ΓΙΑΤΙ Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΟΦΙΑ

Η σοφία εδραιώνεται με βάση τη συγκέντρωση και την ηθική πειθαρχία...

Πριν από λίγα χρόνια, υπήρχε η ενθουσιώδης πεποίθηση ότι η «εποχή της πληροφορίας» θα ήταν ένα είδος φώτισης μέσω της επέκτασης της γνώσης.

Η εξίσωση έγινε ότι η πληροφορία και η γνώση ήταν κατά κάποιο τρόπο ισοδύναμες...

Αυτή η ιδέα αξιοποιήθηκε εύκολα από τις εταιρείες τεχνολογίας προκειμένου να εισαγάγουν τα προϊόντα τους στα σπίτια του κόσμου, που προωθούσαν την ιδέα ότι πλησίαζε μια εποχή αυξημένης νοημοσύνης.

Πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα μετά την εφεύρεση του Διαδικτύου, είναι πλέον σαφές ότι η εξίσωση της πληροφορίας με τη γνώση ή (ακόμα περισσότερο) με τη σοφία είναι λάθος. 

Ταυτόχρονα, καθώς η εποχή μας χαρακτηριζόταν ως η «εποχή της πληροφορίας» και υπήρχαν υπονοούμενα ότι η εποχή μας ήταν η «κοινωνία της γνώσης», υπήρχε επίσης μια αυξανόμενη τάση σε αυτό που ο ποιητής WH Auden ονόμασε «εποχή του άγχους», στην προκειμένη περίπτωση κυριολεκτικά, λόγω του αριθμού των ανθρώπων που υπέφεραν από άγχος.

Μία από τις πιο πιθανές εξηγήσεις για την αύξηση του άγχους και άλλων ψυχικών ασθενειών, όπως η κατάθλιψη, έχει να κάνει με την έκρηξη της βιομηχανίας, στην οποία βασίζεται η ψηφιακή οικονομία, αλλά η οποία είναι προφανώς μέρος μιας μακράς διαδικασίας που σχετίζεται με την εμφάνιση της μαζικής διαφήμισης.

Προκειμένου να διατεθούν στην αγορά προϊόντα και να ενισχυθεί η οικονομία, δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα νέες ανάγκες, οι οποίες συνδέουν τα προϊόντα με την κοινωνική θέση, τις επιθυμίες, τις φιλοδοξίες και τους φόβους, μερικές φορές υποσυνείδητα.

Η «πληροφορία», η οποία σε άλλες εποχές ήταν κάτι που περιοριζόταν στις εφημερίδες —και που υποδήλωνε το παροδικό, το ωφελιμιστικό, το εφήμερο και το καινοτόμο— τώρα ξεχειλίζει σε όλες μας τις δραστηριότητες, ως μια πανταχού παρούσα δυνατότητα πρόσβασης σε περισσότερα δεδομένα (τα οποία υπόσχονται να μετατραπούν σε γνώση) και να αποτελέσουμε μέρος μιας συλλογικής αφήγησης (η οποία υπόσχεται να δώσει νόημα στη ζωή μας και να μας προσφέρει ένα αίσθημα ότι ανήκουμε κάπου).

Για να γίνει αυτό, η πληροφορία έχει συνδεθεί άρρηκτα με την ψυχαγωγία και έτσι έχει απομακρυνθεί ριζικά από τη σοφία.

Η πληροφορία, σαν να ήταν το αντίδοτο στον μηδενισμό και την πλήξη που μας κατακλύζει όταν δεν κάνουμε κάτι (δεν παράγουμε), όταν δεν κάνουμε «τίποτα», μας ψυχαγωγεί και, ακόμη περισσότερο, μας κρατά... κρατά το μυαλό μας προσκολλημένο στην εννοιολογική ροή (τη  ροή περιεχομένου) που ενώνει την κοινωνία μας κάτω από το ίδιο κανάλι ή εικόνα του κόσμου.

Το μεγάλο πλεονέκτημα της οικονομίας που βασίζεται στην πληροφορία έγκειται στο ότι η τελευταία είναι, θεωρητικά, άπειρη και, ως εκ τούτου, ικανοποιεί τη βασική αρχή της άπειρης ανάπτυξης στην οποία βασίζεται η σύγχρονη παγκόσμια οικονομία. 

Ωστόσο, αυτό το φαινόμενο έχει σημαντικές παρενέργειες, καθώς η προσοχή δεν είναι άπειρη και η πληροφορία (και όλα τα προϊόντα της) απαιτεί την προσοχή μας.

Σε έναν κόσμο πλούσιο σε πληροφορίες, ο πληροφοριακός πλούτος σημαίνει έλλειψη άλλων πραγμάτων.

Αφήνοντας την προσοχή μας στο έλεος των πληροφοριών που παράγονται από τους δημιουργούς περιεχομένου και τους σχεδιαστές και προγραμματιστές μεγάλων τεχνολογικών πλατφορμών, οι άνθρωποι εισέρχονται σε μια κατάσταση παθητικότητας, αν και όχι ακινησίας, και εγκαταλείπουν τη δυνατότητα να μεταμορφώσουν το μυαλό τους σε σοφία.

Η προσοχή είναι κατά κάποιο τρόπο η βασική νοητική ενέργεια που μπορεί να μετατραπεί σε συγκέντρωση, και η συγκέντρωση είναι με τη σειρά της η προϋπόθεση για τη σοφία.

Αν το αντικείμενο της προσοχής κινείται και αλλάζει γρήγορα, η εικόνα στη συνείδηση ​​δεν μπορεί να γίνει καθαρή.

Με άλλα λόγια, μόνο ένα συγκεντρωμένο, ήρεμο και καθαρό μυαλό μπορεί να εκτιμήσει την πραγματικότητα όπως είναι, χωρίς τις διαστρεβλώσεις της συναισθηματικής αναταραχής ή της εννοιολογικής επεξεργασίας.

Η συγκέντρωση, εξαρτάται τόσο από την ψυχική σταθερότητα (να παραμένουμε συγκεντρωμένοι στο αντικείμενο) όσο και από την ηθική καθαρότητα (να οδηγούμε το νου στο αντικείμενο με συνέπεια).

Η πληροφορία δεν μεταφράζεται σε σοφία κυρίως επειδή δεν έχει την υποστήριξη των δύο πυλώνων που αναφέρθηκαν παραπάνω: της συγκέντρωσης και της ηθικής πειθαρχίας. 

Επειδή οι πληροφορίες που καταναλώνουμε δεν μπορούν να διαχωριστούν από τα μέσα κατανάλωσης, σπάνια συμβαίνει οι πληροφορίες να γίνονται σοφία.

Ο κορεσμός των πληροφοριών, η στιγμιαία και περιττή λογική τους, οι χώροι στους οποίους παρουσιάζονται (οι οποίοι ενθαρρύνουν την ταχεία κυκλοφορία παρά τον προβληματισμό) και οι ωφελιμιστικές προθέσεις με τις οποίες δημιουργούνται και διαδίδονται καθιστούν τον κόσμο των υπολογιστών στον οποίο ζούμε δυσμενή για την καλλιέργεια και τον έλεγχο της προσοχής, μέσω της οποίας μπορεί κανείς να αναπτύξει συγκέντρωση, ηθική πειθαρχία και, τελικά, σοφία.

Πολλές από τις πληροφορίες που διανέμονται είναι προγραμματισμένες, σχεδιασμένες ή πλαισιωμένες για να παράγουν μια φευγαλέα, ηδονιστική μορφή ευχαρίστησης, είτε δημιουργώντας μια μορφή διέγερσης (ενεργοποιώντας, για παράδειγμα, το κύκλωμα ανταμοιβής του εγκεφάλου) είτε επιτρέποντάς μας να ξεφύγουμε από την τρέχουσα πραγματικότητά μας αποσπώντας την προσοχή μας με «ενδιαφέρουσες» πληροφορίες.

Αυτό το άστατο μυαλό, που δεν μπορεί να μείνει ακίνητο σε ένα αντικείμενο, είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα του ότι έχει πάρα πολλές επιθυμίες και δεν έχει μια σταθερή βάση για να εδραιώσει μια πειθαρχία και να εξασκηθεί με τακτικότητα και προσπάθεια. 

Αν το μυαλό υπερδιεγείρεται από πληροφορίες και από ολόκληρη τη σειρά των επιθυμητών αντικειμένων που μας δείχνει η βιομηχανία ψυχαγωγίας, είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσουμε την εστίαση και να επικεντρωθούμε σε ένα μόνο αντικείμενο.

Ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς στο μονοπάτι της συγκέντρωσης (και του διαλογισμού) είναι το να έχεις πάρα πολλές επιθυμίες και να κάνεις πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα, κάτι που, στην εποχή μας, είναι ακριβώς αυτό που ενθαρρύνει η ψηφιακή κουλτούρα.

Μια συνηθισμένη παρομοίωση συγκρίνει το μυαλό με μια μαϊμού που αλλάζει συνεχώς κλαδιά.

Το «μυαλό του πιθήκου» θεωρείται η πηγή του συμπλέγματος των αρνητικών συναισθημάτων που διαιωνίζουν τον κύκλο της ύπαρξης που βασίζεται στον πόνο. Με τη συνεχή εναλλαγή αντικειμένων, αυτό το ασταθές μυαλό δημιουργεί επιθυμία και προσκόλληση (προς και για αντικείμενα), εννοιολογική επεξεργασία και κάρμα.  

Αν δεν εδραιωθεί μια συγκεκριμένη πειθαρχία ή ψυχική υγιεινή, σίγουρα θα προκύψουν νοητικές καταστάσεις και εγκόσμια γεγονότα που δεν ευνοούν την περισυλλογή, τη σιωπή και τη χαλάρωση, στα οποία ευδοκιμεί η συγκέντρωση. Ένας τελευταίος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη ως προς το γιατί η πληροφορία δεν μπορεί, από μόνη της, να γίνει σοφία είναι ότι η σοφία θεωρείται μια μη εννοιολογική εμπειρία.

Η κατανάλωση πληροφοριών, ειδικά χωρίς διάκριση και συγκέντρωση, μπορεί και συχνά είναι αντιπαραγωγική με αυτή την έννοια, καθώς μας απομακρύνει από την μη εννοιολογική εμπειρία της πραγματικότητας, γεμίζοντας το μυαλό με δεδομένα, ιδέες, έννοιες και άλλα πράγματα που δεν είναι ποτέ το πράγμα καθαυτό, αλλά τα οποία τείνουμε να υλοποιούμε σαν να ήταν το πράγμα καθαυτό. 

Από την άλλη πλευρά, αξίζει να θυμόμαστε ότι η λέξη θεωρία σημαίνει «όραση» και είναι ο ελληνικός όρος που μεταφράστηκε στα λατινικά ως στοχασμός (contemplatio).

Ο σωστός τρόπος για να κατανοήσουμε τη θεωρία είναι ως ένα ενσαρκωμένο όραμα, ως ένα όραμα που πρέπει να υλοποιηθεί, μέχρι την ολοκλήρωσή του.

Όπως σημείωσε ο Γάλλος φιλόσοφος Πιερ Αντό, η αληθινή φιλοσοφία είναι μια τέχνη του να ζεις, μια πνευματική άσκηση, όχι απλώς ένας διάλογος. Πάντα έρχεται μια στιγμή που είναι απαραίτητο να απελευθερωθούμε από τα εννοιολογικά πλαίσια και να εφαρμόσουμε το όραμά μας στην πράξη.

Το να διαλογίζεσαι σημαίνει να γίνεσαι, να κάνεις πραγματικότητα αυτό που είσαι, να ανακαλύπτεις τη φύση του νου, ο οποίος περιγράφεται ως φωτεινός και αρχέγονα αγνός.

Λέγεται ότι αυτή η διαδικασία γνώσης του νου, όταν πραγματοποιείται με καρποφορία, επιτυγχάνει επίσης τη γνώση όλων των πραγμάτων, διότι όλα τα πράγματα είναι της φύσης του νου. 

Για να γίνει αυτό, είναι απαραίτητο να εξαλειφθούν ορισμένες συνήθειες, οι οποίες, όταν επαναλαμβάνονται μακροχρόνια, γίνονται η δεύτερη φύση μας, ένα πέπλο που εκλαμβάνουμε ως εγγενή πραγματικότητα.

Οι συνήθειες, κατ' αρχήν, δεν μπορούν να εξαλειφθούν χωρίς να αντικατασταθούν από άλλες. Αντικαθίστανται συστηματικά από πιο θετικές συνήθειες που μας επιτρέπουν να καλλιεργήσουμε τη συγκέντρωση.

Μόλις καλλιεργηθεί επαρκώς η συγκέντρωση, ακόμη και οι θετικές συνήθειες πρέπει να εγκαταλειφθούν, γιατί η γνώση της πραγματικότητας - η σοφία - είναι πέρα ​​ από όλες τις συνήθειες.

από τον Alejandro Martínez Gallardo
από την ιστοσελίδα PijamaSurf μέσω bibliotecapleyades.net

----------------------------------

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ;

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΩΣ ΦΩΤΟΝΟΗ

Βιβή (Απολλωνία) Μήτρου Φιλόλογος – Συγγραφέας.

Η ομιλία της στο 1ο Συνέδριο Εστίας Ελλήνων Αρειμενίων Βάτρε Αρειμενλού (Βλάχων) με τίτλο “Οι ρίζες της Ελληνικής γλώσσας και η προέλευση του Πανάρχαιου Ελληνικού ιδιώματος των Αρειμενίων (Βλάχων)”. Ιωάννινα 13.09.2025

ΑΡΣΕΝΑ

«Ελληνίδα φωνή» - Ποίημα της Ιωάννας Κόκλα

Ένα ποίημα με τίτλο «Ελληνίδα φωνή» της Αλεξανδρίτισσας (από τον Αλέξανδρο Λευκάδας) 

ποιήτριας-συγγραφέως Ιωάννας Κόκλα.

------------------------

Ελληνίδα φωνή

Το μπόλιασμα της ελληνίδας γλώσσας – φωνής

μαζί και της ψυχής,

αχνοφέγγει στα χείλη και στις καρδιές

των ανθρώπων της γης.

Σκορπίζεται στις απέραντες θάλασσες

που πλανάται ο νους

κι αντιφεγγίζει στα ονόματα των βουνών,

των λιμνών και των ποταμών

που ρέουν ορμητικά στο διάβα της ιστορίας,

θρέφοντας τις ξεγυμνωμένες ρίζες

των δένδρων της σκέψης…

Ρουφώντας αδιάκοπα, αιώνες επί αιώνων,

χώμα και νερό απ΄ τις προγονικές εστίες

απλώνεται και χορταίνει με λέξεις

τις επιστήμες, τις τέχνες

και τον Λόγο του Σύμπαντος,

όπως κάποτε το πυρόξανθο στάρι

στα χέρια της θεάς Δήμητρας

στις απαρχές του επιγείου πολιτισμού.

Ελληνίδα φωνή

είσαι βαθιά χαραγμένη

στις ιερές γραφές του κόσμου,

«μνήμης τε και σοφίας φάρμακον»…

Ιωάννα Κόκλα

https://www.kolivas.de/archives/369985

Φοινικικό αλφάβητο. Η αποκάλυψη του ψεύδους - Αντώνιος Αντωνάκος (βίντεο)

Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ, παρουσιάζουν την ομιλία: «Φοινικικό αλφάβητο. Η αποκάλυψη του ψεύδους». Ομιλητής και Συγγραφέας του βιβλίου: Αντώνιος Αντωνάκος, Καθηγητής, Κλασσικός Φιλόλογος και Ιστορικός. Η ομιλία έλαβε χώρα στις 25 Σεπτεμβρίου 2025 στον χώρο του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. Πατησίων 88 1ο όροφος. Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ ήταν παρούσες ως χορηγός επικοινωνίας και οπτικοακουστικής τεκμηρίωσης. 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΟΜΙΛΙΑΣ

Στην εν λόγω εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη έρευνα, βάσει πληθώρας ιστορικών πηγών και διασταυρώσεως μαρτυριών από αρχαία και βυζαντινά κείμενα, αποδεικνύεται ότι οι Φοίνικες, που έφεραν τα γράμματα με τον Κάδμο, ήσαν Πελασγοί Έλληνες. Αποδεικνύεται ακόμη ότι οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς θεωρούν την Φοινίκη Ελληνική περιοχή και τους Φοίνικες έχοντες το ίδιο αίμα. Ότι υπάρχουν 11 διαφορετικές απόψεις για τον όρο «φοινίκεια γράμματα» (και όχι μόνον η πολυχρησιμοποιημένη άποψη του Ηροδότου). Καθώς επίσης, ότι ακόμη και ο Ηρόδοτος με τον όρο «Φοινίκεια» η «Καδμήϊα» εννοεί τα Πελασγικά Ελληνικά γράμματα, άποψη με την οποία συμφωνούν και οι περισπούδαστοι λεξικογράφοι Henry Liddell και Robert Scott, πιστοποιώντας τα στοιχεία της παρούσας έρευνας, και πολλά άλλα. Με βάση πληθώρα στοιχείων αντληθέντων μέσα από τα κείμενα των προγόνων μας και σε συνδυασμό με τις πλείστες αποδείξεις ότι υπήρχε Ελληνική γραφή προ του Τρωϊκού πολέμου, αποδομούνται ένα προς ένα όλα τα αντίθετα επιχειρήματα και αποδεικνύεται η ελληνική προέλευση των γραμμάτων του Αλφαβήτου.

Η εν λόγω έρευνα είναι πρωτογενής, πρωτότυπη αλλά και ουσιαστική, διότι καταδεικνύει κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι η κατεστημένη άποψη για την καταγωγή του Ελληνικού Αλφαβήτου, εκτός από τις διαστρεβλώσεις και τις παραποιήσεις, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό και στην απόκρυψη και αποσιώπηση των ιστορικών πηγών, οι οποίες αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο διότι καταδεικνύει κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι η κατεστημένη άποψη για την καταγωγή του Ελληνικού Αλφαβήτου, εκτός από τις διαστρεβλώσεις και τις παραποιήσεις, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό και στην απόκρυψη και αποσιώπηση των ιστορικών πηγών, οι οποίες αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο! 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΟΜΙΛΗΤΟΥ

Ο Αντώνιος Α. Αντωνάκος εγεννήθη το 1954 στον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Είναι Κλασσικός Φιλόλογος και Ιστορικός, δίδαξε δε ως καθηγητής επί 34 συναπτά έτη στην Δευτεροβάθμια (Μέση) Εκπαίδευση. Έχει συμμετάσχει σε διάφορα ελληνικά και διεθνή συνέδρια για την Ελληνική Γλώσσα, συνεργάζεται δε με καθηγητές Πανεπιστημίων του εξωτερικού για τις μεθόδους διδασκαλίας και εκμαθήσεως της αρχαίας Ελληνικής ως ζωντανής γλώσσας. Τακτικός αρθρογράφος σε ποικίλες εφημερίδες και δεκάδες περιοδικά, δημοσιεύει ειδικές μελέτες και έρευνές του, σχετικές με την κλασσική ελληνική γλώσσα, την ιστορία, την λαογραφία και την πολιτική. Είναι Καθηγητής της Αεροπορικής Σχολής Πολέμου και διαλέκτης του Ανοικτού Πανεπιστημίου, υπήρξε δε μέλος της Ελληνικής Επιτροπής Θεμάτων του Πανευρωπαϊκού Διαγωνισμού Αρχαίων Ελληνικών καθώς και μέλος της Επιτροπής αναδείξεως των αρχαιοτήτων του Άργους. Έχει συγγράψει και εκδώσει 30 βιβλία και έχει δημοσιεύσει 128 επιστημονικές μελέτες, καθώς και εκατοντάδες άρθρα. Έχει τιμηθή για το συγγραφικό του έργο και την εν γένει προσφορά του στα Ελληνικά Γράμματα από πάμπολλους Πνευματικούς, Θρησκευτικούς και Πολιτιστικούς φορείς της Ελλάδος και της Ομογένειας καθώς και από δεκάδες Δήμους της Ελληνικής Επικράτειας.

Φρυκτωρίες Τηλεοπτικό Διαδικτυακό Κανάλι , https://www.fryktories.net/

Η Μαγνησία του Σιπύλου

Στα όρια των περιοχών Ιωνίας, Λυδίας, Αιολίας στην σημερινή Μανίσα της Τουρκίας

Η Μαγνησία του Σιπύλου ιδρύθηκε ως αποικία των Μαγνήτων της Θεσσαλίας κατά τον Α΄ Αποικισμό και μεταξύ των ετών -950 με -800.

Ο Σίπυλος είναι βουνό που βρίσκεται βορειοανατολικά της Σμύρνης. Νότια συνδέεται με τις δυτικές απολήξεις του Τμώλου ενώ βόρεια καταλήγει στην κοιλάδα του Έρμου. Στην περιοχή αυτή οι Μάγνητες είχαν ιδρύσει στην Αρχαιότητα αποικία που ονομάστηκε από το βουνό, Μαγνησία του Σιπύλου. Στη θέση της σήμερα βρίσκεται η πόλη Μανίσα. Ο Σίπυλος έχει υψόμετρο 1.513 μέτρα.

Στο βουνό ξεχωρίζει ένα λαξευμένο άγαλμα της θεάς Κυβέλης, της οποίας η λατρεία ήταν διαδεδομένη στην περιοχή. Το άγαλμα χρονολογείται στο τέλος της -2ης χιλιετίας.

Ένα άλλο μυθικό πρόσωπο που συνδέεται με τον Σίπυλο, είναι η Νιόβη. Σύμφωνα με τον μύθο η Νιόβη απελπισμένη που έχασε τα παιδιά της κατέφυγε στον Σίπυλο ικετεύοντας τους θεούς να ευσπλαχνιστούν τον πόνο της, ώσπου ο Δίας τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε βράχο από τον οποίο μέρα και νύκτα στάζουν σταγόνες δακρύων.

[...αὐτὴ δὲ Νιόβη Θήβας ἀπολιποῦσα πρὸς τὸν πατέρα Τάνταλον ἧκεν εἰς Σίπυλον, κἀκεῖ Διὶ εὐξαμένη τὴν μορφὴν εἰς λίθον μετέβαλε, καὶ χεῖται δάκρυα νύκτωρ καὶ μεθ᾽ ἡμέραν τοῦ λίθου. Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη/Γ 5.6 ]

Στον Σίπυλο υπάρχει ένας φυσικός σχηματισμός που πιθανόν ενέπνευσε τον μύθο. Υπάρχει ένας βράχος με γυναικεία μορφή που στάζει νερό και αποτελεί σήμερα ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα του βουνού.

Ο βράχος που δακρύζει, ο οποίος σχετίζεται με τον μύθο της Νιόβης

Η πόλη Μαγνησία του Σιπύλου είναι κτισμένη στις βόρειες υπώρειες του όρους Σιπύλου και στην αριστερή όχθη του Έρμου ποταμού, στα όρια των περιοχών Ιωνίας,  Λυδίας, Αιολίας. Κατά τη Μυθολογία, οι Αμαζώνες έλαβαν σπουδαίο μέρος στην ίδρυσή της, γεγονός που φανερώνει τη γενναιότητα και την δυναμικότητα που επέδειξαν οι γυναίκες της Μαγνησίας στη συγκρότησή της σ’ εκείνη την, επικίνδυνα, απομακρυσμένη περιοχή.

Η Μαγνησία κατά την Αρχαιότητα είχε Βουλή, Γερουσία, πέντε Άρχοντες, Στρατηγούς, Ταμία, Γυμνασίαρχο και Αρχηγούς φυλών.

Σύντομα περιήλθε στην δικαιοδοσία του Κροίσου και μετά την ήττα  του από τους Πέρσες υποδουλώθηκε σ’ αυτούς. Έλαβε μέρος στην Ιωνική Επανάστασητο -499 κατά των Περσών αλλά μετά την καταστολή της υπέστη χειρότερο περσικό ζυγό και, τελικά, περίμενε την απελευθέρωσή της από τον Μ. Αλέξανδρο, ο οποίος εγκατέστησε στην πόλη και Μακεδόνες απομάχους.

Η Μαγνησία αργότερα αποτέλεσε μέρος του κράτους του Σελεύκου. 

Στην εικόνα η στιγμή της ανακάλυψης αγάλματος της Θεάς Ετίας.

Το άγαλμα της Θεάς Εστίας βρέθηκε στην Μανίσα της Τουρκίας το 2019. Στη θέση της σημερινής πόλης, βρισκόταν η Αρχαία Μαγνησία του Σιπύλου, αιολική αποικία της Θεσσαλικής Μαγνησίας.

facebook.com/igisippos , enosimagnisiasmikrasasias.wordpress.com , greecenblog.wordpress.com , el.wikipedia.org

--------------------------------

Διαβάστε επίσης: 

Η Μαγνησία του Μαιάνδρου μέσα στο χρόνο [#1]

Η Μαγνησία του Μαιάνδρου μέσα στο χρόνο [#2]

ΜΑΓΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΙΑΝΔΡΟΥ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

ΜΑΓΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΙΑΝΔΡΟΥ - ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

Η Άνοδος της Συνείδησης της Γαίας & η Ατομική και Συλλογική μας Ευθύνη

Ενώ πρέπει πάντα να φροντίζουμε και να φερόμαστε στον πλανήτη Γη με σεβασμό και αγάπη, τα επόμενα χρόνια θα είναι ακόμη πιο σημαντικό να στρέψουμε την προσοχή και την ευαισθητοποίησή μας στην κατάσταση του σπιτιού μας.

Από το 2018 έως το 2026, συμβαίνουν κοσμικές αλλαγές που θα μας βοηθήσουν όλους να αφυπνιστούμε και να κατανοήσουμε το πώς οι πράξεις και οι σκέψεις μας, αναλόγως, βλάπτουν ή βοηθούν τον πλανήτη.

Αυτές οι κοσμικές μετατοπίσεις περιλαμβάνουν τον πλανήτη Ουρανό που μετακινείται στο ζώδιο του Ταύρου: Ο Ταύρος είναι το ζώδιο που κυβερνά τον πλανήτη Γη και τη Γαία, τη θεά του σπιτιού μας σε αυτό το Σύμπαν.

Στην Αρχαία Ελληνική Μυθολογία, ο Ουρανός και η Γαία ήταν εραστές και αυτή η επανένωση και ένωση ενέργειας θα ενεργοποιήσει μια αφύπνιση για το πώς φερόμαστε στο σπίτι μας.

Υπό αυτή την ενέργεια, δεν θα μπορέσουμε να αγνοήσουμε τα προειδοποιητικά σημάδια που μας έχει δώσει η Γαία. Δεν μπορούμε πλέον να προσποιούμαστε ότι ορισμένες πρακτικές δεν προκαλούν μακροπρόθεσμη ζημιά.

Ήρθε η ώρα να δούμε την αλήθεια.

Επί χρόνια, ο πλανήτης μας έχει κακοποιηθεί και έχει καταπονηθεί, επί χρόνια η όμορφη φύση αυτού του πλανήτη έχει τεθεί σε κίνδυνο. Αλλά δεν πρόκειται να δείξουμε με το δάχτυλο ένα μόνο άτομο ως υπεύθυνο ή οργανισμό, αλλά να παραδεχτούμε το γεγονός ότι όλοι είμαστε υπεύθυνοι και ότι όλοι έχουμε να παίξουμε έναν ρόλο.

Μπορεί να φαινόμαστε ξεχωριστοί, αλλά είμαστε όλοι Ένα. Και όλες οι σκέψεις, οι δονήσεις και οι πράξεις μας δημιουργούν τη ζωή που βιώνουμε σε αυτόν τον πλανήτη. Μαζί, όλοι παίζουμε έναν ρόλο στη διαμόρφωση της πραγματικότητας στην οποία ζούμε.

Ο τρόπος που σκεφτόμαστε, νιώθουμε και ενεργούμε, όχι μόνο επηρεάζει την πραγματικότητα που βλέπουμε και βιώνουμε, αλλά αντανακλά και την πραγματικότητα για το σύνολο.

Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι και εργαζόμαστε ως ομάδα, και είναι στο χέρι όλων μας να αλλάξουμε την πραγματικότητα, αυξάνοντας τη δόνηση και το επίπεδο συνείδησής μας. Ενώ η λήψη μέτρων για την προστασία του πλανήτη είναι απαραίτητη, αυτό είναι πιο βαθύ.

Ενώ όλοι πρέπει να εξοικονομούμε νερό, να επιλέγουμε βιώσιμα προϊόντα, να ανακυκλώνουμε, να περπατάμε ή να κάνουμε ποδήλατο περισσότερο και ούτω καθεξής, πρέπει επίσης να προσέχουμε την ενεργειακή ρύπανση που προέρχεται από την ύπαρξή μας.

Αυτή η ενεργειακή ρύπανση προέρχεται από την δόνησή μας και από τον τρόπο που φερόμαστε στον εαυτό μας, στους άλλους, στα ζώα και στα φυτά.

Όταν ζείτε τη ζωή σας με αγάπη οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο εσείς τον εαυτό σας, η δόνηση σας βοηθά να θεραπεύσετε τους άλλους και αυτόν τον πλανήτη. Αλλά όταν επιτρέπετε στον φόβο να εισβάλει και να οδηγεί το εγώ σας, μειώνετε τη δόνησή σας και κατά συνέπεια τη δόνηση του πλανήτη. 

Το να έχετε επίγνωση της ενέργειάς σας δεν είναι μόνο καλό για εσάς, είναι επίσης καλό για όλους και για τον πλανήτη στο σύνολό του. 

Τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει μια άνοδος της συνείδησης στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον πλανήτη μας και τα όντα που τον κατοικούν. Πράγματα που μπορούσαμε πριν να αγνοήσουμε, δεν θα είναι εύκολο πλέον να τα αγνοούμε, και η Γη μπορεί να αντιδράσει από μόνη της, δείχνοντάς μας πώς ακριβώς προκαλούμε ζημιά και χάος.

Αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε. Αντίθετα πρέπει να σηκωθούμε και να αρχίσουμε να βρίσκουμε την ιερότητα στη Γαία, τη Μητέρα μας Γη.

Κάθε μέρα το έδαφος από κάτω σας στηρίζει, κάθε μέρα τρέφεστε από αυτή τη Γη, και κάθε μέρα σας παρέχονται τα αγαθά της. Τιμώντας πραγματικά και νιώθοντας αυτό, μπορούμε όλοι να επιστρέψουμε στην εύρεση της ιερότητας ξανά.

Πριν από χρόνια, οι πρόγονοί μας λάτρευαν τη Γη και την αντιμετώπιζαν ως ένα ζωντανό, αναπνεύον ον.

Αυτό έχει χαθεί και ξεχαστεί από πολλούς, αλλά τώρα αυτό αλλάζει. Τώρα καθοδηγούμαστε να ανοίξουμε το μυαλό και την καρδιά μας και να ακούσουμε τι μας λέει η Μητέρα μας.

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε προχωρώντας, είναι να είστε προσεκτικοί με την ενεργειακή σας δόνηση όσο το δυνατόν περισσότερο και να αναλαμβάνετε δράσεις που προκαλούν τη μικρότερη δυνατή βλάβη στον πλανήτη.

Φυσικά, οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε να αποφύγουμε την οδήγηση αυτοκινήτου, την αγορά πλαστικών και ούτω καθεξής, αλλά η απλή συνειδητή επίγνωση και η αλλαγή μερικών συνηθειών μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά. Το να είμαστε ευγνώμονες για τον πλανήτη Γη, να τον αντιμετωπίζουμε ως ιερό, να περνάμε χρόνο στη φύση και να ακτινοβολούμε αγάπη από την καρδιά μας είναι όλοι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε μια διαρκή διαφορά και να υποστηρίξουμε την άνοδο ενός νέου τρόπου ζωής.

Tanaaz από την ιστοσελίδα ForeverConscious μέσω bibliotecapleyades.net , Οπτικοακουστικό: poseidonios o rodios

--------------------------------------

Το μαγικό μυστήριο των δέντρων

ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΩΣ ΠΥΛΕΣ ΠΡΟΣ ΣΤΗΝ 4η ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Τα δέντρα ως θεραπευτές και φίλοι - Μια ωφέλιμη αμοιβαία σχέση που αξίζει να καλλιεργηθεί

Το τραγούδι των πουλιών και το άρωμα των λουλουδιών διαλύουν τα αρνητικά συναισθήματα και στις άσχημες σκέψεις που πλανώνται στην ατμόσφαιρα. 

«ΑΝ ΜΟΛΥΝΕΤΕ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΑΣ, ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΝΥΧΤΑ ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ». Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΝΔΙΑΝΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ ΣΙΑΤΛ - ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΓΙΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ.

Φθινοπωρινή Ισημερία 2025: Αποχαιρετώντας την Περσεφόνη - Επισήμως Φθινόπωρο!

Η Φθινοπωρινή Ισημερία είναι το αστρονομικό φαινόμενο που σηματοδοτεί την επίσημη λήξη του Καλοκαιριού και την έναρξη του Φθινοπώρου στο βόρειο ημισφαίριο.

Φέτος, η Φθινοπωρινή Ισημερία θα σημειωθεί στις 22 Σεπτεμβρίου, στις 16:20 ώρα Ελλάδας. Τότε, ο Ήλιος θα βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον Ισημερινό μοιράζοντας τον χρόνο του το ίδιο πάνω και κάτω απ’ τον ορίζοντα. Αμέσως μετά στο βόρειο ημισφαίριο οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν και οι νύχτες να μεγαλώνουν, οδηγώντας μας προς το Χειμερινό Ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου (Κυριακή 21 Δεκεμβρίου).

Η Ισημερία οφείλεται στην κλίση του άξονα της Γης κατά 23,5 μοίρες. Καθώς η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, οι ηλιακές ακτίνες πέφτουν διαφορετικά ανάλογα με την εποχή. Στις Ισημερίες –την Εαρινή και τη Φθινοπωρινή– ο άξονας δεν γέρνει ούτε προς ούτε μακριά από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα το φως να κατανέμεται ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ημισφαιρίων.

Από την Αρχαιότητα, η Ισημερία αποτελεί αφορμή για τελετές και εορτασμούς. Οι Αρχαίοι Έλληνες την συνέδεαν με τη Δήμητρα και τον μύθο της Περσεφόνης, η οποία κατεβαίνει στον Άδη, σηματοδοτώντας την έλευση του Φθινοπώρου. Η Ισημερία θεωρείται στιγμή εσωτερικής ισορροπίας, ανανέωσης και προετοιμασίας για τον επερχόμενο Χειμώνα.

Μετά τις 22 Σεπτεμβρίου, η αίσθηση του Φθινοπώρου γίνεται πιο έντονη: Οι ημέρες μικραίνουν και οι νύχτες αποκτούν δροσιά, η φύση αλλάζει χρώματα, με τα φύλλα να ντύνονται σε τόνους του κόκκινου, του χρυσού και του καστανού και στον αγροτικό κύκλο, ξεκινά η εποχή της συγκομιδής, με τη Γη να προσφέρει τους καρπούς της.

https://cycladesopen.gr

-------------------------------------

ΟΙ ΙΣΗΜΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ - Η ΘΕΙΑ ΠΝΟΗ ΣΤΗ ΓΑΙΑ

Η ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Η ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ (ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΝΟΗΣΗΣ)

ΗΛΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΣΕΛΗΝΙΑΚΕΣ ΕΚΛΕΙΨΕΙΣ, ΙΣΗΜΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ

Φῶς Ἀληθείας – Μνήμη Ἑλλήνων

Ένα ταξίδι στην καρδιά της Ελληνικής ψυχής. Στον λόγο, στη μνήμη και στη φλόγα που δεν έσβησε ποτέ. Από τον Όμηρο και τον Πλάτωνα, έως τον Λεωνίδα και τον Πρόκλο — η Μνήμη των Ελλήνων ξυπνά… Όχι για το παρελθόν. Αλλά για το Μέλλον. Αυτοί που σε έκαναν να υπερηφανεύεσαι... Πίστευαν σε κάτι που εσύ φοβάσαι ακόμα να ονομάσεις.

 HellenicVibesGr

Η ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΗΣ

Η πανσπερμία είναι η ιδέα ότι η ζωή ήρθε στη Γη από κάπου πέρα ​​από τον πλανήτη και πιθανώς πέρα ​​από το ηλιακό σύστημα. Τα μέσα παράδοσής της χωρίζονται σε δύο πιθανές οδούς: κατευθυνόμενη και μη κατευθυνόμενη.

Μη κατευθυνόμενη πανσπερμία σημαίνει ότι η ζωή ήρθε εδώ εντελώς τυχαία και μεταφέρθηκε από έναν κομήτη ή μετεωρίτη. Μερικοί επιστήμονες προτιμούν τους κομήτες ως τον κύριο φορέα επειδή περιέχουν πάγο αναμεμειγμένο με σκόνη (οι κομήτες συχνά αναφέρονται ως «βρώμικες χιονόμπαλες») και η ζωή είναι πιο πιθανό να προέρχεται από το νερό και είναι πιο πιθανό να επιβιώσει από ένα διαστρικό ταξίδι παγωμένη. Άλλοι επιστήμονες προτιμούν τους αστεροειδείς ως μηχανισμό μεταφοράς επειδή είναι πιο πιθανό να προέρχονται από το σώμα ενός πλανήτη που θα περιείχε ζωή. Ένας κομήτης, υποστηρίζουν, είναι απίθανο να ήταν ποτέ μέρος ενός πλανήτη και η ζωή δεν θα μπορούσε να έχει δημιουργηθεί μέσα ή πάνω σε έναν παγωμένο κομήτη.

Η κατευθυνόμενη πανσπερμία σημαίνει ότι η ζωή μεταφέρθηκε στη Γη με έξυπνα μέσα του ενός ή του άλλου είδους. Σε ένα σενάριο, μια κάψουλα θα μπορούσε να είχε σταλεί εδώ με τον ίδιο τρόπο που στείλαμε το Voyager σε μια διαστρική αποστολή. Ωστόσο, αν στάλθηκε εκτός του ηλιακού συστήματος, αναρωτιόμαστε πώς οι αποστολείς θα μπορούσαν να γνωρίζουν ότι η Γη ήταν εδώ ή πώς η Γη κατάφερε να μπει εμπόδιο σε κάτι που στάλθηκε τυχαία (σαν το Voyager).
Σε ένα άλλο σενάριο, διαστρικά σκάφη επανδρωμένα από εξωγήινα όντα θα μπορούσαν να έχουν φτάσει και να έχουν μεταφέρει τους δύο τύπους προκαρυωτικών. Αυτό απαιτεί ένα επίπεδο ανοιχτομυαλιάς που οι περισσότεροι επιστήμονες στερούνται κατηγορηματικά, επομένως δεν θα δεχτούν καμία από τις δύο εκδοχές της κατευθυνόμενης πανσπερμίας ούτε καν ως πιθανή. Αντίθετα, προσκολλώνται στην «καλύτερη» εξήγησή τους για την μη κατευθυνόμενη πανσπερμία, επειδή τους επιτρέπει να συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της «αρχής» εντός των πρώτων ορίων που έθεσε ο Κάρολος Δαρβίνος: η μη κατευθυνόμενη είναι «φυσική», η κατευθυνόμενη είναι «λιγότερο φυσική».

Παρατηρήστε ότι δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η κατευθυνόμενη πανσπερμία είναι «αφύσικη». Σύμφωνα με τους Δαρβινιστές, ανεξάρτητα από το πού προήλθε η ζωή, η διαδικασία ήταν φυσική από την αρχή μέχρι το τέλος. Το μόνο που έχουν να παραδεχτούν είναι ότι δεν έλαβε χώρα στη Γη. Ωστόσο, η αναγνώριση αυτού τους αναγκάζει να πλησιάσουν επικίνδυνα κοντά στο να παραδεχτούν την πραγματικότητα της εξωγήινης ζωής , και η συνεχιζόμενη «αναζήτησή» τους για τέτοια ζωή αποφέρει εκατομμύρια σε ερευνητική χρηματοδότηση κάθε χρόνο. Αυτό τους αφήνει να μην βιάζονται να καταστήσουν σαφές στο ευρύ κοινό ότι, ναι, πέρα ​​από τη Γη υπάρχει τουλάχιστον η ίδια πρωτόγονη βακτηριακή ζωή που έχουμε εδώ. 

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό. Αλλά, ως συνήθως, κρατούν το κάλυμμα σε αυτή την πραγματικότητα, όχι ακριβώς κρύβοντάς την, αλλά χωρίς να καταβάλλουν καμία προσπάθεια να εκπαιδεύσουν το κοινό στην ιδέα ότι δεν είμαστε, και ποτέ δεν ήμασταν, μόνοι. Η ζεστή λίμνη εξακολουθεί να έχει νερό, οπότε γιατί να τη θολώνουμε με γεγονότα; 

Εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε ιθαγενείς του πλανήτη Γη. Είτε τοποθετηθήκαμε εδώ άθικτοι είτε αναπτυχθήκαμε εδώ, αλλά δεν εξελιχθήκαμε εδώ. Τα γονίδιά μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι έχουμε αποκοπεί και επικολληθεί από άλλα, μη πρωτεύοντα, μη γήινα είδη.

Προσωπικά, πιστεύω ότι το έργο του Ζεκάρια Σίτσιν (Τα Χρονικά της Γης) πλησιάζει περισσότερο σε μια εύλογη εξήγηση. Αλλά ακόμα κι αν ορισμένες πτυχές αυτών που λέει είναι λάθος, ή ακόμα κι αν κάποια μέρα αποδειχθεί ότι όλα είναι λάθος, αυτό δεν θα αλλάξει τα βασικά γεγονότα που θίγει το έργο του - και το δικό μου έργο. Οι άνθρωποι δεν είναι πρωτεύοντα. Πράγματι ξεχωρίζουμε ως μια «ξεχωριστή» δημιουργία, την οποία υποστηρίζουν εδώ και καιρό οι θεολόγοι και τώρα ορισμένοι πιστοποιημένοι επιστήμονες . 

Το μόνο ερώτημα που μένει να κρέμεται είναι, φυσικά: ποιος ή τι ήταν ο δημιουργός; Δεν νομίζω ότι θα έχω το προνόμιο να το μάθω αυτό στη ζωή μου. Αλλά είμαι βέβαιος ότι βρίσκομαι σε κοντινή απόσταση από την επόμενη καλύτερη απάντηση. Είμαι βέβαιος ότι δημιουργηθήκαμε με επεμβατική γενετική χειραγώγηση 

από τον Lloyd Pye

Απόσπασμα από το περιοδικό Nexus

Τόμος 10, Τεύχος 1 (Δεκ. '02-Ιαν. 2003) Μέρος1 , Μέρος2

μέσω bibliotecapleyades.net

----------------------------------------------

Δαρβινισμός - Μια Θεωρία που Καταρρέει 

Νέα γενετική μελέτη αμφισβητεί σοβαρά τη «θεωρία της εξέλιξης» του Δαρβίνου

Μηνάς Καφάτος: «Γεννηθήκαμε από τα άστρα. Το σώμα μας είναι ένας μικρός πλανήτης»

Η θεωρία της  Κατευθυνόμενης Πανσπερμίας & Εξωγήινα μηνύματα στο ανθρώπινο DNA; 

Ένα μεγάλο μέρος της ύλης από την οποία αποτελούμαστε προέρχεται από άλλους γαλαξίες!!!

Το Μυστήριο της Αθάνατης Ψυχής

Σε αυτό το βίντεο, εξερευνούμε την αθάνατη φύση της ψυχής σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Πρόκλου. Αναλύουμε την κοσμική πορεία της ψυχής, τον ρόλο της ως γέφυρα μεταξύ υλικού και θεϊκού κόσμου και την αιώνια αναζήτηση της αλήθειας. Ο Πρόκλος μάς οδηγεί σε μια βαθύτερη κατανόηση της ψυχής ως οχήματος πνευματικής αναζήτησης και μας αποκαλύπτει το διαχρονικό της ταξίδι προς το θείο.

HellenicVibesGr

Δαρβινισμός - Μια Θεωρία που Καταρρέει

Ας το παραδεχτούμε: σχεδόν όλοι ενδιαφέρονται για τον Δαρβινισμό, τον Δημιουργισμό, τον Ευφυή Σχεδιασμό και το νέο παιδί στην πόλη, τον Παρεμβατισμό.

Μια παραβλεπόμενη εξήγηση για το γιατί το αρχείο απολιθωμάτων δείχνει πρωτόγονη και σύνθετη ζωή να εμφανίζεται ξαφνικά στη Γη, χωρίς προκατόχους, είναι η εξωγήινη παρέμβαση.

Ξεκινάμε κατανοώντας ότι ο Κάρολος Δαρβίνος βρισκόταν σε μια πολύ ολισθηρή πλαγιά όταν προσπαθούσε να εξηγήσει πώς κάτι τόσο βιολογικά και βιοχημικά πολύπλοκο όσο ακόμη και η απλούστερη μορφή ζωής θα μπορούσε να έχει δημιουργηθεί αυθόρμητα από οργανικά μόρια και ενώσεις χαλαρά στο περιβάλλον της πρώιμης Γης. Επειδή αυτό το μέρος της θεωρίας του Δαρβίνου ήταν πάντα κραυγαλέα απατηλό, οι σύγχρονοι Δαρβινιστές δέχονται σφυροκοπήματα από παντού, συμπεριλαμβανομένων και από άτομα σαν εμένα, με τελικό αποτέλεσμα το οικοδόμημα της «εξουσίας» που κρύβουν πίσω τους για 140 χρόνια να καταρρέει υπό την επίθεση.

Φανταστείτε ένα μεσαιωνικό κάστρο να χτυπιέται από τεράστιες πέτρες που εκτοξεύονται από πρωτόγονους, αλλά σωρευτικά αποτελεσματικούς, καταπέλτες. Ο Δαρβινισμός (και όλα όσα έχει καταλάβει αυτός ο όρος: φυσική επιλογή, εξέλιξη, επιβίωση του ισχυρότερου, διακεκομμένη ισορροπία, κ.λπ.) είναι το κάστρο. Οι Δαρβινιστές επανδρώνουν τα τείχη καθώς οι πέτρες που εκτοξεύονται κάνουν τη δουλειά τους. Οι Ευφυείς Σχεδιαστές πετάνε τους βράχους προκαλώντας τη μεγαλύτερη ζημιά. Οι Κρεασιονιστές, συγκριτικά, χρησιμοποιούν σφεντόνες και οι σχετικά λίγοι (μέχρι στιγμής) άνθρωποι σαν εμένα, οι παρεμβατιστές, ρίχνουν ένα καλά στοχευμένο βέλος πού και πού, αν και κανείς δεν μας δίνει ακόμη ιδιαίτερη προσοχή.
Θυμηθείτε, ένα καλά στοχευμένο (ή τυχερό - και στις δύο περιπτώσεις, το παράδειγμα είναι διδακτικό) βέλος έριξε τον πανίσχυρο Αχιλλέα. Και οι Δαρβινιστές έχουν φτέρνες.

Στην εποχή του Κάρολου Δαρβίνου, τίποτα δεν ήταν γνωστό για τη ζωή σε κυτταρικό επίπεδο. Το πρωτόπλασμα ήταν η μικρότερη μονάδα που καταλάβαιναν. Κι όμως, η θεωρία της φυσικής επιλογής του Δαρβίνου δήλωνε ότι όλη η ζωή - κάθε ζωντανή οντότητα γνωστή τότε ή που θα ανακαλυφθεί στο μέλλον - απλώς έπρεπε να λειτουργεί από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο με «φυσικούς νόμους» που θα μπορούσαν να οριστούν και να αναλυθούν. Αυτό φυσικά θα περιλάμβανε και την προέλευση της ζωής. Ο Δαρβίνος υπέθεσε ότι η ζωή μπορεί να είχε σταδιακά συναρμολογηθεί από αδέσποτα μέρη που βρίσκονταν σε κάποια «ζεστή λίμνη» όταν ο πλανήτης είχε κρυώσει αρκετά ώστε να καταστήσει δυνατή μια τέτοια συνάθροιση. Αργότερα έγινε αντιληπτό ότι τίποτα πιθανότατα δεν θα είχε σχηματιστεί (σταδιακά ή όχι) σε ένα στατικό περιβάλλον, οπότε προστέθηκε ένα καταλυτικό στοιχείο: ο κεραυνός.

Σε όλη την ιστορία μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες έχουν αναγκαστεί να περάσουν την εργασιακή τους ζωή με τον «Θεό» των Κρεασιονιστών (Δημιουργιστών) να αιωρείται πάνω από κάθε κίνηση που κάνουν, κάθε λάθος, κάθε σφάλμα κρίσης, κάθε προσωπικό αίσθημα. Έτσι, όταν αντιμετωπίζουν κάτι που δεν μπορούν να εξηγήσουν με λογικούς όρους, η μόνη εναλλακτική επιλογή είναι «ο Θεός το έκανε», κάτι που για αυτούς είναι απαράδεκτο. Έτσι, αναγκάζονται από την αδιάκοπη πίεση των Κρεασιονιστών να βρουν απαντήσεις για απολύτως όλα όσα, όσο παράλογα κι αν είναι, είναι «φυσικά». Αυτό ήταν το κίνητρό τους για τη θεωρία ότι ένας κεραυνός θα μπορούσε να χτυπήσει αμέτρητα τυχαία μόρια σε μια ζεστή λίμνη και με κάποιο τρόπο να τα μετατρέψει στο πρώτο ζωντανό πλάσμα. Οι «φυσικές» δυνάμεις της βιολογίας, της χημείας και του ηλεκτρομαγνητισμού θα μπορούσαν μαγικά να στροβιλιστούν μαζί -- και voilà!, ένα γεγονός ύποπτα κοντά σε ένα θαύμα.

Περιττό να πούμε ότι κανένας Δαρβινιστής δεν θα δεχόταν όρους όπως «μαγεία» ή «θαύμα», κάτι που θα ισοδυναμούσε με συμφωνία με το επιχείρημα των Κρεασιονιστών ότι «ο Θεός τα έκανε όλα». Αλλά βαθιά μέσα τους, ακόμη και οι πιο φανατικοί Δαρβινιστές έπρεπε να υποψιάζονται ότι η θεωρία της «ζεστής λίμνης» ήταν παράλογη.

Και καθώς όλο και περισσότερα μαθαίνονταν για την εκπληκτική πολυπλοκότητα της κυτταρικής δομής και χημείας, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία. Η αιχμηρή αναλογία του Fred Hoyle εξακολουθεί να ισχύει: ήταν εξίσου πιθανό να είναι αληθινή με το ότι ένας ανεμοστρόβιλος θα μπορούσε να σαρώσει μια μάντρα και να συναρμολογήσει σωστά ένα τζετ.
Δυστυχώς, η «ζεστή λίμνη» είχε γίνει αντίβαρο στο «ο Θεός το έκανε», οπότε ακόμη και όταν οι Δαρβινιστές γνώριζαν πέρα ​​από κάθε αμφιβολία ότι ήταν λάθος, την επέμεναν, την διακήρυτταν εξωτερικά και την δίδασκαν. Σε πολλά μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, εξακολουθεί να διδάσκεται.

Αν η Γη άρχισε να συγχωνεύεται από το αρχέγονο νέφος σκόνης και αερίου του ηλιακού συστήματος περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν (κάτι που μέχρι τότε ήταν μια καλά υποστηριζόμενη βεβαιότητα), τότε πριν από 4,0 δισεκατομμύρια χρόνια ο πρωτοπλανήτης ήταν ακόμα μια βραστή μπάλα από ψυχρό μάγμα. Δεν θα εμφανίζονταν ζεστές λίμνες στη Γη για τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο χρόνια ή και περισσότερο. Πώς, λοιπόν, να συμβιβαστεί η πραγματικότητα με τη φαντασίωση της ζεστής λίμνης;
Δεν υπήρχε τρόπος να συμβιβαστεί, οπότε αγνοήθηκε από όλους εκτός από τους ειδικούς που έπρεπε να εργάζονται με αυτήν σε καθημερινή βάση. Κάθε άλλος Δαρβινιστής ανέλαβε τη θέση ενός από τους πιθήκους του «μην βλέπεις κακό, μην λες κακό, μην ακούς κακό». 

Το να πούμε ότι «απέκρυψαν» τις νέες, επιζήμιες πληροφορίες δεν είναι αλήθεια. Το να πούμε ότι δεν τονίστηκε ποτέ στα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης για δημόσια κατανάλωση είναι αλήθεια.

Αυτός έχει γίνει ο τρόπος με τον οποίο οι Δαρβινιστές αντιμετωπίζουν οποιεσδήποτε προκλήσεις στις αγαπημένες τους θεωρίες: αν δεν μπορούν πλέον να υπερασπιστούν μια, δεν μιλάνε γι' αυτήν ή μιλάνε γι' αυτήν όσο το δυνατόν λιγότερο. Αν αναγκαστούν να μιλήσουν γι' αυτήν, προσπαθούν πάντα να «σκοτώσουν τον αγγελιοφόρο» αμφισβητώντας τα «πιστοποιητικά» οποιουδήποτε κριτικού. Εάν ο κριτικός δεν έχει ακαδημαϊκά προσόντα ίσα με τα δικά του, απορρίπτεται ως κάτι παραπάνω από ένας τρελός. Εάν ο κριτικός έχει ίσα προσόντα, χαρακτηρίζεται ως «κρυφός Δημιουργιστής» και απορρίπτεται. Κανένας επιστήμονας καριέρας δεν μπορεί να μιλήσει ανοιχτά και δυνατά ενάντια στο δαρβινιστικό δόγμα χωρίς να πληρώσει ένα βαρύ τίμημα. Αυτός είναι ο λόγος και ο τρόπος με τον οποίο άνθρωποι με κανονικά καλή συνείδηση ​​μπορούν να είναι και έχουν «κρατηθεί σε τάξη» και να σιωπήσουν μπροστά σε κατάφωρες διαστρεβλώσεις της αλήθειας.
Αν αυτό το σύστημα ανελέητης μομφής δεν ήταν τόσο σταθερά σε ισχύ, τότε σίγουρα το επόμενο δαρβινικό σκοντάφτισμα θα είχε γίνει πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο ως το οριστικό και απόλυτο τέλος στην ιδέα ότι η ζωή θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει συναρμολογηθεί «φυσικά».

από τον Lloyd Pye

Απόσπασμα από το περιοδικό Nexus

Τόμος 10, Τεύχος 1 (Δεκ. '02 - Ιαν. 2003) Μέρος1 , Μέρος2

μέσω bibliotecapleyades.net

---------------------------------

Νέα γενετική μελέτη αμφισβητεί σοβαρά τη «θεωρία της εξέλιξης» του Δαρβίνου

ΟΙ ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΕΣ ΜΙΝΥΕΣ

Το ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και το ΑΡΩΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ παρουσιάζουν την εκπομπή ΟΙ ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΕΣ ΜΙΝΥΕΣ που έκαναν ο δημοσιογράφος και συγγραφέας ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΚΑΚΗΣ με τον δικηγόρο και συγγραφέα ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΟΣΣΥΒΑΚΗ.

ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ο Όμηρος είναι Ιθακήσιος, υιός του Τηλεμάχου και της Επικάστης (ή Πολυκάστης), εγγονός του Οδυσσέα και του Νέστωρος της Πύλου.

Το απόσπασμα προέρχεται από αρχαίο κείμενο, που χρονολογικά τοποθετείται στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού (76 - 138 μ.Χ.). Όμως ο βασικός πυρήνας αυτού του κειμένου. σύμφωνα με τους μελετητές, εντοπίζεται σε προγενέστερη εποχή, γύρω στον 4ο με 3ο π.Χ. αιώνα. Το κείμενο αυτό είναι γνωστό ως "Περί Ομήρου και Ησιόδου και του γένους και αγώνος αυτών".

"...Σχετικά με τους γονείς του, υπάρχει από όλους μεγάλη διαφωνία. Ο Ελλάνικος και ο Κλεάνθης, για πατέρα του λένε τον Μαίονα. Ο Ευγαίων λέει τον Μέλητα, ο Καλλικλής τον Δμασαγόρα, ο Δημόκρητος ο Τροιζήνιος αναφέρει πως ήταν ο έμπορος Δαήμων...Υπάρχουν και κάποιοι που λένε πως ήταν ο Τηλέμαχος ο γιος του Οδυσσέα. Για την μητέρα του άλλοι λένε πως ήταν η Μήτις, άλλοι η Κρηθηίς, άλλοι η Θεμίστη. Μερικοί λένε την Μούσα Καλλιόπη και άλλοι πως ήταν η Πολυκάστη, η κόρη του Νέστορα.

Τώρα θα εκθέσουμε αυτά που ακούσαμε να λέει η Πυθία για τον Όμηρο στον αυτοκράτορα Αδριανό, όταν αυτός ζήτησε από αυτήν να μάθει από που κατάγεται και ποιοι είναι οι γονείς του. Τότε η ιέρεια απάντησε ως εξής:

Με ρωτάς για την άγνωστη γενεά και την πατρίδα

της αθάνατης σειρήνας. Η Ιθάκη είναι ο τόπος του,

πατέρας του ο Τηλέμαχος και η Επικάστη του Νέστορα η κόρη,

η μητέρα του, που γέννησε από τους θνητούς τον πιο σοφό άνδρα.

Σε αυτά πρέπει να πιστέψουμε, εάν αναλογιστούμε ποιος ήταν αυτός που έκανε την ερώτηση, και ποιος ήταν αυτός που έδωσε την απάντηση. Άλλωστε φαίνεται πόσο μεγαλοφυώς, ο ποιητής δοξάζει τον παππού του μέσα από τα έπη του."

Το αρχαίο πρωτότυπο κείμενο:

"Περί δέ των γονέων αυτού πάλιν πολλή διαφωνία παρά πασίν έστιν. Ελλάνικος μεν γαρ και Κλεάνθης Μαίονα λέγουσιν. Ευγαίων δέ Μέλητα , Καλλικλής δέ Δμασαγόραν, Δημόκριτος δέ ο Τροιζήνιος Δαήμονα έμπορον.

Εισί δέ οι Τηλέμαχον τον Οδυσσέως. Μητέρα δέ οι μεν Μήτιν, οι δέ Κρηθηίδα, οι δέ Θεμίστην... Οι δέ Καλλιόπην την Μούσαν, τινές δέ Πολυκάστην την Νέστορος.

Όπερ δέ ακηκόαμεν επί του θειοτάτου αυτοκράτορος Αδριανού ειρημένον υπό της Πυθίας περί Ομήρου εκθησόμεθα, του γαρ βασιλέως πυθομένου πόθεν Όμηρος και τίνος, απεφοίβασε δι'εξαμέτρου τόνδε τον τρόπον

άγνωστον μ'ερεαι γενεήν και πατρίδα γαίαν

αμβροσίου σειρήνος, έδος δ'Ιθακήσιός έστιν

Τηλέμαχος δέ πατηρ και Νεστορέη

Επικάστη μήτηρ, η μιν έτικτε βροτών πολύ πάνσοφον άνδρα

Οις μάλιστα δει πιστεύειν διά τε τον πυθόμενον και τον αποκρινάμενον, άλλως τε ούτως του ποιητού μεγαλοφυώς τον προπάτορα διά των επών δεδοξακότος"

Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΗΣΜΟ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Ιθάκης, στο Βαθύ. Είναι φιλοτεχνημένη από τον γλύπτη Στάθη Αλεξόπουλο και κατασκευάστηκε από λευκό μάρμαρο χάρη στη χορηγία του Γεράσιμου Κ. Βαλλάτου. Πάνω στη βάση της προτομής του Ομήρου είναι χαραγμένος ο χρησμός του Μαντείου του Δελφών προς τον αυτοκράτορα της Ρώμης, Αδριανό: “ΕΔΟΣ Δ’ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ ΕΣΤΙΝ ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΔΕ ΠΑΤΗΡ ΚΑΙ ΝΕΣΤΟΡΕΗ. ΕΠΙΚΑΣΤΗ ΜΗΤΗΡ, ΗΜΙΝ ΕΤΙΚΤΕ ΒΡΟΤΩΝ ΠΟΛΥ ΠΑΝΣΟΦΟΝ ΑΝΔΡΑ”.

istoria-archaiologia.blogspot.com  , arxeion-politismou.gr . homerworld.blogspot.com

-----------------------------------------

Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ

«Ποιος είπε ότι ο Όμηρος ήταν τυφλός;» 

Παλαμήδης, ο ιδιοφυέστερος των Αρχαίων Ελλήνων - Γρηγόρης Νικ. Κοσσυβάκης

Ο δικηγόρος-συγγραφέας Γρηγόρης Νικ. Κοσσυβάκης, στην ομιλία του στον σύλλογο "ΠΑΛΑΙΧΘΩΝ" με θέμα:

"Παλαμήδης, ο ιδιοφυέστερος των αρχαίων Ελλήνων"

Παλαίχθων

"Δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο ότι ο Λέων της Αμφιπόλεως βρισκόταν τοποθετημένος πάνω στο λόφο Καστά"

ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ

Κατά την εποχή που ο τύμβος Καστά βρισκόταν στην επικαιρότητα (2014), ακούστηκε - γράφτηκε ότι σύμφωνα με κάποια αρχαιολογικά ευρήματα, εικάζεται από ορισμένους αρχαιολόγους ότι ο λέοντας βρισκόταν στην κορυφή του τάφου της Αμφίπολης άποψη που αμφισβητήθηκε.

Διαβάζουμε από σχετικό δημοσίευμα της 7ης Μαρτίου 2015:

Σε ανατροπή των μέχρι τώρα συμπερασμάτων και υποθέσεων των αρχαιολόγων σχετικά με τον τύμβο Καστά και το πολυσυζητημένο μνημείο της Αμφίπολης προέβη, με εισήγηση του στη διάρκεια του 28ου αρχαιολογικού Συνεδρίου στο ΑΠΘ, ο διευθυντής Αρχαιολογικών Έργων της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας -Σπηλαιολογίας και μέλος της Διεπιστημονικής Ομάδας της ανασκαφής στην Αμφίπολη, Ευάγγελος Καμπούρογλου.

Σύμφωνα με τον κ. Καμπούρογλου, ο οποίος ήταν ο ομιλητής (από τους τελευταίους του προγράμματος του συνεδρίου) με θέμα: “Τα ιζήματα του λόφου Καστά Αμφίπολης και η σχέση τους με το ταφικό μνημείο”: "Δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο ότι ο Λέων της Αμφίπολης βρισκόταν τοποθετημένος πάνω στο λόφο Καστά". Στο συμπέρασμα αυτό είχαν καταλήξει και ανακοινώσει προ διετίας σχεδόν, η επικεφαλής της ανασκαφής Αικ. Περιστέρη και ο συνεργάτης της αρχιτέκτονας Μιχ. Λεφαντζής. Κι αυτό διότι, όπως εξήγησε: 1. Ο λόφος Καστά στην Αμφίπολη ήταν φυσικός κι όχι τεχνητός. 2. Ο λόφος ήταν σχηματισμένος από ιζήματα χαλαζιακών άμμων και αργίλου και ψαμμίτη, υλικά που τον καθιστούν μειωμένης αντοχής και “ανίκανο” να φέρει επί αιώνες στην κορυφή του βάρος μεγαλύτερο των 500 τόνων (το βάθρο και το γλυπτό του Λέοντα ξεπερνούν συνολικά σε βάρος τους 1.500 τόνους). Περισσότερα: https://www.huffingtonpost.gr

Αν και η υπόθεση αυτή δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο, συνεχίζει να διαδίδεται ακόμη και σήμερα, ώστε τείνει να γίνει αστικός μύθος.

Υπάρχει άλλος ένας παλαιότερος αστικός μύθος για τον Λέοντα που κυκλοφορεί εδώ και χρόνια στην περιοχή. Είναι η λαϊκή δοξασία που θέλει τον λέοντα να μην έχει γλώσσα, για να μην αποκαλύψει σε ποιον ανήκει ο τάφος, κρατώντας το μυστικό, ή τον δημιουργό του λέοντα να τον ρίχνει στη θάλασσα απογοητευμένος, μετά την διαπίστωση ότι ξέχασε να κατασκευάσει τη γλώσσα.

[Θυμίζω ότι ο Λέων βρέθηκε κομματιασμένος μέσα στον Στρυμόνα Ποταμό. Αλήθεια, αναρωτήθηκε ποτέ κανείς πως κομματιάστηκε και χάθηκε στα νερά του ποταμού; Ίσως με τον ίδιο τρόπο που από τον ναό του Διός στην Ολυμπία, βρέθηκε κατεστραμμένο το κράνος του Μιλτιάδη στον Αλφειό Ποταμό. Αυτά είναι αναπόφευκτες σκέψεις μου, αλλά δεν είναι του παρόντος.]

Στο θέμα μας: Δεν μπορούμε λοιπόν να θεωρούμε κάτι ως ιστορικό τετελεσμένο, βασισμένοι σε υποθέσεις.

Υπενθυμίζω ότι κανείς από τους αρχαίους συγγραφείς δεν μνημονεύει κάτι γι' αυτό το μνημείο.

Ακολουθούν μερικές εκδοχές / απόψεις για τον Λέοντα:

Η κατασκευή του μνημείου τοποθετείται, κατά τη γνώμη ορισμένων αρχαιολόγων, στα τέλη του -4ου  αρχές του -3ου  αιώνα.
Κατά τον καθηγητή Αρβανιτόπουλο, στήθηκε απ' τον Άγνωνα με υπόδειξη του φίλου του Περικλή (κατά το -437-436), για να θυμίζει τους 10.000 νεκρούς που έπεσαν στη μάχη του Δραβίσκου για το μεγαλείο της Αθήνας. Είναι δηλ. επιτύμβιο "πολυάνδρειον" όπως και το λιοντάρι της Χαιρώνειας.
Μετά τις ανασκαφές του 1937 ο καθηγητής της αρχαιολογίας Oscar Broneer υποστήριξε πως ο μαρμάρινος λέοντας στήθηκε προς τιμήν του Λαομέδοντος, γιου του Λαρίχου και έμπιστου φίλου και ναυάρχου του Μ. Αλεξάνδρου.

Σύμφωνα με την εκδοχή του καθηγητή Λαζαρίδη, είναι έργο του -4ου  αιώνα και δημιουργήθηκε προς τιμήν του Λεωσθένους, ναυάρχου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, από τη Μυτιλήνη. 

Ο Roger υποστήριξε την άποψη ότι το μνημείο στήθηκε προς τιμή του Νεάρχου, ναυάρχου του Μ. Αλεξάνδρου.

Kατά μια άλλη εκδοχή, ο Λέων ανηγέρθη σαν συμβολικό μνημείο, που εξέφραζε τη μεγάλη δύναμη της πόλης, όπως συνέβη και με τους λέοντες της νήσου Δήλου.

Τέλος, σύμφωνα με τον Σερραίο ιστορικό Γ. Καφταντζή η δημιουργία του μνημείου συνδέεται με το θάνατο σημαντικού προσώπου ή με πολύνεκρη μάχη μεταξύ των Αμφιπολιτών και του Φιλίππου Β' το -356.

Το μνημείο φυλάσσει ζηλότυπα το μυστικό του, ένα μυστικό που γεμίζει απορίες τους ερευνητές.

Ξαναλέω ότι κανείς από τους αρχαίους συγγραφείς δεν μνημονεύει κάτι γι' αυτό το μνημείο.

https://www.huffingtonpost.gr , https://el.wikipedia.org , https://enneaetifotos.blogspot.com

Επιμέλεια ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ