Η Εποχή των Παγετώνων

από ΓΟΡΓΩ ΑΡΓΕΙΤΟΥ

Χιλιάδες χρόνια πριν, με την εσωτερική τους όραση, μάντεις και ποιητές αντιλήφθηκαν ότι η Γη ήταν αισθαντική και ότι η αντιληπτικότητά της μπορούσε να επιδράσει στην αντιληπτικότητα των ανθρώπων.

Όταν διαβάζουμε κάποιο ποίημα, ο εσωτερικός μας διάλογος σταματά, αφήνοντας την εσωτερική μας σιωπή να κερδίσει έδαφος. Και ο συνδυασμός τού ποιήματος και τής σιωπής δημιουργεί μια  έντονη δόνηση στην ψυχή.

Η Πανσέληνος τής 8ης  Απριλίου 2020,  μοναδική παρουσία στην νυχτερινή σιωπή. Το υπόλοιπο τοπίο γίνεται θαμπό. Το βλέμμα κατευθύνεται ψηλά στον ουρανό ατενίζοντας το σεληνόφως και γίνεται  ένα ασυνείδητο κομμάτι της φύσης. (1)
Η Σελήνη λες κι ήλθε πιο κοντά μας, πιο κοντά στην γη, για να μας ψιθυρίσει στον καθένα:

Με βλέπετε; Πλησιάζω για να σας θυμίσω την  ύπαρξή μου γιατί την έχετε ξεχάσει. Έχετε ξεχάσει ότι είμαι η Bασίλισσα της Νύχτας και η Αιώνια  Κυνηγός και μάλιστα ανελέητη κυνηγός. Με τον ορθολογισμό σας, τον μηδενισμό σας, με την εργαλειοποίηση των αδελφών μου Ουράνιων Σωμάτων, ξεχάσατε ότι κοσμούμε τον «κόσμο», ότι κινούμαστε σε ένα Σύμπαν με τους ρυθμούς του αέναου Χρόνου.

Τώρα ήλθε η ώρα να σιωπήσετε. Ήλθε η ώρα να κάνετε το δικό σας χρονικό άλμα προς τα εμπρός! Θα το κάνετε; Ποιόν απ’ τους δύο δρόμους θα διαλέξετε; Ξεχάσατε όχι μόνον ότι είστε παιδιά του Ηρακλή, αλλά ξεχάσατε  και ποιο ήταν το δίλημμα πριν ξεκινήσει τους άθλους που τον έκαναν Αστερισμό.
Έπρεπε να διαλέξει τον έναν από τους δύο δρόμους. Τον δρόμο της αρετής ή της κακίας.
Σ’ αυτόν τον κόσμο της πόλωσης και των αντιθέτων κάποιος δρόμος μας γνέφει. Και μας γνέφει ανάλογα με το ποιοι είμαστε και πως ανταποκρινόμαστε, πως απαντούμε.
Με τι έχετε περισσότερο «Εκλεκτική Συγγένεια»; Με ποιο χαρακτηριστικό από τα ζευγάρια των αντιθέτων;
Σας έχει πει ο Εμπεδοκλής στο κοσμολογικό ποίημά του «Για την Φύση»:
«Διπλές μοίρες και δαίμονες/φύλακες μας παραλαμβάνουν και μας καθοδηγούν μόλις γεννηθούμε.
Να η Χθόνια,  κι η μακρόθωρη μαζί της Ηλιομμάτα
Κι η Μάχη η αιματόβαφη με την σεμνή Αρμονία,
Κι η Μόρφω με την Άσκημη, κι η Γόργη με την Άργη,

Κι η Αλήθεια η πρόσχαρη με την μαυρόκαρπη Ασάφεια».

Αφού λοιπόν η γέννησή σας έχει λάβει ανάμικτα σπέρματα από κάθε ένα από αυτά τα πάθη και γι’ αυτό έχει πολλήν ανωμαλία (sic), ποθεί μεν ο λογικός τα καλά, περιμένει  όμως και τα κακά και τα υφίσταται και τα δύο, αφαιρώντας την υπερβολή. (2)
Ο Καρνεάδης (213-129 π.Χ) υποδείκνυε ότι σε μεγάλα γεγονότα, ο κύριος και ο μόνος παράγων της λύπης είναι το Απροσδόκητο. (3) Ένας κόσμος μέχρι τώρα μικρός, φαντάζει ξαφνικά πελώριος, άγνωστος και μόνος.
Σε συνθήκες έλλειψης εντυπώσεων (λόγω καραντίνας από τον Covid-19 ), σε συνθήκες απομόνωσης και κοινωνικής απόστασης, σε συνθήκες σιωπής και οριακής υπομονής, γράφονται αυτές οι αράδες. 

Η Σελήνη συνεχίζει  να κουβεντιάζει:
Στα γυρίσματα της τύχης λοιπόν να είσαστε ατάραχοι ως προς το μέλλον και θαρραλέοι. Να σας θυμίσω τον θεϊκό Σωκράτη όταν είπε προς τους κατηγόρους του ότι αυτοί (ο Άνυτος και ο Μέλητος) μπορούν να τον θανατώσουν, αλλά να τον βλάψουν δεν μπορούν.  Και πράγματι μπορεί η τύχη να βαρύνει κάποιον με ασθένεια, να του αφαιρέσει χρήματα, να τον συκοφαντήσει, δεν μπορεί όμως να μετατρέψει τον καλόν, τον ανδρείο και τον μεγαλόψυχο σε δειλό, αγενή, ποταπό και φθονερό, ούτε να του χαλάσει την διάθεση.  Σας λέω λοιπόν ότι επιφέρει μεγαλύτερη στενοχώρια, ατονία και αποχαύνωση, το να παραμένει η ψυχή γύρω από τα εύκολα και τα ευχάριστα, απομακρυσμένη από τα ανεπιθύμητα. Εξ’ άλλου τι μάθατε από τις εποχές που η ζωή ήταν εύκολη;
«Αγνοείτε πόσο άλυποι θα είστε όταν αντιμετωπίζετε την τύχη με ανοιχτά τα μάτια και να μην φαντάζεστε απαλά και μαλακά γεγονότα μόνον αλλά όσο ζείτε να μην λέτε: «Τούτο δεν θα το πάθω» αλλά καλύτερα να λέτε: «Τούτο δεν θα το πράξω, δεν θα πω ψέμματα, δεν θα επιβουλευτώ κάποιον, δεν θα απατήσω κάποιον, για να έχετε ψυχική γαλήνη». (2)

Θάνατος, ο Μέγας Δάσκαλος της Ζωής 
«….. ο θάνατος είναι ο μόνος εχθρός που έχουμε;» ρωτάει ο Καστανέντα τον Δον Χουάν (τον μέντορά του).   «Όχι», του απαντάει εκείνος. «Ο θάνατος δεν είναι εχθρός, αν κι έτσι μοιάζει. Ο θάνατος δεν είναι η καταστροφή μας αν κι έτσι νομίζουμε. Οι μάντεις λένε ότι ο θάνατος είναι η πρόκλησή μας. Γεννιόμαστε για ν’ αντιμετωπίζουμε αυτή την πρόκληση. Η ζωή είναι ο τρόπος με τον οποίο μας προκαλεί ο θάνατος, ο θάνατος είναι η ενεργή δύναμη. Η ζωή είναι η πίστα. Και σ’ αυτή την πίστα συναντώνται μόνο δυό αντίπαλοι κάθε φορά: ο καθένας από εμάς  κι ο θάνατος».

Δεν είναι οι ανθρώπινες υπάρξεις αυτές που προκαλούν ο ένας τον άλλον; ρωτάει  ο Καστανέντα..
«Καθόλου», αντιγύρισε ο Δον Χουάν. «Εμείς είμαστε παθητικοί, σκέψου το λίγο. Αν κινούμαστε είναι μόνο γιατί αισθανόμαστε την πίεση του θανάτου. Ο θάνατος καθορίζει το ρυθμό των πράξεων και των συναισθημάτων μας και μας σπρώχνει αδιάκοπα μέχρι που μας σπάζει και κερδίζει το γύρο ή αλλιώς ανακηρυσσόμαστε νικητές, πέρα από κάθε πρόγνωση, και νικάμε το θάνατο.
«….αυτό σημαίνει ότι γινόμαστε αθάνατοι;» συνεχίζει τις ερωτήσεις του ο Καστανέντα.
«Όχι, καθόλου», απαντά ο Δον Χουάν στον μαθητή του. «Ο θάνατος παύει να μας προκαλεί, αυτό είναι όλο» (4).

Η γνώση του επερχόμενου κι αναπόφευκτου τέλους μας είναι εκείνο  που μας δίνει σύνεση. Το μεγάλο λάθος μας σαν άνθρωποι είναι να επιθυμούμε την αθανασία. Είναι σαν να πιστεύουμε ότι με το να μη σκεφτόμαστε το θάνατο, προστατευόμαστε κιόλας απ’ αυτόν. Χωρίς όμως μια σαφή άποψη του θανάτου, δεν υπάρχει ούτε τάξη ούτε σύνεση ούτε ομορφιά η οποία προκύπτει από την ταπεινότητα και την επίγνωση ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο. Αυτή η κατάσταση που ζούμε  (ο covid-19) ενεργεί σαν μετασχηματιστής.  Αλλάζει τον τρόπο που φαίνονται τα πράγματα και το πως λειτουργούμε. Είναι σαν την εποχή των Παγετώνων. Όσο περισσότερο αντιστεκόμαστε, τόσο πιο μεγάλο θα είναι το ψύχος.  Εξάλλου όπως ο χειμώνας δεν διαρκεί για πάντα έτσι δεν διαρκεί και η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Χρειάζεται  ωστόσο καιρός για να επέλθουν οι ψυχικές αλλαγές με τις όποιες μακροχρόνιες προοπτικές.

Ο C.G. Jung γράφει  στον «Ανεξερεύνητο Εαυτό»: « Οι θρησκευόμενοι είναι εξοικειωμένοι με την πιθανότητα ύπαρξης μιας ψυχικής αυθεντίας άλλης, πέρα από το εγώ τους. Οι θρησκευόμενοι είναι εξοικειωμένοι με την σκέψη πως δεν είναι οι μόνοι αφέντες του «οίκου τους». Πιστεύουν ότι την τελική απόφαση για τα πάντα την παίρνει ο Θεός και όχι αυτοί οι ίδιοι. Εμείς θα αφήναμε την οποιαδήποτε απόφαση στην θέληση τού Θεού; Πόσοι από εμάς δεν θα αισθανόμασταν αμηχανία αν έπρεπε να ομολογήσουμε μέχρι ποιού σημείου η κάθε απόφαση παίρνεται από εμάς ή από τον ίδιο τον Θεό;  Όσο περισσότερη δύναμη αποκτά ο άνθρωπος πάνω στην φύση, τόσο η γνώση και η ικανότητά του μεταφέρονται στο κεφάλι του και περιφρονεί το φυσικό, το συμπτωματικό και το μη αιτιολογημένο».
Ενώ πριν ο άνθρωπος προσπαθούσε να «κάνει» κάποια γεγονότα να συμβούν, τώρα έχει περάσει σε μια αποδοχή των όποιων γεγονότων συμβαίνουν, σε μια αποδοχή των όποιων συναισθημάτων νιώθει. Η αίσθηση τώρα είναι ρευστότητα.

Πηγές:

1.    Η ροζ Σελήνη (Στις 21:08 ώρα Ελλάδας η Σελήνη έφτασε στο κοντινότερο σημείο με τη γη, σε απόσταση 356.907 χιλιομέτρων). http://www.mixanitouxronou.gr/roz-panselinos-i-megalyteri-selini-toy-etoys-tha-emfanistei-apopse-ti-ora-ellados-to-feggari-tha-vrisketai-pio-konta-sti-gi/
2.    Πλούταρχος (Περί Ευθυμίας) Ι. Σταματάκου, Σπ. Φίλιππα, Εκδόσεις  Πάπυρος, 1938
3.    Οι επτά Σοφοί . Εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια. Δ. Λυπουρλής. Εκδόσεις Ζήτρος, 2004.
4.    Carlos Castaneda. Η δύναμη της σιωπής. Εκδόσεις Κάκτος, 1988.

5.    C.G.Jung. O ανεξερεύνητος Εαυτός. Εκδόσεις Ιάμβλιχος, 1988.

ΓΟΡΓΩ ΑΡΓΕΙΤΟΥ

https://anagnostis.org

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ - ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΙΣΙΔΟΣ · ΩΡΟΥ

ΧΧVΙ ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΙΣΙΔΟΣ · ΩΡΟΥ (περί Μετενσαρκώσεων) σελ. 80 · 82 (Στοβαίος Ι, 49, 69 • Τόμος Α· σελ. 463 • Wachmuth)

Αυτά λέγοντας η Ίσις έδωσε στον υιό της Ώρο γλυκό ποτό αμβροσία την οποία παίρνουν οι ψυχές από τους θεούς και άρχισε να του αποκαλύπτει τον ιερώτατο αυτό λόγο.

Λέει στον Ώρο η Ίσις:

Το μεταξύ της γης και του ουρανού διάστημα, παιδί μου Ώρε είναι χωρισμένο από την φύση με συμμετρία και αρμονία, τις δε χώρες αυτές οι πρόγονοί μας τις ονόμαζαν ζώνες ή πτυχές. Σ' αυτές τις ζώνες διαμένουν και οι ψυχές που δεν ενσωματώθησαν ποτέ και εκείνων που ενσωματώθηκαν όταν ζούσαν στη γη, η κάθε μια ψυχή ανάλογα με την αξία της στον κατάλ­ληλο τόπο. Έτσι οι μέν θείες και βασιλικές ψυχές κατοι­κούν στην υψηλότερη χώρα, οι μέσης αξίας στο μέσο της χώρας αυτής και οι ταπεινές ψυχές στην χαμηλότερη περιοχή της ως άνω χώρας των ψυχών.

Οι ψυχές, παιδί μου Ώρε, που στέλνονται από τον ως άνω ουράνιο χώρο των στη γη, για να βασιλεύσουν, προέρχονται από την υπεράνω ό­λων των περιοχών των ψυχών περιοχή. Επίσης εκεί σ' εκείνη την υπεράνω όλων των περιοχών περιοχή, στέλνονται και οι ψυχές που αποσωματοποιούνται. Εάν όμως η ψυχή είναι αμαρτωλή, στέλνεται μετά την έξοδό της από το σώμα που είχε, στη πιο χαμηλή περιοχή της Γενικής Ζώ­νης των Ψυχών. Αργότερα, εάν στη κατώτερη Ζώνη προοδεύσουν ηθικά, θα σταλούν κι εκείνες στην ανώτε­ρη Ζώνη των ψυχών.

Εκεί, στην ανώτερη Ζώνη των Ψυχών βρίσκον­ται οι δορυφόροι της θείας πρόνοιας, οι οποίοι είναι δύο. Ο ένας είναι ο ταμίας που συγκεντρώ­νει τις ψυχές και ο άλλος ο ψυχοπομπός. Και ο μεν ταμίας αγρυπνά στις μη σωματοποιηθείσες ψυχές, ο δε ψυχοπομπός εξαποστέλλει και τακτοποιεί στις θέσεις των τις ενσωματωμένες ψυχές κατά την αξία των.

Ώστε, παιδί μου Ώρε, έτσι ενεργεί η φύση στη τακτοποίηση των πραγμάτων της γης, και έτσι διαπλάσει και μορφοποιεί τις ψυχές και τα σώ­ματα στα οποία ενσωματώνει τις ψυχές, γιατί η γη είναι το δοχείο των ψυχών. 

Στη γη παραστέκονται δυο ενέργειες, η μνή­μη και η εμπειρία. Και της μεν μνήμης έργο είναι να επιτηρεί την φύση και να κρατά κάθε τύπο ό­πως ήταν στην αρχή της ύπαρξής του, και κάθε πρωταρχικό μίγμα ύλης που επλάσθει άνωθεν, της δε εμπειρίας έργο είναι να δίνει σε κάθε ψυ­χή που κατεβαίνει από τον χώρο των ψυχών στη γη για να ενσαρκωθεί, ένα σώμα. Έτσι στις ζω­ηρές ψυχές, στις οξείες, δίνει ευκίνητο σώμα, στις δε βαρειές ψυχές, δίνει σώμα νωθρό και στις δόλιες ψυχές, δόλια σώματα.

Ως προς τις ανθρώπινες ψυχές, παιδί μου "Ωρε, παρατηρούνται τα κατωτέρω. Ορισμένες βασι­λικές ψυχές καθώς και άλλες ψυχές, που κατε­βαίνουν στη γη είναι άλλες θερμές, και άλλες κρύες· άλλες υπερήφανες και άλλες ήμερες άλλες ελεύθερες και άλλες βάναυσες άλλες έμπειρες και άλλες άπειρες· άλλες ενεργητικές και άλλες νωθρές. Αυτές οι διαφορές προέρχονται λόγω του ότι οι ψυχές που στέλνονται στη γη για ενσωμάτωση προέρχονται από διάφορες χώρες της εναερίου διαμονής των.

Και όλα έρχονται από τα 'Άνω, κι εκεί ξαναεπιστρέφουν και πάλι στην Άνω χώρα ανέρχονται. 

Αυτή την κίνηση της παλινδρομίας εθέσπισε η ιερωτάτη Φύση στα ζώντα όντα.

ΩΡΟΣ, στην Ίσιδα: Μητέρα, πως γίνονται οι ψυχές αρσενικές και θηλυκές;

ΙΣIΣ, στον Ώρο: Οι ψυχές, παιδί μου είναι ο­μοφυείς γεννημένες όμοιες κατά φύσιν, γιατί όλες προέρχονται από ένα τόπο και επλάσθησαν από τα χέρια του θεού και ούτε αρσενικές ε­πλάσθησαν ούτε θηλυκές. Αυτή η διάθεση γίνε­ται μόνον στα σώματα στα οποία ενσαρκώθη­σαν.

Ο Ερμής έλεγε στους γύρω του ότι τα έργα του δεν τα εμπιστεύθηκε ούτε στον υιό του όλα γιατί ήταν ακόμη μικρός, τα εναπόθεσε στον ναό του Οσιρι (του Ηλίου Διονύσου).

Αλλά παιδί μου δεν θα σου αφήσω ημιτελείς τις ιστορίες αυτές. Θα σου αποκαλύψω το πως προσευχήθηκε ο Ερμής πριν φύγει για τους ουρανούς . . . «Ω, είπεν ο Ερμής, ιερά μου βιβλία που σας έγραψα με τα άφθαρτά μου χέρια, παραμείνατε για πολλά χρόνια αθεώρητα χωρίς να σας γνωρίσουν οι άνθρωποι του μέλλοντος που πρόκειται να διασχίσουν τις εκτάσεις της γης, ως την ημέρα που θα γεννήσει η γη τους άξιους ανθρώπους που θα τους φωτίσει ο Δημιουργός μας και που θα σας ερμηνεύσουν και θα σας διαδώσουν στη γη».

Και λέγοντας αυτά ο Ερμής απόθεσε τα έργα του στον ναό του Όσιρι (του Διονύσου) και απο­σύρθηκε στα διαμερίσματά του.

Μετά την εκεί απόκρυψη των ιερών του κειμένων, προσευχήθηκε στον θεό, και μετά ανυψώθηκε στους ουρανούς.

(αποσπάσματα)

Παντελής Ιωαννίδης, Ερμής Ο Τρισμέγιστος, εκδ. Δίον

ΟΧΙ ΦΟΒΟΣ

Ο φόβος είναι η χαμηλότερη δόνηση στον πλανήτη.

Ίσως να ακούγεται πολύπλοκο, αλλά στην πραγματικότητα μπορούμε να συντονιστούμε με υψηλές δονήσεις με πολύ άπλες πράξεις! 

Υπάρχει ένα δημοφιλές ρητό που λέει: “Οι σκέψεις γίνονται πραγματικότητα. Επιλέξτε την ομορφιά”.

Κάθε σκέψη που έρχεται στο κεφάλι μας έχει αντίκτυπο σε μας. Όταν αλλάζουμε αυτές τις  αρνητικές σκέψεις σε θετικές, χαρούμενες, σπινθηροβόρες σκέψεις,  τότε γίνονται και τα πράγματα πιο όμορφα. Αυτό δεν μπορεί να  συμβεί σε μία νύκτα ή ίσως και να γίνει!  Όλοι είμαστε διαφορετικοί. 

Μια πολύ καλή άσκηση για να μας βοηθήσει να αλλάξουμε την δόνηση μας είναι: όταν κάνουμε ή έρχεται μια σκοτεινή ή δυσάρεστη σκέψη στο μυαλό μας κατευθείαν να  συντονιζόμαστε με τρεις όμορφες εικόνες (καταστάσεις που μας έχουν μείνει αξέχαστες) και να την αλλάζουμε! Όσο περισσότερο το κάνουμε αυτό, τόσο πιο εύκολα έρχονται θετικές σκέψεις στο μυαλό μας.

Μειώστε ή εξαλείψτε την ποσότητα της χαμηλής δόνησης που προσφέρει η τηλεόραση.

Πολλές εκπομπές στην τηλεόραση είναι με βίαια δράματα που επικεντρώνονται στον πραγματικό κόσμο. Είναι μια συνεχής ροή αρνητικότητας που φτάνει απευθείας στο σπίτι μας. Εκτός από αυτό, υπάρχουν διαφημίσεις που μας προδιαθέτουν ότι χρειαζόμαστε χάπια για να διορθώσουμε τα προβλήματά μας. Όπως επίσης ότι πρέπει να αγοράσουμε ακριβά κοσμήματα για να δείξουμε σε κάποιον ότι τον  αγαπάμε.

Να εφαρμόζουμε τυχαίες πράξεις καλοσύνης χωρίς να περιμένουμε τίποτα σε αντάλλαγμα.

Οι τυχαίες πράξεις καλοσύνης μας γεμίζουν με ευγνωμοσύνη και χαρά. Δεν είναι απαραίτητο να τις κάνουμε  για να μας ευχαριστήσουν. Απλώς τις κάνουμε από την καρδιά μας, ως μια συνεισφορά στο όλον.

Έγραψε κάποτε ο μεγάλος Έλληνας Οραματιστής Λίνος Καρζής:

«Είναι επιτακτική ανάγκη λοιπόν, σ΄όποιον έχει πείρα αιώνων να μιλάει την γλώσσα της ανίκητης πραγματικότητος.
Οι Έλληνες δημιουργοί πολιτισμών, που πάνω τους σωριάστηκε επί αιώνες το μίσος του ανθρώπου, κρατάν στα κύτταρα τους κληρονομική γνώση.
Έχουν αποκτήσει κάποιο πνευματικό και κριτικόν ένστικτο.
Και πρέπει να τολμούν λέγοντας τις πικρές αλήθειες.
Η υπόστασις τους εξαρτάται από την γνώση αυτών των αληθειών.

Γιατί πρώτους αυτούς ο όλεθρος θα κτυπήσει.»

...και μας κτυπάει!

Όχι φόβος...

https://art-therapy.center , http://spiritearth.gr/2434-2/

Το ποίημα "Σερριώτισσα"

ΣΕΡΡΙΩΤΙΣΣΑ *

Έχουν αι Σέρρες ομορφιές γαλανομάτες και ξανθιές,

έχουν και κάτι μαυρομάτες, γλυκές και γαϊτανοφρυδάτες,

όπου σου καίνε την καρδιά, την κάνουνε κομμάτια,

αχ να μπορούσα νάκλεβα αυτά τα μαύρα μάτια.

Σερριώτισσα μαυροματού το γέλιο σου με σφάζει

και χίλιες έννοιες και καϋμούς μεσ’ την καρδιά μου βάζει.

Εσύ ‘σαι μια βασίλισσα της γειτονιάς μονάχη,

Γιατί τα μαύρα μάτια σου άλλη καμμιά δεν τάχει.

Μαυροματού, τριανταφυλλιές και μυρωμένες πασχαλιές

θε να φυτέψω στην αυλήν σου, καμάρι και στολή δική σου,

να κρυβουμε στα φύλλα σου, στην πόρτα σου να στέκω, 

Μαυροματού μου, όμορφη, τα μάτια σου να βλέπω.

(*) Οι στίχοι του ανωτέρω ποιήματος έχουν γραφή από τον γνωστό ποιητή κ. Νικ. Στρατάκη το έτος 1917, ότε υπηρετούσε ως αξιωματικός του Επιτελείου Σωμ. Στρατού Εθνικής Αμύνης στις Σέρρες κι’ είναι από τα πρωτόλειά του κι’ ανάλογα και ως προς τη μορφή και ως προς την ουσία ό,τι χρειαζόταν για να εκλαϊκευθή και να πάρει τον χαρακτήρα δημοτικού τραγουδιού.

Η μουσική του οφείλεται στον αρχιμουσικό της Μπάντας του Σώματος κ. Κ. Παναγόπουλον. 

Το περιεχόμενον του ποιήματος αναφέρεται, καθώς μας εδήλωσεν ο δημιουργός του, στο γενικό αντιπροσωπευτικό τύπο της Σερραϊκής καλλονής, αλλ’ είναι εμπνευσμένο από την αγάπη του και συμπάθεια προς το ίνδαλμα των νεανικών του ονείρων, την μετέπειτα συζυγόν του Δ/ίδα Αθηνά Δούμπα.

Το τραγούδι αυτό, ως και άλλα αναφερόμενα σε σύγχρονες ελληνικές νίκες, που έγραψεν ο ίδιος ποιητής, επαιάνιζε κάθε Κυριακή η Στρατιωτική μουσική του Σώματος στην Πλατεία του Κρονίου,  στις Σέρρες. 

Το ωραίο αυτό τραγούδι αν δεν είναι δημοτικό, έγινε όμως πια λαϊκό.

https://transcribathon.com/ , Βίντεο: Γιώργος Φωτόπουλος

Ερμής Ο Τρισμέγιστος - Όγδοη διδαχή του Ερμή

Όγδοη διδαχή του Ερμή (Στοβαίος I, 3, 52-Τόμος Α' σελ. 62-Wachmuth)

Εδάφ. 1. ΕΡΜΗΣ: Στο κέντρο του Σύμπαντος έχει ταχθεί ισχυροτάτη θεότητα, η οποία κινουμένη περι­στροφικά γύρω από τον εαυτό της επιβλέπει τα όσα γίνονται στον κόσμο από τους ανθρώπους, όπως το έχει θεσπίσει αυτό η θεία πρόνοια και η ανάγκη της τάξης των πραγμάτων. Κατά τον ίδιο τρόπο ετάχθη και στους ανθρώπους η θεία δίκη με τις ενέργειές της ως άνω θε­ότητας (του κέντρου του σύμπαντος).

Εδάφ. 2. Εκείνες, η πρόνοια και η ανάγκη κρατούν την τάξη των όντων ως θείων, για να μην ξεφύγουν από την καθορισθείσα κίνησή των στο διάστη­μα, μη θέλοντας αλλά και μη δυναμένων να πα­ρακλείνουν από την πορεία των. Γιατί είναι αδύ­νατο να πλανηθεί για όλα αυτά που γίνονται η θεότητα που τα κυβερνά και που είναι αναμάρ­τητα. Γι' αυτό ως τιμωρός για τις τιμωρίες των ανθρώπων έχει ταχθεί από την θεία πρόνοια η δίκη.

Εδάφ. 3. Όντας γένος θνητόν, ο άνθρωπος ως πλασθείς από κακή ύλη περιπίπτει σε πλάνες, ολισθαίνει, γιατί δεν έχει αποκτήσει θεοπτική δύναμη. Σ' αυτούς επιβάλλεται η θεία δίκη και υπόκεινται στη μοίρα των για όσα έχουν κάνει κατά το πέ­ρασμα του βίου των στη ζωή.

Παντελής Ιωαννίδης, Ερμής Ο Τρισμέγιστος, εκδ. Δίον

---------------------------------

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ - ΙΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ – ΠΕΡΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΣ

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ: ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ

Ερμής Ο Τρισμέγιστος - Τέταρτη διδαχή - Η Ψυχή

Τέταρτη διδαχή (Προσθήκη) (Στοβαίος, 1, 49, 5, Τόμος Α' σελ. 322 Wascmutir)

Εδάφ. 1. Η ψυχή είναι αθάνατη και αεικίνητη. Δεν είναι γένημα της ύλης, είναι ασώματη.

Εδάφ. 2. Η ψυχή δεν προέρχεται από την ύλη.

Εδάφ. 3. Δυο είναι οι κινήσεις που παρακολουθούν κάθε πράγμα. Η μια κίνηση είναι η της ψυχής, η δε άλλη είναι του σώματος που το αυξάνει, το ε­λαττώνει και το αποσυνθέτει. Αυτή είναι η κίνη­ση των φθειρωμένων σωμάτων.

Εδάφ. 4. Η ψυχή είναι αεικίνητη. Κινείται αιωνίως και ε­νεργεί και την κίνηση άλλων σωμάτων. Κάθε ψυχή είναι αθάνατη και αεικίνητη, την ενέργεια δε της κίνησής της την έχει στο είναι της.

Εδαφ. 5. Οι ιδέες των ψυχών είναι θείες, ανθρώπινες, και άλογες. Η Θεία Ιδέα είναι ενέργεια· κινείται στον εαυ­τό της και κινεί.

Εδάφ. 6. Όταν η ψυχή απαλλαγεί και χωριστεί από τα ά­λογα μέρη της, σαν θείο αεικίνητο σώμα κινεί­ται και περιφέρεται παντού.

Εδάφ. 7. Η ιδέα της ανθρώπινης ψυχής έχει κάτι από το θείο, υπάρχουν όμως σ' αυτήν και άλογα στοι­χεία όπως η επιθυμία και ο θυμός, κι αυτά όμως τα στοιχεία είναι αθάνατα γιατί είναι κι αυτές ε­νέργειες ...

Εδάφ. 8. Οι Ιδέες ψυχές των αλόγων είναι καμωμένες α­πό θυμούς και επιθυμίες. Γι' αυτό και τις ονόμα­σαν άλογα ζώα, γιατί στερούνται του λόγου της ψυχής.

Εδάφ. 9. Τετάρτη ιδέα -ψυχή είναι η των αψύχων· αυτή όμως δεν βρίσκεται στα άψυχα σώματα αλλά ε­νεργεί έξω από αυτά.

Παντελής Ιωαννίδης, Ερμής Ο Τρισμέγιστος, εκδ. Δίον

---------------------------

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ - ΙΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ – ΠΕΡΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΣ

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ: ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στην Αθήνα και στην ιστορία της, σε ρυθμό κουβανέζικο, από το συγκρότημα Santa Palabra.

Οι Santa Palabra οι οποίοι είναι γνωστοί από τα live που κάνουν στην Αθήνα και φυσικά την κουβανέζικη μουσική τους, αφιέρωσαν ένα από τα τραγούδια τους στην Ελληνική πρωτεύουσα! Κεφάτο, μπριόζικο, με αναφορές από τον Περικλή ως την τουρκοκρατία και τους Γερμανούς και από τον Παρθενώνα έως τις όμορφες γυναίκες, οι Santa Palabra διηγούνται σύντομα και με τον δικό τους τρόπο, την ιστορία της Αθήνας, ενώ στο βίντεο κλιπ τους εναλλάσσονται εικόνες από τις ομορφότερες γωνιές του κέντρου της πόλης με τους χορευτές που λικνίζονται σε κουβανέζικους ρυθμούς.

Πηγή: https://www.iefimerida.gr , Santa Palabra

ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ

6. Μερικοί συγγραφείς ισχυρίζονταν ότι ο Πυθαγόρας δεν άφησε κανένα σύγγραμμα. Ο Ηράκλειτος όμως, ο φυσικός φιλόσοφος, διεκήρυξε ότι «ο Πυθαγόρας, ο γιος του Μνησάρχου, επεδόθη περισσότερον από κάθε άλλο άνθρωπο στην έρευνα και αφού εξέλεξε αυτές τις συγγραφές, έκαμε από αυτές μία δική τον σοφία η οποία είναι πολυμάθεια και κακοτεχνία» (είχαν συγχωνευθεί ποικίλες διδασκαλίες. Βλ. Απόσπ. 129). Τα είπε δε αυτά διότι στο υπό τον τίτλον Φυσικόν σύγγραμμά του ο Πυθαγόρας λέγει τα εξής: «Με τον αέρα που αναπνέω, με το νερό πού πίνω, ποτέ δεν θα κατηγορήσω αυτόν εδώ τον λόγον».

7. Είναι βέβαιο ότι ο Πυθαγόρας έγραψε τρία συγγράμματα: τα υπό τούς τίτλους «Παιδευτικόν», «Πολιτικόν» και «Φυσικόν». Ένα άλλο πού φέρεται ως έργο τον Πυθαγόρου είναι του Λύσιδος του Πυθαγορικού από τον Τάραντα πού κατέφυγε στην Θήβα (μετά την σφαγή των οπαδών του Πυθαγόρου στον Κρότωνα) κι εχρημάτισε δάσκαλος τον Επαμεινώνδου. Ο Ηρακλείδης του Σαραπίωνος αναφέρει στην «Σωτίωνος επιτομήν» ότι ο Πυθαγόρας έγραψε και τα ακόλουθα έργα: 1) Περί του όλου, σε στίχους. 2) Ιερός λόγος, πού αρχίζει ως εξής: Νέοι, να σέβεσθε με ησυχία όλα αυτά τα λόγια μου. 3) Περί ψυχής. 4) Περί ευσεβείας. 5) Ηλοθαλής πατήρ του Επιχάρμου του Κώου. 6) Κρότων, και άλλα. Όσον αφορά στον «Μυστικόν λόγον» (είναι ή μυστική διδασκαλία τον Πυθαγόρου που προωρίζετο για τον στενό κύκλο των τακτικών, των «μαθηματικών» μαθητών του), είναι, λέγουν, του Ιππάσου, και εγράφη για να δυσφημηθεί ο φιλόσοφος. Όπως έγινε και με πολλά έργα τον Άστωνος του Κροτωνιάτου που τα παρουσίαζε ως έργα του Πυθαγόρου. 

8. Ο Αριστόξενος λέγει ότι τα περισσότερα από τα ηθικά του δόγματα ο Πυθαγόρας τα πήρε από την ιέρεια των Δελφών Θεμιστόκλεια. Επίσης ο Ίων ο Χίος αναφέρει εις τούς «Τριαγμούς» του ότι μερικά δικά του ποιήματα ο Πυθαγόρας τα απέδιδε στον Ορφέα (Πρβλ. Κλήμης Αλεξανδρεύς, Στρωματείς, Ι, 131). Δικοί του λέγουν είναι και οι «Κοπίδες» που αρχίζουν ως εξής: Μη γίνεσαι αναιδής μπροστά σε κανέναν.
Ο Σωσικράτης γράφει στις «Διαδοχές» του ότι ερωτηθείς από τον τύραννο των Φλιασίων Λέοντα τι είναι, φιλόσοφος, του απήντησε. Και ότι παραβάλλει την ζωή με μεγάλο αγώνα. Και όπως σ’ αυτόν άλλοι πηγαίνουν ν' αγωνισθούν κι άλλοι για να κάνουν εμπόριο, έτσι και στην ζωή οι μεν δουλοπρεπείς κινούνται για δόξα και κέρδη, οι φιλόσοφοι όμως επιζητούν (διά τής ερεύνης) την αλήθεια. Αυτά λοιπόν επί τον προκειμένου.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ “ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ” - ΒΙΒΛΙΟΝ Η

Απόδοσις: Νικόλαος Κυργιόπουλος
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ποταμιάνος
Εκδόσεις: Γεωργιάδη – Βιβλιοθήκη Των Ελλήνων

Ο ερευνητής και συγγραφέας Αστέριος Χοϊλούς, στο κανάλι “Ομάς Ελλήνων Όλυμπος” (Εκπομπή Δεύτερη)

Στην εκπομπή της σειράς "Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ" Νο 711 του καναλιού Ομάς Ελλήνων Όλυμπος που επιμελείται και παρουσιάζει ο Θεόδωρος Στεφάνου, είναι καλεσμένος ο ερευνητής και συγγραφέας Αστέριος Χοϊλούς.

Ο Αστέριος Χοϊλούς είναι συγγραφέας των βιβλίων «ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» (2015)  και «ΟΙ ΕΠΤΑ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ» (2018), εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ. 

Η πρώτη εκπομπή εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=AooC8TldCjo

  Ομάς Ελλήνων Όλυμπος

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 -ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΟΥΡΑΤΣΟΣ: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!

Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΟΞΑΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ! 

Ο Διοικητής του οχυρού, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος: «ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ»!!!

Ο Διοι­κη­τής του «Συ­γκρο­τή­μα­τος Ρούπελ» Ταγ­μα­τάρ­χης Δου­ρά­τσος α­πο­στέλλει τον Αν­θ/λγό Δα­μια­νό α­πό το ύ­ψω­μα Οούσιτα με ε­ντο­λή, ό­πως ε­πα­κρι­βώς α­να­γρά­φε­ται στην έκ­θε­ση πο­λε­μι­κής δρά­σης του, της 12 Αυ­γού­στου 1941 να δια­μη­νύ­σει στον Γερμα­νό Α­ξιω­μα­τι­κό τα ε­ξής:
ΠΡΩ­ΤΟΝ «ΤΑ Ο­ΧΥ­ΡΑ ΠΑ­ΡΑ­ΔΙ­ΔΟ­ΝΤΑΙ ΜΟ­ΝΟΝ Ο­ΤΑΝ ΚΥ­ΡΙΕΥ­ΘΩ­ΣΙΝ ΠΑ­ΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑ­ΛΟΥ».
ΔΕΥ­ΤΕ­ΡΟΝ «ΤΟΙΟΥ­ΤΩΝ ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΩΝ ΠΕ­ΡΙ Α­ΝΑ­ΚΩ­ΧΗΣ ΣΤΕ­ΡΟΥ­ΜΕ­ΘΑ ΠΑ­ΡΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡ­ΧΙ­ΚΩΣ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΡΙ­ΤΟΝ «ΔΙΑ­ΤΑ­ΓΑΣ ΛΑΜ­ΒΑ­ΝΟ­ΜΕΝ ΚΑΙ Ε­ΚΤΕ­ΛΟΥ­ΜΕΝ ΜΟ­ΝΟΝ ΤΑΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ­Ϊ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ».
ΤΕ­ΤΑΡ­ΤΟΝ «Ο Α­ΓΩΝ ΘΑ ΣΥ­ΝΕ­ΧΙ­ΣΘΕΙ. ΠΑ­ΣΑ ΔΕ Α­ΠΟ­ΠΕΙ­ΡΑ ΠΡΟ­ΣΕΓ­ΓΙ­ΣΕ­ΩΣ ΤΟΥ ΟΧΥ­ΡΟΥ ΘΑ ΣΥ­ΝΤΡΙ­ΒΕΙ».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 - Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ – ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ 6 ΕΩΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

ΝΗΣΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ - ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΜΟΑΪ

«Οι πρώτοι Ευρωπαίοι θαλασσοπόροι που έφτασαν στις αρχές του 18ου αι. στη Νήσο του Πάσχα δεν πίστευαν στα μάτια τους. Πάνω σ’ αυτό το μικρό κομμάτι γης, 3.600 χλμ. από τις ακτές της Χιλής, αντίκρισαν εκατοντάδες αγάλματα με τεράστιο μέγεθος, διασκορπισμένα δεξιά και αριστερά σε όλο το νησί και κυρίως στην περίμετρο κοντά στις ακτές. Όγκοι από βουνά ολόκληρα με ηφαιστειογενές πέτρωμα, σκληρό σαν ατσάλι, είχαν κοπεί σαν να ήταν βούτυρο και δεκάδες χιλιάδες συμπαγείς όγκοι βράχου βρίσκονταν σε μέρη όπου ήταν αδύνατον να είχε γίνει η επεξεργασία τους.

Εκατοντάδες γιγαντιαίες μορφές, που έχουν 10 και 20 μέτρα ύψος και βάρος μέχρι 50 τόνους αντικρίζουν ακόμη σήμερα τον καθένα προκλητικά, μοιάζοντας με ρομπότ που περιμένουν μόνο να ξαναμπούν σε λειτουργία. Αρχικά αυτοί οι κολοσσοί φορούσαν και καπέλα, που βέβαια δεν έκαναν πιο εύκολη την ερμηνεία της αινιγματικής προέλευσης των αγαλμάτων, διότι το πέτρωμα για την κατασκευή τους δεν ήταν από το ίδιο λατομείο που έβγαιναν τα πετρώματα για τα κεφάλια και τα σώματά τους.

Κοντά σε μερικούς από τους κολοσσούς βρέθηκαν επίσης μικρά ξύλινα πινακίδια που έφεραν επιγραφές με παράξενα ιερογλυφικά. Σήμερα, δεν υπάρχουν πια ούτε δέκα τέτοια πινακίδια σε όλα τα μουσεία του κόσμου και κανένα από αυτά δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί».

(Νταίνικεν-Αναμνήσεις από το Μέλλον 1968)

Μοιάζουν σαν να το φυλάνε από κάθε επιδρομή ή σαν να αγναντεύουν τον ωκεανό και τους ουρανούς περιμένοντας κάτι ή κάποιον να γυρίσει.

Τα νησιά του Πάσχα ανήκουν στη Χιλή και βρίσκονται στο νότιο και μέσο τμήμα του Ειρηνικού Ωκεανού. Αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια όλων των εποχών. Είναι ένα νησιωτικό σύμπλεγμα που αποτελείται από ένα κεντρικό νησί και μικρά νησάκια διαφόρων μεγεθών. Είναι ηφαιστειογενούς προέλευσης και πάνω τους υπάρχουν οι κλασσκοί ηφαιστειακοί κρατήρες των νησιών του Ειρηνικού. 

Κατοικούνται από λιγότερο από 3.000 ψαράδες, δεν έχουν δάση και δεν έχουν αγρούς. Ο Θωρ Χέυρνταλ διενήργησε έρευνες πάνω σ’ αυτούς τους μυστηριώδεις γίγαντες. Πάνω σε πλευρές βράχων και στα χείλη από κρατήρες ηφαιστείων ανακάλυψε εκατοντάδες μισοτελειωμένα αγάλματα και χιλιάδες απλά λίθινα εργαλεία ολόγυρα, παρατημένα έτσι που να δίνεται η εντύπωση πως η εργασία είχε εγκαταλειφθεί τελείως ξαφνικά.

Η Νήσος του Πάσχα είναι πολύ απομακρυσμένη από όλες τις ηπείρους και τους πολιτισμούς και δεν είναι σε θέση να δώσει τροφή σε περισσότερους από 2.000-3.000 κατοίκους. Ποιος λοιπόν πελέκησε τα αγάλματα από το βράχο, ποιος τα επεξεργάστηκε και τα μετέφερε στη θέση τους; Πώς τα μετακίνησαν χιλιόμετρα ολόκληρα πάνω σε ανώμαλο έδαφος; Πώς τα κατεργάστηκαν και τα έστησαν όρθια; 

Και το κυριότερο, πώς μπήκε στη θέση του το καπέλο που η πέτρα του λαξεύτηκε σε κάποιο άλλο λατομείο;

Οι 2.000 άνθρωποι δεν αρκούν, ακόμη κι αν δούλευαν μέρα-νύχτα για να φτιάξουν από αυτό το σκληρό πέτρωμα αυτά τα αγάλματα.

Δυστυχώς, οι πρώτοι ιεραπόστολοι που αποβιβάστηκαν στο νησί, έκαψαν τα προαναφερθέντα πινακίδια με τις ιερογλυφικές γραφές, απαγόρεψαν τις παλιές λατρείες και κατέστρεψαν κάθε παράδοση.

Όμως οι κάτοικοι του νησιού ακόμη το ονομάζουν «Χώρα των Πτηνανθρώπων». Προφορικά, έχει διασωθεί η παράδοση που εξιστορεί την επίσκεψη ιπτάμενων ανθρώπων στα πανάρχαια χρόνια, που άναψαν φωτιά. Αυτός ο θρύλος επιβεβαιώνεται από γλυπτά που παρουσιάζουν ιπτάμενα όντα με μεγάλα ακίνητα, σαν γυάλινα μάτια!

Το μεγαλύτερο μυστήριο όμως, είναι η ονομασία των αγαλμάτων. 

Ονομάζονται «μάτε κίτε ράνι» που στα ντόπια σημαίνει «τα μάτια που κοιτούν τον ουρανό».

Ίσως να φαντάζει υπερβολικό μα, τα πολλά Ελληνικά ιδιώματα στην γλώσσα των κατοίκων του Νησιού του Πάσχα (αλλά και σε Άπω Ασία, την Αυστραλία και την Πολυνησία – Μελανησία – Ινδονησία), φαίνεται να επιβεβαιώνουν, τουλάχιστον, πως κάποιοι Αρχαίοι Έλληνες έφτασαν και εκεί σε κάποια εποχή που σήμερα την ονομάζουμε Μυθολογική.

Μία από τις σημαντικότερες αποδείξεις, που συνδέουν τουλάχιστον την Ελληνική πολιτιστική επίδραση στο νησί και τους κατοίκους του, ήρθε από έναν ξένο ερευνητή, τον Γερμανό καθηγητή Γλωσσολογίας κ. Nors S. Josephson, ο οποίος μετά από οκτάχρονη έρευνα συνόψισε τα πορίσματά του στο αγγλόγλωσσο βιβλίο «Greek Linguistic Elements in The Polynesian Languages – Hellenicum Pacificum» (Ελληνικά Γλωσσικά Στοιχεία στις Πολυνησιακές Γλώσσες – Ελληνικός Ειρηνικός) εκδόσεως του ιστορικού Γερμανικού Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, το 1987, στο οποίο παρέθεσε πίνακα από 808 Αρχαίες Ελληνικές λέξεις, που οι ρίζες τους υπάρχουν στις Πολυνησιακές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και του Νησιού του Πάσχα.

Τα αγάλματα-κεφάλια στο νησί του Πάσχα έχουν σώματα θαμμένα στο έδαφος! Ίσως αυτό να είναι γνωστό σε κάποιους αλλά τα αγάλματα Moai "κεφάλια" στο Νησί του Πάσχα έχουν σώματα. Μερικά από τα αγάλματα είναι βαθιά στο έδαφος επειδή το κεφάλι για τα αγάλματα είναι δυσανάλογα μεγάλο. Πολλοί άνθρωποι έχουν την τάση να τα θεωρούν σαν απλά μεγάλα κεφάλια. Αλλά τα σώματα υπάρχουν - σε πολλές περιπτώσεις, υπόγεια. Αυτό που είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι υπάρχουν πετρογλυφικά που έχουν διατηρηθεί κάτω από το επίπεδο του εδάφους, όπου έχουν προστασία από τη διάβρωση.

http://eleftheriskepsii.blogspot.com , https://www.pronews.gr

Ο Πυθαγόρας διατηρούσε την μνήμη των προηγούμενων ζωών του

Ο Πυθαγόρας, όχι μόνο θεωρεί ως δεδομένο τον περίφημο ΝΟΜΟ ΤΩΝ ΕΠΑΝΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ, στην εφαρμογή του οποίου στηρίζεται ολόκληρο το μετέπειτα εκπαιδευτικό και θρησκευτικό σύστημα της Αρχαίας Ελλάδος, αλλά ισχυρίζεται επιπλέον ότι είναι σε θέση να ΘΥΜΑΤΑΙ και να ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ επακριβώς τις ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥ!

--------------------------------

4. Ο Ηρακλείδης ο Ποντικός αναφέρει πώς ο Πυθαγόρας έλεγε για τον εαυτό τον ότι κάποτε υπήρξε ως Αιθαλίδης και γιος τον Θεού Ερμού. Και ότι ο Ερμής του είπε να ζητήσει ό,τι θέλει εκτός από αθανασία.

Εζήτησε λοιπόν και ζωντανός και πεθαμένος να διατηρεί την μνήμη των εμπειριών του. Κι έτσι έλαβε το χάρισμα ζωντανός να ενθυμήται το κάθε τι, πεθαμένος δε να διατηρεί την ίδια μνήμη.

Αργότερα (κατά τον Τρωικό πόλεμο) έζησε ως Εύφορβος που τον εφόνευσε ο Μενέλαος (βλ. Ιλιάδα Ρ 59). Ο Εύφορβος πάλι έλεγε ότι υπήρξε κάποτε ως Αιθαλίδης και ότι από τον Ερμή πήρε το δώρο αυτό.

Επίσης διηγείτο τις περιπλανήσεις της ψυχής του και ανέφερε τα φυτά και τα ζώα στα οποία εισήλθε καθώς και όσα ή ψυχή τον υπέφερε στον Άδη και υποφέρουν οι άλλες ψυχές.

5. Όταν πέθανε ο Εύφορβος, η ψυχή του πήγε στον Ερμότιμο, ο οποίος θέλοντας κι αυτός ν' αποδείξει την αλήθεια του πράγματος πήγε στο Ιερό του Απόλλωνος στις Βραγχίδες και επέδειξε την ασπίδα που είχε αφιερώσει ο Μενέλαος, διότι του είχε πει επιστρέφοντας από την Τροία να αφιερώσει την ασπίδα στον Απόλλωνα. Η ασπίδα ήταν τώρα σάπια και μονάχα η από ελεφαντόδοντο επένδυσίς της είχε απομείνει.

Καθώς πέθανε κι ο Ερμότιμος, ο Πυθαγόρας έγινε ο Πύρρος ο ψαράς από την Δήλο, και πάλι θυμόταν τα πάντα, πώς δηλαδή υπήρξε πρωτύτερα ως Αιθαλίδης, ύστερα ως Εύφορβος, κατόπιν ως Ερμότιμος καί μετά ως Πύρρος.

Όταν πέθανε κι ο Πύρρος έγινε τέλος Πυθαγόρας (δηλ. στο πρόσωπό του ή ψυχή του είχε υποστεί την πέμπτη μετενσάρκωση). Και θυμόταν όλα όσα προηγουμένως αναφέραμε.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ “ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ” - ΒΙΒΛΙΟΝ Η

Απόδοσις: Νικόλαος Κυργιόπουλος
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ποταμιάνος
Εκδόσεις: Γεωργιάδη – Βιβλιοθήκη Των Ελλήνων

ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ Ο ΚΡΗΣ

Σύμφωνα με όσα λένε ο Θεόπομπος και αρκετοί άλλοι, ο Επιμενίδης ήταν γιος του Φαιστίου, άλλοι όμως λένε πως ήταν γιος του Δωσιάδα, και άλλοι του Αγήσαρχου. Μολονότι ήταν κρητικής καταγωγής (από την Κνωσό), είχε μακριά μαλλιά, πράγμα που τον έκανε να διαφέρει στην όψη από τους Κρήτες. 

Κάποτε ο πατέρας του τον έστειλε στο χωράφι να ψάξει να βρει ένα πρόβατο, κατά το μεσημέρι όμως παρεξέκλινε από τον δρόμο του και κοιμήθηκε σε μια σπηλιά για 57 χρόνια. Όταν ξύπνησε, συνέχισε να ψάχνει για το πρόβατο, πιστεύοντας πως είχε κοιμηθεί λίγη μόνο ώρα. Καθώς δεν το έβρισκε, πήγε στο χωράφι, και καθώς τα έβρισκε όλα αλλαγμένα και το κτήμα να το έχει κάποιος άλλος, γύρισε γεμάτος απορία πίσω πάλι στην πόλη· εκεί, μπαίνοντας στο σπίτι του, συναντούσε ανθρώπους που τον ρωτούσαν ποιός είναι, ώσπου βρήκε τον νεότερο αδερφό του —που τότε ήταν πια γέρος— και έμαθε από εκείνον όλη την αλήθεια. Το πράγμα έγινε γνωστό σε όλους τους Έλληνες, οι οποίοι τον θεωρούσαν πια εξαιρετικά θεοφιλή άνθρωπο.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι Αθηναίοι, όταν χτυπήθηκαν από τον λοιμό και η Πυθία τούς έδωσε χρησμό να κάνουν καθαρμό της πόλης τους, έστειλαν ένα καράβι στην Κρήτη, μαζί και τον Νικία τον γιο του Νικήρατου, και προσκάλεσαν τον Επιμενίδη. Ήρθε λοιπόν κατά την 46η Ολυμπιάδα, καθάρισε την πόλη τους και σταμάτησε τον λοιμό με τον ακόλουθο τρόπο: Πήρε μαύρα και άσπρα πρόβατα και τα πήγε στον Άρειο Πάγο· εκεί τα άφησε να πάνε όπου ήθελαν, έδωσε όμως διαταγή στους ακολούθους, όπου θα έπεφτε το καθένα τους να κοιμηθεί, εκεί να πρόσφεραν θυσία στον θεό του τόπου· έτσι σταμάτησε το κακό. Γι᾽ αυτό και βρίσκει κανείς, ακόμη σήμερα, ανώνυμους βωμούς στους δήμους της Αθήνας, σε ανάμνηση του εξιλασμού που έγινε τότε. 

Οι Αθηναίοι πήραν τότε την απόφαση να του δώσουν ένα τάλαντο και ένα καράβι για να τον πάει πίσω πάλι στην Κρήτη. Εκείνος δεν δέχτηκε τα χρήματα, έκλεισε όμως συμφωνία φιλίας και συμμαχίας μεταξύ Κνωσίων και Αθηναίων.

Όταν γύρισε στην πατρίδα του, δεν πέρασε πολύς καιρός και πέθανε, όπως λέει ο Φλέγων στο έργο του Για τους μακρόβιους, σε ηλικία 157 ετών, όπως όμως λένε οι Κρήτες, σε ηλικία 299 ετών, ή όπως λέει ότι άκουσε ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος σε ηλικία 154 ετών.

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ Βίοι Φιλοσόφων

Απόδοση Δ. Λυπουρλής εκδ. Ζήτρος

Μνημοσύνη - Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας

Πριν 16.000 χρόνια, η Θάσος και η Σαμοθράκη ήταν ενωμένες με την Μακεδονία και την Θράκη

Του Γιώργου Λεκάκη

Η ζώνη του Βορείου Αιγαίου εκτείνεται από την χερσόνησο της Χαλκιδικής προς τα ανατολικά και κατά μήκος των μακεδονικών και θρακικών ακτών της Ελλάδας.

Σε αυτήν την ζώνη «της Ιερισσού-Αλεξανδρουπόλεως», στα τέλη του Πλειστόκαινου (16.000 - 14.000 χρόνια πριν από σήμερα), προς το τέλος της ψυχρής περιόδου, το επίπεδρο της θάλασσας είχε ένα μέγιστο χαμηλό σημείο περίπου -120 μέτρα!

Έτσι, η Θάσος και η Σαμοθράκη ενώνονταν με τις στεριές της νυν Μακεδονίας και Θράκης, αντίστοιχα.

Άρα, η αρχαιοτέρα έως τώρα βεβαιωμένη κατοίκηση στην Θάσο, πριν 20.000 χρόνια, είχε γίνει από Μακεδονο-Θράκες, που έφτασαν έως τις Τζίνες της Θάσου με τα... πόδια!

Περίπου 5.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα της περιοχής αυτής του Βορείου Αιγαίου ήταν στεριά και εκτεθειμένη στην διάβρωση.

Δύο μεγαλύτερες λίμνες είχαν σχηματισθεί στον Κόλπο της Ιερισσού και του Στρυμόνα, και μερικές μικρότερες λίμνες - μόνο προσωρινές.

Ο Νέστος είχε «συγχωνευθεί» με τον Στρυμόνα δυτικά της Θάσου.

Το δυτικό τμήμα της ζώνης αυτής καλύφθηκε σε μεγάλο βαθμό από αμμόλοφους, επιμήκεις, υψηλότερους λόφους άμμου στις κορυφογραμμές και από μερικούς βάλτους.

Στο επίπεδο οροπέδιο της Σαμοθράκης υπήρχαν αμμόλοφοι, έλη και, εκτός από τους σημαντικότερους ποταμούς Έβρο και Φιλιούρη, αρκετοί μικρότεροι ποταμοί.

Σε ολόκληρο το επίπεδο της ζώνης κυριαρχούσαν οι απότομες ανυψώσεις του Υψαρίου όρους (1.204 μ.) στην περιοχή της Θάσου και του όρους Σάος / Φεγγάρι (1.624 μ.) στην περιοχή της Σαμοθράκης.

Η ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ έγινε νησί πριν 12.500 ΧΡΟΝΙΑ

Μετά εξεκίνησε η τήξη του πάγου και η άνοδος των θαλασσών.

ΠΗΓΗ: Λεκάκης Γ. «Σαμοθράκη, ιερά νήσος», εκδ. Ερωδιός. 

ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ , 1.3.2020.