμπράν φήμην, σεις εις όσους ανθρώπους παρευρεθήτε είσθε περιπόθητες, πολύμορφες, επειδή γεννάτε την άμεμπτον αρετήν πάσης παιδείας' εσείς τρέφετε την ψυχήν και δίδετε την ορθήν κατεύθυνσιν εις την διανόησιν, και είσθε αι οδηγοί βασίλισσαι του δυνατού νου." (Ορφικοί Ύμνοι, Μουσών, απόδοση Ι.Πασσά) 

"[...] Και αφού όλες οι ψυχές διάλεξαν τους βίους των κατά τη σειρά που έδειχνε ο κλήρος τους, με την ίδια τάξη παρουσιάστηκαν μπροστά στη Λάχεση εκείνη έδωκε συνοδό στον καθένα το δαίμονα που διάλεξε, για να του χρησιμεύει ως φύλακας στη νέα του ζωή και βοηθός στην εκπλήρωση του προορισμού της εκλογής του. Αυτός οδηγούσε πρώτα την ψυχή προς την Κλωθώ, για να επικυρώση εκείνη την μοίρα, που της έλαχε, με το χέρι της και με μια περιστροφή που έδινε στο περιδινούμενο αδράχτι' αφού ερχόταν σε επαφή με το αδράχτι, την έφερνε έπειτα στο γνέσιμο της Ατροπού κάνοντας έτσι ανέκκλητα όσα είχε κλώσει η Κλωθώ. Και από κει, χωρίς να επιτρέπεται πια να στρέψουν πίσω, πήγαιναν και περνούσαν κάτω από το θρόνο της Ανάγκης, από το ένα μέρος στο άλλο, και, αφού περνούσαν και οι άλλοι, άρχιζαν όλοι να πορεύωνται προς την πεδιάδα της Λήθης μέσ'από φοβερή και πνιγερή ζέστη, γιατί δεν υπήρχε εκεί ούτε δέντρο ούτε τίποτα'απ'όσα φυτρώνουν στη γη. Όταν τέλος βράδυαζε, κατασκήνωναν στις όχθες του ποταμού Αμέλητα, που το νερό του κανένα δοχείο δε μπορεί να το κρατήσει. Κάθε ψυχή ήταν υποχρεωμένη να πιη ωρισμένη ποσότητα απ'αυτό το νερό, μερικοί όμως δεν είχαν αρκετή φρόνηση να συγκρατηθούν και να πιουν περισσότερο' και τότε έχαναν για πάντα κάθε ανάμνηση των προηγουμένων.[...] Και έτσι Γλαύκων, σώθηκε ως εμάς ο μύθος αυτός και δεν εχάθηκε' μπορεί μάλιστα και να μας σώση, αν δώσουμε πίστη σ'αυτόν' και τότε και τον ποταμό της Λήθης θα περάσουμε καλά και την ψυχή μας θα διαφυλάξωμε καθαρή από κάθε μίασμα.[...]"  (Πλάτωνος Πολιτεία 621, απόδοση Ι.Γρυπάρη) 

"Την Μνημοσύνην προσκαλώ, την σύζυγον του Διός, την βασίλισσαν, η οποία εγέννησε τας ιεράς Μούσας, τας οσίας, τας λιγυροφώνους (με την λιγυρή φωνή) πού έχει πάντοτε την μνήμην της έξω από την κακίαν η οποία (κακία) βλάπτει τάς φρένας καί συγκρατεί κάθε νουν των βροτών σύνοικον με τας ψυχάς και αυξάνει τον δυνατόν και ισχυρόν λογισμόν των ανθρώπων είναι γλυκύτατη, αγαπά την αγρυπνίαν υπενθυμίζει τα πάντα περί των οποίων ο καθένας σχηματίζει πάντοτε γνώμιν (αποκτά μνήμην) ούτε παρεκτρέπεται καί διεγείρει εις όλους την σκέψιν.[...]"  (Ορφικοί Ύμνοι, Μνημοσύνης, απόδοση Ι.Πασσά)

"τοσούτον ύπνον και λήθην άπαντας έχειν.."  (Δημοσθένης 320)

"Γιατί τα γράμματα στις ψυχές εκείνων που θα τα μάθουν, θα φέρουν λήθη, μια κι αυτοί θα παραμελήσουν τη μνήμη τους, γιατί από εμπιστοσύνη στη γραφή θα φέρνουν τα πράγματα στη μνήμη τους απ'έξω με ξένα σημάδια, όχι από μέσα, από τον εαυτό τους τον ίδιο. Ώστε δεν ευρήκες το φάρμακο για τη μνήμη την ίδια, αλλά για το να ξαναφέρνης κάτι στη θύμηση.Κι από τη σοφία δίνεις στους μαθητές σου μια δόκηση, κι όχι την α-λήθεια' γιατί έχοντας πολλά ακούσει χωρίς να τα διδαχτούνε θά'χουν τη γνώμη πως ξέρουνε πολλά, ενώ είναι ανίδεοι στα πιο πολλά και φορτικοί στη συντροφιά τους, και θα έχουνε γίνει αντίς σοφοί δοκησίσοφοι."(Πλάτωνος Φαίδρος 275, απόδοση Ι.Θεοδωρακόπουλος)

ΠΗΓΗ: http://firiki.pblogs.gr/tags/poiisi-gr.html

Πινακίδες Ορφικαί, μνήμαι προγονικαί - Μετενσάρκωσις

ΑΛΤΑΝΗ: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΣΟΥΜΕ, ΝΟΥ ΚΑΙ ΨΥΧΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ

ΑΝΑΛΥΣΗ ΟΡΦΙΚΟΥ ΥΜΝΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ

“Οι αρχετυπικές εικόνες μέσα στην ψυχή μας δεν χρειάζονται λόγια. Είναι αποτυπώσεις τις οποίες μεταφέρουμε από βίο σε βίο. Όσοι από μας έχουν αποτυπώσεις τέτοιου είδους, αυτομάτως αντιλαμβάνονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα, πράγματα που άλλοι όταν δεν έχουν αυτές τις αντίστοιχες αποτυπώσεις, χρειάζονται περισσότερο χρόνο.

Σε μιά κοινωνία αλλοπρόσαλλη και αγχώδη, η μόνη μας φιλοδοξία είναι να έρθουμε σε μιά κατάσταση ισορροπίας.

Η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία μας δίνει όλες τις δυνατότητες να ξεπεράσουμε αυτή την γενικότερη μαυρίλα η οποία έχει καλύψει αυτόν τον πλανήτη και πράγματι να φέρουμε ξανά εκείνο το φως σαν αχτίδες, όπου μπορεί ο καθένας και σε όποια έκταση μπορεί ο καθένας.

Διότι πραγματικά η Αρχαία Φιλοσοφία μας, είναι τόσο σημαντική και τόσο μεγάλη και τόσο ωραία, που η ψυχή επειδή ευφραίνεται αρχίζει και ακτινοβολεί. Και από γεωκεντρική (όπως λέω πάντα γεω/εγώ κεντρική), επειδή φωτίζεται από αυτό το φως των άστρων από τον οποίο (κόσμο των άστρων) έχουμε προέλθει, αρχίζουμε και θυμόμαστε. Όταν περάσουμε στο επόμενο επίπεδο, οι μνήμες αρχίζουν και λειτουργούν. Και δεν είναι οι μνήμες οι πρόσφατες που μας απασχολούν, ούτε καν αυτής της ζωής. Αρχίζει ο νους μας και συνδέεται και πάλι με τις άλλες τις μνήμες...”

Απόσπασμα από ομιλία Κας ΑΛΤΑΝΗ στο ξενοδοχείο ΠΑΡΚ 6/5/2007. “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ” - ΤΙΤΛΟΣ: ΥΜΝΟΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ (διαδικασία διαλογισμού). 

ΑΛΣ Α.Ε

Σχετικά θέματα:

ΓΙΑΤΙ ΑΦΑΙΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΝΗΜΗ;

ΛΗΘΗ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΙΑ-ΛΟΓΙΣΜΟΣ - Η ΜΥΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΝΙΟΧΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΕΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ

ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ ΕΛΛΗΝΕΣ...!!! Ο ΘΥΜΟΣ ΑΔΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΑΝΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ...!!! Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΕΙ ΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΑΕΝΑΩΣ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΑΣΒΕΣΤΗ ΦΛΟΓΑ...!!! 

«Κλύτε Θεοί Πατρώοι,
Εθνικοί των Ελλήνων Θεοί,
Υμέας κικλήσκομεν
αγαθαίς γνώμαις ημίν προσελθείν
κλύτε Μάκαρες και μόλοιτε ημίν
από Πυρός, από Χθονός
αφ' Ύδατος, από Αέρος 
και από Ολύμπου.» 

Έτσι ξεκίνησε η τελετή...

Ένα δρώμενο που διακαώς θέλησαν ο γαμπρός και η νύφη.
Θέλησαν να ενώσουν τις ζωές τους με το δικό τους τρόπο, όπως είχαν φανταστεί… Ρομαντικά, με λίγους φίλους, ξυπόλυτοι, δίπλα στη θάλασσα. Έδωσαν όρκους αγάπης με βάση τα έθιμα που τηρούνταν στην Αρχαία Ελλάδα, πριν από λίγες μέρες στην παραλία της Σάνταβας, ενώ ακολούθησε και η συμβατική τελετή στο Δημαρχείο Δυτικής Μάνης στην Καρδαμύλη. Τα στέφανά τους ήταν από ελιά και δάφνη, ενώ οι όρκοι που διάβασαν, ήταν αυτοί που έλεγαν και οι Αρχαίοι Ελληνες στην τελετή του γάμου. 
[Παιδιά του Ήλιου από Ιχώρ και Αστρόσκονη οι θεοί να σας δίδουν ευτυχία.  Από καρδιάς Βίον Ανθόσπαρτον!!!]

Περισσότερα: http://alfeiospotamos.pblogs.gr , http://www.eleftheriaonline.gr

ΝΑΥΣΙΝΟΟΣ: ΕΡΩΣ & ΑΝΤΕΡΩΣ - ΕΛΕΝΗ ΩΡΕΙΘΥΙΑ ΚΟΥΛΙΖΑΚΗ

 ΝΑΥΣΙΝΟΟΣ: ΕΡΩΣ & ΑΝΤΕΡΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΩΡΕΙΘΥΙΑ ΚΟΥΛΙΖΑΚΗ.

ΤΙΤΛΟΙ: ΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ / ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ - ΟΡΦΙΚΑ ΝΕΚΡΟΔΙΑΒΑΤΗΡΙΑ (ΕΛΑΣΜΑΤΑ) - Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ & Η ΛΗΘΗ – ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ - Ο ΕΡΩΣ ΩΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΑΡΧΗ (Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ) - ΕΡΩΣ & ΑΝΤΕΡΩΣ - ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ & ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ – ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ - ΔΙΔΥΜΕΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ - ΕΡΩΣ & ΨΥΧΗ.

ΝΑΥΣΙΝΟΟΣ- NAUSINOUS - ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΜΠΕΖΟΥΓΛΩΦ

ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΟΣΙΑ

Ελληνική Μυθολογία. Το βιβλίο της κυτταρικής μνήμης των Ελλήνων.

Η Τιτανίδα Μνημοσύνη, κόρη της Γαίας και του Ουρανού. Η Αρχέγονη Πρωταρχική Μνήμη σε δρόμους Γαλαξιών της γνώσης.

Οπτικοακουστικό: GALAXY2374

Διαβάστε: Astrea's Stories: 44. Η σπουδαιότητα της Μνημοσύνης στην ανοσία

ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ ΕΛΛΗΝΕΣ...!!! Ο ΘΥΜΟΣ ΑΔΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΑΝΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ...!!! Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΕΙ ΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΑΕΝΑΩΣ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΑΣΒΕΣΤΗ ΦΛΟΓΑ...!!!

Ελληνικοί γάμοι - Προμηθεύς Πυρφόρος

ΕΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ...