ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Οι Νύμφες Εσπερίδες

«Οι Νύμφες της Ελληνικής Μυθολογίας είναι ενδιάμεσα όντα μεταξύ θεών και ανθρώπων, που επικοινωνούν και με τους δύο κόσμους, τις αγαπούν και τις σέβονται και οι δύο (θεοί και θνητοί), και τρέφονται όπως οι θεοί, με αμβροσία. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, καλούνται στα συμβούλια των Ολυμπίων θεών, αλλά συνήθως παραμένουν στις δικές τους σφαίρες, σε απομονωμένες σπηλιές και γαλήνιες κοιλάδες και δάση, απασχολημένες με γνέσιμο, ύφανση, μπάνιο, γλυκά τραγούδια, χορό, αθλητισμό ή με συνοδεία θεοτήτων που περνούν από τα εδάφη τους. Όπως κυνηγώντας με την Άρτεμη, τρέχοντας με τον Διόνυσο (Βάκχο), διασκεδάζοντας με τον Απόλλωνα ή τον Ερμή, αλλά πάντα σε εχθρική στάση απέναντι στους ακόλαστους και διεγερμένους Σάτυρους».

Οι Νύμφες Εσπερίδες είναι κόρες του Άτλαντα. Η μητέρα τους είναι η Εσπερίς και η κατοικία τους είναι ένα νησί στον ωκεανό, στις εσχατιές της Δύσης.

Έργο των Εσπερίδων ήταν η φύλαξη των χρυσών μήλων, που βρίσκονταν στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα. Αυτό το δέντρο με τα χρυσά μήλα, ήταν γαμήλιο δώρο της Γαίας, στους γάμους του θεού Δία και της θεάς Ήρας. Η φύλαξη αυτή τους είχε ανατεθεί από τη θεά Ήρα.

Και εδώ βρίσκουμε μια παράδοση που όχι μόνο παραπέμπει στην Ατλαντίδα, αλλά δείχνει και κάποια ομοιότητα με τον θρύλο στη Γένεση για το δέντρο και το φίδι.

Οι Αρχαίοι πίστευαν ότι αν έτρωγες ένα τουλάχιστον μήλο από αυτό το δέντρο, θα γινόσουν αθάνατος.

Αν και το δέντρο ανατέθηκε στις Εσπερίδες να το προστατεύουν, αυτές δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στον πειρασμό να μαζέψουν και να φάνε τον καρπό του. Τότε ένα φίδι ονόματι Λάδωνας τέθηκε να φυλάει το δέντρο.

Ο Ηρακλής στα πλαίσια των δώδεκα άθλων του (11ος άθλος) επισκέφτηκε τον κήπο των Εσπερίδων, σκότωσε το φίδι και έκλεψε τα μήλα. Με βάση μάλιστα μία, όχι ιδιαίτερα, διαδεδομένη εκδοχή, βοηθήθηκε στο έργο του αυτό από τις νύμφες.

Η πιο γνωστή εκδοχή: Ο Ηρακλής, με τη βοήθεια του Άτλαντα, ξεπέρασε τον φύλακα δράκοντα Λάδωνα και κατάφερε να αποκτήσει τα μήλα, δείχνοντας εξυπνάδα και δύναμη. Ο Άτλαντας προσπάθησε να κρατήσει τα μήλα για τον εαυτό του, αλλά ο Ηρακλής τον ξεγέλασε, ζητώντας του να κρατήσει για λίγο τον ουρανό ώστε να βάλει ένα μαξιλάρι στους ώμους του, και πήρε τα μήλα και έφυγε.

Στη συνέχεια ο Ηρακλής επέστρεψε τα μήλα στον κήπο, μέσω της θεάς Αθηνάς (αφού ήξερε ότι εκεί άνηκαν). Προφανώς, οι Εσπερίδες ανέλαβαν και πάλι τη φύλαξή τους.

[Εικόνα: Εσπερίδα δίνει στον όφι Λάδωνα, γλυκό ποτό με υπνωτικό, για να αρπάξει τα χρυσά μήλα από το δένδρο. Από λήκυθο (πιθάρι λαδιού από τερακότα) που απεικονίζει τον Κήπο των Εσπερίδων, από την Ποσειδωνία, Μεγάλη Ελλάδα, (-350 με -340). (πηγή εικόνας https://spiritedcrone.co.nz) Ποσειδωνία: Αρχαία Ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας, στην περιοχή της Καμπανίας, 85 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάπολης, στη σημερινή επαρχία του Σαλέρνο, κοντά στις ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας.