ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Πρόσβαση στην Αρχαία Γνώση #2 (ΑΤΛΑΝΤΙΣ)

ΑΤΛΑΝΤΙΣ Αναφέρεται, από πολυάριθμες πηγές, ότι οι Άτλαντες ήταν ειδικοί στη χρήση κρυστάλλων τόσο για την αποθήκευση όσο και για την προβολή ενέργειας.

Μερικοί κρύσταλλοι εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα, με πιο διάσημα τα αρχαία κρυστάλλινα κρανία. Αυτά τα κρανία είναι προφανείς αποθήκες γνώσης και όμως κανείς δεν ξέρει πώς να έχει πρόσβαση στα μυστικά τους. Στην πραγματικότητα, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τα θαυμάσουμε, να τα αγγίξουμε, να πούμε ιστορίες γι' αυτά και μετά να τα τοποθετήσουμε σε έναν βωμό.

Η κατάστασή μας με τα κρυστάλλινα κρανία τώρα, είναι περίπου σαν να ταξιδεύαμε με μια χρονομηχανή 1500 χρόνια πίσω, να δίναμε σε έναν ιθαγενή μιας φυλής έναν συμπαγή δίσκο με ένα εγκυκλοπαιδικό σύνολο γνώσεων και να του λέγαμε ότι το CD αυτό είχε εξαιρετικές πληροφορίες.

Φυσικά, όταν έφευγες, ο ντόπιος δεν θα είχε ιδέα τι να κάνει, οπότε καθόταν με το CD, το θαύμαζε, το άγγιζε και το έβαζε σε μια βωμό. Ίσως ακόμη και μια μέρα την εβδομάδα όλοι οι ιθαγενείς του χωριού μαζεύονταν για να ψάλλουν ύμνους και να ακούνε ιστορίες για το CD που καθόταν εκεί ψηλά από πάνω τους.

Όσο παραπλανημένοι και μπερδεμένοι κι αν είμαστε, μπορούμε ακόμα να αποκρυπτογραφήσουμε μερικά από τα μυστικά του κρυστάλλου και τις επιπτώσεις του. Αλλά πρώτα, πρέπει να θέσουμε την Ατλαντίδα στη σωστή ιστορική προοπτική.

Η Ατλαντίδα, ήταν ένας μεγάλος και προηγμένος πολιτισμός. Ομολογουμένως, ο πολιτισμός εκείνος και η επίγνωσή τους ήταν πολύ υψηλότερα από τα δικά μας σήμερα, αλλά παρόλα αυτά ήταν σοβαρά περιορισμένα σε σύγκριση με τα ύψη που ήταν δυνατά στο μακρινό παρελθόν. Όπως επισημαίνει ο John Anthony West στην εξαιρετική σειρά DVD του, οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι λένε ότι στις πρώτες τους εποχές κυβερνιόντουσαν από θεούς, ακολουθούμενους από έναν αριθμό «Ακόλουθων του Ώρου» και στη συνέχεια από «Φαραώ». Ολόκληρος ο αιγυπτιακός πολιτισμός αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα, με τα πιο πρωτόγονα αντικείμενα του να είναι τα πιο εκπληκτικά και ανεξήγητα.

Η Ατλαντίδα υπήρχε πριν από την Αίγυπτο, όπως και η Λεμουρία. Η Ατλαντίδα προφανώς χρησιμοποιούσε τεχνολογίες για να επιτύχει τους στόχους της και εξετάζοντας τι έκανε η Ατλαντίδα, μπορούμε να συγκεντρώσουμε πολύτιμες ενδείξεις για το πού να αναζητήσουμε βοήθεια από τους Αρχαίους.

Οι Άτλαντες χρησιμοποιούσαν κρυστάλλους, επομένως πρέπει με κάποιο τρόπο να γνώριζαν ή να είχαν καθοδηγηθεί στη χρήση φυσικών ορυκτών. Οι κρύσταλλοι έχουν ένα πλέγμα και, χρησιμοποιώντας τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων του κρυστάλλου και των προκύπτουσων δομών, ίσως ακόμη και τις ατέλειες, η γνώση ενσωματώθηκε στον κρύσταλλο. Όλα αυτά είναι πολύ εύλογα.

Το καλοκαίρι του 2012 αναφέρθηκε ότι οι επιστήμονες άρχισαν να αποθηκεύουν με επιτυχία πληροφορίες φωτονίων (φωτός) σε κρυστάλλους. Η «επιτυχία» τους, που έφτανε σε ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, απέχει ακόμη πολύ από τη μόνιμη αποθήκευση τεράστιων ποσοτήτων πληροφοριών που είχαν επιτύχει οι Άτλαντες, αλλά τουλάχιστον τώρα ακόμη και οι πιο δύσπιστοι πρέπει να παραδεχτούν ότι οι κρύσταλλοι μπορούν να αποθηκεύσουν πληροφορίες.

Ενώ η τεχνολογία των κρυστάλλων των Ατλάντων μπορεί να φαίνεται θαυματουργή, υπάρχουν ορισμένα μειονεκτήματα.

Καταρχάς, για να αποκτήσετε πρόσβαση στη γνώση, πρέπει να έχετε έναν συγκεκριμένο κρύσταλλο (ή ίσως τύπο κρυστάλλου).

Δεύτερον, κάθε κρύσταλλος, λόγω της σύνθεσής του, έχει ορισμένους περιορισμούς στην αποθήκευση και τους τύπους δεδομένων.

Αυτοί οι περιορισμοί σήμαιναν ότι η γνώση δεν θα ήταν απαραίτητα διαθέσιμη σε όλους, ανά πάσα στιγμή και τόπο. Έτσι, ένας παλαιότερος, πιο προηγμένος πολιτισμός ανώτερων όντων δεν θα χρησιμοποιούσε κρυστάλλους για να μεταδώσει τις πληροφορίες του σε τεράστιες εκτάσεις του χωροχρόνου. Αλλά, τι χρησιμοποιούσε λοιπόν;

Τι είναι πιο πανταχού παρόν από τους κρυστάλλους; Τι είναι πιο ρευστό από τα μέταλλα; Τι υπάρχει παντού και σε όλα στο τρισδιάστατο σύμπαν μας, ώστε όλοι να έχουν πρόσβαση; Η απάντηση βρίσκεται μπροστά μας και μέσα μας και αυτή η απάντηση είναι, το «Νερό».

bibliotecapleyades.net

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ (ΝΕΡΟ)