ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Η Ιθάκη μας

Ο άνθρωπος δεν γεννιέται ολοκληρωμένος πνευματικά. Γεννιέται σπόρος. Κουβαλά μέσα του χώμα και ουρανό, αδυναμία και φως. Ο προορισμός του δεν είναι να μείνει ίδιος, αλλά να γίνει καλύτερος απ’ ό,τι ήταν χθες. Να σμιλέψει τον εαυτό του όπως ο τεχνίτης την πέτρα, με υπομονή, με ιδρώτα και με πίστη.

Ο άνθρωπος είναι μέρος μιας καθολικής συνείδησης και ήρθε εδώ για να κάνει κάτι. Στην αληθινή του ουσία, όχι στο εγώ του. Αλλά στην αληθινή ουσία αυτού που είναι, έχει κάτι πολύ βαθύ να καταφέρει όσο βρίσκεται σε αυτήν την ενσάρκωση. Αλλιώς δεν θα ήταν εδώ... και πρέπει να το βρει.

Όταν ρώτησαν τον Αναξαγόρα, τι κίνητρο έχει ο άνθρωπος για να ζει, απάντησε: «Για να μπορεί να θαυμάζει τον ουρανό και την τάξη όλου του κόσμου». Η τάξη και η κανονικότητα που υπάρχει στις κινήσεις και στις περιφορές των άστρων πρέπει να γίνει πρότυπο κανονικότητας για την ανθρώπινη ψυχή. Τις βασικές αξίες, αξίες που έχουν σήμερα χαθεί, τις διδάσκει το Σύμπαν.

Επίσης ο Ηράκλειτος μας λέει ότι σε όλους τους ανθρώπους έχει δοθεί η ικανότητα για αυτογνωσία και σωφροσύνη. Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθήσουμε τον κοινό λόγο, γιατί το κοινό είναι Συμπαντικό.

Η αυτοβελτίωση δεν είναι πολυτέλεια των λίγων. Είναι δικαίωμα και χρέος του καθενός. Είναι το ψωμί που ζυμώνουμε με τα λάθη μας, το νερό που καθαρίζει τις σκέψεις μας, το μονοπάτι που ανοίγουμε μέσα στις δυσκολίες. Κάθε μικρή νίκη απέναντι στον φόβο, κάθε συγγνώμη που βγαίνει από καρδιάς, κάθε γνώση που φωτίζει το σκοτάδι, είναι ένα βήμα προς τον πιο αληθινό μας εαυτό.

Κι έτσι, ο άνθρωπος προχωρά. Όχι για να γίνει ανώτερος από τους άλλους, αλλά για να γίνει πιο δίκαιος, πιο σοφός, πιο ανθρώπινος. Γιατί ο αληθινός του προορισμός δεν είναι η τελειότητα, αλλά η διαρκής προσπάθεια. Ένα ταξίδι ανηφορικό, γεμάτο ελπίδα προς την Ιθάκη.

Επιμέλεια Σείριος (Χ.Γ.)