ΚΥΠΡΟΣ: 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΠΙΟ ΗΡΩΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Σαν σήμερα, 1η Απριλίου 1955, ξεκινά στην Κύπρο ένας από τους σημαντικότερους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες του Ελληνισμού: ο ένοπλος ξεσηκωμός των Ελληνοκυπρίων ενάντια στην αγγλική αποικιοκρατία, με στόχο την πολυπόθητη Ένωση με την Ελλάδα.

Από τις πρώτες νυχτερινές ώρες, οι αντάρτες της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών), με ηγέτη τον Κύπριο συνταγματάρχη Γεώργιο «Διγενή» Γρίβα, επιτίθενται ταυτόχρονα σε κυβερνητικά κτίρια, αστυνομικούς σταθμούς, τον ραδιοφωνικό σταθμό και σε βρετανικό στρατόπεδο της Αμμοχώστου. Ο πρώτος νεκρός είναι ο 17χρονος Μόδεστος Παντελής, που σκοτώνεται από ηλεκτροπληξία καθώς προσπαθεί να διακόψει τον φωτισμό στη βρετανική βάση.

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ κράτησε τέσσερα αιματηρά και ηρωικά χρόνια, με σκληρές μάχες, βασανιστήρια και εκτελέσεις.

Ανάμεσα στις πιο ηρωικές μορφές του αγώνα, ξεχωρίζει ο Γρηγόρης Αυξεντίου, υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία για τον μαρτυρικό του θάνατο: περικυκλωμένος από Βρετανούς στο κρησφύγετό του, αρνείται να παραδοθεί και σκοτώνεται όταν τον πυρπολούν με βενζίνη. Ήρωες του αγώνα και οι Μιχαλάκης Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου, Κυριάκος Μάτσης, Ανδρέας Παναγίδης, που εκτελέστηκαν στην αγχόνη φωνάζοντας «Ζήτω η Ελλάδα». Ο 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης ήταν ο τελευταίος που απαγχονίστηκε – παρά τις εκκλήσεις για χάρη, η βασίλισσα Ελισάβετ αρνήθηκε.

Οι νεκροί αγωνιστές θάφτηκαν εντός των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας, για να αποφευχθούν λαϊκές εξεγέρσεις. Τα «Φυλακισμένα Μνήματα», όπως αποκαλούνται σήμερα, έχουν μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος.

https://www.newsbeast.gr

Τιμή στους ήρωες που έδωσαν το αίμα τους.

Σ’ αυτούς που τίμησαν το Έθνος μας, κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ.

...φτωχά τα λόγια.

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Αποτελέσματα αναζήτησης για ΕΟΚΑ

ΟI ΒΡΕΤΤΑΝΟI ΕΠIΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓIΟ ΓΡIΒΑ- ΔΙΓΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 5.000 ΛIΡΩΝ ΚΑI ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΕ 10.000 ΛIΡΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΙΒΑ !!!

30.11.1955: ΟI ΒΡΕΤΤΑΝΟI ΕΠIΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓIΟ ΓΡIΒΑ- ΔΙΓΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 5.000 ΛIΡΩΝ ΚΑI ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΕ 10.000 ΛIΡΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΙΒΑ !!!

Ενώ o αγώνας της ΕΟΚΑ άρχισε τηv 1η Απριλίου 1955  oι Άγγλοι,  παρά τις πληροφορίες πoυ είχαv για τov αρχηγό της ΕΟΚΑ,  δεv ήταv σίγoυρoι για τηv ταυτότητά τoυ.

Οι πρώτες πληρoφoρίες υπήρχαv από πoλύ vωρίς,  από τo 1954  και όπως έγραψε o κύπριoς αστυvoµικός Παύλoς Στόκκoς (Χρovικόv Αγώvα ΕΟΚΑ 1955-59  σελ 46) "τέλη Φθιvoπώρoυ 1954,  εργαζόµηv εις τo Αρχηγείov της Αστυvoµίας "Σπέσιαλ Μπραvτς" ότε επρόσεξα µιαv εγκύκλιov συµφώvως της oπoίας o Συvταγµατάρχης Γεώργιoς Γρίβας ευρίσκετo λαθραίως εις Κύπρov, κρυπτόµεvoς κατά πάσαv πιθαvότητα εις Μovαστήριov µε σκoπόv vα oργαvώση απελευθερωτικόv Κίvηµα".

Οταv ξέσπασε τo επαvαστατικό κίvηµα oι Αγγλoι δεv ήταv σίγoυρoι και τηv ταυτότητά τoυ απoκάλυψε o Γεvικός Γραµµατέας τoυ Κoµµoυvιστικoύ Κόµµατoς Ελλάδας Νίκoς Ζαχαριάδης, φαvατικός αvτίπαλoς τoυ Γρίβα.
Ωστόσo oι Αγγλoι συvέχισαv τις έρευvες τoυς για vα σιγoυρευτoύv για τηv ταυτότητα τoυ Γρίβα.
Στα πλαίσια τωv πρoσπαθειώv τoυς έστειλαv αvθρώπoυς ακόµα και στo σπίτι τoυ ∆ιγεvή στηv Αθήvα και ζήτησαv από τη σύζυγo τoυ Κική vα τoυς δώσει έvα παvτελόvι τoυ Συvταγµατάρχη. Στόχoς ήταv vα εκπαιδεύσoυv τoυς σκύλoυς τoυς στη µυρωδιά τoυ Γρίβα. 
Αυτή τo αvτελήφθη και τoυς έδωσε έvα άλλo παvτελόvι πoυ καµιά σχέση δεv είχε µε τov άvδρα της.

Οι πρoσπάθειες τωv Αγγλωv συvεχίστηκαv για αρκετoύς ακόµα µήvες και µόλις στις 30  Νoεµβρίoυ 1955  ήταv απόλυτα σίγoυρoι ότι ∆ιγεvής και Γρίβας ήταv τo ίδιo πρόσωπo και έστειλαv φωτoγραφίες τoυ σε διάφoρoυς αστυvoµικoύς σταθµoύς,  εvώ παράλληλα τov επικήρυξαv µε τo πoσό τωv 5.000 λιρώv.

Τo Μάρτη τoυ 1956 oι Αγγλoι αύξησαv τo πoσό για τη σύλληψη τoυ στις 10.000 λίρες.

Ο Γρίβας δεv έχασε καιρό.  Απάvτησε στη επικήρυξη τoυ Χάρτιγκ µε δική τoυ επικήρυξη χωρίς vα πρoσφέρει φυσικά χρήµατα,  αλλά εγγραφή τoυ ovόµατoς εκείvoυ πoυ θα τov σκότωvε µε χρυσά γράµµατα στo πάvθεo τωv Ηρώωv
Αvαφερόταv στηv πρoκήρυξη:

"Επικηρύσσoυµε χωρίς καµµιά αµoιβή τov Γκαλoυάϊτερ Σερ Τζωv Χάρτιγκ, τoυ oπoίoυ η εκτέλεση είvαι καθήκov τoυ κάθε Κυπρίoυ πατριώτoυ.  Αvτί χρηµατικής αµoιβής, θα αvακηρύξoυµε τov άvθρωπo πoυ θα τov εκτελέσει σαv εθvικό ήρωα,  τoυ oπoίoυ τo όvoµα θα γραφεί µε χρυσά γράµµατα στo Πάvθεov τωv Ηρώωv τoυ Κυπριακoύ αγώvα".

Πηγή: http://papademetris.net/

Περισσότερα εδω:http://papademetris.net/pdf-archive/SXEDIO.435.pdf

ΚΥΠΡΟΣ: Πλήθος κόσμου κάθε ηλικίας στα Φυλακισμένα Μνήματα: Νωπές οι θύμισες για τους ήρωες!!!

Στα Φυλακισμένα Μνήματα βρίσκονται σήμερα μικροί και μεγάλοι επισκέπτες. Βρίσκονται, επίσης, οι συγγενείς των ηρώων.

Στέκονται δίπλα στα μνήματα με ένα στεφάνι ή λίγα λουλούδια για να τιμήσουν τους ήρωες της ΕΟΚΑ.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.

Η επέτειος του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα του 1955 τιμάται με πανηγυρικές δοξολογίες και άλλες εκδηλώσεις σε όλες τις πόλεις της ελεύθερης Κύπρου.

Εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν από νέους, οι οποίοι τραγούδησαν για τους ήρωες της ΕΟΚΑ.

Ο αγώνας της απελευθέρωσης τιμήθηκε σε όλες τις πόλεις ποικιλοτρόπως.  

Περισσότερα: https://www.philenews.com

-------------------------------

ΚΥΠΡΟΣ: 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Αποτελέσματα αναζήτησης για ΕΟΚΑ

ΚΥΠΡΟΣ - 1η Απριλίου 1955: Μόνο μια τέτοια νεολαία θα μπορούσε να μη δειλιάσει μπροστά στον θάνατο

Με βασανιστικές σκέψεις για τις «αξίες» του σήμερα.

Πετράκης Γιάλλουρος

Αφού συχνά λέμε ότι τα κούφια λόγια τα βαρεθήκαμε, ας μιλήσουμε με τα παραδείγματα μιας άλλης γενιάς που έζησαν οι παππούδες μας και άγγιξαν οι γονείς μας. Ένας από τους γνωστότερους ήρωες της εποποιίας της ΕΟΚΑ και ο πρώτος μαθητής που έπεσε στον αγώνα ήταν ο Πετράκης Γιάλλουρος. Νεαρότατος, τελειόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου, άριστος μαθητής και υπερήφανος σημαιοφόρος της Ελληνικής σημαίας, ανέλαβε υπεύθυνος των μαθητικών ομάδων της ΕΟΚΑ στο σχολείο του. «Λόγος του και κουβέντα του, αφηγείται η μάνα του, ήταν πάντα η Ελλάδα. Καημός του και πόθος, όνειρο και τραγούδι του, η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Έγραφε κυριευμένος από συγκίνηση ο νεαρός μαθητής στον πατέρα του κατά την εκδρομή του στην Ελλάδα:

«Μόλις πάτησα το Άγιο χώμα της Ελλάδος, μια βαθειά συγκίνησις με κατακυρίευσε και δάκρυα ανέβηκαν στα μάτια μου, αφ’ ενός λόγω του ότι πατούσα στην Ελεύθερη Πατρίδα, αφ’ ετέρου διότι σκέφτηκα ότι η ιδιαιτέρα μας πατρίς Κύπρος έμενε υπόδουλη κάτω από τον βαρύ ζυγό των Άγγλων, ενώ έπρεπε να είναι κι αυτή ένα κομμάτι της Ελεύθερης Ελλάδος».

Λίγους μήνες μετά την έναρξη του αγώνα, απευθυνόμενος πάλι προς τον πατέρα του, αποκάλυπτε το ολοκληρωτικό και ενσυνείδητο δόσιμό του στον αγώνα υπέρ της Ελευθερίας της ιδιαιτέρας του πατρίδας. Δίδασκε, σε ηλικία μόλις 16 ετών, με θάρρος και με ευγένεια, τον πατέρα του αλλά και όλους εμάς ένα μάθημα που δεν θα το διδαχτούμε ποτέ σε κανένα Harvard ή Cambridge του κόσμου και σε κανένα σεμινάριο επιμόρφωσης:

«Δεν συμφωνώ αγαπητέ μου πατέρα στο ότι ένας άνθρωπος πρέπει πρώτα να κοιτάξει για τον εαυτό του και ύστερα για την πατρίδα του. Τότε αυτός, καταντά άκρως εγωιστής, τομαριστής και μπορώ να πω αναίσθητος. Διότι όταν δεν κυριαρχεί μέσα του το αίσθημα της φιλοπατρίας, το ευγενέστερο των αισθημάτων, δεν είναι δυνατό να κυριαρχεί κανένα άλλο ευγενές αίσθημα… Εξ άλλου, αγαπητέ μου πατέρα, η ορμή του ανθρώπου προς την ύλη, δηλαδή τον πλούτο και την καλοπέραση και η ικανοποίηση τούτη, δεν προσφέρει την πραγματική ευτυχία του ανθρώπου. Την απόλυτη ευτυχία προσφέρει στους ανθρώπους και ιδίως όταν είναι Έλληνες, η ορμή προς τα ανώτερα ιδανικά την αγάπη προς την Πατρίδα και τον πόθο ακόμη και να θυσιαστεί για την ελευθερία της που είναι και δική του ατομική ελευθερία και αξιοπρέπεια».

Περίπου ένα χρόνο αργότερα, στις 7/2/1957, δεν θα φειδόταν τη ζωή του. Κατά τη διάρκεια μιας μαχητικής μαθητικής διαδήλωσης ενάντια στην απόφαση κλεισίμαστος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου οι Άγγλοι αποικιοκράτες χρησιμοποίησαν πραγματικά πυρά και ένα βόλι κτύπησε θανάσιμα τον Πετράκη Γιάλλουρο στο μέρος της καρδιάς. «Ο Πετράκης προχώρησε δέκα βήματα περίπου, κραύγασε “ζήτω η Ένωση” και έπεσε.»

Θα γράψει ο Νίκος Κρανιδιώτης ανταποκρινόμενος στη θυσία του παλληκαριού στους Τάιμς οφ Σάιπρους λίγους μήνες αργότερα (15/11/1957): «Αγάπησε τη γαλανόλευκη. Αγάπησε τη σκιά της. Αγάπησε τις γαλανές σκέψεις της.» Αγάπησε, και δεν έμεινε στα λόγια! Αγάπησε και πέθανε για την αγάπη της. Δεν κρύφτηκε στην ασφάλεια των τεσσάρων τοίχων του σπιτιού του. Ξεπερνώντας τις συμβουλές του αγωνιούντος πατέρα του, αφουγκράστηκε την εποχή του και έγινε άξιο τέκνο της εποχής και της πατρίδας του. Θα μπορούσε να σβήσει τον ενθουσιασμό του συμβιβαζόμενος με το δέλεαρ της ζωής κι ύστερα να βυθιστεί σε μια θεσούλα μέχρι να φύγει άγνωστος απ’ αυτήν τη ζωή μας. Αλλά ο άριστος μαθητής ΑΡΙΣΤΕΥΣΕ ξανά κατατασσόμενος στο πάνθεον των ηρώων.

Υ/Γ. Σήμερα η τελευταία κλίνη του ήρωα, μοιραζόμενη από τον έτερο μαθητή ήρωα Κασπή, στέκει  και μας περιμένει στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο. Με τον σταυρό στην κορφή και τη θεία δάφνη που χάρισε ο θάνατος για την Ελλάδα προσμένει τους λεύτερους λευτερωτές. Ποιος από εμάς θα αξιωθεί, υπερήφανος σημαιοφόρος κι αυτός, να υψώσει τη γαλανόλευκη ξανά και μόνιμα στο σημείο που αναπαύεται αιώνια το σώμα των ηρώων;

Πέτρος  Κυπριανού: Έτσι τον ήθελε η μάνα του «να έρθει»… ήρωα!

Ένας άλλος 18χρονος, ο Πετράκης Κυπριανού, αρχηγός αντάρτικης ομάδας στον τομέα Λάρνακας, έπεσε ηρωικά λίγες ημέρες μετά τον απαγχονισμό του Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Λίγο πριν δώσει την ηρωική μάχη του με τον Χάροντα είχε παραγγείλει σε έναν συναγωνιστή του:

«Να πεις της μάνας μου, ότι ο γυιος της πεθαίνει για την Πατρίδα με το χαμόγελο στα χείλη. Εκπληρώνω τους πόθους μου. Ήρθε κι εμένα η σειρά μου να θυσιαστώ για την Πατρίδα όπως στις 3 του Μάρτη ο Γρηγόρης Αυξεντίου.»

Ήταν αποφασισμένος και ήταν σίγουρος. Όταν αντιλήφθηκαν ότι οι Άγγλοι τους περικύκλωναν, επανέλαβε: «Ήρθε και σ’ εμάς η ώρα να κάνουμε το καθήκον μας προς την Πατρίδα». Το παλληκάρι επέλεξε τελικά να αντισταθεί μόνος σε ένα κενό σπίτι απέναντι στους Άγγλους που τον είχαν περικυκλώσει. Πολέμησε επί 2,5 ώρες, αλλά το αποτέλεσμα της μάχης ήταν προδιαγεγραμμένο. Ήταν μόνος ενάντια σε τρεις χιλιάδες.

Η αναγγελία του θανάτου έγινε από την αστυνομία. «Όταν με πήραν κοντά του και τον είδα νεκρό», λέει στην αφήγησή του ο πατέρας του ήρωα, «έσκυψα, τον αγκάλιασα, τον φίλησα και είπα: Χαλάλι της πατρίδας το αίμα σου, παιδί μου.» Στην κηδεία του, όταν η μάνα του νεκρού ήρωα «αντίκρισε το κλειστό φέρετρο του παιδιού της πλησίασε, χαΐδεψε το σκληρό ξύλο και είπε: “Έτσι σε ήθελα, γυιε μου, να ‘ρθεις, ήρωας!”»

Αλήθεια, ποια μάνα σήμερα θα εκστόμιζε τα ίδια λόγια μπροστά στο φέρετρο του νεκρού σπλάχνου της; Μήπως κάποια μάνα απ’ αυτές που προτρέπουν τα παιδιά τους να δηλώσουν τάχα ότι έχουν ψυχολογικά προβλήματα για να μην υπηρετήσουν τη θητεία τους και να «χαραμίσουν» δυο χρόνια από τη ζωή τους;
Βλ. Ελ. Σεραφείμ-Λοΐζου (1982), Ο Απελευθερωτικός Αγώνας της Κύπρου: 1955-59: Όπως τον έζησε μια τομεάρχις, Λευκωσία, σ. 204-8

Η αβάστακτη σύγκριση

Σήμερα, εμείς στα ίδια χώματα περπατώντας και την ίδια λαλιά μιλώντας, με το ίδιο αίμα και την ίδια ιστορία κουβαλώντας βαυκαλιζόμαστε με κούφιες «αξίες» των πρόσκαιρων και τον ανόσιων. Διαγράφουμε βαθμηδόν τις χθεσινές σελίδες απ’ το βιβλίο, τις σελίδες που οφείλαμε να θυμόμαστε. Βαφτίσαμε αυτές τις σελίδες «ανεπιθύμητες» και «ακραίες» και τις παραπετάξαμε σε κάποια γωνιά μιας ξεχασμένης αίθουσας. Δεν μας κάνουν πια, δεν πάνε με το κίτρινο lifestyle. Η ξανθή του τηλεοπτικού γυαλιού και η άλλη που ξεγυμνώθηκε μπροστά σ’ όλους θεωρούνται σαν τα μόνα άξια λόγου σε μια χώρα που βούλιαξε στα χρέη, σ’ ένα νησί που αντικρίζει καθημερινά τη λαβωματιά του στον Πενταδάκτυλο, σ’ ένα έθνος που έπαψε να έχει όραμα για το μέλλον!

Στενέψαμε την οπτική μας και σμικραίνουμε την καρδιά μας. Δυσκολευόμαστε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε χάνοντας την πυξίδα μας. Δυσκολευόμαστε να θυσιάσουμε κάτι, πόσο μάλλον να θυσιαστούμε. Είμαστε δεμένοι πισθάγκωνα στο ερέβινο κενό. Η νύκτα η δικιά μας σ’ αυτό το ψεύτικο κουτί δεν έχει ήλιους, μόνο δίκτυα αράχνης που μας κρατούν μακριά απ’ το φως. Στον θάνατον… ακαταπαύστως! Πολλοί από μας θα φύγουν «μια μέρα από τη ζωή χωρίς να έχουν πάρει καν είδηση τι τους συνέβει…» (Ο. Ελύτης: Ιδιωτική Οδός)! Πολύ φοβάμαι πολλοί από μας θα φύγουμε χωρίς να έχουμε καταλάβει τίποτε!

Βασικές πηγές:
(α) Νικόλαος Π. Βασιλειάδης (1995), Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους: 1955-59, Σωτήρ, Αθήνα, σ. 149-158.
(β) Βικιπαίδεια, λήμμα Ευαγόρας Παλληκαρίδης (http://el.wikipedia.org/wiki/Ευαγόρας_Παλληκαρίδης)

ΠΗΓΗ: https://ellas2.wordpress.com/

-------------------------------------

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955, ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ 

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ - Ο ΝΕΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ, ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙ ΣΤΑ 18 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ «ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ»

30.11.1955: ΟI ΒΡΕΤΤΑΝΟI ΕΠIΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓIΟ ΓΡIΒΑ- ΔΙΓΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 5.000 ΛIΡΩΝ ΚΑI ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΕ 10.000 ΛIΡΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΙΒΑ !!!

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΗΡΩΙΣΜΟΥ - ΟΙ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ - Η 10η ΜΑΪΟΥ 1956 ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΑΙΩΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΚΥΠΡΟΣ - 1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 - ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

1η Απρίλιου, η Κύπρος μας, ξυπνάει με τη φωνή του Γεωργίου Γρίβα Διγενή να την καλεί. Να την καλεί στον Αγώνα για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και για την Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα.

Σε αυτόν τον Αγώνα, ο κυπριακός ανθός, έδωσε το παρόν. Και πότισε το Άγιο χώμα της Κύπρου μας με το αίμα του. Με μπροστάρη το Διγενή και με σαλπιστές Νίκης νέα παιδιά, μαθητές, έφηβους αλλά και ψυχωμένους άντρες, η αγγλική αυτοκρατορία ταπεινώθηκε.

Ευγενικές μορφές πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων του Ελληνισμού. Αυξεντίου, Μάτσης, Καραολής, Δημητρίου, Παλληκαρίδης, Δράκος, Δημητρίου, Γεωργάλλας και δεκάδες ακόμα νέοι Έλληνες της Κύπρου, συγκλόνισαν τον Ελληνισμό και τον έκαναν να κλάψει από λύπη αλλά και υπερηφάνεια. Η αγγλική τρομοκρατία, οι απαγχονισμοί και τα βασανιστήρια δεν μπορούσαν να λυγίσουν τον πόθο για τη Λευτεριά! 

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΗΡΩΙΣΜΟΥ - ΟΙ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ - Η 10η ΜΑΪΟΥ 1956 ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΑΙΩΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Σταυραετός του Μαχαιρά, έπεσε μαχόμενους τους άγγλους την 3/3/1957 στο κρησφύγετο του κοντά στη μονή Μαχαιρά σε ηλικία 29 ετών. «Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω ως Έλληνας, αλλά ζωντανό δεν θα με πιάσουν!» ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

30.11.1955: ΟI ΒΡΕΤΤΑΝΟI ΕΠIΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓIΟ ΓΡIΒΑ- ΔΙΓΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 5.000 ΛIΡΩΝ ΚΑI ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΕ 10.000 ΛIΡΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΙΒΑ !!!

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ - Ο ΝΕΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ, ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙ ΣΤΑ 18 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ «ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ»

Tην Ελλαδα Αγαπω Αλλα Και Εσενα. Μάριος Τόκας. Στίχοι - Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Ερμηνεία - Κώστας Χατζηχριστοδούλου 

Τιμή στους ήρωες που έδωσαν το αίμα τους. Σ’ αυτούς που τίμησαν το Έθνος μας, κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ. 

...φτωχά τα λόγια. 

ΚΥΠΡΟΣ 1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 - ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

1η Απρίλιου 1955, η Κύπρος μας, ξυπνάει με τη φωνή του Γεωργίου Γρίβα Διγενή να την καλεί. Να την καλεί στον Αγώνα για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και για την Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα.

Σε αυτόν τον Αγώνα, ο κυπριακός ανθός, έδωσε το παρόν. Και πότισε το Άγιο χώμα της Κύπρου μας με το αίμα του. Με μπροστάρη το Διγενή και με σαλπιστές Νίκης νέα παιδιά, μαθητές, έφηβους αλλά και ψυχωμένους άντρες, η αγγλική αυτοκρατορία ταπεινώθηκε.

Ευγενικές μορφές πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων του Ελληνισμού.

Αυξεντίου, Μάτσης, Καραολής, Δημητρίου, Παλληκαρίδης, Δράκος, Δημητρίου, Γεωργάλλας και δεκάδες ακόμα νέοι Έλληνες της Κύπρου, συγκλόνισαν τον Ελληνισμό και τον έκαναν να κλάψει από λύπη αλλά και υπερηφάνεια. 

Η αγγλική τρομοκρατία, οι απαγχονισμοί και τα βασανιστήρια δεν μπορούσαν να λυγίσουν τον πόθο για τη Λευτεριά! 

http://himara.gr/ , HKYPROSMAS

====================

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΗΡΩΙΣΜΟΥ - ΟΙ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ - Η 10η ΜΑΪΟΥ 1956 ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΑΙΩΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

30.11.1955: ΟI ΒΡΕΤΤΑΝΟI ΕΠIΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓIΟ ΓΡIΒΑ- ΔΙΓΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 5.000 ΛIΡΩΝ ΚΑI ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΕ 10.000 ΛIΡΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΙΒΑ !!!

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

ΚΥΠΡΟΣ - 1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 - ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

1η Απρίλιου, η Κύπρος μας ξυπνάει με τη φωνή του Γεωργίου Γρίβα Διγενή να την καλεί. Να την καλεί στον Αγώνα για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και για την Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα.

Σε αυτόν τον Αγώνα, ο κυπριακός ανθός, έδωσε το παρόν. Και πότισε το Άγιο χώμα της Κύπρου μας με το αίμα του. 

Με μπροστάρη το Διγενή και με σαλπιστές Νίκης νέα παιδιά, μαθητές, έφηβους αλλά και ψυχωμένους άντρες, η αγγλική αυτοκρατορία ταπεινώθηκε.

Ευγενικές μορφές πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων του Ελληνισμού.
Αυξεντίου, Μάτσης, Καραολής, Δημητρίου, Παλληκαρίδης, Δράκος, Δημητρίου, Γεωργάλλας και δεκάδες ακόμα νέοι Έλληνες της Κύπρου, συγκλόνισαν τον Ελληνισμό και τον έκαναν να κλάψει από λύπη αλλά και υπερηφάνεια. Η αγγλική τρομοκρατία, οι απαγχονισμοί και τα βασανιστήρια δεν μπορούσαν να λυγίσουν τον πόθο για τη Λευτεριά! http://himara.gr/

Tην Ελλαδα Αγαπω Αλλα Και Εσενα. Μάριος Τόκας. Στίχοι - Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Ερμηνεία - Κώστας Χατζηχριστοδούλου 

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ - Ο ΝΕΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ, ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙ ΣΤΑ 18 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ «ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ»

ΚΥΠΡΟΣ: ΤΟ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ – ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, ΤΟΥ ΤΕΛΑΜΩΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ, ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΣΥ ΣΤΟΛΙΔΙ !!!

30.11.1955: ΟI ΒΡΕΤΤΑΝΟI ΕΠIΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓIΟ ΓΡIΒΑ - ΔΙΓΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 5.000 ΛIΡΩΝ ΚΑI ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΕ 10.000 ΛIΡΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΙΒΑ !!!

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΗΡΩΙΣΜΟΥ - ΟΙ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ- Η 10η ΜΑΪΟΥ 1956 ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΑΙΩΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955, ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

1η Απρίλιου, η Κύπρος μας ξυπνάει με τη φωνή του Γεωργίου Γρίβα Διγενή να την καλεί. Να την καλεί στον Αγώνα για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και για την Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα.
Σε αυτόν τον Αγώνα, ο κυπριακός ανθός, έδωσε το παρόν. Και πότισε το Άγιο χώμα της Κύπρου μας με το αίμα του. Με μπροστάρη το Διγενή και με σαλπιστές Νίκης νέα παιδιά, μαθητές, έφηβους αλλά και ψυχωμένους άντρες, η αγγλική αυτοκρατορία ταπεινώθηκε.
Ευγενικές μορφές πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων του Ελληνισμού.
Αυξεντίου, Μάτσης, Καραολής, Δημητρίου, Παλληκαρίδης, Δράκος, Δημητρίου, Γεωργάλλας και δεκάδες ακόμα νέοι Έλληνες της Κύπρου, συγκλόνισαν τον Ελληνισμό και τον έκαναν να κλάψει από λύπη αλλά και υπερηφάνεια. Η αγγλική τρομοκρατία, οι απαγχονισμοί και τα βασανιστήρια δεν μπορούσαν να λυγίσουν τον πόθο για τη Λευτεριά ! http://himara.gr/

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΟΙ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ - Η 10η ΜΑΪΟΥ 1956 ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΑΙΩΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΡΑΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Η 10^η  Μαΐου 1956 καταγράφεται σαν μια ημέρα ορόσημο – ιστορικής μνήμης στους μακραίωνους αγώνες του κυπριακού ελληνισμού για την ανεξαρτησία του, από τα δεσμά της βρετανικής αποικιοκρατίας.             

Είναι η μέρα που απαγχονίζονται οι πρωτοστάτες του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, κραταιώνοντας με το ηρωικό αίμα τους, τους ατέλειωτους αγώνες των κυπρίων  για την ελευθερία τους. Δυο νέα παιδιά που δεν σκύβουν το κεφάλι στην ξενική δουλεία των βρετανών και διατρανώνουν το πάθος του κυπριακού λαού για την ανεξαρτησία του. Οι δυο νεαροί κύπριοι αγωνιστές θα ενώσουν την τραγική μοίρα τους προ της αγχόνης και έκτοτε με την μαρτυρική θυσία τους θα αποτελέσουν αχώριστο ηθικό σύμβολο της κυπριακής ανεξαρτησίας. Τα χαράματα της 10^ης Μαΐου 1956 οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, περνούσαν στην ιστορία. Η μακάβρια αγχόνη τους, είχε στηθεί στον προαύλιο χώρο των φυλακών της Λευκωσίας. Οι Βρετανοί πρώτα κρέμασαν τον Καραολή και λίγο αργότερα οδήγησαν στον ικρίωμα του θανάτου και τον Ανδρέα Δημητρίου. Μετά τον απαγχονισμό των παλικαριών, επιδεικνύοντας ασύγγνωστο κυνισμό οι Άγγλοι, δεν επέδωσαν τα σώματά τους στους γονείς τους για να τα θάψουν. Με απίστευτη ηθική αγριότητα τα έθαψαν σε ειδικό χώρο στις φυλακές, όπου αργότερα απέθεσαν και άλλους εκτελεσθέντες. Ο χώρος αυτός με την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου, θα γίνει ιερό προσκύνημα και θα μείνει γνωστός σαν τα «φυλακισμένα μνήματα».

Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου είναι δυο από τα ανυπότακτα νέα παιδιά της Κύπρου, γενημένα στην έντιμη φτωχολογιά, που στρατεύονται στον αγώνα των κυπρίων αγωνιστών.

Οι εθνομάρτυρες Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου έχουν περάσει στο πάνθεον της ελληνικής ιστορίας, ποτίζοντας με το αίμα τους το δένδρο της ελευθερίας. Όμως και η ΕΟΚΑ δίνοντας και πάλι το μήνυμα για αγώνα και θέλοντας να σφυρηλατήσει την ενότητά της, προβαίνει σε αντίποινα κατά των Άγγλων αποικιοκρατών. Προχωρά έτσι στην εκτέλεση δυο άγγλων στρατιωτικών, των Γκόρντον Χίλ και Ρόναλντ Σίλτον, που εν τω μεταξύ είχαν απαχθεί και κρατούνταν όμηροι. Ενώ είχε προγραμματιστεί και επίθεση στον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου, που τελικά ματαίωσε για να αποτραπούν και νέα αντίποινα των Άγγλων. Αλλά και η Ελλάδα θα συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια αποτροπής της εκτέλεσης, των τραγικών κυπρίων αγωνιστών. Οργανώνεται στην Αθήνα παλλαϊκό συλλαλητήριο με απίστευτη ηθική ένταση και παλμό. Κεντρικό σύνθημα και αίτημα η απονομή χάριτος στους νέους κύπριους μάρτυρες. Θα σημειωθούν σοβαρά επεισόδια και θα ξεφύγει ο έλεγχος από την αστυνομία. Τραγικός απολογισμός 4 νεκροί και 200 τραυματίες στην μεγαλειώδη συγκέντρωση.

Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου με τον μαρτυρικό τους θάνατο, θα κραταιώσουν το φρόνημα του κυπριακού λαού και θα σπείρουν με την ηρωική θυσία τους, τον σπόρο της ελευθερίας. Την σκυτάλη του αγώνα τους θα παραλάβουν άλλοι αγωνιστές της κυπριακής ανεξαρτησίας και λίγα χρόνια αργότερα θα επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος της πολιτικής ανεξαρτησίας της μεγαλονήσου. Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, με την θυσιαστική τους παρουσία στη μακρά πορεία για την ανεξαρτησία της μαρτυρικής μας Κύπρου και το ευγενές και ιδεοφόρο παράδειγμά τους για την ανθρώπινη ελευθερία, θα μείνουν για πάντα στις καρδιές όλων των Ελλήνων, πανανθρώπινα σύμβολα αυτοθυσίας και ηρωισμού. Ενώ σαν φάροι φωτεινοί, θα φωτοδοτού ανά τους αιώνες όλους τους καταπιεσμένους ανθρώπους, για την ανάκτηση της κοινωνικής και πολιτικής τους ελευθερίας.

http://olympia.gr/

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Σταυραετός του Μαχαιρά, γεννήθηκε στις 22/2/1928 στην Λύση Αμμοχώστου και έπεσε μαχόμενους τους άγγλους την 3/3/1957 στο κρησφύγετο του κοντά στη μονή Μαχαιρά σε ηλικία 29 ετών.
«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανό δεν θα με πιάσουν!»
H ιστορία γνωστή. Ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, ο σταυραετός της Κύπρου, ο ήρωας της Ελλάδας γίνεται ένας σύγχρονος Λεωνίδας. Το «Μολών Λαβέ» που ξεστόμισε όταν οι Άγγλοι του ζήτησαν να παραδοθεί έκανε τον Λεωνίδα να ξαφνιαστεί. Το Μολών Λαβέ που βροντοφώναξε όταν οι Άγγλοι του ζήτησαν να γίνει επίορκος και να προδώσει το όραμα του για Ελευθερία και Ένωση έκανε τη γραφίδα της ιστορίας να αρχίσει να γράφει ακόμα μια λαμπρή σελίδα ηρωισμού στην μακραίωνη ιστορία του Ελληνισμού. «Με το αίμα των ηρώων και με γράμματα χρυσά» γράφτηκε στις 3 του Μάρτη του 1957 άλλη μια σελίδα σύγχρονου ηρωισμού και αυταπάρνησης.
Ο ήρωας Γρηγόρης δεν αρνήθηκε τη ζωή, αρνούμενος να παραδοθεί. Είχε συνειδητοποιήσει ότι η Λευτεριά δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται με αίμα. Είχε συνειδητοποιήσει ότι το χρέος του ήταν να καεί ζωντανός από τους «πολιτισμένους» Άγγλους αποικιοκράτες. Και όμως. Εκείνη τη μέρα οι Άγγλοι πανηγύριζαν μια νίκη. Αλλά στην Ιστορία δεν έμεινε ούτε το όνομα αλλά ούτε και η φωτογραφία του επικεφαλής βρετανού αξιωματικού. Στην ιστορία έμεινε το καρβουνιασμένο σώμα του Γρηγόρη Αυξεντίου. Έμεινε το χρέος προς τους υπόλοιπους Έλληνες της Κύπρου.
«ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ. ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ».
Πηγή.

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΗΡΩΙΣΜΟΥ - ΟΙ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ - Η 10η ΜΑΪΟΥ 1956 ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΑΙΩΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΡΑΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Η 10η  Μαΐου 1956 καταγράφεται σαν μια ημέρα ορόσημο – ιστορικής μνήμης στους μακραίωνους αγώνες του Κυπριακού Ελληνισμού για την ανεξαρτησία του, από τα δεσμά της βρετανικής αποικιοκρατίας. 

Είναι η μέρα που απαγχονίζονται οι πρωτοστάτες του Κυπριακού Απελευθερωτικού Αγώνα, Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, κραταιώνοντας με το ηρωικό αίμα τους, τους ατέλειωτους αγώνες των Κυπρίων  για την Ελευθερία τους.

Δυο νέα παιδιά που δεν σκύβουν το κεφάλι στην ξενική δουλεία των βρετανών και διατρανώνουν το πάθος του κυπριακού λαού για την ανεξαρτησία του. Οι δυο νεαροί Κύπριοι αγωνιστές θα ενώσουν την τραγική μοίρα τους προ της αγχόνης και έκτοτε με την μαρτυρική θυσία τους θα αποτελέσουν αχώριστο ηθικό σύμβολο της Κυπριακής ανεξαρτησίας.

Τα χαράματα της 10ης Μαΐου 1956 οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, περνούσαν στην ιστορία. Η μακάβρια αγχόνη τους, είχε στηθεί στον προαύλιο χώρο των φυλακών της Λευκωσίας. Οι Βρετανοί πρώτα κρέμασαν τον Καραολή και λίγο αργότερα οδήγησαν στον ικρίωμα του θανάτου και τον Ανδρέα Δημητρίου. Μετά τον απαγχονισμό των παλικαριών, επιδεικνύοντας ασύγγνωστο κυνισμό οι Άγγλοι, δεν επέδωσαν τα σώματά τους στους γονείς τους για να τα θάψουν. Με απίστευτη ηθική αγριότητα τα έθαψαν σε ειδικό χώρο στις φυλακές, όπου αργότερα απέθεσαν και άλλους εκτελεσθέντες. Ο χώρος αυτός με την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου, θα γίνει ιερό προσκύνημα και θα μείνει γνωστός σαν τα «φυλακισμένα μνήματα».

Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου είναι δυο από τα ανυπότακτα νέα παιδιά της Κύπρου, γενημένα στην έντιμη φτωχολογιά, που στρατεύονται στον αγώνα των κυπρίων αγωνιστών.

Οι εθνομάρτυρες Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου έχουν περάσει στο πάνθεον της Ελληνικής Ιστορίας, ποτίζοντας με το αίμα τους το δένδρο της Ελευθερίας. Όμως και η ΕΟΚΑ δίνοντας και πάλι το μήνυμα για αγώνα και θέλοντας να σφυρηλατήσει την ενότητά της, προβαίνει σε αντίποινα κατά των Άγγλων αποικιοκρατών. Προχωρά έτσι στην εκτέλεση δυο άγγλων στρατιωτικών, των Γκόρντον Χίλ και Ρόναλντ Σίλτον, που εν τω μεταξύ είχαν απαχθεί και κρατούνταν όμηροι. Ενώ είχε προγραμματιστεί και επίθεση στον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου, που τελικά ματαίωσε για να αποτραπούν και νέα αντίποινα των Άγγλων.

Αλλά και η Ελλάδα θα συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια αποτροπής της εκτέλεσης, των τραγικών Κυπρίων αγωνιστών. Οργανώνεται στην Αθήνα παλλαϊκό συλλαλητήριο με απίστευτη ηθική ένταση και παλμό. Κεντρικό σύνθημα και αίτημα η απονομή χάριτος στους νέους Κύπριους μάρτυρες. Θα σημειωθούν σοβαρά επεισόδια και θα ξεφύγει ο έλεγχος από την αστυνομία. Τραγικός απολογισμός 4 νεκροί και 200 τραυματίες στην μεγαλειώδη συγκέντρωση.

Οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου με τον μαρτυρικό τους θάνατο, θα κραταιώσουν το φρόνημα του Κυπριακού λαού και θα σπείρουν με την ηρωική θυσία τους, τον σπόρο της Ελευθερίας. Την σκυτάλη του αγώνα τους θα παραλάβουν άλλοι αγωνιστές της κυπριακής ανεξαρτησίας και λίγα χρόνια αργότερα θα επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος της πολιτικής ανεξαρτησίας της μεγαλονήσου.

Οι Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου, με την θυσιαστική τους παρουσία στη μακρά πορεία για την ανεξαρτησία της μαρτυρικής μας Κύπρου και το ευγενές και ιδεοφόρο παράδειγμά τους για την ανθρώπινη ελευθερία, θα μείνουν για πάντα στις καρδιές όλων των Ελλήνων, πανανθρώπινα σύμβολα αυτοθυσίας και ηρωισμού. Ενώ σαν φάροι φωτεινοί, θα φωτοδοτού ανά τους αιώνες όλους τους καταπιεσμένους ανθρώπους, για την ανάκτηση της κοινωνικής και πολιτικής τους ελευθερίας.

https://olympia.gr

Σαν σήμερα γεννήθηκε το 1928, ο Σταυραετός του Μαχαιρά, Γρηγόρης Αυξεντίου!

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΥΠΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΟΚΑ!!!!   Πηγή.

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Σταυραετός του Μαχαιρά, γεννήθηκε στις 22/2/1928 στην Λύση Αμμοχώστου και έπεσε μαχόμενους τους άγγλους την 3/3/1957 στο κρησφύγετο του κοντά στη μονή Μαχαιρά σε ηλικία 29 ετών. «Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανό δεν θα με πιάσουν!» Εκείνη τη μέρα οι Άγγλοι πανηγύριζαν μια νίκη. Αλλά στην Ιστορία δεν έμεινε ούτε το όνομα αλλά ούτε και η φωτογραφία του επικεφαλής βρετανού αξιωματικού. Στην ιστορία έμεινε το καρβουνιασμένο σώμα του Γρηγόρη Αυξεντίου. Έμεινε το χρέος προς τους υπόλοιπους Έλληνες της Κύπρου.

Διαβάστε επίσης: Ιστορικό Αφιέρωμα για την Απελευθέρωση Ιωαννίνων 21 Φεβ. 1913 (φώτο)

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955, ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

1^η ΑΠΡΙΛΙΟΥ, Η ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΣ ΞΥΠΝΑΕΙ ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΛΕΙ.

ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΗ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΈΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ.

ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΑΝΘΟΣ, ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ. ΚΑΙ ΠΟΤΙΣΕ ΤΟ ΆΓΙΟ ΧΩΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ.

ΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗ ΤΟ ΔΙΓΕΝΗ ΚΑΙ ΜΕ ΣΑΛΠΙΣΤΕΣ ΝΙΚΗΣ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΑΘΗΤΕΣ, ΕΦΗΒΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΨΥΧΩΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ, Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΑΠΕΙΝΩΘΗΚΕ.

ΕΥΓΕΝΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΜΑΤΣΗΣ, ΚΑΡΑΟΛΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ, ΔΡΑΚΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΓΕΩΡΓΑΛΛΑΣ ΚΑΙ ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΚΟΜΑ ΝΕΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΚΛΑΨΕΙ ΑΠΟ ΛΥΠΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ.

Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΙ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΛΥΓΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΘΟ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ! http://himara.gr/

Μουσική-Μάριος Τόκας
Στίχοι-Ευαγόρας Παλληκαρίδης
Ερμηνεία-Κώστας Χατζηχριστοδούλου

lellos3ael

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ

Πηγή εικόνας.

Ο ΘΕΤΙΚΟΣ ΚΙ Ο ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΕΝΟΣ ΕΠΙΘΕΤΟΥ
Τώρα έχουμε, Παναγιοτάτους, Παναγία μου.
Τώρα έχουμε υπερθετικούς βαθμούς.
Κι εσένα σ’ αφήσαμε στο θετικό βαθμό!
https://logomnimon.wordpress.com/

ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΟΝ ΠΕΝΤΑΔΑΧΤΥΛΟ
Απορώ πώς συνεννοούνται μαζί του!
Απορώ τι γλώσσα του μιλούν!
από τα “ΚΥΠΡΙΑ ΕΙΔΩΛΙΑ”

Ο ΘΕΟΣ ΚΙ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ
Μας έκανε λίγους γιατί έχει πολλούς πούναι πολλοί.
από το βιβλίο του Γ. Κιτρομηλίδη: “ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ”

Γιατί μάς βαφτίζουν Χριστιανούς πριν δουν τί είμαστε;
Πώς γίνεται ο κότινος ν` απονέμεται στην αφετηρία;

Η καθιέρωση αγίων ως «προστατών» των διαφόρων όπλων μας....
Πήραμε πρώτα την έγκριση τους;
Είμαστε βέβαιοι πως θα αναλάμβαναν μια τέτοια αποστολή;
http://gfragas.blogspot.gr/2013/02/blog-post_1912.html 

Ο Κώστας Μόντης (18 Φεβρουαρίου 1914 - 1η Μαρτίου 2004) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνοκύπριους ποιητές και συγγραφείς.

Γεννήθηκε το 1914 στην κατεχόμενη σήμερα Αμμόχωστο, παιδί του Θεόδουλου Μόντη και της Καλομοίρας Μπατίστα. Στα 18 του έφυγε για την Αθήνα για να σπουδάσει νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1937. Συνέβαλε στον Κυπριακό Απελευθερωτικό Αγώνα (1955-59) συμμετέχοντας ως πολιτικός καθοδηγητής των μελών της ΕΟΚΑ.

Ο Κώστας Μόντης ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιητής, μυθιστοριογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα της μεταπολεμικής περιόδου. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφρασθεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Σουηδικά, Ρωσικά και σε άλλες γλώσσες. Το 1980 τιμήθηκε με τον τίτλο του «δαφνοστεφούς ποιητή» (Poet Laureate) από την Παγκόσμια Ακαδημία Τεχνών και Πολιτισμού. Το 1984 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ. Το 1997 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ανάλογη τιμή δέχτηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2001.

Συγγραφέας πολυγραφότατος, βαθιά προβληματιζόμενος για το παρόν και το μέλλον της ιδιαίτερής του πατρίδας, της Κύπρου. Πολλά από τα έργα του αναφέρονται στον αγώνα των Κυπρίων για απελευθέρωση από την Αγγλία και ένωση με την Ελλάδα, την πορεία της νήσου μετά την Ανεξαρτησία, με σημαντικό σταθμό την Τουρκική Εισβολή και την έκτοτε κατοχή του 1/3 της Κύπρου.

Μερικά από τα γνωστότερά του έργα είναι το Γράμμα στη Μητέρα, Στιγμές, μία νουβέλα για τον απελευθερωτικό αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. (1955-59), ο Αφέντης Μπατίστας, ένα ιστορικοαυτοβιογραφικό μυθιστόρημα το οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο μυθιστορήματος στην Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Συγγραφέων της Κύπρου κ.ά.

Ο μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας, προσωπικός φίλος του ποιητή και επίσης καταγόμενος από την Κύπρο, μελοποίησε μερικά από τα έργα του Κώστα Μόντη αναφερόμενα στην τουρκική εισβολή του 1974.

Το έτος 2014 ανακηρύχθηκε στην Κύπρο έτος Μόντη, σύμφωνα με την αλληλογραφία που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος από το Μιχάλη Πασιαρδή και τον Υπουργό Παιδείας Και Πολιτισμού της Κύπρου Κυριάκο Κενεβέζο. Η δεύτερη επιστολή του Πασιαρδή δημοσιεύτηκε 17 Ιανουαρίου 2014.

Αποσπάσματα

Και τι θα γίνει τώρα,
θα σχίσουμε τα παλιά μας τετράδια
που ‘ταν γεμάτα χρωματιστή «Ένωση»,
θα σχίσουμε τα παλιά μας σχολικά τετράδια
που ‘ ταν γεμάτα «Ένωση» διακοσμημένη με γιασεμιά και
λεμονανθούς και μαργαρίτες,
θα σχίσουμε τα παλιά αναγνωστικά των παιδιών μας
με τις ελληνικές σημαίες,
θα πετάξουμε τ’ αγαπημένο αναμνηστικό σκουφί του Γυμνασίου
με την «Ένωση» στο γείσο,
θα πετάξουμε το χάρακά τους
και την τσάντα και τη μπάλα και το ποδήλατο
που ‘γραφαν «Ένωση»;
Αλήθεια, πέστε μου, τι θα γίνει τώρα;
(ΚΥΠΡΟΣ 1974-1976, Β,605)

ΔΕΝ ΗΡΘΑΝ
Δεν ήρθαν οι θεατές που περιμέναμε,
δεν ήρθαν οι θεατές που περίμεναν τ' αναμμένα φώτα
και ματαιώθηκε η παράσταση
και καθήσαμε μονάχοι στην πλατεία
τριγυρισμένοι απ' τ' άδεια καθίσματα
με πολλή κατάθλιψη
και μ' ένα παράξενο ηδονισμό,
μ' ένα εντελώς ανεξήγητο ενδόμυχο ηδονισμό.

ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ
Είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας,
είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Ελάχιστοι μας διαβάζουν
ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα μας
μένουμε αδικαίωτοι κι αχειροκρότητοι
σ' αυτή τη μακρινή γωνιά
όμως αντισταθμίζει που γράφουμε ελληνικά.

http://el.wikipedia.org/

Ενδιαφέρουσες συνδέσεις:

Κείμενο για τον Κ. Μόντη και ποιήματά του

Παραθέματα και αφορισμοί από το έργο του Κ. Μόντη

Ποιήματα που απαγγέλλει ο ίδιος ο Κ. Μόντης

Ποιήματα του Κ. Μόντη

Ποιήματα του Κ. Μόντη

Ποιήματα του Κ. Μόντη

Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού - Λεξικό Παραθεμάτων και Αφορισμών - Μόντης Κώστας

Ἡ ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Κώστα Μόντη - Βιογραφία

The official website of Costas Montis - Τιμές (Μερική απαρίθμηση)