ΠΛΑΤΩΝ - ΤΙΜΑΙΟΣ

ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΣΟΛΩΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ! 

ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΑΝΤΖΥ ΣΑΜΙΟΥ

ΠΛΑΤΩΝ-ΤΙΜΑΙΟΣ (ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ) Α' ΜΕΡΟΣ(ΣΤ.17a-22 c)

ΠΛΑΤΩΝ-ΤΙΜΑΙΟΣ (ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ) Β'ΜΕΡΟΣ(st.22c-27a)

oriaka

--------------------------------------

ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΤΙΜΑΙΟΣ - ΠΕΡΙ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

AlexandrosKanenas

ΠΛΑΤΩΝ - ΠΟΛΙΤΕΙΑ: “...όπου τύχει να χωριστεί στα δυο η πόλη, αν αρχίσουν να καταστρέφουν ο ένας του άλλου τα κτήματα και βάζουν φωτιά στα σπίτια, τί αποτρόπαιο πράγμα είναι και πόσο αφιλοπάτριδες οι δυο μερίδες· γιατί αλλιώς ποτέ δε θα τολμούσαν να ρημάζουν έτσι τη μητέρα που τους γέννησε και τους ανάστησε·”

ΠΛΑΤΩΝ - Πολιτεία (470c - 471e)

[470c] Κοίτα τώρα αν ταιριάζει κι αυτό που θα πω· γιατί λέω πως όλοι που ανήκουν στο ελληνικό έθνος είναι μεταξύ τους οικείοι και συγγενείς, ενώ με τους βαρβάρους άσχετοι και ξένοι.

Πολύ ωραία.

Όταν λοιπόν ερθούν σε σύγκρουση Έλληνες με τους βαρβάρους και βάρβαροι με τους Έλληνες, θα λέμε πως θα πολεμούν και πως είναι φυσικοί πολέμιοι μεταξύ τους κι αυτή τη σύγκρουση θα την ονομάζομε πόλεμο· όταν όμως Έλληνες με Έλληνες κάνουν κάτι τέτοιο, θα λέμε πως ενώ είναι από γενετής των φίλοι, μια κάποια τέτοια αρρώστια έπεσε στην Ελλάδα και στασιάζουν, [470d] κι αυτή την αρρώστια πρέπει να τη λέμε στάση.

Κι εγώ είμαι σύμφωνος με την ιδέα σου.

Κοίτα λοιπόν να δεις πως αυτή η στάση, όπως τώρα την παραδεχόμαστε, όπου τύχει να ξεσπάσει και χωριστεί σε δυο η πόλη, αν αρχίσουν να καταστρέφουν ο ένας του άλλου τα κτήματα και βάζουν φωτιά στα σπίτια, τί αποτρόπαιο πράγμα που φαίνεται να είναι και πόσο αφιλοπάτριδες οι δυο μερίδες· γιατί αλλιώς ποτέ δε θα τολμούσαν να ρημάζουν έτσι τη μητέρα που τους γέννησε και τους ανάστησε· ενώ θα ήταν αρκετό να παίρνουν [470e] οι νικητές τις σοδειές των νικημένων και να ᾽χουν στο νου τους πώς θα συμφιλιωθούν μια φορά και δε θα βαστά αιωνίως ο πόλεμος μεταξύ τους.

Αυτή βέβαια η διάθεση είναι πολύ πιο ανθρωπινότερη από την άλλη.

Ε λοιπόν, αυτή η πόλη που θεμελιώνεις εσύ δε θα είναι Ελληνική;

Έτσι πρέπει.

Δε θα είναι λοιπόν κι οι πολίτες της καλοί και ήμεροι;

Και πολύ μάλιστα.

Μα δε θα είναι λοιπόν ακόμα και φιλέλληνες και δε θα θεωρούν κοινή πατρίδα τους την Ελλάδα, και κοινά τα ιερά με τους άλλους;

Χωρίς καμιά αμφιβολία.

[471a] Ώστε τη διαφορά τους με άλλους Έλληνες, σαν που θα τους θεωρούν από την ίδια οικογένεια, δε θα την χαρακτηρίζουν στάση, και όχι ποτέ πόλεμο;

Ποτέ βέβαια.

Και δε θα φέρνουνται μεταξύ τους σαν άνθρωποι που θα συμφιλιωθούν μια μέρα;

Βεβαιότατα.

Με όλη τους λοιπόν την καλή διάθεση θα ζητήσουν να τους σωφρονίσουν, και όχι να τους εξανδραποδίσουν και να τους εξοντώσουν για τιμωρία τους, αφού θα είναι σωφρονιστές και όχι πολέμιοι.

Έτσι βέβαια.

Ούτε λοιπόν την Ελλάδα σαν Έλληνες που είναι θα ρημάζουν, ούτε στα σπίτια θα βάζουν φωτιά, ούτε θα θεωρούν εχθρούς των όλους τους κατοίκους μιας πολιτείας, άντρες, γυναίκες και παιδιά, αλλά μερικούς μόνο κάθε φορά, τους αίτιους της διαφοράς· [471b] και για όλ᾽ αυτά δε θα θελήσουν ούτε τη γη τους να δεντροκοπούν, αφού οι περισσότεροι είναι φίλοι τους, ούτε σπίτια να γκρεμίζουν συθέμελα, αλλά θα τραβήξουν τη διαφορά τους ως το σημείο που οι αίτιοι να αναγκαστούν από τους αναίτιους, που άδικα θα υποφέρουν, να πάθουν ό,τι τους χρειάζεται.

Εγώ είμαι σύμφωνος πως έτσι πρέπει οι δικοί μας οι πολίτες να φέρνουνται στους αντιπάλους των· και στους βαρβάρους μόνο, όπως τώρα οι Έλληνες μεταξύ τους.
Να βάλομε λοιπόν νόμο για τους φύλακές μας να μη [471c] ρημάζουν τη γη μήτε φωτιά να βάζουν στα σπίτια;
Να βάλομε βέβαια κι έτσι θα ᾽ναι κι αυτό καλά όπως και τα προηγούμενα.

ΠΛΑΤΩΝ - Πολιτεία (470c - 471e)

Απόδοσις: Ι. Γρυπάρης

https://www.greek-language.gr/

---------------------

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ = ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.

Πληροφορίες που μας δίνει ο Πλάτων, μόνο μέσα από ένα μικρό απόσπασμα, από το έργο του Τίμαιος.

Πλάτων - Τίμαιος [47c - 47e] Νεοελληνική Απόδοσις

Η εξοικείωση με τις ουράνιες κινήσεις, μας επιτρέπει να κατανοούμε την σύμφυτη ορθότητα των μαθηματικών τους σχέσεων, οπότε μπορούμε να διορθώνουμε την πλάνη των εσωτερικών μας κινήσεων, μιμούμενοι τις απλανείς θεϊκές τροχιές.

Τα ίδια ισχύουν και για την φωνή και την ακοή. Οι θεοί μας τις δώρισαν για τον ίδιο σκοπό (όπως για την όραση) και για τις ίδιες αιτίες. Ο έναρθρος λόγος είναι προφανές ότι εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό, συμβάλει δε αποφασιστικά στην εκπλήρωση του. Το ίδιο όμως ισχύει και για το μέρος εκείνο της μουσικής που χρησιμοποιεί φωνή και προσφέρεται στην ακοή - γιατί μας έχει δοθεί χάριν της αρμονίας. Η αρμονία περιέχει περιφορές συγγενείς προς τις τροχιές της ψυχής μας. Αυτός λοιπόν που επικαλείται τις Μούσες με σύνεση δεν προσφεύγει στην αρμονία (μουσική) επειδή θέλει να επιτύχει αλόγιστη (χωρίς λογική) ηδονή, όπως όλοι νομίζουν, αντιθέτως η αρμονία (μουσική) μας έχει δοθεί από τις Μούσες ως σύμμαχος στην προσπάθεια μας να επιβάλουμε τάξη στην διαταραγμένη κίνηση της ψυχής και να την φέρουμε σε αρμονία με τον εαυτό της (την υλική υπόσταση του ανθρώπου, το σώμα). Για τον ίδιο σκοπό οι Μούσες μας έδωσαν ως βοηθό τον ρυθμό, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από έλλειψη μέτρου και έχουν ελάχιστη χάρη.

Αποκωδικοποίηση:

1. Μας ενημερώνει ότι τα ουράνια σώματα κινούνται βάση μαθηματικών αλγόριθμων

2. Μας ενημερώνει ότι ο άνθρωπος είναι μικρογραφία του Σύμπαντος.

3. Μας ενημερώνει ότι αν έχουμε απόκλιση από την αρμονία του Σύμπαντος πρέπει να εναρμονιστούμε με αυτό, άρα οδηγός για την ορθότητα μας είναι το σύμπαν, άρα κάποιο κλειδί για την υγεία βρίσκεται εκεί.

4. Μας ενημερώνει ότι η όραση είναι μέσον εκμάθησης, και ότι η ακοή παίζει κάποιο αντίστοιχα σοβαρό ρόλο.

5. Μας ενημερώνει ότι ο έναρθρος λόγος παίζει κάποιον πολύ σημαντικό ρόλο, μέσω της φωνής και της ακοής. Όλα αυτά μας δόθηκαν ως δώρο για να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε την αρμονία του Σύμπαντος με ότι αυτό συνεπάγεται.

6. Μας ενημερώνει ότι υπάρχει συνάρτηση μεταξύ της αρμονίας (μουσικής) μέσω του ήχου και του ανθρώπου.

7. Μας ενημερώνει ότι μέσω της αρμονίας (μουσικής) ο άνθρωπος δύναται να φέρει σε ισορροπία και την ψυχή και το σώμα.

8. Να γιατί δίπλα στα μεγάλα Αρχαία θέατρα (μεγάφωνα προς το Σύμπαν) υπήρχαν Ασκληπιεία, στα οποία θεράπευαν και το σώμα και την ψυχή με ήχους.

9. Παλμός - Παλλάδα Αθηνά - Σοφία

10. Μελέτες ότι η επίδραση του ήχου επάνω στην ύλη έχουν δείξει ότι όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα του κύματος (που δημιουργεί η δόνηση) τόσο πιο πολύπλοκα είναι τα γεωμετρικά σχήματα που δημιουργούν τα μόρια της ύλης που υπόκεινται στην ενέργεια του. Με άλλα λόγια όταν μια πηγή δονεί ένα υλικό τότε το υλικό τείνει να συντονιστεί με την συχνότητα της πηγής.

Ακολουθεί το Ιερό Πρωτότυπο
[Πλάτων – Τίμαιος απόσπασμα]
[47c] ἐκείναις οὔσας, ἀταράκτοις τεταραγμένας, ἐκμαθόντες δὲ καὶ λογισμω̂ν κατὰ φύσιν ὀρθότητος μετασχόντες, μιμούμενοι τὰς του̂ θεου̂ πάντως ἀπλανει̂ς οὔσας, τὰς ἐν ἡμι̂ν πεπλανημένας καταστησαίμεθα. φωνη̂ς τε δὴ καὶ ἀκοη̂ς πέρι πάλιν ὁ αὐτὸς λόγος, ἐπὶ ταὐτὰ τω̂ν αὐτω̂ν ἕνεκα παρὰ θεω̂ν δεδωρη̂σθαι. λόγος τε γὰρ ἐπ' αὐτὰ ταυ̂τα τέτακται, τὴν μεγίστην συμβαλλόμενος εἰς αὐτὰ μοι̂ραν, ὅσον τ' αὐ̂ μουσικη̂ς
[47d] φωνῃ̂ χρήσιμον πρὸς ἀκοὴν ἕνεκα ἁρμονίας ἐστὶ δοθέν. ἡ δὲ ἁρμονία, συγγενει̂ς ἔχουσα φορὰς ται̂ς ἐν ἡμι̂ν τη̂ς ψυχη̂ς περιόδοις, τῳ̂ μετὰ νου̂ προσχρωμένῳ Μούσαις οὐκ ἐφ' ἡδονὴν ἄλογον καθάπερ νυ̂ν εἰ̂ναι δοκει̂ χρήσιμος, ἀλλ' ἐπὶ τὴν γεγονυι̂αν ἐν ἡμι̂ν ἀνάρμοστον ψυχη̂ς περίοδον εἰς κατακόσμησιν καὶ συμφωνίαν ἑαυτῃ̂ σύμμαχος ὑπὸ Μουσω̂ν δέδοται: καὶ ῥυθμὸς αὐ̂ διὰ τὴν ἄμετρον ἐν ἡμι̂ν καὶ χαρίτων
[47e] ἐπιδεα̂ γιγνομένην ἐν τοι̂ς πλείστοις ἕξιν ἐπίκουρος ἐπὶ ταὐτὰ ὑπὸ τω̂ν αὐτω̂ν ἐδόθη.

http://ellinon-pnevma.blogspot.gr/

------------------------------------------

ΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΥΗΣΗ

ΠΛΑΤΩΝ– ΤΙΜΑΙΟΣ: ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΠΛΑΤΩΝΟΣ - ΤΙΜΑΙΟΣ (ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ)

ΠΛΑΤΩΝ: ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΥΘΟ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

ΠΛΑΤΩΝ – ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΙΜΑΙΟΣ - Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΤΟΥ ΤΕΛΕΙΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ - ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΤΙΜΑΙΟΣ [Ή Περί Φύσεως]

ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΕΜΜΑΤΑ ΘΕΩΝ - ΠΛΑΤΩΝ ΤΙΜΑΙΟΣ 24 c-d

...παραλαμβάνοντας το σπέρμα σας από τη Γη και τον Ήφαιστο

...έκ Γής τε καί Ηφαίστου το σπέρμα παραλαβούσα υμών ΤΙΜΑΙΟΣ 23 d-c

Τίμαιος, παράγραφος 23: Και ο ίδιος ιερέας αποκρίθηκε: Ευχαρίστως θα το πω Σόλων για χάρη σου, και χάρη της πόλης σου, αλλά κυρίως για να τιμήσω την προστάτιδα θεά που ανέθρεψε και εκπαίδευσε τόσο τη δική σας όσο και τη δική μας πόλη — πρώτα τη δική σας, παραλαμβάνοντας το σπέρμα σας από τη Γη και τον Ήφαιστο, και χίλια χρόνια μετά αυτήν εδώ την πόλη.

Ώ Σόλων, άλλα σου τε ένεκα έρώ και τής πόλεως υμών, μάλιστα δέ τής θεού χάριν, ή την τε ύμετέραν καί τήνδε έλαχεν καί έθρεψεν καί έπαίδευσεν, προτέραν μέν τήν παρ' ύμίν έτεσιν χιλίοις, έκ Γής τε καί Ηφαίστου το σπέρμα παραλαβούσα υμών, τήνδε δέ ύστέραν.

ΠΛΑΤΩΝ ΤΙΜΑΙΟΣ 23 d-c

Τίμαιος, παράγραφος 24: Στο ζήτημα τώρα της φρόνησης, βλέπεις πόσο μερίμνησε εδώ ο νόμος από την αρχή· ξεκινώντας από την κοσμική τάξη, άντλησε από το θεϊκό βασίλειο όλες τις τέχνες που βρίσκουν εφαρμογή στην ανθρώπινη ζωή, ώς τη μαντική και την ιατρική που διασφαλίζει την υγεία, και εξάντλησε όλη τη σειρά των γνώσεων που έπονται. Όλη αυτήν την τάξη και την οργάνωση την έδωσε η θεά αρχικά σ' εσάς, όταν ίδρυσε την πόλη σας. Επέλεξε τον συγκεκριμένο τόπο όπου γεννηθήκατε, επειδή προέβλεψε ότι το εύκρατο κλίμα του θα επιδράσει θετικά στη σωφροσύνη των ανθρώπων. Η θεά ως φίλη του πολέμου και της σοφίας επέλεξε επομένως τον τόπο εκείνο που θα γεννούσε ανθρώπους παρόμοιους με αυτήν και ίδρυσε την πρώτη της πόλη. Εγκατασταθήκατε λοιπόν εκεί έχοντας τέτοιους και ακόμη καλύτερους νόμους και ξεπεράσατε όλη την ανθρωπότητα στην αρετή, όπως άλλωστε θα περίμενε κανείς από γεννήματα και θρέμματα θεών.

Το Ιερό Πρωτότυπο: το δ' αν περί τής φρουήσεως, όράς που τον νόμον τήδε 'όσην έπιμέλειαν έποιήσατο ευθύς κατ' αρχάς περί τε τον κόσμον, άπαντα μέχρι μαντικής καί Ιατρικής προς ύγίειαν έκ τούτων θείων όντων εις τά ανθρώπινα άνευρων, όσα τε άλλα τούτοις έπεται μαθήματα πάντα κτησάμενος. ταύτην ουν δή τότε σύμπασαν τήν διακόσμησιν καί σύνταξιν ή θεός προτέρους υμάς διακοσμήσασα κατώκισεν, έκλεξαμέυη του τόπον έν ω γεγένησθε, τήν ενκρασίαυ των ωρών έν αύτώ κατιδοΰσα, ότι φρονιμωτάτους άνδρας οίσοι· ατε ουν φιλοπόλεμος τε καί φιλόσοφος ή θεός ούσα τον προσφερεστάτους αυτή μέλλοντα οίσειν τόπον άνδρας, τούτον έκλεξαμένη πρώτον κατώκισεν. ωκεΐτε δή ουν νόμοις τε τοιούτοις χρώμενοι καί έτι μάλλον ευνομούμενοι πάση τε παρά πάντας άνθρώπους ύπερβεβληκότες αρετή, καθάπερ εικός γεννήματα καί παιδεύματα θεών όντας.

ΠΛΑΤΩΝ ΤΙΜΑΙΟΣ 24 c-d

Απόδοση ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΛΦΑΣ

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ» ΑΘΗΝΑ 2013

--------------------------------------------

Η ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΥ

ΠΛΑΤΩΝ - ΤΙΜΑΙΟΣ – ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ

ΤΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ Ο ΠΛΑΤΩΝ ΣΤΟΝ "ΤΙΜΑΙΟ" 22-25

ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΦΑΝΕΣ ΟΤΙ :
α) Πως κατακλυσμοί έγιναν πολλοί στην γη και όποιος λαός ισχυρίζεται πως είναι ο αρχαιότερος στην γη και γνωρίζει μόνο έναν αυτοαναιρείται, αυτοδιαψεύδεται.
β) Η Θεά Αθηνά λατρευόταν και στην Αίγυπτο κάτω όμως από διαφορετικά ονόματα.
γ) Ο πολιτισμός των Αιγυπτίων είναι κατά χίλια χρόνια νεώτερος του Ελληνικού.
δ) Η Αιγυπτιακή νομοθεσία μοιάζει με την Αθηναϊκή νομοθεσία.
ε) Η Ατλαντίς είναι εχθρική δύναμη προς τους Έλληνες.
στ) Η οργάνωση της πόλης των Αθηνών αρχίζει τουλάχιστον 9.000 έτη πριν από την εποχή του Σόλωνα.

«Διότι κάποτε Σόλων, πριν από τον μεγάλον κατακλυσμόν, η σημερινή πόλις των Αθηναίων υπήρξεν αρίστη εις τον πόλεμον και γενικώς εις την διακυβέρνησίν της ήτο τελεία. Εις την πόλιν εκείνην λέγεται ότι έγιναν κάλλιστα έργα και διεμορφώθησαν τα πλέον άριστα πολιτεύματα από όσα ημείς έχομεν ακούσει ότι υπήρξαν επί της γης". Άμα ήκουσεν αυτά ο Σόλων, όπως μου είπεν, εθαύμασε και έδειξε πολύ μεγάλην προθυμίαν να μάθη περισσότερα, παρακαλών τους ιερείς να του διηγηθούν όλα γενικώς και με κάθε λεπτομέρειαν διά τους αρχαίους συμπολίτας του.
Ο ιερεύς λοιπόν του είπε: "Δεν υπάρχει λόγος να μη το κάμω, Σόλων, αλλά Θα σου τα είπω και προς χάριν σου και χάριν της πόλεώς σας, προ πάντων όμως προς χάριν της θεάς, η οποία και την ιδικήν σας και την ιδικήν μας χώραν επροστάτευσε και ανέθρεψε και εμόρφωσε, την ιδικήν σας χίλια χρόνια πρωτύτερα, αφού επήρε το σπέρμα διά σας από την γην και τον Ήφαιστον και αργότερα την ιδικήν μας. Εις τα ιερά μας βιβλία είναι γραμμένον, ότι η διοργάνωσις πόλεως εδώ έγινε προ οκτώ χιλιάδων ετών. Θα σου διηγηθώ λοιπόν με λίγα λόγια διά τους νόμους που είχαν και διά το πλέον ωραιότερον που έκαμαν οι προ εννέα χιλιάδων ετών συμπολίται σου, άλλοτε, όταν θα έχωμεν ευκαιρίαν, Θα είπωμεν τας λεπτομερείας δι' όλα αυτά αφού θα έχωμεν εμπρός μας τα ίδια τα κείμενα.
Τους νόμους λοιπόν της πόλεως εκείνης εξέτασέ τους εν αντιπαραβολή προς τους εδώ. Διότι θα εύρης εδώ πολλά παραδείγματα των νόμων που υπήρχον τότε εις την πόλιν σας, εν πρώτοις θα ίδης ότι το ιερατικόν γένος είναι τελείως ξεχωριστόν από τα άλλα, ύστερα απ' αυτά και η τάξις των τεχνιτών είναι ξεχωριστά οργανωμένη, διότι εργάζεται απομονωμένη από τας άλλας, χωρίς να αναμειγνύεται με αυτάς, το ίδιον και η τάξις των βοσκών, των κυνηγών και των γεωργών. Ασφαλώς έχεις αντιληφθή ότι και η τάξις των πολεμιστών εδώ είναι ξεχωριστή από τας άλλας και ότι εις αυτούς κατά νόμον δεν επιτρέπεται να ασχολούνται εις τίποτε άλλο εκτός από τον πόλεμον. Θα παρετήρησες εξ' άλλου, ότι ο οπλισμός τους είναι ασπίδες και δόρατα, με τα οποία πρώτοι 'απ' όλους τους Ασιάτας ωπλίσθημεν ημείς, διότι μας τα εδίδαξεν η Θεά, όπως είχε διδάξει και σας πρώτους εις εκείνους τους τόπους. Όσον αφορά την μόρφωσιν, βλέπεις βέβαια πόσην φροντίδα κατέβαλεν εξ αρχής ο νόμος διά την τακτοποίησιν των πάντων μέχρι της μαντικής και της ιατρικής που ασχολείται με την υγείαν, αφού εφήρμοσε τας Θείας αυτάς επιστήμας εις τας ανθρωπίνας ανάγκας και εσυστηματοποίησε όλας τας γνώσεις που προέρχονται από αυτάς.
Η Θεά λοιπόν ίδρυσε πρώτην την ιδικήν σας πόλιν, αφού ' εφήρμοσεν όλην αυτήν την οργάνωσιν και τακτικήν, εδιάλεξε τον τόπον όπου εγεννήθηκε, αφού επρόσεξε καλά την ευκρασίαν των εποχών του έτους και κατενόησεν, ότι θα αναδείξει ανθρώπους πολύ συνετούς. Εζούσαν λοιπόν εις την πόλιν τους χρησιμοποιούντες τοιούτους νόμους και διοικούμενοι πάρα πολύ καλά και είχον υπερβάλει όλους τους ανθρώπους εις κάθε είδος αρετής, όπως ήτο φυσικόν, αφού ήσαν γέννημα και θρέμμα Θεών. Θαυμάζονται λοιπόν πολλά και μεγάλα έργα της πόλεώς σας γραμμένα εδώ, ένα όμως υπερέχει κατά το μέγεθος και την αρετήν. Λέγουν δηλαδή τα βιβλία μας, πόσην εχθρικήν δύναμιν κατέστρεψε κάποτε η πόλις σας, δύναμιν, η οποία με αλαζονείαν, αφού εξώρμησεν από έξω, από τον Ατλαντικόν ωκεανόν, επήρχετο ταυτοχρόνως κατά της Ευρώπης και της Ασίας. Διότι τότε το εκεί πέλαγος ημπορούσε κανείς να το περάση, επειδή εις την είσοδόν του, την οποίαν σεις ονομάζετε στήλας του Ηρακλέους, είχε μίαν νήσον, η νήσος αυτή ήτο μεγαλύτερα από την Λιβύην και την Ασίαν ηνωμένας και απ' αυτήν εκκινούντες οι τότε άνθρωποι ηδύναντο να αποβιβασθούν εις τας άλλας νήσους και από αυτάς κατόπιν εις ολόκληρον την απέναντι ήπειρον την , ευρισκομένην γύρω από τον αληθινόν εκείνον ωκεανόν. Διότι τα μέρη αυτά που ευρίσκονται εντεύθεν του στομίου που ανεφέραμεν, φαίνονται σαν λιμήν με κάποιαν στενήν είσοδον και η ξηρά που το περικλείει πολύ δικαιολογημένα και αληθώς δύναται να ονομασθή ήπειρος.
Εις την νήσον λοιπόν αυτήν Ατλαντίδα ωργανώθη μεγάλη και αξιοθαύμαστος δύναμις βασιλέων, η οποία εκυριάρχει εις ολόκληρον την νήσον καθώς και εις πολλάς άλλας νήσους και τμήματα της ηπείρου εκτός τούτων οι βασιλείς εκείνοι εξουσίαζον, από τα εντεύθεν του στομίου μέρη, την Λιβύην μέχρι της Αιγύπτου και την Ευρώπην μέχρι της Τυρρηνίας.
Ολόκληρος λοιπόν η δύναμις αυτή, αφού συνεκεντρώθη και ενοποιήθη, επεχείρησε τότε με μίαν εξόρμησίν της να υποδουλώση και τον ιδικόν μας τόπον και τον ιδικόν σας και ολόκληρον τον εντεύθεν του στομίου. Την εποχήν εκείνη, Σόλων η δύναμις της πόλεώς σας ανεδείχθη εξαιρετική μεταξύ όλων των ανθρώπων και εξ' αιτίας της αρετής της και εξ' αιτίας της ανδρείας της. Διότι αφού εξεπέρασεν όλους κατά την ανδρείαν και τας πολεμικάς τέχνας, είτε αρχηγεύουσα των Ελλήνων είτε και τελείως μόνη της, κατ' ανάγκην, διότι οι άλλοι την εγκατέλειψαν, αφού έφθασεν εις το χείλος της καταστροφής, κατενίκησε τους επιδρομείς, έστησε τρόπαια εναντίον των ημπόδισε να υποδουλωθούν όσοι ακόμη δεν είχον υποδουλωθεί και απελευθέρωσε χωρίς καμία αξίωση, όλους ημάς τους άλλους που είμεθα εντεύθεν των Ηρακλείων στηλών. Μετά παρέλευσιν αρκετού χρόνου όμως έγιναν φοβεροί σεισμοί και κατακλυσμοί και εντός ενός τρομερού ημερονυκτίου ολόκληρος ο στρατός σας ετάφη εις την γην και εξηφανίσθη επίσης βυθισθείσα εις την Θάλασσαν η νήσος Ατλαντίς.
Δι' αυτό ακριβώς και τώρα το μέρος εκείνο του ωκεανού είναι αδιάβατον και αδιερεύνητον, διότι εμποδίζει ο πολύ ολίγον υπό την επιφάνειαν της Θαλάσσης πηλός, τον οποίον εδημιούργησεν η νήσος, όταν κατεβυθίσθη».

http://users.forthnet.gr/ath/deleps/Unknown_Hellenic_History/ATLANTIDA.htm

____________________________________

ΠΛΑΤΩΝ – ΤΙΜΑΙΟΣ – ΠΕΡΙ ΑΤΛΑΝΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΕΩΣ

ΠΡΟΣΩΠΑ του  ΔΙΑΛΟΓΟΥ

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

ΤΙΜΑΙΟΣ (Φιλόσοφος και μαθηματικός από τους Λοκρούς της Ιταλίας)

ΕΡΜΟΚΡΑΤΗΣ (Πολιτικός και στρατηγός από τις Συρακούσες)

ΚΡΙΤΙΑΣ (Προπάππος του Πλάτωνα)

Το κείμενο στον σύνδεσμο:

http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2011/01/Platon-Timaios.pdf

ΠΛΑΤΩΝΟΣ: ΤΙΜΑΙΟΣ και ΚΡΙΤΙΑΣ (ΕΛΛΗΝΕΣ - ΠΕΡΙ ΑΤΛΑΝΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΕΩΣ)

ΤΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ Ο ΠΛΑΤΩΝ ΣΤΟΝ "ΤΙΜΑΙΟ" 22-25
ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΦΑΝΕΣ ΟΤΙ:

α) Πως κατακλυσμοί έγιναν πολλοί στην γη και όποιος λαός ισχυρίζεται πως είναι ο αρχαιότερος στην γη και γνωρίζει μόνο έναν αυτοαναιρείται, αυτοδιαψεύδεται.
β) Η Θεά Αθηνά λατρευόταν και στην Αίγυπτο κάτω όμως από διαφορετικά ονόματα.
γ) Ο πολιτισμός των Αιγυπτίων είναι κατά χίλια χρόνια νεώτερος του Ελληνικού.
δ) Η Αιγυπτιακή νομοθεσία μοιάζει με την Αθηναϊκή νομοθεσία.
ε) Η Ατλαντίς είναι εχθρική δύναμη προς τους Έλληνες.
στ) Η οργάνωση της πόλης των Αθηνών αρχίζει τουλάχιστον 9.000 έτη πριν από την εποχή του Σόλωνα.

ΠΡΟΣΩΠΑ του  ΔΙΑΛΟΓΟΥ
ΣΩΚΡΑΤΗΣ
ΤΙΜΑΙΟΣ (Φιλόσοφος και μαθηματικός από τους Λοκρούς της Ιταλίας)
ΕΡΜΟΚΡΑΤΗΣ (Πολιτικός και στρατηγός από τις Συρακούσες)
ΚΡΙΤΙΑΣ (Προπάππος του Πλάτωνα

ΚΡΙΤΙΑΣ ... Δέχομαι λοιπόν, Τίμαιε. Ζητώ όμως κι εγώ τώρα από σας εκείνο που ζήτησες στην αρχή της ομιλίας σου, δηλαδή να φανούμε ανεκτικοί επειδή θα μιλούσες για πολύ σημαντικά ζητήματα. Απαιτώ μάλιστα να δείξετε μεγαλύτερη συγκατάβαση σε όσα πρόκειται να σας πω εγώ.

Ξέρεις καλά ότι αυτό που ζητώ θεωρείται κάπως ανάγωγο και αλαζονικό, αλλά πρέπει να το πω. Ποιος βέβαια συνετός άνθρωπος Θα τολμούσε να πει πως δεν έχουν ειπωθεί με σωστό τρόπο αυτά που είπες; Θα προσπαθήσω όμως να σας αποδείξω ότι αυτά που θα σας πω πρέπει να τ' ακούσετε με περισσότερη ανεκτικότητα, επειδή είναι δυσκολότερα.

Είναι ευκολότερο, Τίμαιε, να φαίνεται κανείς ότι μιλάει ικανοποιητικά στους ανθρώπους σχετικά με τους θεούς, παρά να κάνει το ίδιο σε μας σχετικά με τους θνητούς, επειδή η έλλειψη πείρας και η ολοκληρωτική άγνοια όσων τον ακούνε για το αν είναι έτσι τα πράγματα δίνει μεγάλη ευχέρεια σ' εκείνον που πρόκειται να πει κάτι σχετικά μ' αυτά. Και ξέρετε σε ποιο συμπέρασμα φτάσαμε σχετικά με τους θεούς.
Για να εξηγήσω όμως σαφέστερα τι εννοώ, προσέξτε τι θα πω παρακάτω.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΡΙΤΙΑΣ.pdf by ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ

http://ellinondiktyo.blogspot.gr/

ΠΛΑΤΩΝ – ΤΙΜΑΙΟΣ: ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Όπως λοιπόν έχουμε πολλές φορές πει, συνυπάρχουν μέσα μας τρία διαφορετικά είδη ψυχής, το καθένα με τις δικές του κινήσεις. Και ας υπενθυμίσουμε με δυο λόγια για μία ακόμα φορά ότι όποιο από αυτά αδρανεί και δεν εκτελεί τις κινήσεις του γίνεται κατ' ανάγκη το ασθενέστερο, ενώ όποιο γυμνάζεται συνεχώς γίνεται το ισχυρότερο. Συνεπώς εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να εξασφαλίσουμε τη σύμμετρη ανάπτυξη των κινήσεων του καθενός.

Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι το κυρίαρχο είδος της ψυχής, που έδωκε ο θεός στον καθένα μας, είναι ένας δαίμων. Είναι αυτό που, όπως είπαμε, κατοικεί στην κορυφή του σώματος και μας ανυψώνει από η γη στον συγγενικό μας ουρανό. Γιατί η αλήθεια είναι ότι είμαστε φυτά όχι της γης, αλλά τού ουρανού. Στον ουρανό συνέβη η πρώτη γέννηση της ψυχής και εκεί βρίσκονται οι ρίζες μας. Εκεί η θεϊκή ψυχή προσαρτά και ριζώνει το κεφάλι μας, και από εκεί ορθώνει προς τα κάτω όλο το σώμα. 

Αν λοιπόν κάποιος έχει αφοσιωθεί στις επιθυμίες και τις έριδες και σπαταλάει εκεί όλη την ορμή του, οι σκέψεις του γίνονται αναγκαστικά θνητές. Θα γινόταν μάλιστα εξ ολοκλήρου και ο ίδιος θνητός, αν ήταν δυνατόν. Στην πραγματικότητα ελάχιστα απέχει απ' αυτό αφού έχει αναπτύξει μόνο το θνητό μέρος του. Αν όμως έχει αφιερωθεί στην αγάπη της μάθησης και της αληθινής σοφίας και καλλιεργεί αυτήν κυρίως την πλευρά του εαυτού του, για να προσεγγίσει την αλήθεια, είναι υποχρεωμένος να σκέφτεται τα αθάνατα και τα θεία. Λίγο απέχει από την κατάκτηση της αθανασίας, όσο η αθανασία είναι προσιτή στην ανθρώπινη φύση και επειδή πάντοτε φροντίζει για τη θεϊκή ψυχή και περιποιείται το δαίμονα που φιλοξενεί μέσα του, φθάνει και ο ίδιος σε ιδιαίτερη ευδαιμονία.

Η σωστή φροντίδα για όλα τα πράγματα είναι μία: να προσφέρεις στο καθένα οικείες τροφές και κινήσεις. Οικείες όμως και συγγενικές κινήσεις για το θείο που υπάρχει μέσα μας είναι οι σκέψεις και οι περιφορές του κόσμου. Αυτές πρέπει ν ακολουθούμε όλοι. Και τους δικούς μας κύκλους, που διαστρεβλώθηκαν κατά την γέννησή μας, πρέπει να τους επαναφέρουμε στην ορθή τροχιά μαθαίνοντας την αρμονία και την ομαλή περιφορά του Κόσμου. Έτσι θα εξομοιώσουμε την νόηση με το αντικείμενό της - ομοιότητα σύμφωνη με την πρωταρχική της φύση. Και με την εξομοίωση αυτή θα κατακτήσουμε την προκαθορισμένη άριστη ζωή, έχοντας εκπληρώσει τον σκοπό που έθεσαν και θα εξακολουθήσουν να θέτουν πάντοτε στους ανθρώπους οι θεοί.

https://lespensess.wordpress.com/

----------------------------------

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΥΗΣΗ

ΠΛΑΤΩΝΟΣ - ΤΙΜΑΙΟΣ (ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ)

ΠΛΑΤΩΝ – ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΙΜΑΙΟΣ - Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ - ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΤΙΜΑΙΟΣ [Ή Περί Φύσεως]

ΠΛΑΤΩΝ - Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ

Πρέπει, όμως πρώτα να ιδούμε τη φύση της ψυχής, της θεϊκής και της ανθρώπινης, τα πάθη και τα ενεργήματά της για να γνωρίσωμε την αλήθεια.
Και η αρχή της απόδειξης είναι η ακόλουθη· κάθε ψυχή είναι αθάνατη. Γιατί εκείνο που πάντα κινείται είναι αθάνατο· ενώ εκείνο που κινεί κάποιο άλλο και κινείται από κάποιο άλλο, μια που έχει τέλος στην κίνησή του, έχει τέλος και στη ζωή του. Μόνον λοιπόν εκείνο που κινείται μοναχό του, επειδή δεν αφήνει ποτέ τον εαυτό του, δεν παύει ποτέ και να κινήται, αλλά αυτό είναι η πηγή και η αρχή και για την κίνηση των άλλων όσα κινούνται. Η αρχή όμως είναι αγέννητη· γιατί από την αρχή είναι ανάγκη να γίνεται κάθε τι που γίνεται, αυτή όμως να μη γίνεται από κανένα, γιατί αν η αρχή εγίνονταν από κάτι, δεν θα ήτανε πια αρχή. Επειδή όμως η αρχή είναι αγέννητη είναι ανάγκη να είναι και άφθαρτη. Γιατί βέβαια αν χαθή η αρχή, τότε ούτε αυτή η ίδια θα γίνη ποτέ από κάτι, ούτε τίποτε άλλο απ' εκείνη, αν πρέπη δα όλα να γίνωνται από την αρχή. Έτσι λοιπόν η αρχή της κίνησης είναι εκείνο που κινεί τον εαυτό του. Κι αυτό ούτε μπορεί να χαθή, ούτε μπορεί να γίνη, αλλιώς όλος ο ουρανός και όλο το γίγνεσθαι θα γίνονταν ένας σωρός και θα έστεκαν ακίνητα και δεν θα είχαν πούθε να ξανακινηθούν και να ξαναγίνουν. Αφού λοιπόν εδείχθηκε πως εκείνο που κινεί τον εαυτό του είναι αθάνατο, δεν θα ντραπή κανείς να λέη πως αυτή είναι η ουσία κι αυτός ο λόγος της ψυχής. Γιατί κάθε σώμα που παίρνει την κίνηση απ' έξω είναι άψυχο, ενώ εκείνο που την έχει από μέσα του, από τον εαυτό του, είναι έμψυχο· γιατί αυτή δα είναι η φύση της ψυχής. Αν όμως τούτο είναι έτσι, δηλαδή αν εκείνο που κινεί τον εαυτό του δεν είναι τίποτε άλλο παρά ψυχή, τότε είναι ανάγκη η ψυχή να είναι κάτι αγέννητο και αθάνατο.
Όσο λοιπόν για την αθανασία της, αρκετά είναι αυτά· για τη μορφή της όμως πρέπει να ειπούμε τ' ακόλουθα: Τι λογής βέβαια είναι, αυτό για να φανή θέλει δίχως άλλο θεϊκή και μακρόλογη περιγραφή· με τι πράγμα όμως μοιάζει, αυτό για να φανή αρκεί περιγραφή ανθρώπινη και πιο σύντομη. Με τέτοιο λοιπόν τρόπο ας μιλήσωμε. Λέμε λοιπόν πως μοιάζει με τη σύδετη δύναμη που έχει ένα ζευγάρι φτερωτά άλογα μαζί με τον ηνίοχο. Τα άλογα λοιπόν των θεών και οι ηνίοχοι είναι όλοι καλοί κι από καλή γενιά, ενώ στους άλλους είναι ανακατωμένα. Και πρώτα–πρώτα ο δικός μας αρματηλάτης βαστάει με τα χαλινάρια ένα μονάχα ζευγάρι άλογα, κι από τ' άλογα αυτά το ένα είναι όμορφο κι ευγενικό κι από καλή γενιά, ενώ το άλλο είναι απ' αντίθετη κι αντίθετο∙ έτσι η ηνιόχηση είναι σε μας από την ίδια τη μοίρα δύσκολη κι επίπονη. Πώς όμως ειπώθηκε το ένα θνητό και το άλλο αθάνατο ζώο, πρέπει να δοκιμάσωμε να ειπούμε. Όλη η ψυχή εξουσιάζει όλο το άψυχο και διατρέχει όλο τον ουρανό, πότε με τη μια πότε με την άλλη μορφή. Κι εκείνη λοιπόν που είναι τέλεια και φτερωτή περνοδιαβαίνει μέσα στον αέρα κι εξουσιάζει τον κόσμον όλον· εκείνη πάλιν που θα χάση τα φτερά της φέρνεται με βία δώθε κείθε, ως που να πιασθή από κάτι στέρεο· εκεί μέσα πια μένει, παίρνει γήινο σώμα που, μ' εκεινής τη δύναμη, νομίζει πως κινεί το ίδιο τον εαυτό του· κι αυτό το όλο, σύδετο ψυχή και σώμα, το είπανε ζώο και του έδωσαν το παρανόμι θνητό. Σε ποιο όμως να δώσωμε το παρανόμι αθάνατο δεν έχομε ούτε ένα λόγο θεμελιωμένο με τη σκέψη μας, αλλά πλάθομε, χωρίς να ιδούμε και χωρίς να νοιώσωμε καθαρά, το θεό ένα αθάνατο ζώο, που έχει και ψυχή, που έχει και σώμα, μα που είναι τα δυο αυτά σ' όλους τους αιώνες σύδετα. Αυτά ως τόσο ας είναι κι ας λέγωνται όπως ο θεός θέλει.
ΠΛΑΤΩΝ ,ΦΑΙΔΡΟΣ

http://alexkanenas.blogspot.gr/

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ - ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ: ΠΛΑΤΩΝ

Λέγεται ότι ο Σωκράτης ονειρεύτηκε ότι κρατούσε νεοσσό κύκνου στα γόνατα του, ο όποιος αμέσως, αφού φύτρωσαν πτερά, πέταξε ψηλά ψάλλοντας ηδέως· την επομένη ήμερα ο Πλάτων ήλθε συστημένος προς αυτόν κι εκείνος είπε ότι αυτός είναι το πτηνό.

Όταν κάποτε ο Πλάτων ρωτήθηκε εάν θα άφηνε απομνημονεύματα όπως οι παλαιοί, αποκρίθηκε: «Πρέπει πρώτα ν' αφήσω ένα όνομα, πολλά θα επακολουθήσουν κατόπιν».

Συμβούλευε αυτούς πού μεθούσαν να κοιτάζονται στον καθρέπτη, διότι έτσι θα απαλλάσσονταν από αυτή την ασχημοσύνη.

Ιδού οι κύριες απόψεις του.

Επρέσβευε ότι ή ψυχή είναι αθάνατη και ότι μεταβαίνει με συνεχείς αλλαγές από σώμα σε σώμα, και ότι έχει αρχή αριθμητική, ενώ το σώμα έχει γεωμετρική· όριζε δε αυτή ότι είναι ιδέα ενός πνεύματος πού έχει διαχυθεί παντού - και είναι αυτοκίνητη και τριμερής. Και το μεν λογικό μέρος της έχει την έδρα του στον εγκέφαλο, ενώ το θυμοειδές στην καρδιά και το επιθυμητικό πέριξ του ομφαλού και του ήπατος.

Τελικός δε προορισμός (ενν. του ανθρώπου) είναι κατ' αυτόν ή εξομοίωση του προς τον θεό. 

Η αρετή είναι αυτάρκης στο να δώσει την ευτυχία, αλλά έχει ανάγκη ως υποστηριγμάτων των προτερημάτων του σώματος, τής δύναμης, τής υγείας, τής ευαισθησίας και των όμοιων επίσης και των εξωτερικών πλεονεκτημάτων, όπως του πλούτου, τής ευγένειας και τής δόξας.

Εντούτοις ο σοφός δεν θα είναι καθόλου λιγότερο ευτυχής και αν ακόμη αυτά δεν υπάρχουν.

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ - ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ - ΒΙΒΛΙΟ Γ' - ΠΛΑΤΩΝ

ΑΠΟΔΟΣΗ Α. ΑΛΕΞΙΑΔΗ

ΛΑΙΔΑΛΟΣ Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ 

ΠΛΑΤΩΝ - ΚΡΙΤΙΑΣ

Ο Κριτίας είναι φιλοσοφικός διάλογος του Πλάτωνα σε συνέχεια του Τίμαιου, δεύτερο μέρος, κατά μία εκδοχή, ανολοκλήρωτης τριλογίας του (το τρίτο μέρος θα ήταν ο διάλογος Ερμοκράτης). Ο Κριτίας δεν ολοκληρώθηκε, αφού ο Πλάτων τον εγκατέλειψε και συνέγραψε του Νόμους. Γράφτηκε ανάμεσα στο -360 και -353, στο διάστημα που μεσολαβεί από τότε που ο Πλάτων γύρισε την τρίτη φορά από την Σικελία ως τον θάνατο του Δίωνα.

Η ονομασία του διαλόγου οφείλεται στον κύριο ομιλητή, τον Κριτία, προπάππο του Πλάτωνα, ενώπιον των ίδιων προσώπων τα οποία απαρτίζουν την ομάδα των συζητητών του Τίμαιου. Ο υπότιτλος Ατλαντικός παραπέμπει στο θέμα του διαλόγου, που είναι η εξιστόρηση της νικηφόρας σύγκρουσης της Αρχαίας πόλης των Αθηνών προς τους βασιλείς της Ατλαντίδας.

Στην αρχή της αφήγησής του ο Κριτίας εκθέτει τα σχετικά με την Αρχαία πόλη των Αθηνών, εννέα χιλιάδες χρόνια πριν από τον διαδραματιζόμενο διάλογο, απώτερη πηγή των οποίων είναι οι πληροφορίες που έδωσαν στον Σόλωνα οι ιερείς της Αιγύπτου. Η Αρχαία Αττική, χώρα προστατευόμενη από την Αθηνά και τον Ήφαιστο, περιγράφεται ως εύφορη και με φυσικές καλλονές περιοχή, στην οποία οι γηγενείς κάτοικοι δημιούργησαν πολιτικό σύστημα με βασικούς θεσμούς αυτούς που περιγράφονται στο πρώτο μέρος του Τίμαιου και απηχούν τις σχετικές ρυθμίσεις της Πολιτείας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην περιγραφή της γεωλογικής μορφολογίας και σύστασης του εδάφους της Αττικής, πριν αυτό αλλοιωθεί από σειρά φυσικών καταστροφών που ακολούθησαν.

Αναλυτικότερος είναι ο ομιλητής σχετικά με τη νήσο Ατλαντίδα. Αυτή περιγράφεται ως ήπειρος, που μοιράστηκε σε δέκα βασιλικούς οίκους, των οποίων γενάρχης ήταν ο θεός Ποσειδώνας. Η εξουσία των ηγεμόνων της Ατλαντίδας ήταν απόλυτη και στηριζόταν σε αυστηρή και με θεϊκή προέλευση νομοθεσία. Οι κάτοικοι ανέπτυξαν αξιόλογο τεχνικό πολιτισμό και απέκτησαν σημαντική στρατιωτική ισχύ. Στη συνέχεια γίνεται λόγος για την πολιτική και ηθική παρέκβαση της κοινωνίας της Ατλαντίδας από τις θεμελιώδεις αρχές στις οποίες όφειλε την πρόοδό της και ο διάλογος διακόπτεται στο σημείο όπου αυτή η παρακμή προκαλεί την επέμβαση των θεών.

http://el.wikipedia.org/  

ΠΛΑΤΩΝ ΚΡΙΤΙΑΣ by   olixnos

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ - ΠΛΑΤΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Και πραγματικώς μια πολιτεία, αν εξαρχής πάρει ένα καλό σπρώξιμο, εξακολουθεί να αυξαίνει σαν ένας κύκλος· γιατί η καλή εκπαίδευση κι η ανατροφή, αν διατηρείται, γεννά καλές φύσεις, και πάλι οι χρηστές αυτές φύσεις, όταν λάβουν μια τέτοια ανατροφή, θα γίνουν ακόμα καλύτερες από τις προηγούμενες και σ᾽ όλα τ᾽ άλλα και στην [424b] τεκνοποίηση, όπως γίνεται με τα άλλα ζώα.
Πολύ φυσικά.
Με λίγα λόγια λοιπόν, πρέπει οι επόπτες της πολιτείας να επιμένουν προπάντων πώς να μη διαφθαρεί χωρίς να το καταλάβουν αυτή η ανατροφή και περισσότερο απ᾽ όλα να φυλάγουν να μην μπαίνει κανένας νεωτερισμός στη γυμναστική και τη μουσική, έξω από την ορισμένη τάξη, αλλά να την κρατούν όσο γίνεται αυστηρότερα και να φοβούνται, όταν λέγει ο ποιητής πως οι άνθρωποι βρίσκουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση στο τραγούδι,
που πιο καινούργιο αντιλαλά γύρω στ᾽ αυτιά π᾽ ακούνε,
[424c] μήπως φανταστεί κανείς πως εννοεί όχι τα νέα τραγούδια, αλλά ένα νέο τρόπο ωδικής και συμφωνεί σ᾽ αυτό· ενώ πρέπει μια τέτοια σκέψη ούτε να την επιδοκιμάζει ούτε να την παραδέχεται κανείς. Γιατί πρέπει με μεγάλη ευλάβεια ν᾽ αποφεύγομε κάθε νέα αλλαγή στο είδος της μουσικής, επειδή τρέχομε έτσι τον κίνδυνο να χάσομε το παν· γιατί, όπως το λέει ο Δάμων και τον πιστεύω κι εγώ, πουθενά δεν γίνεται να μετακινηθούν οι τρόποι της μουσικής χωρίς μαζί να μετακινηθούν και οι μεγαλύτεροι πολιτικοί νόμοι.
Βάλε λοιπόν κι εμένα με κείνους που το πιστεύουν αυτό.

ΠΛΑΤΩΝ - Πολιτεία (424b-424c)

απόδοση Ι. Γρυπάρης

https://www.greek-language.gr/

Εικόνα: Μουσείο Staatliche, Βερολίνο. 

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΓΚΑΙΟ

Στο στόμα δόθηκε από τους δημιουργούς ο γνωστός εξοπλισμός και διάκοσμος με τα δόντια, τη γλώσσα και τα χείλη, τόσο για την εξυπηρέτηση της ανάγκης όσο και για την καλλιέργεια της τελειότητας. Η είσοδος στο στόμα υπηρετεί το αναγκαίο, ενώ η έξοδος από αυτό το άριστο- γιατί αναγκαία είναι αυτά που εισέρχονται και προσφέρουν τροφή στο σώμα, ενώ το ρεύμα των λόγων που ρέει προς τα έξω και τίθεται στην υπηρεσία της φρόνησης είναι η ωραιότερη και η τελειότερη πηγή που μπορεί κανείς να φανταστεί.

...τήν δέ δή του στόματος ημών δύναμιν όδούσιν καί γλώττη καί χείλεσιν ένεκα τών αναγκαίων και τών αρίστων διεκόσμησαν οί διακοσμούντες ή νύν διατέτακται, τήν μέν είσοδον των αναγκαίων μηχανώμενοι χάριν, τήν δ' έξοδον των αρίστων άναγκαίον μέν γάρ πάν όσον εισέρχεται τροφήν διδόν τω σώματι, τό δέ λόγων νάμα έξω ρέον καί υπηρετούν φρονήσει κάλλιστου καί άριστον πάντων ναμάτων.

ΠΛΑΤΩΝ ΤΙΜΑΙΟΣ 75 e

Απόδοση Βασίλης Κάλφας, Τρίτη έκδοση, Βιβλιοπωλείον της «ΕΣΤΙΑΣ» 

-------------------------------------------

ΠΛΑΤΩΝΟΣ - ΤΙΜΑΙΟΣ (ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ)

ΠΛΑΤΩΝ – ΤΙΜΑΙΟΣ: ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Πληροφορίες που μας δίνει ο Πλάτων, μόνο μέσα από ένα μικρό απόσπασμα, από το έργο του Τίμαιος.

ΟΙ AΡΧΑIΟΙ ΑΘΗΝΑIΟΙ ΝΙΚΟYΝ ΤΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕIΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤIΔΑ - ΠΛΑΤΩΝ, ΤΙΜΑΙΟΣ

Στον Τίμαιο, ένα από τα τελευταία έργα του Πλάτωνα, εκτίθεται η πλατωνική κοσμολογία, η δημιουργία δηλαδή του κόσμου, του ανθρώπου και των άλλων ζωντανών οργανισμών.

Πριν από τον λόγο του Τίμαιου, ο Κριτίας αφηγείται τον περίφημο μύθο της Ατλαντίδας, όπως τον είχε ακούσει ο Σόλων από Αιγύπτιους ιερείς, οι οποίοι πάλι τον γνώριζαν, επειδή ήταν καταγραμμένος στις ιερές γραφές τους.

Πρόκειται για τον ίδιο μύθο που ο Πλάτων αφηγείται εκτενέστερα στον Κριτία. Τα εξιστορούμενα συμβάντα εκτυλίσσονται 9.000 χρόνια πριν από την εποχή του Σόλωνα, όταν μια άλλη, αρχέγονη Αθήνα, απέκρουσε την επίθεση του πανίσχυρου νησιού του Ατλαντικού, της Ατλαντίδας.

Στην αρχή του διαλόγου ο Σωκράτης εξέφρασε την επιθυμία του να αναπτυχθούν από τους συνομιλητές του (Τα πρόσωπα του διαλόγου), τον Τίμαιο, τον Κριτία και τον Ερμοκράτη, τα προσδοκώμενα κατορθώματά της στον πόλεμο. Πρώτος πήρε τον λόγο ο Κριτίας, που άρχισε να διηγείται όσα είχε ακούσει από τον παππού του σχετικά με την επιτυχημένη απόκρουση της εισβολής των κατοίκων της Ατλαντίδας από τους Αρχαίους Αθηναίους, ιστορία που μετέφερε στην Αθήνα ο Σόλωνας μετά την επιστροφή του από την Αίγυπτο.

Στο απόσπασμα που ακολουθεί, ο Αιγύπτιος ιερέας, αφού έχει αφηγηθεί τα σχετικά με την αρχέγονη Αθήνα, περιγράφει την Ατλαντίδα, τη σύγκρουση των δύο δυνάμεων και την ολοκληρωτική εξαφάνισή τους.

-------------------------------------

"Τα επιτεύγματα της πόλης σας ήταν πολλά και μεγάλα· είναι γραμμένα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε να τα θαυμάζουμε. Υπάρχει όμως ένα που τα ξεπερνά όλα σε μεγαλείο και αρετή. 

Τα αρχεία μας αναφέρουν ότι η πόλη σας αναχαίτισε κάποτε μια μεγάλη δύναμη που είχε επιτεθεί με αλαζονεία εναντίον όλης της Ευρώπης και της Ασίας ξεκινώντας απ' έξω, από τον Ατλαντικό ωκεανό. Οι άνθρωποι μπορούσαν να ταξιδεύουν εκείνη την εποχή στον ωκεανό, γιατί αμέσως μετά το στόμιό του ― που, όπως μαθαίνω, εσείς το ονομάζετε Ηράκλειες Στήλες ― υπήρχε ένα νησί μεγαλύτερο από την Ασία και τη Λιβύη μαζί. 

Οι ταξιδιώτες της εποχής περνούσαν από αυτό στα άλλα νησιά και από εκεί σε όλη την απέναντι ήπειρο που περιβάλλει αυτήν την πραγματικά αχανή θάλασσα. Όλα τα μέρη που βρίσκονται μέσα από το στόμιο που λέγαμε φαίνονται σαν λιμάνι με στενή είσοδο· το πέλαγος όμως που εκτείνεται έξω από το στόμιο είναι πραγματικό πέλαγος· και η στεριά που το περικλείει θα έλεγε κανείς ότι αξίζει να ονομαστεί "ήπειρος", στην κυριολεξία του όρου. 

Σ' αυτό το νησί, την Ατλαντίδα, δημιουργήθηκε κάτω από βασιλική εξουσία μια μεγάλη και θαυμαστή δύναμη που κυριάρχησε σε όλο το νησί καθώς και σε πολλά άλλα νησιά και μέρη της απέναντι ηπείρου. Επιπλέον, προς την πλευρά μας, επικράτησε στη Λιβύη ως την Αίγυπτο και στην Ευρώπη ως την Τυρρηνία.

Αυτή λοιπόν η μεγάλη δύναμη συγκέντρωσε κάποτε όλα της τα στρατεύματα και επιχείρησε, με μία μόνο επίθεση, να υποδουλώσει την πόλη σας και τη δική μας και όλες όσες βρίσκονται μέσα από τις Στήλες. Τότε ακριβώς, Σόλων, αποκαλύφθηκε σε όλη την ανθρωπότητα η αρετή και η δύναμη της πόλης σας, γιατί στάθηκε πρώτη στο φρόνημα και στην τεχνική του πολέμου. Επικεφαλής των Ελλήνων, και στη συνέχεια αναγκασμένη να πολεμήσει μόνη όταν οι άλλοι την εγκατέλειψαν, έφθασε στον έσχατο κίνδυνο αλλά τελικά απέκρουσε τους εισβολείς και θριάμβευσε. Δεν άφησε έτσι να γνωρίσουν τη σκλαβιά αυτοί που δεν είχαν υποδουλωθεί ποτέ και απελευθέρωσε με μεγαλοψυχία όλους εμάς τους άλλους που κατοικούσαμε μέσα από τις Ηράκλειες Στήλες. 

Πολύ αργότερα όμως ήρθαν τρομεροί σεισμοί και κατακλυσμοί και, μέσα σε μία μέρα και μία νύχτα φρίκης, όλο το γένος των πολεμιστών σας χάθηκε μέσα στη γη, και το νησί της Ατλαντίδας βυθίστηκε στη θάλασσα και αφανίστηκε. Ο ωκεανός σ' εκείνα τα μέρη έγινε απροσπέλαστος και ανεξερεύνητος από την πολύ βαθιά λάσπη που άφησε πίσω της η Ατλαντίδα καθώς καταποντιζόταν".

ΠΛΑΤΩΝ, ΤΙΜΑΙΟΣ 24d–25d

Απόδοση Β. Κάλφας 

https://www.greek-language.gr

------------------------------------

Η ΚΑΤΑΒΥΘΙΣΗ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ 

Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ ΚΑΙ Η ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ

Μόνο με την αληθινή κατανόηση του παρελθόντος της Γης, μπορούμε να κατανοήσουμε το μέλλον της και, στη συνέχεια, το δικό μας.

Πώς οι Σοφιστές Επαινούν όσα Διδάσκουν...

Πώς οι σοφιστές επαινούν όσα διδάσκουν με σκοπό την πειθώ, χωρίς να γνωρίζουν ή να τους ενδιαφέρει αν ωφελούν ή βλάπτουν την ψυχή.

Οι σοφιστές στην Αρχαία Ελλάδα, ιδιαίτερα κατά τον -5ο αιώνα, επαινούσαν τα διδάγματά τους (κυρίως τη ρητορική) με σκοπό την πειθώ, εστιάζοντας στην πρακτική χρησιμότητα (επιτυχία, πολιτική δύναμη) και όχι στην ηθική καλλιέργεια της ψυχής. Η προσέγγισή τους βασιζόταν στον σχετικισμό («πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος»), υποστηρίζοντας ότι η αλήθεια είναι υποκειμενική και, επομένως, η πειστικότητα είναι ανώτερη από την αντικειμενική αλήθεια.

Αντιμετώπιζαν τη «σοφία» ως εμπόρευμα. Όπως ένας έμπορος τροφίμων επαινεί το εμπόρευμά του για να το πουλήσει, έτσι και οι σοφιστές επαινούσαν τη διδασκαλία τους ως απαραίτητη για την επιτυχία. Παρουσίαζαν τη ρητορική ως το «κλειδί» για την κυριαρχία στις συνελεύσεις και τα δικαστήρια, υποσχόμενοι να κάνουν τον «ήττω λόγον κρείττω» (να κάνουν το αδύναμο επιχείρημα ισχυρό) πείθοντας ότι η τέχνη τους προσφέρει άμεσα αποτελέσματα, ανεξάρτητα από το αν το περιεχόμενο είναι αληθές.

Χρησιμοποιούσαν εντυπωσιακά σχήματα λόγου, συναισθηματική φόρτιση και εριστική λογική (ερωταπαντήσεις) για να δελεάσουν το ακροατήριο, αντί να αναζητήσουν την αλήθεια. 

Η αδιαφορία για το αν ωφελούν ή βλάπτουν την ψυχή:

Για πολλούς σοφιστές, η ρητορική ήταν μια «αξιακά ουδέτερη» τέχνη, όπως οι πολεμικές τέχνες, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για καλό είτε για κακό και δεν πίστευαν σε απόλυτες ηθικές αξίες. Στόχος ήταν η νίκη, όχι η αρετή. Επαινούσαν τη ρητορική ως εργαλείο επιτυχίας, παρακάμπτοντας το ηθικό ζήτημα της ωφέλειας της ψυχής, καθώς για αυτούς η πραγματικότητα ήταν ρευστή και η πειθώ η ύψιστη τέχνη. Ενδιαφέρονταν για το τι «δουλεύει» στην καθημερινότητα και την πολιτική, όχι για το αν η ψυχή γίνεται καλύτερη. 

Κατά τον Πλάτωνα, αυτό ισοδυναμούσε με την πώληση «ψεύτικης γνώσης», η οποία βλάπτει την ψυχή, καθώς την τρέφει με εντυπώσεις και όχι με αλήθεια. Ο Πλάτωνας τους περιγράφει σκωπτικά ως «έμμισθους κυνηγούς πλουσίων νέων», οι οποίοι ενδιαφέρονταν μόνο για τα δίδακτρα (αμοιβή) και τη φήμη τους, αδιαφορώντας αν η διδασκαλία τους προκαλεί σύγχυση ή ηθική κατάπτωση στους μαθητές τους.

Σήμερα, που η πληροφορία διακινείται εύκολα σαν γνώση και συχνά αντιμετωπίζεται ως προϊόν, γεννιέται ένα κρίσιμο ερώτημα: είναι όλα πραγματικά ωφέλιμα;

ΠΛΑΤΩΝ - Πρωταγόρας 313 c - e

...έναν άνθρωπο που, όπως ομολογείς, ούτε τον ξέρεις [313c] ούτε ποτέ ώς τώρα συζήτησες μαζί του· και τον αποκαλείς σοφιστή, βλέπεις όμως ότι δε ξέρεις τί είναι σοφιστής, αυτός δηλαδή που στα χέρια του πας να εμπιστευτείς τον εαυτό σου.

Άκουσε αυτός τα λόγια μου και είπε: Από τα λεγόμενά σου αυτό βγαίνει, Σωκράτη.

Λοιπόν, Ιπποκράτη, μήπως ο σοφιστής τυχαίνει να είναι κάτι σαν μεγαλέμπορος ή μικρέμπορος τροφίμων που τρέφουν την ψυχή; γιατί εμένα μια τέτοια εντύπωση μου δίνει.

Και με τί τρέφεται η ψυχή, Σωκράτη;

Με τί άλλο, είπα εγώ, με μαθήματα. Και μη μας γελάσει ο σοφιστής, φίλε μου, παινεύοντας την πραμάτεια του, όπως κάνουν αυτοί που έχουν να κάνουν με τις τροφές του σώματος, [313d] ο μεγαλέμπορος κι ο μικρέμπορος. Γιατί βέβαια κι αυτοί ούτε οι ίδιοι τους ξέρουν τί είναι ωφέλιμο και τί βλαβερό για το σώμα από τα φορτία που μεταφέρουν —κι όμως επαινούν όλα τα εμπορεύματά τους— ούτε οι πελάτες τους, εκτός αν τύχει και είναι κάποιος γυμναστής ή γιατρός. Ολόιδια κι αυτοί που σέρνουν μαζί τους τα μαθήματα από πόλη σε πόλη και τα πουλούν χοντρικά και λιανικά σ᾽ όποιον τα λαχταρά· παινεύουν βέβαια όλα όσα πουλούν, μπορεί όμως μερικοί, καλέ μου φίλε, να μη ξέρουν ποιό από τα όσα πουλούν είναι ωφέλιμο και ποιό βλαβερό [313e] για την ψυχή·

ὃν οὔτε γιγνώσκεις, ὡς φῄς, οὔτε [313c] διείλεξαι οὐδεπώποτε, σοφιστὴν δ᾽ ὀνομάζεις, τὸν δὲ σοφιστὴν ὅτι ποτ᾽ ἔστιν φαίνῃ ἀγνοῶν, ᾧ μέλλεις σαυτὸν ἐπιτρέπειν; ― Καὶ ὃς ἀκούσας, Ἔοικεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐξ ὧν σὺ λέγεις. ― Ἆρ᾽ οὖν, ὦ Ἱππόκρατες, ὁ σοφιστὴς τυγχάνει ὢν ἔμπορός τις ἢ κάπηλος τῶν ἀγωγίμων, ἀφ᾽ ὧν ψυχὴ τρέφεται; φαίνεται γὰρ ἔμοιγε τοιοῦτός τις. ― Τρέφεται δέ, ὦ Σώκρατες, ψυχὴ τίνι; ― Μαθήμασιν δήπου, ἦν δ᾽ ἐγώ. καὶ ὅπως γε μή, ὦ ἑταῖρε, ὁ σοφιστὴς ἐπαινῶν ἃ πωλεῖ ἐξαπατήσῃ ἡμᾶς, ὥσπερ οἱ περὶ τὴν τοῦ σώματος τροφήν, ὁ [313d] ἔμπορός τε καὶ κάπηλος. καὶ γὰρ οὗτοί που ὧν ἄγουσιν ἀγωγίμων οὔτε αὐτοὶ ἴσασιν ὅτι χρηστὸν ἢ πονηρὸν περὶ τὸ σῶμα, ἐπαινοῦσιν δὲ πάντα πωλοῦντες, οὔτε οἱ ὠνούμενοι παρ᾽ αὐτῶν, ἐὰν μή τις τύχῃ γυμναστικὸς ἢ ἰατρὸς ὤν. οὕτω δὲ καὶ οἱ τὰ μαθήματα περιάγοντες κατὰ τὰς πόλεις καὶ πωλοῦντες καὶ καπηλεύοντες τῷ ἀεὶ ἐπιθυμοῦντι ἐπαινοῦσιν μὲν πάντα ἃ πωλοῦσιν, τάχα δ᾽ ἄν τινες, ὦ ἄριστε, καὶ τούτων ἀγνοοῖεν ὧν πωλοῦσιν ὅτι χρηστὸν ἢ πονηρὸν [313e] πρὸς τὴν ψυχήν·

ΠΛΑΤΩΝ - Πρωταγόρας 313 c - e

https://www.greek-language.gr

-----------------------------------------

Γιατί η Ρητορική Χρειάζεται τη Φιλοσοφία