Ας βαδίσουμε στο πλευρό της Αλήθειας της Ειλικρίνειας και της Ουσίας

Αυτή η φράση του Σωκράτη συμπυκνώνει τη μαιευτική μέθοδο και υπογραμμίζει ότι η πραγματική γνώση δεν μεταδίδεται παθητικά, αλλά ανακαλύπτεται ενεργά μέσω της κριτικής σκέψης, με τον δάσκαλο να λειτουργεί ως καθοδηγητής και όχι ως αυθεντία. Ο στόχος είναι να οδηγηθεί ο μαθητής στην κριτική σκέψη και την αυτογνωσία (το «γνῶθι σαυτόν»).

--------------------------------

Ίσως σε μια συγκεκριμένη ηλικία κάποιος γίνεται πιο επιλεκτικός σε όλα, ή ίσως απλώς είναι πιο κουρασμένος και, με όλα όσα έχει βιώσει, επιλέγει αυτό που του είναι πιο άνετο και αυτό που του φέρνει την περισσότερη ηρεμία...Ίσως σε μια συγκεκριμένη ηλικία οι φίλοι να είναι λιγότεροι αλλά πιο ειλικρινείς. Κρατάμε αυτούς που είναι καλοί για εμάς και εμείς για αυτούς, τους πιο ευγενικούς, αυτούς που μας βοηθούν να αναπτυχθούμε και επιτρέπουν στον εαυτό τους να βοηθηθούν και αυτοί ταυτόχρονα.

Ίσως τα χρόνια, μας φέρνουν φίλους ή συντρόφους και καταστάσεις, που άλλοι έρχονται και φεύγουν και με άλλους δημιουργούνται ισχυροί και αληθινοί δεσμοί. Όλα μας διδάσκουν τόσα πολλά, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι τα πάντα συμβαίνουν για κάποιον λόγο και να τα δούμε ως μαθήματα ζωής.

Ίσως σε μια ορισμένη ηλικία αρχίζουμε να αναπνέουμε πιο ήρεμα και να τρέχουμε μακριά από εκείνους που είναι επιθετικοί, αγνοούμε εκείνους που λένε κακόβουλα ψέματα, αποστασιοποιούμαστε από τους μνησίκακους και επιδιώκουμε να αγκαλιάσουμε εκείνους που, όπως εμείς, επιδιώκουν συναισθηματική ισορροπία, πλοηγούμενοι στις μάχες και τις επιτυχίες που φέρνει η ζωή. Η δουλειά συνεχίζει να είναι η τροφή μας, αλλά αρχίζουμε να ονειρευόμαστε άλλα πράγματα για να γεμίσουμε τον χρόνο μας...

Ίσως μερικές φορές ανακαλύπτουμε τους γονείς μας πολύ αργά και καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν υπερήρωες αλλά όμορφες ψυχές που έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, με επιτυχίες και αποτυχίες... 

Η αγάπη μεταμορφώνει. Τα βλέμματα ομολογούν τι νιώθουν, δεν λένε ψέματα, δεν υπάρχουν ανόητοι καβγάδες, ούτε οδυνηρές διαφωνίες. Η ζωή έχει και γέλια και λύπες, με καλή παρέα αλλά και η μοναξιά απολαμβάνεται επίσης. Δεν υπάρχει λόγος για θόρυβο ή φωνές. Μια πολυθρόνα, μια κουβέρτα και ένα ποτήρι κρασί είναι αρκετά για να κλείσετε τα μάτια σας και να βυθιστείτε σε ένα όνειρο ή σε μια όμορφη ανάμνηση...

Η ζωή συνεχίζεται και έρχεται η στιγμή που τα κομμάτια μπαίνουν στη θέση τους, αλλά χωρίς τόση βιασύνη σκεφτόμαστε πώς να ζήσουμε και πώς να τα μετακινήσουμε. Ίσως η ζωή να μας κάνει σοφότερους αν μάθουμε να εκμεταλλευόμαστε κάθε αποτυχία, κάθε πόνο, κάθε απογοήτευση για να γίνουμε πιο δυνατοί, πιο ευαίσθητοι, λιγότερο τέλειοι, πιο ταπεινοί, λιγότερο φιλόδοξοι και πιο ανθρώπινοι...

Δεν έχω πλέον χρόνο για ατελείωτες συναντήσεις όπου συζητούνται καταστατικά, κανόνες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν θα επιτευχθεί. Δεν έχω πια χρόνο να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που, παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν ενηλικιωθεί. Θέλω να ζω δίπλα σε ανθρώπους που είναι πραγματικά άνθρωποι και που βαδίζουν στο πλευρό της αλήθειας της ειλικρίνειας και της ουσίας. Τα ουσιώδη πράγματα είναι αυτά που αξίζουν στη ζωή.

Νιώθω σαν εκείνο το παιδί που κέρδισε ένα πακέτο γλυκά. Έφαγε τα πρώτα με ευχαρίστηση, αλλά, όταν συνειδητοποίησε ότι λιγοστεύουν, άρχισε να τα απολαμβάνει έντονα. Σκοπεύω να μην σπαταλήσω κανένα από τα γλυκά που μου έχουν περισσέψει... Είμαι σίγουρος ότι θα είναι πιο εκλεκτά από αυτά που έχω φάει μέχρι τώρα.

Έχουμε δύο ζωές, και η δεύτερη ξεκινά όταν συνειδητοποιείς ότι έχεις μόνο μία...

Αποσπάσματα από άρθρα της Mariela Florence και του Mario de Andrade μέσω bibliotecapleyades.net

---------------------------------------

Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΦΩΣ

Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΟΛΟΥΣ…

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΑΣ ΚΟΣΤΙΣΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ;

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ: Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΤOΣΟ, ΟΣΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ

Ομοίοις χρω - Να συναναστρέφεσαι με τους ομοίους σου (Δελφικό Παράγγελμα Σωσιάδης, -6ος αι.)

ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ ΤΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑ ΜΕ ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΥΧΑΙΟΥΣ (Επίκτητος, Εγχειρίδιον - Κεφ. 33)

ΕΧΟΥΜΕ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ