Αποτελεί μία τεράστια και βαθιά «σύνθεση» πολλών στοιχείων, που καλύπτει όλο το φάσμα της ανθρώπινης «θρησκευτικότητας», από τον πιο βαθύ μυστικισμό, μέχρι τις εξωτερικές τελετές και τις «λαϊκές» γιορτές.
Η «Ορφική Μεταρρύθμιση» ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το σημαντικότερο, θρησκευτικό κίνημα (στο χώρο της θρησκείας, της μεταφυσικής, της φιλοσοφίας, της ιστορίας, της κοινωνικής ζωής.
Η «Θεολογία» του Πατέρα Θεού, κι η «θεολογία του Γιού του Θεού» (με την μορφή του Διονύσου), κι όλη η «δυτική μεταφυσική» είναι δημιούργημα του Ορφέα, πηγάζει από τον Ορφισμό, και μιλάει την ίδια «φιλοσοφική γλώσσα».
Ο «Χριστιανισμός του Ιησού» (που ακολούθησαν λίγοι στην ιστορία, από τον Ιωάννη, μέχρι τον Ωριγένη, και τους άλλους μυστικούς πατέρες…) ήταν ένα «γνήσιο θρησκευτικό κίνημα»… και το σεβόμαστε βαθιά (άλλωστε αυτό το αποδεικνύουν και οι «μελέτες» μας για το «χριστιανικό φαινόμενο»).
Ο «χριστιανισμός της εκκλησίας» όμως, διαμορφώθηκε από τους εκπροσώπους της, και καθιερώθηκε με πολιτικές σκοπιμότητες και διώξεις από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες εναντίον των Ελλήνων.
Ολόκληρη η «θεολογία του Γιού του Θεού» του χριστιανισμού είναι «παρμένη» από τον Ορφισμό. Μυστήρια, Τελετές (με άλλη σημασία βέβαια αλλά το ίδιο μεταφυσικό περιεχόμενο) είναι «παρμένα» από την «Διονυσιακή Λατρεία».
Ακόμα και τις γιορτές «αντέγραψαν».
Η «γιορτή του Διονύσου Λικνίτη» αντικαταστάθηκε με τα «Χριστούγεννα», το «πάθος» του Διονύσου (η «Κάθοδος» στον Άδη, και η «Άνοδος» από τον Άδη) αντικαταστάθηκε από το «εβραϊκό Πάσχα» και στους «χορούς των μεταμφιεσμένων του καρναβαλιού» δόθηκε άλλο «νόημα» (επειδή δεν μπόρεσαν να «καταργήσουν» τις γιορτές).
Νοιώθουμε αυτή την ηθική υποχρέωση όχι μόνο απέναντι στους «προγόνους» μας (για την αδικία και την συκοφαντία αιώνων…) αλλά και απέναντι στον εαυτό μας και τους «σύγχρονους Έλληνες» που «οδηγήθηκαν» σε ξένα μονοπάτια, αλλά προπάντων στους Έλληνες που γεννιούνται τώρα, που μεγαλώνουν τώρα, και θα γεννηθούν αργότερα, στα «παιδιά» μας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου