Κυριακός Αγκωνίτης – Ένας μεσαιωνικός περιηγητής λίγο πριν την πτώση του Βυζαντίου

Ο Κυριάκος ο Αγκωνίτης Ciriaco dei Pizzicolli ή (c. 1391-1452) ήταν Ιταλός περιηγητής του 15ου αιώνα.

Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1391 στην Ανκόνα της Ιταλίας από οικογένεια εμπόρων που ταξίδευε συχνά. Αρχίζοντας απ' τα 9 του χρόνια με τον παππού του, πραγματοποίησε ένα πλήθος ταξιδιών ως έμπορος στη νότια Ιταλία, την Ελλάδα, την Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή.

Υπήρξε σημαντικός αρχαιοδίφης της εποχής της Αναγέννησης, Ιταλός έμπορος και ουμανιστής, ενώ θεωρείται ο πρόδρομος της σύγχρονης επιστήμης της Αρχαιολογίας.

Επισκέφθηκε τρεις ή τέσσερις φορές την Ελλάδα μεταξύ των ετών 1435 - 1448. Ήλθε στην Αθήνα δύο φορές, μία τον Απρίλιο του 1436 και δεύτερη φορά το 1444. Στις αρχές Απριλίου του 1436 ο Κυριάκος ο Αγκωνίτης έφτασε στην πόλη των Αθηνών πιθανόν από το Βορρά, ίσως μέσω της κύριας οδού πρόσβασης, που ήταν η κοιλάδα μεταξύ των βουνών της Πάρνηθας και της Πεντέλης. 

Βλ. Setton, Domination, σ. 232 και Edward W. Bodnar S.J., “Athens in April 1436”, Archaelogy, Vol. 23, No 2 (April 1970), σ. 97.

Επηρεασμένος από το ουμανιστικό ρεύμα της εποχής του και το ενδιαφέρον για Αρχαία κείμενα κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, η προσοχή του προσελκύστηκε από το πλήθος Αρχαιοτήτων που συνάντησε στις περιοχές αυτές. Γι' αυτόν τον λόγο άρχισε να ταξιδεύει για αμιγώς ερευνητικούς σκοπούς, με στόχο τη λεπτομερή και σχολαστική καταγραφή των Αρχαίων μνημείων, την πραγματοποίηση σχεδίων και την αντιγραφή Αρχαίων επιγραφών. Έμαθε καλά Αρχαία Ελληνικά και για να το δείξει αποκαλούσε τον εαυτό του "Αγκωνιεύς".

Διαβάζοντας Αρχαίες Ελληνικές επιγραφές βελτίωνε συνεχώς τις γλωσσικές και τοπογραφικές του γνώσεις.

Στην Αθήνα

Το 1436 πήγε στην Αθήνα. Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που περιέγραψε την Ακρόπολη της Αθήνας και την αποκάλεσε με το όνομά της και όχι με το όνομα «παλάτι των Δουκών της Αθήνας».

Ήταν επίσης ο πρώτος, καθοδηγούμενος από τα λόγια του Παυσανία, που αναγνώρισε τον Παρθενώνα, σε μια εποχή που επισκέπτες πίστευαν ότι δεν ήταν παρά η μεγαλύτερη εκκλησία της Αθήνας. Χάρη σε αυτόν, η Δυτική Ευρώπη μπόρεσε να έχει την πρώτη γραφική αναπαράσταση του περίφημου ναού της Αθηνάς (ΕΙΚΟΝΑ), που ο Κυριακός ήταν ο πρώτος που αποκάλεσε με το όνομά της (και όχι με αυτό της «Εκκλησία της Παναγίας», όπως οι προηγούμενοι περιηγητές).

Αφού είδε τον Παρθενώνα, έγραψε:

«...ο θαυμάσιος ναός της θεάς Αθηνάς, θεϊκό έργο του Φειδία, με 58 υπέροχες στήλες τέτοιου μεγέθους που έχουν διάμετρο επτά φοίνικες. Είναι στολισμένο παντού με τα ευγενέστερα γλυπτά που η θαυμάσια δεξιοτεχνία ενός γλύπτη μπόρεσε ποτέ να αναπαραστήσει, τόσο σε τύμπανα, τοίχους, γείσα, ζωφόρους και επιστύλια».

Στην Αίγυπτο ήταν ο πρώτος σύγχρονος Ευρωπαίος που αναγνώρισε τις Πυραμίδες, που κατά τον σκοτεινό μεσαίωνα, πίστευαν ότι ήταν οι «σιτοβολώνες του Ιωσήφ», και έφερε στην Ευρώπη νέα για αυτά τα μνημεία, τα οποία είχε βρει με γνώμονα τα λόγια του Ηροδότου. Μίλησε για τις πυραμίδες στα Commentarii του και κατέθεσε ότι ήταν το μόνο θαύμα του Αρχαίου κόσμου που επέζησε στο πέρασμα του χρόνου.

Ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε τη σημασία των αρχαιολογικών ευρημάτων στην Ερέτρια της Εύβοιας. Στις 5 Απριλίου 1436 την επισκέφτηκε και σχεδίασε με ακρίβεια την τοποθεσία των Αρχαίων τειχών, του θεάτρου και της ακρόπολης αναφέροντας ενδεικτικές επιγραφές. Σε μια σειρά από μεγάλα ταξίδια επισκέφτηκε τη Ρόδο, την Πελοπόννησο (το 1437 συνάντησε στον Μυστρά τον δεσπότη Θεόδωρο Β' Παλαιολόγο), τους Δελφούς, την Αθήνα, τη Μυτιλήνη, τη Θεσσαλονίκη, την Κύπρο, τη Βυρητό, τη Δαμασκό κι άλλα μέρη.

Ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε στα ερείπια κοντά σε ένα μοναστήρι το 1436 στην Αλβανία την Αρχαία Απολλωνία όπου κάποτε έμαθε Ελληνικά ο Οκταβιανός Αύγουστος.

Το 1447 επέστρεψε στον Μυστρά όπου συνάντησε τον γηραιό Γεώργιο Πλήθωνα Γεμιστό, τον τότε Δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο και τον 17χρονο τότε Λαόνικο Χαλκοκονδύλη με τον οποίο συνεννοήθηκε σε άριστα Αρχαία Ελληνικά.

Μετάφραση αποσπάσματος από το έργο του Κυριάκου Αγκωνίτη:

Την 7η Απριλίου (1436) ήλθα στην Αθήνα, την ξακουστή πόλη της Αττικής, όπου είδα, πρώτα-πρώτα, τεράστια τείχη παντού σε κατάσταση κατάρρευσης λόγω της παλαιότητας τους. Και εντός και εκτός της πόλης, στους αγρούς υπήρχαν μαρμάρινα κτίσματα, πέρα από κάθε φαντασία - οικίες, ιεροί ναοί - καθώς και διάφορα έργα τέχνης άξια παρατήρησης για την εκπληκτική τους κατασκευή και τους πελώριους κίονες, αλλά όλα σε σωρούς γκρεμισμένων ερειπίων παντού.

(Μετάφραση από την Αγγλική έκδοση του Edward W. Bodnar, S.J., “Athens in April 1436”, Archaeology, Vol. 23, No 2 (April 1970) σ. (96-105 και Vol. 23, No 3 (June 1970) σ. 188-199)

Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε ήσυχα στην Κρεμόνα. Δεν είναι γνωστό το πότε ακριβώς πέθανε αλλά η τελευταία του σημείωση χρονολογείται στο 1452.

https://el.wikipedia.org , https://archaeologia.eie.gr

ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: ''ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΥΠΟ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΣΕΩΣ" ΤΟΥ ΦΕΡΔΙΝΑΔΟΥ ΓΡΗΓΡΟΡΟΒΙΟΥ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ, ΕΚΔΣ 1904. 

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η δύναμη της λέξης, και η σκέψη πίσω από αυτήν, θεωρείται στις μέρες μας ως κάτι περιστασιακό και σχεδόν αφηρημένο.

Αντί να αναγνωρίζεται ως πραγματική δύναμη, η δύναμη της λέξης έχει μετατραπεί σε Twitter, emoji και συντομευμένα τσιμπολογήματα...

Οι σύγχρονες κοινωνίες μας, έχουν περιορίσει και διαφθείρει τη δύναμη της σκέψης.

Η ανθρώπινη έκφραση έχει αντικατασταθεί γρήγορα και έξυπνα από αφηρημένες, ασύνδετες σκέψεις και επικοινωνίες, υποστηριζόμενες από τον προγραμματισμό των μέσων ενημέρωσης, την ψυχαγωγία και τα υπόλοιπα.

Οι μάζες έχουν συγκεντρωθεί από την τεχνολογία σε μαντρί όπου κυριαρχούν γρήγορα βίντεο, viral memes, σκετς κωμωδίας και (ναι, πρέπει να το πω) χαριτωμένες γάτες.

Είναι ένας εκθεσιακός χώρος που γιορτάζει τον θάνατο της πνευματικής συνείδησης.

Ωστόσο, είναι θάνατος μόνο από την απουσία και όχι στην πραγματικότητα.

Ανά πάσα στιγμή, η παρόρμηση της πνευματικής συνείδησης κινείται γύρω και μέσα από τον φυσικό κόσμο, άγνωστη και ανυποψίαστη από την πλειοψηφία. Ωστόσο, μόνο και μόνο επειδή την αγνοούμε δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.

Μπορείτε να κλείσετε τα μάτια σας να μη βλέπετε τον ήλιο. Αυτό όμως δεν καταργεί την ύπαρξη και την επιρροή του ήλιου.

Η συνειδητή επίγνωση των γεγονότων και των παρορμήσεων που βρίσκονται πέρα ​​από την κανονική μας αντίληψη μας βοηθούν να αναγνωρίσουμε τη δράση και την επιρροή των αρνητικών ή αντενεργών δυνάμεων.

Η ευθύνη για εμάς αυτή τη στιγμή είναι δύσκολη αλλά απαραίτητη: Είναι να αναγνωρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε αυτές τις αρνητικές, αντενεργές δυνάμεις και να τις φέρουμε στο φως (κυριολεκτικά και μεταφορικά).

Το πιο σοβαρό εμπόδιο σε αυτό είναι μόνο η συλλογική μας άγνοια...

Και όμως πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι οι μεταφυσικές δυνάμεις είναι πάντα ευθυγραμμισμένες με τις προθέσεις μας για ανάπτυξη και αντιληπτική πρόοδο.

Ο ίδιος ο λόγος που ορισμένες διψασμένες για εξουσία ομάδες στοχεύουν να προκαλέσουν όσο το δυνατόν περισσότερη σύγχυση, απόσπαση της προσοχής και παραφωνία στην ανθρώπινη ζωή είναι να κρύψουν αυτές τις μεταφυσικές παρορμήσεις από τη συνειδητοποίησή μας και, κυριολεκτικά, να μας κρατήσουν στο σκοτάδι.

Φοβούνται την αυξανόμενη συνειδητοποίησή μας - και αυτή αυξάνεται μεταξύ του γενικού πληθυσμού.

Είναι απαραίτητο τα άτομα να αφυπνιστούν μέσα από τον δικό τους καταναγκασμό.

Είναι καιρός για μια μεγάλη αναγνώριση και αποκάλυψη. Και αυτή η αλλαγή του μυαλού μας (των αντιλήψεών μας) είναι η μεγάλη στιγμή της μετάνοιας, που σημαίνει τη μετατόπιση στη συνείδηση ​​αγκαλιάζοντας την αντιληπτική επίγνωση πέρα ​​από τους παρόντες περιορισμούς.

Η μεγάλη άμυνα της ανθρωπότητας δεν γίνεται με φυσικά μέσα αλλά με γνώση.

Αν γνωρίζουμε τέτοια πράγματα, μπορούμε να προστατευτούμε από αυτά. Ωστόσο, δεν πρέπει να είμαστε τεμπέληδες στην αναζήτηση πραγματικής γνώσης αυτών των πραγμάτων.

Δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν γεγονότα ψευδούς σημαίας ή ψεύτικες υποσχέσεις. Ούτε πρέπει να μας παραπλανούν ψευδείς πληροφορίες και κατηγορίες.

Όταν το δάχτυλο δείχνει προς τα έξω, θα πρέπει να κοιτάμε προς τα μέσα και την καρδιά (και να αγνοούμε το αφηγημένο σενάριο).

Η πραγματική δύναμη που έχουμε είναι μέσα από αυτά που γνωρίζουμε, και επομένως αυτά που μπορούμε να σκεφτούμε.

Καλά θα κάνουμε να θυμόμαστε ότι γινόμαστε αυτό που σκεφτόμαστε.

Και ο καθένας μας τώρα καλούμαστε να γίνουμε αυτό που μπορούμε πραγματικά να σκεφτούμε, να γνωρίσουμε και να είμαστε.

Αυτό το δοκίμιο προέρχεται από το νέο βιβλίο του συγγραφέα: Kingsley L. Dennis «Is There Life on Earth: A Transmutation Octave», που δημοσιεύτηκε την 1η Απριλίου 2024

μέσω bibliotecapleyades.net

-----------------------------------

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΛΙΣΜΟ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Το πρόγραμμα του Εξελληνισμού που διήρκησε για έξι Αιώνες - Ελληνισμός

Πλέον γίνεται ολοένα και πιο κατανοητό πως υπάρχει ανάγκη για ένα νέο πρόγραμμα εξελληνισμού αλλά αυτή τη φορά στους Έλληνες. Εάν δεν φροντίσουμε εμείς τώρα έγκαιρα για την αποκατάσταση και ενίσχυση της ταυτότητας μας είναι θέμα χρόνου να εξαλειφθούμε από την ανθρώπινη ιστορία και να περάσουμε στην λήθη ως άλλος ένας λαός που δεν υπάρχει πια αλλά έχουμε την ανάμνηση του, όπως οι Ασσύριοι και οι Χετταίοι. Έτυχε σε μας να βρισκόμαστε σε αυτόν τον κρίκο της αλυσίδας του Ελληνισμού που πρέπει να σκάψουμε να ξανά βάλουμε θεμέλια και γενικότερα να ξανά καθορίσουμε τα όρια πάνω στα οποία θα χτίσουν οι επόμενες γενεές. Πρέπει να το βλέπουμε ως μία μεγάλη ευκαιρία αλλά και τιμή για εμάς το γεγονός ότι καλούμαστε να παίξουμε κάποιον ιστορικό ρόλο ο καθένας στο βαθμό που μπορεί. 

ΣΤΩΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να υποστηρίξουν, ότι ακριβώς αυτή η υλιστική εποχή μας, θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε ένα λαμπρό μέλλον μέσω τεχνολογικών καινοτομιών καθώς και τεχνολογικών λύσεων σε πολλά από τα σημερινά μας δεινά.

Το αποτέλεσμα αυτής της προοπτικής, ωστόσο, θα είναι ένα μέλλον σύμφωνα με τις γραμμές της κοινωνικής τεχνοκρατίας και του μεταανθρωπισμού των ειδών, με συνέπειες τη διάλυση της σύνδεσης του ατόμου με το πνεύμα-συνείδηση ​​(ο συμβολικός θάνατος των πνευματικών σφαιρών).

Τώρα είναι η ώρα η ανθρωπότητα να καθοδηγηθεί περισσότερο σύμφωνα με μεταφυσικές - ή εσωτερικές, υπερβατικές αρχές - από ποτέ άλλοτε.

Mεγαλύτερες συγκεντρώσεις εξουσίας θα βρίσκονται στα χέρια ολοένα και λιγότερων ανθρώπων που θα ασκούν τον έλεγχο στις μάζες με αρνητικό τρόπο.

Ο αγώνας που διαδραματίζεται αυτή τη στιγμή γίνεται μέσω ορισμένων ομάδων (και ατζέντηδων) που προσπαθούν να αναπτύξουν ένα πολιτιστικό περιβάλλον υπερ-υλισμού που θα παραλύσει, ή τουλάχιστον θα εμποδίσει, την αντιληπτική ανάπτυξη του ανθρώπου.

Οτιδήποτε σχετίζεται με το «αόρατο» - και αυτό περιλαμβάνει τη συνείδηση ​​- θα θεωρείται ως ιδιοτροπία, ανοησία και ως φαντασία, σε σημείο που όλες οι πτυχές που σχετίζονται με οτιδήποτε απομακρυσμένο μεταφυσικό θα απορριφθούν κατηγορηματικά ως ανήκοντα σε μια αρχαϊκή εποχή.

Ακόμη και τώρα μπορεί να φανεί ότι οι άνθρωποι, είναι αρνητικοί και ενάντια στην τάση να αντιλαμβάνονται μεταφυσικές προτροπές, με αποτέλεσμα να χάνουν κάθε ώθηση για μια γνήσια πνευματική ζωή ή εσωτερική ανάπτυξη.

Στις περισσότερες κοινωνίες μας, λειτουργούν οι δυνάμεις του υλισμού και στην παγκόσμια σκηνή στόχος τους είναι να μπερδέψουν τις γενικές μάζες και να τους οδηγήσουν να πιστέψουν αυτό που τους παρουσιάζεται.

Είναι μια μεγάλη ψυχολογική επέμβαση όσο και απόκρυφη, γιατί λειτουργεί σε πολλά επίπεδα ταυτόχρονα και μόνο τα εξωτερικά θραύσματα είναι ορατά.

Στην αποφασιστικότητα να οδηγήσουν την ανθρωπότητα μακριά από τις μεταφυσικές αλήθειες, αυτές οι δυνάμεις προσπαθούν να κατακλύσουν τις αισθήσεις και τα συναισθήματά μας και να βάλουν τη συλλογικότητα σε καταστάσεις φόβου, ανασφάλειας και εξάρτησης.

Αυτές οι αγχωτικές καταστάσεις ευθυγραμμίζουν το άτομο με μια χαμηλότερη συχνότητα που συνδέει (ή παρασύρει) τους ανθρώπους σε έναν πιο πυκνό ρυθμό δόνησης. Αυτές οι πυκνότερες, χαμηλότερες δονήσεις έχουν ως αποτέλεσμα τη διάβρωση της εσωτερικής, αναπτυξιακής παρόρμησης.

Είναι απαραίτητο τα ανθρώπινα όντα να δημιουργήσουν μια σωστή σχέση με την πνευματική/μεταφυσική πραγματικότητα.

Ποτέ πριν δεν ήταν τόσο απαραίτητο αυτό για εμάς. Μπορούμε να πούμε ότι αυτό είναι πλέον τόσο απαραίτητο όσο και η επιλογή του τι καταναλώνουμε για την υγεία του οργανισμού.

Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και σε εγρήγορση τώρα για το πώς εξελίσσονται τα γεγονότα στο φυσικό επίπεδο - ειδικά στην παγκόσμια σκηνή - και να λάβουμε υπόψη εκείνα τα πράγματα που προσελκύουν την προσοχή μας και να παρατηρήσουμε πώς μας αποκαλύπτονται τα πράγματα μέσω των mainstream καναλιών. Θα πρέπει να προσέχουμε τέτοιες επιπτώσεις και, να αναρωτηθούμε γιατί προσπαθούν να επηρεάσουν ορισμένες αντιδράσεις.

Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι αντιδράσεις που παράγουμε χρησιμεύουν για να μας κάνουν αυτό που θέλουν, σαν την εικόνα τους.

Όμως, πρέπει να γίνουμε αυτό που πιστεύουμε ότι είμαστε και όχι να γίνουμε σύμφωνα με την εικόνα που μας παρουσιάζουν οι άλλοι.

Αυτό το δοκίμιο προέρχεται από το νέο βιβλίο του συγγραφέα: Kingsley L. Dennis «Is There Life on Earth: A Transmutation Octave», που δημοσιεύτηκε την 1η Απριλίου 2024

μέσω bibliotecapleyades.net

-------------------------------------------

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΛΙΣΜΟ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΛΙΣΜΟ

Καθώς η ανθρωπότητα διέρχεται από την τρέχουσα περίοδο της μεταστοιχείωσης, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με μια ευκαιρία, για «μετάνοια». Γενικά, οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τη «μετάνοια» από θρησκευτική σκοπιά - όπως την μετάνοια για τις αμαρτίες μας - που σημαίνει εξιλέωση.

Ωστόσο, η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το μετανοείν, που σημαίνει να αλλάζεις γνώμη.

Κυριολεκτικά, "μετά από το νουν”, να σκεφτείς πέρα από τον νου.

Μετάνοια λοιπόν -μετανοία- είναι, να αλλάξει η σκέψη κάποιου και να μετατοπίσει τη συνείδηση του ​​αγκαλιάζοντας σκέψεις πέρα ​​από τους παρόντες περιορισμούς ή τα τρέχοντα μοτίβα σκέψης.

Σε αυτό το πλαίσιο, προτείνω ότι έχουμε μπει σε μια σημαντική στιγμή για μετάνοια:

Η ανθρωπότητα, στο σύνολό της, αλλά ξεκινώντας μεμονωμένα, πρέπει να περάσει από την τρέχουσα αδράνεια της, στη συνειδητή σκέψη, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τα πράγματα και αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητά μας. Και είναι κρίσιμο να το κάνουμε. Διαφορετικά θα διαπιστώσουμε ότι ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης θα μας ξεπεράσει και θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση όχι προς όφελος μας στο μέλλον.

Για πάρα πολύ καιρό, η ανθρώπινη γνώση και οι αντιλήψεις περιορίζονται σε ένα εξαιρετικά περιορισμένο εύρος. Χωρίς υπερβολές, υπήρξε περιορισμός της ανθρώπινης σκέψης. Έχει κυριολεκτικά αφαιρεθεί η σκέψη και έχει εγκλωβιστεί σε βράχο.

Αυτός είναι ο βράχος του υλισμού...

Η έννοια των μεταφυσικών πραγματικοτήτων, η ύπαρξη γεγονότων και αίσθησης πέρα ​​ από το φυσικό πεδίο, έχει μειωθεί σε σημείο εξαφάνισης.

Γιατί αυτό;

Μήπως επειδή η ανθρωπότητα ξαφνικά «εκπολιτίστηκε»;

Πολύ αμφιβάλλω...

Στην πραγματικότητα, θα μπω στον πειρασμό να υποστηρίξω το αντίθετο - ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται σε αμφισβήτηση με δυνάμεις που δρουν ενάντια στην εκπολιτιστική της παρόρμηση με εσκεμμένη πρόθεση.

Υπάρχουν πολλές ομάδες που επιθυμούν να διαδώσουν τον υλισμό και να κάνουν ρυθμίσεις για να διασφαλίσουν ότι η πλειονότητα της ανθρωπότητας πιστεύει μόνο στον υλισμό και είναι εξ ολοκλήρου υπό την επιρροή υλιστικών δυνάμεων.

Όπως αναφέρει ο Steiner : «Αυτοί οι μυημένοι θέλουν να διασφαλίσουν ότι όσο το δυνατόν περισσότερες ψυχές θα κάνουν μόνο υλιστικές σκέψεις στην διάρκεια όλης της ζωής τους».

Αυτή η μορφή υλισμού δεν αφορά μόνο τις εξωτερικές μας συνήθειες, τις συσκευές και τους κοινωνικο-πολιτιστικούς τρόπους, αλλά επίσης (και το πιο σημαντικό) σχετίζεται με την άρνηση όλων των πραγμάτων «του πνεύματος».

Αυτό αναφέρεται σε μια γενική ατζέντα για τη δημιουργία μιας πραγματικότητας για τους ανθρώπους που αρνείται την ύπαρξη οτιδήποτε σχετίζεται με το πνεύμα, την ψυχή και το μεταφυσικό.

Αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια φυλάκιση του πνεύματος μέσα στον σκληρό βράχο του υλισμού.

Μπορεί ακόμη και να το αναφέρουμε ως μια μορφή υπερ-υλισμού...

Για μερικούς ανθρώπους, αυτό μπορεί να μην φαίνεται τόσο επικίνδυνο ή σημαντικό.

Άλλωστε τέτοια πράγματα που σχετίζονται με το πνεύμα και το μεταφυσικό, είναι ούτως ή άλλως απλώς δεισιδαιμονία και δεν έχουν θέση σε έναν σύγχρονο, τεχνολογικό κόσμο.

Αυτό δεν είναι μέρος για νεράιδες, τζίνια, δαίμονες ή αγγέλους.

Αυτός είναι ένας κόσμος φυσικής πραγματικότητας, μηχανών και κβαντικών υπολογιστών...

Αλλά βλέπετε; Εδώ υπάρχει μια αντίφαση.

Η σύγχρονη επιστήμη, συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας, βλέπει την εντολή και την εφαρμογή των κβαντικών ικανοτήτων ως το ιερό δισκοπότηρο.

Κι όμως, ο ίδιος ο κβαντικός κόσμος είναι ένα βασίλειο του υπερφυσικού.

Είναι ένα βασίλειο ενέργειας και αλληλεπίδρασης μέσα στο χρόνο και το χώρο.

Είναι μια ανάμειξη του κόσμου του πνεύματος (ή της συνείδησης-ενέργειας) με τον κόσμο της ύλης.

Και δεδομένου ότι ο κβαντικός κόσμος είναι αυτό που στηρίζει κάθε φυσική εκδήλωση - είναι το υποκείμενο ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου - τότε όλα όσα γνωρίζουμε στη φυσική μας πραγματικότητα είναι διανθισμένα με τη διάσταση της συνείδησης-πνεύματος.

Ένας άλλος τρόπος να το θέσουμε είναι ότι, οτιδήποτε είναι αισθητό αντιληπτό αναμειγνύεται με το μη αισθητό.

Το φυσικό και το μεταφυσικό είναι πτυχές της ίδιας πραγματικότητας, ανάλογα με το επίπεδο της αντίληψής σας.

Ωστόσο, αναγνωρίζοντας μόνο τη μία πλευρά αυτού, παραμένουμε τυφλοί απέναντι στην άλλη. Αν δεν αναγνωρίσουμε, πόσο μάλλον να κατανοήσουμε, το μεταφυσικό πεδίο, τότε δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ή να εκτιμήσουμε πλήρως τον φυσικό κόσμο.

Και αυτό μας αφήνει σε μεγάλο μειονέκτημα.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Είναι επειδή όποιος κατανοεί πώς λειτουργεί το μεταφυσικό βασίλειο και αναμειγνύεται (και επομένως επηρεάζει) το φυσικό βασίλειο θα έχει τη γνώση και τη δύναμη, να χειραγωγήσει τον φυσικό κόσμο προς όφελός του.

Αποκλείοντας τη γενική επίγνωση των ανθρώπων για το μεταφυσικό, δίνοντας όλη την προσοχή και την εστίαση στο φυσικό, αυτές οι πτυχές και οι επιρροές πέρα ​​από το γενικό εύρος της επίγνωσης μπορούν να λειτουργήσουν κρυφά και απαρατήρητα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτές οι πτυχές που χαρακτηρίζονται ως «παραφυσικές», «αποκρυφιστικές», «μεταφυσικές» και οι υπόλοιπες, γελοιοποιούνται στη μαζική κουλτούρα.

Αυτή είναι μια τακτική εκτροπής για να αφαιρέσει την προσοχή από όποιον επιθυμεί να εξερευνήσει και να εξελιχθεί περαιτέρω στο μεταφυσικό.

Εξαιτίας αυτού, εκείνα τα άτομα και οι ομάδες που έχουν γνώση για το πώς λειτουργεί το μεταφυσικό βασίλειο μπορούν να συνεχίσουν, αμείωτα και αδιατάρακτα, να εφαρμόζουν αυτή τη γνώση για να καθιερώσουν γεγονότα μέσα στον φυσικό κόσμο που είναι σε μεγάλο βαθμό ανυποψίαστα.

Η κυριαρχία τους στον έλεγχο και την επιρροή τους στη φυσική ζωή συνεχίζεται αδιαμφισβήτητη.

[Αυτό το δοκίμιο προέρχεται από το νέο βιβλίο του συγγραφέα: Kingsley L. Dennis «Is There Life on Earth: A Transmutation Octave», που δημοσιεύτηκε την 1η Απριλίου 2024]

μέσω bibliotecapleyades.net

------------------------------------

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

Ο ΚΟΣΜΟΣ (ΣΥΜΠΑΝ) ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ

Όσον αφορά τον κόσμο (Σύμπαν) οι Στωικοί τον λένε με τρεις έννοιες:

1ον. Κόσμο λένε τον ίδιο τον Θεό, το ατομικό ον του οποίου η ποιότης προέρχεται από σύνολο της κοσμικής ύλης. Είναι άφθαρτος και αγέννητος, τεχνίτης αυτής της ευτάκτου διευθετήσεως (διακοσμήσεως), και ο οποίος σε καθιερωμένες χρονικές περιόδους, απορροφά στον εαυτόν του, το σύνολο της κοσμικής ύλης και πάλι την δημιουργεί από τον εαυτόν του.

2ον. Και την ίδια την εύτακτη διευθέτηση των ουρανίων σωμάτων, κόσμο την λένε.

και 3ον. Λένε κόσμο το σύνολο του οποίου αυτά τα δυο είναι μέρη.

Ακόμη ο κόσμος ορίζεται ως το ατομικό ον που επιθέτει τις ιδιότητες στο σύνολο της κοσμικής ύλης, ή, όπως το διατυπώνει ο Ποσειδώνιος στην πραγματεία του “Μετεωρολογική Στοιχείωσις”, σαν ένα σύστημα αποτελούμενο εκ του Ουρανού και της Γης και των εις αυτά φύσεων, ή ακόμη ωσάν ένα σύστημα από θεούς και ανθρώπους και από όλα που χάριν αυτών δημιουργούνται.

Ο κόσμος διοικείται από λογικό, από νόηση και πρόνοια, σύμφωνα με όσα λέει ο Χρύσιππος στο “Περί Προνοίας” έργο του, και ο Ποσειδώνιος στο “Περί Θεών”.

Και το λογικό αυτό απλώνεται σε όλα τα μέρη του κόσμου, όπως ακριβώς απλώνεται η ψυχή μέσα σε μας. Και έτσι το κοσμικό σύνολο είναι ένα ζωντανό ον, έμψυχο και λογικό, που έχει τον αιθέρα για ηγεμονικό μέρος του, όπως λέει ο Αντίπατρος ο Τύριος στην “Περί Κόσμου” πραγματεία του.

Ο Χρύσιππος στο έργο του “Περί Προνοίας”, δίνει μια κάπως διαφορετική άποψη, δηλ ότι το καθαρό μέρος του αιθέρος είναι το ηγεμονικό, αυτό που και σαν κατ/ εξοχήν θεόν τον κηρύττουν καθώς κατ’ αισθητόν τρόπον (αισθητικώς) έχει διαχυθεί μέσα σε κάθε τι στον αέρα, μέσα σε όλα τα ζώα και τα φυτά και στην ίδια την Γη ωσάν συνέχουσα αρχή.

Μέσα στο κοσμικό Σύμπαν δεν υπάρχει κενό, αλλά ο κόσμος αποτελεί μια άνευ χάσματος ενότητα. Διότι αυτήν την κατά συνέχεια ενότητα την επιβάλει αναγκαστικώς η σύμπνοια και η συνοχή (συντονία) των ουρανίων προς τα επίγεια.

Ότι ταυτοχρόνως ο κόσμος είναι ένα ζωντανό ον, λογικό, έμψυχο και νοητό, το λέει και ο Χρύσιππος και ο Απολλόδωρος και ο Ποσειδώνιος.

Ζωντανό ον στην έννοια ζωικής ουσίας προικισμένης με αίσθηση.

Ζωντανό άρα όν είναι ο κόσμος.

Πλην όμως τίποτε δεν είναι ανώτερο από τον κόσμο.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ – ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ, ΒΙΒΛΙΟΝ Ζ - ΖΗΝΩΝ

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ: “ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ” - ΔΙΟΓΕΝΗΣ (αποσπάσματα)

Διογένης του Jean Leon Gerome

Μια μέρα ο Αναξιμένης μιλούσε στους μαθητές του, όταν εμφανίστηκε ο Διογένης με μια ρέγκα και απέσπασε την προσοχή των ακροατών. Και ενώ ο ομιλητής ήταν αγανακτισμένος, ο Διογένης είπε, μιας δεκάρας ρέγκα, χάλασε την διάλεξη του Αναξιμένους.

Όταν κάποτε ο Διογένης πήγε στη Μύνδο, [πόλη στη Μικρά Ασία, χτισμένη στη Χερσόνησο της Αλικαρνασσού.] και είδε τις πύλες μεγάλες, αλλά την πόλη μικρή, είπε. Άνδρες Μύνδιοι, κλείστε τις πύλες, μη σας φύγει η πόλη.

Πολλές φορές ο Διογένης επέμενε να διαλαλεί ότι οι θεοί δημιούργησαν εύκολη τη ζωή για τους ανθρώπους, αλλά αυτοί, την έσβησαν αυτή τη μορφή, με το να αποζητούν γλυκίσματα και μύρα και τα παραπλήσια. Γι' αυτό σε εκείνον που του φορούσε ο υπηρέτης του τα παπούτσια του, του είπε. “Δεν είσαι ακόμη εντελώς ευτυχής, αφού δεν σου καθαρίζει και τη μύτη. Αυτό θα γίνει όταν δεν θα μπορείς να χρησιμοποιείς τα χέρια σου”.

Κατηγορούσε γενικά τους ανθρώπους για τις προσευχές τους, ότι ζητούν μ’ αυτές εκείνα τα πράγματα που φαίνονται σ’ αυτούς καλά και όχι εκείνα που στ’ αλήθεια είναι καλά. Σαν είδε κάποιον που έκανε θρησκευτική κάθαρση (αγιασμό λέμε σήμερα), “Δεν ξέρεις κακομοίρη, του είπε, ότι, όπως από τα γραμματικά λάθη δεν απαλλάσσεται κανείς με αγιασμούς, έτσι ούτε από τα λάθη στη ζωή”.

Κάποτε που κάποιοι ξένοι ήθελαν να ιδούν τον Δημοσθένη, αυτός τέντωσε το μεσαίο δάχτυλο του και τους είπε, Εκεί πηγαίνει ο Δημαγωγός των Αθηναίων.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έλεγε, είναι τόσο τρελοί ώστε όλη την διαφορά από τους γνωστικούς να την αποτελεί ένα δάχτυλο. Γιατί αν περπατάς με προτεταμένο το μεσαίο δάχτυλο, θα σε πάρουν για τρελό, αν όμως περπατάς με προτεταμένο το μικρό δάχτυλο, δεν θα σε θεωρούν πια τρελό.

“...τους πλείστους έλεγε παρά δάκτυλον μαίνεσθαι, εάν ούν τις τον μέσον προτείνας πορεύηται, δόξει μαίνεσθαι, εάν δε το λιχανόν, ουκέτι”.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ: “ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ” - ΔΙΟΓΕΝΗΣ

------------------------------------

ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ

Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΚΕΣ

Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ

Η ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ!

Υπατία η γεωμετρική (απόσπασμα) - Ομηρικός Κύκλος

 Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα

-----------------------------------

Η ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Ομηρικός Κύκλος)

Αναρτήσεις με θέμα την ΥΠΑΤΙΑ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΒΑΘΜΟΙ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

Αυτή τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το κείμενο, γνωρίζετε ότι ζείτε σε έναν πλανήτη που ονομάζεται Γη σε μια φυσική ενσάρκωση που μοιράζεστε με περίπου 7 δισεκατομμύρια άλλους ανθρώπους και πάνω από 8 δισεκατομμύρια άλλα ζωντανά είδη.

Όταν εξετάζουμε αυτό το γεγονός σε ένα βαθύτερο επίπεδο επίγνωσης, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι υπάρχουν πολύ περισσότεροι κόσμοι μέσα σε αυτόν τον έναν κόσμο στον οποίο οραματιζόμαστε τους εαυτούς μας να ζούμε. Το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχουν επίσης πολλές πραγματικότητες. Και δεν μιλάω καν εδώ για τις βαριές ιδέες της κβαντικής φυσικής, των παράλληλων συμπάντων ή των πολλαπλών διαστάσεων.

Μιλάω απλώς για το γεγονός ότι ο καθένας από εμάς, όντας μια φυσική εξατομίκευση της πηγής ενέργειας, είναι ο δικός του κόσμος και πραγματικότητα. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε περίπου 7 δισεκατομμύρια κόσμους που μοιράζονται έναν πλανήτη...

Μπορεί να είμαστε ένα, αλλά είμαστε ο καθένας μοναδικός

Για να συνοψίσω καλύτερα τι εννοώ με όλα αυτά, θα ήθελα να χρησιμοποιήσω μια απλή αναλογία που όλοι μας γνωρίζουμε με βάση το τρέχον μοντέλο εκπαίδευσης που εκτείνεται από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο.

Μέσω αυτής της αναλογίας έχω την πρόθεσή μου να σας βοηθήσω να δείτε και να κατανοήσετε γιατί η Γη μας βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκεται.

Η κατάσταση στην οποία αναφέρομαι δεν είναι ούτε κακή ούτε καλή. Είναι απλώς μια αποδιοργανωμένη κατάσταση, όπου δεν ζούμε σε μια κατάσταση υψηλής αποτελεσματικότητας ή συνοχής.

Για να το δείξω αυτό, θέλω να φανταστείτε το ακόλουθο σενάριο.

Μόλις έφτασες σε μια ολοκαίνουργια χώρα για την οποία δεν ξέρεις τίποτα. Ως μέρος της περιήγησής σας στον πολιτισμό τους, θα μεταφερθείτε σε ένα τοπικό σχολείο. Μπαίνεις σε μια τάξη και παρατηρείς κάτι περίεργο που δεν έχεις ξαναδεί στα σχολεία της χώρας σου.

Αυτή η τάξη είναι γεμάτη από παιδιά όλων των ηλικιών και προσπαθούν όλοι να μάθουν μαζί. Παρατηρείτε μερικά παιδιά νηπιαγωγείου, ένα υψηλό ποσοστό παιδιών δημοτικού σχολείου, μερικά παιδιά γυμνασίου και μια χούφτα παιδιά πανεπιστημίου. Όλα αυτά τα όντα προσπαθούν να μάθουν και να συνυπάρχουν μαζί.

Ο δάσκαλος φυσικά προσπαθεί να κάνει την καλύτερη δουλειά που μπορεί τηρώντας το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος σπουδών στο υψηλό ποσοστό των παιδιών του δημοτικού σχολείου, και έτσι αφήνει πολλά παιδιά του νηπιαγωγείου ανήσυχα που μπαίνουν σε κάθε είδους μπελάδες, ενώ τα παιδιά του πανεπιστημίου βαριούνται ή απογοητεύονται.

Τα μεγαλύτερα παιδιά συχνά προσπαθούν να βοηθήσουν τους νεότερους να κατανοήσουν τις έννοιες που παρουσιάζονται. Αυτό μερικές φορές λειτουργεί, ενώ άλλες φορές είναι μια άχρηστη προσπάθεια καθώς κάθε ον πρέπει να αναπτυχθεί σε ένα ορισμένο επίπεδο κατανόησης.

Τα μεγαλύτερα παιδιά τελικά συνειδητοποιούν ότι τα μικρότερα παιδιά μπορούν να καταλάβουν τα πράγματα μόνο όταν είναι έτοιμα και δεν έχει νόημα να προσπαθούν να τους διδάξουν τα ίδια πράγματα που μαθαίνουν οι ίδιοι ή πράγματα για τα οποία δεν είναι ακόμη έτοιμα, καθώς αυτό απλώς εισάγει άγχος και εχθρότητα.

Μάλλον έχετε μαντέψει μέχρι τώρα τον σκοπό αυτού του σεναρίου. Είναι ίσως ο ευκολότερος τρόπος να οραματιστούμε αυτό που συμβαίνει εδώ στη Γη. Ο πλανήτης Γη είναι σαν μια γιγάντια τάξη. Είναι διασκεδαστικό, είναι συναρπαστικό, άλλοτε τα μαθήματα είναι εύκολα και άλλοτε είναι δύσκολα. Αλλά η μεγαλύτερη πρόκληση σε αυτή την τάξη είναι να είσαι με παιδιά όλων των ηλικιών και σε όλα τα πολύ διαφορετικά επίπεδα μάθησης.

Μπορεί να είμαστε όλοι ένα, προερχόμενοι από την ίδια πηγή, αλλά είμαστε όλοι σε πολύ μοναδικά επίπεδα της προσωπικής μας εξέλιξης και αυτό θέτει τις μεγαλύτερες προκλήσεις σε αυτόν τον πλανήτη.
Όταν αρχίζουμε να βλέπουμε τον πλανήτη μας από αυτή την οπτική γωνία, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί τα πράγματα είναι στην κατάσταση που είναι. Υπάρχουν εκείνοι που όπως τα νηπιαγωγεία είναι ικανοί να επικεντρωθούν μόνο στις άμεσες ανάγκες τους και να γοητεύονται μόνο από την ίδια τους την ύπαρξη. Ο προσχεδιασμός για το μέλλον ή η κατανόηση των πραγμάτων από την οπτική γωνία ενός άλλου δεν είναι μια ικανότητα που αυτή η ομάδα διαθέτει ακόμη.

Έπειτα, υπάρχουν κάθε είδους παιδιά του δημοτικού σχολείου που το καθένα βρίσκεται σε πολύ διαφορετικά επίπεδα. Κάποιοι θέλουν απλώς να παίξουν, ενώ άλλοι θέλουν πραγματικά να μάθουν κάτι.

Μερικοί σχηματίζουν συνεκτικές σχέσεις, ενώ άλλοι επιλέγουν να είναι οι νταήδες στην παιδική χαρά. Οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν πώς λειτουργεί αυτό το «σχολείο», αλλά όπως κάνουν συχνά τα παιδιά, θέλουν να καταλάβουν τα πράγματα μόνα τους. Δεν θέλουν να ακούσουν από τα μεγαλύτερα παιδιά πώς τα πράγματα μπορούν να γίνουν διαφορετικά - πιο εύκολα, αποτελεσματικά και συνεκτικά.

Έπειτα, υπάρχουν τα παιδιά γυμνασίου που μπαίνουν στη δική τους αυτονομία και αρχίζουν να βλέπουν το σύστημα και να επαναστατούν εναντίον του με όλους τους τρόπους. Συχνά είναι οι «ακτιβιστές» που θέλουν να κάνουν μια αλλαγή και να ακουστούν και να επιφέρουν κάθε είδους αλλαγή.

Τέλος, υπάρχουν τα παιδιά του πανεπιστημίου, που βρίσκονται επίσης σε διαφορετικά επίπεδα προσωπικής εξέλιξης, δεξιοτεχνίας και εξειδίκευσης. Συνδέουν τις κουκκίδες μεταξύ των πράξεων και των συνεπειών, και αυτοί που αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι ο μόνος τρόπος για να αλλάξεις τον κόσμο, είναι να αλλάξεις τον εαυτό σου.

Αν συγκρίνουμε τη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη με άλλους πλανήτες με παρόμοιες μορφές ζωής, από τα λίγα που γνωρίζουμε μέσω διαφόρων μεταφυσικών μελετών, ξέρουμε ότι ένας από τους μεγαλύτερους λόγους για τους οποίους ο πλανήτης μας είναι τόσο μοναδικός και χαοτικός είναι επειδή γεννά τέτοια ακραία ποικιλομορφία.

Άλλοι γαλαξιακές πολιτισμοί είναι πολύ πιο ευθυγραμμισμένοι με το να βρίσκονται σε παρόμοιο επίπεδο εξέλιξης στους αντίστοιχους πλανήτες τους. Αυτό φυσικά διευκολύνει πολύ τις κοινωνίες τους να συνυπάρξουν μαζί ειρηνικά ή να εργαστούν για το κοινό καλό, για έναν κοινό στόχο. Στον πλανήτη μας, λόγω των μεγάλων διακυμάνσεων στην εξέλιξη της συνείδησης, αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει.

Όπως μπορείτε να φανταστείτε, ένας μαθητής της τρίτης Λυκείου θέλει πολύ διαφορετικά πράγματα και είναι ικανός για πολύ διαφορετικά πράγματα από έναν μαθητή της τρίτης γυμνασίου και ακόμη περισσότερο από έναν μαθητή της τρίτης δημοτικού.

Και έτσι έχουμε εκείνους στον πλανήτη μας που θέλουν να παίξουν με όπλα ή τοξικές χημικές ουσίες που καταστρέφουν ή σκοτώνουν εύκολα ανθρώπους, ζώα ή το περιβάλλον και εκείνους που θέλουν να δημιουργήσουν αποτελεσματική αρχιτεκτονική, τροφή και κοινωνίες που να ωφελούνται όλοι και όχι μόνο οι εκλεκτοί. Και δεδομένου ότι υπάρχει μεγαλύτερη κυριαρχία των "παιδιών του δημοτικού σχολείου", η κοινωνία μας αντικατοπτρίζει μια ατμόσφαιρα "δημοτικού σχολείου" μέσω των συστημάτων που έχουν τεθεί σε εφαρμογή για να κρατούν την πλειοψηφία υπό έλεγχο, είτε είναι πολιτική, είτε θρησκευτική κ.λπ.

Ακόμη και όταν φτάσουμε στο επίπεδο του πανεπιστημίου, δεν έχουμε τελειώσει, γιατί τότε συμμετέχουμε σε ένα αιώνιο ταξίδι εξειδίκευσης και περαιτέρω αυτοκυριαρχίας και αυτοπραγμάτωσης.

Τα μοιράζομαι όλα αυτά για να μας βοηθήσω να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο μερικές φορές αποδεικνύεται δύσκολο κάτι τόσο απλό, όπως η προσπάθεια να κάνουμε μια συζήτηση με άλλους για θέματα που μπορεί να πιστεύουμε ότι όλοι θα καταλαβαίναμε με παρόμοιο τρόπο.

Το τι σημαίνει ειρήνη για έναν μαθητή της πρώτης δημοτικού είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που σημαίνει ειρήνη για έναν μαθητή της τρίτης λυκείου, και το πιο σημαντικό τι είναι διατεθειμένος να κάνει ο καθένας για να έχει ειρήνη. Μπορούμε να πάρουμε οποιοδήποτε θέμα: την οικονομία, την πολιτική, την ηθική, τους εξωγήινους, την υγεία ή τη διατροφή για να καταλάβουμε γιατί έχουμε τις παρεξηγήσεις και την κακή επικοινωνία σε αυτόν τον πλανήτη που οδηγούν τους ανθρώπους σε συγκρούσεις, διαφωνίες ή βία. Μπορεί να μιλάμε για τα ίδια πράγματα, αλλά καθεμία από τις μοναδικές μας ικανότητες να κατανοήσουμε την απεραντοσύνη κάθε θέματος εξαρτάται απόλυτα από το προσωπικό μας επίπεδο εξέλιξης.

Δεν το μοιράζομαι αυτό για να προσπαθήσετε να καταλάβετε σε ποιον υποτιθέμενο βαθμό είστε εσείς ή οποιοσδήποτε άλλος, ή να αισθάνεστε απογοητευμένοι ή ανώτεροι. Δεν είναι καθόλου αυτό το νόημα αυτού του διαλόγου. Το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι βρισκόμαστε σε διαφορετικά επίπεδα μάθησης στην προσωπική μας εξέλιξη και πνευματική ανάπτυξη, και δεν είμαστε ικανοί να κατανοήσουμε, να δούμε, να αισθανθούμε, να βιώσουμε ή να εκφράσουμε τα πράγματα με τους ίδιους τρόπους.

Δεν είμαστε όλοι στο ίδιο επίπεδο σε σχέση με κάθε τομέα ύπαρξης. Είμαστε όλοι σε διαφορετικά στάδια πνευματικής εξέλιξης. Το "καλύτερο" και το "χειρότερο" είναι απλά κατασκευάσματα ενός ασυνείδητου εγωισμού που ζει στον κόσμο της δυαδικότητας. Ο καθένας βρίσκεται στο ιδανικό μέρος για αυτόν στο ταξίδι της προσωπικής τους εξέλιξης.
Πρέπει να είμαστε ανεκτικοί στο γεγονός ότι μοιραζόμαστε έναν πλανήτη με πολλά άλλα όντα κάθε επιπέδου, όπως τα παιδιά όλων των ηλικιών σε μια τάξη. Τα μεγαλύτερα παιδιά χρειάζονται περισσότερη υπομονή με τα μικρότερα παιδιά, γιατί ήμασταν όλοι κάποτε εκεί. Τα μικρότερα παιδιά μπορούν να γλιτώσουν από πολλά βάσανα και αναταραχές, αν το επιθυμούν, εκμεταλλευόμενοι τη βοήθεια που προσφέρουν τα μεγαλύτερα παιδιά.

Τελικά δεν σου έχω λύση γιατί τεχνικά δεν υπάρχει πρόβλημα.

Ήρθαμε ο καθένας μας σε αυτόν τον πλανήτη και αυτή τη φορά όπως πολλές άλλες φορές στο παρελθόν, γνωρίζοντας πολύ καλά αυτήν την πρόκληση.

Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ερχόμαστε εδώ, καθώς η αντίθεση μπορεί να μας κάνει να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε πιο γρήγορα. Αυτός είναι ο λόγος που τείνουμε να επιλέγουμε τις οικογένειες που κάνουμε, τις θρησκείες, τους πολιτισμούς, τις γεωγραφικές περιοχές και άλλα.

Επομένως, η ζωή μας εδώ μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι πολύ θετικό, παρά αρνητικό, παρά τις προκλήσεις που παρουσιάζει.

Εφόσον δεν παγιδευόμαστε στις πραγματικότητες των άλλων ανθρώπων ή δεν προσπαθούμε να επιβάλουμε τον τρόπο μας στους άλλους, ίσως δεν υπάρχει καλύτερη παιδική χαρά ή τάξη από αυτήν εδώ, όπου μπορούμε να έχουμε την ευκαιρία να εξελιχθούμε πνευματικά με πιο αποτελεσματικό ρυθμό.

Evita Ochel, από τον ιστότοπο EvolvingBeings

μέσω bibliotecapleyades.net

ΒΡΑΧΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΔΟΛΕΣΧΙΑ...

Οἱ κράτιστοι τῶν ἀνθρώπων βραχυλογώτατοι. οἱ οὖν ἀδολέσχαι· εἰ ἠνιῶντο, ὡς ἀνιῶσι, οὐκ ἂν ἐμακρηγόρουν.

Οι σημαντικότεροι των ανθρώπων είναι συντομώτατοι στον λόγο τους. Οι φλύαροι, αν κουράζονταν όσο κουράζουν, δεν θα μακρηγορούσαν.

Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς

Π Υ Ρ ί Σ Π Ο Ρ Ο Σ ΖΩΣΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

-----------------------

Μια φορά ο Διογένης ο Κυνικός βρέθηκε σε μια συντροφιά όπου όλοι έπλητταν θανάσιμα από απαγγελία ενός ποιητή. Βλέποντας να προβάλλει το λευκό στο τέλος του ειληταρίου που κρατούσε ο ποιητής, ο Διογένης είπε «Κουράγιο φίλοι, βλέπω στεριά».

-----------------------

`Αννυ Μπέζαντ: "Οι μισές απ' τις δυστυχίες της ανθρωπότητας οφείλονται στα περιττά λόγια".

----------------------

Η ακράτεια λόγων και η εκστόμιση περιττών λόγων, προδίνουν κατώτερο χαρακτήρα, παραβλάπτουν το ήθος και ενοχλούν και ζημιώνουν τους άλλους.

ΛΕΓΕ ΕΙΔΩΣ: Να λες ότι γνωρίζεις, να διακρίνεις που θα μιλάς και τι θα λες (Δελφικό Παράγγελμα) 

ΨΕΥΔΟΠΟΙΟΙ, ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΗ

Δίκη καταλήψεται ψευδῶν τέκτονας καὶ μάρτυρας.

Ἡ Δίκη θὰ ἁδράξει αὐτοὺς ποὺ κατασκευάζουν ψεύδη καὶ αὐτοὺς ποὺ μαρτυροῦν ψεύδη.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οἱ κατασκευαστὲς ψευδῶν πραγμάτων καὶ οἱ μάρτυρές τους, λέει ὁ Ἡράκλειτος, στὸ ἀπόσπασμα 28, μπορεῖ νὰ ξεγελοῦν τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν γνωρίζουν καὶ εἶναι ἀδύναμοι νὰ τὰ ἀνασκευάσουν, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ ξεγελάσουν τὴν Δίκη, τὴν ἔκφραση τοῦ κοσμικοῦ καὶ θείου Νόμου, ἡ ὁποία ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ τοὺς βρεῖ καὶ θὰ τοὺς δικάσει μὲ τὸν δικό της ἀπαρέγκλιτο τρόπο. Ὅπως λέει καὶ ἡ ἀρχαία παροιμία, ἀλέθουν ἀργὰ οἱ μῦλοι τῶν Θεῶν, ἀλέθουν ὅμως μὲ μεγάλη λεπτότητα καὶ τελειότητα: «Ὀψὲ Θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά».

Ἀλλὰ καὶ ἡ νεώτερη λαϊκὴ παροιμία ποὺ λέει ὅτι «ὅποιος σκάβει τὸν λάκκο τοῦ ἀλλουνοῦ, πέφτει ὁ ἴδιος μέσα», ἐκφράζει μὲ ἁπλούστερο τρόπο τὰ ἴδια νοήματα καὶ σημαίνει ὅτι ὅποιος μηχανεύεται τὸ κακό, τὴν βλάβη ἢ τὴν καταστροφὴ κάποιου ἄλλου, ὅποιος μηχανορραφεῖ καὶ στήνει πλεκτάνες μὲ κατασκευασμένα καὶ ψευδῆ στοιχεῖα, ὅποιος ὑπονομεύει μὲ ἀνήθικα καὶ ἀνοίκεια μέσα κάποιον ἄλλον, τελικὰ γίνεται ὁ ἴδιος θύμα τῶν ψευδῶν καὶ μηχανορραφιῶν του… Ἡ λειτουργία τῆς κοσμικῆς Δίκης εἶναι ἀόρατη καὶ ἀπρόβλεπτη γιὰ τοὺς σχεδιασμοὺς καὶ ὑπολογισμοὺς τῶν ψευδοποιῶν καὶ ψευδομαρτύρων.

~~~~~~~~~~~

(Ἀπὸ τὸ ἀπόσπ. 28 καὶ τὸ ἀντίστοιχο Σχόλιο, σελ. 44 καὶ 204 τοῦ βιβλίου: «ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ἢ ΜΟΥΣΑΙ». Εἰσαγωγή - Σύγχρονη Ἀπόδοση - Τίτλοι - Σχόλια - Εὑρετήρια: Γιῶργος Λαθύρης - Ἰαλυσσός. Ἐκδόσεις ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἀθήνα 2024).

ΠΥ Ρ ί Σ Π Ο Ρ Ο Σ ΖΩΣΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ