ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΥΣΤΕΣ

Οι Μύστες (και τέτοιοι είναι οι Αρχαίοι Έλληνες Σοφοί) περιμένουν, μαζί με τους Ολοζώντανους Θεούς, να μάθουμε τη δική Τους γλώσσα για να επικοινωνήσουμε μαζί Τους.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε καλά τα εξής:
Σημείο 1^ο. Οι Έλληνες δεν υπήρξαν ποτέ ειδωλολάτρες αλλά Ιδεολάτρες.

Και πρώτα απ' όλα πρέπει να καταλάβουμε, μία για πάντα, τι σημαίνει «ειδωλολατρία» –ώστε καιροσκόποι και συσκοτιστές να «μην ψαρεύουν σε θολά νερά» της σκέψης μας.

Η δημιουργία υψηλής τάξεως πολιτισμού προϋποθέτει ακριβή γνώση:
-          Ομοψυχίας και εσωτερικής Ομοιογένειας.
-          Λογοδυναμικής ήχων, κραδασμών και χρωμάτων.
-          Εννοιών, σημασιών και συμβόλων.
-          Μυθικών Αοράτων Μεγεθών.
-          Αρμονικής συλλειτουργίας των Μουσών:
-          Ορατών και αοράτων αποτελεσμάτων γεωμετρημένων Μυστηριακών  εκστάσεων.
-          Τριών εξελικτικών αλμάτων για την συμπλησίαση του «Ενός», δηλαδή της Ενιαίας Ζωής.

Αυτά όμως, μαζί με την σαφή επίγνωση και πραγμάτωση του εξελικτικού Σχεδίου και Σκοπού, δεν είναι ούτε πρόβλημα, ούτε δουλειά, ούτε καθήκον, ούτε απλή «ακαδημαϊκή» ενασχόληση των «ειδωλολατρών».

Ας σοβαρευτούμε. Ειδωλολάτρες υπάρχουν ασφαλώς πολλοί όπως και σύγχρονοι πρωτόγονοι. Κι αυτοί είναι οι δυο κατηγορίες υλιστών, «θρήσκων» ή «θρησκευόμενων». Γιατί οι δυο δήθεν «αντίθετοι», συναποτελούν την πλειονότητα των γαιο-αιχμαλώτων, είτε το γνωρίζουν, είτε το αγνοούν. Είναι και οι δύο υλισταί στραμμένοι αποκλειστικά στη γη, την οποία βέβαια κακοποιούν και δεν σέβονται. Αγνοούν, παντελώς, τι σημαίνει λαμπρή Εστία (ή Εστίαση) και τι σημαίνει στο κέντρο της η φλόγα της Θείας Σοφίας. Αγνοούν τι σημαίνει αναζήτηση της γνώσης των αιτίων. Μοναδικός λόγος για τον οποίον οι σημαντικοί Πρόγονοί μας μετέβαιναν, ζώντες, στον «Άδη». Ακριβώς για να λάβουν γνώση των πραγματικών αιτίων όλων των επίγειων προβλημάτων τους.

Και βέβαια, αγνοούν ολοσχερώς τι σημαίνει: μυημένη μουσική ή αρμονική ένωση του μέρους (ή μέλους) με το Όλο ή Παν (Παν-αρμονία).

Και ασφαλώς οι σύγχρονοι «μορφωμένοι» (ή παραμορφωμένοι) αγράμματοι αγνοούν και συχνά λοιδωρούν: τις Μυστικές Ιδέες που κρύβουν οι Σημαντικές Διδασκαλίες των Λαμπρών μας Προγόνων. Γιατί, όπως το επεσήμανε ο Αισχύλος για το έργο του (και αυτό ισχύει για όλους τους μεταγενεστέρους του) είναι μετάληψη («ψίχουλα» ή ψιχία) από το λαμπρό δείπνο του Ομήρου (και του Ορφέα).

Σημείο 2^ο. Μόνο με Σημαντικές (ή «Σαμαντικές») Ερμηνείες είναι δυνατόν να κατανοηθούν οι  απόκρυφες Ιδέες στα έργα των αρχαίων Ελλήνων.
Γιατί:
Ενώ, κάθε νοήμων αντιλαμβάνεται σύντομα (εξ αιτίας των αποτελεσμάτων των λαθών του) πως είναι ανόητο να νομίζει ότι όλα είναι όπως φαίνονται.
Ενώ αντιλαμβάνεται πως δεν πρέπει να «επιδεικνύει» και να βιάζεται να «δείξει» την γνώση του στην αρχή (γιατί απλούστατα δεν την έχει).
Ενώ κατανοεί, ενδεχομένως, πως η επίδειξη παρεμποδίζει την απόδειξη.
Ενώ κατανοεί (ή πρέπει) πως: το όποιο μέρος είναι δυνατόν να κατανοήσει μόνο το 1/7  του Όλου.

Παρά ταύτα, οι σύγχρονoι «Πανεπιστημιακοί» (αλήθεια: τι σχέση έχουν με το «Παν»;) και «Ακαδημαϊκοί» (αλήθεια: τι σχέση έχουν με τον Ακάδημο τον ομώνυμο ήρωα των αγρών όπως και με την Γεωμετρία;) –όλοι αυτοί οι βαρύγδουποι, σε ηχηρές ονομασίες– δεν κατανοούν παντελώς πως δεν φτάνει η «γραμματική και το συντακτικό» για την σημαντική ανά-γνωση της Ιερής Διδασκαλίας των Πνευματικών Ιερουργών που ήσαν (και είναι) οι Λαμπροί Έλληνες.

Τους θέτουμε (σ’ όλους αυτούς τους σύγχρονους δοκησίσοφους και βαρύγδουπους) ένα ερώτημα μόνο: Ποιοι είναι μικροί πνευματικά, οι Πρόγονοί μας ή αυτοί; Εκείνοι φρονούσαν (αταλάντευτα) πως υπάρχει πραγματική δυνατότητα περάσματος από το έγχρονο στο άχρονο, από την θνητότητα στην Αειζωία. Ενώ εσείς φρονείτε (ασφαλώς με «επιστημονικό πείσμα») πως τέτοια Γέφυρα Ελευθερίας ή Απελευθέρωσης από την αιχμαλωσία του Χρόνου ή Κρόνου, είναι καθαρό Μύθευμα για μωρά παιδιά!

Πρέπει όμως (δεδομένης της «Επιστημοσύνης» σας) να παραδεχτείτε οπωσδήποτε το εξής, αποδεδειγμένο από τον ίδιο τον Χρόνο ή Κρόνο, αδιάψευστο γεγονός:
-          Ενώ τα Έργα και τα Δημιουργήματα των Αρχαίων «Παραμυθάδων», περιέργως, είναι Αθάνατα και δεν τα αγγίζει ο Χρόνος, αντιθέτως τα ευφλογεί.
-          Τα δικά σας «έργα», περιέργως πάλι, μαραίνονται συνεχώς γιατί έχουν  σύντομη ημερομηνία  λήξεως!
Τι, λοιπόν, συμβαίνει;;;

Κι επειδή στο σημαντικό αυτό ερώτημα δεν μπορείτε (ούτε στο παρελθόν, ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον θα μπορέσετε) να απαντήσετε χωρίς να πέσετε σε ιλαρο-τραγωδίες και να γελοιοποιηθείτε, γι αυτό είναι καλό (και για σας) να κατανοήσετε τα εξής λακωνικά:
-          Είναι αδύνατον να καταλάβετε, μόνο με γραμματική και συντακτικό, το Ελληνικό Δωδεκάθεο. Γιατί κανένας «Θεός», εξ ορισμού (Θέειν: Τρέχειν) δεν κατοικεί στη γη και στον αέρα, παρά μόνο στον Αιθέρα.
Ας το καταλάβουν επιτέλους οι «Επιστημονικοί» νόες: Εστία των Θεών είναι ο Αιθέρας –και μάλιστα ο Πρώτος (γιατί υπάρχουν τέσσερις!!). Όσο δεν θα αποδέχονται τον Αιθέρα τόσο θα επαναλαμβάνουν, όπως ο «Τραγικός Χορός» στο έργο του Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος»: «τήσδε γης αθέως και ακάρπως εφθαρμένης».

 Και είναι όντως «Τραγικά» όντα: Δηλαδή, γεω-εγω-κεντρικά. Θεωρούν τον εαυτό τους το  «κέντρο» της γης και του (έρημου) Σύμπαντος. Γι αυτό αδυνατούν να γίνουν όντως όντα.
-          Είναι αδύνατον επίσης να καταλάβουν ποιο είναι το σημαντικό νόημα του «Θηβαϊκού» κύκλου.
Με την επιφανειακή τους θέαση δεν θα κατανοήσουν ποτέ τι σημαίνει:
-          Κάδμος και Αρμονία.
-          Δρακόσπαρτοι.
-          Σφίγγα.....
Και βέβαια γιατί ο Τειρεσίας (τον οποίο εκθειάζει σαν Μάντη ο Όμηρος) παραβλέπεται τελείως από τους: Λάϊο - Οιδίποδα - Κρέοντα. Αφού όλοι προστρέχουν στο Μαντείο των Δελφών και όχι σ’ αυτόν. Κι ας ήταν ανάμεσά τους! Όλα αυτά θα τους μείνουν –φευ– αινίγματα αναπάντητα. Όπως και το σημαντικό ερώτημα:
Γιατί ο Απόλλων «διώκει» τον «Αθώο» Οιδίποδα;
Αλλά –και πάλι «φευ»– πέπρωται να παραμείνουν «Τραγικοί»... απόγονοι και «θαυμασταί» του  Οιδίποδος!

Ούτε θα καταλάβουν, αν συνεχίσουν να φοράνε φιλολογικές παρωπίδες, τί σημαίνει ο  «Τρωϊκός» κύκλος.
Γιατί, βέβαια, ο Όμηρος είναι αδύνατον να είναι Μεγάλος και ταυτόχρονα να κατέρχεται τόσο χαμηλά, σαν να είναι ποιητικός «ρεπόρτερ» ή πολεμικός ανταποκριτής! Οφείλουν συνεπώς να  διαλέξουν:
-          Ή είναι πράγματι Μεγάλος και Σημαντικός, οπότε άλλα εννοεί και σημαίνει.
-          Ή είναι «στα μέτρα τους» (ή λίγο παραπάνω, λόγω απλώς ποιητικής… ευγλωττίας).

Αποκλείεται, επίσης, να καταλάβουν τους Άθλους του Ηρακλή και του Θησέα. Γιατί, βλέπετε, τους «κυνηγάει» ο «Αιθέρας». Αφού Μητέρα του Θησέα είναι η «Αίθρα» που έφυγε με την «Ελένη» μαζί στην «Τροία».
Όσο για την «παρανοϊκή» Μιμοφωνία της Ελένης, γύρω από το «Δούρειο Ιππο», …ας μη μιλάμε καθόλου. Τους έχει πιάσει, διαχρονική, σιγή.

Γι’ αυτό, ακολουθώντας την γραμμή του Παράκελσου (όπως και του Μαξ Πλάνκ) τους λέμε με γαλήνια αυστηρότητα:
Αλλάξτε την μέθοδό σας προσεγγίσεως και ερμηνείας όλων των Μυητικών και Μυθολογικών «αινικτών» μέσω του κατώτερου αναλυτικού και συγκεκριμένου νου.
Γιατί «αυτός» είναι «ου τις» και δεν μπορεί να ερμηνεύσει τόσο σημαντικά ορατά και αόρατα αινίγματα και μεγέθη.
Μπροστά τους είναι άχρηστος και τα «αποκεφαλίζει» (ή έτσι νομίζει).

Γι’ αυτό σας προτείνουμε (ή καλύτερα στα εγγόνια σας που θα είναι πιο οξυδερκή) να υιοθετήσετε την Ση-μαντική μέθοδο και γλώσσα επικοινωνίας με τόσο Σημαντικά Μεγέθη.
Οι Μύστες (και τέτοιοι είναι οι Αρχαίοι Έλληνες Σοφοί) περιμένουν, μαζί με τους Ολοζώντανους Θεούς, να μάθουμε τη δική Τους γλώσσα για να επικοινωνήσουμε μαζί Τους. Κι αυτή, σας το ξαναλέμε, είναι η Ση-μαντική.

Αναστάσης Ασημακόπουλος

ΕΝΩΔΩΝ ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΙΟ

ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΟΜΟΙΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΛΑΜΠΡΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

Η στενή, ως κόψη ξυραφιού, Ατραπός είναι η Θεία Οδός (ο δρόμος των Θεών) κι αυτή ακολούθησε από την απαρχή της η Ελληνική Γραμματεία.
Ενώ η θρησκεία, περισσότερο από όλα, στηρίζεται σε αναπόδεικτες «Αξιωματικές» προτάσεις. Γι’ αυτό, ευλόγως, όλες οι «Θρησκείες» προκάλεσαν και προκαλούν πολλά ερωτηματικά, απορίες και μεγάλη δυσπιστία στους γενναίους στοχαστές όλων των εποχών. Ισχυριζόμαστε πως η Ελληνική Γραμματεία και Θρησκεία είναι οι ευρύτερες. Και, για να μιλήσουμε λογικο-μαθηματικά, αυτή μας η βασική πρόταση αποδεικνύεται. Σε αυτή την αυστηρή απόδειξη θα προβούμε τώρα.

Η Ελληνική Γραμματεία που στηρίζεται στην Ελληνική Θρησκεία είναι η Ευρύτερη και πιο Αξιόπιστη.
Η Ελληνική Θρησκεία είναι Στέρεη γιατί στηρίζεται στο Στερέωμα. Αυτό είναι και το
Μοναδικό της Αξίωμα:
Στέρεοι στο Στερέωμα.
Γιατί ο Κορυφαίος Θεός της, ο ΔΙΑΣ ταυτίζεται (λογοδυναμικά και σημαντικά) με το ΔΙΑΣΤΗΜΑ. Και πράγματι, αυτό ακριβώς κάνει η σημαντική Ελληνική Θρησκεία.

Και πρώτα απ’ όλα: Τι σημαίνει «Θρησκεία». Ελληνικά σημαίνει: Θρακεία. Δηλαδή τη Θράκα των Άστρων ή του ΔΙΑΣτήματος. Γι αυτό ο ιδρυτής της Ελληνικής Θρησκείας (ο ΟΡΦΕΑΣ που ονόμασε πρώτος απ’ όλους τον εαυτό του «Θεολόγο») έχει καταγωγή του τη Θράκη.
Κι Αυτός ίδρυσε τα Μυστήρια της Σαμοθράκης. Θρησκεία ή Θρακεία συνεπώς σημαίνει: Αυτή που οδοδεικτεί προς τ’ άστρα. Προς την αναμμένη «Θράκα» του Διαστήματος, από την οποία προέρχεται η ανθρώπινη ζωή και προφανώς σ’ αυτή θα επιστρέψει κάποτε.
Γι αυτό «προσαστέρωναν» τους ήρωες, τους ημίθεους και τους Θεούς τους οι Έλληνες. Έτσι πληρώθηκε σχεδόν όλο το Ουράνιο Στερέωμα με Σημαντικά Μεγέθη της Ελληνικής Κοσμογονίας: Πλειάδες - Ανδρομέδα - Ωρίων...
Συνεπώς οι Έλληνες διέθεταν την ευρύτερη θρησκεία της γης, γιατί την ταύτιζαν με το Πανουράνιο Στερέωμα ή Διάστημα.
Κι επειδή στενοχώρια θα πει «στενός χώρος», με τέτοια ευρύτητα σκέψης κανείς δεν μπορεί να νοιώθει στενάχωρα.

Ας προσέξουμε λίγο τι μας έλεγαν:

-        Δίας είναι «αιθέρι ναίων» (κατοικών στον αιθέρα) και «αιθεροβάμων»  (βαδίζων στον αιθέρα).

-        Ο «Ζευς» μεταβαλλόταν σε «Δίας». Κι αυτές οι δύο λέξεις είναι ομόηχες με τα «Ζώδια». Γιατί το «Ζώδιον» είναι το Ζωήν δίδον.

-        Την «Ευρώπη» την παίρνει ο «Δίας» ως «Ταύρος». Η Ενόραση μεταβαίνει στο Διάστημα και κυρίως στην Πανσέληνο του «Ταύρου» (Μαΐου).

-        Η «Ευρυδίκη» μεταβαίνει στον Άδη. Η Ευρύτατη Δικαιοσύνη απονέμεται  από τους Κριτάς του Άδη, κ.ο.κ.

Συνεπώς όλη η Ελληνική «Μυθολογία» είναι εξωτερίκευση της εσωτερικής Ελληνικής και Παγκόσμιας Μυθολογίας.

Οι Έλληνες Μύστες φρονούσαν πως αληθινή μας Πατρίδα και Μητρίδα είναι η Δίγλωσση Πανουράνια Φλόγα.
Οι Δημιουργοί της Ελληνικής Γραμματείας και Θρησκείας είχαν πολύ νωρίς καταλάβει πως όλες οι Μεγάλες Ιδέες ρέουν και περιρρέουν στο Διάστημα. Κι αυτός που διασυνδέει την καθαρή καρδιά του και την φωτεινή κάρα του, τις συλλαμβάνει και τις εμπραγματώνει, ως εφευρέσεις σε όλους του κλάδους του επιστητού, όπως και στη δομή του κοινωνικού γίγνεσθαι. Κι αυτό ακριβώς έκαναν οι τόσο οξυδερκείς αρχαίοι μας πρόγονοι: Συνελάμβαναν τις Ιδέες τους από το Διάστημα. Γι’ αυτό και ονόμαζαν τον Δία Πατέρα τους.

Εμείς τι κάναμε σήμερα (δηλαδή όλοι οι σημερινοί γαιάνθρωποι); Σκύβουμε το κεφάλι μας μόνο προς τη γη. Κι όταν το σηκώνουμε προς τον Ουρανό βγάζουμε γρήγορα την ετυμηγορία μας «Τίποτα δεν υπάρχει σ’ αυτόν». Ξεχάσαμε παντελώς τι επεσήμαιναν τα Ελληνικά μας Μυστήρια: Της Σαμοθράκης - της Ελευσίνας...

Αλλά οι Σοφοί αρχαίοι μας Πρόγονοι (σχεδόν όλοι) ήσαν Μυημένοι σ’ αυτά τα Μυστήρια. Και όχι μόνο στα Ελληνικά αλλά και στα Αιγυπτιακά.
Και μερικοί πολύ τολμηροί «σπαταλούσαν» αφειδώς τεράστιες περιουσίες, όπως ο Δημόκριτος που διέθεσε εκατό τάλαντα (κολοσσιαίο ποσό) για να αποχτήσει μέρος της Σοφίας των «Γυμνοσοφιστών της Ινδίας».

Όλα αυτά σημαίνουν, ξεκάθαρα, τα εξής:

Είναι αδύνατον να ομοιάσουμε στους λαμπρούς προγόνους μας αν δεν ακολουθήσουμε την ίδια με αυτούς κατεύθυνση. Αν δηλαδή δεν στραφούμε στην Απειροσύνη, τόσο του Διαστημικού όσο και του εσωτερικού μας χώρου. Κι αυτή ακριβώς την πολύτιμη γνώση του εσωτερικού μας Σύμπαντος όπως και του Κοσμικού είναι αδύνατον να μας την δώσει κανένας άλλος, παρά μόνο: Οι Αληθινοί Μύστες. Αυτοί που υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν (γιατί είναι Αείζωοι) στον αιώνα τον άπαντα.

Αλλά για την αναγκαιότητα να γνωρίσουμε τους Αληθινούς Μύστες (ώστε να μην μας εμπαίζουν οι ψεύτικοι) και κυρίως για το τι πρέπει να κάνουμε και σε ποιες αφαιρέσεις πρέπει να προβούμε για να τους προσεγγίσουμε, θα μιλήσουμε μια άλλη φορά. Πιο συγκεκριμένα θα επισημάνουμε τον Ελληνικό Σημαντικό Τρόπο επικοινωνίας με τους Μύστες.

Αναστάσης Ασημακόπουλος

ΕΝΩΔΩΝ
(Τρισήλιον: Βασίλης 3, Θησείο)

Α Ι Θ Ε Ρ Ο Δ Ρ Ο Μ Ι Ο

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ

Ο Απόλλων «...ούτε λέγει, ούτε κρύπτει, αλλά Σημαίνει» κατά την ωραία ρήση του Ηράκλειτου.

Τι Θεωρεί ο Απόλλων ως Σημαντικό.

Σημείο 1^ο: Το πρώτο που ο Απόλλων - Πνευματικός Ήλιος - θεωρεί ως Σημαντικό είναι η Αληθινή Γενεθλιολογία ή Αστρολογική επιστήμη.
Γιατί ο άνθρωπος δεν πρέπει να πέφτει θύμα του κατώτερου «Αστρισμού» - όπως τόσο συχνά εξακολουθεί να συμβαίνει και στις μέρες μας.

Πολύ καθαρά: Σημαντική ημερομηνία είναι η γέννησή μας στον Πνευματικό Κόσμο και καμμία άλλη. Η αληθινή μας ηλικία λογαριάζεται από τότε που γεννιόμαστε σ’ αυτόν τον Πνευματικό Κόσμο. Τότε πραγματικός Πατέρας μας είναι ο «Παν» (το Παν) και πραγματική Μητέρα μας η Πλειάδεια «Μαία» (όπως άλλωστε και του Κυλλήνειου Ερμή).

Τι Σημαίνουν αυτά; Σημαίνουν πως η σκέψη μας πρέπει να ανυψωθεί πολύ πάνω από τη Γη, όχι με «πυραύλους», αλλά με Σημαντικές εκτοξεύσεις, συλλήψεις και εκλάμψεις, εννοιών και σημασιών. Αλλιώς θα έρπει στη γη και θα είναι εντροπική (διαρκώς υποσταθμιζόμενη).
Με αυτή την Σημαντική μέθοδο θα σαρωθούν τα 50 τοις εκατό της «Κόπρου του Αυγείου».
Γιατί η Σημαντική είναι ο «Ποταμός Αλφειός» που χρησιμοποίησε ο Ηρακλής για να πραγματοποιήσει τον αντίστοιχο Άθλο του.
Από το «Άλφα» (Αλφάβητο) προέρχεται ο Αλφειός. Κι αυτό σημαίνει όλη την Ελληνική Γραμματεία: Σημαντικά Ερμηνευμένη.

Σημείο 2^ο: Ο δεύτερος ποταμός που χρησιμοποίησε ο Ηρακλής γι’ αυτόν τον Άθλο του είναι ο «Πηνειός». Κι αυτός, σημαντικά ερμηνευμένος, είναι ο «Μίτος της Αριάδνης» που χρειάστηκε και ο Θησέας για να βγει από τον Λαβύρινθο: Των πολλών «Γύρων», «Φυλών» και «Υποφυλών».
Κι αυτό το «νήμα» (ή ο καθαρτήριος ποταμός) προέρχεται από τον Διόνυσο ή Άδη -τον Αδελφό του Απόλλωνα.

Κι επειδή πρέπει να καταλαβαίνουμε τι λέμε και τι σημαίνουμε, πολύ απλά και καθαρά επισημαίνουμε τα εξής:
Το 50 τοις εκατό της καθάρσεως των ανοητολογιών μας (αυτών που εκλαμβάνουμε ως ουσιώδη αλλά δεν είναι) μπορεί να φύγουν ως «κόπρος» μέσω του ποταμού «Αλφειού» ή του εκδηλωμένου Αλφαβήτου ή της Σημαντικής Ερμηνείας της Ελληνικής Γραμματείας. Ενώ τα άλλα 50 τοις εκατό των παγκόσμιων ανοησιών που δεν είναι μόνο «κόπρος» αλλά και απειλητικός «Μινώταυρος» του διαχρονικού Βιο-Λαβυρίνθου μας, μπορεί να φύγουν και να εξαφανισθούν με το Διονυσιακό (γιατί η Αριάδνη ανήκει στον «Διόνυσο» ή Άδη) «μίτο». Δηλαδή με την βεβαιότητά μας (όχι την απλή και αμφιταλαντευόμενη «πίστη») πως το «Πηνίο» του Στοχασμού μας έχει την Πηγή του στον Αόρατο (Λεπτοφυέστερο) Κόσμο του Άδη ή Διόνυσου.

Πιο απλά: Το άλλο μισό των φόβων και ανόητων σκεπτομορφών μας που μας πνίγουν (εμάς και όλη τη γη αν όχι τον Ήλιο -γι αυτό και στον νομό Ηλείας η «κόπρος του Αυγείου») φεύγουν:
Όταν κατανοήσουμε πως Αόρατοι Βοηθοί (η «Αριάδνη» του Διόνυσου ή Άδη) μας συμπαραστέκουν τη Νύχτα (όταν κοιμόμαστε) και μας Διδάσκουν ή Επισημαίνουν πώς να Διασωθούμε των πνιγηρών ανοησιών μας.
Αυτό είναι βέβαιο εκατό τοις εκατό. Κι αν η Πανανθρώπινη Ελαφρομυαλιά το κατανοήσει, τότε η Κάθαρση και η Έξοδος από τον Γεω-Εγώ-Λαβύρινθο είναι βεβαία.

Σημείο 3^ο: Τι άλλο είναι Σημαντικό για μας τους Έλληνες και όλο το Πανανθρώπινο Γένος.
Η πλήρης κατανόηση και αποδοχή πως κάθε αληθινά διευρυμένος (ικανός να διασωθεί και να διασώσει) οφείλει να περάσει από τις 7 δοκιμασίες του «Ταντάλου» (ή Μαθητού) και από τις 12 δοκιμασίες (ή Άθλους) του Ηρακλή: Αυτού που βαίνει γιά αληθινή Μύηση ή Δωδεκα-Ζωδιακή Διεύρυνση της Συνειδήσεώς του.

Αλλά για την αναγκαιότητα Παλιννόστησης των Αληθινών Μυστηρίων θα ακολουθήσει ένα «Ε' Μέλος» μας.
Εδώ επισημαίνουμε μόνο πως: Αν δεν έρθουν Αληθινοί Μύστες να μας ξαναδιδάξουν τη σημασία των αριθμών, των λέξεων και των συμβόλων (όπως έκαναν άλλοτε) τότε η κενολογία θα πνίξει με τη δυσοσμία της όλη τη Γη. Γιατί η Παντοτεινή Άνασσα είναι η Πνευματική μας Ανάσα της Ουρανογήινης Ευωδίας.

Αναστάσης Ασημακόπουλος

ΕΝΩΔΩΝ

ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΙΟ

«Η ΦΥΣΗ ΜΙΛΑΕΙ»

Στο παρακάτω βίντεο, η Τζούλια Ρόμπερτς παίρνει το ρόλο της φύσης και μας μιλά για τις συνέπειες που μπορεί να έχει η αδιαφορία μας.

Η Ρόμπερτς πρωταγωνιστεί σε μία καμπάνια που έχει στόχο να μας ευαισθητοποιήσει ως προς τον τρόπο που επηρεάζουμε τον πλανήτη.

Η ηθοποιός υποδυόμενη τη μητέρα φύση, εξηγεί ότι η φύση δεν μας χρειάζεται.
Εμείς την έχουμε ανάγκη.

«Κάποιοι με αποκαλούν Φύση, κάποιοι άλλοι «μητέρα φύση». Βρίσκομαι εδώ για πάνω από τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια. Είκοσι δύο χιλιάδες πεντακόσιες φορές περισσότερο από εσένα. Στην πραγματικότητα δεν χρειάζομαι τους ανθρώπους αλλά οι άνθρωποι είναι αυτοί που με χρειάζονται. Ναι, το μέλλον σου εξαρτάται από μένα

Αν ευδοκιμήσω, θα ευδοκιμήσεις. Αν κλονιστώ, θα κλονιστείς και εσύ ή και χειρότερα (;). Αλλά βρίσκομαι εδώ για αιώνες. Έχω ταΐσει είδη σπουδαιότερα από εσένα, και έχω αφήσει να λιμοκτονήσουν είδη σπουδαιότερα από εσένα.

Οι ωκεανοί μου, το έδαφός μου, τα τρεχούμενα νερά μου, τα δάση μου, όλα μπορούν είτε να σε βοηθήσουν είτε να σε εγκαταλείψουν. Το πώς επιλέγεις να ζεις καθημερινά αν με σεβαστείς ή αν με αγνοήσεις δεν έχει πραγματικά σημασία για μένα.

Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο οι ενέργειές σου θα καθορίσουν τη μοίρα σου όχι τη δική μου. Είμαι η φύση. Θα συνεχίσω να υπάρχω. Εγώ είμαι προετοιμασμένη να εξελιχθώ.

Εσύ;»

http://www.dinfo.gr/

ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΖΩΩΝ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΔΙΚΑΖΑΝ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΣΚΥΛΙΑ ΚΑΙ ΤΡΩΚΤΙΚΑ - ΤΑ ΓΡΥΛΙΣΜΑΤΑ ΗΤΑΝ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΕΝΟΧΗΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΤΡΩΚΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΝ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΝ «ΕΡΗΜΗΝ»...

Ο κατηγορούμενος καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες σε θάνατο δι’ απαγχονισμού, ο κόσμος ξεσπά σε χειροκροτήματα, ο δικαστής διαβάζει την απόφαση στον καταδικασμένο, τον οδηγούν στην πλατεία και εκεί τον απαγχονίζουν με όλους τους τύπους. Ο κρεμασμένος… χοίρος βγάζει δύο απεγνωσμένα γρυλίσματα πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.

Η δίκη ενός ζώου με όλους τους τύπους μπορεί σήμερα να φέρνει γέλια, στο Μεσαίωνα όμως ήταν συνηθισμένο γεγονός...

Ο Μπαρτελεμύ ντε Σασσανέ, το 1550, στο έργο του Consilium, υποστήριζε ότι ένα ζώο φυλακίζεται, ανακρίνεται, αν δεν απαντά στις κατηγορίες βασανίζεται. Τα γρυλίσματα του αποτελούν την ομολογία ενοχής του, οπότε εκτελείται από το δήμιο. Τρελό μεν, πλην συνηθισμένο εκείνες τις σκοτεινές και γεμάτες δεισιδαιμονίες εποχές....

Το 1545 οι κάτοικοι του Σαι Ζυλιέν του δουκάτου της Σαβοϊας κάνουν μήνυση εναντίον των εντόμων που κατέστρεφαν τα αμπέλια τους. Εισαγγελέας ήταν ο δικηγόρος Πιερ Ντυκόλ και συνήγορος υπεράσπισης ο οικονόμος της επιτροπής Πιερ Φαλκόν. Τα έντομα κερδίζουν και γλιτώνουν την καταδίκη.
Δεν συνέβαινε όμως το ίδιο και με την εκκλησιαστική δικαιοσύνη. Το 1120, με απόφαση εκκλησιαστικού δικαστηρίου ο επίσκοπος του Λαν αφορίζει τις κάμπιες και τους αρουραίους που ρημάζουν τις μοναστηριακές περιουσίες του. Το 1121 ο άγιος Βερνάρδος αφορίζει τις μύγες που έχουν εισβάλει στο αβαείο του Φουανύ....

Οι κατά τόπους εφημέριοι κλήτευσαν με όλους τους τύπους τα τρωκτικά της περιοχής τους, αλλά αυτά δεν παρουσιάστηκαν την καθορισμένη ημερομηνία. Οι κατήγοροι ζήτησαν τότε να δικαστούν ερήμην τα ποντίκια, αλλά ο Σασσανέ κατόρθωσε να αποδείξει ότι η προθεσμία που είχε παραχωρηθεί στους πελάτες του ήταν ανεπαρκής. Ως αποδείξεις ανέφερε την κακή κατάσταση των δρόμων, τις μεγάλες αποστάσεις και το γεγονός ότι οι γάτοι είχαν στήσει ενέδρες στους κατηγορούμενους. Τελικά, οι ποντικοί γλίτωσαν με μια απλή επίπληξη....

Το 1713 έγινε στη Βραζιλία μια παρόμοια δίκη. Οι καλόγεροι του μοναστηρίου του Αγίου Αντωνίου στην επαρχία Ντε Πεδιάδε έκαναν μήνυση κατά των μυρμηγκιών, διότι αυτά έμπαιναν κατά χιλιάδες στις αποθήκες και έκλεβαν το σιτάρι του μοναστηριού. Το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μυρμήγκια ζουν, όπως τα έμαθε ο Θεός, ζήτησε καταρχήν από τα συμβαλλόμενα μέρη να συμφιλιωθούν και να συμβιβαστούν. Οι μοναχοί αρνήθηκαν, τα μυρμήγκια δεν μίλησαν, οπότε το δικαστήριο έβγαλε την ακόλουθη απόφαση: Υποχρέωσε το μοναστήρι να παραχωρήσει έναν ειδικό χώρο στα μυρμήγκια για να ζήσουν εν ειρήνη, μακριά από τις αποθήκες. Προειδοποίησε όμως και τα μυρμήγκια ότι, αν δεν συμμορφωθούν με την απόφαση για το νέο τόπο εγκατάστασης τους, τότε θα θεωρηθούν υπότροποι και θα αντιμετωπίσουν την πιθανότητα αφορισμού και θανατικής ποινής....

Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Καρχηδόνα σταύρωναν τα γουρούνια, ενώ η Έξοδος στο ΚΑ’ κεφάλαιο αναφέρει επακριβώς τις ποινές που επιβάλλονταν στα βόδια που πατούσαν ανθρώπους....
Η ιστορική αυτή παλαβωμάρα σταμάτησε με τη Γαλλική Επανάσταση...
Αλήθεια, αν υπήρχε ένα δικαστήριο ζώων, πόσους ανθρώπους και με ποιες κατηγορίες θα καλούσε ενώπιόν του;... 

ΠΗΓΗ: Μια σταγόνα ιστορία, Δημήτρης Καμπουράκης, εκδόσεις Πατάκη

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr

ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ ΘΑΜΑ, ΦΕΓΓΑΡΙΑΣΕΣ ΤΗΝ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑ ΞΕΝΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΩΝ

Αυτές τι ημέρες βλέπω συχνά ένα άρθρο που αναφέρει τουρκικές λέξεις τις οποίες χρησιμοποιούμε καθημερινά.

Θα σταθώ πρώτα στην λέξη ζόρι (τουρκ. zor) που πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι τουρκική. Όμως ζόρι, σημαίνει «ζω στα όρια». Όπως ζούμε όλοι μας, στα όρια, αυτή την εποχή…

Κακώς πιστεύεται ότι το καλντερίμι είναι τουρκική λέξη (τουρκ. kaldırım). Προέρχεται από το «καλή ρύμη» = καλός δρόμος, επειδή είναι λιθόστρωτος.

Μη βιάζεστε να χαρακτηρίσετε κάποιες λέξεις, αλλοδαπής προελεύσεως. Πολλές είναι αντιδάνεια. Δηλ ελληνικές που τις δανείστηκαν άλλες γλώσσες και επέστρεψαν παραποιημένες στην μορφή ή και στην σημασία.

Δεν θα συνεχίσω.

Παραθέτω ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗΣ

Το "ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΤΙΠΟΤΑ" ίσως το καλύτερο βιβλίο του ΣΤ. ΡΑΜΦΟΥ διαπραγματεύεται την ρίζα του Πνευματικού ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ του Νέου Ελληνισμού που ο ίδιος τον χαρακτηρίζει ως "νεοελλ. Μηδενισμό".

Κατά τον Ράμφο  το όλο πνευματικό πρόβλημα του νέου Ελληνισμού έγκειται στο ΟΡΘΟΔΟΞΟ δόγμα που κληρονόμησε από το Βυζάντιο.

Λέγοντας "ορθόδοξο δόγμα" δεν εννοεί βέβαια το θεολογικό μέρος της ορθόδοξης Δογματικής (η οποία άλλωστε είναι εν πολλοίς περίπου ίδια με την Καθολική) αλλά το πνευματικό ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟ υπόβαθρο της Ορθοδοξίας όπως  αυτό αποκρυσταλλώθηκε την εποχή των ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΩΝ κινημάτων (1300 μχ περίπου -Γρ. Παλαμάς).

Τότε -κατά τον Ράμφο -ο ΑΝΤΙΫΛΙΣΜΟΣ του Νεοπλατωνισμού ΠΟΥ ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙ ΤΗΝ ΚΤΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΥΛΙΚΟ ΚΟΣΜΟ  (ΚΙ Ο,ΤΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ πχ ΕΠΙΣΤΗΜΗ/ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ) "πήρε το πάνω χέρι " στον βυζαντινό πνεύμα, εξ ου και το ΑΝΤΙ-ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΑΚΟ  και ΑΝΤΙΔΥΤΙΚΟ μένος των ύστερων Βυζαντινών, το οποίο κατέληξε στο γνωστό "καλύτερα τουρκικό φέσι παρά παπική τιάρα" του Νοταρά που οδήγησε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ στην ΑΛΩΣΗ.

Ωστόσο  (αν και δεν απέχουν απ την ιστορική αλήθεια, όσα υποστηρίζει ο Ράμφος) έχω την υποψία ότι  η αιτία του ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ του Νεοέλληνα  μεταξύ Ανατολής (πίστης/συναισθήματος) και Δύσης (λογικής)  πηγαίνει πολλούς αιώνες πιό πίσω από την εποχή του νεοπλατωνίζοντος Ησυχασμού και φτάνει στους ΠΡΩΤΟΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ αιώνες και αφορά  στην ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ που ΔΕΝ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΣΕ ΣΥΝΘΕΣΗ - ενώ η σύνθεση αυτή έγινε στη Δύση (με τον ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ στην αρχή και με τον ΘΩΜΑ ΑΚΙΝΑΤΗ στην συνέχεια) και μάλιστα ΑΥΤΗ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΣΥΝΘΕΣΗ  ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ λεγόμενο ΠΝΕΥΜΑ (βλ.1ος τομ.της ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΥΡΩΠ.ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ του Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ.).

Αυτός ακριβώς ο διχασμός μεταξύ Ελληνικού Πνεύματος (κατά βάσιν ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ) και Χριστιανισμού που ταλάνισε τον Βυζαντινό Έλληνα και εξακολουθεί ταλανίζων και τον Νεοέλληνα συνιστά, κατά τη γνώμη μου, τον κεντρικό πυρήνα της νεοελλ. πνευματικής ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ, που εμφανίζεται ως "ένα μετέωρο βήμα "μεταξύ Ανατολής και Δύσεως.

ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΚΟΥΤΟΥΛΑΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η ΜΟΥΣΙΚΗ - ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ;

«Οι Έλληνες δια του λόγου τραγουδούσαν και δια του τραγουδιού ομιλούσαν».

Αν θέλετε να δείτε πότε καταρρέει μια κοινωνία, δείτε τι μουσική ακούει. (Κομφούκιος)

Όταν αλλάζουν οι νόμοι της μουσικής, αλλάζουν και οι νόμοι της πολιτείας. (Πλάτωνας).

Τι είναι αυτό που αποκαλούμε σήμερα Ελληνικό τραγούδι;
Είναι ένα ψευδεπίγραφο κατασκεύασμα που έχει να κάνει με την οικτρή κακοποίηση της Ελληνικής γλώσσας.
Αποκαλούμε ορχήστρα συμφωνική, (λες και οι λοιπές είναι ασύμφωνες), αυτό το μουσικό σύνολο που μας ακινητοποιεί στην καρέκλα, όταν «όρχησις εστί χορός».
Αποκαλούμε «έντεχνη μουσική» και «έντεχνο τραγούδι» σαν να λέμε πως το είδος αυτό είναι έντεχνο ενώ όλα τα άλλα άτεχνα. Οι δημιουργοί του όμως και οι ακροατές του χορεύουν αλλότριους χορούς.
Να λοιπόν όταν η χυδαία αντιγραφή αποκτάει αυτοσυνείδηση και προχωράει προς την αυτοδιοίκησή της.
Από την άλλη το λαϊκό λεγόμενο τραγούδι, βουτηγμένο στην κυριολεξία μέσα στην Αραβοτουρκική κολυμπήθρα και πρόσφατα και στην Αγγλοσαξονική, να βρίθει από χυδαίους στίχους και αλλότριους χορούς.

Αλλά και οι ποιητές μας στην συντριπτική τους πλειοψηφία απαξιούν να γράφουν τραγούδια, όντες άμουσοι και άρρυθμοι, αποφεύγοντας στην ποίηση τους τον ρυθμό, το κατεξοχήν αυτό Ελληνικό στοιχείο, ο οποίος καθιστά τουλάχιστον την ποίηση δεκτική στην απαγγελία, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι όποιο ποίημα έχει ρυθμό κατ’ανάγκη είναι και καλό.

Η ανελλήνιστη όμως αυτή μουσικοχορευτική κατάσταση δεν έχει σταματημό ούτε τελειωμό. Πριν από δύο χιλιάδες χρόνια τουλάχιστον «αι των Ελλήνων πόλεις πρώτιστα και μάλιστα δια της μουσικής παιδεύουσιν τους νέους», μας πληροφορεί ο Στράβων ο αρχαίος Έλληνας γεωγράφος.

Γιατί άραγε οι αρχαίοι Έλληνες έστελναν τα παιδιά τους πρώτα στη μουσική και κατόπιν στα γράμματα; 

Η μουσική δεν είναι διασκέδαση όπως ίσως οι περισσότεροι σήμερα νομίζουν. Η διασκέδαση μπορεί να προέλθει από τη μουσική διότι η μουσική αποτελεί το μέσον και είναι η πνευματική καλλιέργεια του κάθε ανθρώπου.

Όσα μεγάλα πράγματα και αν κληρονομήσει κανείς, πεθαίνουν, εάν δεν τα περισώσει. Το ερώτημα είναι, εάν εμείς σήμερα θα αποτελέσουμε το παρελθόν του μέλλοντός μας. Χρονολογικά θα είμαστε παρελθόν μετά από 500 χρόνια. Δημιουργικά όμως δεν θα είμαστε, διότι είμαστε στείροι, επειδή μαϊμουδίζουμε, και μάλιστα μαϊμουδίζουμε αλλότριες παραδόσεις.

Αλλά εάν ένας λαός στον κόσμο έχει λιγότερο την ανάγκη να αντιγράφει λόγω της τεράστιας ιστορίας και παράδοσής του και του ασύλληπτου πολιτισμού του, αυτός είναι ο Ελληνικός. Ποιές αξίες και ποιες ιδέες θα διδάξουμε και θα εμπιστευτούμε στα παιδιά μας; Που είναι σήμερα ο λαός που έχτιζε Παρθενώνες;

Με την έκφραση «Ελληνική μουσική» εννοούμε συνήθως την μουσική και τα τραγούδια που δημιούργησαν και δημιουργούν Έλληνες και Ελληνίδες, επώνυμα ή ανώνυμα, ατομικά ή συλλογικά, στον ελλαδικό χώρο αλλά και εκτός αυτού.

Η ελληνική μουσική διαφοροποιείται ανάλογα με τις ιστορικές περιόδους. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό η ελληνική μουσική του σήμερα σχετίζεται με παλιότερες μορφές της, υποστηρίζεται όμως από πολλούς Έλληνες και ξένους μουσικολόγους, με κυριότερο τον Σαμουέλ Μπω-Μποβύ, ότι υπάρχει μια συνεχής εξέλιξη από την αρχαία ελληνική μουσική έως και το δημοτικό τραγούδι, η οποία μαρτυρείται, εκτός από τη γλώσσα, στο ρυθμό, τη δομή και τη μελωδία.

Οι έννοιες παιδεία και μουσική είναι περίπου ταυτόσημες ή, τουλάχιστον, η έννοια Μουσική είναι υπάλληλη της έννοιας Παιδεία. Από τις δύο αυτές πανάρχαιες λέξεις, η λέξη παιδεία εκ του παις – παιδός – έχει διατηρήσει έως σήμερα αναλλοίωτο το σημασιολογικό της περιεχόμενο, σήμαινε δηλαδή και σημαίνει πάντοτε τη διαδικασία αλλά και το αποτέλεσμα της εκπαίδευσης.

Ο ηθοπλαστικός χαρακτήρας της μουσικής υπογραμμίζεται στην αρχαιότητα από την θεωρία του ήθους, η οποία έπαιζε σημαντικό ρόλο στην δια της Μουσικής εκπαίδευση των νέων στην αρχαία Ελλάδα. Ήθος στη μουσική σήμαινε τον ηθικό χαρακτήρα, που μπορεί να εμπνεύσει στην ψυχή η Μουσική.

Σήμερα δυστυχώς η μουσική δεν έχει την ίδια σπουδαιότητα που είχε στην αρχαία Ελλάδα.

Το παρών και κυρίως το μέλλον της Ελληνικής μουσικής δεν εξαρτάται από το youtube. Είναι γνωστό από την αρχαιότητα πως αν δεν υπάρχει παρελθόν δεν μπορεί να υπάρχει και μέλλον. Και όσο επιμελώς αγνοούμε τις παραδόσεις και την ιστορία μας ως Έλληνες δεν είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε και να προχωρήσουμε προς τα εμπρός.

Τα μαϊμουδίσματα και οι αντιγραφές των αφρικανικών μονόχορδων και ρυθμών δεν αρμόζουν σε μας τους Έλληνες.

Για να πάμε ένα βήμα εμπρός, πρέπει πρώτα να κάνουμε μερικά βήματα πίσω, να ανακαλύψουμε εμείς οι νεοέλληνες την χαμένη μας ταυτότητα και να κτίσουμε πάνω σε αυτήν. Το μέσον για να γίνει αυτό είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ και μέσω της παιδείας θα μπορέσουμε να ξαναανακαλύψουμε και την ΜΟΥΣΙΚΗ.

Ολόκληρο το άρθρο: http://www.ello.gr

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΤΗΣ NASA: ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΞΩΓΗΙΝΑ ΣΚΑΦΗ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΚΡΟΝΟ, ΔΙΑ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΟ!

Διακεκριμένος επιστήμονας έχει καταφέρει να διχάσει την επιστημονική κοινότητα με τους ισχυρισμούς του.

Ο Δρ Norman Bergun, διακεκριμένος μηχανικός στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA επανέρχεται στο προσκήνιο με άρθρα του σε επιστημονικά περιοδικά, επιμένοντας ότι «υπάρχει ζωή μέσα στο Ηλιακό σύστημα της Γης με το επιχείρημα ότι τα ΑΤΙΑ που πρώτος εντόπισε στα δαχτυλίδια του Κρόνου εμφανίζονται τώρα και σε άλλους πλανήτες που έχουν «δακτυλίδια» όπως ο Ουρανός και ο Δίας.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο επιστήμονας έχει κάνει τέτοιους ισχυρισμούς, αλλά αυτή την φορά προειδοποιεί ότι η κατάσταση είναι «κρίσιμη» με τα εξωγήινα διαστημόπλοια στο ηλιακό μας σύστημα να «πολλαπλασιάζονται» πιο γρήγορα από ποτέ, όπως μεταδίδει το sputniknews.

«Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι αυτά τα εξωγήινα όντα κατοικούν στον Κρόνο και τριγυρίζουν στο ηλιακό σύστημα γύρω από τον Ουρανό και το Δία. Όπου υπάρχουν δακτύλιοι, εκεί υπάρχουν και διαστημοσκάφη, εγώ τα αποκαλώ κατασκευαστές δακτυλίων «Ring maker»», εξήγησε ο Δρ. Bergun.

Ο αμερικανός επιστήμονας ισχυρίζεται ότι πρόκειται για ηλεκτρομαγνητισμό, που δημιουργεί δυναμικές γραμμές που περικλείουν ένα αντικείμενο.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι γραμμές αυτές κοντά στα δαχτυλίδια των πλανητών προκαλούνται από αέρια εξωγήινων αεροσκαφών που κυριαρχούν στο Ηλιακό μας σύστημα.

Ο Δρ Norman Bergun πάντως υπογραμμίζει ότι αυτές είναι προσωπικές του απόψεις και πιστεύει ότι οι εξωγήινοι αυτοί παίρνουν την ενέργεια από αυτούς τους δακτυλίους των πλανητών με την οποία κινούν τα αεροσκάφη τους.

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο Δρ Bergun είχε μιλήσει γιαυτό το θέμα, αν και με πολύ λιγότερες λεπτομέρειες ή αποδεικτικά στοιχεία, από το 1986 στο βιβλίο του «The Ringmakers of Saturn».

Οι επιστήμονες εμφανίζοντας διχασμένοι για το εάν οι θεωρίες αυτές είναι στη σφαίρα της συνομωσίας ή μπορεί να ισχύουν.

Πάντως σύμφωνα με τη NASA ο Δρ Bergun είναι ένας λαμπρός επιστήμονας, μέλος της Εθνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής Αεροναυτικής και μηχανικός της Lockheed Martin που εργάζεται σε μερικά από τα πιο κρίσιμα και άκρως απόρρητα εθνικά θέματα.

http://www.crashonline.gr

ΠΟΠΟΛ ΒΟΥΧ - Η ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΜΑΓΙΑ ΤΗΣ ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑΣ

POPOL VUH 

Το ανώνυμο χειρόγραφο Πόπολ Βουχ, στη γλώσσα κ’ιτσέ των ιθαγενών Μάγια της ορεινής Γουατεμάλας, μεταδιδόταν πριν από 5.000 χρόνια από γενιά σε γενιά μέσω του προφορικού λόγου κι έπειτα γράφτηκε με λογογράμματα στην πέτρα, για να καταλήξει να βρεθεί γραμμένο σε φυτικό χαρτί (στα μέσα του 17^ου αι.) στη γλώσσα των ιθαγενών, αλλά με λατινικό αλφάβητο.

«Οι θεοί ήταν ευφυέστατοι. Μπορούσαν αμέσως να ιδούν πολύ μακρυά και ήξεραν τι γινόταν στον κόσμο. Όταν κοίταζαν, έβλεπαν ακαριαία τα πάντα γύρω τους, τόσο στον ουράνιο θόλο όσο και στην επιφάνεια της γήινης σφαίρας. Έβλεπαν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις χωρίς να χρειάζεται να κινηθούν. Έβλεπαν όλον τον κόσμο αμέσως από τη θέση που βρισκόταν. Είχαν πολύ μεγάλη σοφία».

Πόπολ Βούχ Μεξικού

http://www.ispania.gr/arthra/diafora/4698-cosmogonia

Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ «ΕΝΝΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΠΙΔΕΣ»

Στη μάχη του Μαραθώνα 10.000 κατάφρακτοι Έλληνες (9.000 Αθηναίοι και 1.000 Πλαταιείς), συνέτριψαν την τουλάχιστον υπερδιπλάσια περσική δύναμη των Δάτη και Αρταφέρνη. Περίπου 6.000 Πέρσες έπεσαν στο πεδίο της μάχης. Οι υπόλοιποι κατάφεραν να διασωθούν επιβιβαζόμενοι στα πλοία τους, που ναυλοχούσαν στον όρμο του Μαραθώνα.

Η ήττα των εισβολέων ήταν σοβαρή, αλλά όχι ολοκληρωτική. Το περσικό εκστρατευτικό σώμα διατηρούσε το σύνολο σχεδόν του στόλου του άθικτο και ολόκληρο το ιππικό του, το οποίο δεν είχε εμπλακεί στη μάχη. Επιπλέον, μεγάλο τμήμα του πεζικού παρέμενε αξιόμαχο αν και με σημαντική πτώση του ηθικού εξαιτίας της δεινής ήττας.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τα περσικά πλοία απέπλευσαν από τον Μαραθώνα και αφού παρέλαβαν τους αιχμάλωτους Ερετριείς από την νησίδα Αιγιλία, κατευθύνθηκαν προς το Σούνιο. Ο Αρταφέρνης σχεδίαζε να φτάσει στο Φάληρο, να κάνει απόβαση και να κινηθεί εναντίον της Αθήνας πριν να επιστρέψουν οι Αθηναίοι από τον Μαραθώνα. Ο Έλληνας ιστορικός πιθανολογεί μάλιστα ότι κάποιοι φιλοπέρσες Αθηναίοι ειδοποίησαν τον περσικό στόλο με ηλιακό σήμα, πως η Αθήνα φρουρούνταν ανεπαρκώς....

Οι Πέρσες όμως άργησαν να αποβιβαστούν. Άλλωστε, η στάση στην νησίδα Αιγιλία δεν έδειχνε ότι βιάζονταν. 

Το πιθανότερο είναι πως ο Δάτις είχε αποπλεύσει τη νύχτα πριν από τη μάχη με κατεύθυνση το Φάληρο και ο υπόλοιπος στόλος κατευθυνόταν τώρα προς το ίδιο σημείο, ώστε να τον ενισχύσει.

Σαν να μην είχαν κάνει ήδη αρκετά, οι Αθηναίοι έπρεπε να τρέξουν από το Μαραθώνα να σώσουν την πόλη τους. Ο Αριστείδης με τους οπλίτες της Αντιοχίδος φυλής παρέμεινε στον χώρο της μάχης για τη φύλαξη των λαφύρων και των τραυματιών, ενώ ο Μιλτιάδης με τις άλλες εννέα φυλές έσπευσε προς την Αθήνα, από τον δρόμο της Κηφισιάς για να προλάβει την περσική απόβαση....

Ο Φειδιππίδης μετέφερε το μήνυμα της νίκης,
αλλά δεν ήταν ο μόνος που γύρισε τρέχοντας από τον Μαραθώνα.

Είναι πράγματι αξιοθαύμαστο πώς οι Αθηναίοι μετά από τρεις ώρες μάχης, είχαν το κουράγιο όχι μόνο να ξεκινήσουν το δρόμο της επιστροφής αλλά έστω να σύρουν έστω τα πόδια τους. Όμως, στην πόλη βρίσκονταν οι οικογένειές τους. Τα παιδιά, οι σύζυγοι και οι γονείς τους, που έπρεπε να τους προστατεύσουν.

Αν και κατάκοποι, οι Αθηναίοι ξεκίνησαν ένα σχεδόν απίστευτο αγώνα δρόμου  και έτρεξαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν προς την πόλη τους. Έφτασαν γύρω στις 4.30-5 και στρατοπέδευσαν στο τέμενος του Ηρακλή στο Κυνόσαργες.

Με τη δύση του ηλίου φάνηκαν τα περσικά πλοία στα ανοικτά του φαληρικού όρμου. Δεν γνωρίζουμε αν οι Πέρσες περίμεναν ένα ηλιακό σήμα με μια ασπίδα σηκωμένη από συνωμοτικά χέρια, αλλά αυτό που είδαν πρέπει να τους κλόνισε και να κατέστησε απαγορευτική κάθε σκέψη για απόβαση. Οι αχτίδες του ήλιου που έδυε, αντανακλούσαν πάνω σε 9.000 ασπίδες αποφασισμένων πολεμιστών και έστελναν το μήνυμα, ότι όσο η Αθήνα βασιζόταν σε τέτοιους πολεμιστές, δεν ήταν δυνατόν να υποδουλωθεί. Οι Πέρσες έμειναν για λίγη ώρα με ανοικτά τα πανιά και «ξεκίνησαν και πάλι πίσω για την Ασία».

Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός

http://www.mixanitouxronou.gr

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΣΑΝ ΕΘΝΟΣ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΟΡΘΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΜΑΣ

Οφείλουμε ακόμα να γνωρίζουμε αν έχουμε Γεννήτριες παραγωγής Φωτός και ποιες είναι αυτές, αν υπάρχουν.

Δηλαδή πρέπει να προβούμε, με άκρατη δικαιοσύνη και ηρεμία, σε μία μείζονα Εθνική Αυτογνωσία.

Και πρώτα απ’ όλα πρέπει να γνωρίζουμε πως οι επάρσεις περί «Ελληνικής Μοναδικότητος» (ελέω Θεού) δεν μας ωφελούν σε τίποτα. Αντίθετα είναι το χειρότερο Ναρκωτικό μας. Μας αποκοιμίζουν. Γιατί, ακόμα και αν οι Πρόγονοί μας υπήρξαν Μοναδικοί, θα ντρέπονται για μας για όσο καιρό δεν θα τους γνωρίζουμε, δεν θα τους φτάνουμε και δεν θα τους υπερβαίνουμε. Αυτές οι «κορώνες» και οι «αυτο-έπαινοι» είναι για βιο-νήπια.

Συνεπώς, αν πρόκειται να σοβαρευτούμε, πρέπει να καταλάβουμε σε ποιο εξελικτικό στάδιο βρισκόμαστε, πού φτουράμε και πού μπορούμε πράγματι να αποδώσουμε στον Παγκόσμιο Πολιτιστικό στίβο.

Σημείο 1ο: Πού βρισκόμαστε:

Το 1821 με την ηρωϊκή Ελληνική Επανάσταση και με την βοήθεια λαμπρών ψυχών, που ήσαν οι ηρωϊκοί φιλέλληνες, κατορθώθηκε η εκδήλωση της θαμμένης για αιώνες: Ελληνικής Προσωπικότητος. Μέγα κατόρθωμα, αλλά έως εκεί που έφτανε. Δεν εκδηλώθηκε η Ελληνική Ψυχή, ούτε έχει ακόμα εκδηλωθεί.

Η διαφορά μεταξύ «Προσωπικότητος» και «Ψυχής» ελπίζω να είναι ολοφάνερη σε όλους, αλλά ας την τονίσουμε. Η «Προσωπικότητα» εκφράζει τα εντελώς γήϊνα χαρακτηριστικά μας, ενώ η «Ψυχή» τα Ουράνια. Η διαφορά ασφαλώς είναι μεγάλη. Η πρώτη είναι χωρο-χρονική, ενώ η δεύτερη είναι διαχρονική και εξωχρονική. Ο μαθητής του Πλάτωνα  Ξενοκράτης τόνιζε πως «η ψυχή είναι αριθμός σε κίνηση». Άλλωστε «ψυχή», από το ρήμα «ψύχω», σημαίνει κίνηση (άνεμος – animus -ψυχοκίνηση).

Τι σημαίνουν αυτά; Απλά και καθαρά: Η ψυχή ενός ανθρώπου ή ενός Έθνους, διαθέτει Φως Πνευματικό που κινείται σε μεγάλους χρονο-κύκλους, χιλιάδων ετών. Αντέχει στο χρόνο και στο χώρο και επιβάλλει το σεβασμό και την εκτίμηση η Πολύχρονη Πολιτιστική Παρουσία της, γιατί διαθέτει: Πνευματικό Φως, Σοφή Αγάπη και Αγαθή Δύναμη.

Σημείο 2ο: Πώς φτάνουμε στην Ψυχή μας και πώς έχουμε επαφή μ’ Αυτή.

Η Ψυχή μας είναι ένα Μέγεθος Ορατό-Αόρατο. Το Αόρατο τμήμα της μπορεί να είναι «95» και το ορατό μόνο «5». Κι αυτό γιατί η ψυχή είναι Σοφή και γι’ αυτό δεν «επενδύει» πολλά στον κατώτερο φορέα της, την εκδηλωμένη προσωπικότητα.

Κάθε φορά που ένα «άτομο» ή ένα Έθνος κατορθώνει μία επέκταση της συνειδήσεώς του (αληθινή και όχι «δήθεν»), η Ψυχή του επενδύει σ’ αυτόν τον συγκεκριμένο εκπρόσωπό της, που διευρύνθηκε πράγματι, ένα δέκα τοις εκατό. Ποτέ η Ψυχή δεν επενδύει σε εκδηλωμένο φορέα της πάνω από 50 (το πολύ) τοις εκατό. Το ανώτερο συνεπώς τμήμα της Ψυχής ενός ατόμου ή ενός Έθνους είναι:  Αόρατο Μέγεθος.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά και ξεκάθαρα: Ένα Έθνος (γιατί εδώ δεν μας ενδιαφέρει η ατομική ψυχή) δεν το εκπροσωπούν, κυρίως και πρωτίστως, οι εκδηλωμένες, ορατές του μονάδες (ψυχές) αλλά οι αόρατες, αυτές που δεν έχουν -ακόμα- εκδηλωθεί ή ενσαρκωθεί.

Άρα, ένα Έθνος, μπορεί να έχει γενναίες εφεδρείες αοράτων μεγεθών που ακόμα δεν εκδηλώθηκαν αλλά, σε πιο κατάλληλους χρόνους, θα εκδηλωθούν και θα το εκπροσωπήσουν γνησίως και πληρέστερα.

Και τώρα πώς αποκτάμε επαφή και επικοινωνία με την Εθνική Ψυχή μας: Δηλαδή με τα Αόρατα Μεγέθη, που κυρίως Αυτά την εκπροσωπούν ή θα την εκπροσωπήσουν στο μέλλον. Πολύ καθαρά: Με την ανάπτυξη της Ανώτερης Νοημοσύνης μας. Γιατί η κλίμακα επαφής είναι ψυχή-νους-εγκέφαλος. Συνεπώς ο νους διασυνδέει την ψυχή με τον εγκέφαλο ή με το όργανο εξωτερίκευσής μας.

Και τώρα τι σημαίνει Ανώτερη Νόηση και πώς αναπτύσσεται. Δεν πρέπει να ξαφνιάσει κανέναν (τουλάχιστον γνήσιο Έλληνα) αν πούμε πως είναι η «Ωραία Ελένη». Αυτή που, ένα τουλάχιστον τμήμα της πήγε στην «Τροία» των πάλαι ποτέ Καβείρων που πήρε ο Δάρδανος ο Αρκάδιος από την Σαμοθράκη και τους μετέφερε στο «Ίλιον».

Αυτή την Ώριμη Νόηση αναζητούσαν οι Αχαιοί. Γιατί μόνο μέσω της Ωραίας Νόησης μπορείς να επικοινωνήσεις και με τους Τρεις Κόσμους: Πύρινο (του Δία) - Λεπτοφυή (του Άδη) - και Αισθητό (του Ποσειδώνα).

Κι επειδή η «Ψυχή», όπως το επισημάναμε ήδη, είναι στους Αόρατους κόσμους (Λεπτοφυή και Πύρινο) μόνο μέσω της ώριμης Νόησης ή ωραίας Ελένης μπορούμε να έλθουμε σ’ επικοινωνία μ' αυτούς τους δύο Ανώτερους Κόσμους των «Ψυχών».

Βγαίνει συνεπώς, λογικο-μαθηματικά πλέον, το συμπέρασμα: Χάθηκε η επαφή με τους δύο Ανώτερους Κόσμους (του Δία και του Άδη-Διόνυσου) γιατί δεν υπάρχει σήμερα ανεπτυγμένη δεόντως η Ανώτερη Νόηση ή Ωραία Ελένη.

Σήμερα υπερ-αναπτύχθηκε ο συγκεκριμένος νους που παράγει την τεχνολογία. Αλλά καμμία «μηχανή» δεν μας πληροφορεί για την ύπαρξη των Ανώτερων -δύο- Κόσμων. Όλες ερημογραφούν την Κοσμική Χώρα, δηλώνοντας «Μάλτα γιόκ»! Τίποτα δεν υπάρχει σ’ όλο το Σύμπαν! Οποία ανοησία και έπαρση! Λες και όλο το Στερέωμα να φτιάχτηκε για να «στεγάσει» τον φτωχό, ανήμπορο και φουκαρά, σε ψιχία νοήσεως... άνθρωπο!

Το Σύμπαν είναι Πάνζωο, Αείζωο και Αεικίνητο.

Αλλά γι’ Αυτό θα μιλήσουμε μιαν άλλη φορά - μαζί με τα απαραίτητα εξελικτικά βήματα στα οποία πρέπει να προβούμε σαν Έθνος.

Εδώ επισημαίνουμε μόνο πως: Αν δεν αναπτυχθούμε, αληθινά, ως Ανώτερες Νοήσεις (όπως είχαν κάνει οι Πρόγονοί μας) και δεν αποκτήσουμε σημαντικές κεραίες εσωτερικής Συμπαντικής λήψεως, το εξελικτικό παιχνίδι θα είναι χαμένο.

Δεν ήσαν «τρελοί» ούτε «αντιεπιστημονικοί» και «νοσηρά ευφάνταστοι» οι λαμπροί, σε Ανώτερη Νόηση, Πρόγονοί μας.
Ο σύγχρονος νους υπολείπεται και πρέπει να τους φτάσει σε Εσωτερικό –Ενορατικό– Φως.
Διαφορετικά, (κι αυτό αφορά όλους τους «γαιανθρώπους») υπάρχουν και τα Τάρταρα.
Γιατί είναι Ύβρις να δηλώνεις πως «δεν υπάρχει τίποτα στους Ουρανούς» - και μέσα μας.

Αναστάσης Ασημακόπουλος

ΕΝΩΔΩΝ

ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΙΟ

ΤΑ ΔΥΟ ΠΕΠΛΑ ΤΟΥ ΣΥΣΚΟΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΝΟΥ

Όποιος ψάχνει την αλήθεια, είναι σε θέση να την αναγνωρίσει όταν πέσει πάνω της;

Το πρώτο πέπλο του συσκοτισμού

Το πρώτο πέπλο είναι οι προσωπικές μας αντιλήψεις – οικογενειακές, θρησκευτικές, παιδείας, κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές, κ. α., οι οποίες μας καθιστούν δεσμώτες και δεν μας επιτρέπουν την απαραίτητη ελευθερία σκέψεως για να συλλάβουμε μία εκ βάθρων διαφορετική κατανόηση των αξιών, των προτύπων και των οραμάτων.

Ας λησμονήσουμε τις προσωπικές μας γνώμες και ας παρατηρήσουμε με τα μάτια του μικρού παιδιού, τα γεμάτα περιέργεια και αδημονία να γνωρίσουν τον κόσμο με δέος, προσμονή, ευλάβεια και ενθουσιασμό, χωρίς δόγματα, αιρέσεις, προκαταλήψεις.

Η εποχή μας κατάργησε τις βασικές αρχές της κοσμοθέασης και τις αντικατέστησε με την χρησιμοθηρία υλικών επιδιώξεων.

Βασική αρχή, η επιδίωξη του ανθρώπου, -ως άτομο και ως κοινωνία- να προσεγγίσει την καθολική έννοια της αρετής. Η λέξη αρετή έχει καταργηθεί από το λεξιλόγιό μας σήμερα. Ελάχιστοι την γνωρίζουν και ουδείς την μεταχειρίζεται. Εάν δεν την επαναφέρουμε, για να επανενεργοποιήσουμε την δύναμή της, δεν θα απαλλαγούμε από τις ασθένειες της ψυχής, που καταλήγουν στις ασθένειες του σώματος.

Ο πρώτος συσκοτισμός επήλθε με την κατάργηση της έννοιας της αρετής, διότι η ψυχή μας απώλεσε το πλέγμα της αλήθειας, επί του οποίου είχε εξυφάνει την ισορροπία της.

Το δεύτερο πέπλο του συσκοτισμού

Το δεύτερο πέπλο αναφέρεται στην αντιστροφή ή στην αλλοίωση των εννοιών των επίμαχων λέξεων, όπως είναι οι λέξεις αγαθόν, δαίμων, έρως, κ.ο.κ., στις οποίες πρέπει να αποδώσουμε εκ νέου την αρχική τους σημασία, και όχι ως προς τις προσωπικές μας δοξασίες.

Οι αρχαίοι μας φιλόσοφοι δεν αποκαλύπτουν το πραγματικό τους πρόσωπο παρά μόνον δια της απ’ ευθείας αναγνώσεως των κειμένων, έστω και σε νεοελληνική απόδοση.

Με την τριβή, ο νους εθίζεται, όταν μετά προσοχής «βλέπει» μέχρις ότου κάποια στιγμή γίνεται οικείο και, ξαναθυμάται και αναγνωρίζει την ουσία με στόχο την επίλυση βιοτικών και ηθικών προβλημάτων, απάντηση στα καθημερινά του διλήμματα και αντιξοότητες της καθημερινής αισθητής πραγματικότητας, μέσω της αλληγορίας της αντίθεσης αρετής/κακίας, παραδίδει την πρώτη επαφή με τον αόρατο κόσμο της νόησης.

Ο αρχαίος Ελληνικός στοχασμός κινείται πάντοτε μεταξύ του αισθητού και του νοητού κόσμου. Γι’ αυτό ευθύς εξ αρχής μας επιτρέπουν την θέαση των δύο φύσεων του ενός και μοναδικού κόσμου και μας προετοιμάζουν για τα θαυμαστά μας ταξίδια επί του οποίου θα στηριχθεί η μελλοντική μας εξέλιξη.

Χωρίς δυσκολία αντιλαμβανόμαστε και αποτυπώνουμε αρχές και αξίες, τις οποίες έχουμε προ πολλού λησμονήσει και κατά συνέπειαν αχρηστεύσει.

Το ατελές δεν δύναται να προοδεύσει προς την τελειότητα του είδους του, εάν προηγουμένως δεν απαλλαγεί από τα εμπόδια της πλάνης και της «οιήσεως». Η «οίησις», το να είναι κανείς βέβαιος ότι γνωρίζει, ενώ δεν γνωρίζει, είναι το κυριότερο εμπόδιο στην κατάκτηση της αρετής, διότι συνοδεύεται από την αλαζονεία και την έπαρση. Χρέος είναι η αναζήτηση της ακρίβειας των όρων των αφηρημένων εννοιών, ώστε με την άρση των εσωτερικών εμποδίων να ανοίξει η οδός προς την αρετή.

Με τη μαιευτική ο Σωκράτης αναγκάζει με προσήνεια τον συνομιλητή του στον «λόγον διδόναι», στην λογοδοσία. Αυτή είναι η αναγνώριση της «διπλής αγνοίας», η οποία επιτρέπει στην ψυχή του συνομιλητή, αφού ομολογήσει την άγνοιά του να εκφράσει την πρώτη «απορία». Από τη διπλή αγνοία έφθασε στην απλή δια της απορίας. Από την απορία ο δρόμος θα τον οδηγήσει στην επιστήμη, εις το επίστασθαι.

Πηγή: Από το Πέμπτο βιβλίο «Άρρητοι λόγοι» «Ελληνικός Δια-λογισμός», ΑΛΤΑΝΗ, τόμος 2ος, εκδόσεις Γεωργιάδη, 2008.

https://ellinikoskoinotismos.blogspot.gr/

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

Η ΣΩΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ

ΑΡΩΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ - Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ - ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟΡΡΟΦΟΥΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Μήπως σας έχει ποτέ συμβεί να έχετε βρεθεί με ένα πρόσωπο και να αισθανθήκατε ένα κακό vibe, σαν να σας απορροφούσαν την ενέργεια;

«Τα πάντα είναι ενέργεια» είναι ένα από τα κύρια αξιώματα της επιστήμης, και τα ανθρώπινα όντα δεν εξαιρούνται από τον μετασχηματισμό της.

Μια ενδιαφέρουσα μελέτη που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Bielefeld, της Γερμανίας, έδειξε ότι τα φυτά μπορούν να απορροφήσουν ενέργεια από άλλα φυτά και η γιατρός και θεραπευτής Olivia Bader-Lee, ακολούθησε τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας.

Η επιστήμη που μελετά τη συμπεριφορά της ενέργειας σε έμβια όντα ονομάζεται βιοενεργητική.

Η έρευνα διεξήχθη σε φύκια, ειδικά σε χλαμυδομονάδες του ράινχαρτ. Ανακαλύφθηκε ότι εκτός από την φωτοσύνθεση, έχουν επίσης μια  εναλλακτική πηγή ενέργειας και ότι απορροφούν ενέργεια από άλλα φύκια. Η έρευνα αυτή οφείλεται στη είναι στον Γερμανό βιολόγο Olaf Kruse, και τα πορίσματά της έχουν αναφερθεί στο Naturesite.com.

Σύμφωνα με την Bader-Lee, το σώμα μας είναι σαν τα σφουγγάρια, απορροφώντας την ενέργεια που είναι γύρω μας. «Αυτό είναι ακριβώς  στο γιατί υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται άβολα όταν βρίσκονται σε μια συγκεκριμένη ομάδα με ένα μίγμα ενέργειας και συναισθημάτων».

«Το ανθρώπινο σώμα είναι πολύ παρόμοιο με ένα φυτό που όταν είναι χάλια, απορροφά την ενέργεια που απαιτείται για να τροφοδοτήσει τη συναισθηματική σας κατάσταση, και μπορεί να ενεργοποιήσει τα κύτταρα και αυξάνονας το ποσό της κορτιζόλης καταβολίζουν και τροφοδοτούν τα κύτταρα ανάλογα με τη συναισθηματική ανάγκη», επισημαίνει η Bader-Lee.

Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν τη διάθεσή τους, η οποία οδηγεί στο να είναι νευρικοί, τόνισε, θυμωμένοι, ανήσυχοι, λυπημένοι, αλλά και χαρούμενοι, αισιόδοξοι και χαμογελαστοί.

Η Bader-Lee λέει ότι κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο άνθρωπος έχει χάσει αυτή  τη σύνδεση με τη φύση , όπου η ανταλλαγή ενέργειας θα μπορούσε να αποφέρει τεράστια οφέλη στην ανθρωπότητα.

Τελικά, το  πνεύμα είναι η ενέργεια , και αυτό που λέμε «υπερφυσικό» δεν είναι τίποτα περισσότερο από την εκδήλωση των διαφορετικών πηγών ενέργειας στον κόσμο. Αυτό ήταν γνωστό στους αρχαίους πολιτισμούς σε κάθε ήπειρο, αλλά η επιστήμη έχει αποφασίσει να το αγνοήσουμε και μόνο λίγοι επιστήμονες τολμούν να αντιμετωπίσουν αυτά τα ζητήματα, για το φόβο της κριτικής και τη; απόρριψης από την επιστημονική κοινότητα.

Απόδοση: kavalarissa.eu

By Nadia Vella

Via: Dreamcatcher Reality