Με τον ερευνητή και συγγραφέα Αστέριο Χοϊλού
Ο Αστέριος Χοϊλούς είναι συγγραφέας των βιβλίων «ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» (2015) και «ΟΙ ΕΠΤΑ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ» (2018), εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ.
Ομηρικός Κύκλος - Ellenos Ellen
-------------------
Στο πανόραμα των θρακικών φύλων, όταν πια ο Στράβων αναφέρεται στον Νέστο ως όριο Μακεδονίας - Θράκης που ορίστηκε από τους Μακεδόνες βασιλείς, στο προσκήνιο έρχεται η Ροδόπη (Στον Στράβωνα ως Ροδόπη ονομάζεται το όρος, υψηλό σαν τον Αίνο βλ. 7.5.1.28.) και η ευρύτερη περιοχή (Στρ. 7 fr. 36) «πάνω από την Αμφίπολη ζούνε οι Βισάλτες έως την πόλη Ηράκλεια, σε εύφορη κοιλάδα, που τη διαρρέει ο Στρυμόνας. Αυτός ξεκινάει από τους Αγριάνες της Ροδόπης... προχωρώντας βόρεια από την Ηράκλεια προς τα στενά απ’ όπου βγαίνει ο Στρυμόνας, με το ποτάμι δεξιά, αριστερά είναι η Παιονία, η χώρα της Δοβήρου, η Ροδόπη και ο Αίμος».
Σχετικά με τα υπόλοιπα μέρη ο γεωγράφος (Στρ. 7. fr 43=44 Μ) περιγράφει ότι «Μετά τα στενά της Θάσου βρίσκονται τα Άβδηρα και οι μύθοι που συνδέονται με τα Άβδηρα. Τα κατοίκησαν Βίστονες Θράκες Βιστονικής που εξουσίαζε ο Διομήδης… Μετά η πόλη Δίκαια που βρίσκεται σε κόλπο και έχει λιμάνι. Από πάνω όλων αυτών βρίσκεται η Βιστονίδα λίμνη, με περίμετρο περίπου διακόσια στάδια. Λένε ότι εδώ σε όλη την περιοχή υπήρχε κοίλη πεδιάδα και πιο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ο Ηρακλής κρατώντας τα άλογα, όταν είχε έρθει για τα άλογα του Διομήδη, δεν μπορούσε να περάσει, οπότε άνοιξε πέρασμα στη θάλασσα για να γεμίσει την πεδιάδα και έτσι νίκησε τους αντιπάλους του. Δείχνουν και το ανάκτορο του Διομήδη που το λένε από το γεγονός και την οχυρότητά του Καρτερά κώμη.
Μετά τη λίμνη, που βρίσκεται στο μέσον της περιοχής, είναι οι πόλεις των Κικόνων, Ξάνθεια, Μαρώνεια και Ίσμαρος. Σήμερα ονομάζεται Ισμάρα κοντά στη Μαρώνεια. Κοντά εκβάλλει ρέμα από την Ισμαρίδα λίμνη, που καλείται Οδύσσειο. Εδώ βρίσκονται και οι λεγόμενες Κεφαλές Θασίων». Στο εσωτερικό κατοικούν οι Σαπαίοι και σε άλλο σημείου του χαμένου αυτού μέρους του 7ου βιβλίου ανέφερε (Στρ. fr. 44 (=45 M) ότι «τα Τόπειρα βρίσκονται προς τα Άβδηρα και τη Μαρώνεια»
Η Θράκη, οι Θράκες στα Γεωγραφικά του Στράβωνα (απόσπασμα)
Ιωάννα Ν. Παπαδοπούλου
http://amaked-thrak.pde.sch.gr/topikiistoria/download/pdf/7%20Papadopoulou.pdf
9. Είναι κοινό χαρακτηριστικό Ελλήνων και βαρβάρων να τελούν τις ιερουργίες τούς σε συνδυασμό με την ξενοιασιά ενός πανηγυριού, άλλοτε με ένα είδος θεϊκής καταληψίας, κι άλλοτε όχι, άλλοτε μετά μουσικής κι άλλοτε όχι. Άλλες πάλι είναι μυστικές, άλλες φανερές.
Η ίδια η φύση επιβάλλει τέτοιες διαφοροποιήσεις. Η ξενοιασιά απομακρύνει το μυαλό από τις ανθρώπινες ενασχολήσεις και οδηγεί τη βαθύτερη σκέψη προς το θείο. Η ιερή καταληψία πάλι φαίνεται ότι προέρχεται από θεϊκή έκσταση και σχετίζεται με τη μαντική. Η εκτέλεση κρυφά των ιεροτελεστιών κάνει το θείο πιο σεμνό, επειδή μιμείται τη φύση του θείου, πού είναι να μην έρχεται σε επαφή με τις αισθήσεις μας.
Η μουσική τώρα, τα σχετικά με τον χορό, τον ρυθμό και τη μελωδία μας φέρνουν κοντά στο Θείο, με την ευχαρίστηση και την τέχνη για την εξής αιτία: Έχει ειπωθεί σωστά πως οι άνθρωποι ακολουθούν τους θεούς, όταν αυτοί κάνουν το καλό. Ακόμη καλύτερα, τους ακολουθούν, όταν είναι ευτυχείς. Και η ευτυχία είναι η χαρά, η γιορτή, η φιλοσοφία, η ενασχόληση με τη μουσική. Αν γίνεται τώρα κατάχρηση και πτώση προς το χειρότερο, επειδή οι μουσικοί τρέπουν την τέχνη τους στην ηδυπάθεια στα συμπόσια, στην ορχήστρα, στη σκηνή και στα παρόμοια, δεν πρέπει να συκοφαντηθεί όλη η μουσική. Πρέπει απεναντίας να εξετάσουμε τη φύση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, αφού στηρίζεται στη μουσική.
10. Γι' αυτό ο Πλάτων και παλαιότερα οι Πυθαγόρειοι είπαν τη φιλοσοφία μουσική (Πλάτων, Φαίδων 61α). Ο κόσμος πλάστηκε με αρμονία και κάθε μουσική είναι έργο θεών. 'Έτσι, οι Μούσες είναι θεές, ο Απόλλων είναι Μουσηγέτης και το σύνολο της ποίησης ένας ύμνος στους θεούς.
Δίνουν το όνομα Ίακχος όχι μόνο στον Διόνυσο, αλλά και στον αρχιερέα των Μυστηρίων, που είναι το πνεύμα της Δήμητρας (Ο «αρχιερέας» ταυτίζεται άλλοτε με τον Μουσαίο και άλλοτε με τον Εύμολπο).
Οι Μούσες και ο Απόλλων πάλι, οι μεν είναι επικεφαλής στα χορικά, ενώ ο Απόλλων και στα χορικά και στη μαντική. Διάκονοι των Μουσών είναι όλοι οι μορφωμένοι αλλά κυρίως οι μουσικοί. Του Απόλλωνα διάκονοι είναι και τούτοι αλλά και αυτοί που ασχολούνται με τη μαντική.
Μακάριος ο ευλογημένος που ξέρει από θεών τελετές και έχει καθαρό βίο. Αυτός που υπηρετεί τα όργια της Μεγάλης Μητέρας Κυβέλης, πετάει τον Θύρσο στα ψηλά, στεφανωμένος με κισσό, οπαδός τον Διονύσου. Εμπρός Βάκχες, εμπρός Βάκχες, τον Βρόμιο Θεό και Θεόπαιδο,
ΣΤΡΑΒΩΝ - ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ Βιβλ. 10ον
“Η ζωή είναι προσφορά, η ζωή είναι απόλαυση, η ζωή είναι ευφροσύνη, ευλογία. Αλλά, σιγά-σιγά και καθώς περνούν τα χρόνια, να το έχουμε υπόψη μας αυτό το πράγμα, ότι σε ένα άλλο πλαίσιο είμαστε κι εμείς και θα έρθει μια μέρα που θα πεθάνουμε. Εκείνη η ώρα να μας βρει να έχουμε εξισωθεί με την αναγκαιότητα της σκληρής τιμής. Τότε κάπως αν δεν συμφιλιωθούμε, θα έρθουμε σε μια κατανόηση όμως. Να πεθάνουμε αξιοπρεπώς, που λέει ο Καβάφης, καταλάβατε;
Αυτό το πράγμα όμως είναι ένα αγώνισμα ολυμπιακό δια βίου. Είναι εκείνο που λέει ο Χριστός, «μην κοιμηθείτε παρθένες θα σας πω μωρές». Μη κοιμηθείτε. Τι θα πει αυτό; Είναι φοβερή αυτή η εντολή, η παραβολή των 10 παρθένων, οι μωρές. Μιλάμε για υπαρκτικό ύπνο.
Σε παρέσυρε η ζωή και ξεχνάς ποια είναι η ουσία; Να σαι πάντα άγρυπνος, «πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου», λέει ο Σολωμός. Νά ’τοι οι στίχοι του Σολωμού που σας λέω ότι καθένας αξίζει για δέκα τόμους. Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα. Να τη ζω, να την ρουφάω, θα την χαίρομαι, όσο μπορώ πιο έντιμα, γιατί λάθη θα κάνουμε όλοι αγαπητοί μου φίλοι. Όσο μπορώ πιο έντιμα, πιο ηθικά, πιο ενάρετα, πιο όμορφα, υπάρχει ομορφιά μέσα στην ηθική.
Τρύγησε την ημέρα. Μην την αφήσεις να πάει χαμένη, την κάθε μέρα. Ό,τι χαρές είναι να σου δώσει μην τις αφήσεις, γιατί δεν θα την ξαναβρείς. Δεν είναι αναβλητή η ζωή, ούτε αναστρέψιμη. Είναι εκείνο που ο Όμηρος μας το είπε με το παράδειγμα των βοδιών του Απόλλωνα.
Άντε να σας πω κι ένα Σεφέρη τώρα. Λέει: «Οι σύντροφοι στον Άδη». Ποιοι είναι οι σύντροφοι στον Άδη, καταδικασμένοι δηλαδή και στη ζωή και στο θάνατο. Σαν να μην ζήσανε. Ακούστε τι λέει ο Σεφέρης:
«αφού μας μέναν παξιμάδια,
Τι σημαίνει εδώ «φάγανε τα γελάδια του ήλιου»; Τα γελάδια του ήλιου κατά μία έννοια είναι 365. Σημαίνει μην αφήσετε, μην σπαταλήσετε άδικα και ανόητα τις μέρες σας. Την κάθε μέρα να τη βλέπεις και να την καρπώνεσαι μέσα σε μέτρα, μην την αφήσεις και περνάει γιατί την έχασες. Και δεν θα ξανάρθει. Και φεύγει κι η άλλη, κι η άλλη κι η άλλη…
Τα σβηστά κεριά του Καβάφη. Και στο τέλος μια απέραντη σειρά από κεράκια σβηστά. Λοιπόν, αυτό είναι. Να την χαιρόμαστε τη ζωή, είναι οδηγία και ευλογία και νόημα και εντολή. Η πιο σπουδαία εντολή, ας πούμε ελληνική, ενός ελληνικού Δεκαλόγου. Να τη χαίρεσαι τη ζωή, μέσα σε μέτρα όμως. Χωρίς υπερβολές, χωρίς να φτάνεις στην ύβρη. Αυτό είναι το νόημα, που σημαίνει κατάφαση.
Λοιπόν, και όσο δεν έχουμε αυτή την αγρυπνία και αφήνουμε και περνάει η μέρα και περνάει και αύριο και αύριο και έχεις καιρό και έχεις καιρό, κάποτε θα πάθουμε εκείνο που έπαθε ο Θαλής (αυτός το έπαθε συνειδητά βέβαια). Ο Θαλής, πολύ μεγάλος, τρομακτικό πνευματικό μέγεθος στους προσωκρατικούς φιλοσόφους, ο Θαλής ο Μιλήσιος. Του έλεγε λοιπόν η μάνα του, είχε αφιερωθεί εκεί στις έρευνες του, « Παντρέψου γιε μου». Της έλεγε έχω καιρό μάνα, ουκέτι καιρός, δεν ήρθε ακόμα η ώρα να παντρευτώ».«Παντρέψου γιε μου και παντρέψου, παντρέψου». Οπότε μια μέρα του λέει «Παντρέψου γιε μου!» και εκείνος λέει εκείνο το περίφημο «Ούπω καιρός», δεν είναι πια καιρός. Αυτό είναι το νόημα, να χαιρόμαστε τη ζωή, αλλά μέσα σε μέτρα. Δεν είναι όλα κοιλιά και στομάχι και μήτρα, με την χλωρίδα της, του ευλογημένου θηλυκού…
Οι τρεις αιτίες που κίνησαν την ιστορία λέει κι ο Ουγκώ είναι το μυαλό, η καρδιά (λέγοντας “η καρδιά” εδώ είναι και τα συναισθήματα) και η κοιλιά, κυρίως η κοιλιά του θηλικού, με την έννοια όχι του φαγητού αλλά της γενετήσιας βουλιμίας.
Λοιπόν, όταν είμαστε άγρυπνοι και χαιρόμαστε σωστά τη μέρα μας, θα πει χαίρομαι, είμαι άγρυπνος και ξέρω ποια είναι η πραγματική μου κατάσταση και περνάω και δεν πάνε χαμένες οι μέρες μου, σιγά-σιγά καθώς πλησιάζω στο τέλος, με βρίσκει σύμμετρο…”
-------------------------
“Ά,τα ρούχα δεν είναι και πολύ καθαρά”, σχολίασε,“ η γειτόνισσα δεν ξέρει να πλένει καλά. Μάλλον χρειάζεται να χρησιμοποιεί περισσότερο σαπούνι”. Ο σύζυγος κοίταξε την μπουγάδα αλλά δε είπε τίποτα. Κάθε φορά που η γειτόνισσα άπλωνε την μπουγάδα της,η γυναίκα έκανε τα ίδια σχόλια. Ένα μήνα αργότερα ένιωσε μεγάλη έκπληξη, όταν είδε ότι τα ρούχα που είχε απλώσει η γειτόνισσα ήταν πιο καθαρά και είπε στον άντρα της:
“Για δες! Η γειτόνισσα έμαθε επιτέλους να πλένει! Αναρωτιέμαι ποιος την έμαθε”.
“Ξέρεις ξύπνησα νωρίς σήμερα το πρωί και καθάρισα τα τζάμια μας!” γύρισε και της είπε ο άντρας της.
Καλό είναι να ελέγχουμε που και που τα «τζάμια» της εσωτερικής μας όρασης και αντίληψης, αν είναι καθαρά, προτού βιαστούμε να προδικάσουμε μία κατάσταση ή έναν άνθρωπο.
Γιατί οι φανατισμένοι Παραβολάνοι επέλεξαν να κατακομματιάσουν την Υπατία;
"Αφού
την άρπαξαν από το άρμα της την έσυραν
στην εκκλησία που λεγόταν Καισάριο και
αφού την γύμνωσαν την κομμάτιασαν με
θραύσματα αγγείων. Σώριασαν τα κομμάτια
της στον λεγόμενο Κιναρώνα και τα
αφάνισαν με φωτιά"..
Σωκράτης ο
Σχολαστικός "Εκκλησιαστική Ιστορία"
Μεταξύ των Χριστιανών της εποχής υπήρχε φιλοσοφική(!) διαμάχη ως προς το αν η ψυχή μένει αλώβητη μετά θάνατον σε περίπτωση που κατακομματιαστεί το σώμα. Μία μεγάλη μερίδα Χριστιανών πίστευε πως αν κατακομματιαστεί το σώμα, τότε κατακομματιάζεται και η ψυχή του αποθανόντος.
- Αυτός είναι ο λόγος που οι Παραβολάνοι (στρατευμένοι μοναχοί στην υπηρεσία της εκκλησίας της Αλεξανδρείας), επέδειξαν τέτοιο μίσος και τέτοια αγριότητα εναντίον της νεοπλατωνικής φιλοσόφου. Ήθελαν να κατακομματιάσουν την ψυχή της και την κατακρεούργησαν!
Πηγή: Ελλάδα Ιστορία Πολιτισμός - Oπτικοακουστικό: Sofia Nemesis
--------------------
Στη Λευκάδα ανήκε όχι μόνο η Νήρικος, αυτή που ο Λαέρτης λέει ότι κατέκτησε.
«Να, πήρα τη Νήρικο, καλοχτισμένη πόλη,
αλλά κι αυτές που αναφέρει στον Κατάλογο ζούσανε στην Κροκύλεια και στην τραχιά Αιγίλιπα.
Οι Κορίνθιοι, που στάλθηκαν από τον Κύψελο και τον Γόργο‚ κατέκτησαν την ακτή κι έφτασαν στον Αμβρακικό κόλπο. Χτίστηκε τότε η Αμβρακία και το Ανακτόριο - άνοιξαν δίαυλο στη χερσόνησο και έκαναν τη Λευκάδα νησί. Μετέφεραν τη Νήρικο στο μέρος που ήταν κάποτε ισθμός και τώρα πορθμός, ενωμένος με γέφυρα από στεριά σε στεριά, και τη μετονόμασαν Λευκάδα, από το όνομα, καθώς νομίζω, τον Λευκάτα• είναι ένας βράχος κάτασπρος, μπροστά στη Λευκάδα στο πέλαγος και μπροστά στην Κεφαλληνία από εκεί, λοιπόν, και το όνομα.
Περιέχει το ιερό του Απόλλωνα Λευκάτα κι επίσης το Άλμα, που πιστεύεται ότι σταματάει τον καημό της αγάπης·
Αυτός που έγραψε την Αλκμαιωνίδα λέει ότι ο Ικάριος, ο πατέρας της Πηνελόπης, είχε δύο γιους, τον Αλυζέα και τον Λευκάδιο, κι αυτοί κυβέρνησαν την Ακαρνανία μαζί με τον πατέρα τους. Ο Έφορος πιστεύει πως οι πόλεις ονομάστηκαν από αυτούς. Κεφαλλήνες σήμερα ονομάζουν τους κατοίκους τον νησιού της Κεφαλληνίας. Ο Όμηρος εννοεί όλους όσους ήταν υπό τον Οδυσσέα• ανάμεσά τους και οι Ακαρνάνες λέει:
ΣΤΡΑΒΩΝ
Ο ύμνος της Αθηνάς - Κωστής Παλαμάς (Απόσπασμα)
Ευγενικοί και δίκαιοι θεοί, χαρές του κόσμου,
Αλλ’ όπου ο Παντοδύναμος το θρόνο του έχει στήσει
Κωστής Παλαμάς: Ο ύμνος της Αθηνάς
Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα
Η Δήμητρα Λιάτσα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας. Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.
Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.
Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ
Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ
Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ
Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ
Οι απεριόριστες χρήσεις της δύναμης του ήχου ήταν αρκετά γνωστές στους Αρχαίους Έλληνες. Ευρύτατα διαδεδομένη ήταν η χρήση επωδών, που θεωρούνταν ιαματικά άσματα ή λόγια, που αποδίδονταν στον Ασκληπιό. Μ' αυτά πίστευαν, ότι θεραπεύονταν τραύματα και κάθε νόσος.
Η Ελληνική Μυθολογία και Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα ατόμων, που έκαναν χρήση των απόκρυφων δυνάμεων του ήχου. Ο θεός Πάνας με την άγρια φωνή του τρομοκρατούσε τους εχθρούς του και τους έτρεπε σε φυγή (πανικός), ενώ με τη μουσική του αυλού του προσέλκυε τις νύμφες, που δεν μπορούσαν να αντισταθούν στο άκουσμα της μουσικής του.
Με τη δύναμη της μουσικής του ο φιλόσοφος Εμπεδοκλής γαλήνεψε έναν εξαγριωμένο νέο, που ήταν έτοιμος να επιτεθεί στον συκοφάντη του πατέρα του.
Ο Αμφίονας, γιος της Αντιόπης, γνώριζε την τέχνη εμψύχωσης των λίθων και μ' αυτή τη γνώση που κατείχε, κατάφερε να οικοδομήσει τα τείχη των Θηβών. Στο άκουσμα της λύρας και του τραγουδιού του οι πέτρες κινούνταν και τα δέντρα άφηναν τις ρίζες τους στο χώμα και παραδίνονταν στους ξυλουργούς. Οι κινούμενες πέτρες έμπαιναν σε τάξη με τον ήχο της λύρας και έτσι υψώθηκε το τείχος με τις επτά πύλες, γιατί η λύρα του είχε επτά χορδές. Μ' αυτό τον τρόπο η Θήβα έγινε ισχυρή πόλη.
Ο θεός Απόλλων με τη δύναμη των μελωδιών της λύρας του έχτισε τα τείχη της Τροίας.
Ακόμη πιο καθοριστική ήταν η συμβολή του Πυθαγόρα, τόσο στην εξέλιξη του ήχου, όσο και στη συστηματοποίηση της μαθηματικής βάσης της μουσικής κλίμακας. Ο Πυθαγόρας πίστευε ότι τα άστρα και οι πλανήτες παράγουν ήχους, που δεν γίνονται αντιληπτοί, λόγω ατέλειας του ανθρώπινου αυτιού. Μπορούν όμως και επηρεάζουν τον ψυχισμό του ανθρώπου.
«Αν κάποιος σαν τον Πυθαγόρα, που άκουγε αυτή την αρμονία, είχε ελεύθερο τον γήινο φορέα του και εξαγνισμένες τις αισθήσεις του και φωτεινό τον ουράνιο φορέα του, από αγαθή τύχη, ή λόγω χρηστής ζωής, ή μέσω κάποιας τελειοποίησης από τα ιερά λειτουργήματα, αυτός ο άνθρωπος θα αντιλαμβάνονταν αόρατα πράγματα και θα άκουγε ανήκουστα πράγματα σε άλλους». (Αριστοτέλους: Περί Ουρανού).
Οι Πυθαγόρειοι πίστευαν, ότι η μουσική οδηγεί στην ενοποίηση σώματος και ψυχής και διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή τους. Κοιμόντουσαν ακούγοντας ένα είδος μουσικής, που τους βύθιζε σε βαθύ ύπνο και ξυπνούσαν στο άκουσμα μιας μουσικής, που τους έδινε ενέργεια και ζωτικότητα.
Η γενεσιουργός αιτία των δομών της ύλης είναι η ΔΟΝΗΣΗ. Η μουσικοθεραπεία βασίζεται στην επιστήμη της Κυματικής, σύμφωνα με την οποία κάθε υγιές όργανο εκπέμπει μια συγκεκριμένη δόνηση και η μεταβολή της σημαίνει την εμφάνιση κάποιας ασθένειας. Πίσω από τη δημιουργία των δομών του ορατού κόσμου κρύβονται οι ηχητικές δονήσεις.
Ο Πλωτίνος ταύτιζε τον ήχο με την δημιουργό ενέργεια. Οι δονήσεις, οι συχνότητες, η περιοδικότητα και τα ρυθμικά μοτίβα ίσως είναι η γενεσιουργός αιτία της ύλης, αποτελώντας ταυτόχρονα μια γιγάντια μουσική ορχήστρα ηχοχρωμάτων, που αέναα εκτελεί ένα μουσικό έργο εν αγνοία μας. Τα ενεργειακά κέντρα του ανθρώπου αφυπνίζονται με την εκφορά επαναλαμβανόμενων λεκτικών φράσεων. Η αφύπνιση αυτή οδηγεί στην ανάπτυξη των ψυχικών δυνάμεων του ατόμου. Η σωστή χρήση τους μπορεί να βοηθήσει στην καλή υγεία του σώματος και την επιμήκυνση της ζωής για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Από την Αρχαιότητα είναι ευρύτατα διαδεδομένη η θεραπεία ασθενειών με τη χρήση επαναλαμβανόμενων ήχων.
Ο Πλάτων πίστευε ότι τα δημιουργήματα των καλλιτεχνών δεν είναι στην ουσία δικά τους, αλλά δώρο των θεών. Η επίδραση του ήχου στη ζωή μας είναι πολυεπίπεδη και πολυποίκιλη.
---------------------------------
Η ΜΟΥΣΙΚΗ - ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ;
Ο ΖΗΘΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΜΦΙΩΝ ΚΤΙΖΟΥΝ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΚΑΔΜΕΙΑΣ – ΘΗΒΑΣ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ
Ο ΟΡΦΕΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΟΡΜΙΓΓΑ ΘΑΜΠΩΣΕ ΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ, ΚΙ ΑΥΤΕΣ, ΣΑΝ ΔΙΣΚΟΙ ΕΠΕΣΑΝ ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Ο εαυτός μας λειτουργεί σαν ένας καθρέπτης και λίγο-πολύ όλοι κρύβουμε ένα νάρκισσο μέσα μας. Η ενέργεια λοιπόν που θα στείλεις απέναντι θα είναι κι η ίδια που θα λάβεις. Καλό, χρυσό το σύμπαν, αλλά μην τα αφήνουμε κι όλα πάνω του. Έχει κι αυτό κι άλλες δουλειές. Κι εσένα η δική σου αρμοδιότητα είναι να δουλέψεις πάνω στον εαυτό σου για να τραβήξεις κοντά σου όσα θες.
Έλκεις ό,τι είσαι κι όχι εκείνο που έχεις στο μυαλό σου. Οι θετικοί άνθρωποι, εκείνοι που χαρίζουν τα θετικά τους vibes στον περίγυρό τους, είναι κι εκείνοι που έχουν μόνο θετικά πράγματα να σου αφηγηθούν. Όσο βλέπεις τη ζωή αισιόδοξα έρχονται ευχάριστα πράγματα. Όταν ζεις στη μιζέρια, σου συμβαίνουν αρνητικά. Κι αν πιστεύεις ότι όλα αυτά είναι απλά μεταφυσικές χαζομάρες, δες το λογικά· αν φοράς μαύρα γυαλιά τα βλέπεις όλα σκούρα. Αν όμως τα αλλάξεις αμέσως και βάλεις από εκείνα τα άλλα με τον ανοιχτόχρωμο φακό είναι όλα πιο γλυκά. Θα μου πεις τα γυαλιά αλλοιώνουν την πραγματικότητα. Θα σου πω ότι η πραγματικότητα δεν είναι ένα σταθερό σημείο. Ο καθένας την βλέπει διαφορετικά. Εσύ διαλέγεις πώς θα δεις τα πράγματα.
Αντί να γκρινιάζεις που δε σου ήρθε ετοιμοπαράδοτο και με την ένδειξη «Συστημένο» απ’ το σύμπαν εκείνο που το τόσο πολύ ήθελες, ίσως ήρθε η ώρα να το πάρεις αλλιώς. Στην τελική δε χάνεις και κάτι. Έκατσες και τα περίμενες όλα έτοιμα και δεν ήρθαν όπως τα ήθελες. Γίνε εσύ ο ίδιος αυτό που θες και θα δεις πόσο απλόχερα γενναιόδωρο θα είναι το σύμπαν μαζί σου. Γίνε αυτό που θες να έλξεις, γιατί αν ένα πράγμα ισχύει αυτό είναι ότι όλα εδώ πληρώνονται, δε συγχωρεί το κάρμα.
Συντάκτης:
Γεράσιμος Βλαχόπουλος
Επιμέλεια
κειμένου: Πωλίνα Πανέρη
Απόσπασμα. Ολόκληρο το άρθρο: https://www.pillowfights.gr
Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα
Η Δήμητρα Λιάτσα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας. Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.
Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.
Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ
Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ
Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ
Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ
Όταν υπάρχει μαζικός θυμός, μαζικός φόβος ή μαζικό μίσος, οι μάζες γίνονται κανάλια τέτοιων δυνάμεων που συλλογικά συναντώνται σε χαμηλότερα αστρικά επίπεδα. Μετά από μια τέτοια διαδικασία διοχέτευσης, δημιουργείται εμμονή και εκδηλώνεται μαζική παραφροσύνη. Προς το παρόν βλέπουμε πόσοι άνθρωποι στον κόσμο ενεργούν παράφρονα και ζουν μια παράφρονη ζωή. Αυτό είναι ένα φαινόμενο πολύ επικίνδυνο για την επιβίωση της ανθρωπότητας.
Έτσι, μέσω του θυμού, του φόβου, του μίσους, της απληστίας και της εκδίκησης, γίνεται κάποιος ένα κανάλι για τη μόλυνση του αστρικού πεδίου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σε όλες τις θρησκείες αυτά τα πέντε θεωρούνται αμαρτίες και καταδικάζονται. Εκείνοι που είναι γεμάτοι με αυτά τα πέντε δεν θα απολαύσουν ούτε τη γη ούτε τους Λεπτοφυείς Κόσμους.
Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Other Worlds
--------------------------------
Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα
Η Δήμητρα Λιάτσα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας. Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.
Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.
Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ
Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ
Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ
Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ
.jpg)
Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ, Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΙ Ο ΑΡΗΣ - Η ιδέα της αιθερικής πραγματικότητας που υφαίνει ως δίχτυ ο Ήφαιστος με το πυρ του, αποτελεί μια κορύφωση για την Ελληνική Μυθολογία – ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
.jpg)
Η απόσταση του Σειρίου από την Γη είναι 2,76 Parsec* (όπου Parsec ισοδυναμεί με 3,26 έτη φωτός) ή 8,9976 έτη φωτός. Δηλαδή κατά προσέγγιση, περίπου ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ. Η εννεάδα (9) ήταν το σήμα κατατεθέν των αρχαίων Ελλήνων.
Ο Θειοφόρος Ησίοδος μέσα από την Θεογονία του, κωδικοποιεί την απόσταση Σειρίου – Γης, με την περιγραφή της πτώσεως των υδάτων της Στυγός. Λέει λοιπόν πως 9 ολόκληρα ημερονύκτια πέφτει το νερό και την δέκατη ημέρα φτάνει στα Τάρταρα. Το φάως (=φως), ταξιδεύει από τον Σείριο στην Γη 9 ολόκληρα έτη και φτάνει στο δέκατο έτος. Λέει ακόμη, πως ο ιερότερος όρκος των Θεών, είναι το νερό της Στυγός και μάλιστα όχι τόσο τα 9/10 των τμημάτων αυτής, αλλά κυρίως το Δέκατο. Θέλοντας να υποδείξει την τοποθεσία αφίξεως του φωτός (σύμφωνα με τα παραπάνω) στον Σείριο. Να λοιπόν ο ιερότερος όρκος πάσης φύσεως ελλόγου όντος.
Το φάσμα του Σειρίου (α Μεγ. Κυνός) είναι περίπου 450 nm (νανόμετρα) ενώ του συνοδού, γύρω στα 550 nm. Το α είναι θερμό αστέρι και το φάσμα του του δίδει το κυανόλευκο χρώμα, ενώ ο συνοδός είναι ψυχρότερο άστρο έχοντας το πορτοκαλί χρώμα φάσματος. Ωστόσο, ως φαινομενικό οπτικό φάσμα, εμείς εισπράττουμε συνδυασμό και των δυο φασμάτων, δηλαδή το σμαραγδί (περίπου στα 500 nm).
Να λοιπόν, από πού πηγάζει και η λατρεία των Αρχαίων Ελλήνων για τους σμαράγδους λίθους!
Τέλος, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Σωκράτης έπαιρνε όρκο στον Αστερισμό του Κυνός , «Μα τον Κύνα…», λέγει στο έργο του Πλάτωνος «ΓΟΡΓΙΑΣ».
.jpg)
