ΒΙΣΑΛΤΙΑ

— ’Αρχαία χώρα τής Μακεδονίας κειμένη πρός Α. τής Μυγδονίας καί πρός Β. τής Χαλκιδικής χερσονήσου, εκτεινόμενη δέ άπό του Βερτίσκου όρους μέχρι του Στρυμόνος ποταμού καί τής Κερκινίτιδος λίμνης (vυν Άχινού). Διερρέετο υπό του ομωνύμου ποταμού Βισάλτου καί περιελάμβανε τήν σημερινήν περιοχήν τού Σωχού καί τής Νιγρήτας.

Κατά τόν 'Ηρόδοτον (V II, 115), Βισαλτία εκαλείτο όλη ή υπέρ τήν Άργιλον χώρα, κατά δέ τόν Στράβωνα (V II, 331, 36) «υπέρ τής Άμφιπόλεως Βισάλτα καί μέχρι πύλεως Ήρακλείας, έχοντες αυλώνα εύκαρπον, ον διαρρέει ό Στρυμών, ωρμημένος έκ τών περί Ροδόπην Άγριάνων».

Ώνομάσθη δέ Βισαλτία, κατά Στέφανον τόν Βυζάντιον άπό του Βισάλτου, υιού τού 'Ηλιου καί τής Γης.

Οι κάτοικοι αυτής ήσαν Θράκες Πελασγοί, εκ των οποίων τινες είχον εγκατασταθεί εις τόν Ανθεμούντα καί τόν Άθω. Είχον δέ ίδιον βασιλέα.

Μετά τήν ήτταν τών Περσών έν Πλαταιαίς τό 478 π.Χ . ή Βισαλτία μετά τής γείτονος αυτής Κρηστονίας κατεκτήθησαν υπό ’Αλεξάνδρου του Α' βασιλέως τών Μακεδόνων, ύπό τήν ηγεμονίαν τών οποίων διετέλεσαν μέχρι τής κατακτήσεως τής Μακεδονίας ύπό τών Ρωμαίων τό 160 π.Χ..

Βραδύτερον ό Περικλής, πέμψας 1.000 άποίκους (Πλουτάρχου, Περικλή, 11) «Θράκην Βισάλτας συνοικήσοντας», συνετέλεσεν εις τόν εκπολιτισμόν τής χώρας. Ή Βισαλτία έφημίζετο κατά τήν Αρχαιότητα διά τά πλούσια αυτής μεταλλεία, κόψασο ένωρίτατα νομίσματα. Τά αρχαιότερα αυτής νομίσματα ανέρχονται εις τά 500-480 π.Χ. (Head Σβορώνου, Τόμ. Α. σελ. 266). Ήτο δέ πυκνότατα κατοικημένη, πόλεις δ ’ αυτής άναφέρονται: ή ομώνυμος αυτής πρωτεύουσα Βισαλτία, ή Άργιλος, ή Όσσα, τό Κερδύλλιον, αί Καλλίτεροι, ή Όρεσκία, ή Βέργη καί ή Ευπορία.

Κατά τόν ’Αριστοτέλη (Περί θαυμάσιων ακουσμάτων, Β, 12, 3) ύπήρχεν έν Βισαλτία καί τόπος τις καλούμενος Σύκινη, του όποιου οί λαγωοί είχον δύο ήπατα. Τούτο επαναλαμβάνει καί ό Στέφανος Βυζάντιος λέγων: «Περί ταύτην, (δηλαδή τήν Συκίνην), οί λαγοί πάντες σχεδόν αλίσκονται δύο ήπατα έχοντες, ώς Θεόπομπος ιστορεί».

ΒΙΣΑΛΤΙΑ .—’Αρχαία πόλις κειμένη έν τή όμωνύμω χώρα τής Μακεδονίας καί παρά τόν ομώνυμον ποταμόν (Κρουσοβίτικον). ’Έλαβε δέ τό όνομα τοΰτο καθώς καί ή χώρα, κατά Στέφανον τόν Βυζάντιον, «άπό Βισάλτου του Ήλιου καί τής Γής». Ούδέν άλλο περί αυτής γνωρίζομεν.

Πηγή: ΛΕΞΙΚΟΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΏΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 1453 ΑΧΙΛΛΕΩΣ Θ. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ΙΑΤΡΟΥ Έκδοσις Β’ Αθήνα 1963 

--------------------------------

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Αποτελέσματα αναζήτησης για ΒΙΣΑΛΤΙΑ

(Μερικές) ΑΡΧΑΙΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ ΣΕΡΡΩΝ

Αργυρό οκτάδραχμο Βισαλτών (περίπου 475-465 π.Χ.)

ΕΥΠΟΡΙΑ.— Αρχαία πόλις τής Βισαλτίας στην Μακεδονία κτισθείσα υπό του Μ. Αλεξάνδρου, ότε επήρχετο κατά τής Ασίας. Ονόμασε αυτήν Ευπορίαν για την αφθονία των προϊόντων και των καρπών της γης. Απείχε από Ηρακλείας τής Σιντικής 17 μίλια. Κατά τούς νεωτέρους συγγραφείς έκειτο επί τής Ν. Δ. όχθης τής Κερκινίτιδος λίμνης (Αχινού) παρά τήν έξοδον του Στρυμόνος από τής λίμνης, όπου τό χωρίον Νεοχιόριον.

ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΙ. — Πόλις τής Βισαλτίας, αναφερομένη μόνον υπό του Πτολεμαίου (Γεωγρ. Γ, 12, 22) αλλ’ άγνωστον που ακριβώς. Κατά πάσαν πιθανότητα έκειτο στην περιοχή τής νυν Νιγρίτας.

ΟΡΕΣΚΙΑ (ή). — Αρχαιότατη πόλις τής Βισαλτίας, κείμενη, κατά πάσαν πιθανότητα, μεταξύ Όσσης και Αργίλου. Είναι γνωστή μόνον από κάποιο νομισμα της με την επιγραφή: ΟΡΕΣΚΙΩΝ . (Μ. Δήμιτσα. Η Μακεδονία, σελ. 601). —(Πρβλ. Ορέσκιοι).

ΟΣΣΑ (ή). — Πόλις τής Βισαλτίας, αναφερομένη υπό του Πτολεμαίου (Γεωγρ. Γ, 12 32), αλλ' άγνωστον πού ακριβώς κειμένη. Κατά τόν Δήμιτσαν έκειτο έπί τής θέσεως του νυν Σωχού.

ΒΡΕΑ . — Αρχαία πόλις τής Βισαλτίας, επί ορεινής καί εύυδρου τοποθεσίας, όπου οί Αθηναίοι έστειλαν χιλίους κληρούχους «Βισάλταις συνοικήσοντας» (Πλουτάρχου, Περικλής 11).

ΚΕΡΔΥΛΛΙΟΝ. — Πόλισμα τών Αργιλίων έν Βισαλτία, κείμενον παρά τήν Αμφίπολιν επί υψηλής τοποθεσίας, 20 περίπου στάδια δεξιά τού Στρυμόνος ποταμού. Τούτο κατέλαβε τό 424 π.Χ. κατά τόν Πελοποννησιακόν πόλεμον, ό Βρασίδας, στρατηγός των Σπαρτιατών, για να παρακολουθεί τις υπό τον Κλέωνα κινήσεις των Αθηναίων (Θουκ. IV , 6).

Πηγή: ΛΕΞΙΚΟΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΏΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 1453 ΑΧΙΛΛΕΩΣ Θ. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ΙΑΤΡΟΥ Έκδοσις Β’ Αθήνα 1963 

ΕΙΚΟΝΑ: https://www.dimosvisaltias.gr/

---------------------------------

ΒΙΣΑΛΤΙΑ 

ΒΙΣΑΛΤΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΒΕΡΓΑ - ΒΕΡΓΗ ΒΕΡΓΙΟΝ 

ΒΕΡΓΗ / ΒΙΣΑΛΤΙΑ / ΣΕΡΡΕΣ – ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΤΟΠΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΒΕΡΓΗ / ΒΙΣΑΛΤΙΑ / ΣΕΡΡΕΣ – ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΤΟΠΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η αρχαία Βέργη ήταν μια σημαντική πόλη στην αρχαιότητα. Η Βέργα, ή Βέργη, ή Βεργαίο, ή Βέρτα, μαζί με την Άργυλο, το Κερδύλιον και την Όσσα, ήταν απ’ τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Βισαλτίας. 

Το όνομα της οφείλεται πιθανόν στον πρωτότοκο γιο του Βισάλτη, τον Βέργο. Η αρχαία Βέργη ήταν πιθανότατα ένα σημαντικό «εμπόριο», δηλαδή εμπορικός σταθμός στον πλωτό ποταμό Στρυμόνα, στις όχθες της λίμνης Κερκινίτιδας. Εκεί είχαν εγκατασταθεί οι Θάσιοι στα τέλη του 6ου π.Χ αιώνα και λόγω της γεωγραφικής της θέσης, του γεωργικού και μεταλλευτικού της πλούτου μετεξελίχθηκε σε αποικία της Θάσου. Η πόλη απέκτησε κυρίαρχο ρόλο, καθώς διευκόλυνε τη μετακίνηση των αγαθών από το Αιγαίο και τη Θάσο προς τη θρακική ενδοχώρα και τα Βαλκάνια. 

Άρχισε να χάνει σε σπουδαιότητα μετά την ίδρυση της Αμφίπολης (437 π.Χ.), εξακολουθούσε ωστόσο να είναι αυθυπόστατη πόλη στα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια. Ήταν πλούσια πόλη και έκοβε δικά της νομίσματα από το 476-356 μ.Χ. Τα νομίσματα έφεραν πάνω Σειλινό με Νύμφη ή Σειλινό μόνο ή ψάρι κυπρίνο (γριβάδι) ή τετράγωνο σταυρωτό σε σχήμα σβάστικας και τις επιγραφές ΒΕΡΤ, ΒΕΡΓΑΙ και ΒΕΡΓΑΙΟΥ. Η Βέργα ήταν γνωστή στην αρχαιότητα και από τον Αντιφάνη.

Αντιφάνης ο Βεργαίος

Σε μια παλιά επιγραφή που βρέθηκε στην Επίδαυρο αναγράφεται το όνομα του μαζί με άλλα ονόματα. Ήταν κατάλογος με τα ονόματα των αξιωματούχων του περίφημου Ιερού του Ασκληπιού στις διάφορες ελληνικές πόλεις, κατά τα έτη 365-311 π. Χ. Ήταν ο κατάλογος των θεωροδόκων. Σήμερα θα τους ονομάζαμε επίτιμους προξένους. Ήταν πρόσωπα που είχαν μια συγκεκριμένη αποστολή. Έργο τους ήταν να υποδέχονται, στην πόλη τους, τους απεσταλμένους του Ιερού – τους θεωρούς –που ταξίδευαν για να πληροφορήσουν τις άλλες πόλεις για τις τελετές του Ιερού και για να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα. Στις πόλεις που επισκέπτονταν τους υποδέχονταν και τους φιλοξενούσαν οι θεωροδόκοι, πρόσωπα με κοινωνική θέση και υπόληψη και, φυσικά, με οικονομική άνεση. Ο Αντιφάνης εξετέλεσε χρέη θεωροδόκου για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Η θέση ήταν τιμητική. 

Έχουμε λοιπόν ένα ενδιαφέρον ιστορικό στοιχείο. Προσδίδει στην εικόνα του ευφυολόγου και την διάσταση του σοβαρού προσώπου. Αστείες και φανταστικές ιστορίες έλεγε. Δεν ήταν όμως αστείο πρόσωπο. Από σύγκριση χρονολογιών φαίνεται πως η φήμη του ως παραδοξολόγου, άρχισε να απλώνεται πολύ μετά από την εποχή κατά την οποία διετέλεσε θεωροδόκος.

Στον Αντιφάνη η μοίρα επιφύλαξε να ξεπεράσει η φήμη του όχι μόνο τα σύνορα της πατρίδας του, στα χρόνια που έζησε, αλλά και αργότερα, πολύ αργότερα, να διασχίσει τους αιώνες και να διεισδύσει στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Πράγματι, από την Αναγέννηση και μετά ο Αντιφάνης εισέρχεται στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία και συγκεκριμένα στον χώρο των παραμυθιών και των φανταστικών ιστοριών. Με τον Αντιφάνη έχουμε στην κυριολεξία το ζωντανό παράδειγμα μιας παραδόσεως δια μέσω των αιώνων. Από αιώνα σε αιώνα κάτι παραδίδεται στην επόμενη γενιά και παραδίδεται με τον ασφαλέστερο τρόπο: μέσα από τα παραμύθια και τις περιπέτειες φανταστικών ταξιδιών.
Ο Αντιφάνης πέρασε τους αιώνες μέσα από την ιστορία του. Και η ιστορία του έμεινε γνωστή σαν το παραμύθι για τις παγωμένες λέξεις. Προκαλεί έκπληξη και συγκίνηση να συναντά κανείς το όνομα του Αντιφάνη στο μεγαλύτερο συγγραφέα της γαλλικής Αναγεννήσεως, στον Francois Rabelais.Ο Αντιφάνης συναντάται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης από το Νότο στον Βορρά και από τη Δύση στην Ανατολή.

( Τερέζα Πεντζοπούλου- Βαλαλά, καθηγήτρια φιλοσοφίας Α.Π.Θ)

(Photos @ Μάρκος Μαρκούδης)

Επιμέλεια: Φανή Π.

Read more http://history-of-macedonia.com/2010/07/13/macedonia-vergi-visaltia-serres-panemorfo-topio-istoria/

---------------------------

ΒΙΣΑΛΤΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΒΕΡΓΑ - ΒΕΡΓΗ ΒΕΡΓΙΟΝ

Αρχαία κώμη τής Βισαλτίας, κειμένη κατά τόν Στράβωνα (V II, 331, 36) επί του Στρυμόνος ποταμού, απέχουσα της Άμφιπόλεως περί τά 200 στάδια, ήτοι 37 χιλιόμετρα.

Κατά δέ τόν Πτολεμαίον (Γεωγρ. ΙΙΓ, 12 26) έν τι Οδομαντική και Ηδωνίδι, εις βόρ. πλ. 41°,40' καί άνατ. μήκ. 59ο,50'.

Περί τής τοποθεσίας αυτής δέν συμφωνούν οί νεώτεροι συγγραφείς. Κατά τόν Leake π.χ. Travels in North Greece τόμ. Γ ', σελ 229) έκειτο οπού ή νυν κωμόπολις Αχινού, απέχουσα μόνον 110 πόδια από τής Αμφιπόλεως.

Κατά δε τόν Κεΐπερτ όπου ή Νιγρίτα.

Eκ των αποστάσεων όμως των υπό του Στράβωνος καί Πτολεμαίου αναφερομένων, ή Βέργη έκειτο κατά τόν Muller σχεδόν όπου ό Στρυμών εκβάλλει, εις τήν Κιρκινίτιδα λίμνην, νυν Αχινού (Έκδ. Πτολεμαίου σελ. 611).

Η Βέργη υπήρξε πατρίς Αντιφάνους του λογοποιού, γράψαντος «Τα άπιστα» (ο οποίος ποτέ δεν έλεγε την αλήθεια). Εξού καί ρήμα «βεργαΐζω» επί των ψευδολογούντων.

Ο Σκύμνος ό Χίος (Περιήγησις 653-55) αναφέρει: Έφ’ ου (Στρυμόνος) κατά μεσόγειον Άντιφάνους πατρίς κείται λεγομένη Βέργα, του δή γεγραφότος άπιστον ιστορίας τε μυθικής γέλων.

Κατά τόν Στέφανον Βυζάντιον «Βέργη: πόλις Θράκης πρός τη χερσόνησο Στράβων δέ κώμην αυτήν φησιν».

Πηγή: ΛΕΞΙΚΟΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΏΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 1453 ΑΧΙΛΛΕΩΣ Θ. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ΙΑΤΡΟΥ Έκδοσις Β’ Αθήνα 1963

[σ.σ,: Η ΘΡΑΚΗ εξετείνετο κατά την παναρχαίαν περίοδον της Ελληνικής Ιστορίας, δηλαδή την προομηρικήν και την ομηρικήν εποχήν, γενικώς από τον Πηνειόν ποταμόν μέχρι του Ευξείνου Πόντου και του Ίστρου (Δουνάβεως) και πολύ πέραν αυτού. Συμπεριλαμβάνετο λοιπόν εις την Θράκην η βόρειος Θεσσαλία, δηλαδή η Περραιβία, ο Όλυμπος και η Πιερία.]

Σύμφωνα με την αρχαιολόγο κυρία Κ. Περιστέρη η Aρχαία Βέργη ταυτίζεται με τον Νέο Σκοπό Σερρών.

ΒΙΣΑΛΤΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΒΕΡΓΗ / ΒΙΣΑΛΤΙΑ / ΣΕΡΡΕΣ – ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΤΟΠΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ

ΕΙΚΟΝΑ: Χάρτης της Μακεδονίας όπου διακρίνονται οι τέσσερις μερίδες, οι πρωτεύουσες τους καθώς και η Εγνατία οδός (Μακεδονία, Εκδοτική Αθηνών).

-168 Οι Ρωμαίοι κατακτούν την Μακεδονία.

-146 Οι Ρωμαίοι κατακτούν την υπόλοιπη Ελλάδα.

Το καλοκαίρι του -168 ο ύπατος Αιμίλιος Παύλος νίκησε στην Πύδνα τον Περσέα, τελευταίο βασιλιά της Μακεδονικής δυναστείας των Αντιγονιδών. Στην μάχη αυτή έπεσαν ηρωϊκά μαχόμενοι τρεις χιλιάδες περίπου Σιντοί και Βισάλτες, τους οποίους ο ιστορικός Τίτος Λίβιος χαρακτήρισε «ανδρειοτάτους».

Στην πεδιάδα των Σερρών έγιναν σφοδρές μάχες με αρχηγό τον Ανδρίσκο Φίλιππο, όμως τελικά η Μακεδονία υποτάχθηκε στους Ρωμαίους.
Η Ρώμη επέβαλε τη διαίρεση του βασιλείου σε τέσσερις διοικητικές ενότητες, τις «μερίδες».

Η ανατολική Μακεδονία, γνωστή με το όνομα «Μακεδόνων Πρώτη», είχε πρωτεύουσα την Αμφίπολη και περιελάμβανε και την περιοχή των Σερρών.

Η Θεσσαλονίκη και η Αμφίπολη κηρύχθηκαν από τους κατακτητές «ελεύθεραι» ενώ στην πόλη των Σερρών (Σίρρα ονομάζεται αυτή την εποχή) δεν δόθηκαν τα ίδια προνόμια. Μάλιστα έξω από τις Σέρρες στρατοπέδευσαν ρωμαϊκές λεγεώνες, πιθανόν επειδή οι Ρωμαίοι φοβήθηκαν εξεγέρσεις.

Στα χρόνια της ρωμαιοκρατίας, έργα τέχνης και αμύθητοι θησαυροί μεταφέρθηκαν στη Ρώμη, ενώ χιλιάδες κάτοικοι της Αμφίπολης εξορίστηκαν στην Ιταλία από την οποία δεν επέστρεψαν ποτέ.

Ακολούθησε μια περίοδος μακροχρόνιας ειρήνης. Αυτή την εποχή η Αμφίπολη πρωτοστατούσε στην περιοχή των Σερρών λόγω της στρατηγικής της θέσης. Στην πόλη δημιουργήθηκε σταθμός της Εγνατίας οδού, που συνέδεε το Βυζάντιο με τη Ρώμη. Ψηφιδωτά δάπεδα κτιρίων, ο αρχαιολογικός χώρος του Γυμνασίου, αγγεία και γλυπτά μαρτυρούν σήμερα την ακμή της.

Οι Ρωμαίοι για να διοικήσουν καλύτερα τη Μακεδονία επέτρεψαν τη δημιουργία των «Κοινών», που ήταν ενώσεις μικρών πόλεων με δική τους βουλή, κάτι ανάλογο με τους σημερινούς δήμους. Στην ανατολική Μακεδονία υπήρχε το «Κοινό της Πενταπόλεως» που το αποτελούσαν οι Σερραίοι, οι Αδριανοπολίτες (πιθανόν κάτοικοι Σκοτούσσας), οι Βεργαίοι, οι Σκιμβέρτιοι (άγνωστη μέχρι σήμερα η πόλη τους) και οι Γαζώριοι.
Στις Σέρρες, στο Σιδηρόκαστρο, στο Νέο Σκοπό, και στο Γάζωρο, βρέθηκαν σε ανασκαφές επιτύμβιες- αναθηματικές -τιμητικές στήλες, καθώς και ψηφίσματα που μας δίνουν πληροφορίες για την πολιτική, θρησκευτική, κοινωνική και οικογενειακή ζωή των ανθρώπων της ρωμαϊκής εποχής. Σημαντική ήταν η αποκάλυψη στην Τερπνή ρωμαϊκής βασιλικής, κτιρίου για εμπορικές επαφές. Σε όλα τα ενεπίγραφα μνημεία που διασώθηκαν φαίνεται ότι ομιλούνταν (φυσικά) η Ελληνική γλώσσα.

http://localhistoryserres.sites.sch.gr/

------------------------------

ΒΙΣΑΛΤΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΝΙΓΡΙΤΑ ΣΕΡΡΩΝ - "ΓΕΡΑΚΙΝΕΙΑ 2024" ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΑΚΙΝΑΣ

Η Νιγρίτα είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Βισαλτίας και βρίσκεται 22 χλμ. νοτίως της πόλεως των Σερρών.

Κορυφαία εκδήλωση των πολιτιστικών εκδηλώσεων που  γίνονται  τον  μήνα Σεπτέμβριο στη Νιγρίτα και φέρουν το όνομα “Γερακίνεια”, αποτελεί η αναπαράσταη της πτώσης της “Γερακίνας” στο πηγάδι.

Έτος 1854. Η Νιγρίτα βρίσκεται κάτω από τον Τουρκικό ζυγό. Σ' ένα από τα σπίτια της πόλης, στην περιοχή "Τσακαλάδες" γεννιέται από την οικογένεια Ροκάνη ένα κοριτσάκι, στο οποίο δίνεται το όνομα Γερακίνα. Τα χρόνια περνούσαν και στον κοινωνικό περίγυρο της Νιγρίτας εκείνης της περιόδου, η Γερακίνα γίνεται γνωστή για την ομορφιά της, αλλά και την καλοσύνη, την πραότητα, την ευγένεια, γνωρίσματα που την καθιστούν ιδιαίτερα αγαπητή στους συμπολίτες της.

Το έτος 1870 η Γερακίνα είναι ήδη 16 ετών και νιώθει τα πρώτα τρυφερά σκιρτήματα της αγάπης στην καρδιά της όταν ανταμώνει τον έρωτα στα καλντερίμια της ίδιας γειτονιάς στο πρόσωπο του νεαρού Νιγριτινού, Τριαντάφυλλου Γκοστίνου.

6 Αυγούστου 1870. Η κόρη με την μητέρα της (ο πατέρας είχε ήδη πεθάνει) ετοιμάζονται να γευματίσουν. Η Γερακίνα πηγαίνει στο πηγάδι της συνοικίας της να φέρει νερό. Το πηγάδι είναι περιφραγμένο, αλλά η περίφραξη είναι χαμηλή και πρόχειρη... Η κόρη, έχοντας στο μυαλό της τον αγαπημένο της Τριαντάφυλλο, δεν στηρίζεται σωστά, χάνει την ισορροπία της και χωρίς να προλάβει να αντιδράσει βρίσκεται στον πυθμένα του.

Οι γείτονες αλαφιασμένοι τρέχουν να βοηθήσουν την κόρη. Ανάμεσά τους και ο Τριαντάφυλλος που κατεβαίνει με σχοινί στον πυθμένα του πηγαδιού για να σώσει την αγαπημένη του... Μάταια όμως. Η Γερακίνα είναι ήδη νεκρή. Όλη η Νιγρίτα έκλαψε την άτυχη κόρη και την συνόδευσε στην τελευταία της κατοικία αφού πρώτα την στόλισε με φλουριά και βραχιόλια. Το τραγικό τέλος της Γερακίνας συγκλονίζει τον Τριαντάφυλλο που πεθαίνει από την θλίψη του τρεις μήνες μετά.

Το Δρώμενο στο 1:25 του οπτικοακουστικού.

Η ιστορία έγινε θρύλος και με τον καιρό εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους χορούς που χορεύεται στη Νιγρίτα Σερρών και σε όλη την Ελλάδα.

Κίνησε η Γερακίνα - Ξανθίππη Καραθανάση

Ιχνηλατώντας τις ρίζες της ελληνικής παράδοσης , https://www.pkm.gov.gr , serrespost , ο γαρεφιώτης 🌶️

------------------------------------

Αναρτήσεις με θέμα την ΒΙΣΑΛΤΙΑ

ΕΖΟΒΙΤΗΣ

Ο χείμαρρος (ρέμα) Εζοβίτης αποτελεί ένα μικρό κλάδο του υδρογραφικού δικτύου του ποταμού Στρυμόνα, στην νότια πλευρά της λεκάνης των Σερρών. Η λεκάνη απορροής του Εζοβίτη με έκταση 132,25 km2 αναπτύσσεται στη Β/ΒΑ πλευρά του όρους Κερδύλιο και τροφοδοτεί την κύρια κοίτη του Στρυμόνα με νερό και φερτά υλικά στο χώρο της λίμνης Αχινού. 

Οι πλευρικοί κλάδοι του Εζοβίτη διαφοροποιούν την διεύθυνση ροής τους σε ΝΔ - ΒΑ, σχεδόν κάθετα προς την μέγιστη κλίση του αναγλύφου. Σ' αυτή τη Ζώνη εντοπίζεται ρήγμα Δ - Α, επάνω στο οποίο διαμορφώνει την κοίτη του ο Εζοβίτης.

Το ρέμα συμβάλλει στη διευθετημένη κοίτη του Στρυμόνα, μέσα στο χώρο της παλιάς λίμνης Αχινού (πεδινή περιοχή λεκάνης Στρυμόνα).

Η λεκάνη απορροής του Εζοβίτη έχει σχήμα ορθογώνιο επίμηκες με χαρακτηριστική μονόπλευρη ανάπτυξη των κλάδων προς Ν/ΝΔ.

Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Θεόφραστος . του ρέματος Εζοβίτη. - Τμήμα Γεωλογίας. Α.Π.Θ. https://docplayer.gr/

------------------------------------

ΒΙΣΑΛΤΙΑ 

Η (αποξηραμένη) ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΑΧΙΝΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ ΣΤΗΝ ΔΑΦΝΗ ΣΕΡΡΩΝ 

ΚΑΣΤΡΟ ΔΑΦΝΗΣ - ΟΡΕΣΚΕΙΑΣ (Ν.ΣΕΡΡΩΝ) - ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΕΖΕΒΑΣ / ΤΩΝ ΕΖΕΒΩΝ

ΒΙΣΑΛΤΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

Βισαλτία. Αρχαίο βασίλειο του θρακικού φύλου των Βισαλτών που αργότερα ενσωματώθηκε στη Μακεδονία, αλλά και πόλη (πρωτεύουσα) της περιοχής. Αποτελούσε ανατολική συνέχεια της Κρηστωνίας και εκτεινόταν δυτικά του ποταμού Στρυμόνα, μεταξύ της Αμφίπολης και της Σιντικής Ηράκλειας, δηλαδή επί σημερινών περιοχών του Νομού Σερρών. Το βασίλειο των Βισαλτών παλαιότερα εκτεινόταν και σε ολόκληρη τη Χαλκιδική. 

Πριν τον - 5ο αιώνα αποτελούσε βασίλειο με τη γειτονική Κρηστωνία.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, κατά την εισβολή των Περσών, ο Βασιλιάς της Βισαλτίας αρνήθηκε να υποταγεί στον Ξέρξη και κατέφυγε στη Ροδόπη, στους δε έξη γιους του απαγόρευσε να εκστρατεύουν κατά της νότιας Ελλάδος στο πλευρό του Ξέρξη. Αυτοί όμως δεν άκουσαν την συμβουλή του πατέρα τους, και όταν μετά τη φυγή των Περσών ο βασιλιάς επανήλθε και τους βρήκε, τους τιμώρησε βγάζοντας τους τα μάτια. 

Το - 479, μετά την υποχώρηση των Περσών (μάχη των Πλαταιών) ο Αλέξανδρος Α΄ της Μακεδονίας κατέλαβε τη Βισαλτία και την ενσωμάτωσε στη Μυγδονία. Από τα νομίσματα που κόπηκαν στη Βισαλτία και που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη έχουν βρεθεί πολλά οκτάδραχμα, τετράδραχμα με συνηθέστερη παράσταση γυμνού έφιππου που κρατά δύο δόρατα φορώντας καυσία (είδος μακεδονικού μάλλινου σκιαδίου με μεγάλους γύρους). Τα νομίσματα που κόπηκαν επί Αλεξάνδρου του Α΄ φέρουν το όνομά του. Λόγω του μεταλλευτικού πλούτου της περιοχής ο Περικλής έστειλε 1000 Αθηναίους αποίκους οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί, αλλά αργότερα εκδιώχθηκαν από τους Μακεδόνες.

Στη μάχη της Πύδνας το - 168, στην οποία κρίθηκε η τύχη του Μακεδονικού Βασιλείου ενάντια στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι Βισάλτες πολέμησαν στο πλευρό του Περσέα. Τόσο πολύ διακρίθηκαν για την ανδρεία τους, ώστε ο Περσέας μετά την ήττα του, τότε μόνο απελπίστηκε τελείως, όταν τον εγκατέλειψαν και οι "ανδρείοι Βισάλτες".

Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, τη Βισαλτία, που φημιζόταν για την εξαιρετική ευφορία του εδάφους της (Λίβιος, Στράβωνας), τη διέσχιζε μια διακλάδωση της Εγνατίας οδού, η οποία αποσπώταν από την Αμφίπολη και με βόρεια κατεύθυνση οδηγούσε στην Ηράκλεια Σιντική. Τα ρωμαϊκά Οδοιπορικά αναφέρουν στη διακλάδωση αυτή τους εξής τέσσερις ρωμαϊκούς σταθμούς : Trinlo (=αρχαία Τράγιλος), Graero ( κοντά στη σημερινή Τερπνή ), Arason (=αρχαία Άρωλος, κοντά στη σημερινή Νικόκλεια ) και Euporia (=αρχαία Ευπορία, στο σημερινό Καλόκαστρο).  Από την ίδια εποχή και συγκεκριμένα από την αυτοκρατορική περίοδο έχουμε αρκετές ενδιαφέρουσες επιγραφές που βρέθηκαν σε διάφορα σημεία της Βισαλτίας (Καλόκαστρο, Άμπελοι, Βέργη, Τερπνή, Ορέσκεια).

Οι σημαντικότερες πόλεις ήταν η πρωτεύουσα Βισαλτία, η Άργιλος στον Στρυμονικό κόλπο, η Τράγιλος, η Βέργη, πατρίδα του κωμικού μυθιστοριογράφου Αντιφάνη του Θράκα, η Ευπορία, το Κερδύλιον απέναντι από την Ηδωνική Αμφίπολη, η Ορέσκεια ή Ορεσκία, η Όσσα παρά το Σωχό, η Άρρωλος και ο ρωμαϊκός σταθμός Graero.

Για την αρχαία Βισαλτία και την πρωτεύουσά της ο Νιγριτινός ιστοριοδίφης Αστέριος Θηλυκός (Α.Θ.) δημοσίευσε το 1976 σχετικό άρθρο. Στο άρθρο αυτό:

α) Δίνεται η αναφορά του λεξικογράφου Στέφανου Βυζάντιου για τη Βισαλτία: «Βισαλτία πόλις καὶ χώρα Μακεδονίας ἀπὸ Βισάλτου τοῦ Ἡλίου καὶ τῆς Γῆς. Τὸ ἐθνικὸν Βισάλτης. Έστι καὶ Βισάλτης ποταμός· Τὸ ἐθνικὸν Βισάλτιος ἀφ’ οὗ Βισαλτία ἡ Χώρα».

β) Δίνεται η αναφορά του ιστοριοδίφη Μαργ. Δήμτσα στα «πολίσματα» της αρχαίας Βισαλτίας, τα οποία ήταν: Η Όσσα, η Άργιλος, το Κερδύλιον, η Βισαλτία, η πρωτεύουσα της χώρας, αι Καλλίτεραι, η Ορέσκεια, η Ευπορία, η Βέργα. Αναφέρονται επιπλέον τα πολίσματα Άρασον, Βενδύδια, Βρέα, Ιμέραιον, Τίντος (Τζίντζιος-Σιτοχώρι), Τράγιλος (Τραΐλιον).

γ) Ο Α.Θ. επιχειρεί να προσδιορίσει τη θέση της πρωτεύουσας της αρχαίας Βισαλτίας, αναζητώντας μία αρχαία πόλη παρόχθια του άγνωστου μέχρι σήμερα ποταμού Βισάλτη που χύνεται στο Στρυμόνα. Αναφέρεται στους χείμαρρους Καστρόλακα, Εζοβίτη, Μεγάλο ρέμα (Γκουλιουμαρυάκα) και σε ό,τι έχουν βρεθεί κατά καιρούς δίπλα τους, ενώ παραλείπει τους χείμαρρους της Δυτικής Βισαλτίας. Αφού εκφράζει τις αμφιβολίες του για τη μια ή την άλλη εκδοχή, στο τέλος καταλήγει και πιθανολογεί για την ταυτότητα του αρχαίου ποταμού Βισάλτη και για τη θέση της πρωτεύουσας της αρχαίας Βισαλτίας, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο να βρίσκεται η αρχαία Βισαλτία σε άλλη θέση από αυτές που ερεύνησε, ανάμεσα στις οποίες είναι και «η αγροτική θέση Παλιόκαστρο Τερπνής».

Από την πλευρά μας σημειώνουμε, ότι όταν γράφτηκε το άρθρο του Α.Θ. δεν είχε αποκαλυφθεί ο αρχαίος οικισμός στο Παλιόκαστρο Τερπνής, που κατά τη γνώμη μας καλύπτει τις προϋποθέσεις τις οποίες ερευνούσε ο Α.Θ. Είναι δηλαδή δίπλα στο χρυσοφόρο, μέχρι τη γενιά των γονιών μας, ποταμό, το σημερινό χείμαρρο Σαρπουβνό ποταμό της Τερπνής ή Χρυσορρόη της Νιγρίτας. Αν είχαν αποκαλυφθεί οι αρχαιότητες στο Παλιόκαστρο πριν από το 1976, ίσως ο Α.Θ. διατύπωνε ως πιθανότερη την εκδοχή, ότι ο Χρυσορρόης είναι ο αρχαίος ποταμός Βισάλτης και ότι η αρχαία Βισαλτία βρίσκεται θαμμένη στα «Αρχαία της Τερπνής». Μένει βέβαια στην αρχαιολογική σκαπάνη να αποδείξει αν μια τέτοια εκδοχή είναι όντως βάσιμη.

Από τα νομίσματα που έκοψαν οι βασιλείς της Βισαλτίας έχουν διασωθεί τα ονόματα τριών εξ αυτών:

Μώσσης (- 500 με - 480)

Δημήτριος (- 450 )

Βασταρέας (- 350)

ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ: Η θέση της αρχαίας Βισαλτίας, βόρεια της ανατολικής πλευράς της Χαλκιδικής, κοντά στο Στρυμονικό κόλπο

ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΥΤΕΡΗ: Αρχαίο νόμισμα ιδιαίτερα σπάνιο, καθώς πρόκειται για ασημένιο οκτάδραχμο του οποίου η κοπή χρονολογείται στα -480.Ανήκει στο θρακικό βασίλειο της Βισαλτίας (περιοχή Σερρών σήμερα) και εκτιμάται πως κόπηκε από έναν δυνάστη με το όνομα Μώσσης. Στη μια πλευρά του ασημένιου οκτάδραχμου εικονίζεται ένα άλογο και δίπλα ένας στρατιώτης που φέρει τόξο, ενώ διακρίνονται και ακόντια. Στην άλλη πλευρά δεσπόζει το έμβλημα του βασιλείου του Μοσσέως στη Βισαλτία. 

https://el.wikipedia.org/

-------------------------

ΔΕΟΣ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ! ΕΥΡΗΜΑΤΑ 7.000.000 ΕΤΩΝ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΦΩΣ ΟΙ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ (Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ #2)

Η (αποξηραμένη) ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΑΧΙΝΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΓΙΛΟΣ & ΑΡΧΑΙΑ ΤΡΑΓΙΛΟΣ

ΣΕΡΡΕΣ