ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ

Η άγνοια γεννά φόβο, και ο φόβος οδηγεί σε προκατάληψη, αδικία και βία. Κάνει τον άνθρωπο εύκολο θύμα χειραγώγησης και τον εμποδίζει να αμφισβητήσει, να μάθει, να εξελιχθεί. Το πιο ύπουλο στοιχείο της είναι πως κλείνει την πόρτα στη γνώση: όποιος πιστεύει ότι τα ξέρει όλα, δεν μαθαίνει τίποτα.

Η άγνοια αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην πρόοδο του ανθρώπου και της κοινωνίας. Δεν περιορίζεται μόνο στην έλλειψη γνώσεων, αλλά επεκτείνεται και στην άρνηση του ανθρώπου να μάθει, να αμφισβητήσει και να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του. Γι’ αυτό και θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη.

Ένα βασικό κακό της άγνοιας είναι ότι γεννά φόβο και προκατάληψη.

Όταν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει, συχνά φοβάται το διαφορετικό και το αντιμετωπίζει εχθρικά. Έτσι δημιουργούνται στερεότυπα, κοινωνικές αδικίες και συγκρούσεις. Παράλληλα, ο αδαής πολίτης γίνεται εύκολα θύμα παραπληροφόρησης και χειραγώγησης, αφού δεν διαθέτει τα κριτήρια για να κρίνει σωστά.

Επιπλέον, η άγνοια εμποδίζει την προσωπική εξέλιξη. Όποιος πιστεύει ότι τα γνωρίζει όλα, δεν αναζητά τη γνώση και παραμένει στάσιμος. Το κακό της άγνοιας δεν βρίσκεται μόνο στο «δεν ξέρω», αλλά στο «δεν θέλω να μάθω».

Η άγνοια δεν είναι απλώς απουσία γνώσης· είναι μια κατάσταση πνευματικής αδράνειας. Ο άνθρωπος που αγνοεί, συχνά ζει μέσα σε βεβαιότητες που δεν έχει εξετάσει και αλήθειες που δεν έχει δοκιμάσει. Έτσι, η άγνοια δεν φυλακίζει μόνο τη σκέψη, αλλά και την ελευθερία.

Η παιδεία, η κριτική σκέψη και η διάθεση για γνώση αποτελούν τα ισχυρότερα όπλα για την καταπολέμησή της και για τη δημιουργία μιας πιο δίκαιης και συνειδητοποιημένης κοινωνίας.

Ο Σωκράτης υποστηρίζει ότι η επίγνωση της άγνοιας αποτελεί το πρώτο βήμα προς τη μάθηση και τη σοφία, καθώς μας οδηγεί σε διαρκή βελτίωση.

Αντίθετα, η άγνοια που συνοδεύεται από αλαζονεία γίνεται επικίνδυνη, διότι αποκλείει τον διάλογο και την αυτογνωσία.

Όταν ο άνθρωπος πιστεύει ότι κατέχει την αλήθεια, παύει να την αναζητά. Επιπλέον, η άγνοια θολώνει την ηθική κρίση. Χωρίς γνώση και κατανόηση, οι πράξεις καθοδηγούνται από φόβο, συνήθεια ή συμφέρον. Έτσι, το κακό δεν γεννιέται πάντα από κακή πρόθεση, αλλά συχνά από άγνοια, από την αδυναμία να δει κανείς τις συνέπειες των πράξεών του.

Τελικά, το κακό της άγνοιας έγκειται στο ότι απομακρύνει τον άνθρωπο από τον ίδιο του τον εαυτό.

Η γνώση δεν εγγυάται την αρετή, όμως η άγνοια σχεδόν πάντα την υπονομεύει. Μόνο μέσα από τη διαρκή αναζήτηση, την αμφιβολία και τον στοχασμό μπορεί ο άνθρωπος να προσεγγίσει την αλήθεια και την ουσιαστική ελευθερία. 

Εικόνα: ARKAS-The Original Page

------------------------------

Η ψευδαίσθηση της γνώσης

Η ΔΙΠΛΗ ΚΑΙ Η ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ ΑΓΝΟΙΑ

Η ΔΙΠΛΗ ΑΓΝΟΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ

ΑΓΝΟΙΑ - Η ΡΙΖΑ ΚΑΙ Ο ΜΙΣΧΟΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ [ΠΛΑΤΩΝ]

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ

"Πολλοί αγνοούν το βασικό ελάττωμα των βιβλίων: Ότι δεν ανοίγουν μόνα τους". Κωνσταντίνος Γεωργανάς

Γιατί η «αναζήτηση νοήματος» είναι πιο υγιής από την «αναζήτηση της ευτυχίας»

Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να θέλεις να είσαι ευτυχισμένος. Όλοι θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι...

Αλλά ίσως η ευτυχία θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο που βλέπουμε τη φώτιση: όπου το ταξίδι είναι το θέμα...!

Εννοώ, τι γίνεται αν η ευτυχία δεν εμφανιστεί ποτέ;

Βυθιζόμαστε στη θλίψη μας, λυπούμενοι τον εαυτό μας, ή μήπως δίνουμε νόημα στην εμπειρία μας, όσο θλιβερή ή τραγική κι αν είναι;

Ίσως η ίδια η αναζήτηση της ευτυχίας να είναι που μας εμποδίζει να την επιτύχουμε ποτέ.

Ίσως το γεγονός ότι περιμένουμε να είμαστε ευτυχισμένοι ή το ότι πιστεύουμε ότι «αξίζουμε» να είμαστε ευτυχισμένοι, μας έχει κάνει να προσκολλόμαστε τόσο σφιχτά στην εκπλήρωσή της, που την καταπνίγουμε πριν καν προλάβει να πυροδοτηθεί.

Ίσως η αδιάκοπη αναζήτησή μας για την ευτυχία είναι αυτή που έχει σφηνώσει το κάρο μπροστά από το άλογο, και ίσως η ανακάλυψη νοήματος στη στιγμή είναι να βάζουμε το άλογο μπροστά από το κάρο, ώστε να μπορούμε τουλάχιστον να συνεχίσουμε το ταξίδι μας - είτε η ευτυχία αποφασίσει να εμφανιστεί είτε όχι.
Ή, ίσως η ευτυχία είναι μια επιλογή. Ίσως ήταν πάντα εκεί και το μόνο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να την αξιοποιήσουμε.

Όπως είπε ο Νταν Μίλμαν, «Δεν υπάρχει μονοπάτι προς την Ευτυχία. Η ευτυχία είναι το μονοπάτι.»

Αλλά πόσο ικανοί είμαστε να ανακαλύψουμε νόημα μέσα στο ταξίδι μας;
Θα έλεγα μάλιστα ότι όσο περισσότερο νόημα μπορούμε να ανακαλύψουμε στο ταξίδι της ζωής μας, όσο τραγικό, δραματικό ή ακόμα και κωμικό κι αν είναι το ταξίδι, τόσο πιο πιθανό είναι να είμαστε αυθεντικά ευτυχισμένοι.

Να το θέμα με τη συνεχή αναζήτηση της ευτυχίας:

Υπάρχει η τάση να αποφεύγουμε την ευθύνη για τη δική μας συναισθηματική κατάσταση, να φανταζόμαστε ότι η ευτυχία είναι «εκεί έξω» κάπου ή ότι η ευτυχία εξαρτάται από το πώς ενεργούν οι άνθρωποι με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Όταν όμως βρισκόμαστε υπό την επήρεια αυτής της ανθυγιεινής αντίληψης, βρισκόμαστε ακούσια σε μια κατάσταση αποδυνάμωσης.
Δεν ζούμε πραγματικά τη στιγμή, δεν έχουμε πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας όπως είναι, επειδή είμαστε πολύ απασχολημένοι με το να ευχόμαστε να ίσχυε κάτι τέτοιο ή κάποιος «έπρεπε» να μας είχε φερθεί καλύτερα.

Αλλά δεν μπορούμε να ελέγξουμε τους άλλους ανθρώπους. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη μοίρα. Μπορούμε μόνο να ελέγξουμε τον τρόπο που θα αντιδράσουμε... Όταν έχουμε την πεποίθηση ότι «αξίζουμε» να είμαστε ευτυχισμένοι, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση αποδυνάμωσης, επειδή επιτρέπουμε στη μοίρα ή σε άλλους ανθρώπους να αποφασίζουν για τη συναισθηματική μας κατάσταση για εμάς.

Όπως είπε ο Abraham Hicks, «Πες σε όλους όσους γνωρίζεις: "Η ευτυχία μου εξαρτάται από εμένα, οπότε είσαι απαλλαγμένος από κάθε ευθύνη".»

Και πριν το καταλάβεις, δεν θα δώσεις σε κανέναν άλλον την ευθύνη για το πώς νιώθεις - και τότε, θα τους αγαπήσεις όλους.

Γιατί ο μόνος λόγος που δεν τους αγαπάς είναι επειδή τους χρησιμοποιείς ως δικαιολογία για να μην νιώθεις καλά.

Υπάρχει επίσης η τάση να παίρνουμε περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε, επειδή προσπαθούμε μάταια να γεμίσουμε ένα κενό που δεν μπορεί να γεμίσει.

Καταναλώνουμε πολλά πράγματα για να «κερδίσουμε» ή ακόμα και να «πάρουμε» την ευτυχία, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσουμε στο τέλος ότι καμία υπερβολική κατανάλωση, υπερκατανάλωση, υλικά αγαθά ή χρήματα δεν θα μπορούσε ποτέ να μας κάνει ευτυχισμένους.

Όταν αναζητούμε την ευτυχία «εκεί έξω», τότε είναι πιο πιθανό να πέσουμε θύματα ύπουλων απατεώνων ή τσαρλατάνων μεσαζόντων που εκμεταλλεύονται την ευτυχία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε υπερρεαλιστικές κουλτούρες με χειριστικές και ύπουλες διαφημίσεις που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την ανάγκη μας να είμαστε ευτυχισμένοι:

«Θα είσαι ευχαριστημένος με αυτό το φανταχτερό νέο gadget!» ή «Κάνε τους φίλους σου να πρασινίσουν από ζήλια με αυτό το ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο! Δράσε τώρα!»

Αλλά η ευτυχία δεν είναι εμπόρευμα.

Η ευτυχία δεν βρίσκεται αλλά δημιουργείται, εδώ και τώρα, στην παρούσα στιγμή...

Για να ανακαλύψει κανείς την αληθινή ευτυχία σε αυτή τη ζωή, πρέπει να γίνει επιδέξιος στην προσαρμογή.

Ζώντας την κάθε στιγμή, με την ικανότητα να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν και να μην σκεφτόμαστε το μέλλον, είναι πιο πιθανό να προσαρμοστούμε σε οποιαδήποτε συνθήκη.

Είτε η ζωή μας φέρνει πόνο, είτε ευχαρίστηση, λύπη είτε χαρά, τραγωδία ή κωμωδία, η ικανότητα προσαρμογής είναι η ικανότητα να κατασκευάζουμε νόημα, ώστε να μπορούμε να απολαύσουμε το ταξίδι για αυτό που είναι, είτε μας φέρνει ευτυχία είτε όχι.

Όταν κάνουμε την αναζήτηση του νοήματος πρωταρχική, και την αναζήτηση της ευτυχίας δευτερεύουσα, αρχίζουμε να ζούμε τη ζωή με σκοπό, και η ευτυχία γίνεται το επακόλουθο του ταξιδιού μας αντί να είναι ο λόγος γι' αυτό.
Επειδή η ευτυχία μπορεί να μην έρθει ποτέ.

Μπορεί να μην καταφέρουμε ποτέ να επιτύχουμε μια τέλεια, ευτυχισμένη ζωή, και αυτό δεν θα έπρεπε να έχει σημασία εφόσον ζούμε με σκοπό και αναλαμβάνουμε την ευθύνη για το νόημα που δίνουμε σε κάθε δεδομένη κατάσταση.

Όταν επιτρέπουμε στο ταξίδι να είναι το ζητούμενο, βρισκόμαστε στη στιγμή, στις αγωνίες του ταξιδιού, και η ζωή αποκτά νόημα παρά το γεγονός ότι είναι δύσκολη ή εύκολη, επώδυνη ή ευχάριστη, λυπητερή ή χαρούμενη.

Το ταξίδι είναι η τούρτα μας.

Το να είσαι ευτυχισμένος είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Αλλά αν μπορέσουμε να φτάσουμε στο σημείο να μπορούμε να απολαμβάνουμε το κέικ μας με ή χωρίς γλάσο, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να τρώμε το κέικ μας με σκοπό, χωρίς κάποιο κίνητρο για γλάσο (ευτυχία), και θα είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε καλύτερα το γλάσο (ευτυχία) όταν είμαστε αρκετά τυχεροί για να το αποκτήσουμε.

Αν, όπως είπε ο Θουκυδίδης , «Το μυστικό της ευτυχίας είναι η ελευθερία και το μυστικό της ελευθερίας, το θάρρος»...

[σ.σ.: Το ρητό «Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον» προέρχεται από τον Επιτάφιο του Περικλή, όπως τον κατέγραψε ο ιστορικός Θουκυδίδης. Μεταφράζεται ως «Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι, και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι (ή ψυχικά δυνατοί)», συνδέοντας άρρηκτα την ευτυχία με την ελευθερία και την ελευθερία με την ψυχική ανδρεία. 

Το απόφθεγμα βρίσκεται στο 2ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη, στην ενότητα 2.43.4 (στο πλαίσιο του Επιταφίου).

Ο Περικλής υποστηρίζει ότι η πραγματική ευτυχία (εύδαιμον) δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την ελευθερία.

Η ελευθερία, με τη σειρά της, αποκτάται και διατηρείται μόνο από όσους διαθέτουν ψυχική δύναμη και θάρρος (εύψυχον).

Λέχθηκε για να τιμήσει τους Αθηναίους στρατιώτες που έπεσαν στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, δίνοντας τη ζωή τους για να διατηρήσουν την ελευθερία της πόλης τους. 

Το ρητό αποτελεί ύμνο στην αξία της ελευθερίας, η οποία απαιτεί γενναιότητα για να κατακτηθεί, και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ευτυχία.]

...τότε μας αρμόζει, να έχουμε το θάρρος να ανακαλύψουμε το νόημα παρά την ευτυχία, επειδή η ίδια η ανάγκη για ευτυχία μπορεί να είναι ένα είδος φυλακής από την οποία πρέπει να απελευθερωθούμε...

Θα πρόσθετα λοιπόν ότι:

Το μυστικό της αυθεντικής ευτυχίας είναι η ελευθερία, για να συμπεριλάβουμε ιδιαίτερα την ελευθερία από την ανάγκη για ευτυχία...

Με αυτόν τον τρόπο είμαστε ελεύθεροι να δώσουμε νόημα σε οποιαδήποτε δεδομένη κατάσταση χωρίς καμία ατζέντα εκτός από την αυθεντική πρόθεση της στιγμής, όπου το νόημα που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι γίνεται ο ακρογωνιαίος λίθος πάνω στον οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί η πιθανή μας ευτυχία.
Αλλά η ευτυχία είναι πάντα μόνο πιθανή και δευτερεύουσα σε σχέση με την πρωταρχική εμπειρία της ανακάλυψης νοήματος στη στιγμή, η οποία μπορεί να γίνει αυθεντική ευτυχία...

από τον Γκάρι «Ζ» ΜακΓκι

από την ιστοσελίδα FractalEnlightment μέσω bibliotecapleyades.net

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ

Εσύ επιλέγεις τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων και των γονιών σου. Μόλις σου δοθούν οι επιλογές σου και διαλέξεις μία, ξεκινάει η κουραστική διαδικασία του σχεδιασμού όλων των πραγμάτων που επιθυμείς να ζήσεις στην επόμενη ζωή.

Η εμπειρία δεν είναι το μόνο πράγμα που αναζητούμε. Έχουμε στόχους να πετύχουμε και προκλήσεις να ξεπεράσουμε. Κάποιοι επιθυμούν να μάθουν την υπομονή ή να ξεπεράσουν τη ζήλια.

Πολλοί άνθρωποι απλώς έχουν συζητήσει αυτή τη θεωρία, όμως μπορεί να μην είναι απλώς θεωρία, αλλά επιλογή ξεκαθαρίσματος του κάρμα.

Υπάρχουν και μερικά άλλα πράγματα όπως η θεραπεία, η αντίθεση και η θεραπεία ψευδών πεποιθήσεων.

Όταν δημιουργείται το σχέδιο ζωής, οι οδηγοί μας είναι εκεί μαζί μας δημιουργώντας αυτό που ο Robert Schwartz περιγράφει μέσα από το έργο του ως διάγραμμα ροής .

Ένα διάγραμμα ροής είναι το σχέδιο, αλλά με ενσωματωμένη την «ελεύθερη βούληση».

Οι οδηγοί μας δημιουργούν επίσης συγχρονισμούς στη ζωή μας για να ενεργοποιήσουν συγκεκριμένα πράγματα μέσα μας και να μας καθοδηγήσουν στο καλύτερο μονοπάτι που θα μας βοηθήσει να κατακτήσουμε τους στόχους μας.

Αφού το σχέδιο τεθεί σε εφαρμογή, γεννιόμαστε και ξεχνάμε το σχέδιο και ποιοι πραγματικά είμαστε. Η λήθη είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κύκλου.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο πραγματικά γνωρίζουμε τον εαυτό μας και ζούμε πλήρως την τρέχουσα ζωή.

Ζούμε στην εποχή της ανάμνησης και πολλοί από εμάς θυμόμαστε ποιοι είμαστε και γιατί ήρθαμε στη Γη αυτή την εποχή.

Όσοι δεν έχουν αφυπνιστεί πλήρως στις ικανότητές τους, αλλά επιθυμούν να έχουν περισσότερη εικόνα για το ποιοι είναι και γιατί βρίσκονται εδώ, αναζητούν τρόπους να έχουν πρόσβαση σε αυτό το είδος πληροφοριών.

Πώς επηρεάζει το Προγεννητικό Σχέδιο τους Νόμους της Έλξης και της Εκδήλωσης;
Το Προγεννητικό Σχέδιο έχει τεθεί σε ισχύ, αλλά η ελεύθερη βούληση μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε οποιαδήποτε πραγματικότητα επιλέγουμε να ζήσουμε.

Με αυτά τα δεδομένα, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι γραφτό να βιώσουμε και γι' αυτό πιστεύω ότι κάποια πράγματα είναι εκτός ελέγχου μας.

Υποθέτω ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτό ως Νόμος της Έλξης ή της Εκδήλωσης, αλλά επειδή δεν είναι κάτι για το οποίο έχουμε πλήρη επίγνωση, επειδή το σχεδιάσαμε πριν γεννηθούμε, είναι δύσκολο να το ονομάσουμε έτσι.

Μερικοί άνθρωποι μπερδεύονται επειδή γνωρίζουν τους Νόμους της Έλξης, πώς να εκδηλώνουν θετικά πράγματα και βρίσκονται σε υψηλή δόνηση, αλλά κάτι αρνητικό έρχεται στη ζωή τους και ξαφνικά χάνουν την ισορροπία τους επειδή ένιωθαν ότι έκαναν τα πάντα σωστά, οπότε δεν μπορούν να καταλάβουν πώς προσέλκυσαν κάτι αρνητικό.

Όταν συμβαίνει αυτό, ίσως τίθεται σε εφαρμογή το Προγεννητικό Σχέδιο.

Αν και προσωπικά τα βρίσκω όλα αυτά συναρπαστικά και τα κοιτάζω χωρίς να τα κρίνω, ίσως να μην είναι όλοι σε θέση να κατανοήσουν όλους τους ρόλους που παίζουμε εδώ στη Γη.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η μετενσάρκωση δεν μπορεί να υπάρξει επειδή δεν θυμούνται το παρελθόν τους.

Το να γνωρίζεις για προηγούμενες ζωές μπορεί να σε επηρεάσει σοβαρά ψυχικά και συναισθηματικά.

Ερχόμαστε σε κάθε ενσάρκωση παίζοντας έναν ρόλο.

Ο ρόλος επιλέγεται με τη βοήθεια των οδηγών και του συμβουλίου μας πριν γεννηθούμε. Παίζουμε εκ περιτροπής διαφορετικούς ρόλους.

Αλλά αυτές οι πληροφορίες είναι πολύ δύσκολες για μερικούς ανθρώπους. 

Ερχόμαστε στη Γη για πολλούς λόγους, αλλά ένας σημαντικός είναι η ανάπτυξη της ψυχής.

Η ανάπτυξη της ψυχής από την “άλλη πλευρά” είναι πολύ αργή επειδή είναι “παράδεισος”. Επίσης, επειδή είμαστε σε θέση να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, μπορούμε να μάθουμε πράγματα σε ένα βαθύτερο επίπεδο και να επεκταθούμε ακόμη περισσότερο από αυτό.

Επειδή ζούμε σε έναν κόσμο δυαδικότητας, πρέπει να έχουμε και την «αρνητικότητα».

Το αρνητικό είναι αυτό που κάνει αυτόν τον κόσμο. Αν δεν είχαμε τους κακούς, τίποτα από αυτά δεν θα ήταν δυνατό. Μέσα σε κάθε έναν από αυτούς τους κακούς υπάρχει μια ψυχή που ζει μια ανθρώπινη εμπειρία που σχεδιάστηκε με γνώμονα την ανάπτυξη της.

Ζούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή όπου πολλές αλήθειες που κάποτε ήταν κρυμμένες έρχονται τώρα στο φως.

Δεν λέω ότι η θεωρία του σχεδιασμού της ζωής μας είναι αληθινή, αλλά μάλλον είναι μια νέα οπτική σε μια παλιά ιστορία. Υπάρχουν πολλές ιστορίες για την προέλευση του ανθρώπινου είδους και γιατί βρισκόμαστε εδώ, αλλά μετά από εκτενή έρευνα αυτή είναι που πραγματικά μου ταιριάζει.

Δεν είμαι εδώ για να αλλάξω τις πεποιθήσεις κανενός. Μοιράζομαι αυτή τη θεωρία επειδή τα αρνητικά αυτού του κόσμου με βοήθησαν να ωριμάσω.

Είτε αυτή η θεωρία είναι αληθής είτε όχι, αυτό εξακολουθεί να είναι θετικό και ίσως άλλοι θα μπορούσαν να πάρουν κάτι θετικό από αυτήν.

από τη Nikkie Gray

από την ιστοσελίδα Collective-Evolution μέσω bibliotecapleyades.net

------------------------------------------

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥΣ

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ; ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΤΕ ΓΙΑΤΙ Η ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ; 

Οι ψυχές οδηγούνται στο χώρο της μετενσάρκωσής τους και επιλέγουν την επόμενη ζωή τους – Με ποια κριτήρια πρέπει να γίνεται η επιλογή - ΠΛΑΤΩΝ, ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΝΟΥ

Υπάρχει ένας εκθετικά αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων που τώρα αφυπνίζουν την ενσυναίσθησή τους. Παρ’ όλα αυτά είναι πολλοί επίσης αυτοί που έχουν ελάχιστη αναγνώριση των ισχυρών συνειδητών ενεργειών που είναι εγγενείς στη συλλογική μας ψυχή.

Η προπαγάνδα και τα συστήματα μέσων ενημέρωσης με τις μυθολογικές εικόνες, τα συλλογικά στερεότυπα και τα υποσυνείδητα σημαίνοντα εκμεταλλεύονται τις συλλογικές μας ευπάθειες.

Η γνώση έχει λίγο-πολύ φτάσει στον μέσο άνθρωπο μέσω έντονα φιλτραρισμένων καναλιών και τις περισσότερες φορές έχει παραποιηθεί, τροποποιηθεί ή/και υποστεί επεξεργασία.

Το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν γνώση αλλά συναινετική πληροφορία ή «επιτρεπόμενες» πληροφορίες. Έχει εξυπηρετήσει καλά την ελίτ ως δομή εξουσίας το γεγονός ότι οι άνθρωποι γενικά δεν έχουν αφυπνιστεί στην κατανόηση ότι η ανθρωπότητα διαθέτει απίστευτη ικανότητα και εγγενείς πόρους για δημιουργική επέκταση και εξελικτική ανάπτυξη.

Είναι πλέον απαραίτητο να δούμε τις μελλοντικές μας δυνατότητες, όχι τα καθημερινά νέα.

Πολλοί από εμάς έχουμε μεγαλώσει μέσα σε μια κοινωνική δομή που απαιτεί να γίνουμε «παραγωγικά μέλη» της κοινωνίας μας. Γι' αυτό δίνεται μεγάλη έμφαση στην ανάπτυξη ατομικών δεξιοτήτων, ώστε να μπορούμε να ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για την επιβίωση.

Εγγενής σε αυτό είναι ένας υπολειμματικός φόβος ότι αν ανοιχτούμε υπερβολικά στους άλλους, μπορεί να χάσουμε το «ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα» και την καθορισμένη αίσθηση ατομικότητας.

Κατά μία έννοια, έχουμε εν μέρει προγραμματιστεί να παίζουμε τον ρόλο του θύματος ή του μαχητή, εξωτερικεύοντας τα προβλήματά μας και τις ενοχές μας. Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι η δυτική επιστήμη, η οποία έχει επιβληθεί ως η κυρίαρχη ηγεμονία από την Αναγέννηση, έχει προσπαθήσει να τονίσει ότι η ύλη είναι πρωταρχική και ότι η συνείδηση ​​είναι ένα δευτερεύον υποπροϊόν της νοητικής μας δραστηριότητας.

Η σύγχρονη κοσμοθεωρία που αρνείται την πρωτοκαθεδρία της συνείδησης ενθαρρύνει μορφές ανθρώπινης αποξένωσης, τόσο ψυχολογικής όσο και κοινωνικής. Είναι ένα μεγάλο παράδοξο το γεγονός ότι η σύγχρονη επιστήμη, η οποία είναι η ίδια αποτέλεσμα της ανθρώπινης συνείδησης, έχει δημιουργήσει μια άποψη για τον κόσμο που δεν έχει χώρο για συνείδηση.

Ωστόσο, οι άνθρωποι χρειάζονται νόημα και σημασία στη ζωή τους όσο χρειάζονται αέρα για να αναπνεύσουν και τροφή για να φάνε. Αυτή η μάχη για το συνειδητό μυαλό της ανθρωπότητας, η οποία συνεχίζεται με διάφορες μορφές εδώ και αιώνες, φτάνει στο ακρόασμά της στη σημερινή μας γενιά. Το αποτέλεσμα είναι ότι έχουμε πλέον συλλογικά φτάσει σε μια κρίσιμη στιγμή στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού.

Οποιαδήποτε κοινωνία ή πολιτισμός που κάνει τον υλικό κόσμο μοναδική του επιδίωξη και αντικείμενο ανησυχίας δεν μπορεί παρά να υποβαθμιστεί μακροπρόθεσμα.

Είναι επομένως επιτακτική ανάγκη οι άνθρωποι να αρχίσουν να αποσυνδέονται από τις μη αναπτυξιακές κοινωνικές εξαρτήσεις και να καταβάλουν προσπάθειες ώστε η συμπονετική πρόθεση να γίνει μέρος της καθημερινής μας εμπειρίας.

Αυτό περιλαμβάνει την επίγνωση του είδους των επιπτώσεων που λαμβάνουμε και την αποφυγή αυτών των επιπτώσεων και επιρροών που είναι αρνητικές υπέρ εκείνων που είναι θετικές.

Για παράδειγμα, τα αληθινά λόγια μας ενθαρρύνουν και μας δίνουν δύναμη επειδή ενστικτωδώς αναγνωρίζουμε την αλήθεια - η σωματική μας συνείδηση ​​αντιδρά σε αυτό, έστω και έμμεσα, όπως μέσω της γαλβανικής απόκρισης του δέρματος, της απόκρισης της κόρης ή μέσω των ηλεκτρικών νευρικών μας αντιδράσεων. Με λίγα λόγια, το σώμα μας αισθάνεται την ουσία αυτού που μας επηρεάζει και οι αρνητικές ή ψευδείς πληροφορίες μας αποδυναμώνουν.

Αυτό μας λέει επίσης ότι ολόκληρο το σώμα μας λειτουργεί ως ο νους μας - ένας εκτεταμένος νους.

Ως εκ τούτου, ολόκληρο το σώμα μας μπορεί να ανταποκριθεί με ενσυναίσθηση και να ενισχυθεί μέσω της ενσυναίσθησης και της συμπόνιας. Πρέπει να ακούμε περισσότερο το σώμα μας, τις πληροφορίες που μας δίνει και να εμπιστευόμαστε αυτό το μέρος του νου μας - και όχι μόνο τις σκέψεις που προέρχονται από το κεφάλι μας στον επάνω όροφο. Όταν το μυαλό λαμβάνει διφορούμενες επιπτώσεις και νέα, μπορούμε συχνά να βασιστούμε στο σώμα για να μας δώσει πιο ακριβείς και ειλικρινείς πληροφορίες.
Επιπλέον, σε στιγμές πολιτισμικής και κοινωνικής διαταραχής/ανισορροπίας, το ανθρώπινο μυαλό συχνά λειτουργεί με ενέργεια και ένταση που δεν εκδηλώνονται όταν τα κοινωνικά πρότυπα είναι σταθερά και μονότονα.

Σε τέτοιες δυναμικές περιόδους μπορεί να υπάρξει η συνειδητοποίηση ότι κανένα άτομο δεν είναι απομονωμένο· ότι κάθε άτομο είναι συνυφασμένο με ένα ζωντανό δίκτυο και ιστό ψυχολογικών, συναισθηματικών και πνευματικών αλληλεπιδράσεων. Τέτοιες συνειδητοποιήσεις μπορούν να ενισχυθούν σε περιόδους, όπως τώρα, όταν φαίνεται ότι η ανθρώπινη συνείδηση ​​διέρχεται μια περίοδο κρίσιμης μετάβασης.
Η αυτογνωσία μας σχετικά με τη φύση της ανθρώπινης συνείδησης έχει αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Τα τελευταία ευρήματα στις νέες επιστήμες (ειδικά στην κβαντική και τη νευροεπιστήμη), στις μελέτες συνείδησης, στη δημοτικότητα της εσωτερικής και αυτο-ανάπτυξης κ.λπ., όλα δείχνουν μια νέα επίγνωση που αναδύεται μέσα στη συλλογική μας συνείδηση.

Αυτό μας λέει ότι καθώς η ανθρώπινη συνείδηση ​​ανεβαίνει, έχει μια εκθετική ικανότητα να επηρεάζει τους άλλους γύρω της, σαν ένα επεκτεινόμενο ενεργειακό κύμα.

Αυτό μας λέει επίσης ότι τα άτομα έχουν την ικανότητα να κάνουν την αλλαγή μεταδοτική, μεταδίδουν την κατάσταση της ύπαρξής τους στους άλλους. Δηλαδή, η ενεργητική αλλαγή θα έρθει μέσω των κοινωνικών και πολιτισμικών μας μορφών και όχι αποφεύγοντάς τες.

Η αναπτυξιακή αλλαγή σε μεγάλη κλίμακα μπορεί να συμβεί δημιουργώντας συνειδητή αλλαγή μέσα από την καθημερινότητά μας και μέσα στα κοινωνικά μας συστήματα, και όχι έξω από αυτά. Απλώς περπατώντας σε αυτόν τον πλανήτη, διατηρώντας την εστίαση και την πρόθεση, δημιουργούμε απίστευτη ενέργεια - ενέργεια που μοιράζεται. Δημιουργούμε αλλαγή απλώς και μόνο επειδή υπάρχουμε.

Γι' αυτό είναι τόσο σημαντικό να μην φοβόμαστε. Δεν χρειάζεται να δημιουργούμε μια ασπρόμαυρη ταινία στο κεφάλι μας, ενώ στην πραγματικότητα δημιουργούμε χρώμα. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία που είναι ήδη διαθέσιμα σε εμάς και μέσα μας.
Υπάρχει μια εκθετικά αυξανόμενη μάζα από εμάς που τώρα αφυπνίζουμε την ενσυναίσθησή μας.

Αποσταθεροποιητικά γεγονότα στον οικονομικό και πολιτικό μας τομέα έχουν επιστήσει την προσοχή των ανθρώπων στη δυσλειτουργία πολλών από τα συστήματα στα οποία κάποτε εμπιστευόμασταν.

Η εστίαση στα μέσα ενημέρωσης έχει επιστήσει την προσοχή των ανθρώπων στο έλλειμμα πνευματικών αξιών. Ακόμη η θρησκεία χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την προώθηση του κοινωνικού, πολιτικού και συναισθηματικού ελέγχου.

Αυτή η υπνωτική επιρροή στη συλλογική μας συνείδηση ​​τώρα αποδυναμώνεται καθώς οι άνθρωποι αφυπνίζονται γνωρίζοντας ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα στη ζωή μας από έναν υλιστικό και καταναλωτικό τρόπο ζωής.

Ωστόσο, μην απογοητεύεστε αν τα πράγματα δεν συμβούν αύριο, αλλά εμπιστευτείτε ότι οι αλλαγές και οι μετατοπίσεις συμβαίνουν με την πάροδο του χρόνου. Η αναγκαιότητα της εσωτερικής γνώσης, της διαίσθησης, της αυτοπεποίθησης και της ακεραιότητας είναι πλέον κρίσιμη.

Η αφύπνιση του ενσυναισθητικού μας νου είναι η φυσική μας κληρονομιά.

bibliotecapleyades.net

--------------------------------------

ΑΥΡΑ ΚΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Η ΨΥΧΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΑΤΟΜΟΥ ΜΕ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΕΤΕ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΙΣΤΕ ΠΟΛΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ ΣΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ - ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΝΟΙΑ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΟΥΣ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Το να έχεις πολλούς φίλους δεν σημαίνει και πολλά. Για να κερδίσεις την εύνοια πολλών ανθρώπων, πρέπει να προσαρμοστείς στις προσδοκίες τους, κάτι που θα αποδυναμώσει ή και θα καταστρέψει την ικανότητά σου να αναγνωρίζεις τον εαυτό σου.

Τα βήματα προς τη Γνώση» είναι μια διαδικασία, που εξαρτάται από την ειλικρινή αυτοεργασία κάποιου, τα μαθήματα που πρέπει να μάθει, τα ταλέντα που πρέπει να αναπτύξει, την ευθυγράμμιση με τον μοναδικό σκοπό της ψυχής του/της. (Σε αντίθεση με τις επιθυμίες του εγώ που τις περισσότερες φορές είναι μια καταστροφική διαδικασία.)

Υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι στον κόσμο που σε καταλαβαίνουν πραγματικά - τη βαθύτερη φύση σου και τις βαθύτερες ιδιότητες που έχεις, τις οποίες ούτε εσύ ο ίδιος ίσως δεν έχεις ανακαλύψει.

Στην επιφάνεια του μυαλού σας, μπορεί να βρείτε μεγάλη συμφωνία, αλλά σε ένα βαθύτερο επίπεδο, κάτω από την επιφάνεια, υπάρχουν μόνο λίγοι που θα μπορούσαν πραγματικά να σας αναγνωρίσουν.

Το να έχεις πολλούς φίλους δεν σημαίνει και πολλά. Για να κερδίσεις την εύνοια πολλών ανθρώπων, πρέπει να προσαρμοστείς στις προσδοκίες τους, κάτι που θα αποδυναμώσει ή και θα καταστρέψει την ικανότητά σου να αναγνωρίζεις τον εαυτό σου. Οι άνθρωποι θέλουν να αγαπιούνται, να γίνονται αποδεκτοί και να αναγνωρίζονται, αλλά αυτό οφείλεται κυρίως στην ανασφάλεια.

Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, χρειάζεστε μια πιο βαθιά αναγνώριση. Χρειάζεστε έναν αληθινό σύμμαχο, όχι απλώς έναν φίλο. Χρειάζεστε κάποιον που αναγνωρίζει τη βαθύτερη φύση σας και να ανταποκρίνεται σε αυτήν φυσικά. Δεν χρειάζεται να παίζετε με αυτούς τους ανθρώπους. 

Αλλά πρέπει να τιμήσετε αυτή τη φύση μέσα σας. Αν σας είναι άγνωστη ή αν της αντιστέκεστε ή την αρνείστε προσπαθώντας να είστε κάτι άλλο που νομίζετε ότι θα είναι επιτυχημένο, τότε η σχέση σας με αυτά τα σπάνια άτομα δεν θα ευοδωθεί και θα έχετε χάσει μια σπάνια και σπουδαία ευκαιρία.

Καθώς αρχίζετε να κάνετε τα βήματα προς τη Γνώση, προς τη βαθύτερη νοημοσύνη... μέσα σας, τα κριτήριά σας για τις σχέσεις θα αλλάξουν. Θα αναζητήσετε σαφήνεια και ειλικρίνεια. Θα αναζητήσετε βαθύτερες αξίες. Θα αναζητήσετε πιο μόνιμες αξίες. Θα αναζητήσετε μεγαλύτερη ακεραιότητα μέσα στους ανθρώπους, μεγαλύτερη ειλικρίνεια, πιο ουσιαστικές αξίες. Φυσικά, αυτό θα αποκλείσει πολλούς ανθρώπους, ακόμα κι αν είναι πολύ ευχάριστοι και πολύ καλοί από κοινωνικής άποψης.

Αν δεν έχουν αυτή τη μεγαλύτερη ικανότητα μέσα τους ή δεν την έχουν ανακαλύψει μόνοι τους, τότε δεν θα υπάρχει χώρος για να συνδεθείτε μαζί τους. Μπορείτε να τους κατανοήσετε στο επίπεδο των περιστάσεων ή της προσωπικότητάς τους. Μπορεί να θαυμάσετε την εμφάνισή τους ή τη γοητεία τους ή τις μοναδικές τους ικανότητες, αλλά η βαθύτερη σύνδεση δεν θα υπάρχει. Ζουν στην επιφάνεια, και εσύ έχεις φύγει κάτω από την επιφάνεια, σε βαθύτερο επίπεδο.

Δεν μπορείτε να τους περιμένετε ή να προσπαθήσετε να τους εκπαιδεύσετε ή να τους διαφωτίσετε, γιατί αυτό δεν θα είναι παραγωγικό. Πρέπει να αναζητήσετε ανθρώπους που είναι έτοιμοι, πρόθυμοι και ικανοί να συνδεθούν μαζί σας σε αυτό το βαθύτερο επίπεδο. Αν προσπαθήσετε να βελτιώσετε κάποιον άλλον ή να τον φέρετε σε αυτή τη μεγαλύτερη κατάσταση αναγνώρισης, θα σπαταλάτε τον χρόνο σας, ο οποίος είναι πολύτιμος και δεν πρέπει να σπαταλιέται.

Αυτό που πραγματικά αναζητάτε εδώ είναι η Γνώση στους άλλους. Δεν επηρεάζεστε πλέον από την ομορφιά, τον πλούτο και τη γοητεία όπως ίσως να ήσασταν πριν. Τώρα αναζητάτε μια βαθύτερη ποιότητα, μια βαθύτερη πνευματικότητα, μια βαθύτερη επίγνωση. Και μάλλον δεν θα τη βρείτε σε πολλούς ανθρώπους.

Δεν θα το βρείτε στους «όμορφους» ανθρώπους [που έχουν εμμονή με την εμφάνισή τους], στους γοητευτικούς ανθρώπους, στους πλούσιους ανθρώπους, στους κοινωνικά δημοφιλείς ανθρώπους, στους επιθετικούς και φιλόδοξους ανθρώπους, στους ανθρώπους που συνεχώς ξεπουλούν τον εαυτό τους, στους ανθρώπους που είναι παγιδευμένοι σε πολιτικές και άλλες δογματικές πεποιθήσεις ή στους ανθρώπους που είναι εξαιρετικά διανοούμενοι.

Αν δεν έχουν ακόμα αυτή τη βαθύτερη ικανότητα, θα είναι εμφανές και η Γνώση μέσα σας δεν θα ανταποκριθεί σε αυτά. Η Γνώση μέσα σας δεν θα τους επικρίνει ούτε θα τους καταδικάζει. Απλώς δεν έχουν φτάσει ακόμα εκεί. Και αυτό θα σας δώσει μια πολύ διαφορετική κατανόηση του τι είναι η πραγματική πρόοδος στην ανάπτυξη ενός ατόμου.

Αν δίνεις όλη σου την έμφαση στην ομορφιά και τη γοητεία είναι σαφώς επιφανειακό, αλλά τότε, το ίδιο ισχύει και για την πνευματική σου ευφυΐα, και θα το καταλάβεις αυτό. Τώρα ακούς κάτι βαθύτερο μέσα σου, και γι' αυτό ακούς κάτι βαθύτερο στους άλλους.

Εδώ, το μυαλό σας πρέπει να είναι καθαρό και ουδέτερο. Δεν μπορείτε να κρίνετε, να συγκρίνετε και να καταδικάζετε άλλους ανθρώπους, αλλιώς δεν θα γνωρίσετε ποτέ τη δύναμη της Γνώσης μέσα σας. Οι άνθρωποι κρίνουν συνεχώς ο ένας τον άλλον, και αυτό τους εμποδίζει να αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλον ή να προβούν σε μια βαθύτερη αξιολόγηση.

Ψάχνεις για τα στοιχεία του Πνεύματος σε κάποιον άλλο, όχι απλώς μια συζήτηση για το Πνεύμα, όχι απλώς μια ζωντάνια στην προσωπικότητά του.

Ψάχνεις για κάτι βαθύτερο μέσα τους, επειδή ίσως έχεις φτάσει στο σημείο τώρα που ψάχνεις για κάτι βαθύτερο μέσα σου, και βλέπεις ότι η ευφυΐα, η γοητεία, η ομορφιά και η σπατάλη ή ακόμα και οι κοινές ιδέες, τα χόμπι και ούτω καθεξής δεν είναι πραγματικά αυτό που ζητάς. 

Σε εκπλήσσει που ανακαλύπτεις ότι υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι που φαίνεται να έχουν αυτή τη βαθύτερη ποιότητα που μπορείς να διακρίνεις και ότι η Γνώση μέσα σου πραγματικά δεν ανταποκρίνεται καθόλου σε πολλούς ανθρώπους.

Και νιώθεις μόνος, και αναρωτιέσαι αν υπάρχει όντως κάποιος άλλος.

από τον Bernhard Guenther

από την ιστοσελίδα VeilOfReality μέσω bibliotecapleyades.net

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΥΧΗ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ!!!

Ω κορυφαία Θεά των γεννήσεων, Ακραία Άρτεμη δέξου αυτόν τον σεμνό ύμνο και χάρισε την ευλογία σου σε αυτόν που γιορτάζει την ημέρα της γεννήσεως του στο υλαίο πεδίο της ύπαρξης.
Εσύ που δίνεις το τέλειο δώρο Ανυσιδώρα χάρισε δώρα υγίειας, ευδαιμονίας, πνευματικής και υλικής ανάπτυξης, χαράς, ευθυμίας, και κάθε άλλου ψυχικού ή υλικού δώρου που εσύ κρίνεις για την αρετοδρομία της υπάρξεως.
Στάσου Βοηθός της υπάρξεως τούτης και Ευπλόκαμος, στρώνοντας άριστους δρόμους αρετής που οδηγούν σε έπαθλα αιώνια ώστε η ψυχή να ομοιάζει την Ευστέφανη χάρη Σου.
Καθαρά Θεά, κράτα αμόλυντη την ψυχή από κάθε κακό.
Μεγαλώνυμη και Ολβιόμοιρη Θεά χάρισε την μέγιστη ευτυχία της μοίρας ως
Περασία βοήθησε την σκέψη να οδεύει ασφαλής από τις αναζητήσεις της.
Σαόφρων χάρισε υγιή σκέψη.
Σεμνή Θεά δώρισε την σπουδαιότητα και τον σεβασμό σε τούτη την ύπαρξη.
Ω Ένδοξη Θεά εσένα υμνώ και αφιερώνω αυτόν τον ύμνο της γενέθλιας μέρας σε Σένα.

                                                         

Ὢ Ὑπέροχη Θέαινα γενεθλῶν, Ἀκραία Ἄρτεμη καταδέχου τοῦτον σεμνὸν ὕμνον καὶ ἴστη μεγάδωρος εὐλογίας εἰς τὸν γεναθλιαζόμενος ὑπάρξεως αὐτοῦ ἐντὸς ὑλαίου πεδίου.
Σὺ προσδωρεῖ κορυφαῖον δῶρον Ἀνυσιδώρα ἀφιείης δῶρον ὑγίειας, εὐδαιμονίας, νοητικῆς καὶ ὑλαίας βλαστημοσύνης, ἀγαλλιάματος, εὐθυμίας, καὶ παντὸς ἑτέρου ψυχικοῦ ἢ ὑλαίου δώρου Σὺ κρίνεις ὑπὲρ ἀρετοδρομίας ὑπάρξεως.
Ἴστη ἀρωγὸς ὑπάρξεως ταύτης καὶ Εὐπλόκαμος, ἐκτείνουσα ἄριστους ἀτραποὺς ἀρετῆς, ἄγουσι εἰς ἀριστεῖα αἰώνια ὡς ψυχὴ ἐξεικονίζοι Σὸν Εὐστέφανη χάριν.
Καθαρὰ Θέαινα, φύλασσε ἄχραντη ψυχὴν ἐκ πάσας κακοσύνης.
 Μεγαλώνυμη καὶ Ὀλβιόμοιρη Θέαινα, δωροφόρει ὕψιστη εὐδαιμονία μοίρας ὡς Περασὶα ἴστη ἀρωγὸς σκέψεως ἐλευσομένη ἀσφαλὴς ἐντὸς ἀναζητήσεων αὔτης.
Σαόφρων δωροφόρει ὑγιῆ σκέψην.
Σεμνὴ Θέαινα δωροφόρει σεμνότητα καὶ σέβας εἰς τούτη ὕπαρξην.

----------------------------

(σ.σ.: Το παρόν ιστολόγιο, γεννήθηκε σαν σήμερα, την 23η Ιανουαρίου του 2010)

ΕΙΚΟΝΑ: Το άγαλμα είναι η Άρτεμις των Βερσαλλιών (γνωστή και ως Ντιάνα με Ελάφι). Πρόκειται για ένα ελαφρώς υπερμεγέθες μαρμάρινο άγαλμα της θεάς Αρτέμιδος, θεάς του κυνηγιού, με ένα ελάφι. Αποτελεί ρωμαϊκό αντίγραφο ενός Ελληνικού πρωτοτύπου, το οποίο έχει αποδοθεί στον γλύπτη Λεοχάρη (περίπου το -325). Το άγαλμα χρονολογείται περίπου μεταξύ 125 και 150 μ.Χ. Σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. 

Γιατί ο Πυθαγόρειος μουσικός Πλάτων άφησε τον Δία άφωνο - Χαράλαμπος X. Σπυρίδης

Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ, σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ), παρουσιάζουν την ομιλία: «Γιατί ο Πυθαγόρειος μουσικός Πλάτων άφησε τον Δία άφωνο ενώπιον της ολομέλειας των θεών; (Κριτίας, 121 c5)». Ομιλητής: Χαράλαμπος X. Σπυρίδης Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών. Διοργάνωση: Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας ΕΜΑΕΜ ( emaem.org )

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΘΕΜΑΤΟΣ Ο Πλατωνικός διάλογος Κριτίας διακόπτεται απότομα τη στιγμή που ο Δίας, πατέρας των θεών και κυβερνήτης του Ολύμπου, ετοιμάζεται να μιλήσει στο συμβούλιο των θεών. Η ηθική παρακμή των Ατλαντίων, που ξεκίνησαν ως θεϊκά όντα και κατέληξαν να κυριαρχούνται από τη φιληδονία και την απληστία, θα πρέπει να οδηγήσει στην αναπόφευκτη τιμωρία τους για την οποία, μάλλον, θα επρόκειτο να μιλήσει ο Δίας. Αυτή η διακοπή του διαλόγου ακριβώς πριν την ομιλία του Δία, που μένει με το στόμα ανοικτό, μας αφήνει ενεούς μεν, προβληματισμένους δε. Τα κείμενα είναι αινίγματα με άλυτους γόρδιους δεσμούς, που επιτρέπουν μόνον εικασίες. Αυτό είναι, ίσως, το πιο μυστηριώδες και συμβολικό σημείο του έργου, το οποίο έχει προβληματίσει φιλολόγους και φιλοσόφους για αιώνες. Η πιο προφανής εξήγηση είναι ότι ο Πλάτων δεν ολοκλήρωσε το έργο· ίσως να πέθανε –τότε διερωτώμαι πώς έγραψε τους Νόμους;- ίσως να το άφησε ημιτελές για να αποκρύψει για άγνωστους λόγους την ομιλία του Δία. Ωστόσο, έχουν δοθεί βαθύτερες φιλοσοφικές ερμηνείες που προσφέρουν μια ουσιαστικότερη προσέγγιση. Πολλοί μελετητές θεωρούν ότι ο Πλάτων άφησε σκόπιμα το έργο ανολοκλήρωτο για να προκαλέσει φιλοσοφική ενδοσκόπηση προτρέποντας τον αναγνώστη να αναλογιστεί τις συνέπειες της ύβρεως και της παρακμής, χωρίς να βασίζεται σε εξωτερική θεϊκή τιμωρία. Για τους ισμηνίους, με αυτήν τη θεϊκή σιωπή ο Πλάτων αποφεύγει να φανερώσει ότι καταρρίπτει την ρητότητα των αριθμών, που εκφράζουν μουσικά διαστήματα, η οποία ρητότητα για τους Πυθαγορείους δεν είναι απλώς μαθηματική επιλογή· είναι αξιακός κανόνας, ηθικός νόμος, σχεδόν μυστικός όρκος. Το εγχείρημά του αυτό, όμως, το εκθέτει με μύθο στους Νόμους (746 d) εισάγοντας τεχνιέντως τους άρρητους αριθμούς προκειμένου να δομήσει το μουσικό σύστημα του «ίσου συγκερασμού».

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΟΜΙΛΗΤΟΥ Ο Φυσικός, Ηλεκτρονικός, Ραδιοηλεκτρολόγος Α΄κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΡ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ υπηρέτησε ως Καθηγητής Μουσικής Ακουστικής, Πληροφορικής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Δραστηριοποιήθηκε διδακτικά και ερευνητικά στις επιστημονικές περιοχές: Φυσική και Μουσική Ακουστική, Μαθηματικά της Μουσικής, Ακουστική Σχεδίαση Κλειστών Χώρων, Μουσική Σύνθεση με Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές, «Σφυρικτή» γλώσσα της Αντιάς Ευβοίας, Μουσική στα έργα των φιλοσόφων Πυθαγόρα, Πλάτωνα, Ηράκλειτου και Αριστοτέλη. Συνέγραψε πενήντα εννέα (59) επιστημονικά συγγράμματα, παρουσίασε πρωτότυπες ανακοινώσεις σε Τοπικά και Διεθνή Συνέδρια και δημοσίευσε άρθρα σε έγκριτα Διεθνή κι Ελληνικά Επιστημονικά περιοδικά με κριτές. Είναι μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Ακουστικής (ΕΛΙΝΑ), Κοσμήτορας της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας (ΔΕΕΑΕΦ) και Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ).

Φρυκτωρίες Τηλεοπτικός και Διαδικτυακός Σταθμός