ΕΛΛΗΝ ΕΦΤΑΣΕ ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΟΛΙΚΑΣ ΠΕΡΙΟΧΑΣ

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, τον Ηρόδοτο και άλλους συγγραφείς, η Εκαέργη ήτο μία παρθένος ιέρεια, που ζούσε στις Υπερβόρειες περιοχές και η οποία, μαζί με την Ώπιδα, ήλθαν εις την Δήλον, για να προσφέρουν θυσία εις τον Απόλλωνα. Μάλιστα, ο Παυσανίας αποκαλεί τις υπερβόρειες αυτές ιέρειες Υπερόχη και Λαοδίκη. (Ελλάδος Περιήγησις Α΄ 43.4,8).

ΕΙΝΑΙ γνωστό, ότι βορειότερα από το Βόρειο Πολικό Κύκλο και νοτιότερα από το Νότιο Πολικό Κύκλο εκτείνονται οι πολικές περιοχές της Γης. Είναι περιοχές σκεπασμένες από πάγους, αφού οι ακτίνες του Ήλιου πέφτουν πάντα τελείως πλάγια πάνω σε αυτές και η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή.
Η βόρεια πολική ζώνη καλύπτεται από το Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό (Αρκτικό Ωκεανό). Περιλαμβάνει τις βόρειες ακτές της Αμερικής, της Ασίας και της Ευρώπης και το νησί Γροιλανδία. Η νότια πολική ζώνη περιλαμβάνει την Ανταρκτική, η οποία από πολλούς θεωρείται ως η τέταρτη κατά σειρά μεγέθους ήπειρος και είναι ακατοίκητη.

Ένα παράξενο φαινόμενο στις πολικές περιοχές είναι ότι η ημέρα και η νύχτα διαρκούν έξι μήνες η κάθε μια. Είναι η πολική ημέρα και η πολική νύχτα. Όταν στην Αρκτική επικρατεί ημέρα, στην Ανταρκτική επικρατεί νύχτα και αντιστρόφως.
Στις περιοχές αυτές λοιπόν, τις λεγόμενες Υπερβόρειες, ζούσαν δύο Ελληνίδες. Η Εκαέργη και η Ώπιδα.
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, τον Ηρόδοτο και άλλους συγγραφείς, η Εκαέργη ήτο μία παρθένος ιέρεια, που ζούσε στις πολικές περιοχές και η οποία, μαζί με την Ώπιδα, ήλθαν εις την Δήλον, για να προσφέρουν θυσία εις τον Απόλλωνα. Μάλιστα, ο Παυσανίας αποκαλεί τις υπερβόρειες αυτές ιέρειες Υπερόχη και Λαοδίκη. (Ελλάδος Περιήγησις Α΄ 43.4,8).

Ωστόσο, ακόμη και αν δεχθούμε ότι τα παραπάνω ανήκουν στην μυθολογική σφαίρα (αν και ο γράφων υποστήριζε πάντα ότι η Ελληνική Μυθολογία είναι μια πανάρχαια Ελληνική Ιστορία), εν τούτοις όλοι οι ιστορικοί ερευνητές γνωρίζουν για το υπερβόρειο ταξίδι που έκανε ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης.
Ο Πυθεύς ο Μασσαλιώτης ήταν Έλληνας εξερευνητής και γεωγράφος, που έζησε τον -4ο αιώνα, και ήταν ο πρώτος Έλληνας που επισκέφθηκε και περιέγραψε τις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού (συμπεριλαμβανομένης και της Βρετανίας). Το κυριότερο έργο του, Περί Ωκεανού, έχει χαθεί και τα αποσπάσματα που αναφέρουν μεταγενέστεροι συγγραφείς, δεν δίνουν σαφή εικόνα του ίδιου ή του πόσο μακρυά είχε ταξιδέψει. Υπάρχει ένα απόσπασμα από ένα δεύτερο έργο του, που αποτελεί ίσως συμπληρωματική περιγραφή της Μεσογειακής ακτής της Ευρώπης.

Τα γραπτά του Πυθέα τα χρησιμοποίησαν ο Ερατοσθένης και ο Ποσειδώνιος, άλλοι όμως τον χαρακτήρισαν ψεύτη και τον μεταχειρίστηκαν με δυσπιστία, όπως ο ιστορικός Πολύβιος και ο Στράβωνας. Οι σύγχρονοι λόγιοι αποκατέστησαν την καλή φήμη του. Είχε σίγουρα επισκεφθεί μερικές χώρες του βορρά, και τα σχόλιά του πάνω σε μικροπράγματα, όπως λόγου χάρη για τα ποτά που έπιναν οι ιθαγενείς, που ήταν κατασκευασμένα από δημητριακά και μέλι, και για τη χρήση σιταποθηκών (αντίθετα προς τους υπαίθριους σιτοβολώνες του Μεσογειακού ηλίου), δείχνουν οξεία παρατηρητικότητα.

Το επιστημονικό ενδιαφέρον του φαίνεται από τον υπολογισμό του για την αναλογία του δείκτου ενός ηλιακού ρολογιού προς τη σκιά του κατά το θερινό ηλιοστάσιο, και από τις σημειώσεις του, μερικές φορές μάλλον αινιγματικές, πάνω στο μήκος της μικρότερης ημέρας καθώς ταξίδευε προς τον βορρά. Αυτές οι παρατηρήσεις του χρησιμοποιήθηκαν από τους διαδόχους του (όχι, όπως φαίνεται, από τον ίδιο τον Πυθέα), για να καθορίσουν τις παραλλήλους του γεωγραφικού πλάτους.

Ο Πυθέας παρατήρησε επίσης πως ο Πολικός Αστέρας δεν βρίσκεται στον αληθινό Πόλο και πως η Σελήνη επηρεάζει τις παλίρροιες. H Θούλη του –το βορειότερο κατοικημένο νησί, έξι μέρες με το πλοίο από τη βόρεια Βρετανία– δεν μπορεί να αναγνωριστεί με βεβαιότητα: Μπορεί να είναι η Νορβηγία (αλλά όχι η Ισλανδία, όπως ισχυρίζονται μερικοί). Πάντως, η Θούλη υπήρξε ο τελευταίος σταθμός του Πυθέα, και από κει ξαναγύρισε στη γενέτειρά του.
Ο Πυθέας ήταν πολύ ευκολόπιστος, έτοιμος να παραδεχτεί τις ιστορίες που του έλεγαν, και το γεγονός αυτό είναι που έκανε τον Πολύβιο να τον κοροϊδεύει. Ωστόσο, το έργο του, υπήρξε αξιόλογη βάση για τους μετέπειτα μεγάλους γεωγράφους. (Βλέπε και Εγκυκλοπαίδεια Δομή).

elhalflashbacks

https://thesecretrealtruth.blogspot.com/

---------------------------

ΠΥΘΕΑΣ - Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑ

ΠΥΘΕΑΣ Ο ΜΑΣΣΑΛΙΩΤΗΣ (με ενσωματωμένο βιβλίο από ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ)

ΟΙ ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ  ,   ΟΙ ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΚΡΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΝΟΡΒΗΓΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΟΥΨΑΛΑΣ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΙΝ 5000 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΔΑΞΑΝ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΟΥΣ

ΞΕΧΑΣΜΕΝEΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚO-ΩΚΕΑΝΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ #4

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΚΤΥΣΥΛΛΑ

Στην Ελληνική Μυθολογία με το όνομα Κτήσυλλα είναι γνωστή μια θυγατέρα του Αλκιδάμα και της Ιουλίδας, από την Κω. Στη νήσο Κω υπήρχε ιερό της Κτήσυλλας, η οποία λατρευόταν με θυσίες και δεχόταν την επίκληση «Εκαέργη».

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, που αφηγείται ο Αντωνίνος Λιμπεράλις, η Κτήσυλλα καταγόταν από την Κέα και την είχε ερωτευθεί ο Ερμοχάρης ο Αθηναίος, όταν την είδε να χορεύει.

Ο Ερμοχάρης σκέφθηκε το εξής τέχνασμα: Χάραξε ένα όρκο πάνω σε ένα μήλο και περίμενε πότε η Κτήσυλλα θα πήγαινε στον ναό της Αρτέμιδας. Μόλις η κόρη βρέθηκε εκεί, ο Ερμοχάρης πέταξε μέσα το μήλο. Εκείνη το πήρε και διάβασε μεγαλόφωνα ό,τι ήταν γραμμένο επάνω του: «Ορκίζομαι να μην πάρω για σύζυγό μου άλλον εκτός από τον Ερμοχάρη.» Η Κτήσυλλα ντράπηκε και πέταξε μακριά το μήλο. Ο Ερμοχάρης όμως πήγε κατευθείαν στον πατέρα της, του ανεκοίνωσε το συμβάν και τη ζήτησε σε γάμο. Ο Αλκιδάμας δέχθηκε, αλλά ο Ερμοχάρης του ζήτησε να ορκισθεί στον Απόλλωνα και να αγγίξει και την ιερή του δάφνη.

Πέρασε από τότε αρκετός καιρός. Ο Αλκιδάμας όχι μόνο καταπάτησε τον όρκο του, αλλά ξεχνώντας τον, αρραβώνιασε την Κτήσυλλα με άλλον. Ενώ λοιπόν η Κτήσυλλα θυσίαζε στην Άρτεμι για να τιμήσει τη μνηστεία της, ο Ερμοχάρης έτρεξε στον ναό. Αυτή τον είδε, τον ερωτεύθηκε και εγκαταλείφθηκε σε μία εκούσια απαγωγή. Το ζεύγος έφθασε στην Αθήνα και τέλεσε τους γάμους του. Η Κτήσυλλα γέννησε ένα παιδί, αλλά η ίδια πέθανε κατά τον τοκετό. Εξιλεώθηκε έτσι η επιορκία του πατέρα της προς τον Απόλλωνα. Κατά την κηδεία της, ένα περιστέρι πέταξε και το σώμα της Κτήσυλλας εξαφανίσθηκε. Οι κάτοικοι της Κέας και ο Ερμοχάρης ρώτησαν το Μαντείο των Δελφών τι έπρεπε να κάνουν και εκείνο τους απάντησε ότι έπρεπε να αποδώσουν λατρεία στην «Αφροδίτη Κτήσυλλα», δηλαδή στη νεκρή γυναίκα που είχε θεοποιηθεί.

http://art-hellas.blogspot.com/

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΦΥΣΙΚΗΣ

Το αιθερικό πεδίο είναι στενά συνδεδεμένο με την φυσική σφαίρα, προς όλες τις χωροχρονικές κατευθύνσεις του παρόντος του παρελθόντος και του μέλλοντος. Το αστρικό πεδίο είναι τόσο απομακρυσμένο από το αιθερικό, όσο το αιθερικό είναι από το φυσικό. Και οι δύο αυτές πραγματικότητες είναι διαφορετικές από τις φυσικές, λόγω των διαφορετικών τύπων δονήσεων, αλλά συνυπάρχουν. Είναι υπαρκτές καταστάσεις που δεν υπάγονται στα μοντέλα των μαθηματικών εξισώσεων, λόγω ανεπάρκειας των οργάνων μετρήσεών τους. 

Η αιθερική διάσταση εκτείνεται σε όλο το σύμπαν, το οποίο κολυμπά μέσα σε αυτή, ενώ η αστρική διάσταση διαπερνά ολόκληρο το φυσικό σύμπαν, γιατί είναι μη χωρική, αφού δεν μπορεί να υπάρξει χώρος στο αστρικό πεδίο. Οι θύρες εισόδου στο αστρικό επίπεδο υπάρχουν παντού και πουθενά, τόσο μέσα όσο και έξω από το ανθρώπινο μυαλό.

Όταν πάμε για ύπνο, οι αισθήσεις μας περιέρχονται σε μια κατάσταση ιδιότυπης νάρκης και όλο το σώμα χαμηλώνει τις λειτουργίες του, πλην της καρδιάς, που λειτουργεί στους ίδιους με την εγρήγορση ρυθμούς, ενώ η ψυχή μετατοπίζεται στον κόσμο του ονείρου ή αστρικό κόσμο.

Πιθανότατα τα όνειρα και τα οράματα είναι συνειδησιακή επαφή του ανθρώπου με όντα άλλων διαστάσεων, με άλλους κόσμους και τον κόσμο των ψυχών, που δε σχετίζονται με τον δικό μας κόσμο. Αυτό οφείλεται σε μια διαφορετική λειτουργία του εγκεφάλου, η οποία ενεργοποιείται κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις κοσμικών μεταβολών που τον επηρεάζουν έντονα και τις οποίες δε γνωρίζουμε.

Ο ολιστικός φυσικός και συγγραφέας Francis David Peat, θεωρεί ότι ο “συγχρονισμός” της ύλη και της ενέργειας δημιουργούν “ελαττώματα” στο πεδίο της πραγματικότητας και αυτά τα ελαττώματα είναι στιγμιαίες ρωγμές των διαστάσεων οι οποίες προσφέρουν την δυνατότητα, σε εκείνους που είναι ευαίσθητοι σε αυτές τις στιγμιαίες ρωγμές, να εισχωρούν σε μια άλλη πραγματικότητα και να δουν την μορφή ενός άλλου κόσμου.

Όταν η προσοχή μας μετατοπίζεται στην ουράνια ψυχή, βιώνουμε τα όνειρα της πτήσης, τα όνειρα των υπερβατικών πεδίων και τα οράματα που αλλάζουν την αντίληψή μας και επηρεάζουν τη ζωή μας για πάντα.

Στον κόσμο του ονείρου και στην εγρήγορση είμαστε το ίδιο άτομο με διαφορετικά σημεία αναφοράς. Το ένα σχετίζεται με το τώρα του τρισδιάστατου χώρου, ενώ το άλλο με χώρους προηγούμενων ενσαρκώσεων ή τον χώρο της ουτοπίας ή πολλαπλών διαστάσεων.

Η κβαντοφυσική διερευνά την πιθανότητα μήπως με το όνειρο ο εγκέφαλος αποκτά πραγματικά όλες τις ελευθερίες που διαθέτει ή μήπως είναι ο τρόπος αντίληψης, για να επικοινωνεί με την αδιάσπαστη ολότητα του σύμπαντος;

Μήπως η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ είναι ο κόσμος του υποσυνείδητου;

Πηγή: "Το Υπερβατικό Ταξίδι των Ψυχών – Η Κβαντική Αποκάλυψη", του Γερ. Καλογεράκη, σελ. 191-193, εκδ. Δίον

---------------------------------

 

ΟΝΕΙΡΑ

Ο ΟΝΕΙΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ - ΕΝΑ ΜΑΓΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ - ΙΣΩΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΥΛΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Η ΨΥΧΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ή «ΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ» ΟΣΟ ΕΜΕΙΣ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ;

ΘΕΙΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ

"Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΑΘΕΑΤΟΥ". Το IDAION.org | ΙΔΑΙΟΝ.ελ και το βιβλίο "ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ Η Δομή της Σκέψεως" παρουσιάζουν την σειρά εκπομπών με τίτλο: "ΘΕΙΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ", με τον συγγραφέα Νικόλαο Χ. Κουνδουράκη. 

IDAION Publishing

ΟΙ “ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ” ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΜΑΣ

Ταξιδεύουμε μέσα σε σκοτεινούς κόσμους γεμάτους αρνητικότητα και αποσυντονιστήκαμε ψυχικά και πνευματικά από τον καλλιεργούμενο φόβο.

Όταν το υποσυνείδητο διακατέχεται από φόβο, μικρό ή μεγάλο, η κατανόηση του ατόμου μπλοκάρεται, επέρχεται η σύγχυση και δημιουργούνται ψευδαισθήσεις.

Επιβάλλεται η αποτοξίνωση της ανθρωπότητας από όλες τις βλαβερές εκείνες ενέργειες και σκέψεις που δηλητηριάζουν την ύπαρξή της όπως είναι ο θυμός η περιφρόνηση, το μίσος, η κακία και η εσωτερική αρνητικότητα των άκαμπτων δογματικών απόψεων.

Αποβάλλετε κάθε αρνητική συμπεριφορά, όπως είναι η επιθετικότητα, ο θυμός, οι ύβρεις, οι συγκρούσεις, που διαταράσσουν το αιθερικό πεδίο και την αύρα του σώματος και εκπέμπουν διαφορετικής συχνότητας αρνητική ενέργεια, η οποία θέτει σε δοκιμασία όλες τις σωματικές και ψυχικές λειτουργίες του ανθρώπου και του περιβάλλοντός του.

Η θετική ενέργεια είναι παντοδύναμη, θέτει υπό τον έλεγχό της όλες τις λειτουργίες του σώματος, συντονίζει αρμονικότατα όλες τις ψυχικές και πνευματικές εκδηλώσεις του ανθρώπου και διώχνει μακριά όλα τα κύματα αρνητικών ακτινοβολιών. Έτσι το άτομο παρουσιάζει μια ήρεμη πνευματική ανωτερότητα που δε σχετίζεται σε τίποτα με το εγώ. Όταν αγαπάτε αυτό που θέλετε να πετύχετε, τότε μοιραζόσαστε το όραμα σας με την βάση της Δημιουργίας.

Από το βιβλίο του Γερ. Καλογεράκη “Ο Θεϊκός Άνθρωπος” σελ. 228 - 229, εκδ. Δίον

Οπτικοακουστικό: Vita - Tica

-----------------------------

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ;

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ ΨΥΧΗΣ - ΘΩΡΑΚΑΣ ΦΩΤΟΣ

ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ

ΠΩΣ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ, ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ, ΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΜΑΣ

Η ΑΓEΛΑΣΤΟΣ ΠEΤΡΑ

Η Αγέλαστος Πέτρα είναι βράχος στην Ελευσίνα. 

Ο τόπος αυτός θεωρείτο ιερός διότι σύμφωνα με την παράδοση η Δήμητρα κάθησε εδώ για να ξαποστάσει και να μοιρολογήσει την κόρη της Περσεφόνη που την άρπαξε ο Πλούτωνας. 

Ο Όττο Ρούμπενζον υποστήριζε την άποψη ότι η «Αγέλαστος Πέτρα» αποτελείτο από σειρά τριών βράχων που έδειχναν την είσοδο μιας σπηλιάς που θεωρείτο ότι ήταν μία από τις εισόδους για τον κάτω κόσμο. Οι τρεις βράχοι συνοδεύονταν και από τρεις πηγές νερού, τις Ανθίων, Πανθίων και Καλλίχρονον. https://el.wikipedia.org/

ΕΙΚΟΝΑ: Αναθηματικό ανάγλυφο Δήμητρας στην Αγέλαστο Πέτρα από το Aρχαίο Iερό του ναού.

Από own work - Otto Rubensohn: Eleusinische Beiträge. In: Mitteilungen des Deutschen archäologischen Instituts, athenische Abteilung (1899), p. 46-54, Plate VIII, Κοινό Κτήμα, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11259339

Άρα μη θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον, Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες όνειρον εικάζοντες είναι τόν βίον; ή ζώμεν ημείς, τού βίου τεθνηκότος;
Μήπως ενώ έχουμε πεθάνει ζούμε μόνο κατά φαντασίαν, εμείς οι Έλληνες, που έχομε περιπέσει σε συμφορά νομίζοντας ότι η ζωή είναι όνειρο; ή ζούμε εμείς, και έχει αποθάνει η ζωή;

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς (+4ος αιών. Θρηνεί για την εξαφάνιση του Ελληνισμού)

-----------------------------------

ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

ΠΑΛΛΑΔΑΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς. Γιατί δεν τον γνωρίζουμε;

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ 1919 - ΣΤΙΣ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1919 ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΜΠΗΚΑΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ

Στις 13 Ιουλίου 1913, οι ένοπλες δυνάμεις των Ελλήνων απελευθέρωσαν για πρώτη φορά την Ξάνθη. Η χαρά όμως κράτησε μόλις 13 ημέρες. Με την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, η περιοχή της Θράκης παραχωρούνταν στη Βουλγαρία.

Η «δεύτερη βουλγαρική κατοχή» αποδείχτηκε ιδιαίτερα οδυνηρή. Πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και μετακινήθηκαν σε περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας. Όσοι αντιστάθηκαν φυλακίζονταν και η περιουσία τους δημευόταν, ενώ πολλοί εξορίστηκαν στη Βουλγαρία.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Έξι χρόνια μετά την πρώτη απελευθέρωση της Ξάνθης, ο Ντ’ Εσπερέ έστειλε τηλεγράφημα στον αρχιστράτηγο Λεωνίδα Παρασκευόπουλο δίνοντάς του οδηγίες για τον τρόπο κατάληψης της Θράκης από τα Ελληνικά στρατεύματα, ενώ μεταξύ άλλων έγραφε πως «η παραχώρηση της Θράκης εις την Ελλάδα θα είναι δίκαια αμοιβή δια την λαμπράν συμμετοχήν του Ελληνικού Στρατού εις τας εν Ανατολή επιχειρήσεις …»….

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Ο Λεωνίδας Παρασκευόπουλος με το που διάβασε το τηλεγράφημα του Γάλλου Στρατηγού έφτασε στο Παρανέστι Δράμας, όπου είχε στρατοπεδεύσει η 9η  Μεραρχία του Υποστράτηγου Γιώργου Λεοναρδόπουλου.

Αναφερόμενος στους στρατιώτες, είπε:

«Σε σας έλαχε η τύχη να μεταβήτε και να αποδώσετε την ελευθερίαν εις εν μέρος της πολυαγαπημένης μας Θράκης».

Εικόνα: Στις 4 Οκτωβρίου 1919 το Ελληνικά στρατεύματα μπαίνουν πανηγυρικά στην πόλη της Ξάνθης. 

Ο Λεοναρδόπουλος αμέσως έδωσε διαταγή να κινηθεί ένα Σύνταγμα προς την Ξάνθη. Το Σύνταγμα θα περνούσε από τις περιοχές Δαφνώνας, Σταυρούπολη και Λυκοδρόμιο, ενώ ένα τμήμα του Συντάγματος προχώρησε σιδηροδρομικώς για Τοξότες.

Το πρωί της 4ης Οκτωβρίου το 1ο Τάγμα του 25ου Συντάγματος και η 9η Ημιλαρχία Ιππικού πέρασαν τον ποταμό Νέστο και στις 10:30 εισήλθαν πανηγυρικά στην πόλη της Ξάνθης. Επικεφαλής των τμημάτων ήταν ο Ξανθιώτης Ανθυπολοχαγός Μηχανικού, Γαβριήλ Λαδάς.

Ο βουλγαρικός στρατός που είχε απομείνει αφοπλίστηκε και όσοι είχαν εγκαταλείψει την πόλη, επέστρεψαν.

Οι Οθωμανοί της Ξάνθης υποδέχτηκαν κι εκείνοι με ενθουσιασμό τον Ελληνικό Στρατό, καθαίρεσαν τον μουφτή που τους είχαν ορίσει οι Βούλγαροι και ζήτησαν να υπαχθούν στην Ελληνική Διοίκηση. Τα βάσανα του λαού της Ξάνθης είχαν επιτέλους τελειώσει.

Ο Ελληνικός Στρατός ελευθέρωσε τους δύο υπόλοιπους νομούς της Θράκης την 14η Μαΐου 1920. Η 9η Μεραρχία Σερρών, η οποία βρισκόταν στην κοιλάδα του Νέστου, με Διοικητή τον Επαμεινώνδα Ζυμβρακάκη, θα καταλάβει τις διαβάσεις προς τη Βουλγαρία και θα συγκεντρωθεί στην Κομοτηνή.

Μια νηοπομπή, από είκοσι δύο φορτηγά πλοία, αποβιβάζει την Μεραρχία Ξάνθης, με Διοικητή τον Στρατηγό Κωνσταντίνο Μαζαράκη - Αινιάν, στην Αλεξανδρούπολη. Γίνεται η έπαρση της Ελληνικής Σημαίας. ο Φάρος έστρεψε το βλέμμα του στο στεριανό πανηγύρι!!!

Πηγή: https://www.alexpolisonline.com
Alexandroupoli Online 

https://www.xanthinea.gr (1) - https://www.xanthinea.gr/ (2)

ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ: ΑΝΤΙΠΕΡΑ ΤΗΣ ΚΕΛΤΙΚΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ ΝΗΣΙ ΟΧΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΙΚΕΛΙΑ. ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΝΗΣΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΟΥΣ. ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣ ΤΕΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΙ ΝΑΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ, ΣΦΑΙΡΟΕΙΔΗΣ ΣΤΟ ΣΧΗΜΑ.

ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ ''ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ'' (Β.47)

Μιας λοιπόν και θεωρήσαμε άξια να μνημονευθούν τα μέρη της Ασίας που κείνται προς βορρά, δεν βρίσκουμε ξένο προς το θέμα να περιγράψουμε και τους Μύθους που λέγονται για τους Υπερβορείους. Από τους συγγραφείς που έχουν καταγράψει Αρχαίες Μυθολογίες, ο Εκαταίος και μερικοί άλλοι λένε πως στα μέρη αντίπερα της Κελτικής υπάρχει στον ωκεανό νησί όχι μικρότερο από τη Σικελία. Τούτο το νησί βρίσκεται προς την Αρκτική και κατοικείται από τους Υπερβορείους, που ονομάζονται έτσι επειδή ο τόπος τους κείται πέρα από το σημείο που φυσάει ο βοριάς, κι επειδή η γη του είναι γόνιμη και παράγει τα πάντα αλλά κι επειδή το κλίμα του είναι ιδιαίτερα εύκρατο, δίνει καρπούς δυο φορές τον χρόνο.

Σύμφωνα μ’ έναν Μύθο λοιπόν, σ’ εκείνο το νησί γεννήθηκε η Λητώ, γι’ αυτό κι εκεί τιμούν τον Απόλλωνα περισσότερο απ’ όλους τους θεούς. Οι κάτοικοι μοιάζουν με ιερείς του Απόλλωνα, επειδή καθημερινά υμνούν συνέχεια τούτο τον θεό με ψαλμωδίες και του απονέμουν εξαιρετικές τιμές.

Στο νησί υπάρχει επίσης και μεγαλοπρεπές τέμενος του Απόλλωνα και ναός αξιόλογος, σφαιροειδής στο σχήμα (εδώ μήπως εννοεί το Στόουνχετζ;;;), διακοσμημένος με αναθήματα πολλά. 

Αλλά υπάρχει και πόλη ιερή αφιερωμένη σ’ αυτόν τον θεό. Οι περισσότεροι που την κατοικούν είναι κιθαριστές και συνέχεια ψάλουν στον ναό ύμνους, με τη συνοδεία της κιθάρας, δοξάζοντας τα έργα του. Οι Υπερβόρειοι έχουν και δική τους ιδιαίτερη γλώσσα και τρέφουν πολύ φιλικά αισθήματα για τους Έλληνες, και κυρίως για τους Αθηναίους και τους κατοίκους της Δήλου, φιλία που κληρονόμησαν από τα παμπάλαια χρόνια.

Ο Μύθος μιλάει και για κάποιους Έλληνες που επισκέφτηκαν τους Υπερβορείους και άφησαν πίσω τους ακριβά αφιερώματα με Ελληνικές επιγραφές. Κατά τον ίδιο τρόπο, επίσης, ήρθε από τους Υπερβορείους ο Άβαρις στην Ελλάδα, την Αρχαία εποχή, και ανανέωσε την φιλία και την συγγένεια με τους κατοίκους της Δήλου.

Λένε επίσης πως απ’ αυτό το νησί η Σελήνη φαίνεται να απέχει πολύ λίγο από τη γη και πως πάνω της είναι φανερές κάποιες εδαφικές εξάρσεις. Λέγεται δε πως και ο θεός επισκέπτεται κάθε δεκαεννέα χρόνια το νησί, περίοδος μέσα στην οποία συντελείται η επιστροφή των άστρων στο ίδιο σημείο του ουρανού· γι’ αυτό και ο χρόνος των δεκαεννέα ετών ονομάζεται από τους Έλληνες «Έτος του Μέτωνος».
Κατά την εμφάνιση του αυτή, ο θεός παίζει τη λύρα του και χορεύει όλες τις νύχτες από την Εαρινή Ισημερία μέχρι την ανατολή των Πλειάδων, εκφράζοντας έτσι τη χαρά του για τις επιτυχίες του. 

Βασιλιάδες και επόπτες του τεμένους τούτης της πόλης είναι οι ονομαζόμενοι, ως απόγονοι του Βορέα, Βορεάδες, που διαδέχονται τους προκατόχους τους στα αξιώματα κληρονομικά.

[Οι Υπερβόρειοι είχαν Ελληνικά ονόματα όπως Άργη, Ώπη, Υπερόχη και Λαοδίκη.
Οι θεοί τους είχαν ίδιες ή παραφθαρμένες ονομασίες Ελληνικές, όπως Diis Pater – Δεύς (Ζεύς) Πατέρας.
Οι θρησκευτικές τελετές των Κελτών και των Γαλατών ήσαν ίδιες με τις Ελληνικές, ενώ στην γλώσσα όπου έψαλαν οι Δρυΐδες ήτο επίσης η Ελληνική. (Ιούλιος Καίσαρας «Περί του Γαλατικού Πολέμου»)]

https://ideografhmata.gr/

-------------------

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΤΟ ΣΤΟΟΥΝΧΕΤΖ ΝΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ; ΜΙΝΩΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ

Στενή σχέση του Στόουνχεντζ με τον Κρητομυκηναϊκό πολιτισμό «βλέπει» Ελληνας ερευνητής | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΗΡΑΚΛΗΣ - ΚΕΛΤΕΣ, ΓΑΛΑΤΕΣ #1 -  ΗΡΑΚΛΗΣ - ΚΕΛΤΕΣ, ΓΑΛΑΤΕΣ #2

ΜΕΤΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΤΩΝΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Το ημερολόγιο του Μέτωνα υποθέτει ότι 19 ηλιακά έτη είναι ίσα με 235 σεληνιακούς μήνες, που ισούνται με 6940 ημέρες. Το σύστημα αυτό προέκυψε από υπολογισμούς που έκανε ο Μέτων με βάση δικές του και παλιότερες αστρονομικές παρατηρήσεις και επιβεβαίωσε ο Αρίσταρχος 152 χρόνια αργότερα. Οι παρατηρήσεις του Μέτωνα έγιναν σε συνεργασία με τον Ευκτήμονα για τον οποίο τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό.

Ο Έλληνας αστρονόμος Κάλλιπος συνέχισε το έργο του Μέτωνα, προτείνοντας τον Καλλίπου κύκλο. Ο Καλλίπου κύκλος έχει διάρκεια 76 ετών - περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από τον Μετωνικό κύκλο, με μία λιγότερη ηλιακή ημέρα στον πλήρη κύκλο. Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ ο Μετωνικός κύκλος υπερεκτιμά τη διάρκεια ενός ηλιακού έτους κατά 5 λεπτά, ο κύκλος του Καλλίπου υποεκτιμά τη διάρκεια του ηλιακού έτους κατά 11 λεπτά, και ως εκ τούτου παράγει αποτελέσματα τα οποία είναι λιγότερο ακριβή από εκείνα που παράγονται με τη χρήση του Μετωνικού κύκλου.

Ο αρχαιότερος γνωστός αστρονομικός υπολογιστής του κόσμου, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (- 2ος αιώνας), εκτελεί υπολογισμούς με βάση τόσο τον Μετωνικό όσο και τον κύκλο του Καλλίπου, με ξεχωριστό πίνακα για τον κάθε ένα.

Σύμφωνα με μαρτυρίες Αρχαίων ιστορικών, ο Μέτωνας εγκατέστησε στην Πνύκα το πρώτο ηλιοτρόπιον ή ηλιοσκόπιον της Αθήνας, τα θεμέλια του οποίου είναι ακόμα ορατά ακριβώς πίσω από το βήμα της Πνύκας, του Αρχαίου βουλευτηρίου. Ο Μέτωνας προσδιόρισε τις ημερομηνίες των Ισημεριών και τα Ηλιοστάσια με βάση την συγκεκριμένη θέση του ηλιοσκοπίου. Από τη θέση αυτή η ανατολή του ήλιου κατά το Θερινό Ηλιοστάσιο φαίνεται από την κορυφή του Λυκαβηττού, ενώ έξι μήνες αργότερα, κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, ο ήλιος ανατέλλει από την κορυφή του Υμηττού. Η ετήσια φαινομενική μετακίνηση του ήλιου στον ορίζοντα δημιουργεί ένα τόξο 60°, η διχοτόμος του οποίου ευθυγραμμίζεται με το βράχο της Ακροπόλεως. Ο ακριβής προσδιορισμός του Θερινού Ηλιοστασίου ήταν σημαντικός για τους Αρχαίους Αθηναίους, διότι η πρώτη Σελήνη μετά το Θερινό Ηλιοστάσιο όριζε την αρχή του νέου έτους και την έναρξη του Εκατομβαιώνος.

Ο Μέτων εμφανίζεται για λίγο ως χαρακτήρας στο έργο του Αριστοφάνη «Όρνιθες» (-414). Παρουσιάζεται στη σκηνή με τοπογραφικά όργανα και περιγράφεται ως γεωμέτρης.

Τα λίγα που γνωρίζουμε για τον Μέτωνα έρχονται σε μας μέσα από Αρχαίους ιστορικούς. Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο, ένας πίνακας, η «Στέλλα», που ανεγέρθη στην Αθήνα περιείχε μια καταγραφή των παρατηρήσεων του Μέτωνα και μια περιγραφή του Μετωνικού κύκλου. Κανένα από τα έργα του Μέτωνα δε διασώθηκε.

Σεληνιακός κύκλος, ή κύκλος Σελήνης ονομάζεται η περίοδος 235 συνοδικών μηνών (Σελήνης), η οποία και είναι ίση προς 19 περίπου τροπικά έτη των 365,25 ημερών. Η περίοδος αυτή ονομάζεται επίσης Κύκλος του Μέτωνος προς τιμή του Μέτωνος που την ανακάλυψε.

Συγκεκριμένα ο Αρχαίος Έλληνας Μέτων ο Αθηναίος (περί το -433) παρατήρησε το γεγονός ότι 235 σεληνιακοί μήνες ισούνται σχεδόν ακριβώς με 19 ηλιακά έτη. Εισάγοντας τις σημερινές τιμές της βιβλιογραφίας, βρίσκουμε:

Η σχεδόν τέλεια σύμπτωση των δύο περιόδων οφείλεται στο ότι το 235/19 είναι ο 6ος όρος στη σειρά σύγκλισης του λόγου του σεληνιακού μήνα προς το ηλιακό έτος (365.2425/29.53059).

Αυτός ο σεληνιακός κύκλος των 19 ετών (εννεαδεκαετηρίς) έγινε γνωστός ως Μετωνικός κύκλος ή Κύκλος του Μέτωνος ή «Μέτωνος ενιαυτός», και αποτέλεσε τη βάση για το Ελληνικό Ημερολόγιο, μέχρι την υιοθέτηση του Ιουλιανού Ημερολογίου το -46. Εφόσον 12 σεληνιακοί μήνες ισούνται με 354,367 ημέρες, περίπου 11 ημέρες λιγότερες από ένα ηλιακό έτος, προσέθεταν σεληνιακούς μήνες στο τέλος του κύκλου για να αποφευχθεί η συσσώρευση του σφάλματος. Έτσι τα έτη 3,6,8,11,14,17 και 19 του κύκλου είχαν 13 αντί για 12 μήνες.

https://el.wikipedia.org/ , https://el.wikipedia.org/wiki/

Ο Ιούλιος Καίσαρ στο βιβλίο του «Περί του Γαλατικού Πολέμου», ένα βιβλίο με την μορφή των απομνημονευμάτων, μας δίδει τις ακόλουθες πληροφορίες: ότι οι θρησκευτικές τελετές των Κελτών και των Γαλατών ήσαν ίδιες με τις Ελληνικές, ενώ στην γλώσσα όπου έψελναν οι Δρυΐδες ήτο επίσης η Ελληνική. Αλλά και οι αξιωματικοί του συνενοούντο με τους ιερείς των Κελτών, τους Δρυΐδες, ομιλούντες την Ελληνική.

Ο Ηρακλής στην εκστρατεία του εναντίον του Γηρυόνη βρέθηκε στη Βρετανία, γεγονός το οποίο πολλοί μελετητές συνδέουν με τον Δέκατο άθλο του. Εκεί γνώρισε την κόρη του βασιλιά Βρεταννού, Κελτίνη, με την οποία απέκτησαν τον Κέλτο, που σημαίνει αυτόν που ιππεύει τον κέλητα ίππο (κέλης, κέλητος, κέλλω: άλογο ιππασίας). Από αυτό το παιδί πήραν το όνομά τους οι Κέλτες.

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης έλεγε ακριβώς την ίδια ιστορία αλλά λίγο διαφορετική. Έλεγε ότι ο Ηρακλής βρήκε την Γαλάτεια και με αυτήν απέκτησαν έναν γιό τον Γαλάτη και από αυτόν πήραν το όνομα οι Γαλάτες.

Διόδωρος Σικελιώτης (Ιστορική Βιβλιοθήκη,Ε. 24.)
1. Η Κελτική λένε, τα παλιά χρόνια βασιλεύονταν από έναν ονομαστό άντρα, που είχε μια κόρη με ασυνήθιστο ανάστημα, που ξεχώριζε για την ομορφιά της απ' όλες τις άλλες. Αυτή λοιπόν, υπερήφανη για τη σωματική της ρώμη και τη θαυμαστή ομορφιά της απέκρουε κάθε έναν που ζητούσε να την παντρευτεί, γιατί πίστευε ότι κανείς απ' τους μνηστήρες δεν ήταν αντάξιός της.
2. Κατά την εκστρατεία του εναντίον του Γηρυόνη, ο Ηρακλής επισκέφτηκε την Κελτική και έκτισε εκεί την πόλη Αλησία. Η κοπέλα όταν είδε τον Ηρακλή, θαύμασε την παλικαριά του και την υπεροχή του σώματός του και δέχτηκε πρόθυμα την αγκαλιά του και με τη συγκατάθεση των γονέων της.
3. Ενώθηκε λοιπόν με τον Ηρακλή και γέννησε γιό που ονομάστηκε Γαλάτης και ξεπερνούσε όλους τους νέους της φυλής του στην ποιότητα του πνεύματος και την σωματική ρώμη. Όταν αντρώθηκε και διαδέχθηκε στον θρόνο τον πατέρα του, κατέκτησε ένα μεγάλο μέρος απ' τη γειτονική χώρα και επιτέλεσε λαμπρά πολεμικά κατορθώματα. Και αφού έγινε ονομαστός για την παλικαριά του ονόμασε τους υπηκόους του Γαλάτες απ' το όνομά του. Και αυτοί με την σειρά τους έδωσαν τ' όνομά τους σε όλη την χώρα που ονομάστηκε Γαλατία.

ΣΤΡΑΒΩΝΑΣ ''ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ'' (Δ.4.4)
Γενικώς υπάρχουν τρείς ομάδες ανθρώπων στους Κέλτες που τιμώνται εξαιρετικά από όλους. Οι Βάρδοι, οι Ουάτεις και οι Δρυίδαι.
Οι Βάρδοι είναι υμνηταί και ποιηταί, οι Ουάτεις ιερείς και φυσικά φιλόσοφοι και οι Δρυίδαι εκτός από την φυσική ασκούν και την ηθική φιλοσοφία. Θεωρούνται δικαιότατοι και γι' αυτό τους εμπιστεύονται για την διευθέτηση και των ιδιωτικών και των δημοσίων αντιδικιών, ώστε σε παλιότερες εποχές και κρίσιμες αποφάσεις για τους πολέμους έπαιρναν και τους σταματούσαν, ενώ πρόκειται να αρχίσουν. Μάλιστα η διεκδίκαση υποθέσεων φόνου ήταν αποκλειστικά δική τους αρμοδιότητα. Πιστεύουν πως όταν υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις, υπάρχει και αντίστοιχη προαγωγή της χώρας. Και αυτοί και άλλοι θεωρούν άφθαρτες τις ψυχές και άφθαρτο το σύμπαν και πιστεύουν ότι κάποτε θα επικρατήσουν η φωτιά και το νερό.

ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ ''ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ'' (E,24)
Ανάμεσά τους βρίσκεις και λυρικούς ποιητές που τους ονομάζουν Βάρδους. Αυτοί ψάλλουν τα τραγούδια τους με τη συνοδεία οργάνων που μοιάζουν με λύρες και άλλους εξυμνούν, ενώ άλλους τους ονειδίζουν. Μερικοί είναι φιλόσοφοι και θεολόγοι που απολαμβάνουν μεγάλες τιμές. Πρόκειται για τους λεγόμενους Δρουίδας. Έχουν και μάντεις που τους θεωρούν άξιους μεγάλης τιμής.
Αυτοί προλέγουν τα μέλλοντα και την οιωνοσκοπία και την μελέτη των σπλάχνων των σφαγίων κατά τις θυσίες και όλος ο πληθυσμός τους υπακούει. Και έχουν ένα έθιμο να μή μπορεί κανείς να προσφέρει θυσία χωρίς ένα φιλόσοφο. Γιατί τα ευχαριστήρια μπορεί να αποδοθούν στους Θεούς, λένε, από τα χέρια ανθρώπων που γνωρίζουν τα σχετικά με τη θεία φύση και μιλούν τρόπον τινά τη γλώσσα των Θεών και μέσο αυτών νομίζουν, ότι πρέπει να ζητούν τα αγαθά. Και όχι μόνο στις ανάγκες της ειρήνης, αλλά και κατά τους πολέμους υπακούουν περισσότερο από όλους αυτούς τους ανθρώπους και τους ποιητές που τραγουδούν και όχι μόνο οι φίλοι αλλά και οι εχθροί. Πολλές φορές, επί παραδείγματι, στις μάχες εκ παρατάξεως, όταν οι δύο στρατοί πλησίαζαν ο ένας τον άλλον με υψωμένα τα σπαθιά και προτεταμένες τις λόγχες, οι άνθρωποι αυτοί (οι Δρυίδες) βγαίνουν στη μέση και σταματούν την μάχη, σαν να μαγέψανε τίποτα άγρια θηρία. 

Έτσι και στους αγριότατους βάρβαρους το πάθος υποχωρεί μπροστά στη σοφία και ο Άρης στέκεται με σεβασμό μπροστά στις Μούσες.

Πηγή: https://ideografhmata.gr/

Εικόνα: Ο Ηρακλής πολεμάει με τον Γηρυόνη. Αττικός αμφορέας μελανόμορφου ρυθμού -540 (Λούβρο) https://el.wikipedia.org/

------------------------------------

ΗΡΑΚΛΗΣ - ΚΕΛΤΕΣ, ΓΑΛΑΤΕΣ 

ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ (vid)

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΡΑΚΑ - Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΦΡΑΣΗΣ «ΚΟΡΑΚΙΑΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΨΑ»

Ο Κόρακας  αντιπροσωπεύει το ιερό πτηνό του θεού Απόλλωνος σε συνδυασμό με το μαντικό του χάρισμα, καθώς ο Φοίβος είχε μεταμορφωθεί σε κόρακα κατά τη Γιγαντομαχία. 

Σύμφωνα με τον Μύθο της Κορωνίδος και της απιστίας της προς τον Απόλλωνα, όταν ο κόρακας ανέφερε τα δυσάρεστα νέα, ο Απόλλωνας άλλαξε το χρώμα του από ασημένιο σε μαύρο  (Οβίδιος, Μεταμορφώσεις).

Κατά έναν άλλο Μύθο, σε κάποια μικρή, ορεινή πόλη της Αρχαίας Ελλάδας οι κάτοικοι αποφάσισαν κάποτε να κάνουν μια σημαντική θυσία στο θεό Απόλλωνα. Υπήρχε στην περιοχή τους ανάμεσα σε δύσβατα φαράγγια της οποίας το νερό το θεωρούσαν ιερό και το χρησιμοποιούσαν στις θυσίες. Έπρεπε λοιπόν για αυτήν την σημαντική θυσία να στείλουν κάποιον σε αυτή την δύσκολη και ανηφορική διαδρομή για να φέρει το «ιερό» νερό. 

Ξαφνικά, ακούστηκε μια φωνή από ένα δέντρο εκεί κοντά. Ήταν η φωνή ενός μεγαλόσωμου κόρακα ο οποίος προσφερόταν να αναλάβει το συγκεκριμένο εγχείρημα. Παρά την έκπληξη που ένιωσαν οι κάτοικοι ακούγοντας τη φωνή του κόρακα, αποφάσισαν να του αναθέσουν την αποστολή, μιας και με τα φτερά του θα έφτανε γρήγορα και εύκολα στην πηγή που έτρεχε το «ιερό» αυτό νερό. 

Έδωσαν λοιπόν οι άνθρωποι στον κόρακα μια μικρή υδρία, αυτός την άρπαξε με τα νύχια του και πέταξε στον ουρανό με κατεύθυνση την πηγή. Ο κόρακας έφτασε γρήγορα στην πηγή. Πλάι της αντίκρισε μια συκιά γεμάτη σύκα και λιχούδης καθώς ήταν άρχισε να δοκιμάζει μερικά σύκα. Τα σύκα όμως ήταν άγουρα και ο κόρακας αποφάσισε να περιμένει μέχρι να ωριμάσουν, ξεχνώντας όμως την αποστολή που είχε αναλάβει για λογαριασμό των ανθρώπων. 

Περίμενε τελικά δύο ολόκληρες μέρες ώσπου τα σύκα ωρίμασαν. Έφαγε πολλά μέχρι που κάποια στιγμή θυμήθηκε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο είχε έρθει στην πηγή. Άρχισε να σκέφτεται λοιπόν, πώς θα δικαιολογούσε την αργοπορία του στους κατοίκους της πόλης. Τελικά γέμισε με νερό τη μικρή υδρία, άρπαξε με το ράμφος του ένα μεγάλο φίδι το οποίο διέκρινε να κινείται κοντά στους θάμνους και πέταξε για την πόλη. 

Όταν ο κόρακας έφτασε στην πόλη, οι κάτοικοι θέλησαν να μάθουν το λόγο για τον οποίο άργησε να επιστρέψει με το νερό από την πηγή. Ο κόρακας αφού άφησε κάτω την υδρία και το φίδι, ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο φίδι ρουφούσε το νερό από την πηγή με αποτέλεσμα αυτή να αρχίσει να ξεραίνεται. Έπειτα τους είπε πως όταν το φίδι αποκοιμήθηκε, αυτός γέμισε την υδρία με το νερό και γράπωσε και το φίδι για να το παρουσιάσει στους κατοίκους. 

Οι άνθρωποι τον πίστεψαν και σκότωσαν το φίδι χτυπώντας το με πέτρες και ξύλα. Όμως, το φίδι αυτό ήταν του θεού Απόλλωνα και ο θεός του φωτός οργισμένος αποφάσισε να τιμωρήσει τον κόρακα για το ψέμα του. Έτσι από εκείνη την ημέρα, κάθε φορά που ο κόρακας προσπαθούσε να πιει νερό από κάποια πηγή, αυτή στέρευε. Κράτησε πολύ καιρό το μαρτύριο αυτό της δίψας του κόρακα, μέχρι που ο Απόλλωνας τον λυπήθηκε και τον έκανε αστερισμό στον ουρανό. 

Από τότε, όταν κάποιος διψούσε πολύ, έλεγε τη φράση «Κοράκιασα από τη δίψα». Και αυτή η φράση έχει παραμείνει ως τις μέρες μας.

Πηγή: http://art-hellas.blogspot.com/

Εικόνα πρώτη: Ο Απόλλωνας φορώντας ένα στεφάνι δάφνης ή μυρτιάς, ένα λευκό πέπλο και ένα κόκκινο ιμάτιο και σανδάλια, καθισμένος σε ένα δίφρο με λιονταρόσημα. Κρατά μια κιθάρα στο αριστερό του χέρι και ρίχνει λιβάνι με το δεξί του χέρι. Απέναντι του ένα κοράκι, ένα μαντατοπούλι. Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών: https://commons.wikimedia.org/

Εικόνα δεύτερη: Κόραξ, αστερισμός http://68gym-athin.att.sch.gr/

el.wikipedia- Κόραξ (αστερισμός)) 

ΚΟΡΩΝΙΣ ΚΑΙ ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ