ΤΙ ΓΥΡΕΥΕ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΣΕ ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΣΤΟ ΟΧΑΙΟ, ΤΟ 1926;

Το 1926, οι ανασκαφές στο Μάριον του Οχάιο έφεραν στο φως παράξενα ευρήματα, που κυριολεκτικά οδήγησαν τους αρχαιολόγους σε αμηχανία.

Συγκεκριμένα, ο αρχαιολόγος Δρ. Frederick A. Stengel, ο οποίος διενεργούσε ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή, ανακάλυψε ένα Αρχαίο Ελληνικό νόμισμα, με χαραγμένη πάνω του τη χρονολογία 600.

Το νόμισμα τούτο βρέθηκε παραπλεύρως ενός λίθινου αναγλύφου, που ήταν καλυμμένο με τέφρα ξύλων, αναμεμειγμένη με ανθρώπινα οστά, σε βάθος 4,5 μέτρων, κάτω από το στρώμα γης, το οποίο πρόδιδε τη διάβαση των πάγων κατά την πάροδο των χρόνων, όταν ακόμη η Βόρεια Αμερική καλυπτόταν από πάγους. Το ακριβές σημείο της ανασκαφής ήταν νοτίως του Μάριον, κοντά στο χωριό Πρόσπεκτ.

O Δρ. Frederick A. Stengel ανέσκαπτε εκεί με την πρόθεση να εντοπίσει λείψανα του πολιτισμού των ιθαγενών της Αμερικής.

Τι γύρευε ένα αρχαιοελληνικό νόμισμα σε τέτοιο βάθος και σε τέτοιο μέρος, αποτελούσε ένα δυσεπίλυτο γρίφο για τους ειδικούς.

Πάντως, σύμφωνα με τον Αμερικανό αρχαιολόγο, ο οποίος ήταν και παθιασμένος συλλέκτης αρχαιοτήτων, δεν αποκλειόταν το ενδεχόμενο οι Αρχαίοι Έλληνες θαλασσοπόροι να είχαν φτάσει πρώτοι στις ακτές του Νέου Κόσμου, πολύ πριν από τον Χριστόφορο Κολόμβο.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 02/05/1926.

Πηγή: https://strangepress.gr/

«Τράβα να μου αγοράσεις πέντε δραχμές «ύπνο»»

Στο αφιόνι, στην παπαρούνα κατέφευγαν τα παλιά χρόνια κάποιες μανάδες για να κοιμίζουν τα μωρά τους. Όπως διαβάζουμε (Γιάννης Σιμωνέτης, «Η Αθήνα κάποτε», εκδ. Φιλιππότη), στην καρδιά της Αθήνας, στου Ψυρρή, υπήρχε γύρω στο 1935 ένα μικρό κατάστημα όπου πήγαιναν οι κάτοικοι του Μοναστηρακίου, των Αέρηδων, του Θησείου και των Πετραλώνων. Από εκεί αγόραζαν, «έναντι ενός πεντάδραχμου, μία δόση από ένα μαυριδερό ζαχαρούχο παχύρρευστο σιρόπι το οποίο προκαλούσε βαθύ και παρατεταμένο ύπνο κυρίως στα πολύ μικρά παιδιά».

«Τράβα να μου αγοράσεις πέντε δραχμές «ύπνο», είπε η θεία στο ανίψι της, δηλαδή στον 9χρονο τότε συγγραφέα, για να ησυχάσει το ζωηρούτσικο βρέφος. Και μόλις έβρεχαν τα χείλη του με τον «ύπνο», που ήταν πνιγμένος στο κανελογαρίφαλο, εκείνο ξεραινόταν μακαρίως.

Σήμερα, ο σιροπιαστός ύπνος, που προσφέρεται σε πολλές συσκευασίες, αρώματα και συχνότητες, παίρνει τα παιδιά, παίρνει και τους μεγάλους.

Αν υπολογίσουμε ότι, ο αριθμός των καναλιών αυξήθηκε και η μέση ημερήσια τηλεθέαση σχεδόν αγγίζει τις τέσσερις ώρες, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ένας έφηβος έχει ξοδέψει περισσότερες ώρες βλέποντας τηλεόραση παρά παίζοντας με συνομηλίκους του ή μαθαίνοντας γράμματα στο σχολείο.

Η τηλεόραση γίνεται το σύγχρονο ισοδύναμο του «πέντε δραχμών ύπνου», η λύση η φτηνή, η εύκολη, που δεν έχει τοξικές παρενέργειες.

Πριν από το βούλιαγμα στον γυάλινο οικιακό βυθό, πριν από τους γυάλινους άνδρες και τις γυναίκες που αγαπιούνται ή μισούνται «σαν να καθαρίζουνε κρεμμύδια», πριν από «τις κάργιες που χτυπιούνται» στα γυάλινα παράθυρα, έχουν προηγηθεί η φοβέρα και ο Θάνατος – ο μυθολογικός δίδυμος αδελφός του Ύπνου.

Βράδυ Σαββάτου ή Κυριακής «θ’ ακούσουμε την μπάντα», θα ψηφίσουμε το αστέρι που θέλουμε να μας φωτίζει γι’ άλλη μια εβδομάδα, θα διαλέξουμε τον ύπνο, το φόβο και το θάνατο της αρεσκείας μας.

Η τηλεόραση δεν είναι καθρέφτης της ζωής, αλλά εξάρτημά της. «Πέντε δραχμές ύπνος» είναι και οι ματαιωμένες υποσχέσεις ή ο βελούδινος εκφοβισμός, τα ψέματα που μας λένε οι άλλοι ή που λέμε εμείς στον εαυτό μας: επήρα μια πλαστική κάρτα τραπέζης – πρώτη ανάληψις ευρώ τριάντα.

Το αφιόνι δεν μας το δίνει η μαμά μας για να ησυχάσουμε. Το παίρνουμε μόνοι μας, όχι για να μη μας ακούν οι άλλοι, αλλά για να μην ακούμε εμείς τις κραυγές του μέσα και του έξω κόσμου.

Της Μαριάννας Τζιαντζή

06.03.2005 • 08:00 https://www.kathimerini.gr/

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΡΟΘΥΜΟΙ ΝΑ ΕΠΙΔΟΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ;

Εικόνα: Το τέλος του κόσμου / Τζον Μάρτιν, 1851 

https://el.wikipedia.org/

Το περίφημο «τέλος του κόσμου» είναι προ των πυλών εδώ και χιλιάδες χρόνια και τόνοι μελάνης έχουν χυθεί από συγγραφείς, ερευνητές, «προφήτες» και κερδοσκόπους, που προσπαθούν να προετοιμάσουν τον κόσμο για τον επερχόμενο Αρμαγεδδώνα, γεμίζοντας παράλληλα τις τσέπες τους με αξιοσέβαστα ποσά. Ως ένα βαθμό, δεν θα ήταν λανθασμένο να υποστηρίξουμε ότι η καταστροφολαγνεία υποκινείται και συντηρείται.... από τα ίδια Θρησκευτικά Ιερατεία.

Δεν είναι τυχαίο ότι η εσχατολογία αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο όλων των θρησκειών του κόσμου, με τα Ιερά Βιβλία της εκάστοτε Θρησκείας να αφιερώνουν ολόκληρα κεφάλαια στο Τέλος των Ημερών και τον τρόπο που αυτό θα έρθει.

Το ζήτημα είναι, γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο πρόθυμοι να επιδοθούν στην καταστροφολογία και την εσχατολογία, ανεξαρτήτως πολιτισμού ή εποχής.
Γιατί άραγε δεν υπάρχουν προφητείες που μιλούν για ανθρώπινη ευημερία και άνθηση του πολιτισμού στο μέλλον; Ή μήπως υπάρχουν αλλά δεν γίνονται ευρέως γνωστές γιατί, ως γνωστόν, η καταστροφή «πουλάει» περισσότερο από τη δημιουργία;

Πρέπει, επιτέλους, ως ανθρωπότητα, να αποτινάξουμε τα δεσμά της καταστροφολογίας και να στραφούμε στο πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο, κλείνοντας τα αυτιά μας σε όλους εκείνους που «υπόσχονται» σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς με αντάλλαγμα το χρήμα, τη δόξα ή τον έλεγχο μιας φοβισμένης μάζας.

Αντί να αναλωνόμαστε σε ανούσιες προβλέψεις και απόπειρες ερμηνείας ενός βαρύτατα συμβολικού κειμένου που γράφηκε 2.000 χρόνια πριν, να κάνουμε ότι μπορούμε για να βοηθήσουμε το συνάνθρωπό μας σήμερα, ειδικά σε αυτή την τόσο δύσκολη περίοδο.

https://www.metafysiko.gr/?p=5702

---------------------------------

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΩΝ

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑΣ

“ΚΑΠΟΙΟΙ” ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΤΕΧΝΗΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΟΥ ΑΡΗ…

Το 1877 ο Αμερικανός επιστήμονας Χαλ ανακάλυψε τα δύο φεγγάρια του πλανήτη Άρη: τον Δείμο και τον Φόβο. Τα ονόμασαν έτσι, σύμφωνα με τα μυθολογικά ονόματα των γιων του φοβερού θεού του πολέμου, όπως αυτά αναφέρονται στην Ιλιάδα του Ομήρου.

Ο Φόβος κι ο Δείμος είναι μικροσκοπικοί δορυφόροι και η διάμετρος του πρώτου πιθανόν να είναι μόλις 15 χιλιόμετρα, ενώ του Δείμου φτάνει το ήμισυ του πρώτου. Τότε ακόμη δε γνώριζαν αν το σχήμα τους ήταν κανονικά σφαιρικό ή ωοειδές, όπως δε γνώριζαν ακριβώς το χρώμα τους.

Το 1959, ο διάσημος Σοβιετικός αστρονόμος Ιωσήφ Σκλόφσκι άνοιξε μια παγκόσμια συζήτηση στους επιστημονικούς κύκλους, για το εάν οι δύο δορυφόροι του Άρη είναι τεχνητοί.

Οι συλλογισμοί του βασίζονταν στο γεγονός ότι ενώ ο Δείμος από την εποχή της ανακάλυψής του δε παρουσίαζε μεταβολές στα γνωρίσματα της τροχιάς του, ο Φόβος, απ’ την άλλη, περιόριζε διαρκώς την τροχιά του, συμπεριφερόμενος όπως ακριβώς ένας τεχνητός δορυφόρος.

Στο ίδιο συμπέρασμα είχε καταλήξει 20 χρόνια νωρίτερα κι ο Αμερικανός αστρονόμος Μπέβαν Σάρπλες.

Κατά τον Σκλόφσκι, μόνο η αντίσταση της ανώτερης ατμόσφαιρας και οι δυνάμεις του μαγνητικού πεδίου του Άρη θα μπορούσαν να εξηγήσουν την κατάσταση που επικρατούσε στον Φόβο. Όμως, ο Δείμος βρισκόταν αρκετά πιο μακριά από τον πλανήτη Άρη, ώστε να επηρεαζόταν στον ίδιο βαθμό.

Ο Σοβιετικός αστρονόμος Σκλόφσκι συμπέρανε πως ο Φόβος, εξαιτίας της απόστασής του από τον Άρη, δε θα μπορούσε να ήταν συμπαγές και στερεό ουράνιο σώμα, καθώς επίσης δε θα μπορούσε να ήταν ούτε ένας σωρός από σκόνη και μετεωρίτες, γιατί δε θα γινόταν να παραμείνουν μαζί για πολύ. Αντιθέτως, θα διασκορπίζονταν, σχηματίζοντας ένα είδος δακτυλίου σαν αυτό που περιστοιχίζει τον Κρόνο.

Επομένως, ένας ευρύς κύκλος επιστημόνων πιθανολογούσε ότι ο Φόβος ήταν μια κοίλη, μεταλλική σφαίρα, ένας τεχνητός δορυφόρος, που εκτοξεύθηκε από τους κατοίκους του Άρη πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια.

Η είδηση αυτή δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, στις 13/12/1964…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, στις 13/12/1964

https://strangepress.gr/

-----------------------------

Ο ΜΥΘΟΣ

Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τον πλανήτη Άρη σαν θεό του πολέμου, και υπογράμμιζαν ότι δύο άτια έσερναν το άρμα του στους Ουρανούς, δίνοντας τους τα ονόματα "Φόβος" και "Δείμος", μέχρι που το 1877 ανακαλύφθηκαν οι δύο δορυφόροι του Άρη.

ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΔΕΙΜΟΣ

Ο ΜΥΘΟΣ

Ο Μύθος σε αντίθεση με το παρά-μυθι, κρύβει μέσα του μία δομημένη συγκαλυμμένη ιστορική αλήθεια.

Οι Αρχαίοι Έλληνες για παράδειγμα, θεωρούσαν τον κόκκινο πλανήτη Άρη σαν θεό του πολέμου, και υπογράμμιζαν ότι δύο άτια έσερναν το άρμα του στους Ουρανούς, δίνοντας τους τα ονόματα "Φόβος" και "Δείμος", μέχρι που το 1877 ανακαλύφθηκαν οι δύο δορυφόροι του Άρη.

«ΜΥΘΟΥ ΜΕΝ ΣΧΗΜΑ ΕΧΟΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΕΣΤΙ»

=ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΥΘΟ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΤΙΜΑΙΟΣ 22, c-d

Αποτελέσματα αναζήτησης για ΜΥΘΟΥ ΜΕΝ ΣΧΗΜΑ ΕΧΟΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΕΣΤΙ

ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΔΕΙΜΟΣ

ΤΑ ΙΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

«Φαίνεται ότι αυτοί που καθιέρωσαν τα Μυστήρια για εμάς, δεν ήταν αδιαφώτιστοι. Για πολύ χρόνο αυτοί μας αποκάλυψαν ότι οτιδήποτε φτάσει στον κάτω κόσμο χωρίς να έχει μυηθεί και επιδοκιμαστεί, πέφτει στον βούρκο. Εκείνος όμως που φτάνει εκεί εξαγνισμένος και καθαγιασμένος, θα συγκατοικήσει με τους Θεούς».
ΠΛΑΤΩΝΑΣ

Μυστήρια ονομάζονταν στην Αρχαιότητα οι ιερατικές εκείνες σχολές που λειτουργούσαν σε κλειστούς χώρους, και κατείχαν γνώσεις από υπέρτερες του ανθρώπου συνειδήσεις. Οι περισσότεροι -αν όχι- όλοι οι Φιλόσοφοι ήταν μυημένοι στα Αρχαία Μυστήρια.

Λέει ο Πλάτωνας στον Θεαίτητο: «H ψυχή, αν δεν έχει γνωρίσει την αλήθεια δεν μπορεί να αποκτήσει την μορφή του ανθρώπου. Πρόκειται για μία ανάμνηση όσων η ψυχή μας γνώριζε παλαιότερα, όταν ταξίδευε με την θεότητα, περιφρονώντας εκείνα που θεωρούμε ότι υπάρχουν και ατενίζοντας αυτό που πραγματικά είναι. Για αυτό μόνον ο νους ή το πνεύμα του φιλοσόφου είναι εξοπλισμένος με φτερά. Αυτός όσο μπορεί καλύτερα διατηρεί στον νου του αυτές τις αναμνήσεις, η ενατένιση των οποίων καθιστά θεία ακόμη και την ίδια την θεότητα. Χρησιμοποιώντας διαρκώς τον εαυτό του στα μυστήρια, ο άνθρωπος γίνεται πραγματικά τέλειος- ένας μυημένος στη θεία σοφία».

Ο Πίνδαρος αναφέρει: «Ευτυχής είναι εκείνος που είδε τα Ελευσίνια Μυστήρια, γιατί γνωρίζει το τέλος της ζωής του και τις αρχές που δόθηκαν στον άνθρωπο από τον Θεό».

Ο Αριστείδης για την μύηση του είπε: «Νόμισα ότι ήρθα σε επαφή με τον Θεό, και τον ένοιωσα να πλησιάζει εγγύτερα, και ήμουν τότε ανάμεσα σε εγρήγορση και ύπνο. Το πνεύμα μου ήταν ανάλαφρο, ώστε κανείς που δεν έχει μυηθεί δεν μπορεί να μιλήσει για αυτό ή να το κατανοήσει».

Στον ηπειρωτικό Ελληνικό χώρο ο Ορφέας ή Άρφας που σημαίνει εκείνος που θεραπεύει με το φως, είναι αυτός που εισήγαγε για πρώτη φορά τα Μυστήρια στην Ελλάδα.

Τα κυριότερα μυστήρια στην Αρχαία Ελλάδα ήταν τα Κρητικά, τα Καβείρια, τα Διονυσιακά-Ορφικά, και τα Ελευσίνια. Γενικά θεμελιώδης διδασκαλία των Καβείριων μυστηρίων ήταν «η γέννηση του ανθρώπου», ενώ των Ελευσίνιων η συμβολική παράσταση της ψυχής, της καθόδου της στην ύλη, μετά την ανάληψη της και την επιστροφή της στον υπερβατικό χώρο.

Και τέλος, των Διονυσιακών μυστηρίων της αναγέννησης του ανθρώπου που συμβολιζόταν από τον θάνατο του Διονύσου και την δεύτερη γέννηση του από τον Δία.

Στον Αρχαίο κόσμο η θεολογία λειτουργούσε σε δύο επίπεδα:

Σε πρώτο επίπεδο στη μεγάλη μάζα του πληθυσμού διάμεσο των μύθων, οι οποίοι είχαν σκοπό την διαπαιδαγώγηση του λαού μέσω των εξυμνήσεων των θεών και των ηρώων.

Σε ένα δεύτερο ανώτερο πνευματικά στάδιο, οι ίδιοι αυτοί μύθοι έκρυβαν μεγάλες αλήθειες τόσο για τον άνθρωπο όσο και για τον κόσμο.

Σύμφωνα με τον πρωτοπόρο Ελβετό ψυχολόγο Κάρλ Γιούνγκ, τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται στους μύθους είναι πανάρχαια. Δεν κατασκευάζονταν αλλά παρά γίνονταν αυτόματα από την ίδια την ψυχή.

Είναι προϊόν ανάμνησης της μακραίωνης εξέλιξης, μία αναπαράσταση του παγκόσμιου αρχέτυπου.

Οι μύθοι αποκαλύπτονταν δια μέσου της μύησης που χρησιμοποιούσε σύμβολα και εικόνες, έτσι ώστε οι μυημένοι ήταν ικανοί να γνωρίσουν τα μυστικά του κόσμου.

Αρχετυπικά σύμβολα και εικόνες των οποίων η καθορισμένη διάταξη επενεργούσε στο ασυνείδητο, έλκοντας την αποθηκευμένη γνώση που υπάρχει στον άνθρωπο. Ο μύθος σε αντίθεση με το παρά-μυθι, κρύβει μέσα του μία δομημένη συγκαλυμμένη ιστορική αλήθεια.

Oι Αρχαίοι Έλληνες για παράδειγμα, θεωρούσαν τον κόκκινο πλανήτη Άρη σαν θεό του πολέμου, και υπογράμμιζαν ότι δύο άτια έσερναν το άρμα του στους Ουρανούς, δίνοντας τους τα ονόματα "Φόβος" και "Δείμος", μέχρι που το 1877 ξανακάλυψε ο Άσαφ Χώλλ τους δύο δορυφόρους του Άρη.

Στην μυητική διαδικασία των μυστήριων χρησιμοποιούσαν ένα είδους θείου δράματος, πλούσιο από εικόνες της θεότητας διάμεσο του οποίου ερχόταν ο άνθρωπος σε επαφή με την θεία του αρχή.

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η δημιουργία του θεάτρου οφείλεται στις Μυστηριακές τελετές. Μέσα από τις θεατρικές παραστάσεις προσπαθούσαν να διεγείρουν συγκεκριμένα συναισθήματα από τους συμμετέχοντες θεατές. Με τις Μυστηριακές τελετές οι άνθρωποι αποκτούσαν ένα μέσο για να περάσουν σε ένα ανώτερο επίπεδο αντίληψης. Ανυψώνονται από επίπεδο σε επίπεδο και επικοινωνούσαν με τον θείο σπινθήρα που έκρυβαν και κρύβουν μέσα τους. Αυτό που οι πρόγονοι μας αποκαλούσαν "δαιμόνιο".

Αυτή η διαδικασία ήταν η μύηση. Η διεύρυνση δηλαδή της συνείδησης, και η προσέγγιση των θειικών όψεων που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος.

Τα μυστήρια είχαν πάντοτε ως σκοπό να αποκαλύψουν την τέλεια διδασκαλεία υπό τριπλή αντίληψη, δηλαδή των αισθήσεων, της ψυχής και του πνεύματος και να λάμψει το Αόρατο πίσω από το ορατό, και η αλήθεια πίσω από το σύμβολο.

http://anthroposkaiepistimi.blogspot.gr/

ΚΛΑΔΙΑ ΠΟΥ ΞΕΡΑΙΝΟΥΝ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΙΚΜΑΔΑ ΓΙΑ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ

«Όταν μια χώρα απορρίπτει τους μύθους της, δεν βλέπει παρά ψευδολογίες στο παρελθόν, και ο λαός της βλέπει τις επαρχίες του υπό το φως ανόητων και ψευτών. Αυτό είναι σημάδι της πτώσης της, και η δόξα της δεν μπορεί να διαρκέσει.

Κλαδιά που ξεραίνουν τις ρίζες τους, δεν αφήνουν ικμάδα για μακροχρόνιους καρπούς.» 

(Ράντγιαρντ Κίπλινγκ)

---------------------------------------

"...Αλήθεια, τα συντρίμμια δεν είναι εκείνα· εσύ 'σαι το ρημάδι· σε κυνηγούν με μια παράξενη παρθενιά στο σπίτι στο γραφείο στις δεξιώσεις των μεγιστάνων, στον ανομολόγητο φόβο του ύπνου· μιλούν για περιστατικά που θα ήθελες να μην υπάρχουν ή να γινόντουσαν χρόνια μετά το θάνατό σου, κι αυτό είναι δύσκολο γιατί...

- Τ' αγάλματά είναι στο μουσείο. Καληνύχτα.

- ... γιατί τ' αγάλματα δεν είναι πια συντρίμμια, είμαστε εμείς.

Τ' αγάλματα λυγίζουν αλαφριά ... καληνύχτα..."

(Του Δημήτρη Λιαντίνη Σεφέρης Νηφομανής, σελίδα 31) 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ Η ΦΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

"…πως η αλήθεια είναι η μεγαλύτερη θεότητα που έδωσε η φύση στους ανθρώπους και αυτήν προίκισε με τη μεγαλύτερη δύναμη. 

Ακόμα λοιπόν κι αν όλοι την πολεμούν και ενώ κάποτε όλες οι πιθανότητες τάσσονται με το μέρος του ψέματος, αυτή από μόνη της — κι εγώ δεν ξέρω πώς — εισχωρεί στις ψυχές των ανθρώπων και κάποτε δείχνει αμέσως τη δύναμη της, ενώ άλλοτε μένει στο σκοτάδι για πολύ καιρό, στο τέλος όμως επικρατεί με τις ίδιες της τις δυνάμεις και νικάει το ψέμα, όπως συνέβη και με τον Ηρακλείδη, όταν έφτασε στη Ρόδο σταλμένος από τον βα­σιλιά Φίλιππο... " 

(Πολύβιος ΙΓ 5)

--------------------------------

«Οι Θεοί ποτέ δεν έπαψαν να προσφέρουν τους αειφόρους καρπούς τους σε αυτή την Ιερή Χώρα.
Οι Αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν και εδέχοντο τα δώρα των Θεών, γι΄ αυτό και αναδείχθηκαν ως παγκόσμιοι ηγήτορες σε όλους τους τομείς. 
Οι σημερινοί Έλληνες, παρασυρόμενοι από αλλότριες δυνάμεις και ενεργώντας υπό το κράτος μιας συνεχιζόμενης πνευματικής κατοχής 17 περίπου αιώνων, "αρνήθηκαν" τους πατρώους Θεούς και τα δώρα τους».

(Αμερικανίδα συγγραφέας Τζένη Χώλλ) 

Πηγή: http://www.heliodromion.gr/palaio/bhall.htm

------------------------------------

Ο ΑΛΗΘΕΣΤΕΡΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

ΘΕΑ ΑΛΗΘΕΙΑ. Η ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΤΟ ΨΕΜΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟ ΝΤΥΜΕΝΟ ΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΑ ΤΕΡΤΙΠΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ

Η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι γεμάτη από παραδείγματα που βοηθούν το σύγχρονο άνθρωπο να κατανοήσει ότι η διατύπωση μιας θέσης, οδηγεί στην αντίθεση και ότι στη συνέχεια και τα δυο μαζί οδηγούν στη σύνθεση. Ή ότι ο λόγος οδηγεί στον αντίλογο με κατάληξη το διάλογο που είναι και το μόνο μέσο να βρεθεί συναινετική λύση για οποιοδήποτε πρόβλημα.

«Ποτέ ένας Αρχαίος συγγραφέας δε μεταδίδει ένα μόνο μήνυμα, ένα δόγμα ή ένα πρόγραμμα. Συνήθως πρόκειται για δύο ή και περισσότερες αρχές που αντιτίθενται μεταξύ τους και προσπαθεί η μια να επιβληθεί στην άλλη: Ο Κρέων και η Αντιγόνη, ο Ιάσων και η Μήδεια, ο Σωκράτης και ο Καλλικλής, ο Έρως και το Νείκος. Πάντα η πάλη ενός λόγου και ενός αντίλογου, αυτή η πάλη που έφτασε στην τελειότητά της με τους φιλοσόφους.»

«Ο τελευταίος γερμανός αυτοκράτορας δεν ήθελε τα Αρχαία Ελληνικά στα γερμανικά σχολεία.
Ο φόβος του δεν ήταν μήπως οι γερμανοί μαθητές διδαχτούν κάτι περιττό γι αυτούς, αλλά μήπως μάθουν κάτι περιττό γι αυτόν.

Μήπως μάθουν να αντιδρούν, να αντιστέκονται, να εξεγείρονται».

Από άρθρο του δημοσιογράφου και αρχαιογνώστη Konrad Adam στην Γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Ο ΥΜΝΟΣ

Η απαγγελία των ομηρικών επών επιδρά θετικά στην κυκλοφορία του αίματος, αφού με το ρυθμό που επιβάλλει η απαγγελία του δακτυλικού εξάμετρου συντονίζονται οι λειτουργίες της καρδίας και της αναπνοής, με αποτέλεσμα να πέφτει η πίεση του αίματος!

Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗ ΤΩΝ ΟΡΦΙΚΩΝ ΥΜΝΩΝ, ΔΡΟΥΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ!

Οι ιερές, μαγικές λέξεις δεν είναι παρά εκφραστικά σύμβολα των πραγμάτων του αόρατου κόσμου, αρκετά ανάλογες με τις Πλατωνικές ιδέες.

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΑ

Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΥΜΝΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ:

ΔΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗΤΕ, ΑΘΑΝΑΤΕ ΔΙΑ, ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΟΥΜΕ. Ω ΒΑΣΙΛΙΑ, ΑΠ' ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΕΦΑΛΗ ΠΡΟΒΑΛΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. Η ΘΕΑ ΜΗΤΕΡΑ, Η ΓΑΙΑ, ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ ΟΙ ΥΨΙΤΕΝΕΙΣ ΡΑΧΕΣ, ΚΙ Ο ΠΟΝΤΟΣ ΚΙ ΟΛΑ ΟΣΑ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ.

ΔΙΑ ΚΡΟΝΙΕ, ΣΚΗΠΤΟΥΧΕ, ΚΑΤΕΡΧΟΜΕΝΕ ΜΕ ΑΣΤΡΑΠΕΣ ΚΑΙ ΒΡΟΝΤΕΣ, ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΕ, ΠΑΝΤΟΓΟΝΕ ,ΑΡΧΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΤΕΛΟΣ.

ΓΑΙΟΣΕΙΣΤΗ, ΑΥΞΗΤΗ, ΚΑΘΑΡΣΙΕ, ΠΑΝΔΟΝΗΤΗ, ΑΣΤΡΑΠΟΒΡΟΝΤΗ, ΚΕΡΑΥΝΙΕ, ΤΡΟΦΟΔΟΤΗ ΔΙΑ.

ΕΙΣΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΕ ΚΑΙ ΔΩΣΕ ΥΓΕΙΑ ΑΡΙΣΤΗ, ΘΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΑΜΕΜΠΤΗ ΔΟΞΑ ΠΛΟΥΤΟΥ......ΑΥΤΟΓΕΝΗ ΠΑΤΕΡΑ ΤΩΝ ΜΑΚΑΡΙΩΝ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΝΗΤΩΝ. ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΣΠΟΝΔΩΝ, ΔΙΝΕ ΣΩΣΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΝΟΥ, ΖΩΗ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΚΗ, ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΑ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΡΕΦΕΙ ΚΑΙ ΒΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΕΥΘΥΜΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ!

---------------------------------------------------

Σημασία της λέξης "ύμνος"

Η λέξη "ύμνος" ως προς τη μορφή δηλώνει αποκλειστικά ποιητικό λόγο.

Ως προς το περιεχόμενο:

(α) αντιστοιχεί στο εγκωμιαστικό τραγούδι για την εξύμνηση μιας θεότητας, αρχικά συνδεδεμένο άμεσα με τον λατρευτικό χώρο, αργότερα όμως και αποδεσμευμένο από αυτόν·

(β) είναι το ευρύτερο γένος στο οποίο περιλαμβάνονται διαφορετικά είδη λατρευτικών ποιημάτων ή τραγουδιών (λ.χ. παιάν, διθύραμβος, προσόδιον, ὑπόρχημα, ὑμέναιος κ.ά.).

Τις σημασίες αυτές προβάλλουν και αρχαίοι ορισμοί:

· ὕμνος ἐστὶ ποίημα περιέχον θεῶν ἐγκώμια καὶ ἡρώων μετ᾽ εὐχαριστίας (Διονύσιος Θράξ, 2ος π.Χ.)·

· ὕμνος ἔστιν ὁ μετὰ προσκυνήσεως καὶ εὐχῆς κεκραμένης ἐπαίνῳ λόγος εἰς θεόν (Ετυμολογικό λεξικό Gudianum 540.42)·

· ὕμνος […] κεχώρισται δὲ ἐγκωμίων καὶ προσῳδιῶν καὶ παιάνων, οὐχ ὡς κἀκείνων μὴ ὄντων ὕμνων· γράφεται δὲ γὰρ ὕμνος προσῳδίας, ὕμνος ἐγκωμίου, ὕμνος παιᾶνος, καὶ τὰ ὅμοια· διαστέλλεται ὡς εἴδη ἀπὸ γένους […]. οὕτως Δίδυμος ἐν τῷ Περὶ Λυρικῶν Ποιητῶν (EM 777.1-10).

https://www.greek-language.gr/

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΤΕΛΙΚΑ;

Ποιος είσαι τελικά; Μια μεγάλη προσωπικότητα του παρελθόντος; Και αν ναι …τώρα ποιος είσαι; Και ενδιάμεσα από τότε μέχρι τώρα τι ήσουν; Πάλι δεν θα βρεις ικανοποιητική απάντηση για το ποιος είσαι, διότι περνάς από όλα, δοκιμάζεις τα πάντα και ζεις την διαφορετικότητα. Εσύ όμως εξακολουθείς να παραμένεις ίδιος, απλά αλλάζεις το όχημα σου (σάρκα) και μαζί με αυτό αλλάζει και το ζευγάρι των ματιών που βλέπεις τον κόσμο.

Άραγε πως θα σου φαινόταν κάθε φορά που θα πήγαινες να αλλάξεις ρούχα να θεωρούσες ότι ¨αλλάζεις¨ και εσύ ο ίδιος και με κάθε αλλαγή  ενδυμασίας να αναρωτιόσουν στον καθρέπτη…¨ποιος είμαι;¨ Το ίδιο συμβαίνει όταν ψάχνουμε να βρούμε μέσα από το παρελθόν των προηγούμενων σάρκινων ενδυμάτων μας, ποιοι είμαστε!

Το μόνο σίγουρο είναι ότι είσαι πολύ παλιός. Ο χρόνος δεν σε έχει αγγίξει, δεν έχεις φύλο, ούτε ημερομηνία γέννησης, δεν έχεις συγκεκριμένο όνομα ούτε προκαθορισμένο σχήμα.

Κάποτε δεν είχες αυτή την απορία …«ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ», γιατί δεν σε απασχολούσε. Ήσουν συνδεδεμένος με ΟΛΑ, και ήσουν τα ΠΑΝΤΑ, δεν είχες ¨ΕΓΩ¨, οπότε δεν προέκυπτε καν το ερώτημα, …¨ποιός είμαι;¨. Αφού διαχωρίστηκες (εν μέρει) από την σύνδεση (όχι γιατί έκανες κάτι κακό ή στο επέβαλε κάποιος, αλλά από δική σου βούληση και για θεϊκούς λόγους), τότε προέκυψε το ¨εγώ¨, και από τότε γεννήθηκε  και το μεγαλύτερο ερώτημα, το…¨ποιος είμαι;¨  Την απάντηση δεν χρειάζεται να την πάρεις, δεν την έχεις ανάγκη, αφορά μόνο το ¨εγώ¨ σου και όχι εσένα. Φεύγοντας από την ύλη, ξέρεις πλέον ΤΙ ΕΙΣΑΙ και όλα τα υπόλοιπα ερωτήματα παύουν να υφίστανται.

Προς το παρόν είσαι ένας ήρωας, ακόμη και αν δεν το γνωρίζεις είσαι μια πολύ μεγάλη ηρωική ψυχή που παλεύεις με την σκληρή ύλη κάθε μέρα. Η ψυχή σου ταλαιπωρείται μα αντέχει. Ελπίζεις και δημιουργείς την πραγματικότητα σου μέσα σε έναν εικονικό κόσμο. ΓΙ' ΑΥΤΟ ΕΙΣΑΙ ΗΡΩΑΣ. Γιατί κάνεις το ψεύτικο ΑΛΗΘΙΝΟ, γιατί ζωντανεύεις τα ΟΝΕΙΡΑ σου μέσα στο χάος, γιατί μπορείς να ΦΩΤΙΖΕΙΣ την ψυχή σου στο σκοτάδι. Μετουσιώνεις τα πάντα σε ότι θελήσεις, είσαι εδώ στην ¨βαριά ύλη¨ που αποκαλείς ενσάρκωση, γιατί κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να είναι στην θέση σου έκτος από εσένα. Κανείς δεν αντέχει τόσο πολύ όσο εσύ. Ακόμη και οι ¨θεοί¨ θα λύγιζαν. Είσαι ο καλύτερος αλχημιστής του σύμπαντος, γιαυτό είσαι εδώ. Γιατί μόνο εσύ μπορεί  ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. 

Υ.Γ.: Αφιερωμένο σε όλους εσάς τους απλούς ανθρώπους της καθημερινότητας, που αγωνιάτε για ότι αγαπάτε, που κοπιάζετε για το καλύτερο της οικογένειας σας μέσα από αντίξοες συνθήκες και όμως έχετε την δύναμη να γυρίσετε σπίτι σας με ένα μεγάλο χαμόγελο. Εσάς που το κουράγιο δεν στερεύει ποτέ μέσα σας, και όσες φόρες και αν πέσετε, άλλες τόσες θα σηκωθείτε. Εσείς είστε οι ανώνυμοι ΗΡΩΕΣ αυτού του κόσμου, εσείς κρατάτε την δάδα αναμμένη, και ποτέ μα ποτέ μην εγκαταλείψετε την προσπάθεια σας, για όποιο λόγο και αν την κάνετε... παρά μαζέψτε την δύναμη σας ξανά και ξανά και συνεχίστε ακόμη πιο παθιασμένα, μέχρι να έρθει η στιγμή που θα νικήσετε, γιατί τελικά ένα είναι βέβαιον… ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΤΕ!

«Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος - αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ‘ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος - σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται».

Καζαντζάκης Ν.

₪₪₪ ΔΙΟ-ΓЄΝЄΙΣ ₪₪₪

----------------------------------

Ποιος είσαι;

Η ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 

«Είναι δυσκολότερο να νικάς τα πάθη και τις αδυναμίες σου, από το να νικάς στην μάχη τον μεγαλύτερο εχθρό» Μ. Αλέξανδρος

Ποιος είσαι;

Αλήθεια, πως σε βλέπεις με τα δικά σου μάτια; Ποιος είσαι;

Για τους γονείς σου είσαι το αγνό πλάσμα, που και τα λάθη σου τα κάνεις από γλυκιά αφέλεια.

Για τους παππούδες σου είσαι το μικρό εγγόνι που τα κάνει όλα σωστά και οφείλουν όλοι να σε προσέχουν.

Για το σύντροφό σου είσαι ο άνθρωπος με προτερήματα και ελαττώματα, ένας θνητός που του ταιριάζει.

Για τους φίλους σου είσαι το χαμόγελο που ξέρουν πότε είναι αληθινό και πότε ένα προσωπείο που καλύπτει την όποια θλίψη σου.

Για τους εχθρούς σου είσαι ένας σκοτεινός χαρακτήρας που πίσω από τις όποιες πράξεις σου αναδύονται καμουφλαρισμένες βλέψεις.

Για το γείτονα σου είσαι ο αδιάφορος διπλανός με τη βαρετή ζωή.

Για το μανάβη της γειτονιάς σου είσαι ένας σταθερός πελάτης και ίσως και ιδιότροπος κάποιες φορές.

Είσαι ο κοινός παρανομαστής τους.

Σε κοιτάνε τόσα μάτια και αναρωτιέμαι, εσύ; Πώς βλέπεις τον εαυτό σου εσύ;
Τα δικά σου τα μάτια μόνο ξέρουν την αλήθεια. Τα δικά σου μάτια βλέπουν καθαρά.

Οι υπόλοιποι ίσως χρειαστούν γυαλιά.

Αλήθεια, πώς θα σε έβλεπες αν είχες τα δικά τους μάτια;
Αλήθεια, πως σε βλέπεις με τα δικά σου μάτια;
Ποιος είσαι;

Συντάκτης | Τάμι Γκεκτσιάν

https://enallaktikidrasi.com/

-------------------------------

Η ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 

«Είναι δυσκολότερο να νικάς τα πάθη και τις αδυναμίες σου, από το να νικάς στην μάχη τον μεγαλύτερο εχθρό» Μ. Αλέξανδρος

«Είναι δυσκολότερο να νικάς τα πάθη και τις αδυναμίες σου, από το να νικάς στην μάχη τον μεγαλύτερο εχθρό» Μ. Αλέξανδρος

Ότι σαρκίο ένδυμα και αν φόρεσες στο παρελθόν, όποια επιτυχία και αν επιτέλεσες, όποιος ήρωας και αν νομίζεις ότι ήσουν στον Αρχαίο κόσμο, πάλι τώρα έχεις την δική σου ξεχωριστή βαρυσήμαντη αποστολή. 

Δεν υπάρχει ον επάνω στη γη που να μη έχει σημαντική αποστολή. Ακόμη και τα σκαθάρια που καθαρίζουν το χώμα από τις ακαθαρσίες, προσφέρουν περισσότερο στην πλάση, από έναν άνθρωπο που συμπεριφέρεται σαν άχθος αρούρης (Άχθος αρούρης = "(περιττό) βάρος της γης", Ιλιάδα Σ 104).

₪₪₪ ΔΙΟ-ΓЄΝЄΙΣ ₪₪₪

ΔΕΛΦΟΙ - ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΟΜΦΑΛΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΠΙΟ ΠΡΟΗΓΜΕΝΗΣ ΚΑΜΕΡΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η ομάδα Up Stories σας ξεναγεί στον ομφαλό της γης με την βοήθεια της πιο τεχνολογικά προηγμένης κάμερας στον κόσμο. Απολαύστε μέσα από την οθόνης σας την πιο ρεαλιστική ξενάγηση που έχει γίνει μέχρι σήμερα ενός εκ των σπουδεοτέρων μνημείων του κόσμου. Δείτε να ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια σας ο θησαυρός των Αθηναίων, το γλυπτό "ο ομφαλός της γής", ο Τρίποδας των Πλαταιών, το αρχαίο θέατρο των Δελφών καθώς και ο επιβλητικός Ναός του Απόλλωνα. 

Μία ανεπανάληπτη οπτικοακουστική εμπειρία για τα μάτια σας μόνο. 

Up Stories

Η ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Αν κάποτε θες να μάθεις πραγματικά «ποιος είσαι», μην γυρίσεις να κοιτάξεις τι ήσουν στο παρελθόν, ούτε να καταδεχτείς να ρωτήσεις τι θα γίνεις στο μέλλον.

Δεν σε αφορά πλέον πόσο σημαντικός ή ασήμαντος, φτωχός ή ζητιάνος, βασιλιάς ή πολεμιστής «ήσουν», διότι πέρασες από όσα ¨σχολεία¨ εσύ επέλεξες να περάσεις για τους δικούς σου μοναδικούς λόγους.

Μην συγκρίνεσαι με κανέναν, δεν μοιάζεις με κανέναν, είσαι ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ στο δικό σου ΜΟΝΑΔΙΚΟ μονοπάτι.

Κάθε ζωή και μια αποστολή, κάθε αποστολή και ένα κομμάτι στο πάζλ, που όταν το συμπληρώσεις πλήρως τότε είσαι ο μεγάλος νικητής επί της ύλης. Αποστολή σου δεν είναι να σώσεις τον κόσμο, ούτε να γίνεις ο μοναδικός εκλεκτός στα μάτια των άλλων, όχι όχι….. δεν έχεις τόσο μικρή αποστολή άνθρωπε μου, έχεις ακόμη μεγαλύτερη και δυσκολότερη, αποστολή σου είναι να σώσεις τον ΕΑΥΤΟ σου.

«ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΣ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΡΩΤΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ» 

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

₪₪₪ ΔΙΟ-ΓЄΝЄΙΣ ₪₪₪