Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ!!!

Διήγησις συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836.

Υπαγόρευσε Θεόδωρος Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνης. [Κρατήσαμε την ορθογραφία της έκδοσης του 1846]

==========

25 Μαρτίου ήτον η ημέρα της γενικής επαναστάσεως. Οι Άγγλοι έμαθαν ότι έλαβα κάτι γράμματα, και ήλθε η Αστυνομία για να με εξετάση την νύκτα, αλλ’ εγώ τα γράμματα τά είχα φυλάξει.

Εις τας 3 Ιανουαρίου… και εις τας 6 Ιανουαρίου εβγήκα εις την Μάνη εις του καπετάν Παναγιώτη του Μούρντζινου το σπήτι· - Εις αυτό το διάστημα, πριν να εβγώ εις την Πελοπόννησον, επήγα εις τους Κορφούς με την πρόφασιν να ζητήσω 4,000 τάλληρα από μισθούς μου του Μέτλαντ, και δια να ανταμώσω τον Ιωάννη Καποδίστρια· τον αντάμωσα· εκάθησα 30 ημέρας και επέστρεψα οπίσω εις την Ζάκυνθο· - εκεί ωμιλήσαμε πολλά περί της υποθέσεως.

Εδώ τελειώνει η ζωή μου η περασμένη, και αρχινά της επαναστάσεως· οσάκις έμβαινα εις δούλευσιν έμβαινα πάντοτε με την συμφωνία, ότι από την Επτάνησον να μην απομακρύνωμαι, και να μην πολεμώ παρά εις Τούρκικο τόπο, και το φόρεμα να μην εβγάλω· εις τα νησιά εγνωρίσθηκα με τους Βοτζαραίους, και έκαμα τον Μάρκο Βότζαρη αδελφοπητό.

(…)

Τέλος πάντων το μυστήριον της εταιρίας άρχισε να διαδίδεται εις κάθε λογής ανθρώπους και καλούς και κακούς, και εβιασθήκαμε να κινήσωμε μίαν ώραν αρχήτερα την επανάστασιν.

Ο Ντιόγος το εμαρτύρησε εις τον Αλή-Πασά. Έτζι λοιπόν εις τας 3 Ιανουαρίου ανεχώρησα από την Ζάκυνθον, και εις τας 6 Ιανουαρίου έφθασα εις την Σκαρδαμούλα εις του πατρικού μου φίλου Καπετάν Παναγιώτη Μούρτζινου.

Το κίνημά μας έγεινε εις τας 22 Μαρτίου εις την Καλαμάταν· Από τας 6 του Ιανουαρίου έως εις τας 22 Μαρτίου, επροσπάθησα, ενέργησα εις την Μάνην να ενώσωμεν διάφορα σπήτια Μανιάτικα κατά την συνήθειάν τους, και τούς ενώσαμεν, τούς αδελφώσαμεν· έστειλα και εις τας επαρχίας της Μεσσηνίας, Μιστρός, Καρύταινας, Φαναριού, Λεονταριού, Αρκαδίας, της Τριπολιτζάς, και ήλθαν εκεί οπού ευρισκόμουν, και τούς έλεγα, ότι: την ημέρα του Ευαγγελισμού να ήναι έτοιμοι, και κάθε Επαρχία να κινηθή εναντίον των Τούρκων των τοπικών, και να τούς πολιορκήσουν εις τα διάφορα φρούρια, καθώς οι Αρκαδιανοί να πολιορκήσουν το Νεόκαστρο, οι Μοθωναίοι την Μοθώνη, και ούτω καθεξής.

(…)

Εις τας 23 Μαρτίου επιάσαμε τούς Τούρκους εις την Καλαμάτα, τον Αρναούτογλην σημαντικόν Τούρκον της Τριπολιτζάς. Είμεθα, 2,000 Μανιάτες, ο Πετρόμπεης, ο Μούρτζινος, Κυβέλος.

(…)

Εις την Καλαμάτα εκάμαμε Συνέλευσι, πόθεν να πρωτοκινήσωμε τα στρατεύματα. Οι Καλαματιανοί εκατάφεραν τον Μπέη να πάμε εις την Κορώνη δια να μην βάλουν σπαθί οι Τούρκοι εις τους Χριστιανούς· εγώ δεν εστρέχθηκα, είπα να πάμε εις την παλαιάν Αρκαδίαν, εις το κέντρο διά να βοηθούμε τους άλλους· τότενες τούς είπα: εάν μου δώσετε βοήθεια από τούτο το στράτευμα, καλώς, ειμή αναχωρώ να υπάγω εις το Κέντρο. Είχα λάβει γράμμα από τον Κανέλο, μ’ επροσκαλούσε, ότι είχε 10,000 άρματα, και να έμβω επί κεφαλής.

Του Μούρτζινου αρρώστησε το παιδί του ο Διονύσιος, και έτζι δεν εκίνησαν όλοι οι Μανιάται· έλαβα 200 από αυτόν και 70 από τον Μπέη με τον Καπετάν Βοϊδή και με 30 εδικούς μου εγενήκαμε 300, και έκοψα ευθύς 2 σημαίες με Σταυρό και εκίνησα.

Οι Ανδρουσιανοί Τούρκοι, 360 άνδρες, μανθάνοντας ότι είμεθα ασκέρι φεύγουν, πάνε 'ς τα Κάστρα της Μεσσηνίας. Κινώντας εγώ, είχαν μίαν προθυμίαν οι Έλληνες οπού όλοι με τας εικόνας έκαναν δέησι και ευχαριστήσεις· - Μου ήρχετο πότε να κλαύσω… από την προθυμίαν που έβλεπα. – Ιερείς έκαναν δέησι. Εις τον ποταμόν της Καλαμάτας ανασπασθήκαμε και εκινήσαμε.

Τας 24 τον Μάρτι 1821, εφθάσαμε εις ένα χωριό της Μεσσηνίας, Σκάλα λεγόμενον, που είναι καμμιά πενηνταριά οικογένειαις. Όσοι άνδρες ήτον, τούς έστειλα πεζοδρόμους, και τούς έλεγα: σύρτε 'ς τα Κάστρα, πολιορκήσετε, και σας προφθάνω με 3.000 στρατήγημα.

Την αυγήν εξημέρωσε εις ταις 25 του Ευαγγελισμού· έμαθαν εις το Λεοντάρι ότι εβγήκα με τόσαις χιλιάδες Μανιάταις, παίρνουν τα ζώα των ραγιάδων και αναχώρησαν διά την Τριπολιτζά.

Κινώντας από την Σκάλα, έριξα καμμιά χιλιάδα τουφέκια, 3 μπαταριαίς διά να τ’ ακούση ο κόσμος να σηκωθή κατά την παραγγελίαν. Ακούοντες οι Γαραντζαίοι τα τουφέκια, εσκότωσαν τους Κεχαϊάδες – αυτοί ήθελαν να φύγουν – και έγινε η αρχή του σκοτομού.

(…)

Εγώ εις τα 25 όπου εκίνησα από την Σκάλα, ’βγαίνωντας εις το Δερβένι του Λεονταριού, απάντησα ένα πεζοδρόμο σταλμένον από τον Βασίλη Μπούτουνα Καριώτη, και μου έγραφε, ότι: οι Τούρκοι της Καρυταίνης και ο Βοΐβοδας του Ημελακίου Μουσταφάς Ριζιώτης εκλείσθηκαν εις το παλιόκαστρο της Καρύταινας και 2 προεστοί της Καρύταινας ο Σπήλιος Κουλάς και ο Μιχαλής δεν ήτον εις την εταιρία ’μβασμένοι και δεν ήξευραν τι εγίνετο, και επαρακίνησαν τούς Τούρκους να μη φύγουν, αλλά να μείνουν εις το Κάστρο· ο Κάμπος της Καρύταινας δεν ηθέλησε να πιάση τα άρματα· έτζι μ’ έγραφε αυτός.

Εγώ δεν έλλειψα να κάμω μία προσταγή, και επάτησα την βούλα μου· όποιο χωριό δεν ήθελε να ακολουθήση την φωνήν της Πατρίδος τζεκούρι και φωτιά.

Μανθάνωντας ότι εβγήκα εις το Δερβένι, οι 70 καβαλαραίοι ευθύς αναχώρησαν δια την Τριπολιτζά· εγώ επήγα εις ένα χωριό Τετέμπεη ανάμεσα Λεοντάρι και Καρύταινα.

Οι Μανιάτες μου είπαν: να πάμε εις το Λεοντάρι· τους είπα, να πάρωμε χαλκώματα; - Την αυγή εξημέρωσε, 'ς ταις 26, έριξα 1,000 τουφέκια· έκαμα να πάγω εις την Καρύταινα να ακαρτερέσω τους Φαναρίτας και τους Καρυτινούς, και ακούοντες ταις μπατερίαις ο κόσμος εκινήθηκαν όλοι.

Εις τον δρόμον απάντησα ένα γράμμα του Βασίλη Μπούτουνα, και μου έλεγε: ιδές το γράμμα των Φαναριτών που κάθονται εις την Σουλτίνα· το έγραφαν εις τους Καρυτινούς Τούρκους και έγραφε το γράμμα, ότι· αύριο περνάμε διά Τριπολιτζά· είμεθα τόσοι· ετοιμασθείτε να ενωθούμε· ευγήκε ο Κολοκοτρώνης με τόσαις χιλιάδες Μανιάτες.

------------------

Η ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΓΕΝΙΑ

ΕΤΣΙ ΣΩΘΗΚΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

ΟΠΩΣ ΠΑΛΑΙΑ ΟΙ ΑΧΑΙΟΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΟΚΛΟ !

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 1821 - 1830

ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ - ΔΙΟΡΑΣΗ - ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ

Το πρώτο ερώτημα που θέτει ένας αναζητητής της αλήθειας είναι: Τι είναι αληθινό; 

Η συνήθης απάντηση είναι: Αυτό που βλέπω, που αγγίζω, που γεύομαι και οσφρίζομαι, που ακούω…

Αυτή θα ήταν μια εύκολη απάντηση, αλλά το ίδιο εύκολα ανατρέπεται.

Αν δεχθούμε ως αληθινό μόνο ότι μας υπαγορεύουν οι αισθήσεις μας τότε το αόρατο, για παράδειγμα, θα έπρεπε να ταυτίζεται με τη μη ύπαρξη. Αυτό σε κάποιες περιπτώσεις πιστεύεται ως δόγμα και σε άλλες ο ίδιος ο ορθολογιστής το υπερβαίνει. Όπως ό,τι σχετίζεται με τον μικρόκοσμο (πρωτόνια, νετρόνια) ή τον μακρόκοσμο (παρατήρηση πλανητών), δυο δηλαδή διαφορετικά επίπεδα που δεν είναι ορατά με γυμνό μάτι, θεωρούνται από εμάς ως πραγματικά. Κανείς δεν τα αμφισβητεί. Ωστόσο, όπως προαναφέραμε, δεν τα βλέπουμε με γυμνό μάτι, ούτε τα νοιώθουμε με την αφή μας, ούτε τα οσφραινόμαστε. Ακόμα ένα παράδοξο είναι ότι με το πέρασμα του χρόνου, ενώ μπορέσαμε να δούμε πράγματα που αγνοούσαμε  μέχρι πρότινος, και η λογική λέει ότι αυτό θα συνεχιστεί, αυτό δεν έχει αλλάξει κάτι στο αντιληπτικό μας σύστημα.

Η επιστήμη που συνηθίζει να πολεμάει και να απορρίπτει πολλές φορές την ικανότητα αντίληψης χωρίς την χρήση των πέντε αισθήσεων, και γενικά όλα τα φαινόμενα εξωαισθητηριακής αντίληψης, παράλληλα είναι αυτή που χρησιμοποιεί νόμους γεωμετρίας, για να μετρήσει την περίμετρο των δακτυλιδιών του Κρόνου (εφαρμόζει δηλαδή τον 2ο νόμο του Κυμβαλείου-Νόμος Αναλογίας).

Αυτό αποτελεί μια μεγάλη αντίφαση. Ας θυμηθούμε ότι ενώ μέχρι πρόσφατα δεν μπορούσαμε να δούμε τα μικρόβια, και αγνοούσαμε την ύπαρξη τους, σήμερα με την βοήθεια της τεχνολογίας όλα και περισσότερα πράγματα παίρνουν «πιστοποιητικό αληθινής ποιότητας». Η ύπαρξη της αύρας, για παράδειγμα, τώρα θεωρείται αληθής, αφού υπάρχουν φωτογραφικές μηχανές -εξέλιξη της μηχανής Κίρλιαν- που την αποτυπώνουν.

Ας διεισδύσουμε λοιπόν στο μυστηριώδη κόσμο του μεταφυσικού.

Ανάλογα με το επίπεδο που θέλει να εμβαθύνει κανείς, μπορεί να επιλέξει να αναζητήσει θέματα που ανταποκρίνονται στην καθαρή νοητική του περιέργεια, είτε να αναζητήσει με σοβαρότητα και διάκριση τις απόκρυφες δυνάμεις που κρύβει κάθε άνθρωπος μέσα του, αλλά λόγω κακής εκπαίδευσης και άγνοιας δεν συνειδητοποιεί ότι έχει.

Τα παραψυχολογικά φαινόμενα, συχνά, μας οδηγούν σε  μαρτυρίες ανθρώπων, που ανεξαρτήτως ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου περιγράφουν ως αληθινές καταστάσεις και βιώματα που υπερβαίνουν την ανθρώπινη λογική. Σε αυτά γίνεσαι λόγος για  μια αντιληπτική ικανότητα χωρίς τη διαμεσολάβηση του λόγου και των αισθήσεων, που είναι επίσης γνωστή ως έκτη αίσθηση.

Η έκτη αίσθηση -και όλες οι  «υπεραισθήσεις»- αφορούν φαινόμενα όπως η τηλε-πάθεια, η διόραση, η διααφή, η διακοή, αλλά και η ενόραση, η ψυχομετρία κ.λπ.

ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ

Η λέξη τηλεπάθεια εμπεριέχει την πραγματική έννοια της μεταβίβασης σκέψης, η οποία γίνεται όντως από μακριά εξ ου και το «τηλε-». Μέσω της τηλεπάθειας είναι δυνατόν είτε να αντιληφθούμε τη σκέψη κάποιου είτε να μεταφέρουμε τη δική μας σε αυτόν. Υπάρχει λήψη και εκπομπή πληροφοριών, που σημαίνει ότι χρειάζεται ένας πομπός που στέλνει σκέψεις, συναισθήματα, γεγονότα ή απλά εικόνες και ένας δέκτης που τα λαμβάνει. Αυτές τις «πληροφορίες» ένας επιστήμονας τις ονομάζει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, ένας θεολόγος ανταπόκριση του Θεού στα ανθρώπινα προβλήματα (π.χ. με την μορφή των δέκα εντολών). Επίσης μέσω της τηλεπάθειας μπορούμε να λάβουμε μήνυμα κινδύνου ή χαράς ή να διαισθανθούμε γεγονότα (πρόβλεψη). Η τηλεπάθεια μπορεί να λειτουργήσει είτε σε κατάσταση εγρήγορσης, είτε σε κατάσταση ύπνου, είτε σε κατάσταση ύπνωσης, είτε σε κατάσταση διαλογισμού.

Ωστόσο δεν υπάρχει πάντα τηλεπαθητική επικοινωνία μεταξύ δύο ατόμων. Αυτό συμβαίνει, γιατί τα άτομα αυτά δεν εκπέμπουν στην ίδια συχνότητα.

Οι μαρτυρίες ατόμων που είχαν τηλεπαθητική επικοινωνία μεταξύ τους μας δείχνει ότι συγγενείς και αγαπημένοι μπορούν να εκπέμπουν στην ίδια συχνότητα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η εκπομπή και η λήψη δεν γίνεται μόνο από το μέτωπο ή τα μάτια, αλλά από κάθε σημείο που φεύγουν μαγνητικά ρευστά, π.χ. τα χέρια, τα οποία έχουν φωτογραφηθεί με τη μέθοδο Κίρλιαν.

ΔΙΟΡΑΣΗ

Πολλοί είναι αυτοί που συγχέουν τη διόραση με την τηλεπάθεια. Ωστόσο τις χωρίζει μια βασική διαφορά. Στη μεν τηλεπάθεια η πληροφορία μεταδίδεται από το εγκέφαλο του πομπού στον εγκέφαλο του δέκτη. Στη δε διόραση η πηγή των πληροφοριών είναι εξωτερική και μακρινή από κάθε ανθρώπινα προσιτό ερέθισμα. Εδρεύει στο λεγόμενο Αστρικό Πεδίο.

Εξίσου συχνά η διόραση μπερδεύεται με τη διαίσθηση. Η δύναμη της διαίσθησης αναφέρεται στη δυνατότητα κάποιων ανθρώπων να αισθάνονται γενικότερα κάποια μελλοντικά γεγονότα.

ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ

Η διαίσθηση είναι μια από τις ανώτατες κατακτήσεις μέσα από το Διαλογισμό. Όσοι έχουν φτάσει σε αυτό το επίπεδο, νιώθουν τα κύματα που οι άνθρωποι εκπέμπουμε αναλόγως των συναισθημάτων μας. 

Μπορούν να δουν την αύρα και τις σκεπτομορφές των συνανθρώπων τους. Υπάρχουν αρκετές διαβαθμίσεις της διαίσθησης και ξεκινούν από το να αντιλαμβάνεται ο δέκτης την κατάσταση υγείας του ατόμου μέχρι και το να βιώνει ξεκάθαρα τα συναισθήματα του άλλου, όπως θυμό, λύπη, απόγνωση, χαρά, ελπίδα, ηρεμία κ.λπ. Η διαφορά της, λοιπόν, από τη διόραση έγκειται στο γεγονός ότι η διαίσθηση αφήνει τη γεύση ενός πολύ έντονου συναισθήματος, ενώ η διόραση μιας καθαρά όρατης εικόνας μέσα στο μυαλό του δέκτη.

Όλες οι παραπάνω καταστάσεις αποτελούν συχνά στόχο για πολλούς από τους ανθρώπους που αναζητούν τον εαυτό τους. Βαδίζοντας σε ένα φιλοσοφικό δρόμο αυτογνωσίας αξίζει να αναρωτηθούμε ποια είναι η αξία να αναπτύσσει κανείς τις απόκρυφες δυνάμεις (π.χ του μυαλού) αν δεν μπορεί να ελέγξει το θυμό του, τα ένστικτα και τις φοβίες του. Τι νόημα θα είχε να μπορούσαμε να κάνουμε όσο συχνά θέλουμε συνειδητή αστρική προβολή, χωρίς να έχουμε κάνει βήματα στο να είμαστε περισσότερο συνειδητοί όταν είμαστε ξύπνιοι.

https://www.nea-acropoli-athens.gr/

----------------------------------

ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ 

ΤΑ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΛΛΙΑ και ΟΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΟΤΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ “ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ”

ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ΟΤΙ ΤΟ DNA ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!

Ο ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ, Ο ΟΡΙΖΩΝ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΝΕΑ

Ο Αυτόλυκος από την Πιτάνη της Μικρασίας [-360 με -290] ήταν μαθηματικός, αστρονόμος και γεωγράφος. Για τη βιογραφία του ξέρουμε πολύ λίγα πράγματα.

Ήταν δάσκαλος του Αρκεσίλαου και μ’ αυτή την ευκαιρία τον αναφέρει ο Διογένης ο Λαέρτιος, πληροφορώντας μας ότι μεταναστεύσανε και οι δύο στις Σάρδεις.

Τα βιβλία του «Περί κινουμένης σφαίρας» και «Περί επιτολών και δύσεων» είναι τα αρχαιότερα συγγράμματα που φτάσανε μέχρι τις μέρες μας στην αρχική τους μορφή.

Χρησιμοποίησε πρώτος τη λέξη ορίζων για να περιγράψει τον νοητό κύκλο που περιβάλλει το βλέμμα του γήινου παρατηρητή.
Ο τελικός ορισμός βρίσκεται πολύ σύντομα στα Φαινόμενα του Ευκλείδη.

Μετά η λέξη απέκτησε κυρίως αυτή την έννοια, πέρασε σαν Horizon στα Λατινικά στις μεσαιωνικές μεταφράσεις του Φραγκίσκου Μαυρόλυκου και μετά ενσωματώθηκε στις Λατινογενείς γλώσσες απαράλλαχτη.

Ήταν άραγε τυχαία η επιλογή της λέξης;

Ίσως όχι. 

Ανατρέχοντας στην ορολογία των Πυθαγόρειων, ο αριθμός εννέα, το απώτατο όριο των αριθμών, ονομαζόταν Ωκεανός αλλά και Ορίζων, όπως μας πληροφορεί ο Ιάμβλιχος στα Θεολογούμενα Αριθμητικά.

Όσο για τις επιτολές ή ανατολές του ήλιου, της σελήνης και των άστρων, εκεί τα ετυμολογικά είναι απλά. Τέλλω σημαίνει διεκπεραιώνω και επιτέλλω ή ανατέλλω σημαίνει αυτό που συμβαίνει, κάνω ξανά τη δουλειά μου. Τόσο απλά.

Αυτή την παράξενη κουλτούρα κουβαλάει μέχρι τις μέρες μας και ο ταπεινός ασυρματιστής, που θα μείνει ιδανικός και ανάξιος εραστής, χωρίς να σχίσει τη θολή γραμμή των οριζόντων.

Πηγή: http://dimitristsokakis.blogspot.com/

Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

Η γνώση είναι απαραίτητο στοιχείο στην εξέλιξη οποιουδήποτε. Είναι απαραίτητη όπως το νερό στον ανθρώπινο οργανισμό. Όπως το νερό για να μας βοηθήσει πρέπει να μπει στον οργανισμό δηλαδή πρέπει να το πιούμε, έτσι και η γνώση για να μας βοηθήσει θα πρέπει να την εφαρμόσουμε. 

Όπως λέει και ο Επίκτητος (στις Διατριβές Α/59-60) «Τα ωραία λόγια άλλωστε δεν λείπουν σήμερα. Τα βιβλία των Στωικών είναι γεμάτα τέτοια. Τι λείπει λοιπόν; Αυτός που θα τα εφαρμόσει, με έμπρακτη  μαρτυρία υπέρ των λόγων. …»  

Όταν αυτό δεν γίνεται έτσι, δεν ακολουθεί δηλαδή η εφαρμογή των γνώσεων, τότε με φυσικό τρόπο προκαλείται μια δυσαρμονία. Άλλα σκέφτεται το μυαλό μας, άλλα κάνει το σώμα μας, με αποτέλεσμα να υπάρχει σύγκρουση που μεταφράζεται σε άγχος. Οι άνθρωποι φαίνεται από πάντα να έχουν την τάση να πέφτουν σ’ αυτή τη νοητική απάτη. Ακόμη και στην Αρχαία Ελλάδα, την πατρίδα της Φιλοσοφίας, όπου με την έννοια της Φιλοσοφίας εννοούσαν πάντα Γνώση και Εφαρμογή αυτής στη ζωή, το θέμα αυτό ήταν επίκαιρο, όπως φαίνεται στο παρακάτω απόσπασμα.  

«Κάποτε ο Ηγεσίας ζητούσε επίμονα από το Διογένη να του δανείσει μερικά από τα συγγράμματα του, για να κατανοήσει καλύτερα ένα θέμα που τον απασχολούσε και να πλουτίσει τις γνώσεις του. Ο Διογένης γενικά αντιστεκόταν με τον Άλφα ή Βήτα τρόπο. Κάποια στιγμή ήρθε η ώρα να συζητήσουν το θέμα. Τότε ο Διογένης είπε στο Ηγεσία αυτό ακριβώς που σκεφτόταν και ποια ήταν η αιτία που δεν του έδινε τα συγγράμματα. «Ανόητος είσαι Ηγεσία, Τα ζωγραφικά σύκα δεν τα θέλεις, προτιμάς τα αληθινά, την άσκηση όμως την αληθινή (στην καθημερινότητα) την παραμελείς και στρέφεσαι σε αυτήν που είναι γραμμένη». 

Όλα όσα σκεφτόμαστε, κατανοούμε και αποδεχόμαστε στο διανοητικό επίπεδο χρειάζεται να τα θέσουμε αμέσως σε εφαρμογή, ακόμη κι όταν αυτό απαιτεί μεγάλη προσπάθεια. Γιατί αυτή η προσπάθεια θα μας ελευθερώσει από το «κλουβί» της διανόησης και θα μας επιτρέψει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που φράζουν το δρόμο μας και μας εμποδίζουν να ενεργούμε σύμφωνα με τα ιδεώδη της ζωής μας. 

Είναι σαφές, ότι ο στόχος μας να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας προϋποθέτει γνώση αλλά και πράξη διοχετευμένη μέσα από μια Ηθική ζωή.

https://www.nea-acropoli-athens.gr

------------------------------------

Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΑΠΟΚΤΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ

Επίκτητος: Η Φιλοσοφία εξασκείται αυθεντικά μόνο από αυτούς που την εναρμονίζουν με την πράξη μέσα στη κοινωνία, προς μία καλύτερη ζωή για ΟΛΟΥΣ. 

ΤΟ ΟΜΟΙΟ ΠΡΟΣΕΛΚΥΕΙ ΟΜΟΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΣΠΕΙΡΑΜΕ ΘΑ ΘΕΡΙΣΟΥΜΕ

Η Σκέψη είναι μια δύναμη, μια εκδήλωση της ενέργειας, έχοντας μια μαγνητική ικανότητα έλξης.

Σκέψη = Δόνηση

Οι δονήσεις της σκέψης, δεν είναι δυνατό να γίνουν ορατές, δεν μπορούμε να τις γευτούμε, να τις οσφρανθούμε, να τις ακούσουμε ή να τις ψηλαφίσουμε με το συνηθισμένο τρόπο. Η τηλεπάθεια είναι και αυτή ένα ισχυρό κύμα σκέψης, είναι δονήσεις σκέψεων των άλλων.

Το φως κι η θερμότητα εκδηλώνονται από δονήσεις μιας πολύ πιο χαμηλής έντασης απ’ αυτές της Σκέψης, αλλά η διαφορά βρίσκεται αποκλειστικά στο ποσοστό της δόνησης.

Σκέψεις = Πράγματα

Αυτά που δεν μπορούμε να δούμε, να ακούσουμε, να ζυγίσουμε ή να μετρήσουμε σε σχέση με τις δονήσεις αυτές δεν αποτελούν και απόδειξη ότι δεν υπάρχουν. Υπάρχουν κύματα ήχου που κανένα ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να ακούσει, παρόλο που μερικά απ’ αυτά αναμφίβολα καταγράφονται από το αυτί κάποιων εντόμων κι άλλα συλλαμβάνονται από ευαίσθητα όργανα που έχει επινοήσει ο άνθρωπος. Ωστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στους ήχους που καταγράφονται από τα πιο ντελικάτα όργανα και στο όριο που το μυαλό του ανθρώπου, καθώς διαλογίζεται σύμφωνα με αναλογίες, ξέρει ότι είναι η μεθοριακή γραμμή μεταξύ των ηχητικών κυμάτων κι άλλων μορφών δονήσεων.

Η κάθε μορφή δόνησης χρειάζεται ένα δικής της μορφής όργανο για να καταγράφει. Μέχρι τώρα ο ανθρώπινος εγκέφαλος μοιάζει να είναι το μοναδικό όργανο ικανό να καταγράψει κύματα σκέψης, παρόλο που οι αποκρυφιστές λένε ότι σ’ αυτό τον Αιώνα οι επιστήμονες θα επινοήσουν μηχανισμούς ικανοποιητικά ευαίσθητους, ώστε να συλλαμβάνουν και να καταγράφουν τέτοιες εντυπώσεις.

Στέλνουμε προς τα έξω σκέψεις μεγαλύτερης ή μικρότερης έντασης, όλη την ώρα, και μαζεύουμε τα αποτελέσματα των σκέψεων αυτών. Όχι μόνο τα κύματα της σκέψης μας επηρεάζουν τον εαυτό μας και τους άλλους, αλλά και προσελκύουν δύναμη – φέρνουν κοντά μας τις σκέψεις των άλλων, για πράγματα, περιστάσεις, ανθρώπους, «τύχη», σύμφωνα με το χαρακτήρα της σκέψης που επικρατεί περισσότερο στο μυαλό μας. Σκέψεις Αγάπης θα μας φέρουν κοντά μας την Αγάπη των άλλων. Περιστάσεις και συμβάντα ανάλογα με τη σκέψη. Ανθρώπους που κάνουν παρόμοιες σκέψεις. 

Σκέψεις θυμού, μίσους, ζήλειας, κακίας και πονηριάς, θα προσελκύσουν σ’ εμάς ένα πλήθος από συγγενικές σκέψεις που εκπέμπονται από το μυαλό των άλλων. Περιστάσεις κάτω από τις οποίες θα κληθούμε να εκδηλώσουμε αυτές τις χυδαίες σκέψεις και θα τις δεχτούμε με τη σειρά μας από άλλους ανθρώπους που θα εκδηλώσουν δυσαρμονία, κι έτσι συνέχεια.

Μια ισχυρή σκέψη, ή μια σκέψη που συνεχίζεται για πολύ, θα μας καταστήσουν το κέντρο έλξης για ανάλογα κύματα σκέψεων από άλλους. Το όμοιο προσελκύει όμοια, στον κόσμο της Σκέψης – κι όπως σπείρατε θα θερίσετε.

Ο άντρας ή η γυναίκα που είναι γεμάτοι από Αγάπη, βλέπουν την Αγάπη παντού και προσελκύουν την Αγάπη των άλλων. 

Ο άνθρωπος που μισεί, μέσα στην καρδιά του μαζεύει όλο το μίσος που μπορεί ν’ αντέξει.

Το ζήτημα της Έλξης της Σκέψης είναι πολύ σοβαρό. Όταν σταθείτε να το σκεφτείτε λίγο, θα δείτε ότι ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δημιουργεί το δικό του περίγυρο, παρόλο που κατηγορεί τους άλλους σχετικά μ’ αυτό.Έχουμε περάσει από την εποχή της σωματικής βίας και φυσικής δύναμης, στην εποχή της διανοητικής κυριαρχίας, και τώρα εισερχόμαστε σ’ ένα νέο και σχεδόν άγνωστο πεδίο, που είναι αυτό της ψυχικής δύναμης.

Είναι σημαντικό να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη μεγάλη δύναμη (ΣΚΕΨΗ), όπως ακριβώς χρησιμοποιούμε τον ατμό, τον ηλεκτρισμό και τις άλλες μορφές ενέργειας.

William W. Atkinson

Πηγή: spartacus.gr, healingeffect.gr

https://www.awakengr.com/

----------------------------------

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ , ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΕΣ 

ΚΡΑΔΑΣΜΟΙ - ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ , OΙ ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ

ΙΣΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ Η ΣΚΕΨΗ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ

ΤΥΧΗ ή ΑΡΕΤΗ; - ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ

Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα

Η Δήμητρα Λιάτσα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας. Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.

Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.

Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ

Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ

Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ

Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ

  Ομηρικός Κύκλος - Ellenos Ellen

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ - Η ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Αστρονομικό φαινόμενο, κατά το οποίο η ημέρα και η νύχτα έχουν περίπου την ίδια διάρκεια, συμπίπτει πάντα με την 20η ή 21 Μαρτίου και σηματοδοτεί την πρώτη ημέρα της Άνοιξης.

Μετά την Εαρινή Ισημερία η μέρα θα μεγαλώνει πλέον συνεχώς έναντι της νύχτας έως το Θερινό Ηλιοστάσιο

Για μια ακόμη χρονιά φέτος θα συνεχιστεί η ανεπαίσθητη συρρίκνωση της διάρκειας της Άνοιξης, η οποία θα είναι πιο σύντομη κατά σχεδόν ένα λεπτό της ώρας σε σχέση με πέρυσι. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, η Άνοιξη μικραίνει στο βόρειο ημισφαίριο και ό,τι χάνει, το κερδίζει σε διάρκεια το Καλοκαίρι.

Από την άλλη, ενώ από αστρονομική άποψη η Άνοιξη αρχίζει με την Εαρινή Ισημερία, στην πραγματικότητα - όπως έχουν διαπιστώσει οι επιστήμονες που μελετούν το περιβάλλον – η φύση εισέρχεται όλο και πιο πρόωρα στον ανοιξιάτικο κύκλο της.

Στην Ελλάδα η μέρα της Ισημερίας δεν συμπίπτει με την ημέρα όπου υπάρχει ακριβώς ίση ημέρα και ίση νύχτα. Η ίση μέρα - ίση νύχτα συμβαίνει μόνο στις περιοχές που βρίσκονται ακριβώς πάνω στον Ισημερινό της Γης. Σε όσες βρίσκονται είτε πάνω – όπως η χώρα μας – είτε κάτω από τον Ισημερινό, η ίση μέρα - ίση νύχτα συμβαίνει μερικές ημέρες πριν ή μετά από την Ισημερία. Έτσι, στην Αθήνα, για παράδειγμα, η οποία βρίσκεται 38 περίπου μοίρες βόρεια του Ισημερινού, η «ίση μέρα-ίση νύχτα» συνέβη ήδη πριν λίγες μέρες.

https://www.sansimera.gr/ , https://www.newsit.gr/

----------------------

Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ - Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ - Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ

ΤΟ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ

ΚΡΟΚΟΣ – ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Ο κρόκος, το χρυσάφι της Ελληνικής γης όπως αποκαλείται, συγκαταλέγεται στα πιο προσφιλή και πολύτιμα μπαχαρικά της Αρχαιότητας, για το άρωμα, το χρώμα, και τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.

Ο κρόκος ή η Ελληνική Zαφορά (saffron) όπως συνήθως λέγεται, ανήκει στην καλύτερη ποιότητα σαφράν στον κόσμο.

Η Ιερή μας Παράδοση, η Ελληνική Μυθολογία αναφέρει, πως ο θεός Ερμής μια μέρα που έκανε δισκοβολία τραυμάτισε θανάσιμα τον αγαπημένο του φίλο Κρόκο. 

Έτσι ζήτησε από τον Δία να μεταμορφώσει τον Κρόκο σε ένα λουλούδι για να του χαρίσει με αυτό τον τρόπο την αθανασία.

Ο Δίας το δέχτηκε και έτσι μεταμόρφωσε τον Κρόκο σε ένα όμορφο μωβ λουλούδι που στο κέντρο του είχε τα «στάγματα» του αίματος του Κρόκου.

Οι Έλληνες γοητευμένοι από το όμορφο λουλούδι, το μάζευαν κάθε φορά που αυτό άνθιζε και έκοβαν τα στάγματα του αίματος, για να τιμήσουν έτσι τον Δία αλλά και τον Ερμή.

Τα στάγματα ή στίγματα του λουλουδιού έλεγαν πως αγαλλίαζαν το πνεύμα τους όταν αυτά τα έπαιρναν σε μικρές δόσεις. Τους πρόσφερε ευεξία δύναμη και υγεία.

Και έτσι ο κρόκος έμεινε στην ιστορία ως δώρο Θεών.

Σήμερα το «Δώρο των Θεών» καλλιεργείτε στη Κοζάνη, και συλλέγεται με τον ίδιο τρόπο που συλλέγονταν παλιά.

Ο Όμηρος στην Ιλιάδα γράφει ότι όταν ο Δίας αγκάλιαζε την Ήρα φύτρωναν γύρω κρόκοι, ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει “Ηώς μεν κροκόπεπλος” (Θ,1 και Τ,1) παρομοιάζοντας την αυγή με το κίτρινο του κρόκου.

Κρόκος: Η Αρχαία Θεϊκή κίτρινη βαφή. Οι αφηγηματικές τοιχογραφίες της Μινωικής εποχής πιστοποιούν τη μεγάλη χρήση του κρόκου ως αρώματος, φαρμακευτικού και βαφικού υλικού.

Από τους Αρχαίους συγγραφείς ο Αριστοτέλης καταγράφει ότι υπήρχε άφθονος κρόκος στη Σικελία. Ο Θεόφραστος μεταξύ άλλων περιγράφει την ποώδη φύση, την όψιμη βλάστηση με την παρατήρηση ότι το άνθος κρατάει μόνο λίγες ημέρες. Θεωρεί πολύ καλό μυρωδικό το κρόκινο μύρο και καταγράφει ότι ο άριστος κρόκος βγαίνει στην Κιλικία και στην Αίγινα. Ο Στράβων θεωρεί ότι από το Κωρύκειο άντρο της Κιλικίας προκύπτει ο καλύτερος κρόκος. Ο Διοσκουρίδης καταγράφει τις φαρμακευτικές χρήσεις του κρόκου και θεωρεί τον κρόκο κράτιστο των φυτικών ιαμάτων ως αντιφλεγμονώδες, αναλγητικό, αντισηπτικό κ.ά. Θεωρεί καλύτερο σε ποιότητα τον προερχόμενο από την Κιλικία, με δεύτερο τον κρόκο της περιοχής του Ολύμπου της Λυκίας, ενώ θεωρεί κατώτερης ποιότητας τον κρόκο της Σικελίας. Ο Πλίνιος συμφωνεί ότι ο άριστος κρόκος ήταν της Κιλικίας ενώ θεωρεί επόμενο καλύτερο τον κρόκο της Σαντορίνης.

Επίσης της θεάς Δήμητρας σύμβολο είναι ο κρόκος, όπως το στάχυ, οι γερανοί, ο νάρκισσος και η μυρτιά.  

Οι Έλληνες, έκαιγαν κρόκο για θυμίαμα στους Θεούς,

https://emvolos.gr/ , https://www.archaiologia.gr/ , https://safran.gr/el/ , kozanitv

ΧΕΛΙΔΟΝΙ - Ο ΤΕΛΑΛΗΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Ένα από τα πουλιά, που όταν το βλέπουμε καταλαβαίνουμε ότι ο καιρός αλλάζει και η φύση ξυπνάει, δεν είναι άλλο από το όμορφο χελιδόνι. Κανένα άλλο πουλί δεν αγαπήθηκε τόσο πολύ, και δεν τραγουδήθηκε όσο το χελιδόνι. Ο λαός πιστεύει ότι τα χελιδόνια, μαζί με τον κούκο, φέρνουν την άνοιξη.

Από τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι μόλις έβλεπαν το πρώτο χελιδόνι έβγαζαν τον «μάρτη» από το χέρι τους και το κρεμούσαν στο δέντρο για να το βρει το χελιδόνι και να φτιάξει τη φωλιά του.

Το χελιδόνι έχει πολλούς εχθρούς, ιδίως τα αρπαχτικά πουλιά, το γεράκι, την κουκουβάγια, τον αϊτομάχο, που όταν τα χελιδόνια δουν κανένα απ’ αυτά, ειδοποιούνται μεταξύ τους με οξείες φωνές, μαζεύονται κι όλα μαζί επιτίθενται κατά του εχθρού, που, πολλές φορές, τον διώχνουν.

Πίνει νερό πετώντας χαμηλά στις πηγές, χωρίς να διακόψει τον δρόμο του. Το στόμα του είναι βαθιά σχισμένο, που το σχίσιμο φθάνει ως τα μάτια του. Όταν κάθεται, νομίζει κανείς πως δεν έχει πόδια, καθώς η κοιλιά του ακουμπά κάτω.

Οι Αρχαίοι Έλληνες το χελιδόνι το έλεγαν Φιλομήλα. Γι’ αυτό υπάρχει και ο σχετικός μύθος που εμπλέκει και άλλα πουλιά στην ιστορία: ΦΙΛΟΜΗΛΑ

Ζυγίζουν περίπου 20 γραμμάρια, αλλά ταξιδεύουν περισσότερα από 5000 χλμ εν πτήση. Περνούν από την έρημο Σαχάρα. Πετούν πάνω από θάλασσες καταιγίδες ανέμους και χώρες χωρίς να μπορούν να ξεκουραστούν. Κάνουν κάτι εξαιρετικό. Και όλα αυτά για να έρθουν και να αναπαραχθούν ακριβώς σε εκείνη τη γωνιά του σπιτιού μας κάτω από τη στέγη. 

Ένα μόνο χελιδόνι μπορεί να καταναλώσει έως 850 μύγες και κουνούπια την ημέρα. Αν είχαμε την τύχη να φιλοξενήσουμε μια φωλιά αυτού του είδους στο οικογενειακό μας περιβάλλον, το ζευγάρι μόνο του θα μπορούσε να εξοντώσει περίπου 1.700 μύγες και κουνούπια την ημέρα. Πιο αποδοτικό και οικολογικό εντομοκτόνο δεν υπάρχει. Ας τα κάνουμε να νιώσουν ευπρόσδεκτα αν μας επιλέξουν.

https://www.willowisps.gr/ , voltastintripoli/ , FeelgoodRecords

-------------------------------

Μορφές και Θέματα της Ελληνικής Μυθολογίας - ΦΙΛΟΜΗΛΑ

ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Όπως ορίζει ο ίδιος ο Επίκουρος στην επιστολή του προς Μενοικέα, η ευδαιμονία έγκειται στη μακαρία ζωή, δηλαδή στο να μην υποφέρει κάποιος από σωματικούς πόνους και να μην είναι η ψυχή του ταραγμένη.

"..πᾶσαν αἵρεσιν καὶ φυγὴν ἐπανάγειν οἶδεν ἐπὶ τὴν τοῦ σώματος ὑγίειαν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἀταραξίαν, ἐπεὶ τοῦτο τοῦ μακαρίως ζῆν ἐστι τέλος..". (Διογένης Λαέρτιος- Βίος Επίκουρου, Προς Μενοικέα)

Την τέχνη του ΗΔΕΩΣ ΖΗΝ, του να ζεις δηλαδή ηδονικά, με μεγάλη ευχαρίστηση, είναι εφικτή να αποκτήσει ο άνθρωπος αρκεί να είναι δεκτικός στην μάθησή της.

Δάσκαλός μας στην τέχνη αυτή είναι ο Επίκουρος και το εκπαιδευτήριο, ο Κήπος, στον οποίο η φιλοσοφία υπηρετεί τη ζωή κι έχει μοναδικό σκοπό όπως κάθε γνώση ή ενέργεια, να φέρει τη γαλήνη και την ευτυχία στη ψυχή και το σώμα του ανθρώπου, όπως έγραψε ο μεγάλος σύγχρονος δάσκαλος Χαράλαμπος Θεοδωρίδης στο βιβλίο του ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ - Η αληθινή όψη του αρχαίου κόσμου (Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ), αποδίδοντας με τον τρόπο αυτό τα λόγια του Σέξτου Εμπειρικού:

"Ἑπίκουρος μὲν ἔλεγε τὴν φιλοσοφίαν ἐνέργειαν εἶναι λόγοις καὶ διαλογισμοῖς τὸν εὐδαίμονα βίον περιποιῦσαν". (Σέξτος Εμπειρικός - Προς Ηθικούς)

Η φιλοσοφία του Επίκουρου, η επικούρεια δηλαδή φιλοσοφία, συγκροτείται στο σχήμα ΚΑΝΟΝΙΚΟ, ΦΥΣΙΚΟ, ΗΘΙΚΟ.
Το Κανονικό, ορίζεται ως η μέθοδος που οδηγεί στην αντίληψη και εξήγηση του περιβάλλοντος κόσμου και του ίδιου του ανθρώπου. Στηρίζεται στις αισθήσεις, στις προλήψεις και στα πάθη (την ηδονή και τον πόνο) και τις φανταστικές επιβολές της διάνοιας. Αυτά, αποτελούν για εμάς τους επικούρειους τα μοναδικά και αξιόπιστα κριτήρια της Αλήθειας.

"Εν τοίνυν τῷ Κανόνι λέγων ἐστὶν ὁ Ἐπίκουρος κριτήρια τῆς ἀληθείας εἶναι τὰς αἰσθήσεις καὶ προλήψεις καὶ τὰ πάθη, οἱ δ' Ἐπικούρειοι καὶ τὰς φανταστικὰς ἐπιβολὰς τῆς διανοίας". (Διογένης Λαέρτιος- Βίος Επίκουρου)

Με τα κριτήρια της Αλήθειας ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί και να εξηγήσει τα περί της Φύσεως πράγματα και να αναπτύξει το Φυσικό μέρος της φιλοσοφίας. Δηλαδή να εξηγήσει την λειτουργία και τα αίτια της ύλης, των φυσικών φαινομένων, της γης, του ουρανού, των αστέρων αλλά και του χώρου, του χρόνου και βέβαια των όντων. Η επικούρεια θέαση των πραγμάτων περί της Φύσεως, 23 αιώνες από την απαρχή της, επιβεβαιώνεται και μάλιστα σχεδόν στο σύνολό της, από την διαθέσιμη επιστημονική γνώση του καιρού μας.

Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος τα περί της Φύσεως, οδηγούν στην παραγωγή της Ηθικής Φιλοσοφίας. Το ζητούμενο για εμάς, δηλαδή η πρακτική εφαρμογή της φιλοσοφίας μας, μας δίδεται με το Ηθικό μέρος της επικούρειας φιλοσοφίας. Αυτό αποτελείται ουσιαστικά από μια σειρά γνωμών και θέσεων περί των προτιμήσεων και αποφυγών των ανθρώπινων ενεργειών, που αν τηρηθούν οδηγούν στην ευδαιμονία του βίου. Κάτω από αυτή την οπτική η φιλοσοφία του Κήπου εξετάζει μια σειρά σχετικών ζητημάτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα περί αρετών, επιθυμιών, δικαιοσύνης, φιλίας, ασφάλειας, αυτάρκειας, αλλά και περί Θεών, ψυχής, φόβου του θανάτου, πρόνοιας, τύχης, δεισιδαιμονίας κ.α.

"Ἄφοβον ὁ θεός, ἀνύποπτον ὁ θάνατος καὶ τἀγαθὸν μὲν εὔκτητον, τὸ δὲ δεινὸν εὐεκκαρτέρητον". (Φιλόδημος - Τετραφάρμακος)

Τα παραπάνω εξετάζονται διεξοδικά με στόχο την απονία και την αταραξία. Όταν ο άνθρωπος βιώνει μια τέτοια κατάσταση δεν έχει ανάγκη από τίποτε άλλο, διότι δεν υπάρχει λόγος να ζητήσει κάτι περισσότερο για να συμπληρώσει την ευεξία της ψυχής και του σώματος. Αυτή η κατάσταση είναι θεωρητική για τον άνθρωπο διότι οι άνθρωποι είναι γεμάτοι από θυμούς, έννοιες και άλλα κακά. Οι Θεοί για τον Επίκουρο είναι αυτοί που ζώντας γαλήνια και ατάραχα στα μετακόσμια, είναι υποδείγματα μακαριότητας για τους ανθρώπους. Τη γαλήνη και την τελειότητα εκείνων θέλουν να φτάσουν οι οπαδοί του Κήπου. Όταν όμως οι άνθρωποι στερούνται των παραπάνω, οδηγούνται στην αναζήτησή αυτών μέσω της οδού της ηδονής, όπως αυτή ορίζεται επακριβώς από τον Επίκουρο.

"..τὴν ἡδονὴν ἀρχὴν καὶ τέλος λέγομεν εἶναι τοῦ μακαρίως ζῆν.." (Διογένης Λαέρτιος- Βίος Επίκουρου, Προς Μενοικέα)

Με τη λέξη ηδονή εκφράζουμε την αντίληψη από μέρους μας του συνόλου των συναισθημάτων που δηλώνουν ικανοποίηση της ψυχής και του σώματος και απομακρύνουν το άλγος (τον πόνο). Ο Επίκουρος διακρίνει τις ηδονές στις κινητικές (χαρά, ευχαρίστηση) και τις καταστηματικές (π.χ. απονία, αταραξία). Η ηδονή είναι το ύψιστο αγαθό, ο έσχατος σκοπός, διότι δεν επιδέχεται κάτι άλλο για να επιτευχθεί αυτή η ίδια. Όπως έχει διατυπωθεί από τον Επίκουρο, αυτά που γεννούν τον ευχάριστο βίο δεν είναι οι αδιάκοπες διασκεδάσεις, ούτε οι απολαύσεις αγοριών και γυναικών, ούτε των ιχθύων και άλλων εδεσμάτων που φέρουν τα πολυτελή τραπέζια, αλλά ο νηφάλιος στοχασμός και η εξερεύνηση των αιτιών για κάθε προτίμηση ή αποφυγή.

"Οὐ γὰρ πότοι καὶ κῶμοι συνείροντες οὐδ' ἀπολαύσεις παίδων καὶ γυναικῶν οὐδ' ἰχθύων καὶ τῶν ἄλλων ὅσα φέρει πολυτελὴς τράπεζα τὸν ἡδὺν γεννᾷ βίον, ἀλλὰ νήφων λογισμὸς καὶ τὰς αἰτίας ἐξερευνῶν πάσης αἱρέσεως καὶ φυγῆς..". (Διογένης Λαέρτιος- Βίος Επίκουρου, Προς Μενοικέα)

Για τον Επίκουρο, αλλά και για εμάς τους σύγχρονους επικούρειους η φιλοσοφία οφείλει να οδηγεί στη γνώση ή ενέργεια για τον ευδαίμονα βίο, αλλιώς είναι γράμμα κενό για την ίδια την ζωή μας, μια φλυαρία που δεν οδηγεί πουθενά στην πραγματικότητα. Ο δάσκαλος έλεγε σχετικά ότι, "μη προσποιείστε ότι φιλοσοφείτε, αλλά να φιλοσοφείτε πραγματικά, γιατί δεν έχουμε ανάγκη του να νομίζουμε ότι υγιαίνουμε, αλλά το να υγιαίνουμε αληθινά".

Οὐ προσποιεῖσθαι δεῖ φιλοσοφεῖν, ἀλλ ὄντως φιλοσοφεῖν οὐ γὰρ προσδεόμεθα τοῦ δοκεῖν ὑγιαίνειν, ἀλλὰ τοῦ κατ’ ἀλήθειαν ὑγιαίνειν. (Επίκουρου Προσφώνησις - LIV)

Στις ημέρες μας η επικούρεια φιλοσοφία εξακολουθεί να αγγίζει ανθρώπους με νου και κρίση σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.
Φιλοσοφούμε λοιπόν στις ημέρες μας και ειδικότερα ως επικούρειοι, διότι θέλουμε στην ζωή μας να μετέχουμε της αληθινής ευδαιμονίας.
Για εμάς τους επικούρειους, δεν αρκεί μόνο το να λέμε ότι επιθυμούμε να είμαστε ευδαίμονες. Αυτό βεβαίως το δηλώνουν και πολλοί άλλοι, παραμένοντας όμως μόνο στην θεωρία. Εμείς αντίθετα επιδιώκουμε και κάνουμε πράξη το να ζούμε ευχάριστα, το να βιώνουμε πραγματικά την ευδαιμονική αυτή κατάσταση.

Σχήμα Επικούρειας Φιλοσοφίας

Τάκης Παναγιωτόπουλος

https://www.epicuros.gr/pages/filo_eisagogi.htm

-----------------------------------

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΙ

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ & ΤΟ «HAPPY» ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ - ΗΘΙΚΗ, Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ 

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΥΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ, ΤΟ «ΑΓΚΑΘΙ» ΣΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ

«Το μακάριον και άφθαρτον ούτε αυτό πράγματα έχει ούτε άλλω παρέχει, ώστε ούτε οργαίς ούτε χάρισι συνέχεται· εν ασθενει γαρ παν το τοιούτον» ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ

Η ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ - ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ

 Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα

Η Δήμητρα Λιάτσα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας. Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.

Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.

Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ

Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ

Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ

Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ

  Ομηρικός Κύκλος - Ellenos Ellen

ΑΝΟΙΞΗ

Άνοιξη - Θοδωρής Κοτονιάς

Στίχοι: Θοδωρής Κοτονιάς - Μουσική: Θοδωρής Κοτονιάς

Από ζωντανή ηχογράφηση. Στο κανονάκι η Σοφία Λαμπροπούλου. 

Choice

ΣΕΡΡΕΣ - ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟ ΗΤΑΝ ΣΑΒΑΝΑ

Στην ανατολική Μακεδονία πριν από 7.000.000 χρόνια υπήρχαν αγκυλοθήρια, μαστόδοντες, καμηλοπαρδάλεις, ιππάρια, γαζέλες, αγριόχοιροι που μαζί με μαχαιρόδοντες, ρινόκερους και άλλα προϊστορικά ζώα περιπλανιόνταν ελεύθερα σε μια σαβάνα στην περιοχή του σημερινού Σιδηροκάστρου Σερρών και αποτελούσαν τα κυριότερα ζωϊκά είδη πανίδας.

Αν αυτή η περιγραφή φαντάζει σήμερα απίστευτη και σίγουρα πάρα πολύ μακρινή, αλλά αρκεί μια επίσκεψη στο μουσείο φυσικής ιστορίας του δήμου Σιντικής και την παλαιοντολογική έκθεση Θερμοπηγής, που στεγάζεται στο πρώην δημοτικό σχολείο, για να αντιληφθεί και ο πιο δύσπιστος ότι η περιοχή αποτελεί επίκεντρο σημαντικής παλαιοντολογικής έρευνας και μελέτης στον ελλαδικό χώρο.

Η Δρ. Ευαγγελία Τσουκαλά, χάρη στην τότε νομαρχία Σερρών και το δήμο Σιδηροκάστρου, που διέθεσαν τους απαραίτητους πόρους, ξεκίνησαν οι πρώτες ανασκαφές που έφεραν στο φως αφθονία απολιθωμάτων.

Όπως τονίζει σήμερα η ίδια, μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, «βρέθηκαν περίπου 2.500 απολιθώματα από τα οποία έχουν καταγραφεί περί τα 2.300. 

Όπως τονίζει η κ. Τσουκαλά, το σημαντικότερο από όλα τα ευρήματα μέχρι τώρα «είναι το παγκοσμίως καλύτερα διατηρημένο κρανίο του αγκυλοθήριου. Τα αγκυλοθήρια είναι εξαφανισμένα περισσοδάκτυλα (συγγενικά με τα άλογα, τους ρινόκερους και τους τάπιρους), τα οποία ήταν φυτοφάγα ζώα, με γαμψές οπλές στα δάκτυλα που σχημάτιζαν «γάντζους». Η παλαιοντολογική σκαπάνη των ανασκαφών του 2002 έφερε στο φως ένα πλήρες κρανίο σε εξαιρετικά καλή κατάσταση διατήρησης, το οποίο έδωσε τη δυνατότητα να μελετηθούν ανατομικά γνωρίσματα του είδους, άγνωστα μέχρι την ανακάλυψή του.

«Πρόκειται για ένα εύρημα», συνεχίζει η καθηγήτρια παλαιοντολογίας του ΑΠΘ, «που ακόμα δεν έχουμε κατανοήσει τη σπουδαιότητά του.

Μια σαβάνα με πολύ νερό και θερμό κλίμα

Πέρα από το αγκυλοθηρίο οι ανασκαφές, που έγιναν από το 1998 μέχρι το 2015 (οι τρεις τελευταίες φάσεις - 2011, 2013, 2015 - πραγματοποιήθηκαν με τη συνδρομή του ινστιτούτου παλαιοντολογίας του πανεπιστημίου της Βιέννης, στο πλαίσιο εκπαίδευσης αυστριακών φοιτητών, προσδιορίστηκαν, επίσης, ιππάρια (κοντόσωμα άλογα με τρία δάκτυλα στα πόδια τους σε αντίθεση με τα σημερινά που είναι ψηλότερα και με ένα δάκτυλο), ρινόκεροι, μαστόδοντες (προϊστορικοί ελέφαντες), καμηλοπαρδάλεις, γαζέλες, αντιλόπες, αγριόχοιροι, μεγάλα σαρκοφάγα (μαχαιρόδοντες, ύαινες) ηλικίας μεταξύ 5 και 7.000.000 ετών.

«Από τη μελέτη των απολιθωμάτων», σημειώνει η κ. Τσουκαλά, «εξήχθησαν γενικότερα συμπεράσματα για το παλαιοπεριβάλλον και το παλαιοκλίμα της περιοχής. Το τοπίο φαίνεται να ήταν ανοικτό, τύπου σαβάνας, ενώ το κλίμα ήταν γενικά θερμό και κυμαινόταν από υγρό έως ξηρό. Σίγουρα στην περιοχή υπήρχε πολύ νερό και βλάστηση γιατί τα μεγαλύτερα ζώα (προβοσκιδωτά, ρινόκεροι κ.α.), λόγω του μεγέθους τους, χρειάζονταν για τις ανάγκες επιβίωσής τους σε ημερησία βάση πολλά λίτρα νερού και πολλά κιλά φυτικής τροφής. Τα ζώα αυτά από κάποια αιτία, μετά το θάνατό τους, με την ενέργεια του νερού συγκεντρώθηκαν σε μία κοιλότητα μέσα στο έδαφος, σκεπάστηκαν από κατάλληλο ίζημα, όπου σε σπάνιες ιδανικές συνθήκες μετατράπηκαν σε απολιθώματα κι έτσι διατηρήθηκαν».

https://www.zougla.gr

--------------------------------------

ΔΕΟΣ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ! ΕΥΡΗΜΑΤΑ 7.000.000 ΕΤΩΝ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΦΩΣ ΟΙ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ 

Ο ΗΡOΔΟΤΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΞΕΡΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ ΣΥΧΝΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΔΙΕΣΧΙΖΕ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ - Ο ΝΕΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ, ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙ ΣΤΑ 18 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ «ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ»

Στις 14 Μαρτίου 1957 ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, μάρτυρας του αγώνα των Ελληνοκυπρίων για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, περνά στην αιωνιότητα.

Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στο χωριό Τσάδα, της επαρχίας Πάφου. Μπήκε νωρίς στον αγώνα, από τα μαθητικά του χρόνια κιόλας. Το 1953, σε ηλικία 15 ετών, κατεβάζει και τεμαχίζει την αγγλική σημαία στο Κολέγιο της Πάφου, κατά την ημέρα στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Λονδίνο. Δύο χρόνια αργότερα, συλλαμβάνεται ως μέλος της νεολαίας της ΕΟΚΑ, επειδή συμμετείχε σε παράνομη πορεία.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 συλλαμβάνεται εκ νέου και κατηγορείται για κατοχή και διακίνηση παράνομου οπλισμού. Η δίκη του ορίζεται για τον Μάρτιο του 1957. Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν αφήνει περιθώρια στους δικηγόρους του για να τον υπερασπιστούν. Παραδέχεται την ενοχή του, με αξιοθαύμαστο τρόπο: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».

Την επομένη της καταδίκης του Παλληκαρίδη σε θάνατο, ο κόσμος ξεσηκώνεται για να σώσει τον νεαρό μαθητή. Οι εκκλήσεις για την απονομή χάριτος από την Ελλάδα, την Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτονται από τον άγγλο κυβερνήτη Τζον Χάρντινγκ και την αγγλική διπλωματία.

Ο Βαγορής, όπως ήταν το χαϊδευτικό του, δεν πτοείται. Στο τελευταίο γράμμα του δηλώνει: «Θ' ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να 'ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το καθετί. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.»

Τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου 1957 οδηγείται στην αγχόνη. Τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο. Δύο λεπτά αργότερα (14 Μαρτίου) η  καταπακτή ανοίγει και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης περνά στην αιωνιότητα. 

https://www.sansimera.gr  ,  HKYPROSMAS

-----------------------------------

Ευγενικές μορφές πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων του Ελληνισμού.

Αυξεντίου, Μάτσης, Καραολής, Δημητρίου, Παλληκαρίδης, Δράκος, Δημητρίου, Γεωργάλλας και δεκάδες ακόμα νέοι Έλληνες της Κύπρου, συγκλόνισαν τον Ελληνισμό και τον έκαναν να κλάψει από λύπη αλλά και υπερηφάνεια. 

ΚΥΠΡΟΣ: ΤΟ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ – ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, ΤΟΥ ΤΕΛΑΜΩΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ, ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΣΥ ΣΤΟΛΙΔΙ !!!