ΟΙ ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΙ ΚΑΣΤΩΡ ΚΑΙ ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ – ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΑΫΓΕΤΟΥ

«Όταν οι μαύρες θύελλες σηκώνουν μαυρισμένα κύματα, οι άνθρωποι στέκουν όρθιοι στην πλώρη και προσεύχονται στα θεϊκά παιδιά του Δία και σφάζουν άσπρα αρνιά. Τότε αμέσως γαληνεύουν τα κύματα της αφρισμένης θάλασσας και ο διάπλους γίνεται εύκολος και ακίνδυνος». Ομηρικός ύμνος

Ο ΜΥΘΟΣ: Σύμφωνα με τον μύθο, οι δίδυμοι ήρωες Διόσκουροι, Κάστορας και Πολυδεύκης, γεννηθήκαν στον Ταΰγετο, το μεγάλο βουνό της Σπάρτης και του Ταινάρου, έτσι είναι κατεξοχήν ήρωες δωρικής καταγωγής.
Στην Σπάρτη, ο βασιλιάς Τυνδάρεως, είχε για γυναίκα του την πανέμορφη Λήδα, κόρη του βασιλιά τής Αιτωλίας, Θέστιου. Η Λήδα έσμιξε με τον Δία κι απέκτησε μαζί του δύο παιδιά, την Ελένη, πού ήταν ωραία σαν θεά και τον Πολυδεύκη τον τρανό ήρωα.

Με τον βασιλιά Τυνδάρεω η Λήδα είχε άλλα δύο παιδιά, την Κλυταιμνήστρα, και τον Κάστορα. Ο Πολυδεύκης πήρε απ’ τον πατέρα του θεό Δία την αθανασία, μα ο αδελφός του, ο Κάστορας, παρέμεινε θνητός, επειδή ήταν γιος του θνητού βασιλιά. Έγιναν και οι δύο τους μεγάλοι και τρανοί, κανένας δε μπορούσε να παραβγεί με τον Κάστορα, στη μαστοριά του να οδηγάει το άρμα, όπου κατάφερνε να δαμάσει και τα πιο ατίθασα άλογα. Ο δε Πολυδεύκης ήτανε γενναίος πρωταθλητής στην πυγμαχία. Οι δυο τους δεν αποχωρίστηκαν ποτέ μεταξύ τους γιατί τους ένωνε φλογερή αγάπη.

Οι Διόσκουροι πήραν μέρος σε πολλά μεγάλα κατορθώματα των Ελλήνων ηρώων, πήραν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και διακρίθηκαν ιδιαίτερα εναντίον του βασιλιά των Βεβρύκων, Αμύκου, τον οποίο νίκησε ο Πολυδεύκης τρέποντας έτσι σε φυγή όλους τους Βέβρυκες. Όταν ο Θησέας και ο Πειρίθους κατέβηκαν στον Κάτω Κόσμο προκειμένου να αρπάξουν την Περσεφόνη, οι Διόσκουροι ξεκίνησαν εκστρατεία εναντίον της Αθήνας, διεκδικώντας την αδελφή τους Ελένη, την οποία ο Θησέας είχε απαγάγει και την είχε φυλακίσει στο οχυρό των Αφιδνών. Έτσι, ελευθέρωσαν την αδελφή τους και πήραν την μητέρα του Θησέα, Αίθρα, αιχμάλωτη στη Σπάρτη. Επιπλέον, απομάκρυναν από το θρόνο της Αθήνας, τους γιους του Θησέα και τους αντικατέστησαν με τον διεκδικητή της βασιλείας Μενεσθέα.

Οι Διόσκουροι είχαν δύο ξαδέλφια, το Λυγκέα και τον Ίδα, πού ήταν παιδιά του βασιλιά τής Μεσσηνίας, Αφαρέα. Ο Ίδας ήταν ατρόμητος πολεμιστής και ο αδελφός του, ο Λυγκέας, ήταν ονομαστός για τη δύναμη της ματιάς του· μπορούσε να δει ακόμα και κάτω απ’ τη γη. Οι Διόσκουροι μαζί με αυτά τα Μεσσήνια ξαδέλφια τους κάνανε πολλούς άθλους μαζί. Κάποτε, κι οι τέσσερις άρπαξαν, από την Αρκαδία, ένα κοπάδι βόδια κι αποφάσισαν να τα μοιράσουν συναμεταξύ τους. Τη μοιρασιά θα την έκανε ο Ιδας. Αυτός όμως θέλησε να βάλει στο χέρι ολάκερο το κοπάδι μαζί με τον αδελφό του και σοφίστηκε μια πονηριά: Έκοψε στα τέσσερα ένα βόδι. έδωκε στον καθέναν από ένα κομμάτι και πρότεινε να πάρει το μισό κοπάδι εκείνος πού θα καταβροχθίσει πρώτος το μεράδι του, και τ’ άλλο μισό να πέσει σε εκείνον που θα έρθει δεύτερος. Ο Ίδας έφαγε πρώτος το κομμάτι του και βόηθησε και τον Λυγκέα να φάει το δικό του. Ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης οργίστηκαν τρομερά σαν είδαν ότι τούς γέλασε ο Ίδας κι αποφασίσανε να εκδικηθούν τα ξαδέρφια τους, που ως τότε είχανε μαζί τους ακλόνητη φιλία. Έκαναν επιδρομή στη Μεσσηνία κι άρπαξαν, όχι μονάχα το κοπάδι που είχανε πάρει απ’ την Αρκαδία, αλλά και μερικά απ’ τα κοπάδια του Ίδα και του Λυγκέα. Δεν αρκέστηκαν όμως σ’ αυτά, αλλά τους έκλεψαν και τις αρραβωνιαστικιές τους.

Οι Διόσκουροι ήξεραν ότι ο Ίδας και ο Λυγκέας δεν θα τους συχωρέσουν για αυτά που τους έκαναν, κι αποφάσισαν να κρυφτούν στο κούφωμα ενός πελώριου δέντρου και να περιμένουν εκεί, ώσπου ν’ αρχίσουν τα ξαδέρφια τους να τους κυνηγούν. Ήθελαν να τους ριχτούνε αναπάντεχα, γιατί σκιαζόντουσαν να πιάσουν μάχη με τον υπερδύναμο Ίδα που, κάποτε, τόλμησε να παλέψει για μια γυναίκα, ακόμα και με τον Θεό Απόλλωνα. Δεν μπόρεσαν όμως να κρυφτούμε από τα διαπεραστικά μάτια Λυγκέα, που τους διέκρινε μέσα στην κουφάλα του δέντρου, πάνω από τις κορυφές του Ταΰγετου. Ο Ίδας και ο Λυγκέας όρμησαν πάνω στους Διόσκουρους. Προτού ακόμα καταφέρουν να βγουν απ’ τον κρυψώνα, ο Ίδας έριξε το κοντάρι του στο δέντρο και πλήγωσε κατάστηθα τον Κάστορα. Ο Πολυδεύκης χίμηξε επάνω τους. Οι Αφαρείδες δεν μπόρεσαν να τα βγάλουν μαζί του και το βάλαν στα πόδια. Ο Πολυδεύκης τους έφτασε κάπου κοντά στον τάφο των γονιών τους. Σκότωσε τον Λυγκέα κι άρχισε να παλεύει, για ζωή ή για θάνατο, με τον Ίδα. Ο μέγιστος Δίας τότε παρενέβη για να σταματήσει την μάχη, ρίχνοντας ένα αστροπελέκι που έκανε στάχτη και τον Ίδα, και το κουφάρι του Λυγκέα.

Ο Πολυδεύκης γύρισε εκεί πού κείτονταν θανάσιμα λαβωμένος ο Κάστορας κι έκλαψε πικρά σαν είδε τον θάνατο να τους χωρίζει. Παρακάλεσε τον πατέρα του τον Δία, να τον αφήσει να πεθάνει μαζί με τον αγαπημένο αδελφό του. Ο Δίας φανερώθηκε τότε στο γιο του και τον έβαλε να διαλέξει: Ή να ζήσει παντοτινά νέος ανάμεσα στους φωτεινούς θεούς του Ολύμπου ή να ζήσει για πάντα με τον αδελφό του τη μια μέρα στο ζοφερό βασίλειο του Άδη, και την άλλη στον Όλυμπο. Ο Πολυδεύκης δεν θέλησε να χωριστεί από τον αδερφό του. Και έτσι μοιράστηκε την τύχη του.
Από τότε, τα δυο αυτά αδέλφια πλανιούνται την μια μέρα στους σκοτεινούς κάμπους του βασιλείου του Άδη και την άλλη, ζούνε μαζί τούς θεούς στα παλάτια του ηγέτη των θεών, Δία.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Οι Λάκωνες Διόσκουροι, τα δύο θρυλικά αδέλφια, λατρεύτηκαν από τους Έλληνες ως θεοί. Ο Αρχαίος ποιητής Πίνδαρος αναφέρει ότι οι δύο αδελφοί ζούσαν στη Θεράπνη, κάτω από τη γη. Τους είχαν σε περίοπτη θέση όσο αφορά τη λατρεία, όταν βάδιζαν να συναντήσουν τον εχθρό τραγουδούσαν έναν παιάνα προς τιμή των Διόσκουρων. Οι Έλληνες λάτρευσαν τους αδελφούς Διόσκουρους σαν θεούς του φωτός, και τους τίμησαν για τη γενναιοψυχία, την τόλμη, την ευγένεια και την Αρετή τους. Έγιναν προστάτες όλων των ανθρώπων, απ’ όλους τούς κινδύνους, ήταν οι σωτήρες τους, ενώ παράλληλα ήταν μαζί και προστάτες των καραβιών και των ναυτικών. Γενικά, η λατρεία των Διόσκουρων κυρίως γινόταν στην Πελοπόννησο, τα Κύθηρα, την Κέρκυρα, την Αθήνα την Μεγάλη Ελλάδα, την Κυρηναϊκή.
Οι λατρεία τους μεταφέρθηκε και στην Ιταλία. Οι Ρωμαίοι τους είχαν για προστάτες του στρατού, τα δύο αδέλφια, τους προστάτευαν κατά την διάρκεια των μαχών, ενώ είχε κτισθεί και ναός προς τιμήν τους (Tempio dei Dioscuri) στην περιοχή της Ρωμαϊκής Αγοράς, στην Ρώμη, μετά την νίκη των Ρωμαίων στην μάχη της λίμνης Ρηγίλλης κατά των Ετρούσκων, το -498.
Τέλος, το όνομα του αστερισμού των Διδύμων, το έδωσε η παράδοση από τα βάθη της Αρχαιότητας, καθώς αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε κάποιο αστρονόμο ή συγγραφέα της Αρχαιότητας. Για τους Αρχαίους Έλληνες (και Ρωμαίους) ήταν οι Διόσκουροι, οι δίδυμοι γιοι του Διός και της Λήδας, που μεταφέρθηκαν στον ουρανό από τον πατέρα τους Δία σε ανταμοιβή της αδελφικής αγάπης που επέδειξαν επί της γης. Είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που έχει θεσπίσει η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι βόρειος αστερισμός του Ζωδιακού Κύκλου, Και συνορεύει με τους αστερισμούς Ηνίοχο, Ταύρο, Ωρίωνα, Μονόκερω, Μικρό Κύνα, Καρκίνο και Λύγκα.

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Ο θρυλικοί Διόσκουροι, Κάστορας και Πολυδεύκης θα συμβολίζουν για πάντα: Την αδελφική αγάπη, την αρετή, τη γενναιοψυχία, την τόλμη, την ευγένεια και την Αρετή…

Σχόλιο πηγής: Ο γεωγραφικός χώρος του ακρωτηρίου Ταίναρου, ήταν ο τελευταίος χώρος που είχε απομείνει αλώβητος από την χριστιανική μαύρη λαίλαπα.
Οι σημερινοί Μανιάτες είναι οι τελευταίοι εναπομείναντες Έλληνες Εθνικοί που υποτάχθηκαν στα μέσα του 10^ου αιώνα, κάτω από το σπαθί  του δολοφόνου προσηλυτιστή Νίκωνα του «Μετανοείτε». 600 ακριβώς χρόνια είχαν περάσει, μετά από την βάρβαρη επιδρομή του Αλάριχου και την ολοκληρωτική ισοπέδωση της Σπάρτης τον 4^ο αιώνα.
Ωστόσο οι τελευταίοι Έλληνες του Ταινάρου, για 6 αιώνες συνέχισαν να παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις και τις λατρείες στους πάτριους Θεούς των Ελλήνων, παρά τις αποτυχημένες προσπάθειες των Βυζαντινών καθαρμάτων να τους προσηλυτίσουν.

Δετε εδώ περισσότερα: http://ethnikoi.org/NikonMurderer.html  ,  http://ethnikoi.org/MANH.htm

Πηγή: Πάρε-Δώσε

ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΛΟΤΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ: "ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ" ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ: ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Η Π.Α. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

«Αστεράκια» είδαν οι Γερμανοί πιλότοι των Eurofighter Typhoon και οι Τούρκοι των F-4E 2020 Terminator, από τις απανωτές «σφαλιάρες» που έφαγαν από την 343 Μοίρα «Αστέρι» της 115 Π.Μ. του Tactical Leadership Programme (TLP), που διεξήχθη στο αεροδρόμιο του Albacete της Ισπανίας από τις 2 μέχρι τις 27 Μαΐου 2011.
Έχασαν όλες τις αερομαχίες από τα τέσσερα Ελληνικά F-16 Block 52+, και οι δύο Έλληνες πιλότοι αναδείχθηκαν οι κορυφαίοι πιλότοι της άσκησης. Κάτι που κάνει πιο εντυπωσιακό το επίτευγμα: Η 343 είναι Μοίρα με ειδίκευση στις αποστολές SEAD, δηλαδή καταστολής αεράμυνας. Οι γερμανικές, ισπανικές και γαλλικές μοίρες που κατανίκησε είναι ειδικευμένες Μοίρες σε αποστολές αέρος-αέρος!
Τουλάχιστον κάποιος "παίρνει πίσω" το αίμα του ελληνικού λαού που του έχουν ροφήξει οι γκαουλάϊτερ της τρόϊκας, της Γερμανίας προεξαρχούσης.
Αυτό που εντυπωσίασε τους ξένους είναι ότι τα ισπανικά και γερμανικά Eurofighter Typhoon δεν είχε καμία ελπίδα απέναντι στα ελληνικά F-16, παρά το γεγονός ότι θεωρητικά διέθεταν καλύτερο ραντάρ και έκαναν χρήση της υπερηχητικής ταχύτητας χωρίς την χρήση μετακαυστήρα. Για τα τουρκικά αεροσκάφη δεν το συζητάμε: Μόλις ερχόντουσαν σε επαφή ραντάρ με τα ελληνικά μαχητικά ήταν «kill» με συνοπτικές διαδικασίες!
«Αυτοί είναι δαίμονες δεν είναι πιλότοι» σχολίασε Ισπανός συνάδελφός τους κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, όπου φυσιολογικά, μετά απ’ όλα αυτά. ο πρώτος και ο δεύτερος πιλότος ολόκληρης της άσκησης (συνολικά ψηφίζονται τρεις) εκλέχθηκαν από την ελληνική ομάδα! Μάλιστα τους ψήφισαν ακόμα και οι Τούρκοι, αφού δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς.
Τα στελέχη της 343Μ κατέκτησαν την πρώτη θέση σε ρόλο Εναέριας Υπεροχής (Air to Air), ενώ σε αποστολές Καταστολής Εχθρικής Αεράμυνας-Suppression Enemy Air Defense (SEAD) εκτέλεσαν με απόλυτη επιτυχία και ακρίβεια βολές Harm εξουδετερώνοντας όλους τους στόχους που τους είχαν ανατεθεί σε όλες τις αποστολές που έλαβαν μέρος.
Ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο: Δεν συμμετείχαν σε όλες τις ασκήσεις, λόγω της αναγκαστικής καθήλωσης για διερεύνηση του ριναίου σκέλους τους, αφού στην ίδια χρονική περίοδο είχαμε το ατύχημα στον Άραξο. Πρώτος και κατακτητής του τίτλου «The Warrior of the TLP Course» ο υποσμηναγός Χαράλαμπος Νίκου και  δεύτερος ο σμηναγός Λουκάς Θεοχαρόπουλος, ενώ και ο τρίτος θα έβγαινε Έλληνας, αλλά για ευνόητους λόγους εκλέχθηκε ένας Πολωνός.
Στην εκπαιδευτική σειρά συμμετείχαν αεροπορικές δυνάμεις από: τη Γαλλία τέσσερα Mirage 2000 και δύο Alpha Jet, την Πολωνία τέσσερα F-16 και τέσσερα Mig-29, τη Γερμανία δύο Eurofighter και δύο Tornado, το Ηνωμένο Βασίλειο δύο Hawk, την Ισπανία δύο Eurofighter και την Τουρκία δύο F-4E. H Ιταλία διέθεσε δύο αεροσκάφη, ένα ελικοφόρο και ένα Ηλεκτρονικού Πολέμου.
Σκοπός του προγράμματος είναι η εκπαίδευση των Ιπταμένων του ΝΑΤΟ στη συγκρότηση και την ηγεσία μικτών σχηματισμών (COMAO) καθώς και η εξοικείωση και συνεργασία όλου του προσωπικού που υποστηρίζει τέτοιου είδους αποστολές, σύμφωνα με τα Νατοϊκά πρότυπα και διαδικασίες. Εκτελέσθηκαν αποστολές AI, OCA, Slow Mover Protection/Attack, TST, DEAD, No Flying Zone, CAS, PR και CSAR ημέρας και νύχτας.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  http://ntavos1967.blogspot.com/

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

Έχουμε λοιπόν τρεις ιδιότητες του θεού σύμφωνα με τον Χριστιανισμό οι οποίες είναι: 1) Παντοδύναμος, 2) Παντογνώστης, 3) Πανάγαθος.
Και οι τρεις αυτές ιδιότητες είναι ήδη αντιφατικές και είμαι της άποψης ότι δεν μπορεί να υπάρχει κάποια λογική λύση σε αυτό το θέμα. Δηλαδή ένας καλός άνθρωπος, εάν δύναται, θα προσπαθήσει να εξαλείψει το κακό. Εάν δεν το κάνει, τότε ίσως δεν μπορεί ή ίσως δεν θέλει. Σε περίπτωση του δεύτερου τελικά δεν θα είναι καλός. Στην περίπτωση του ανθρώπου σε αυτό θα υπήρχε ομοφωνία. Είναι γνωστό ότι υπάρχει πολύ κακό σε αυτόν τον κόσμο.
Δεν μπορεί να το εξαλείψει ο καλός Θεός; Εάν δεν μπορεί τότε δεν μπορεί να είναι παντοδύναμος και εάν δεν θέλει τότε δεν είναι πανάγαθος. Βλέπουμε ήδη σε κάθε περίπτωση την αντίφαση δυο βασικότατων ιδιοτήτων του Θεού. Όταν προκύπτει ένα τέτοιο θέμα οι θεολόγοι, πατέρες και οι λοιποί θεολογούντες χρησιμοποιούν ένα επιχείρημα το οποίο είναι τελείως ξεκρέμαστο και δεν στηρίζεται ιδιαίτερα στην Βίβλο. Λένε ότι ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο πάρα πολύ και τον προίκισε με την ελεύθερη βούληση η αλλιώς και θέληση. Με αυτήν ο άνθρωπος απέκτησε ταυτόχρονα και την ικανότητα να πράττει το κακό!
Με αυτήν την εξήγηση όμως δημιουργήθηκαν αυτόματα δύο καινούργιες αντιφάσεις διότι η ελεύθερη βούληση έρχεται σε αντίφαση με την παντογνωσία του Θεού. Εάν ο Θεός γνωρίζει εκ του προοιμίου πως θα αντιδράσει ο άνθρωπος τότε ουσιαστικά δεν υφίσταται θέμα ελεύθερης βούλησης και εάν δεν το ξέρει τότε δεν είναι παντογνώστης. Έτσι απλά.              http://www.theasis.gr/
Πάρτε και μια ελάχιστη γεύση από «ελευθέρα βούληση» πάντα με πολύ…. «αγάπη…»
«…αλλά τους εχθρούς μου εκείνους που δεν θέλησαν να βασιλεύσω πάνω τους φέρτε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου» (Λουκάς iθ' 27)
«…όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου» (Ματθαίος ιβ'30)
…και να ’ταν μόνο αυτά….

ΘΕΟΓΟΝΙΑ, ΓΕΝΟΣ ΙΕΡΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΘΕΩΝ

ΧΑΙΡΕΤΕ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΔΙΑ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.
ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠ΄ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΜΑΤΟ ΑΣΤΕΡΙΑ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ, ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΤΡΕΦΕ Ο ΠΟΝΤΟΣ Ο ΑΛΜΥΡΟΣ. ΚΑΙ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΡΩΤΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΚΙ Η ΓΗ ΚΙ ΟΙ ΠΟΤΑΜΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΠΕΡΑΝΤΟΣ ΠΟΝΤΟΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΝΙΑΣΜΕΝΑ ΚΥΜΑΤΑ ΚΑΙ Τ΄ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΑ ΛΑΜΠΡΑ, ΚΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΨΗΛΑ Ο ΠΛΑΤΥΣ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠ΄ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΔΩΡΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ, ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΑΝ Τ΄ΑΞΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΧΑΡΑΔΡΕΣ . https://www.youtube.com/user/Pilaeus

ΔΙΑΒΑΖΕ ΟΧΙ ΓΙΑ Ν' ΑΝΤΙΛΕΓΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΣ

«Διάβαζε όχι  για  ν' αντιλέγεις, να αμφισβητείς, ν' αναιρείς, να  διαψεύδει ς και ανασκευάζεις, όχι για να πιστεύεις, και να τα παίρνεις  όλα για αλήθεια, άλλα για να κρίνεις και να εκτιμάς σωστά την κατάσταση και να σκέφτεσαι σαν λογικός άνθρωπος». Φράνσις Μπέικον
Ο μεγάλος  αριθμός των  θρησκειών, των αιρέσεων και των δογμάτων που δημιουργήθηκαν στη μακραίωνη ιστορία της ανθρωπότητας, μαρτυρά ότι οι ιδρυτές τους δεν είχαν καμία σχέση με τον Υπέρτατο Νου.
Όλες ήταν και είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα μυθοπλασίας και  αυθαιρεσιών.
Πιστεύω πως ο Υπέρτατος Νους  δεν διαχωρίζει τα πλάσματα του σε εκλεκτούς και μη. Αυτό αποτελεί ανθρώπινη διαστροφή και καταστροφική  παράνοια.
Η  γνώση  δεν γέννησε τις θρησκείες, τις αμφισβήτησε. Η άγνοια τις βοήθησε να κυριαρχήσουν. Οι θρησκείες είναι προϊόντα  αμάθειας, μοιρολατρίας και παγανισμού. Όλες ισχυρίζονται ότι  γνωρίζουν την αλήθεια και πολεμούν  όποιον την αναζητά, με κατάρες, αφορισμούς και οχετούς ύβρεων.
Στην πατρίδα του Δία και της Αθηνάς, της Δήμητρας και του Απόλλωνα, δεν λατρεύτηκαν  γαϊδούρια και περιστέρια που μιλούσαν, δεν υπήρχαν  χρυσοκάνθαροι και χρυσές αγελάδες, ούτε ευαγγέλια και ιερά κείμενα, ούτε ιερές γραφές και πίστη «Έξ  αποκαλύψεως». Υπήρχε η διαύγεια του  Ελληνικού στοχασμού που  εκπορευόταν από το φως των  ουρανών που κουβαλούσε μαζί  του. Ο Ελληνικός πολιτισμός  δεν οφείλει τίποτα σε  κανέναν όλοι πήραν από αυτόν και πολλοί τον πολέμησαν γιατί δεν κατάφεραν να  φθάσουν το ύψος  του. Αυτές οι θρησκευτικές  αυθαιρεσίες μας  υποχρέωσαν να σηκώσουμε τα μάτια μας στον  ουρανό, να ψάξουμε τους δεσμούς συγγένειας Ελλήνων και Ολυμπίων, τη σχέση ουρανού και γης. Όταν σηκώνεις το κεφάλι ψηλά, και  δεν σέρνεσαι  γονατιστός, αυτό αποτελεί τόλμημα ψυχής, θεϊκή αναζήτηση. Αισθάνεσαι στενά τα όρια της γης, πετάς στ' άστρα και τους  γαλαξίες, αναζητάς τους θεούς σαν καταφυγή και  γαλήνεμα της  ψυχής.
Πηγή: «Η Άγνωστη Αρχαιολογία Των Ελλήνων», σελ.32, του Γεράσιμου Καλογεράκη, εκδόσεις Δίον.

ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Εδώ, θα ρίξω στη θάλασσα σαν πέτρες τα χρόνια που χάλασα εδώ, θα μου φέρει το κύμα ένα γράμμα που θα έχει και ρίμα και θα λάμπει στο τέλος η υπογραφή: Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, Φιλικοί...
Θα βρεθούμε ξανά όταν όλα θα έχουν περάσει - στην Πατρίδα φιλιά και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει -
θα βρεθούμε ξανά όταν όλοι θα έχουν αλλάξει - θα βρεθούμε ξανά...
Εδώ, Aρχαία μου θάλασσα που ξέρεις τι βάσανα τράβηξα εδώ, θα μου στείλει τ' αγέρι ένα γράμμα απ' τ' αόρατα μέρη ο χαμένος ο λόγος, ο πιο ζεστός: Σεφέρης, Κάλβος, Εμπειρίκος, Σολωμός...
Στίχοι: Σαμαρτζής Τάσος Μουσική: Μαυρουδής Νότης Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλλιας Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου

ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ! ! !

Αν ο θεός χρειάζεται μετάφραση δεν είναι θεός αλλά ανθρώπινο έργο.
Αν οι θρησκείες ήταν έργο θεού δεν θα ήταν τόσες πολλές, δεν θα αλληλομισούνταν μεταξύ τους και δεν θα αλληλοσκοτώνονταν οι οπαδοί τους.
Αν οι θρησκείες ήταν έργο θεού δεν θα διέφεραν μεταξύ τους, θα έλεγε το Θέλημα του να το ξέρoυν όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, χωρίς να χρειάζονται ενδιάμεσοι μεσίτες, που ζουν πλουσιοπάροχα εισπράττοντας τη θεϊκή μεσιτεία.
Αν οι θρησκείες ήταν έργο θεού θα ήταν αλάνθαστες και δεν θα περιείχαν τόσα λάθη και ασάφειες.
Αν οι θρησκείες ήταν έργο θεού θα απαγόρευε να τον υπηρετούν τόσοι κακοί μεσίτες, σαν αυτούς που παριστάνουν τους απεσταλμένους του.
Αν οι γραφές ήταν θεόπνευστες δεν θα περιείχαν λάθη και αντιφάσεις, ώστε να παρερμηνεύεται το περιεχόμενο τους.
Αν τις θρησκείες τις έκανε ο θεός θα έδινε τις ίδιες εντολές σε όλους και δεν θα υπήρχε λόγος να αλληλοεξοντώνονται μεταξύ τους οι οπαδοί αυτών.
Αν ο θεός ήθελε οπαδούς θα μας έκανε όποια στιγμή ήθελε οπαδούς με την παντοδυναμία που διαθέτει.
Αν ο θεός ήθελε δούλους και κοπάδια θα μας έκανε ότι ώρα ήθελε και δεν θα παρουσιαζόταν στα όνειρα κάποιων Eβραiωv αλλά ζωντανός και παντοδύναμος θα διατύπωνε το θέλημα τους και όποιος τολμούσε να το παραβεί θα αντιμετώπιζε τη δίκαιη οργή του.
Αν ο θεός χρειαζόταν αντιπροσώπους και μεταφραστές του θελήματος του, θα τους έστελνε από τους ουρανούς ώστε να μην είναι τόσο διεφθαρμένοι και να μην διεξάγουν θρησκευτικούς πολέμους.
Όλοι οι απεσταλμένοι ουράνιοι και γιοι του θεού, ήρθαν να σώσουν υποτίθεται από την αμαρτία τον κόσμο και τον έκαναν χειρότερο.
Γιατί δεν τον έσωσαν; Τι περιμένουμε δύο χιλιάδες χρόνια; Πόσες χιλιάδες χρόνια θα περιμένουμε αυτή την πολυπόθητη σωτηρία;
Πότε θα σταματήσει η δυστυχία, το αίμα, το δάκρυ, ο πόνος; Γιατί τα χριστιανικά κράτη, τα κράτη που υπηρετούν τη θρησκεία της αγάπης, έσπειραν τον όλεθρο και την καταστροφή με δύο παγκόσμιους πολέμους, με δύο ατομικές βόμβες, με κονιορτοποίηση του Αφγανιστάν, του Κοσσόβου, του Ιράκ, της Παλαιστίνης;
Η κόλαση μετακόμισε στη γη με όλο το τραγικό μεγαλείο της. Από τα μέρη που πέρασαν οι άνθρωποι της θρησκείας της αγάπης έπαψε να υπάρχει ελπίδα για το αύριο. Είχαν την ατυχία να γνωρίσουν αυτή τη χριστιανική αγάπη που εκδηλώθηκε με βόμβες, με αεροπλάνα, με αέρια και ραδιενέργεια.
Που ήταν οι σωτήρες για να τους σώσουν; Τι γίνεται το περιβόητο εκείνο «Αγαπάτε αλλήλους» ή δεν περιλαμβάνονται σ' αυτό οι αλλόθρησκοι οι οποίοι δεν ανήκουν βέβαια στο χριστιανικό ποίμνιο;
Αν είμαστε άνθρωποι, πρέπει να νοιώθουμε τύψεις για την αδιαφορία μας μπροστά στην ανθρώπινη δυστυχία. Οι αλλόθρησκοι, πλάσματα ενός κατώτερου θεού, αποτελούν εμπόδιο στο σχέδιο «παγκοσμιοποίησης» των χριστιανικών λαών και πρέπει να εκλείψουν με τις ευλογίες της εκκλησίας;
Ολόκληρη η θεία οικογένεια γιατί δεν σώζει τον κόσμο; Απλούστατα οι σημερινοί δολοφόνοι των λαών αύριο θα γίνουν άγιοι της χριστιανικής εκκλησίας, που δεν δίστασε να αγιάσει πιο στυγερούς δολοφόνους από τους σημερινούς.
Η ανθρωπότητα έφθασε στο χείλος της αβύσσου και αντί να αντιδράσουμε σαν λογικά όντα, περιμένουμε σωτηρία από τα εβραϊκά είδωλα. 

ΠΗΓΗ: ΝΕΜΕΣΙΣ

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΣ

Δεν αρκεί μόνο να λεγόμαστε Έλληνες, πρέπει και να είμαστε. Η γνώση είναι πλέον ελεύθερη. Μας περιμένει να την εξερευνήσουμε. Όλη η Αλήθεια βρίσκεται στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Μην μαθαίνετε την ιστορία σας από δεύτερο η τρίτο χέρι. Διαβάστε τους Έλληνες φιλοσόφους και ιστορικούς. Διαβάστε την Ελληνική κοσμοθέαση και κοσμογονία έτσι όπως την περιγράφουν αυτοί που την δίδαξαν πριν να επιβληθεί η θρησκεία του μίσους και του σκοταδισμού. Διώξτε το σκοτάδι και τα συναισθήματα του φόβου απ την ψυχή σας. Μην σας απασχολεί ο θάνατος, για όλους μας μια μέρα θα έρθει. Να σας απασχολεί μόνο το τί θα αφήσετε πίσω σας για τις επόμενες γενιές, και για να αφήσετε κάτι που έχετε τώρα, πρέπει να παλέψετε να το κρατήσετε.Πρέπει οι Έλληνες να αποκτήσουν ξανά αυτό που μετά από 2.000 χρόνια σκοταδισμού έχασαν:

1) ΤΟΛΜΗ 
2) ΘΑΡΡΟΣ
3) ΑΝΔΡΕΙΑ
4) ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ
5) ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ
6) ΓΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ
7) ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΟΥΛΩΝ.
ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ, ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ! 
Από το κανάλι του χρήστη Athinades‬‏

ΝΟΕΡΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

    Η πόλη Εγέστα στη Σικελία είχε διαμάχη με τους γείτονες της, που είχαν τη βοήθεια των ισχυρών Συρακουσών. Οι κάτοικοι τής Εγέστας αποφάσισαν να ζητήσουν στρατιωτική βοήθεια από τούς Αθηναίους.
Η εκκλησία τού δήμου στην Αθήνα ήταν σκεπτική αλλά επειδή οι Συρακούσιοι ήταν πιστοί σύμμαχοι τής Σπάρτης αποφάσισαν, λαμβάνοντας υπ΄ όψη τα μελλοντικά στρατιωτικά έξοδα, να ερευνήσουν πόσο πλούσια ήταν πραγματικά η Εγέστα. Έστειλαν λοιπόν μια διερευνητική αποστολή στη Σικελία. Όταν οι απεσταλμένοι έφτασαν στην Εγέστα, τούς πήγαιναν από δείπνο σε δείπνο σε ολόκληρη την πόλη. Σαστισμένοι διαπίστωσαν, ότι όλα τα σπίτια ήταν γεμάτα με πανάκριβα ασημένια σερβίτσια. Στην πραγματικότητα, όμως κάθε βράδυ ήταν τα ίδια ποτήρια και πιάτα, που πήγαιναν μυστικά από σπίτι σε σπίτι. Οι απεσταλμένοι πείστηκαν για τις δυνατότητες τού σχεδίου και επέστρεψαν στην Αθήνα. Εκεί δέχθηκαν με ενθουσιασμό την αναφορά τους και τον επόμενο χρόνο, το -415, έστειλαν έναν ισχυρό στόλο στη Σικελία. Θυκυδίδης 6,6-8. 6,46
    Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος παντρεύτηκε στα Σούσα τη Στάτειρα, την κόρη τού βασιλιά των Περσών Δαρείου Γ΄, διοργάνωσε μια γιορτή ασύγκριτης μεγαλοπρέπειας. Μετά το δείπνο δόθηκε σε κάθε έναν από τους 9.000 καλεσμένους ένα χρυσό κύπελλο με κρασί, για να κάνουν σπονδές. Με αφορμή το γάμο, ο Αλέξανδρος εξόφλησε τα χρέη των στρατιωτών του, που έφτασαν περίπου στους 225 τόνους ασήμι. Πλούταρχος, Βίος Αλεξ. 70
    Δεν γνωρίζουμε πολλά για τις τιμές των βιβλίων - ή μάλλον των ρολών παπύρων τής Αρχαιότητας. Κανένας όμως, δεν είχε πληρώσει περισσότερα από τον Αριστοτέλη, όταν αγόρασε για τη βιβλιοθήκη του τα λιγοστά έργα τού φιλόσοφου Σπεύσιππου. Η τιμή ανερχόταν στα τρία τάλαντα, δηλαδή 77 κιλά ασήμι ή 72.000 δηνάρια, όπως γράφει 400 χρόνια αργότερα ο Αύλος Γέλλιος. Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει, ότι κάποιος φίλος του αγόρασε από ένα βιβλιοπώλη έναντι 20 χρυσών νομισμάτων ένα αντίγραφο από το δεύτερο άσμα τής Αινειάδας τού Βιργιλίου. Η υψηλή τιμή ήταν δικαιολογημένη, γιατί το βιβλίο ανήκε στον ίδιο τον Βιργίλιο. Ενδεχομένως μάλιστα να ήταν και το γνήσιο χειρόγραφο του. Γέλλιος, Α.Ν. 2,3,5. 3,17,3
    Το πιο πιστό έργο ζωγραφικής στην Αρχαιότητα το είχε φτιάξει ο Παρράσιος, σε ένα διαγωνισμό με αντίπαλο το συνάδελφό του, Ζεύξη. Ο δεύτερος είχε παρουσιάσει σε ένα θέατρο έναν πίνακα με σταφύλια, τα οποία φαίνονταν τόσο αληθινά, που τα πουλιά πήγαιναν συνεχώς και τα τσιμπούσαν. Η επιτυχία αυτή τού είχε πάρει τα μυαλά. Τότε, ο Παρράσιος ζωγράφισε μια κουρτίνα και την έδειξε στους συναδέλφους του. Φαινόταν τόσο αληθινή, που ο Ζεύξης τον ρώτησε τι ζωγραφιά κρύβεται πίσω από την κουρτίνα. Όταν κατάλαβε το λάθος του, παραδέχτηκε, ότι ο Παρράσιος είναι πιο ταλαντούχος από εκείνον, επειδή είχε καταφέρει να ξεγελάσει έναν καλλιτέχνη, ενώ εκείνος είχε κοροϊδέψει μόνο μερικά πουλιά. Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Φ.Ι. 35,65
    Τον -4ο αιώνα ζούσε στο λιμάνι τής Κορίνθου η διάσημη πόρνη Λαΐδα. Όταν κάποτε την επισκέφτηκε ο ρήτορας Δημοσθένης, για να τη ρωτήσει πόσο αμείβεται για τις υπηρεσίες της, εκείνη απαίτησε 10.000 δραχμές, ποσό, που αντιστοιχούσε στα εισοδήματα 27 χρόνων ενός τεχνίτη στην Ακρόπολη. Σοκαρισμένος ο Δημοσθένης λέγεται, ότι απάντησε: «Σε αυτή την τιμή δεν αγοράζω κανενός τις ενοχές». Γέλιος, Α.Ν. 1,8   Πηγή.

ΣΕΙΡΙΟΣ

Για όσους ενδεχομένως να μην γνωρίζουν, ο Σείριος είναι εκ των λαμπροτέρων αστέρων.
Ο Bessel, το 1834, είχε διαπιστώσει ότι η κίνηση του Σειρίου δεν είναι  ομοιόμορφη, και ότι διαγράφει μια ημιτονοειδή καμπύλη η οποία απεδόθη υπό του Bessel, στην ύπαρξη ενός αόρατου (δια γυμνού οφθαλμού) αστέρος κοντά σε αυτόν, ώστε αναγκάζει τον Σείριο να κινείται περί το κενόν Κέντρο των μαζών.
Την 31η Ιανουαρίου 1862, ο Α.G. Clark, δοκιμάζοντας ένα νέο τηλεσκόπιο  το οποίο κατασκεύασε το αστεροσκοπείο Dearborn, ανακάλυψε πράγματι τον Συνοδό του Σειρίου, σε απόσταση 10» περίπου να εκτελεί την περιφορά του σε 49,3 χρόνια περίπου. Ο Συνοδός αυτός, αποτελεί έναν αστέρα λίαν αξιοσημείωτον, λόγω της μεγάλης πυκνότητας του.
Η απόσταση του Σειρίου από την Γη είναι 2,76 Parsec (όπου 1 Parsec ισοδυναμεί με 3,26 έτη φωτός) ή 8,9976 έτη φωτός. Δηλαδή κατά προσέγγιση, περίπου εννέα έτη φωτός. Η εννεάδα (9) ήταν το σήμα κατατεθέν των Αρχαίων Ελλήνων.
Ο Ησίοδος μέσα από την Θεογονία του, κωδικοποιεί την απόσταση Σειρίου-Γης, με την περιγραφή της πτώσεως των υδάτων της Στυγός. Λέγει, λοιπόν, πως εννέα ολόκληρα «ημερόνυκτα» πίπτει το ύδωρ και την δεκάτη ημέρα φθάνει εις τα Τάρταρα.
Το φάως (=φως), ταξιδεύει από τον Σείριο στην Γην 9 ολόκληρα χρόνια και φθάνει το δέκατο έτος. Λέγει ακόμη, πως ο ιερότερος όρκος των Θεών, είναι το νερό της Στυγός και μάλιστα όχι τόσο το 9/10 των τμημάτων αυτής, αλλά κυρίως το Δέκατο, θέλοντας να υποδείξει την τοποθεσία αφίξεως του φωτός (σύμφωνα με τα παραπάνω) στον Σείριο.
Ο Σείριος είναι θερμό αστέρι και το φάσμα του, του δίδει το κυανόλευκο χρώμα, ενώ ο συνοδός είναι ψυχρότερο άστρο έχοντας το πορτοκαλί χρώμα φάσματος. Ωστόσο, ως φαινομενικό οπτικό φάσμα, εμείς εισπράττουμε συνδυασμό και των δύο φασμάτων, δηλαδή το σμαραγδί.
Τέλος θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Σωκράτης έπαιρνε όρκο στον Αστερισμό του Κυνός, όπου ανήκει ο Σείριος. «Μα τον Κύνα…», λέγει στο έργο του Πλάτωνος «ΓΟΡΓΙΑΣ».
Πηγή: Περιοδικό «Ιερά Ελλάς», τεύχος  11ον, της Ιόλης Κοντού.

ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ και ΒΟΕΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Ο Αρχιμήδης (-287 έως -212) ήταν αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος μαθηματικός της Αρχαιότητας και ένας από τους σημαντικότερους όλων των εποχών. Η συμβολή του στα μαθηματικά είναι ποικίλη. Πρωτίστως, επινόησε μεθόδους αντίστοιχες του ολοκληρωτικού λογισμού των Λάιμπνιτς και Νεύτωνα, βελτιώνοντας τις μεθόδους του Ευδόξου, τις οποίες εφάρμοσε για τον προσδιορισμό εμβαδών και όγκων διαφόρων σχημάτων. Δεύτερον ασχολήθηκε με τη θεωρητική και εφαρμοσμένη μηχανική, αλλά με την Αστρονομία στις οποίες είχε αξιόλογη συμβολή. Τέλος, άφησε διάφορα άλλα σημαντικά μαθηματικά κείμενα, συμπεριλαμβανομένης της περίφημης «Εφόδου».
Είναι γνωστό, ότι ο Αρχιμήδης συνήθιζε να στέλνει επιστολές από τις Συρακούσες όπου ζούσε προς στους μαθηματικούς της Αλεξάνδρειας. Μερικές από αυτές τις επιστολές περιείχαν τις εκφωνήσεις νέων, δικών του, θεωρημάτων, αλλά δεν συνοδευόντουσαν και από τις αποδείξεις τους. Η αιτία ήταν γιατί ήθελε να δώσει την ευκαιρία στους μαθηματικούς να τις διερευνήσουν πριν τους στείλει, αργότερα, το νέο του κάθε φορά βιβλίο με τις αποδείξεις. Παραδείγματος χάριν στο πρόλογο του «Περί Ελίκων» γράφει προς τον φίλο του μαθηματικό Δοσίθεο αναφερόμενος σε παλαιότερη επιστολή προς τον Κόνωνα, ο οποίος δεν ζούσε πια, τα εξής (σε ελεύθερη απόδοση):
Τα θεωρήματα που έστειλα προς τον Κόνωνα, για τα οποία πάντοτε με παρότρυνες να γράψω τις αποδείξεις [...] σου τις στέλνω αφού τις έγραψα σ’ αυτό το βιβλίο. Μην απορήσεις όμως εάν μου πήρε πολύ χρόνο να δημοσιεύσω τις αποδείξεις τους γιατί συνέβη το εξής, ήθελα πρώτα να τις δώσω σε εκείνους τους ενασχολούμενους με τα μαθηματικά οι οποίοι επιθυμούσαν να τις διερευνήσουν (δια το βούλεσθαί με πρότερον διδόμεν τοις περί τα μαθήματα πραγματευομένοις και μαστεύειν αυτά προαιρουμένοις).
Τα προβλήματα που έστελνε ο Αρχιμήδης στις επιστολές του ήταν πολύ δύσκολα. Απλή εξέταση όσων εξ αυτών έφτασαν μέχρι τις μέρες μας, και είναι αρκετά, μας πείθει για του λόγου το αληθές. Άλλωστε συχνά αναφέρει ο ίδιος στα κείμενά του ότι τα προβλήματα που είχε στείλει κάποια προηγούμενη φορά κανείς δε φαίνεται να τα έλυσε. Λόγου χάριν στο «Περί Ελίκων», λίγο πριν γράψει τις λύσεις, αναφέρει «[...] αφού πέρασαν πολλά χρόνια και δεν πληροφορήθηκα ότι επιλήφθηκε κανείς των προβλημάτων, επιθυμώ να σου εξηγήσω το καθένα [...]»
Ο Αρχιμήδης γνώριζε ότι αντιμετώπιζε σοβαρότατα προβλήματα με την εντιμότητα των συναδέλφων του μαθητικών της Αλεξάνδρειας και τα αντιμετώπιζε, στήνοντας διάφορες παγίδες...
Συγκεκριμένα, όπως γράφει ο ίδιος, για μερικά θεωρήματα δεν διατυπώνει την σωστή απάντηση γιατί ορισμένοι έχουν την κακή συνήθεια να σφετερίζονται τα θεωρήματά του, λέγοντας ότι τα απέδειξαν οι ίδιοι στο παρελθόν. Γράφει χαρακτηριστικά ότι «[...] διότι συμβαίνει δύο από τα θεωρήματά μου να τα έχω προσθέσει εδώ εσφαλμένα, ώστε αυτοί που ισχυρίζονται ότι τα έχουν βρει όλα, χωρίς όμως να παρουσιάζουν και κάποια απόδειξη, να ελέγχονται ότι ευρίσκουν τα αδύνατα». Και αποκαλύπτει την πονηριά του μόνον αργότερα, όταν στέλνει τις λύσεις στα προβλήματά του.
Ένα από τα τεχνάσματα ενσωμάτωσε σε ένα πρόβλημα, το λεγόμενο βοεικό, το οποίο απέστειλε στη μορφή ποιήματος σε ελεγειακό μέτρο στον φίλο του Ερατοσθένη για τους Αλεξανδρινούς μαθηματικούς.
Το πρόβλημα ζητά να βρεθεί το πλήθος βοδιών και αγελάδων ενός κοπαδιού, από κάποια απλά αριθμητικά δεδομένα. Ένας έμπειρος μαθηματικός δεν έχει καμία δυσκολία να καταστρώσει γρήγορα τις εξισώσεις από τα επιτάγματα του προβλήματος. Όμως ο Αρχιμήδης αναφέρει στους τελευταίους στίχους του ποιήματος ότι «αν καταφέρεις, ξένε, να εκφράσεις όλα τα μεγέθη των πληθών, πήγαινε υπερηφανευόμενος ότι αναδείχθηκες νικητής γνωρίζοντας ότι κρίθηκες τέλειος σε αυτού του είδους την σοφία (δηλαδή στην ικανότητα με τους αριθμούς)».
Ο τελευταίος αυτός στίχος φαίνεται προκλητικός. Είναι σαν να λέει ο Αρχιμήδης ότι δεν θα τα καταφέρει ο λύτης. Πού όμως έγκειται η δυσκολία; Αυτό που δεν αντιλαμβάνεται ο ανυποψίαστος επίδοξος λύτης είναι ότι ο Αρχιμήδης επέλεξε με τέτοια μαεστρία τα δεδομένα του προβλήματος ώστε η απάντηση, χωρίς να προδίδεται κάτι τέτοιο από τα δεδομένα, είναι τόσο μεγάλος αριθμός, που είναι αδύνατον να το γράψει κάτω κανείς. Πράγματι, μόνο το 1965 και με χρήση ισχυρότατων ηλεκτρονικών υπολογιστών έγινε εφικτή η καταγραφή των πληθών. Πρόκειται για οκτώ αριθμούς με 200.000 ψηφία ο καθένας. Για να καταγράψει κανείς τους οκτώ αριθμούς του Αρχιμήδη, πρέπει να γράψει περισσότερα ψηφία από όσα γράμματα έχουν 600 σελίδες κειμένου, χώρια οι πράξεις για να φτάσει κανείς μέχρι εκεί. Κάτι, φυσικά, πέρα από τις ανθρώπινες δυνάμεις.

ΤΟ ΒΟΕΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: «Αν είσαι ώ ξένε μου σοφός κι ο νους σου κάτι κόβει, σκέψου καλά και μέτρησε πόσα τα βόδια του Ήλιου που βόσκανε, σε τέσσερα κοπάδια μοιρασμένα. Στους κάμπους του Σικελικού νησιού της Θρινακίας και που 'χε το καθένα τους αλλιώτικο ένα χρώμα. Το πρώτο λαμποκόπαγε κι ήταν λευκό σα γάλα, το δεύτερο μαυρειδερό, το άλλο ξανθό και το άλλο ήταν κοπάδι παρδαλό. Αν θέλεις των λευκότριχων να βρεις το πλήθος πάρε, από τους μαύρους τους μισούς, το τρίτο τους, κι ακόμη μαζί τους κι όλους τους ξανθούς τους ταύρους να προσθέσεις. Αν πάλι των μαυρειδερών θέλεις να βρεις το πλήθος, να πάρεις απ τους παρδαλούς το τέταρτο, το πέμπτο, ακόμη κι όλους τους ξανθούς μαζί τους να προσθέσεις. Και για να βρεις τους παρδαλούς που μένουνε, στοχάσου να πάρεις το έκτο κι έβδομο των άσπρων και μαζί τους ακόμη κι όλους τους ξανθούς τους ταύρους να προσθέσεις. Κ' οι αγελάδες βρίσκονταν καθώς θα πούμε τώρα: Και τώρα, ξένε μου, αν τα βρεις πόσα τα βόδια του Ήλιου, θα σε δεχτώ για μάστορη στων αριθμών την τέχνη».

Η ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΚΛΕΙΔΗ Β' Ε.Μ.Ε. «Επι τη βάσει των ανωτερω καταρτίζεται σύστημα επτά εξισώσεων με οκτώ αγνώστους, το οποίον ανάγεται εις την επίλυσιν της διοφαντικής εξισώσεως x2-k ψ2 =1, ένθα κ=4729294 – μη τέλειον τετράγωνον». Η ανωτέρω εξίσωσης είναι τύπου Lagrange-Fermat και επιλύεται αφού πρώτον μετατρέψωμεν την √k εις συνεχές κλάσμα κατά την μέθοδον του Lagrange. Κατά τον Amtbor ο ζητούμενος αριθμός των βοών έχει 206545 ψηφία και για να γραφή χρειάζεται ένας ογκώδης τόμος 600 σελίδων.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ (Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ #2)

Η παρούσα ανάρτηση δημιουργήθηκε με αφορμή τρεις φράσεις από το αμέσως παλαιότερο θέμα Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ
«Απ' το μισάνοιχτό του στόμα σα να βγαίνει ακατάπαυστα ένας βρυχηθμός βαθύς κι απόκοσμος, σκοτεινό προμήνυμα του αινιγματικού σκοπού του»
«Το πρόσωπο του λιονταριού, που υπήρξε ανέκαθεν ιερό σύμβολο των Μακεδόνων»
«Το μνημείο φυλάσσει ζηλότυπα το μυστικό του, ένα μυστικό που γεμίζει απορίες τους ερευνητές»
Είδαμε στην ανάρτηση Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ, ότι υπάρχουν αρκετές εκδοχές για το ποια ήταν η αιτία της ανέγερσης του μνημείου. Εδώ θα βουτήξουμε στην μη συμβατική Ιστορία, στην «Άγνωστη Αρχαιολογία των Ελλήνων», και θα προσπαθήσουμε να δούμε, όχι ποιος έφτιαξε τον Λέοντα της Αμφιπόλεως και γιατί, αλλά… γιατί λέοντα... τι μπορεί να συμβολίζει και γιατί ανέκαθεν ο Λέων υπήρξε ιερό σύμβολο των Μακεδόνων.  
Διαβάζουμε στο βιβλίο «Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ», ένα έργο μέσα από τα κείμενα των Αργοναυτικών, του Ομήρου και άλλων Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων,  του Στρατηγού και συγγραφέως κυρίου Γεράσιμου Καλογεράκη, εκδόσεις Δίον.
[ Ποιος σήκωσε νύχτα τα μάτια του στον ουρανό και δεν ένοιωσε μέσα του το μυστηριώδες κάλεσμα των άστρων; Ποιος δεν άφησε τη φαντασία του να καλπάζει σε κόσμους μαγικούς και ονειρεμένους;
Ποιος κοίταξε τα άστρα και δεν διάβασε ένα Ελληνικό όνομα ή ένα Ελληνικό γράμμα, ή μια ολόκληρη ιστορία του παρελθόντος της χώρας των Θεών της Ελλάδας;
Ονόματα και ιστορίες που γράφτηκαν από τους ουράνιους προγόνους μας για να μπορούν να μας βρίσκουν, όταν ξεχασμένοι από τις μίζερες σκέψεις μας, απογοητευμένοι από τη ζωή μας ζητάμε τη βοήθεια τους.
Γοητεύτηκα από την διαπίστωση του Γάλου ιστορικού Ζαν Ρισέρ «Όλες οι πόλεις και τα ιερά της Ελλάδας, είναι τοποθετημένα σε διάταξη, που συμφωνεί απόλυτα με την διάταξη των άστρων και των αστερισμών» με τους οποίους κάθε περιοχή συνέδεε την ουράνια καταγωγή της.
Μια διαπίστωση που είναι απόλυτα αληθινή.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο πάνω στην Ελληνική γη. Όλα διέπονται από μια ανεξήγητη τελειότητα σαν να την ακούμπησε το χέρι του θεού.   
Κατά ένα μυστηριώδη και ανεξιχνίαστο λόγο, το πλέγμα διαύλων, πόλεων και ιερών, έχουν μια τέτοια διάταξη που ταυτίζεται απόλυτα με την διάταξη των γνωστών αστερισμών και ζωδίων.
Στην Μαγνησία υλοποιείται ο αστερισμός των Πλειάδων, στην Αττική η Αργώ, στη Θήβα ο Βοώτης, στην Αμφίπολη το Ζώδιο Λέοντα, στο Άργος και στην Κόρινθο ο αστερισμός του Μεγάλου Κυνός (Σειρίου), στη Λακωνία το Ζώδιο των Διδύμων, (σημ, Κάστωρ και Πολυδεύκης), στην Αρκαδία της Άρκτου, στην Ηλεία του Ωρίωνα, στις Κυκλάδες του Περσέα και της Λύρας, στους Δελφούς του Τοξότη, στη Χαλκιδική του Λαγού, και όλη η Ελλάδα έχει κατοικηθεί σύμφωνα με τη διάταξη των άστρων.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Οι Έλληνες μετέφεραν την εικόνα του ουρανού στη γη, όχι μόνο με τη διάταξη των άστρων αλλά και με τη δική τους παρουσία.
Όταν περιδιαβαίνεις  την θεοβάδιστη Ελληνική γη, σε κάθε γωνιά της αισθάνεσαι έντονο το πέρασμα των Θεών. Ερείπια ναών και ιερών αφανισμένα από τον χρόνο και την θρησκευτική μισαλλοδοξία κι ένα τεράστιο ερωτηματικό σου δημιουργεί μελαγχολία και περισυλλογή. Γιατί τόσο μίσος;]
Μετά από όλα αυτά και κοιτάζοντας και τις εικόνες, ίσως βγαίνουν κάποια συμπεράσματα. Ένα παρόμοιο μνημείο θα συναντήσουμε προσεγγίζοντας τη Χαιρώνεια από το δρόμο της Λιβαδειάς. Το μαρμάρινο "Λιοντάρι της Χαιρώνειας" 
Παυσανίας 9.40.10 «Όπως πλησιάζει κανείς την πόλη βλέπει ένα κοινό τάφο των Θηβαίων που σκοτώθηκαν στη μάχη εναντίον του Φιλίππου. Δεν έχει επιγραφή, αλλά πάνωθέ του στέκεται ένα λιοντάρι, ίσως σαν αναφορά στην τόλμη των ανθρώπων. Το ότι δεν υπάρχει επιγραφή οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, στο ότι το θάρρος τους δεν ανταμείφθηκε με την αντίστοιχη καλή τύχη».
Το μνημείο στήθηκε λίγο μετά τη Μάχη της Χαιρώνειας το -338  για να σημαδέψει τον ομαδικό τάφο στον οποίο τάφηκαν κατά την παράδοση οι νεκροί ιερολοχίτες, όταν ο Φίλιππος επέτρεψε την ταφή των νεκρών στους Θηβαίους.
Λέγεται ότι όταν ο Φίλιππος τους είδε όλους πεσμένους στο χώμα, ανάμεσα σε δάκρυα είπε: «Να χαθεί ο άνθρωπος ο οποίος έχει υποψίες ότι αυτοί οι άνδρες  έκαναν ή δέχθηκαν οτιδήποτε ευτελές».
Όπως βλέπουμε και το λιοντάρι της Χαιρώνειας, έχει άμεση σχέση με τους Μακεδόνες.