Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2024

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΩΓΗΣ

 

ΕΙΚΟΝΑ: Προτομή του Πλούταρχου στη Χαιρώνεια wikimedia.org

(Απόσπασμα)

Γιατί η νεότητα είναι εύπλαστη και ρευστή, και τα μαθήματα εντυπώνονται στις ψυχές των παιδιών που είναι ακόμα απαλές• καθετί σκληρό δύσκολα μαλακώνει. Γιατί, όπως ακριβώς οι σφραγίδες αποτυπώνονται στα μαλακά κεριά, έτσι αποτυπώνονται και τα μαθήματα σε όσες ψυχές είναι ακόμα παιδικές. Και μου φαίνεται ότι ο δαιμόνιος Πλάτων σωστά παραινεί τις τροφούς να μη λένε τυχαίους μύθους στα παιδιά, για να μη συμβεί και γεμίσουν οι ψυχές τους εξαρχής από μωρία και διαφθορά.

'Όπως φαίνεται, σωστά παραινεί ο ποιητής Φωκυλίδης λέγοντας:

«Πρέπει ενώ είναι παιδί ακόμα να διδαχτεί τα καλά έργα».

Αλλά και τούτο δεν πρέπει να παραλειφθεί, ότι δηλαδή και τα παιδιά που πρόκειται να υπηρετήσουν αυτούς που τα ανέθρεψαν και θα είναι σύντροφοί τους, πρέπει πρώτα απ' όλα να έχουν καλούς τρόπους και ακόμα να μιλούν άψογα Ελληνικά, ώστε, συγχρωτιζόμενοι με βαρβάρους και ανήθικους, να μην αποκτήσουν τη δική τους κακία. Και όσοι εκφράζονται με παροιμίες λένε σωστά:

«Αν με κουτσό συγκατοικήσεις, να κουτσαίνεις θα μάθεις».

Πρέπει, όμως, ένας σπουδαίος παιδαγωγός να συμπεριφέρεται, όπως ο Φοίνικας, ο παιδαγωγός του Αχιλλέα. Το σπουδαιότερο και σημαντικότερο, τώρα, απ' όσα έχω πει θα αναφέρω. Πρέπει να αναζητάτε δασκάλους των παιδιών απ' αυτούς που και στη ζωή τούς είναι αδιάβλητοι και στη συμπεριφορά τους ανεπίληπτοι και γεμάτοι εμπειρίες• γιατί πηγή και ρίζα της αρετής είναι να τύχει κανείς σωστής διαπαιδαγώγησης. Και όπως οι χωρικοί βάζουν τα ξύλα δίπλα στα φυτά, έτσι και οι σωστοί από τους δασκάλους με φροντίδα πρέπει να βάζουν μέσα στους νέους τις συμβουλές και τις παραινέσεις, ώστε να βλαστήσουν σωστά τα ήθη τους.

Και είναι κατάπτυστοι ορισμένοι πατέρες, οι οποίοι, πριν να δοκιμάσουν αυτούς που πρόκειται να διδάξουν, από άγνοια, καμιά φορά κι από απειρία, αφήνουν τα παιδιά τους σε ανθρώπους άσημος και αταίριαστους. Και δεν είναι ακόμα κι αυτό για γέλια, αν από απειρία το κάνουν, αλλά τελείως παράλογο είναι το εξής. Ποιο, δηλαδή; Μερικές φορές, αν και γνωρίζουν καλά, είτε επειδή το διαισθάνονται είτε επειδή και άλλοι τους το λένε, την απειρία, ίσως και την αθλιότητα ορισμένων εκπαιδευτικών, παρ' όλα αυτά σ' αυτούς στέλνουν τα παιδιά τους, οι μεν επειδή παρασύρονται από τις κολακείες και τις γαλιφιές, οι δε επειδή υποκύπτουν στους φίλους τους που τους το ζητούν, κάνοντας το ίδιο όπως κάποιος άρρωστος, ο οποίος αφήνει [το γιατρό] που με την επιστήμη μπορεί να τον σώσει, κάνοντας τη χάρη του φίλου, και πηγαίνει σ' αυτόν που από απειρία μπορεί να τον σκοτώσει.

Η όπως αυτός που αφήνει τον άριστο ναύκληρο για να δοκιμάσει τον χειρότερο, επειδή τον παρακάλεσε ένας φίλος.

Δία και όλοι οι θεοί, ποιος είναι πιο άξιος να ονομάζεται πατέρας, αυτός που κάνει τις χάρες που του ζητάνε ή αυτός που ασχολείται με τη [σωστή] διαπαιδαγώγηση των παιδιών του;

Έπειτα, δεν ήταν ταιριαστό αυτό που είπε εκείνος ο παλιός Σωκράτης, ότι δηλαδή, αν ήταν δυνατόν, θα ανέβαινε στο υψηλότερο σημείο της πόλης για να φωνάξει: «Ω άνθρωποι, τι κάνετε; Για τα χρήματα και τις κτήσεις μόνο νοιάζεστε, ενώ για τους γιους σας, που σ' αυτούς θα τ' αφήσετε δεν ενδιαφέρεστε;»

Σ' αυτά εγώ θα προσθέσω ότι αυτοί οι πατέρες το ίδιο κάνουν με το να φρόντιζαν για τα παπούτσια αλλά να μην ενδιαφέρονταν για το πόδι. Πολλοί πατέρες, λοιπόν, φτάνουν στο σημείο να αγαπούν πολύ τα χρήματα και ταυτόχρονα να μισούν τα παιδιά τους, ώστε, προκειμένου να μη δώσουν μεγαλύτερο μισθό, παίρνουν για δασκάλους των παιδιών τους ανθρώπους παντελώς άτιμους, επιδιώκοντας τη φτηνή αμάθεια. Γι' αυτό και ο Αρίστιππος, όχι άκομψα αλλά πολύ αστεία, διακωμώδησε με τα λόγια του έναν πατέρα χωρίς μυαλό και λογική. Όταν, λοιπόν, κάποιος τον ρώτησε πόσα ζητά για μισθό για να εκπαιδεύσει το παιδί του, «χίλιες», του είπε, «δραχμές». Όταν λοιπόν ο άλλος είπε «Ηρακλή μου, πάρα πολλά ζητάς· με χίλια μπορώ να αγοράσω ένα δούλο», του απάντησε «Τότε, λοιπόν, δύο δούλους θα έχεις: και το γιο σου και αυτόν που θ' αγοράσεις».

Δεν είναι πολύ παράλογο, από τη μία να συνηθίζουμε τα παιδιά να τρώνε με το δεξί χέρι κι αν απλώσουν τ' αριστερό να τα μαλώνουμε, καμία όμως πρόνοια να μην έχουμε για να ακούν σωστούς και ωφέλιμους λόγους; Τι λοιπόν συμβαίνει στους ξακουστούς αυτούς πατέρες, αφότου αναθρέψουν και διαπαιδαγωγήσουν τούς γιους τούς κακώς, εγώ θα αναφέρω. Όταν γίνουν άνδρες, παραμελούν την υγιή και τακτική ζωή, και γκρεμίζουν τους εαυτούς τους σε άτακτες και βαρβαρικές ηδονές, και τότε [οι πατέρες] μετανιώνουν για την παιδεία που τους έδωσαν, επειδή δεν είχε κανένα όφελος, και υποφέρουν για τα αδικήματά τους [των παιδιών]. Γιατί άλλοι απ' αυτούς μαζεύουν γύρω τους κόλακες και παράσιτα, ανθρώπους ασήμαντους και καταραμένους, διαφθορείς των νέων και καταστροφικούς, άλλοι πόρνες και εταίρες πολυτελείς και «σοβαρές» εξαγοράζουν, άλλοι ρίχνονται στα φαγοπότια, άλλοι εξοκέλλουν στους κύβους [ζάρια] και στα γλέντια, και μερικοί απ' αυτούς αγγίζουν τις πιο απερίσκεπτες συμφορές με το να μοιχεύουν και να καταστρέφουν σπίτια και για μία ηδονή να πληρώνουν με τη ζωή τους.

Αν ασχολούνταν, όμως, με τη φιλοσοφία, μπορεί να μην άφηναν αυτοί τους εαυτούς τους να παρασυρθούν από τέτοια πράγματα, και ίσως να μάθαιναν και το παράγγελμα τον Διογένη, ο οποίος με δυσάρεστα λόγια, αληθινά πράγματα παραινούσε και έλεγε: «Μπες σε πορνείο νεαρέ, για να μάθεις ότι τα ανάξια από τα τίμια καθόλου δεν διαφέρουν».

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΩΓΗΣ

----------------------------------------

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - ΠΩΣ ΔΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΑΚΟΥΕΙΝ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΘΕΟΣ ΤΙΜΩΡΟΣ» ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΩΝ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΩΝ - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

“ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ” - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΓΚΕΙΤΑΙ Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΓΑΘΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΥΧΗ

Ο ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΟΡΦΕΥΣ, ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΝ, ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΔΑΞΑΝ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥΣ    

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2021

ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ

Ύπουλος ανήρ δίκτυον κεκρυμμένον.

Ο ύπουλος άνθρωπος είναι κρυμμένη παγίδα - ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ

Και γαρ κυνί λύκος έοικεν αγριώτατον ημερωτάτω. Τον δε ασφαλή δει πάντων μάλιστα περί τας ομοιότητας αεί ποείσθαι την φυλακήν.

Ο λύκος, που είναι το πιο άγριο ζώο, μοιάζει με το σκύλο, που είναι το πιο ήμερο. Εκείνος που θέλει να είναι ασφαλής, πρέπει να φυλάγεται από αυτές τις ομοιότητες - ΠΛΑΤΩΝΑΣ (Σοφιστής)

Ο φθονερός αυτώ πολέμιος συνίσταται. Αυθαιρέτοις γαρ συνέχεται λύπαις αεί.

Ο φθονερός γίνεται εχθρός του εαυτού του. Γιατί κατέχεται συνέχεια από λύπες που μόνος του προκαλεί – ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ

Κάκιστον είναι των μεν αγρίων θηρίων τον τύραννον, των δ' ημέρων τον κόλακα.

Από μεν τα άγρια θηρία το πιο κακό είναι ο τύραννος, από δε τα ήμερα ο κόλακας - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ (Ηθικά)

Πόσον απέχει το ψεύδος του αληθούς; Όσον οφθαλμοί των ώτων.

Πόσο απέχει το ψέμα από την αλήθεια; Όσο τα μάτια από τα αυτιά – ΘΑΛΗΣ

Εθίζειν τους παίδας τω ταληθεί λέγειν. Το γαρ ψεύδεσθαι δουλοπρεπές και πάσιν ανθρώποις ουκ άξιον μιμείσθαι.

Να συνηθίζουμε τα παιδιά να λέγουν την αλήθεια. Γιατί η ψευτιά είναι δουλοπρέπεια και δεν αξίζει να τη μιμούνται οι άνθρωποι - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ (Ηθικά)

Όστις άδικος ων σοφός λέγειν πέφυκε, πλείστην ζημίαν οφλισκάνει. Γλώσση γαρ αυχών τάδικ' ευ περιστελείν, τολμά πανουργείν.

Όποιος, ενώ είναι άδικος, έχει την ικανότητα να λέγει σοφά λόγια, αξίζει τη μεγαλύτερη τιμωρία. Γιατί έχοντας την πεποίθηση ότι με τα όμορφα λόγια θα σκεπάσει το άδικο, τολμά να κάνει πανούργες πράξεις - ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ (Μήδεια)

Μη μόνον τους αμαρτάνοντας κόλαζε, αλλά και τους μέλλοντας κώλυε.

Να μην αρκείσαι μόνο να τιμωρείς αυτούς που έχουν σφάλλει, αλλά να εμποδίζεις και αυτούς που πρόκειται να σφάλλουν – ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ

Κακώ γαρ εσθλόν ου συμμίγνυται.

Το κακό με το καλό δε σμίγει - ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ (Ίων)

Ενταύθα μέντοι πάντα τ' ανθρώπων νοσεί, κακοίς όταν θέλωσι ιάσθαι κακά.

Τίποτα στους ανθρώπους δεν πάει καλά, όταν θέλουν να γιατρέψουν τα κακά χρησιμοποιώντας το κακό – ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Αρχόμενον το κακόν κόπτειν.

Να σταματάς το κακό στην αρχή του – ΦΩΚΥΛΙΔΗΣ

Ανήρ έννους τα καινά τοις πάλαι τεκμαίρεται.

Ο άνθρωπος που έχει μυαλό, κρίνει τα νέα από τα παλιά - ΣΟΦΟΚΛΗΣ (Οιδ. Τύραννος)

https://www.angelfire.com/ut2/athens5thcentury/

Σάββατο 8 Ιουνίου 2019

“ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ” - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ -

Χαριτωμένα, μάλιστα, μιλούσε και ο φιλόσοφος Βίων, ότι, όπως οι μνηστήρες, μη μπορώντας να πλησιάσουν την Πηνελόπη, συνευρίσκονταν με τις υπηρέτριες της, έτσι και κείνοι που δεν μπορούν να κατακτήσουν την φιλοσοφία, αποσκελετώνονται στις άλλες εντελώς ανάξιες μελέτες.
Για τούτο πρέπει να κάνουμε την φιλοσοφία κάτι σαν συνισταμένη της υπόλοιπης παιδείας.
Σχετικά με την επιμέλεια του σώματος οι άνθρωποι βρήκαν δύο κλάδους γνώσης, την ιατρική και τη γυμναστική, από τις οποίες η πρώτη δημιουργεί την υγεία και η δεύτερη την ευεξία. 
Για τις αρρώστιες και τα πάθη της ψυχής, όμως, φάρμακο είναι μόνο η φιλοσοφία.
Μέσω της φιλοσοφίας, άλλωστε, και μαζί με αυτήν μπορούμε να μάθουμε τι είναι το ωραίο και τι το άσχημο, τι το δίκαιο και τι το άδικο, τι το γενικώς προτιμητέο και τι το φευκτέο, πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε απέναντι στους θεούς, στους γονείς, στους μεγαλύτερους, στους νόμους, στους ξένους, στους άρχοντες, στους φίλους, στις γυναίκες, στα παιδιά, στους υπηρέτες· ότι, δηλαδή, πρέπει να σεβόμαστε τους θεούς, να τιμούμε τους γονείς, να συστελλόμαστε μπροστά στους μεγαλύτερους, να πειθαρχούμε στους νόμους, να υπακούμε στους άρχοντες, ν' αγαπάμε τους φίλους, να είμαστε σώφρονες με την γυναίκα και στοργικοί με τα παιδιά μας και να μην φερόμαστε ατιμωτικά στους δούλους.
Και το σπουδαιότερο, ούτε στις επιτυχίες να νιώθουμε μεγάλη χαρά ούτε στις συμφορές μεγάλη λύπη, και να μην είμαστε ούτε στις απολαύσεις έκλυτοι ούτε στην οργή φρενιασμένοι και θηριώδεις. 
Τα παραπάνω κρίνω από πλευράς μου ως τα εξοχότερα απ' όσα παρέχει η φιλοσοφία. Το να ευτυχείς με αξιοπρέπεια, δηλαδή, ταιριάζει στον άνδρα, χωρίς να προκαλείς στους άλλους φθόνο ταιριάζει σε άνθρωπο συνετό, η επικράτηση επί των ηδονών διά του νου ταιριάζει στον σοφό, και η συγκράτηση της οργής ταιριάζει στον όχι τυχαίο άνθρωπο.
Τέλειους ανθρώπους θεωρώ εκείνους που μπορούν ν' αναμείξουν και να συγκεράσουν την πολιτική δύναμη με τη φιλοσοφία, και θεωρώ ότι κατέχουν τα δύο μέγιστα αγαθά που υπάρχουν, δηλαδή, αφ' ενός, τον βίο που ωφελεί το σύνολο, όταν πολιτεύονται, και, αφ' ετέρου, τον ακύμαντο και γαλήνιο βίο, όταν ασχολούνται με τη φιλοσοφία. Από τα τρία, άλλωστε, υποδείγματα βίου, από τα οποία το ένα είναι του πρακτικού, το άλλο του θεωρητικού και το τρίτο του ηδονικού, ο τελευταίος βίος, όντας έκλυτος και υποταγμένος στις ηδονές, ταιριάζει στα ζώα και στους ταπεινούς ανθρώπους, ο θεωρητικός, αν σφάλλει ως προς τον πρακτικό, είναι ανώφελος, και ο πρακτικός, αν χωριστεί από τη φιλοσοφία, είναι ακαλαίσθητος και σφαλερός.
Πρέπει, λοιπόν, να προσπαθούμε κατά δύναμη και στα δημόσια πράγματα να μετέχουμε και με την φιλοσοφία ν' ασχολούμαστε, όσο το επιτρέπουν οι περιστάσεις. Έτσι πολιτεύτηκε ο Περικλής, έτσι ο Αρχύτας ο Ταραντίνος, έτσι ο Δίων ο Συρακούσιος, έτσι ο Επαμεινώνδας ο Θηβαίος, από τους οποίους ο ένας έγινε σύντροφος του Πλάτωνα.
Για την παιδεία, λοιπόν, δεν βρίσκω αιτία για την οποία χρειάζεται να χρονοτριβούμε λέγοντας περισσότερα. Πέρα από τα προαναφερθέντα, χρήσιμο, ή καλύτερα αναγκαίο, είναι και το εξής: δεν πρέπει να παραμελούμε και την απόκτηση των παλαιών συγγραμμάτων αλλά πρέπει και τούτα να τα συγκεντρώνουμε, σύμφωνα με την συνήθεια των γεωργών. Κατά τον ίδιο τρόπο, άλλωστε, η χρήση των βιβλίων είναι όργανο της παιδείας, και μέσω αυτής μπορούμε να έχουμε την γνώση από την πηγή της.
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ
ΗΘΙΚΑ - ΤΟΜΟΣ 1 - ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΚΑΚΤΟΣ “ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ”

Δευτέρα 17 Απριλίου 2023

Μ' ΑΥΤΑ ΘΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟ ΦΤΕΡΩΜΑ

Διαβάζουμε στον Φαίδρο του Πλάτωνος: Η δύναμη του φτερού είναι το φυσικό της να τραβάει το βαρύ προς τα πάνω, και να τo ανεβάζει ψηλά εκεί όπου κατοικεί το γένος των θεών κι απ' όσα είναι κατά το σώμα ή ψυχή έχει μεταλάβει πιο πολύ από το θείο· και το θείο είναι όμορφο, σοφό, καλό και ό,τι άλλο όμοιο. Μ' αυτά δα πολύ θρέφεται και μεγαλώνει τής ψυχής το φτέρωμα, ενώ με το άσχημο και με το κακό και με τ άλλα τ' αντίθετα μαραίνεται κι αφανίζεται. ΣΩΚΡΑΤΗΣ (ΠΛΑΤΩΝΟΣ -  ΦΑΙΔΡΟΣ 246 d)

Στου ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ τα ΠΛΑΤΩΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Διαβάζουμε: ΖΗΤΗΜΑ ΣΤ'

Με ποιαν άραγε έννοια, λέγεται στο Φαίδρο, πως η φύση του φτερού, που σηκώνει ψηλά το βαρύ, μετέχει περισσότερο απ' όλα τα σωματικά στοιχεία στο θείο;
Μήπως, επειδή ο λόγος είναι για τον έρωτα, και ο έρωτας σχετίζεται με την ομορφιά του σώματος, και η ομορφιά, επειδή μοιάζει με τα θεία, παρακινεί και βοηθεί την ψυχή να Θυμηθεί;
Η μάλλον, δε χρειάζεται καθόλου να επεξεργαστούμε το ζήτημα, αλλά απλώς να κατανοήσουμε ότι, από τις δυνάμεις της ψυχής που βρίσκονται στο σώμα, και που είναι περισσότερες από μία, μετέχει πιο πολύ στο θείο η λογική και διανοητική, για την οποία ο Πλάτων είπε πως αναφέρεται στα θεία και ουράνια;
Αυτή σωστά την ονόμασε φτερό, γιατί ανυψώνει την ψυχή από τα ταπεινά και θνητά.
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ – ΠΛΑΤΩΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Αξίζει να επιστρέψουμε στον Φαίδρο του Πλάτωνα να δούμε την συνέχεια του κειμένου: Ο Δίας λοιπόν, ο μεγάλος ηγεμόνας του ουρανού, οδηγώντας ένα φτερωτό άρμα, προχωρεί πρώτος και βάζει σε τάξη και φροντίζει όλα τα πράγματα. Τον ακολουθεί μια στρατιά θεών και δαιμόνων, διαταγμένη σε έντεκα μέρη. Στον οίκο των θεών μένει μόνη η Εστία. Από τους άλλους θεούς, όσοι, μέσα στους δώδεκα, έχουν ταχθεί να διευθύνουν, προηγούνται, ορίζοντας ο καθένας τον τομέα που του τάχθηκε. Μέσα στον ουρανό υπάρχουν πολλά μακάρια θεάματα και περάσματα, όπου περιφέρεται το γένος των ευδαιμόνων θεών, ασκώντας ο καθένας τους το δικό του έργο και ακολουθεί όποιος πάντα θέλει και μπορεί, μια και ο φθόνος παραμένει έξω από τον θεϊκό χώρο. ΣΩΚΡΑΤΗΣ (ΠΛΑΤΩΝΟΣ -  ΦΑΙΔΡΟΣ 246 e - 247 b)

Πηγές:

ΠΛΑΤΩΝΟΣ - ΦΑΙΔΡΟΣ. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ»
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ – ΠΛΑΤΩΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΡΕΤΑΙ ΕΚΔ. ΖΗΤΡΟΣ

--------------------------------------------

Η ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΙ Ο ΕΣΧΑΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Δευτέρα 12 Αυγούστου 2024

Ο Αλέξανδρος απέδειξε ότι ο ιατρός Φίλιππος ο Ακαρνάνας είναι πιστός του φίλος, και μπροστά στον θάνατο έδειξε γενναιότητα.

Κάποια στιγμή, όπως αναφέρει ο Αριστόβουλος, ο Αλέξανδρος αρρώστησε από κόπωση. Άλλοι όμως λένε ότι αρρώστησε, επειδή βούτηξε στον Κύδνο ποταμό για να κολυμπήσει· είχε επιθυμήσει το νερό, επειδή ήταν ιδρωμένος και τον είχε πιάσει η ζέστη. 

Ο Κύδνος ποταμός περνάει μέσα από την Ταρσό και, επειδή πηγάζει από το όρος Ταύρο και διασχίζει ανοιχτό χώρο, είναι ψυχρός και έχει νερά καθαρά. 

Τον έπιασαν λοιπόν σπασμοί και υπέφερε από υψηλό πυρετό και συνεχή αγρυπνία. Όλοι οι γιατροί νόμιζαν ότι δεν πρόκειται να ζήσει, ο γιατρός όμως Φίλιππος ο Ακαρνάνας που ήταν φίλος του Αλεξάνδρου και του είχαν μεγάλη εμπιστοσύνη στα ιατρικά ζητήματα και γενικά έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως στον στρατό, ήθελε να του δώσει καθαρτικό φάρμακο· ο Αλέξανδρος λοιπόν τον διέταξε να του δώσει το καθαρτικό. 

Ο Φίλιππος ετοίμαζε ήδη το ποτήρι με το φάρμακο, όταν έδωσαν στον Αλέξανδρο επιστολή του Παρμενίωνα· του έγραφε ότι έπρεπε να φυλαχτεί από τον Φίλιππο, γιατί είχε πληροφορίες ότι εξαγοράστηκε από τον Δαρείο για να τον δηλητηριάσει. 

Ο Αλέξανδρος διάβασε το γράμμα και, ενώ ακόμη το κρατούσε στα χέρια του, πήρε το ποτήρι, όπου ήταν το φάρμακο, και συγχρόνως έδινε το γράμμα στον Φίλιππο για να το διαβάσει. 

Έτσι την ίδια στιγμή έπινε το φάρμακο ο Αλέξανδρος και ο Φίλιππος διάβαζε την επιστολή του Παρμενίωνα. 

Αμέσως έγινε φανερό ότι το φάρμακο του Φιλίππου ήταν ακίνδυνο, επειδή δεν έδειξε καμιάν έκπληξη για την επιστολή, αλλά μόνο παρακάλεσε τον Αλέξανδρο να ακολουθήσει τις οδηγίες του και σε ό,τι άλλο θα του υποδείκνυε· γιατί μονάχα αν τις ακολουθούσε, θα σωζόταν. 

Το φάρμακο τον καθάρισε και η αρρώστια πέρασε· έτσι ο Αλέξανδρος και στον Φίλιππο απέδειξε ότι είναι πιστός του φίλος, και στους άλλους, που τον περιστοίχιζαν, ότι είναι αποφασισμένος να μην υποψιάζεται τους φίλους του και μπροστά στον θάνατο έδειξε γενναιότητα.

Αρριανός - Αλεξάνδρου Ανάβασις - Βιβλίο Δεύτερο

ΕΙΚΟΝΑ: Αλέξανδρος. Μαρμάρινο αντίγραφο του -1ου αιώνος, από το πρωτότυπο του Λύσιππου. Ένα από τα πιο ακριβή αντίγραφα. (Ny Carlsberg, Copenhagen). 

-------------------------------------

Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: Ἀλέξανδρος 39.1-40.5)

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ - ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΣΤΟΝ ΔΑΡΕΙΟ

Ο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΠΡΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ «ΟΡΚΟΥ» ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ…

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΑΡΡΙΑΝΟ, ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

«ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΥΧΗΣ ή ΑΡΕΤΗΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ;

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2019

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - ΠΩΣ ΔΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΑΚΟΥΕΙΝ

Όπως ακριβώς, ο μανδραγόρας, όταν φυτρώνει κοντά στα αμπέλια και μεταδίδει την δύναμη του στο κρασί, κάνει πιο ελαφρύ το βάρος αυτό σε όσους το πίνουν, έτσι και η ποίηση, όταν αντλεί τις υποθέσεις της από τη φιλοσοφία και τις αναμειγνύει με μυθολογικό στοιχείο, κάνει τη μάθηση πιο ελαφριά και αγαπητή στους νέους.
Γι' αυτό δεν πρέπει ν' αποφεύγουν την ποίηση όσοι σκοπεύουν να γίνουν φιλόσοφοι, αλλά πρέπει να προετοιμάζονται με τα ποιήματα για την φιλοσοφία, συνηθίζοντας ν' αγαπούν και να ζητάνε στην απόλαυση την ωφέλεια.
Αν δεν υπάρχει τίποτα ωφέλιμο, ν' αποκρούουν την ποίηση του είδους αυτού και να δυσανασχετούν.
Αυτή δηλαδή είναι η αρχή της παίδευσης, αν κάποιος σωστά αρχίζει κάθε έργο έτσι, είναι φυσικό, να έχει και το τέλος, σύμφωνα με τον Σοφοκλή.
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ – ΗΘΙΚΑ - ΠΩΣ ΔΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΑΚΟΥΕΙΝ

(Προσέγγιση της ποίησης με κριτήριο την παιδαγωγική σημασία που έχει η επαφή του νέου με τα έργα των ποιητών.)
Εκδ. Κάκτος

Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024

Η πορεία του Αλεξάνδρου προς τον ναό του Άμμωνα Ρα στην όαση Σίουα

ΕΙΚΟΝΑ: Το Μαντείο του Άμμωνα στην Όαση Σίβα γνωστή και ως Όασις Άμμωνος Ρα.

 Είναι όαση στην Αίγυπτο, κοντά στο βαθύπεδο Κατάρα, στη Λιβυκή έρημο. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Λιβύη και 560 από το Κάιρο. Είναι ένας από τους πιο απομονωμένους οικισμούς της Αιγύπτου. https://el.wikipedia.org/

Από τις εκβολές του Νείλου, όπου είχε οριοθετήσει την πόλη του, ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με ένα ελαφρύ και ταχυκίνητο απόσπασμα συνοδείας για το μαντείο του Άμμωνα Ρα στην όαση Σίουα, ένα δύσκολο ταξίδι περίπου 560 χλμ.

Το μαντείο του Άμμωνα βρισκόταν σε όαση μέσα στην αμμώδη και άνυδρη έρημο της Λιβύης. Το μέγιστο πλάτος της όασης ήταν 40 στάδια (περίπου 7,5 χλμ) και ήταν γεμάτη ήμερα δένδρα, ελιές και φοίνικες. Εκεί βρισκόταν και η μοναδική πηγή της περιοχής, της οποίας το νερό άλλαζε θερμοκρασία στη διάρκεια του εικοσιτετραώρου. Το μεσημέρι έφτανε να είναι σχεδόν παγωμένο, στη συνέχεια η θερμοκρασία του ανέβαινε, τα μεσάνυχτα έφτανε στο υψηλότερο σημείο και μετά άρχιζε πάλι να ψυχραίνει. Εκεί κοντά υπήρχαν αλατωρυχεία, τα οποία έδιναν εξαιρετικής ποιότητας αλάτι, καθαρό σαν κρύσταλλο. Μερικά κομμάτια του ήταν μεγαλύτερα από 3 δακτύλους (περίπου 5,5 εκ.) και ήταν περιζήτητο στις θυσίες.

----------------------------------

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - Ἀλέξανδρος (26.11-27.8.)

[26.11] Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε για το ναό του Άμμωνα, μεγάλο ταξίδι με πολλές δυσκολίες και ταλαιπωρίες και δυο κινδύνους, τον της ανυδρίας, εξαιτίας της οποίας υπάρχει έρημος αρκετών ημερών, και τον νοτιά, όταν τυχόν φυσά λυσσαλέος σε όσους βαδίζουν σε άμμο βαθιά και αχανή· [26.12] είναι αυτός ο άνεμος που, όπως λένε, σήκωσε παλαιότερα κάπου στον στρατό του Καμβύση πολλήν άμμο, δημιούργησε βουνά από αυτήν στην περιοχή και έθαψε και εξόντωσε πενήντα χιλιάδες ανθρώπους.

[26.13] Αυτά τα σκέφτονταν όλοι σχεδόν, αλλά ήταν δύσκολο να αποτρέψει κανείς τον Αλέξανδρο, όταν είχε ξεκινήσει για κάτι. [26.14] Γιατί και η τύχη ακόμη υποχωρώντας στις αποφάσεις του ενίσχυε την άποψή του· εξάλλου, ο ορμητικός χαρακτήρας του έκανε ανυποχώρητη τη φιλοδοξία του να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις δυσκολίες, όχι μόνο προς τους εχθρούς αλλά ακόμη και στον χώρο και στον χρόνο.

[27.1] Σε εκείνη λοιπόν την πορεία η βοήθεια που δόθηκε στον Αλέξανδρο από τον θεό προς αντιμετώπιση των δυσκολιών έγινε περισσότερο πιστευτή από τους επόμενους χρησμούς. Σε αυτούς κατά κάποιον τρόπο οφείλεται και η εμπιστοσύνη του Αλέξανδρου στους χρησμούς.

[27.2] Πρώτα πρώτα το πολύ νερό και οι συνεχείς βροχοπτώσεις έδιωξαν τον φόβο από τη δίψα και εξουδετερώνοντας την ξηρότητα της άμμου, η οποία υγράθηκε και κατακάθισε, έκαναν τον αέρα πιο εύκολο στην αναπνοή και πιο καθαρό.

[27.3] Έπειτα, καθώς τα σημάδια που ήταν για τους οδηγούς είχαν μπερδευτεί και λόγω της άγνοιας περιπλανιόνταν και αποσπώνταν μεταξύ τους αυτοί που βάδιζαν, εμφανίστηκαν κοράκια που είχαν αναλάβει τον ρόλο του οδηγού της πορείας, αφού, όταν τα ακολουθούσαν, πετούσαν γρήγορα μπροστά τους, όταν όμως ο Αλέξανδρος και οι άνδρες του έμεναν πίσω και αργοπορούσαν, τους περίμεναν.

[27.4] Και, όπως λέει ο Καλλισθένης, το εκπληκτικότερο ήταν πως με τα κρωξίματα ανακαλούσαν όσους τη νύχτα περιπλανιόνταν και κράζοντας τους έβαζαν πάλι στα αχνάρια της πορείας. 

[27.5] Όταν, διασχίζοντας την έρημο έφτασε στον προορισμό του, ο προφήτης του Άμμωνος τον χαιρέτησε από μέρους του θεού σαν από πατέρα· ο Αλέξανδρος όμως τον ρώτησε μήπως του έχει ξεφύγει κάποιος από τους φονιάδες του πατέρα του. 

[27.6] Όταν ο προφήτης του συνέστησε να είναι προσεκτικός στα λόγια του, γιατί ο πατέρας του δεν ήταν θνητός, αλλάζοντας την ερώτηση ζητούσε να μάθει αν είχαν τιμωρηθεί όλοι οι δολοφόνοι του Φιλίππου. Κατόπιν ρώτησε για την ηγεμονία, αν δηλαδή θα του επέτρεπε ο θεός να γίνει κύριος του κόσμου. 

[27.7] Και όταν ο θεός χρησμοδότησε ότι και τούτο του επέτρεπε και ο Φίλιππος πήρε πλήρη εκδίκηση, τιμούσε τον θεό με λαμπρά αφιερώματα και στους ανθρώπους πρόσφερε χρήματα. 

[27.8] Αυτά γράφουν για τους χρησμούς οι περισσότεροι. Ο ίδιος όμως ο Αλέξανδρος σε γράμμα προς τη μητέρα του λέει ότι είχαν δοθεί σ᾽ αυτόν κάποιοι απόρρητοι χρησμοί, που ο ίδιος θα ανακοίνωνε κατά την επιστροφή του μόνο σε εκείνη. 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - Ἀλέξανδρος (26.11-27.8.)

https://www.greek-language.gr/ , https://chilonas.com/

Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΚΑΙ Η ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΗΡΟΔΟΤΟΥ

Αρκετές φορές θα έχετε ακούσει να μας λένε ότι το Αλφάβητο το πήραμε εμείς οι Έλληνες από τους Φοίνικες.( Μέγα ψεύδος).
Και να αναφέρουν ως πηγή της άποψης αυτής τον Ηρόδοτο.
Κανένας όμως από αυτούς δεν ερεύνησε σε βάθος (ίσως από δόλο για να διαστρεβλώσουν την αλήθεια) προς την αναζήτηση της αλήθειας.
Για πάμε όμως να δούμε λοιπόν τη είπε (και έγραψε) ο Ηρόδοτος και πολύ περισσότερο ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος των λεγομένων του.
ΗΡΟΔΟΤΟΣ
Τερψιχόρη παρ.57-59.
Οι Γεφυραίοι, στους οποίους ανήκαν οι δύο άνδρες (Αρμόδιος, Αριστογείτων) που είχαν σκοτώσει τον Ίππαρχο, κατάγονταν, σύμφωνα με τα λόγια τους, από την Ερέτρια, όπως όμως εγώ υπολογίζω, ήταν ΦΟΙΝΙΚΕΣ, απόγονοι αυτών που ήρθαν με τον Κάδμο στην περιοχή που γνωρίζουμε τώρα ως Βοιωτία, όπου τους παραχωρήθηκε η Τανάγρα να χτίσουν τα σπίτια τους.
Μετά την εκτόπιση των Καδμείων από τους Αργείους, οι Γεφυραίοι εκδιώχθηκαν από τους Βοιωτούς και κατέφυγαν στην Αθήνα, όπου έγιναν δεκτοί στην κοινότητα με κάποιους όρους, που τους απέκλειαν από ορισμένα προνόμια που δεν υπάρχει λόγος ν' αναφέρω εδώ.
Οι Φοίνικες που ήρθαν με τον Κάδμο, ανάμεσα στους οποίους ήταν κι οι Γεφυραίοι, αφού εγκαταστάθηκαν στη χώρα, εισήγαγαν στην Ελλάδα μερικά επιτεύγματα, από τα οποία το σπουδαιότερο ήταν η γραφή που ως τότε ήταν άγνωστη στους Έλληνες, "όπως εγώ πιστεύω". (μόνο αυτός κανείς άλλος).
Στην αρχή χρησιμοποιούσαν τους ίδιους χαρακτήρες με όλους τους Φοίνικες, αλλά, καθώς περνούσε ο καιρός κι άλλαζε η γλώσσα τους, άλλαξαν το σχήμα των γραμμάτων τους. Εκείνη την εποχή, οι περισσότεροι από τους Έλληνες τους Ίωνες διδάχτηκαν τα γράμματα από τους Φοίνικες και τα υιοθέτησαν, με μικρές αλλαγές, για δική τους χρήση, ονομάζοντας τα πάντα πολύ ορθά Φοινικική γραφή.
Οι Ίωνες λένε και <τομάρι> τον πάπυρο, μια έκφραση που έχει επιβιώσει από την αρχαιότητα, όταν ο πάπυρος ήταν πολύ δυσεύρετος, και χρησιμοποίησαν τομάρια γιδοπροβάτων για να γράφουν.
Η αλήθεια είναι ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν πολλοί λαοί που χρησιμοποιούν αυτό το υλικό.
Στον ναό του Ισμηνία Απόλλωνα στη Θήβα της Βοιωτίας είδα εγώ ο ίδιος τρίποδες με χαραγμένες επιγραφές με Κάδμειους χαρακτήρες, που δεν διαφέρουν και πολύ από τους Ιωνικούς.
Και τώρα ο Βοιωτός Μυσταγωγός από την Χαιρώνεια ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, δίνει την απάντηση στον Ηρόδοτο  (και σε όλους όσους πιστεύουν ψευδώς, στην περί Φοινικικής Γραφής), μέσα από το σύγγραμμα του "ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑΣ" παρ.31.
Ο Αριστοφάνης ο Βοιωτός έγραψε πως ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ ζήτησε από τους Θηβαίους μισθό αλλά δεν του έδωσαν και πως, όταν προσπάθησε να συζητήσει και να συναναστραφεί με τους νέους της Θήβας, οι άρχοντες της πόλης τον εμπόδισαν, επειδή ήταν αγροίκοι.
Ο ίδιος ο Ηρόδοτος όμως δίνει μαρτυρία υπέρ του ισχυρισμού του Αριστοφάνη με τις κατηγορίες που επιρρίπτει εις βάρος των Θηβαίων, άλλες ψευδείς, άλλες για να κολακεύσει άλλους και άλλες από ΜΙΣΟΣ και ΑΝΤΙΠΑΛΟΤΗΤΑ προς αυτούς.
Ο Πλούταρχος αντικρούει τον ύποπτο ρόλο του Ηροδότου, για όσα αναφέρει περί δήθεν Φοινικικής προέλευσης του Ελληνικού Αλφαβήτου.
Τι μας λέει δηλαδή ο Πλούταρχος:
Ότι ο Ηρόδοτος έφθασε στην Θήβα και ζήτησε από τους άρχοντες της πόλης μισθό οι Θηβαίοι τον περιφρόνησαν και δεν του έδωσαν.
Όταν θέλησε να συζητήσει και να συναναστραφεί με τους νέους της Θήβας, τον εμπόδισαν.
Οι Θηβαίοι τον θεώρησαν λαοπλάνο και τον απέλασαν.
Αυτό το γεγονός ήταν μεγάλη προσβολή για τον Ηρόδοτο.
Ο Ηρόδοτος έχοντας μεγάλη πικρία, θέλησε να πάρει ένα είδος εκδίκησης για την προσβολή αυτή που ένιωσε από τους Θηβαίους.
Σκέφτηκε, να τους προσβάλει, (μέσω Φοινικικού Αλφαβήτου και με αναφορές περί Γεφυραίων και Φοίνικων) αμφισβητώντας την Ελληνική τους καταγωγή, κάτι που για την εποχή εκείνη ήταν ότι χειρότερο για έναν Έλληνα.
Αυτή είναι η αλήθεια και ο πραγματικός λόγος για τον οποίο ο Ηρόδοτος έγραψε όλες αυτές τις κακοήθειες.
(Ο Ηρόδοτος αφού προσπάθησε να εργασθεί και σε άλλες πόλεις, κατέληξε τελικά στην Αθήνα, ανέπτυξε στενή φιλία με τον Περικλή ο οποίος, σαν έξυπνος πολιτικός γνώριζε καλά την διάδοση των πληροφοριών. Φρόντισε να του δώσουν οι Αθηναίοι αρκετό χρυσό με αποτέλεσμα ο Ηρόδοτος να γράψει ευνοϊκά για αυτούς).
Η Φοινικική γραφή είναι μόνο Φθογγική γραφή, πράγμα που σημαίνει ότι είναι τελείως διαφορετική από την Ελληνική.
Οι λέξεις γράφονται χωρίς κενό μεταξύ τους σε οριζόντιες στήλες και με κατεύθυνση από δεξιά προς τα αριστερά.
Όλα αυτά μας αποδεικνύουν περίτρανα, πως δεν πήραν οι Έλληνες το Αλφάβητο από τους Φοίνικες και πως η προέλευση της Ελληνικής γλώσσας και γραφής είναι Ελληνική και μόνο Ελληνική!!!
Αστέριος Χοϊλούς
-----------------------------
(Σείριος: Το φοινικικό αλφάβητο έχει 22 σύμφωνα και κανένα φωνήεν)
Διαβάστε επίσης:

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Σε αυτήν την ανάρτηση, είναι συγκεντρωμένα όλα τα άρθρα που έγραψα κατά καιρούς. Τα άρθρα της σελίδας Εννέα Έτη Φωτός. Ελπίζω να μη μου ξέφυγε κάποιο. Αν και εφόσον γράψω κάποιο άλλο, εκτός από την κανονική δημοσίευση, θα προστεθεί και σε αυτήν την λίστα.
ΩΣ ΠΟΤΕ…

ΚΑΣΤΡΑ

Η ΑΡΧΑΙΑ ΨΥΧΗ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΘΕΛΗΤΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ

ΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΣΜΑΤΑ - ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ

Η ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΗ ΛΗΘΗ

«ΜΕΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΣΥΛΛΟΓΙΕΤΑΙ, ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΑΓΝΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΙ ΑΝΑΓΕΝΝΙΕΤΑΙ»

ΤΟ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΚΑΙ ΑΝΕΣΠΕΡΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΕΣ ΑΕΙ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΣΜΟΘΕΑΣΗ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΗ

Η ΕΛΛΑΝΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ. ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ

ΕΤΣΙ ΙΔΡΥΘΗΚΑΝ ΟΙ ΒΩΜΟΙ ΤΩΝ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΘΕΩΝ (Μέσα από ιστορικές πηγές)

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΦΟΙ, ΕΔΩΣΑΝ ΓΝΩΣΗ και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Η ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΟΙΤΟΥΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ…

ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΖΩΑ ΨΥΧΗ; ΤΙ ΛΕΤΕ;

Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΕΚΛΕΙΣΕ

ΣΚΕΨΕΙΣ…

ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

ΨΥΧΙΚΗ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ

ΠΑΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

ΣΕ ΑΛΛΗ "ΓΗ" ΣΕ ΑΛΛΑ ΜΕΡΗ

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ- ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ…

ΑΓΑΘΟΣ

ΧΑΜΕΝΕΣ ΜΥΡΩΔΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ

Η ΕΠΟΧΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ & Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΟΧΗ – ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΠΥΡΑΜΙΔΩΝ ή ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ;

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ 'Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ;

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ...

ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΟΙ ΟΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

ΠΗΝΕΛΟΠΗ - ΑΠΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ, ΚΑΡΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΨΥΧΙΑΣ, ΣΕ ΚΑΙΡΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Η ΔΙΠΛΗ ΚΑΙ Η ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ ΑΓΝΟΙΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!! - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Είθε....

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΣ ΚΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΠΑΝΤΑ ΛΑΜΠΕΙ

ΓΗΙΝΟΙ, ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΝ ΘΥΜΑΣΤΕ;

ΤΟ ΤΕΤΡΑΣΚΕΛΟ ΠΤΗΝΟ (Τροφή για σκέψη)

ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΝΕ FOX

ΣΕ ΠΟΙΟ ΒΑΘΜΟ ΑΥΤΟΜΥΗΣΗΣ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ;

Φωτόσφαιρες (orbs)

Αθήναιου, "Δειπνοσοφιστών": "Δε χάθηκε άγνωστο από τον Δία το αστέρι αυτό, από το οποίο λέγεται ότι καταγόμαστε..."

Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ;;;

ΚΙ ΟΜΩΣ, ΥΠΗΡΧΕ SMS ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ…

ΑΠΟ ΤΟ "ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ" ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ !!!

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙOΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΙΦΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΧΡΗΣΜΟΥ “ΗΞΕΙΣ ΑΦΗΞΕΙΣ...”

Η «ΕΞΥΠΝΗ ΣΚΟΝΗ»

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΩΤΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΝΥΧΤΑ

Ψηφοφορία

ΠΕΡΙ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΣΦΑΙΡΩΝ

ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ, Η ΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΛΟΝΤΟΣ

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΙΔΟΛΟΛΑΤΡΕΣ;;;

ΠΕΡΙΗΛΙΟΝ

ΑΣΥΓΚΡΙΤΑ ΜΕΓΕΘΗ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΕΛΛΗΝ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΜΑΡΑ 

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΝΑΟΙ ΚΑΙ ΘΝΗΤΟΙ…»

ΛΗΘΗ και Α-ΛΗΘ(Η)ΕΙΑ

ΜΗΝ ΞΕΦΕΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΑΣ, ΟΣΟΙ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΤΕ... 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΚΑΤΑ ΗΡΟΔΟΤΟΥ

Ποιά άλλη γλώσσα στον κόσμο θα μπορούσε να αποδώσει σε μία μόνο λέξη τόσα πολλά και υψηλά νοήματα;

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΘΗΜΑ «ΚΟΠΤΟΡΑΠΤΙΚΗΣ» ΑΡΧΑΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ 

Η ΕΚΡΗΞΗ η ΕΠΑΡΣΗ και η ΠΤΩΣΗ

ΟΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ, ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΗΙΝΟΙ …

ΑΠΟ ΕΔΩ ΞΕΤΡΥΠΩΝΟΥΝ ΤΑ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ!!!

Περί Μετενσαρκώσεως

Μια Απορία απ’ τα Παλιά...

ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΙΧΑΝ ΒΑΡΟΣ 

ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΟΣ Ο ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΟΙ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

Αναξίμανδρος, Επίκουρος, Ηράκλειτος - Το Τρίπτυχο της Πνευματικής Ελευθερίας 

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021

Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Ο Αλέξανδρος, όντας από τη φύση του πάρα πολύ γενναιόδωρος, έγινε ακόμη περισσότερο, όταν αυξήθηκε ο πλούτος του. Υπήρχε σ᾽ αυτόν και η φιλοφροσύνη, που και από μόνη της δίνει χαρά σε όσους προσφέρουν δώρα· θα θυμίσω λίγα παραδείγματα. 

Κάποιος από το πλήθος των Μακεδόνων τραβούσε ένα μουλάρι φορτωμένο με χρυσάφι του βασιλιά· επειδή όμως το ζώο είχε αποκάμει, σήκωσε ο ίδιος το φορτίο και το μετέφερε. Βλέποντάς τον ο βασιλιάς ταλαιπωρημένο και μαθαίνοντας τον λόγο, καθώς ο άνθρωπος σκόπευε να το αφήσει κάτω, του είπε: «μην αποκάμεις, εμπρός βάλε τα δυνατά σου και για την υπόλοιπη διαδρομή ως τη σκηνή σου, γιατί θα το μεταφέρεις για σένα». 

Γενικά, ενοχλούνταν περισσότερο με όσους δεν δέχονταν δώρα παρά με όσους ζητούσαν. Γι᾽ αυτό, έγραψε επιστολή στον Φωκίωνα ότι δεν θα τον θεωρούσε στο εξής φίλο του, εάν αρνιόταν τις χάρες του. 

Στον Σεραπίωνα όμως, έναν νεαρό με τον οποίο έπαιζε σφαίρα, δεν έδινε τίποτε, επειδή δεν ζητούσε τίποτε. Όταν λοιπόν ο Σεραπίων ήρθε και πήρε μέρος στο παιχνίδι της σφαιροβολίας, έριχνε τη σφαίρα πάντοτε σε άλλους· και όταν ο βασιλιάς του είπε: «σε εμένα δεν τη δίνεις;», «δεν τη ζητάς» είπε. Γέλασε με την απάντηση και του έδωσε πολλά.

Με κάποιον Πρωτέα, εξάλλου, με κλίση στα αστεία και στο πιοτό, φάνηκε πως κάποτε είχε οργιστεί· μετά τα παρακάλια όμως των φίλων του και τα δάκρυα του Πρωτέα, είπε ότι συμφιλιώνεται πάλι μαζί του· και εκείνος είπε: «τότε, βασιλιά, δώσε μου πρώτα απόδειξη». Έδωσε λοιπόν εντολή να του δώσουν πέντε τάλαντα.

Όσο για τα πλούτη που μοίρασε στους φίλους και στους σωματοφύλακές του, φαίνεται πόσο πολλά ήταν από ένα γράμμα της Ολυμπιάδας που του έγραφε: «με άλλον τρόπο» του έλεγε «να ευεργετείς τους φίλους σου και να τους τιμάς· τώρα τους κάνεις όλους ίσους με βασιλιάδες και φροντίζεις να έχουν πολλούς φίλους, ενώ εσύ μένεις μόνος». Επειδή η Ολυμπιάδα του έγραφε πολλές φορές τέτοια, κρατούσε απόρρητο το περιεχόμενό τους, εκτός από μια φορά που, διαβάζοντας ο Ηφαιστίων μαζί του, όπως συνήθιζε, μιαν ανοιχτή επιστολή, δεν τον εμπόδισε αλλά έβγαλε το δακτυλίδι του και έβαλε τη σφραγίδα στο στόμα εκείνου.

Στον γιο του Μαζαίου, του πιο σημαντικού άνδρα στην υπηρεσία του Δαρείου, ενώ είχε μια σατραπεία, του είχε δώσει και δεύτερη μεγαλύτερη. Εκείνος όμως με παρακάλια τον απέτρεπε λέγοντας: «τότε, βασιλιά, ήταν ένας ο Δαρείος, τώρα εσύ έχεις κάνει πολλούς Αλέξανδρους».

Στον Παρμενίωνα έδωσε το ανάκτορο του Βαγώου, στο οποίο λένε ότι βρέθηκαν ρούχα αξίας χιλίων ταλάντων. 

Προς τον Αντίπατρο έγραφε συνιστώντας του να έχει σωματοφύλακες, επειδή πίστευε ότι κινδύνευε η ζωή του.

Στη μητέρα του, εξάλλου, χάριζε και έστελνε πολλά δώρα, αλλά δεν της επέτρεπε να ασχολείται με πολλά μήτε και να αναμειγνύεται στις υποθέσεις των στρατηγών· και όταν τον κατέκρινε, ανεχόταν ήρεμα τις σκληρές παρατηρήσεις της.
Εκτός από μια φορά που ο Αντίπατρος έγραψε μια μακροσκελή επιστολή εναντίον της· διαβάζοντάς την ο Αλέξανδρος είπε ότι ο Αντίπατρος αγνοεί πως το δάκρυ της μάνας σβήνει μύριες επιστολές.

Έβλεπε όμως ότι οι άνθρωποι του περιβάλλοντός του είχαν γίνει τρυφηλοί και ενοχλητικοί με τον τρόπο ζωής και τις πολυτέλειές τους. Για παράδειγμα, ο Άγνων από την Τέω είχε στα παπούτσια του ασημένιες πρόκες, ο Λεοννάτος είχε φέρει από την Αίγυπτο με πολλές καμήλες άμμο στα γυμναστήρια και ο Φιλώτας είχε δίχτυα για το κυνήγι εκατό σταδίων· πήγαιναν για άλειμμα και για λουτρό χρησιμοποιώντας τόσο πολύ μύρο όσο προηγουμένως ούτε λάδι δεν είχαν. Έβλεπε ότι περιστοιχίζονταν από υπηρετικό προσωπικό για τρίψιμο και χαλάρωση. Τους επέκρινε λοιπόν για όλα αυτά ήρεμα και φιλοσοφημένα, λέγοντας πως εκπλήσσεται που, ενώ έχουν πάρει μέρος σε τόσο πολλούς και τόσο μεγάλους αγώνες, δεν θυμούνται ότι όσοι έχουν κοπιάσει κοιμούνται πιο ευχάριστα από αυτούς που δεν κουράστηκαν, ούτε και βλέπουν ότι, συγκρίνοντας τη ζωή τους με τη ζωή των Περσών, η τρυφηλή ζωή είναι το άκρον άωτον της δουλείας, ενώ ο μόχθος ό,τι πιο βασιλικό. 

«Αλήθεια,» είπε «πώς θα μπορούσε κάποιος να περιποιηθεί μόνος του το άλογό του ή να γυαλίσει τη λόγχη ή την περικεφαλαία του, αν τα χέρια του έχουν σταματήσει να εγγίζουν το αγαπημένο σώμα του;» «Δεν ξέρετε» είπε «ότι το τελικό στάδιο για μας είναι να μην κάνουμε τα ίδια με τους κατακτημένους;»

Γι᾽ αυτό εξέθετε τον εαυτό του ακόμη περισσότερο στις εκστρατείες και στα κυνήγια, ταλαιπωρούμενος και κινδυνεύοντας, ώστε ένας πρεσβευτής Σπαρτιάτης, που παραβρέθηκε την ώρα που έριχνε κάτω ένα τεράστιο λιοντάρι, είπε: «Αλέξανδρε, αγωνίστηκες σωστά για τη βασιλεία σου με το λιοντάρι». 

Αυτό το περιστατικό του κυνηγιού αφιέρωσε ο Κρατερός στους Δελφούς, αφού έδωσε εντολή να κάνουν χάλκινες μορφές του λιονταριού και των σκυλιών, του βασιλιά να παλεύει με το λιοντάρι, αλλά και του ίδιου να σπεύδει σε βοήθεια· άλλες από τις μορφές αυτές φιλοτέχνησε ο Λύσιππος, άλλες ο Λεωχάρης.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Ἀλέξανδρος (39.1-40.5)

Μνημοσύνη- Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας ΕλληνικήςΓραμματείας

https://www.greek-language.gr/

Εικόνα: Αλέξανδρος - Μαρμάρινο αντίγραφο του -1ου αιώνος, από το πρωτότυπο του Λύσιππου.  Ένα από τα πιο ακριβή αντίγραφα. (Ny Carlsberg, Copenhagen).  

------------------------------------

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΥΧΗΣ ή ΑΡΕΤΗΣ

Ο εξαίρετος βιογράφος, του Μεγίστου της οικουμένης, ο Αρριανός, στο έργο του «Αλεξάνδρου Ανάβασις» περιγράφει (άλλο) ένα περιστατικό στο οποίο καθιερώνεται το μεγαλείο του Μεγάλου Αλεξάνδρου:  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο (ΜΟΝΟΣ) ΜΕΓΑΣ

Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΚΑΤΑ ΗΡΟΔΟΤΟΥ

Μετά τον «αφροκεντρισμό», την δήθεν φοινικική προέλευση των γραμμάτων, την ανύπαρκτη «ινδοευρωπαϊκή» καταγωγή μας, την αλλαγή του νοήματος της διαπίστωσης του Ισοκράτους περί Ελληνικής Παιδείας, και πολλά άλλα… τώρα τελευταία σαν πυροτέχνημα, ακούγεται κάπου κάπου ότι και τους Θεούς οι Αρχαίοι Έλληνες από κάπου άλλου τους πήραν. Από την ανατολή, από την Αίγυπτο κι εγώ δεν ξέρω από πού. Επικαλούνται μάλιστα τον Ηρόδοτο.
Ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί Ίσιδος και Οσίριδος» εξηγεί, ότι όλα τα ονόματα των Αιγυπτίων Θεών είναι Ελληνικά, και ΤΑ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΈΛΛΗΝΕΣ. Επί πλέον (ο Πλούταρχος) ως ιερέας του Απόλλωνος στους Δελφούς, μας φανερώνει ότι η θεά Αθηνά και η Ίσις, είναι το ίδιο πρόσωπο, η ίδια θεότης με διαφορετικό όνομα. Καθώς και ο θεός Ώρος ταυτίζεται υπό των Ελλήνων με τον Απόλλωνα. Δηλαδή οι (αρχαίοι) Αιγύπτιοι και οι Έλληνες είχαν τους ίδιους Θεούς με  διαφορετικά ονόματα ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ.
ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΕΛΛΑΣ ΗΤΑΝ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟ. Και η ετοιμολογία του ονόματος το υποδεικνύει.
ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ και κάνουν σημαία, ότι νομίζουν πως μπορεί... να «υποβαθμίσει» τον Ελληνισμό. Άλλη είναι η ξενόφερτη και η εισαγόμενη θρησκεία (αλλά δεν είναι του παρόντος). Η Αρχαία Ελληνική θρησκεία αν είχε ξένη προέλευση δεν θα λεγόταν Εθνική!
Όσο για τον Ηρόδοτο, ναι, άφησε σημαντικότατο έργο. Αλλά ο Θουκυδίδης έκανε τη  ιστορία επιστήμη.
Λέει ο Ηρόδοτος: «Σχετικά με το όνομα του Ηρακλή, δεν το πήραν οι Αιγύπτιοι από τους Έλληνες αλλά μάλλον οι Έλληνες από τους Αιγυπτίους». ΗΡΟΔΟΤΟΣ Ἱστορίαι (2.43.1-2.45.3)
Η λέξη Ηρακλής, ετυμολογικά, σημαίνει το κλέος της Ήρας, δηλαδή η δόξα της Ήρας. Εδώ τώρα τι να πω; Τι να υποθέσω; Ότι ο Ηρόδοτος δεν γνώριζε την ετυμολογία  του ονόματος Ηρακλής; Βγάζει μάτι ότι είναι Ελληνική λέξη. Πως πήραν λοιπόν οι Έλληνες το όνομα Ηρακλής από τη Αίγυπτο; Ξαναλέω. Ο Ηρόδοτος άφησε έργο, αλλά ο Θουκυδίδης έκανε την Ιστορία επιστήμη. Τα «όπως νομίζω και πιστεύω εγώ» του Ηροδότου, δεν είναι επιστήμη.
Σείριος 
Ακολουθεί σχόλιο αναγνώστριας:
Ο Πλούταρχος έχει γράψει ένα βιβλίο που λέγεται "Περί της Ηροδότου κακοηθείας", όπου μέμφεται ακριβώς τον Ηρόδοτο για το γεγονός ότι αποδίδει εσφαλμένα πολλά σπουδαία κατορθώματα των Ελλήνων σε βαρβάρους, ενώ εκείνα που δεν μπορεί να τα αποδώσει σε βρβάρους πολλές φορές τα υποβαθμίζει ή τα συγκρίνει με άλλα, δήθεν σπουδαιότερα, των βαρβάρων. Επομένως, ακόμη και στην αρχαιότητα, υπάρχουν κάποιοι που αμφισβητούν τα γραφόμενα υπό του Ηροδότου.
Ο Ηρόδοτος δεν έγραψε ιστορία. Τα κείμενά του, αν αυτά είναι τα πρωτότυπα και δεν έχουν υποστεί αλλοιώσεις, χαρακτηρίζονται από πολλές και σημαντικές αντιφάσεις μια εκ των οποίων είναι και αυτή που αφορά το αλφάβητο. Γιατί στη μια σειρά λέει ότι οι Έλληνες πήραν το αλφάβητο των φοινίκων, αλλά στην αμέσως επόμενη λέει ότι οι φοίνικες, διαμένοντες  εδώ, άλλαξαν όχι μόνο τη μορφή των γραμμάτων τους υιοθετώντας τα ιωνικά γράμματα, αλλά και τη φωνή τους, δηλαδή τη γλώσσα τους!  Αλλού, επίσης, ο Κάδμος, ο Έλληνας πρίγκιπας από την Ελληνική Φοινίκη, παρουσιάζεται βάρβαρος, ενώ αλλού η Ελληνική του καταγωγή θεωρείται δεδομένη.
Επίσης, άλλοι συγγραφείς πολλές φορές παραθέτουν αποσπάσματα από τον Ηρόδοτο, ειδικά δε ο Διόδωρος παραθέτει αποσπάσματα γιατί θέλει να συμπεριλάβει, όσο το δυνατόν περισσότερες εκδοχές για το ίδιο θέμα, ώστε έχοντας ο αναγνώστης όλες τις εκδοχές μπροστά του να εξάγει εκείνος τα συμπεράσματά του.
Όσον αφορά τους Έλληνες και Αιγυπτίους θεούς, αυτοί είναι σχεδόν οι ίδιοι, καθώς μπορεί εύκολα να αντιστοιχηθεί ένας Έλληνας θεός με έναν Αιγύπτιο. Οι Αιγύπτιοι όμως θεοί, τουλάχιστον οι πιο σημαντικοί, δεν έχουν Αιγυπτιακά ονόματα, αλλά Ελληνικά. Τα όνοματα και μόνο δείχνουν την Ελληνική καταγωγή αυτών. Ίσις, Ώρος, Όσιρις, Άμων κλπ.
Αλλά και η Αίγυπτος ήταν πάντοτε μια Ελληνική περιοχή. Είναι σαφής μεν η ύπαρξη του λαού των Μελαμπόδων, όπως τους αποκαλούσαν οι Έλληνες, αλλά οι σχέσεις με την Ελλάδα είναι καταφανείς και μέσω των θεών και μέσω των ονομάτων των  σπουδαιοτέρων πόλεων π.χ. Ηλιούπολη, Θήβες, Μέμφις κλπ. και μέσω της αρχιτεκτονικής.
Οι πυραμίδες είναι προφανώς Ελληνικά αρχιτεκτονήματα. Εξ άλλου και εδώ στην Ελλάδα έχουμε πυραμίδες κατα πολύ αρχαιότερες από αυτές στην Αίγυπτο. Η περίοδος παρακμής της Αιγύπτου, ξεκινά με την εξασθένιση των επαφών με την κυρίως Ελλάδα περίπου στα μισά της δεύτερης χιλιετίας, όταν γίνονται πολλές επιδρομές βαρβάρων στην περιοχή: Υξώς, Σκύθες, Ινδοί, Εβραίοι κλπ. από τότε και στο εξής η Αίγυπτος αρχιτεκτονικά δεν έχει να παρουσιάσει σπουδαία έργα, διότι ακριβώς οι φορείς του πολιτισμού εκεί, απουσιάζουν. Παρά μόνο τα ιερατεία των ναών που είχαν ιδρυθεί από Έλληνες στο απώτατο παρελθόν διετήρησαν την γνώση εκείνη. Όταν ο Θαλής επισκέφθηκε την Αίγυπτο, στάθηκε ο μόνος ανάμεσα σε πλήθος "επιστημόνων" της περιοχής, που  ήταν σε θέση να μετρήσει το ύψος των πυραμίδων με τα εξελιγμένα μαθηματικά που γνώριζε.
Νιόβη
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ  ΚΑΤΑ  ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΚΑΙ ΦΟΙΝΙΚΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ
Ο ύποπτος ρόλος του Ηροδότου
Μετά τα εκτεθέντα προηγουμένως για την Ελληνική Γλώσσα και την Γραφή, παραθέτω ένα απόσπασμα - αναφορά του Μυσταγωγού Πλουτάρχου, ο οποίος αντικρούει τον ύποπτο ρόλο του Ηροδότου,  για αυτά  που γράφει στο βιβλίο του «Τερψιχόρη» 57, 59 περί δήθεν Φοινικίας προέλευσης του Ελληνικού Αλφαβήτου και, τον κατηγορεί για κακοήθεια.
Ο Πλούταρχος στο «περί της Ηροδότου κακοηθείας» αναφέρεται σε σύγγραμμα του Αριστοφάνους του Βοιωτού, ο οποίος είχε γράψει πως ο Ηρόδοτος, στην τυχοδιωκτική του πορεία, έφθασε κάποτε στας Θήβας και ζήτησε μισθό από τους Θηβαίους, αλλά οι Θηβαίοι τον περιφρόνησαν και δεν του έδωσαν μάλιστα δε, τον εμπόδισαν να συναναστραφεί με τους νέους των Θηβών, γεγονός που αποτελούσε μεγάλη προσβολή. Από αυτό το επεισόδιο και από άλλες παρόμοιες αναφορές, οδηγούμεθα στο συμπέρασμα που δεν πρέπει να απέχει από την πραγματικότητα ότι, ο Ηρόδοτος ο Αλικαρνασσεύς, αφού προσπάθησε να εργασθεί και σε άλλες πόλεις όπως στις Θήβες,   κατέληξε στην Αθήνα, ανέπτυξε στενή φιλία με τον Περικλή ο οποίος, σαν έξυπνος πολιτικός γνώριζε καλά την προώθηση  και την διάδοση των πληροφοριών. Φρόντισε λοιπόν  να του δώσουν οι Αθηναίοι αρκετό χρυσό και έτσι   ο Ηρόδοτος, έγραψε πολύ ευνοϊκά για αυτούς.
Οι Θηβαίοι τον υποψιάστηκαν σαν επιπόλαιο, λαοπλάνο και επικίνδυνο και τον απέλασαν. Αν τον είχαν κρατήσει, πιθανώς τώρα θα αγωνιζόμασταν να αποδείξουμε την Ελληνική καταγωγή των Αθηναίων.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αρχειοθήκη ιστολογίου