Η ΠΑΝΙΕΡΗ ΠΗΓΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΟ ΥΔΩΡ

Η πανίερη πηγή με το καθάριο ύδωρ που δύναται να κορέσει την αβάσταχτη δίψα του ανθρώπου, για την ανέλιξη του και την εκκίνηση της νεοαναγέννησης του, δεν μπορεί παρά να αποτελέσει για άλλη μία φόρα στην ιστορία του κόσμου η λεγόμενη ελληνική θρησκεία-ελληνισμός, δυο όροι ενιαίοι και αρρήκτως αλληλένδετοι. 

Η ορφική παράδοση διαπνέει  όλο τον ελληνικό φιλοσοφικό ορίζοντα, εκκινούμενη από τον ύπατο θεολόγο των Ελλήνων τον θειότατο Ορφέα, σμίγεται με την θεία μολπή του Πυθαγόρου και των μαθητών του πυθαγορείου δεσμού. Εισβάλει μετέπειτα στα πλατωνικά κείμενα με κεκρυμμένο τις περισσότερες φόρές τρόπο και αφικνείται στην εξαίσια ανάλυση του τελευταίου ηγήτορα της ακαδημίας του ανερεύνητου ακόμη και σήμερα μεγίστου Πρόκλου.

Για όσους «ερωτικώ τω τρόπω» μελετούν τα ελάχιστά διασωθέντα από την λαίλαπα των μονοθεϊστικών δογμάτων σπαράγματά των κειμένων, διαπιστώνουν ότι ο ορφικός ορίζοντας και οι απολήξεις του, αποτελούν έναν από τους κύριους πυλώνες της ανυπέρβλητης πολιτισμικής-θεολογικής παράδοσης που εκφράστηκαν στα όρια του ελληνικού χώρου.

Οι επιμέρους φιλοσοφικές προεκτάσεις του ορίζοντος αυτού, συν τω χρόνω, αποδεικνύονται και αναδεικνύονται ανυπέρβλητες. Η σύγχρονη επιστήμη, όχι μόνο δεν καθιστά πεπερασμένα τα εσωτερικά φιλοσοφικά της θέσμια, αλλά τουναντίον τα αποκαλύπτει και τα επικυρώνει, όπως αποδεικνύουν τα αποτελέσματα των  ερευνών της, ιδίως τους τελευταίους χρόνους. Η ορφική ατραπός όμως δεν βαδίζει, κατά την γνωστή πυθαγόρεια ρήση, από τους εύκολους φαινομενικά λεωφόρους  αλλά επιλέγει ενσύνειδα τους κακοτράχαλους ατραπούς. Ο δικός της δηλαδή δρόμος είναι μεν δύσβατος απόκρημνος και καμία φορά επικίνδυνος μα στο τέλος του αναδύεται πάμφωτος και απαιτεί σε όσους τον επιλέγουν να τον προσπελάσουν, κορυβαντικούς μαχητές φωτός, ενθουσιώδεις Απολλώνιους βακχευτές, αλλά κυρίως απευθύνεται σε ερωτικά δονούμενους Διονυσιακούς Νόες.

Η βασικότερη προϋπόθεση για να πορευθεί κάποιος στο πνευματικό αυτό έργο, να εισβάλει ηρωικά σ' αυτήν την εξαίσια ατραπό, είναι η ελάχιστη έστω ψυχική αγνότητα που θα επιφέρει σταδιακώς την φωταυγή διάνοιξη των αιθερικών του κέντρων η οποία και θα μεταλλάξει τελικώς τον γαιο-εγωκεντρισμό του σε ουρανιοθώρητο έκλαμπρο γυρισμό, ολοκληρώνοντας με αυτό τον τρόπο αποτελεσματικά τον πολυπόθητο φιλοσοφικό του αυτόεξαγνισμό.

Η τελική αναδόμηση φυσικά και θα αργήσει να περατωθεί, όμως, ο φυσικός νόμος της εξελίξεως και η αναπόδραστη Ανάγκη ακόμη και αυτές τις μη φωτεινές οντότητες θα τις ωθήσει να ανέλθουν τους ηλιακούς κόσμους. Η παμμήτειρα φύση αναλαμβάνει αργά η γρήγορα την μυσταγωγική αιθερική εξελικτική πορεία όλων μας.

Παρμενίδης Ιω. Μπουσίου

(απόσπασμα)  https://hellenictheology.gr/

ΕΠΑΦΕΣ ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΑΡΚΩΝ ΨΥΧΩΝ - ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ "ΑΦΟΡΜΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΝΟΗΤΑ"

Π Ο Ρ Φ Υ Ρ Ι Ο Σ «ΑΦΟΡΜΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΝΟΗΤΑ»

«Τα τελευταία δεδομένα που πρέπει να γνωρίζουμε για να κατανοήσουμε τον νοητό Κόσμο των Ιδεών»

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ

ἀφορμή = το τελευταίο χρονικά ή αξιολογικά αίτιο, το έναυσμα, η πρόφαση, η δικαιολογία, το πρόσχημα

νοητός = που είναι δυνατόν να τον καταλάβουμε ή να τον αναπαραστήσουμε με τον νου μας (για αντικείμενο) που δεν υπάρχει πραγματικά αλλά μπορούμε να φανταστούμε ότι υπάρχει. συνώνυμα: ιδεατός, φανταστικός (για ιδέα ή έννοια) που μπορεί να γίνει αποδεκτός από τον νου μας με βάση τη συνείδησή μας ή τις πεποιθήσεις μας. συνώνυμα: κατανοητός, καταληπτός 

Γιώργος Χαραλαμπίδης

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

1, Πᾶν μὲν σῶμα ἐν τόπῳ, οὐδὲν δὲ τῶν καθ᾽ αὑτὰ ἀσωμάτων ᾗ τοιοῦτον ἐν τόπῳ.

2, Τὰ καθ᾽ αὑτὰ ἀσώματα, αὐτῷ ᾧ κρείττονα παντός ἐστι τόπου, πανταχῇ ἐστιν, οὐ διαστατῶς, ἀλλ᾽ ἀμερῶς.

3, Τὰ καθ᾽ αὑτὰ ἀσώματα, οὐ τοπικῶς παρόντα τοῖς σώμασι, πάρεστιν αὐτοῖς ὅταν βούληται, πρὸς αὐτὰ ῥέψαντα ᾗ πέφυκε ῥέπειν· καὶ τοπικῶς αὐτοῖς οὐ παρόντα, τῇ σχέσει πάρεστιν αὐτοῖς.

4, Τὰ καθ’ αὑτὰ ἀσώματα ὑποστάσει μὲν καὶ οὐσίᾳ οὐ πάρεστιν οὐδὲ συγκίρναται τοῖς σώμασι, τῇ δὲ ἐκ τῆς ῥοπῆς ὑποστάσει τινὸς δυνάμεως μεταδίδωσι προσεχοῦς τοῖς σώμασιν. ἡ γὰρ ῥοπὴ δευτέραν τινὰ δύναμιν ὑπέστησε προσεχῆ τοῖς σώμασιν.

5, Ἡ μὲν ψυχὴ τῆς ἀμερίστου καὶ τῆς περὶ τὰ σώματα μεριστῆς οὐσίας μέσον τι, ὁ δὲ νοῦς ἀμέριστος οὐσία μόνον, τὰ δὲ σώματα μεριστὰ μόνον, αἱ δὲ ποιότητες καὶ τὰ ἔνυλα εἴδη περὶ τὰ σώματα μεριστά.

6, Οὐ πᾶν τὸ ποιοῦν εἰς ἄλλο πελάσει καὶ ἁφῇ ποιεῖ ἃ ποιεῖ, ἀλλὰ καὶ τὰ πελάσει καὶ ἁφῇ τι ποιοῦντα κατὰ συμβεβηκὸς τῇ πελάσει χρῆται.

7, Ψυχὴ καταδεῖται πρὸς σῶμα τῇ ἐπιστροφῇ τῇ πρὸς τὰ πάθη τὰ ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ λύεται δὲ πάλιν διὰ τῆς ἀπαθείας.

8, Ὃ ἔδησεν ἡ φύσις, τοῦτο φύσις λύει, καὶ ὃ ἔδησεν ἡ ψυχή, τοῦτο αὐτὴ λύει· ἔδησε δὲ φύσις μὲν σῶμα ἐν ψυχῇ, ψυχὴ δὲ ἑαυτὴν ἐν σώματι. φύσις μὲν ἄρα λύει σῶμα ἐκ ψυχῆς, ψυχὴ δὲ ἑαυτὴν λύει ἀπὸ σώματος.

9, Ὁ θάνατος διπλοῦς, ὁ μὲν οὖν συνεγνωσμένος λυομένου τοῦ σώματος ἀπὸ τῆς ψυχῆς, ὁ δὲ τῶν φιλοσόφων λυομένης τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος· καὶ οὐ πάντως ὁ ἕτερος τῷ ἑτέρῳ ἕπεται. 

Γιώργος Χαραλαμπίδης

ΓΑΜΗΛΙΩΝ (23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ – 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ)

Ο Γαμηλιών είναι ο 7ος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στους θεούς Δία και Ήρα και αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα 23 Δεκεμβρίου - 22 Ιανουαρίου.

Ο μήνας πήρε το όνομά του από τη γιορτή των Γαμηλίων ή Θεογαμίων, του ιερού γάμου μεταξύ των δυο θεών. 

Πολύ σημαντική γιορτή του μήνα ήταν επίσης το Τριέσπερον προς τιμήν των θεών Ήλιου και Ηρακλή, κατά τις 3 πρώτες ημέρες του μήνα (22-25 Δεκεμβρίου), η οποία αντικαταστάθηκε στη ρωμαϊκή θρησκεία από την αντίστοιχη γιορτή την ίδια περίοδο του Σολ Ινβίκτους.

Γιορτάζονταν επίσης τα Λήναια προς τιμήν του Διονύσου, οπότε και παρουσιάζονταν κωμωδίες.
Η ονομασία του προέρχεται από τις αντίστοιχες ιερές αθηναϊκές γιορτές, στο επίκεντρο των οποίων δέσποζε η γιορτή των Θεογαμίων, στην οποία γιορταζόταν ο ιερός γάμος του Δία και της Ήρας.

Ο ιερός γάμος γινόταν με σκοπό να ενισχύσει την ευεργετική δύναμη των βροχών που είχαν πέσει στη γη, ώστε να ευοδωθεί η βλάστηση.

Ο μήνας αυτός ήταν ιερός και αφιερωμένος στους πέντε γαμήλιους θεούς·

Δία τον Τέλειο, Ήρα την Τελεία, Αφροδίτη, Πειθώ και Άρτεμη, από τους οποίους εξαρτιόταν η ευτυχής έκβαση του γάμου.

Ιδιαίτερα όμως οι Αθηναίοι τιμούσαν τον Δία τον Τέλειο και την Ήρα την Τελεία, η οποία ήταν η προστάτιδα-θεά του γάμου.

Στη διάρκεια του Γαμηλιώνα γίνονταν οι περισσότεροι γάμοι των Αθηναίων, ενώ ειδικά την 27η του μηνός ετελούντο στην Αθήνα οι γαμήλιες θυσίες ή γάμηλα.

Από την 8η μέχρι την 11η ημέρα του Γαμηλιώνα, γιορτάζονταν στην Αθήνα τα Λήναια, προς τιμήν του Ληναίου Διονύσου· ετελούντο γύρω από το θέατρο του Διονύσου των Αθηνών.

Για τον λόγο αυτόν στη Δήλο, και σε ορισμένες ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. ο Γαμηλιών λεγόταν Ληναιών.

Η ονομασία αυτή προέρχεται από την αρχαία λέξη ληνός, που ήταν το μέρος όπου πατούσαν τα σταφύλια (το πατητήρι).

Από το γεγονός αυτό ο θεός του κρασιού Διόνυσος έφερε και την προσωνυμία Ληναίος.

Επικεφαλής των Ληναίων, όπως και των Ανθεστηρίων, ήταν ο άρχων βασιλεύς.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι προς τιμήν του Διονύσου ετελούντο στην Αθήνα τα Οσχοφόρια, τα Διονύσια, τα Λήναια, τα Ανθεστήρια και άλλες σπουδαίες γιορτές.

Πολλά όμως ελληνικά ημερολόγια τιμούσαν τον Διόνυσο με τον ομώνυμό του μήνα.

Ο μήνας Διονύσιος εχρησιμοποιείτο κυρίως στη Μέση Δυτική Ελλάδα, καθώς και στις δωρικές αποικίες του Βοσπόρου και του Πόντου.

Στην Αιτωλία ο Διονύσιος αντιστοιχούσε με τον αθηναϊκό μήνα Μουνιχιώνα, ενώ στο ημερολόγιο της Βιθυνίας ήταν ο τέταρτος μήνας του έτους και αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα από 24η Δεκεμβρίου έως 23η Ιανουαρίου του Γρηγοριανού ημερολογίου.

Ο μήνας Διονύσιος αναφέρεται σε επιγραφές που βρέθηκαν στην Άγκυρα, στη Χαλκηδόνα, στη Λοκρίδα, στο Βυζάντιο, στην Κρήτη και στο Ταυρομένιο της Σικελίας.

Εικόνα πρώτη: Γαμήλια άμαξα με την νύφη, τον γαμπρό και τον πάροχο (μελανόμορφο αττικό αγγείο του ζωγράφου Άμαση, -550). 

Εικόνα δεύτερη: Προετοιμασία της νύφης πριν τον γάμο, -4ος αιώνας. Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη.

Εικόνες από: https://argolikivivliothiki.gr/

Πηγές:
•«Η Οδύσσεια των Ημερολογίων, τόμος Α’ – αναζητώντας τις ρίζες», εκδόσεις ΔΙΑΥΛΟΣ, εκδοθέν υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

https://www.olympia.gr/

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους του Εννέα Έτη Φωτός, εύχομαι ολόψυχα καλή χρονιά με Υγεία και κάθε καλό. 

Μέσα από αυτές τις "συμπληγάδες", ας περάσουμε με όπλο την φιλοσοφική σκέψη, με αυτογνωσία και με σταθερότητα, πιστοί στον κοινό σκοπό, ξαναβρίσκοντας και διατηρώντας την ταυτότητα μας. 

Η νοερή επαφή μας, είναι ουσιαστική και αμφίδρομη και τα θετικά μηνύματα που δέχομαι από εσάς, είναι για μένα δύναμη.

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

Καλή χρονιά!!!

Σείριος (Χ.Γ.) 

Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΤΑ ΕΠΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ Η “ΘΥΣΙΑ” ΤΗΣ...

Ο Όμηρος παρουσιάζει τους Έλληνες με τα καράβια τους συγκεντρωμένους στην Αυλίδα [Ιλιας Β, 300 κ.εξ.] κάτω από ένα πλατάνι και σε βωμούς αγιασμένους να προσφέρουν στους θεούς θυσίες πολυδάπανες [τεληέσσας εκατόμβας] και να εξετάζουν τα σημάδια.

Καμία Ιφιγένεια δεν καταφθάνει για να θυσιαστεί.

Η Ιφιγένεια ως κόρη του Αγαμέμνονος είναι άγνωστη για τον Όμηρο. Ο ίδιος ο Αγαμέμνων στην Ραψωδία Ι της Ιλιάδος και στον στίχο 145 κατονομάζει τις κόρες του: Χρυσόθεμις, Λαοδίκη, Ιφιάνασσα και διατείνεται ότι βρίσκονται όλες στο σπίτι του στο Άργος. Μάλιστα, για να κατευνάσει την οργή του Αχιλλέα του προσφέρει όποια θέλει για γυναίκα του.

Η Ιφιγένεια και η “θυσια” της, όπως την γνωρίζουμε, αναφέρεται μόνο στα Κύκλια έπη και κυρίως στις τραγωδίες των μεγάλων τραγικών ποιητών. Σώζονται οι τραγωδίες “Ιφιγένεια εν Αυλίδι” και “Ιφιγένεια εν Ταύροις” του Ευριπίδη.

Τα Κύκλια έπη βασίζονταν σε παλιούς μύθους, αλλά είναι βέβαιο ότι συντέθηκαν αρκετά μετά την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, στη διάρκεια του -7ου ή του -6ου αιώνα. Η σημασία τους για τη μεταγενέστερη ελληνική λογοτεχνία υπήρξε τεράστια, αφού από αυτά εμπνεύστηκαν πολλές τραγωδίες. 

https://www.greek-language.gr/ , https://www.facebook.com/EPH.OMHROY/

ΕΘΙΜΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΒΑΘΕΙΑ ΡΙΖΩΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ - ΑΠΛΩΣ ΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΜΕΤΑΛΛΑΧΘΗΚΑΝ

Του Θωμά Δασκάλου, Αρχιτέκτονα, Τρίκαλα

Ένα από τα δεινά που χαρακτηρίζει τον δύστυχο νεοέλληνα είναι η απώλεια της ιστορικής του μνήμης. Δεν έχει συνείδηση της συνεχούς πορείας του στον χρόνο και ότι στον κώδικά του DNA είναι καταγεγραμμένες μνήμες χιλιάδων ετών. Συνήθειες, εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής, συμπεριφορές, αντιδράσεις, ήθη και έθιμα, χοροί κ.λ.π.  έχουν τις ρίζες τους σε πανάρχαιες καταβολές.

Μία ζωντανή απόδειξη της ιστορικής συνέχειας είναι οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές και οι πανηγύρεις. Μαρτυρούν ότι από την προχριστιανική εποχή ως σήμερα τα έθιμα παραμένουν αμετάβλητα στον χρόνο.

Η νέα θρησκεία, μην μπορώντας να εκβάλλει ή να αλλάξει τις πρότερες συνήθειες του Έλληνα, καθιέρωσε τις θρησκευτικές εορτές κατ’ αντιστοιχία του αρχαίου εορτολογίου. Σε κάθε μεγάλη χριστιανική εορτή αντιστοιχεί και μία ανάλογη μεγάλη αρχαιοελληνική εορτή. Δεν είναι επί του παρόντος να γίνει εκτενής αναφορά στο ενδιαφέρον αυτό θέμα, αλλά θα σταθώ στις μεγάλες εορτές του Ιουλίου, του προφήτη Ηλία και της Αγ. Παρασκευής.

Αναρωτιέται κανείς, πώς ο Έλληνας υιοθέτησε τόσο εύκολα έναν προφήτη του lσpαήλ και τον τιμά με τέτοια λαμπρότητα κάθε χρόνο σε κάθε γωνιά της Ελλάδος; Η καθιέρωση της εορτής στην συγκεκριμένη ημερομηνία και η επιλογή του ονόματος δεν είναι καθόλου τυχαία. Στην αρχαιότητα τον ίδιο καιρό, στις αρχές της δεύτερης  περιόδου του μηνός ΕΚΑΤΟΜΒΑΙΩΝ ήτοι στις 20-21 Ιουλίου τότε που η γή δέχεται την μεγίστη φωτεινή ηλιακή ακτινοβολία, ήτοι ένα μήνα μετά το θερινό ηλιοστάσιο (22 Ιουνίου), εορτάζετο ο Εκατομβαίος ή Εκατηβόλος Απόλλων – Ήλιος. Προς τιμή του γιόρταζαν όλα τα ιερά τα οποία ήταν αφιερωμένα σ’ αυτόν και βρίσκονταν στις κορυφές των λοφίσκων πέριξ των πόλεων και οικισμών. Ο Απόλλων ως γνωστόν συμβόλιζε το Θείο, το πνευματικό και υλικό φώς. Ήταν η έκφραση της ζωοδότου φωτεινής ενέργειας και της κάθε πνευματικής εκφάνσεως. Μία συνήθεια αιώνων την οποία δεν ήταν εύκολο να ξεριζώσεις από τον ετήσιο εορταστικό κύκλο του Έλληνα. Γι’ αυτό η εκκλησία, όπως έπραξε και με πολλές άλλες εορτές, υποκατέστησε την εορτή του νοητού ΗΛΙΟΥ με το ομόηχο ΗΛΙΑΣ με μία καταπληκτική σειρά αντιστοιχιών, ήτοι:

• Κοινή ημερομηνία της εορτής

• Κοινό όνομα ΉΛΙΟΣ – ΗΛΙΑΣ

• Προφήτης- Μάντης ο Απόλλων – Προφήτης ο Ηλίας

• Άρμα του Ηλίου-Απόλλωνα, άρμα του Ηλία που τον οδηγεί στον ουρανό.

• Ο Κόρακας είναι το ιερό πτηνό του Απόλλωνα σύμβολο της μαντικής. Ο Κόρακας επίσης είναι το πουλί που συνοδεύει τον Ηλία και απεικονίζεται μέσα στην σπηλιά σε όλες τις σχετικές εικονογραφίες.

• Τα ιερά του Απόλλωνα Ηλίου ήταν κτισμένα στις κορυφές των λόφων όπως και τα εκκλησάκια του Αη-Λιά στα ψηλώματα των χωριών και των πόλεων.

• Η εορτή ήταν η μεγαλύτερη καλοκαιρινή εορταστική εκδήλωση προχριστιανικά όπως και σήμερα, μαζί με εκείνη της Αγίας Παρασκευής 26 Ιουλίου, η οποία υποκατέστησε την δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα την Άρτεμη που κατά «σύμπτωση» εορτάζετο και τότε μία εβδομάδα μετά. Η Άρτεμις ήταν προστάτιδα της φυσικής τάξεως, των πηγών, της ευγονίας, των οφθαλμών, των εγκύων γυναικών, του τοκετού αλλά των ποιμνίων  και των ποιμένων. Ιερά της υπήρχαν διάσπαρτα σε δάση, σε υψώματα, σε σπηλιές και κοιλώματα, σε πηγές και νάματα. Όπως και σήμερα τα εκκλησάκια και τα προσκυνήματα της Αγ. Παρασκευής η οποία στις αγιογραφίες απεικονίζεται κρατώντας δίσκο πάνω στον οποίο είναι δύο οφθαλμοί. Στην χάρη της μέχρι σήμερα οι βοσκοί αφιερώνουν πολλά ζώα τα οποία σφαγιάζονται, μαγειρεύονται και προσφέρονται προς φιλοξενία των επισκεπτών.

Έθιμα αιώνων που για χιλιάδες χρόνια είναι βαθειά ριζωμένα στην συμπεριφορά του Έλληνα.  Απλώς οι αντιλήψεις μεταλλάχθηκαν και προσαρμόστηκαν σε μία διαφορετική θρησκευτική έκφραση. Οι συνήθειες όμως παρέμειναν ίδιες. Ο Έλληνας εξακολουθεί να ανεβαίνει στην κορυφή του λόφου και στα εξωκλήσια για να γιορτάσει και πανηγυρίσει χωρίς να ενδιαφέρεται αν το Ηλιος έγινε Ηλίας.

Καλό θα είναι αυτοί που ασχολούνται με την καταγραφή θρησκευτικών και λαογραφικών  εκδηλώσεων (εορτές, πανηγύρεις, έθιμα, χορούς), να μην περιορίζονται μόνον σε απλές περιγραφές, αλλά να ανιχνεύουν βαθύτερα στοιχεία τα οποία αποδίδουν μία ευρύτερη ιστορική διάσταση στο δρώμενο, τεκμηριώνοντας έτσι και την αδιάλειπτη χωρο-χρονική συνέχεια του Ελληνισμού, που πιστεύω ότι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά πρέπει να γίνει συνείδηση στον αλλοτριωμένο πνευματικά νεοέλληνα.

https://www.trikalaola.gr/

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ 1941 - ΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ

«Σε μένα έλαχε το νόμισμα να υπηρετώ την Ελλάδα»

Έλληνας στρατιώτης στέλνει στην οικογένειά του γράμμα από την πρώτη γραμμή.

“Αγαπημένες µου, Χρόνια πολλά. Μέ τό καλό ο καινούργιος χρόνος …

Είναι η πρώτη χρονιά, έπειτα από τόσα χρόνια, πού κάνω Πρωτοχρονιά μακρυά σας. Πάντα, αυτή…τήν στιγµή, κάθε χρόνο, µέ αξίωνε ο Θεός νά κρατώ τό µαυροµάνικο µαχαίρι τού σπιτιού γιά νά κόψω από τήν πήττα πού φιλοτεχνούσαν δυό αγαπηµένα χεράκια, τό κοµµάτι τού Χριστού, τής Παναγίας, τού Σπιτιού, … γύρω από τό στολισµένο τραπέζι µας.

Κι’ ερχόταν τότε η αγωνία τής τύχης τού νοµίσµατος. Ποιός θά είναι ο τυχερός τής χρονιάς; Σέ ποιανού κοµµάτι θά βρεθη τό νόµισµα; Α! όχι, εφέτος τήν ωραία Πρωτοχρονιά τού 41, εγώ, παιδιά µου, είμαι ο τυχερός!

Σέ µένα έπεσε τό ανεκτίµητο νόµισµα νά έλθω εδώ επάνω στά Αλβανικά βουνά, νά ακούω, κι’ αυτή τήν στιγµή ακόµη, τό Βαρύ Πυροβολικό µας νά κτυπά αλύπητα τόν δρόµο πού ακολουθούν, φεύγοντας πανικόβλητοι οι κατακτηταί τής Ρώµης, πού νόµισαν πώς µπορούσαν νά ποδοπατήσουν τήν Ελλάδα µας.

Σ’ εµένα έλαχε νά ιδώ τά µέρη όπου τό Σύν/µά µας τού Ιππικού απεδεκάτισε τήν Μεραρχία τους, τήν περίφηµή τους «Τζούλια». Σ’ εµένα έλαχε νά ακούσω άλλον αξιωµατικόν νά διηγείται πώς µέ 187 άνδρες εκράτησε έξ χιλιάδες Ιταλούς.

Εγώ είµαι ο τυχερός πού βλέπω κάθε µέρα τά κατσάβραχα, τά απρόσιτα καί στά γίδια ακόµη, όπου σκαρφάλωσαν οι θρυλικοί φαντάροι µας µέ τήν λόγχη, αψηφώντας τούς παντοειδείς όλµους καί ολµάκια πού διέθεταν αυτοί οι τσαρλατάνοι, πού έβαλαν τούς χάρτες κάτω καί εκοβαν τήν Ελλάδα σάν πρωτοχρονιάτικη πίτα.

Εγώ, έχω τόν µεγάλο κλήρο νά υπηρετώ τήν Ελλάδα µαζί µέ τά άλλα παιδιά της. Νά µέ συµπαθάτε όµως… Όταν µιλά κανείς γιά τόν αφάνταστο καί ανυπέρβλητο ηρωισµό τού Ελληνικού Στρατού παρασύρεται αθελά του…

Ήλθε, Πάκι µου, ο Άγιο-Βασίλης εφέτος; Γουρλώσανε πάλι τά δυό σου γαλανά µατάκια, όταν άναψαν τά φώτα, µπροστά στά δώρα πού σού έφερε ο καλός Άγιος;

Γιά µένα, είναι η καλλίτερη Πρωτοχρονιά τής ζωής µου, σείς πώς υποδεχθήκατε τόν καινούργιο Χρόνο;

Πολλά φιλιά

Ευάγγελος”

Γράµµα Ευάγγελου Νοµικού, από τίς «Μαρτυρίες ’40-’41»,τών Κ. Χατζηπατέρα & Μ. Φαφαλιού, σελ. 150)

https://www.el.gr/

--------------------

Διαβάστε επίσης:

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1941!

&

ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΣΕ ΟΠΛΟ...

ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ - ΒΙΟΛΑΡΗΣ

Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος - Μουσική: Μίμης Πλέσσας 

AggelosV2002

ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΠΑΝΙΣΧΥΡΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ ΣΕ ΣΠΑΝΙΑ ΠΛΑΝΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ (Βίντεο)

Το άγνωστο βυθισμένο λιμάνι της Αρχαίας Ερέτριας, απέχει μόλις 30 μέτρα από το σύγχρονο λιμάνι, αλλά το χωρίζουν 2.400 χρόνια απ’ αυτό. 

Ο λιμενοβραχίονας αυτός αποτελεί το δυτικό άκρο του λιμανιού της Ερέτριας. Πρόκειται για μία μνημειώδη κατασκευή από αργούς λίθους που εκτείνεται για 600 περίπου μέτρα με κατεύθυνση από ΒΒΔ προς ΝΝΑ. Στο ΝΝΑ άκρο του, όπου και βρίσκεται ο φάρος του σύγχρονου λιμανιού, στρέφεται προς ανατολικά για 55 περίπου μέτρα, κλείνοντας και προστατεύοντας από νότια, την είσοδο του λιμανιού.

Τα πρώτα 300 μέτρα της κατασκευής καλύπτονται από τον σύγχρονο λιμενοβραχίονα ο οποίος μετά τα πρώτα αυτά μέτρα "τρέχει" παράλληλα προς τον Αρχαίο σε όλο το μήκος του.

Η Αρχαία κατασκευή καθ’ όλο το μήκος της διατηρεί σταθερό πλάτος (8 μέτρα) και βρίσκεται -86 εκ. χαμηλότερα από το σημερινό επίπεδο της θάλασσας. Η αρχική κατασκευή χρονολογείται στις αρχές του δεύτερου μισού του -4ου αιώνα με κάποιες ενισχυτικές μετασκευές στις αρχές του -3ου αιώνα.

Η πρώτη αναφορά της Ερέτριας στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία γίνεται στα Ομηρικά έπη (Ιλιάς Β, 537) όπου μαζί με τις υπόλοιπες ευβοϊκές πόλεις συμμετέχει στην Τρωική εκστρατεία.

Στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι έντονη η μνήμη της Ερετρικής θαλασσοκρατορίας, απόηχος των γεγονότων της γεωμετρικής και πρώιμης αρχαϊκής περιόδου. 

Σύμφωνα με μία επιγραφή η οποία βρέθηκε ενσωματωμένη σε σύγχρονο τοίχο, στην περιοχή του σημερινού λιμανιού, κατά το πρώτο ήμισυ του -6ου αιώνα η Ερέτρια ελέγχει με τον στόλο της τόσο το νότιο όσο και το βόρειο πέρασμα του Ευβοϊκού προς την ανοικτή θάλασσα. Κατά την διάρκεια της Ιωνικής εξέγερσης, η Ερέτρια βοηθά τους εξεγερμένους Ίωνες στέλνοντας πέντε τριήρεις. 

Δύο λιμάνια δίπλα- δίπλα που τα χωρίζουν 2.500 χρόνια.

Εικόνα: Στιγμιότυπο οθόνης  ,  Πηγή: haanity

ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ - Η ΡΟΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ & ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΟΣ / ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ - ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ

Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα

Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.

Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ

Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ

Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ

Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ

   Ομηρικός Κύκλος - Ellenos Ellen

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΥΚΤΑ ΚΑΙ Η ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

Ο Ήλιος κατεβαίνει στο χαμηλότερο σημείο του ουρανού παραμένει στάσιμος ("νεκρός" τρείς ημέρες - Τριέσπερο των προγόνων μας) και ξαφνικά ξαναγεννιέται, ανίκητος λαμπερός και φωτεινός και μαζί του και η ελπίδα για την επερχόμενη Άνοιξη. 

Αυτήν την Γέννηση του Θεού Ηλίου γιόρταζαν οι Γάλλοι ανέκαθεν και την ονόμαζαν Noël καμμία σχέση με αυτό που νομίζουν οι πλείστοι σήμερα. Είναι από το γαλάτικο (Gaulois ) Noio Hel το οποίο για μας του Έλληνες δίνει αμέσως εξήγηση αφού κατάγεται από το Νέος Ήλιος - Néo Helios.

Την ίδια γιορτή είχαν και οι βορειοανατολικές φυλές της χώρας, εκείνες πού ανήκαν στα γερμανοσαξωνικά φύλα, οι Φράγκοι, που την ονόμαζαν Νeue Helle (Neos Helios) που σημαίνει στα γερμανικά νέο φώς, νέα αναλαμπή.

Όλα τα δασικά, υδάτινα και αέρινα ιερά στοιχεία (θεότητες) ήταν σε αναβρασμό εφόσον ο ζωοδότης Ήλιος και η Μάνα Γαία αναγενιόντουσαν μαζί υπό την επίβλεψη του Ιερού Θεϊκού Αιθέρα (Πύρ, Γαία, Αήρ, Ύδωρ και Αιθέρας τα 5 Ιερά στοιχεία).

Οι Μύστες φορώντας κέρατα ελαφιών άναβαν ιερές εξαγνιστικές πυρές παντού προς τιμή τους αλλά κυρίως προς τιμή της θεάς του φωτός, Άρτεμις για μας. 

Όσον βαθύ και πυκνό και να είναι το σκοτάδι γύρω μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το φώς πάντα το Νικά.

Καλό Τριέσπερο και Καλό Ηλιοστάσιο σε όλους και είθε ο Ήλιος της Γνώσης να λάμπει πάντα και να φωτίζει τον δρόμο της ψυχής σας.

Στην φωτογραφία το ιερό ζώο της θεάς.

Ανδρειανή 

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ - ΚΑΛΩΣ ΝΑ ΟΡΙΣΕΙΣ ΑΡΤΕΜΙΔΑ ΚΟΡΗ

«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ» – ΚΑΝΑΔΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΠΟΘΕΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

«Η Ελληνική γλώσσα είναι το αγκωνάρι του πολιτισμού μας και η μητρική γλώσσα του Δυτικού πολιτισμού», δηλώνει σε συνέντευξή του ο Καναδός καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, Ζακ Μπουσάρ, μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Καναδά.

Ο Ζακ Μπουσάρ γεννήθηκε και ζει στο Μόντρεαλ και, από το 1973, είναι καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο της καναδέζικης μεγαλούπολης. Ο ίδιος, μιλώντας σε συνέντευξη που παραχώρησε στο διαδικτυακό κανάλι hellenicdna.com, από το πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, στο οποίο διδάσκει, αναφέρεται με ένθερμα λόγια για την Ελληνική γλώσσα.

Δείτε το απόσπασμα από τη συνέντευξη του Καναδού καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ στο hellenicdna.com στο 19:37.

Το hellenicdna.com στόχο έχει να κάνει γνωστές όλες τις δράσεις των Ελλήνων στην Αμερική.

Hellenic DNA , μέσω https://www.el.gr/ 

ΠΟΣΟ ΕΓΚΥΡΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ;

 Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα 

Από το κανάλι   Ομηρικός Κύκλος - Ellenos Ellen

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Σε παλαιότερο άρθρο μου με τον τίτλο, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ; είχα γράψει ότι πολιτισμός δεν είναι τα υπεραυτόματα πλυντήρια που μοιάζουν με διαστημόπλοια, ούτε το κινητό τηλέφωνο που σου λέει τι καιρό θα κάνει αύριο. Δεν είναι αυτά πολιτισμός.

Οι νεοπλατωνικοί και ο Πρόκλος στην εποχή τους, τότε που έβλεπαν το τέλος του Αρχαίου κόσμου και του πολιτισμού, όχι αδίκως την εποχή εκείνη την χαρακτήριζαν ως «εποχή της μεγάλης σύγχυσης». Ήταν η εποχή που ξεκινούσε “η μεγάλη νύχτα”, ο σκοτεινός μεσαίωνας. Μήπως βιώνουμε και τώρα κάποιο είδος σύγχυσης;

Ας μη βλέπουμε μόνο την αλματώδη έκρηξη των τεχνολογικών εφευρεσεων. Η εξέλιξη του ανθρώπου δεν έγκειται μόνο στην πρόοδο της τεχνολογίας και στις μεγάλες τεχνολογικές ανακαλύψεις.

(..καὶ τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν.

Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι [3.82.4] )

Σήμερα ζούμε σε έναν κόσμο που η ανθρωπότητα βαδίζει ανάποδα προς τη φύση.... και ίσως βιώνει την μεγαλύτερη σύγχυση στην ιστορία της... Τα τελευταία χρόνια, ενώ η τεχνολογία έκανε τεράστια άλματα, η πνευματικότητα έμεινε πίσω. Η τεχνολογία έχει ξεπεράσει κατά πολύ την πνευματικότητα μας (είναι η γνώμη μου, αν κάνω λάθος διορθώστε με) και όταν σε έναν κόσμο, προηγείται η τεχνολογία και υστερεί η πνευματικότητα, τότε αυτός ο κόσμος, πιθανόν αυτοβλάπτεται, με διαφόρους τρόπους, όπως, στον τομέα των αξιών, των ιδανικών, της ειρήνης κλπ.

Το ιδανικό σε έναν πολιτισμένο κόσμο είναι η πνευματικότητα να έχει πρωταρχικό ρόλο και να βρίσκεται στις πρώτες προτεραιότητες της κοινωνίας. Ο σκοπός του ανθρώπου δεν είναι να τα κάνουν όλα γι' αυτόν οι μηχανές και να σκέφτεται και να λειτουργεί εγωιστικά μέσα στην διπλή άγνοια όπως λέει ο Σωκράτης. Με το “εγώ”, δεν προχωρά ο κόσμος. Βέβαια αν μας ενδιαφέρει να προχωρήσουμε... Γιατί, δεν ξέρω αν τα μάθατε τα νέα, αλλά το “εγώ” τελείωσε.

Η μητέρα Γη αλλάζει τη συχνότητα της δόνησής της κι εμείς οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά, οφείλουμε να την ακολουθούμε. Η Γη ως μια Οντότητα με συνειδησιακή υπόσταση, καλεί - όπως η μάνα τα παιδιά της - σε μια νέα πλανητική πραγματικότητα, μακριά από τη σημερινή κατάσταση! Ας επιλέξουμε σχέσεις Αγάπης αντί μίσους, στοργής και αλληλεγγύης αντί αδιαφορίας. Εδώ δεν χωράει το ΕΓΩ.

Ο σκοπός του ανθρώπου είναι η συναίσθηση, η ακριβής γνώση της πραγματικότητας, η άνοδος της συνειδητότητας του και η πνευματική του ανέλιξη ώστε να γίνει και να είναι συνδημιουργός υπέρ του όλου. Ίσως αυτά για κάποιους να είναι ψιλά γράμματα, αλλά όσοι αντιλαμβάνονται καταλαβαίνουν.

Ελληνίδα ιστορικός και καθηγήτρια πανεπιστημίου λέει: «Πριν 40 χρόνια οι μαθητές δημοτικού ήξεραν περισσότερα από τους αποφοίτους λυκείου σήμερα». Προτείνω να μελετήσετε το άρθρο εδώ: https://filoitexnisfilosofias.com/ και θα δείτε τις αιτίες της σημερινής πραγματικότητος.

«Ως χαρίεν έστ’ άνθρωπος, όταν άνθρωπος η». (Μένανδρος)

Πόσο χαριτωμένος είναι ο άνθρωπος, αν είναι άνθρωπος.

Δεν είναι ότι δεν μπορούμε να βρούμε τη λύση. Το ζήτημα είναι ότι δεν μπορούμε να δούμε ποιο είναι το πρόβλημα. Νομίζουμε ότι οι επιπτώσεις και τα συμπτώματα είναι το πρόβλημα μας. Θα επαναλάβω αυτό που έχω γράψει πολλές φορές σε άρθρα μου. Μόνο με τις αξίες του Ελληνικού στοχασμού έχει ο άνθρωπος ελπίδα.

Οι Έλληνες πρέπει να θυμηθούν το παρελθόν τους. Να ρωτήσουν τους δικούς τους προγόνους, οι οποίοι τα έχουν πει όλα και έχουν απαντήσεις και λύσεις για κάθε πρόβλημα, μέσα στην κληρονομιά που μας άφησαν, την Αρχαιοελληνική Γραμματεία. Ακόμη και σε αυτήν την εποχή με αυτά τα πρωτόγνωρα που ζούμε, η αφύπνιση μπορεί να γκρεμίσει τα είδωλα και τον φόβο που τρομάζουν το πνεύμα και την ψυχή.

Το ΕΓΩ του Έλληνα είναι η αιτία των περισσότερων δεινών του, γι' αυτό κλείνω με τα λόγια του Περικλή Γιαννόπουλου (1869 - 1910) που έγραφε πριν έναν αιώνα: “Ελληνική Φυλή ο μεγαλύτερος Εχθρός Σου είναι: Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ. [...] ΕΡΩΤΑΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΦΥΛΗ: ΕΧΕΙ ΟΡΕΞΙΝ ΝΑ ΣΚΕΦΘΗ;”

Σείριος (Χ.Γ.) ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Το βίντεο από την ταινία "Τα δελφινάκια του Αμβρακικού"

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ - ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ / ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΜΑΣ / ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΣΗ

 Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα 

Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.

Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ

Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ

Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ

Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ

  Ομηρικός Κύκλος - Ellenos Ellen