ΚΕΛΣΟΣ – ΑΛΗΘΗΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ #15

ΣΤΟ ΦΩΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 18 ΑΙΩΝΕΣ Υπενθυμίζεται ότι είναι γραμμένο από τον Έλληνα Πλατωνικό  Φιλόσοφο Κέλσο το έτος 178 μΧ.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ # 14 Αν ρωτήσω τώρα τους χριστιανούς, “πού θα πάτε μετά θάνατον; σε τι ελπίζετε;”, θα μου αποκριθούν, “σε άλλη γη, καλύτερη από αυτή”. Ως προς αυτό, έχω να πω ότι στο παρελθόν κάποιοι θαυμαστοί άνθρωποι έχουν πει ότι η ευτυχισμένη ζωή είναι για τις ψυχές εκείνων που έχουν τους θεούς με το μέρος τους. Κι άλλοι μίλησαν για τα Νησιά των Μακάρων, άλλοι για το “Ηλύσιο πεδίο” σαν έρθει η λύτρωση από τα δεινά που υπάρχουν εδώ. Όπως λέει και ο Όμηρος: “Σε Ηλύσιο πεδίο και στα τιέρατα της γης θα σε στείλουν οι αθάνατοι, εκεί που ‘ναι εύκολη πολύ η ζωή”.
Ο Πλάτων όμως, που πιστεύει ότι η ψυχή είναι αθάνατη, τον τόπο όπου στέλνεται, την “γη” για την ακρίβεια, την περιέγραψε ως εξής: “Ο κόσμος είναι πάρα πολύ μεγάλος”, είπε, “και εμείς που κατοικούμε από την Φάσι μέχρι τις Ηράκλειες στήλες, βρισκόμαστε σ’ ένα ελάχιστο μέρος του, μαζεμένοι γύρω από τη θάλασσα, όπως ακριβώς τα μυρμήγκια ή τα βατράχια γύρω από ένα τέλμα, και άλλοι πολλοί κατοικούν σε πολλούς τέτοιους τόπους. Γιατί υπάρχουν παντού γύρω στη γη πολλές κοιλότητες κάθε είδους και ως προς τις μορφές και ως προς τα μεγέθη, στις οποίες συρρέουν και το νερό και η ομίχλη και ο αέρας. Ενώ αυτή η γη απλώνεται καθαρή στον καθαρό ουρανό”. Το τι ακριβώς παρουσιάζει με όλα αυτά ο Πλάτων, δεν είναι εύκολο να το γνωρίζει ο καθένας. Δεν μπορεί ο καθένας να καταλάβει τι εννοεί όταν λέει: “Εξ αιτίας της αδυναμίας και της βραδύτητας δεν μπορούμε να διασχίσουμε τον αέρα μέχρι τα ανώτατα στρώματα” και “αν η ανθρώπινη φύση άντεχε να κοιτάξει, θα μάθαινε ότι εκείνος είναι ο αληθινός ουρανός και το αληθινό φως”.
Ακόμη, έχοντας παρεξηγήσει τα λεγόμενα του Πλάτωνα περί μετενσάρκωσης, μιλούν για ανάσταση. Κι όταν απωθούνται από παντού κι οι ιδέες τους αναιρούνται, πάλι σαν να μην άκουσαν τίποτα επανέρχονται στο ίδιο ερώτημα: “Πώς λοιπόν θα γνωρίσουμε και θα δούμε τον θεό; Πώς θα φτάσουμε στον θεό;”, Περιμένουν να δουν τον θεό με τα ίδια τους τα μάτια, και με τα αυτιά του σώματος τους ν’ ακούσουν τη φωνή του και με τα χέρια να τον ψαύσουν. Αν αναζητούν τον θεό με τέτοιο τρόπο, τότε θα πρέπει να πάνε στα ιερά του Τροφώνιου ή του Αμφιάρεω ή του Μόψου -εκεί να δεις θεούς με όψη ανθρώπινη, και μάλιστα να τα λένε σταράτα κι όχι ψεύτικα. Και θα τους δεις ανά πάσα στιγμή να μιλούν στους ενδιαφερόμενους, κι όχι να εμφανίζονται φευγαλέα μια φορά σαν τον άλλον που τους εξαπάτησε. Θα πουν και πάλι: Πώς θα γνωρίσουν τον θεό δίχως να αντιλαμβάνονται με τις αισθήσεις τους; Τι είναι δυνατόν να μάθει κανείς χωρίς την αίσθηση; Η φωνή αυτή όμως είναι φωνή της σάρκας· ούτε του ανθρώπου ούτε της ψυχής. Αλλά ας ακούσουν, αν βέβαια μπορούν να καταλάβουν κάτι, έτσι δειλοί και φιλοσώματοι που είναι: Έτσι μόνο θα δείτε τον θεό· εάν κοιτάξτε προς τα πάνω με το νου έχοντας αποκλείσει την αίσθηση και αν ξυπνήστε τα μάτια της ψυχής και τα αποστρέψετε από τη σάρκα. Και αν ψάχνετε για οδηγό να σας δείξει το δρόμο, να αποφύγετε τους πλάνους, τους απατεώνες κι αυτούς που σας συμβουλεύουν να λατρεύετε είδωλα· για να μη γελάει μαζί σας όλος ο κόσμος, που από τη μια συκοφαντείτε ως είδωλα τους άλλους, τους γνωστούς θεούς, κι από την άλλη λατρεύετε αυτόν που είναι αθλιώτερος κι από τα ίδια τα είδωλα -ένας πεθαμένος που ούτε καν είδωλο δεν είναι- και επιπλέον αναζητάτε έναν πατέρα όμοιο μ’ αυτόν. Για την τόση απάτη και για τους θαυμαστούς εκείνους συμβούλους και τα θεία λόγια που απευθύνονται στο λέοντα, στον αμφίβιο, στον άγγελο με τη μορφή γαϊδάρου και στους υπόλοιπους, και για τους θεϊκούς θυρωρούς που με τόσο κόπο, κακομοίρηδες, μαθαίνετε τα ονόματα τους -γι αυτά σας προορίζει η κακοδαιμονία σας και γι’ αυτά σταυρώνεστε. Για να βγείτε από αυτό το αδιέξοδο, ακολουθήστε τους πρωτοπόρους και τους άγιους άνδρες της αρχαιότητας. Στραφείτε στους θεόπνευστους ποιητές και σοφούς και φιλοσόφους, από τους οποίους έχετε να ακούσετε πολλά και θεία πράγματα. Ως προς τα θεολογικά ζητήματα, ικανότερος δάσκαλος είναι ο Πλάτωνας, ο οποίος στο έργο του Τίμαιος γράφει τα εξής: “Τον δημιουργό και πατέρα αυτού του κόσμου είναι δύσκολο να τον βρει κανείς, και αφού τον βρει, είναι αδύνατο να τον φανερώσει σε όλους”. Βλέπετε πώς ιχνηλατούν οι θείοι άνδρες την οδό της αλήθειας και πως ο Πλάτων ήξερε ότι είναι “αδύνατον” να την βαδίσουν όλοι. Κι οι σοφοί βρήκαν την οδό αυτή ακριβώς για να πάρουμε μιαν ιδέα για τον Ακατονόμαστο και Πρώτο, για να έχουμε μιαν άποψη γι’ αυτόν είτε στη σύνθεση του με άλλα πράγματα είτε απομονωμένο είτε κατ’ αναλογία με αυτά· θέλοντας όμως τώρα να εξηγήσω αυτό που δεν μπορεί με κανέναν άλλο τρόπο να ειπωθεί, θα εντυπωσιαζόμουν πολύ αν μπορούσατε να με παρακολουθήσετε, έτσι όπως είστε σφιχτοδεμένοι με τη σάρκα και δεν βλέπετε τίποτα καθαρά.

Υπάρχει το Είναι και το Γίγνεσθαι, το νοητό και το ορατό· στο είναι αντιστοιχεί η αλήθεια ενώ στο γίγνεσθαι η πλάνη. Με την αλήθεια λοιπόν έχει να κάνει η επιστήμη ενώ με την πλάνη η γνώμη· και για το νοητό βέβαια υπάρχει η νόηση ενώ για το ορατό η όραση· και το νοητό το γνωρίζει ο νους ενώ το ορατό τα μάτια. Τώρα, ό,τι είναι για τα ορατά ο ήλιος -δηλαδή ούτε μάτι ούτε όραση αλλά αιτία για να βλέπει το μάτι και μέσω αυτού να συντελείται η όραση και να γίνονται αντιληπτά τα ορατά και να υφίστανται όλα τα αισθητά και μάλιστα για να τον βλέπουν και τον ίδιο- το ίδιο είναι για τα νοητά εκείνος: Δεν είναι ούτε νους ούτε σκέψη ούτε επιστήμη αλλά αιτία για να αντιλαμβάνεται η νόηση και να υπάρχει η σκέψη και να γνωρίζει η επιστήμη, αιτία για όλα τα νοητά και για την ίδια την αλήθεια και για την ίδια την ύπαρξη του είναι· όντας πέρα από όλα, νοητός με τη βοήθεια κάποιας άρρητης δύναμης.

Τα παραπάνω ειπώθηκαν για ανθρώπους νοήμονες· αν καταλαβαίνετε και σεις κάτι απ αυτά, τόσο το καλύτερο για σας. Και αν πιστεύετε ότι κατέβηκε κάποιο πνεύμα από τον θεό για να προαναγγείλει τις θείες αλήθειες, να ξέρετε πως τέτοιο πνεύμα θα ‘ταν μονάχα εκείνο που θα κήρυσσε τα παραπάνω λόγια και που γεμάτοι απ’ αυτό οι αρχαίοι ανήγγειλαν πολλά και καλά που αν δεν μπορείτε να τα καταλάβετε καλύτερα να σωπαίνετε και να σκεπάζετε καλά την άγνοια σας και να μη λέτε τυφλούς αυτούς που βλέπουν και ανάπηρους αυτούς που τρέχουν, εσείς που είστε ολωσδιόλου ανάπηροι στην ψυχή και ακρωτηριασμένοι και ζείτε για ένα σώμα προορισμένο να πεθάνει.
Πόσο καλύτερα θα ήταν -μιας και θελήσατε να καινοτομήσετε σε κάτι- να ασχοληθείτε σοβαρά με κάποιον άλλον, με κάποιον από κείνους που πέθαναν γενναία και που γύρω από το πρόσωπο τους θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας θείος μύθος; Αν δεν σας άρεσε ο Ηρακλής και ο Ασκληπιός και οι δοξασμένοι της αρχαιότητας, είχατε τον Ορφέα, έναν άνθρωπο ομολογουμένως ευσεβή που βρήκε βίαιο θάνατο. Αλλά αυτόν ίσως πρόλαβαν και τον πήραν άλλοι. Τον Ανάξαρχο τουλάχιστον, που όταν τον έβαλαν πάνω σε κύλινδρο και ενώ τον συνέτριβαν ολωσδιόλου άδικα, περιφρονούσε την τιμωρία με τον καλύτερο τρόπο λέγοντας,“Κοπάνισε, κοπάνισε το τσουβάλι του Ανάξαρχου, γιατί τον ίδιο δεν μπορείς να τον κοπανίσεις”. Στ’ αλήθεια, η φωνή εκείνη ερχόταν από κάποιο θείο πνεύμα. Αλλά κι αυτόν πρόλαβαν και τον ακολούθησαν κάποιοι φυσικοί φιλόσοφοι. Τον Επίκτητο όμως; Αυτόν που, όταν ο κύριος του τού έστριβε με βία το πόδι, έλεγε χαμογελώντας ατάραχα, “Το σπας”, και όταν του το έσπασε, “δε σου το ‘λεγα”, είπε, “ότι το έσπαγες;”. Τι παρόμοιο είπε ο δικός σας θεός όταν τον τιμωρούσαν; Ακόμα και τη Σίβυλλα να διαλέγατε -που κάποιοι από σας τη χρησιμοποιούν- πιο εύλογο θα ήταν να την ανακηρύξετε παιδί του θεού· τώρα όμως από τη μια παρεμβάλλετε στα λεγόμενα της ένα σωρό συκοφαντικά πράγματα δίχως λόγο, κι από την άλλη κάνετε θεό κάποιον που είχε διαβόητο βίο και ελεεινότατο θάνατο. Πόσο καλύτερα θα σας ταίριαζε ένας Ιωνάς “κλεισμένος στην κολοκύθα” ή ο Δανιήλ που γλίτωσε από τα θηρία -ή κι άλλοι, ακόμα πιο αφύσικοι από δαύτους;
Έχουν και ένα ηθικό παράγγελμα που λέει να μην αποκρούομε αυτόν που μας κάνει κακό: “Αν σου χτυπάει την μία παρειά, εσύ να προσφέρεις και την άλλη”. Παλιό κι αυτό· κι ενώ είχε προηγουμένως ειπωθεί με πολύ καλύτερο τρόπο, ετούτοι το επανέλαβαν πιο χοντροκομμένα. Γιατί και ο Πλάτωνας βάζει το Σωκράτη με τον Κρίτωνα να λένε τα εξής:
- Με κανένα τρόπο επομένως δεν πρέπει να είμαστε άδικοι.
- Με κανένα, βέβαια.
- Συνεπώς, ούτε όταν κάποιος αδικείται πρέπει να ανταποδίδει την αδικία, όπως σκέπτονται οι πολλοί, αφού δεν πρέπει να αδικούμε με κανένα τρόπο.
- Είναι φανερό πως όχι.
- Τι λες λοιπόν, Κρίτωνα, πρέπει κανείς να κάνει κακό ή όχι;
- Και βέβαια δεν πρέπει, Σωκράτη.
- Τότε; Είναι δίκαιο, όπως λένε οι πολλοί, να ανταποδίδει το κακό αυτός που κακοποιείται ή δεν είναι δίκαιο;
- Σε καμία περίπτωση.
- Διότι το να κάνεις κακό στους ανθρώπους δεν διαφέρει σε τίποτα από το να τους αδικείς.
- Σωστά μιλάς.
- Επομένως, ούτε να ανταποδίδεις την αδικία πρέπει ούτε να κάνεις κακό σε κανέναν άνθρωπο, ακόμα κι αν σ’ έχει βλάψει.

Αυτά λέει ο Πλάτωνας, και συνεχίζει με τα παρακάτω: “Σκέψου λοιπόν και συ καλά και αποφάσισε, ποιο από τα δυο· συμφωνείς μαζί μου και τούτα σου φαίνονται σωστά και ξεκινάμε από το σημείο αυτό, ότι ποτέ δεν είναι σωστό ούτε να αδικείς ούτε να ανταποδίδεις την αδικία ούτε να αμύνεσαι όταν σου κάνουν κακό ανταποδίδοντας το- ή έχεις άλλη γνώμη και δεν συμφωνείς με αυτή την αρχή; Εγώ πάντως και παλιότερα και τώρα ακόμα αυτής της γνώμης είμαι”. Τον Πλάτωνα λοιπόν αυτά τον ικανοποιούσαν, και τα ίδια πίστευαν, από πιο παλιά ακόμα, οι θείοι άνδρες. Αλλά αρκετά είπαμε γι’ αυτά και για τα όσα άλλα παραφθείρουν οι χριστιανοί· όποιος θα ‘χει την ευχαρίστηση να το ψάξει λίγο παραπάνω, έχει να μάθει περισσότερα. (Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ #16 )

Πηγή: «Κέλσος: Αληθής Λόγος κατά χριστιανών – Στο φως ύστερα από 18 αιώνες» (Μετάφραση-απόδοση «Θύραθεν») http://www.pare-dose.net/

ΙΣΩΣ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΝΑΝΤΙΟΝ, ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Σ’ ΑΥΤΗΝ.

ΕΙΠΕ: «…Είμαι αποφασισμένος να θυσιάσω την ζωήν μου δια την Ελλάδα και θα την θυσιάσω….» ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ… 
Κλικ στον σύνδεσμο: ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΗ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΤΩΡΑ

ΕΛΕΥΣΙΣ - ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ

Από το κανάλι του χρήστη GreekTerminator

Σοφία Βήκα - Βρέχει μοναξιά

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ 2011

Τον ερχομό της Άνοιξης σηματοδοτεί η Εαρινή Ισημερία, που πραγματοποιείται σήμερα, 21 Μαρτίου. Καλή άνοιξη και ας αφήσουμε και εμείς τον ήλιο της άνοιξης να αναστηθεί πραγματικά μέσα μας, πραγματοποιώντας μία μικρή επίσκεψη στο παρελθόν. ΠΥΡΡΩΝ
Εαρινή Ισημερία (σήμερα!). Μετά την επέμβαση της Δήμητρας η Περσεφόνη θα ανέβει ξανά στην αγκαλιά της Γης της Δη-Μητηρ. Έχουμε την επιστροφή της Περσεφόνης από τον Άδη πίσω στην Γη. Η Φύση όλη χαίρεται και ανθεί. Ξανά αρχίζει η διαδικασία της καρποφορίας. ΘΕΣΠΙΣ
Για να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του πρέπει πρώτα να τον αναζητήσει επιστρέφοντας στις ρίζες, στο "απώτερο παρελθόν". Διότι "το μέλλον ανήκει σ' εκείνον ο οποίος θα έχει τη πιο μακριά μνήμη" (Νίτσε)
Η τελεστική ομάδα ΠΕΛΑΣΓΙΣ εόρτασε την Εαρινή Ισημερία 2011 στην Περραιβική Δωδώνη του Ολύμπου.

Η ΘΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑYΡΟΥ #2

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ
Η φαινομενική πορεία του Ηλίου στο εξωτερικό της Θόλου
α) Το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνετο ο επισκέπτης βλέποντας το Μνημείο ήταν οι κίονες του περιστυλίου. Εάν τους μετρούσε, και κατείχε ήδη την υπάρχουσα γνώση, ελάμβανε μία αστρονομική πληροφορία. Οι 26 κίονες αναπαριστούν την Μετάπτωση των Ισημεριών ή τον Μέγα Ενιαυτό. Είναι η φαινομενική ανάδρομος κίνηση του Ηλίου από τις 0 μοίρες του Κριού προς τους Ιχθείς και όχι από τον Κριό προς τον Ταύρο. Ο κωδικοποιημένος αριθμός 26 των Δωρικών κιόνων είναι οι 26 χιλιετίες ή για την ακρίβεια είναι τα 25.796 ηλιακά έτη που απαιτούνται προκειμένου ο Ήλιος να επιστρέψει στο σημείο εκκινήσεώς του στις 0 μοίρες του Κριού την εαρινή ισημερία (21η Μαρτίου). Οι 26 κίονες στο εξωτερικό του Μνημείου ένωναν το δάπεδο με την οροφή.
β) Στην οροφή στεφάνι με ακτίνες περιέγραφε την φαινομενική πορεία του Ηλίου. Έμοιαζε με τεράστιο τροχό άρματος (το μυθικό «τέθριππον» άρμα του Ηλίου με 4 άλογα = 4 εποχές), που διέτρεχε καθημερινά τον Ζωδιακό Κύκλο δημιουργώντας το ημερονύκτιο της Γης. Προχωρώντας μία μοίρα κάθε μέρα επάνω στον κυκλικό Ζωδιακό γεννά το ηλιακό έτος των 4 εποχών.
Ηλιοκεντρισμός στο εσωτερικό της Θόλου: Στο εσωτερικό της Θόλου ο Ήλιος πρωταγωνιστούσε στο δάπεδο, στην τοιχογραφία και στην οροφή με διαφορετικές εκφράσεις της πολυσχιδούς του δράσεως.
α. Τοιχογραφία: Και πάλι το πρώτο πράγμα που θα αντίκρυζε ο επισκέπτης, εάν του επετρέπετο η είσοδος στο εσωτερικό του Μνημείου, ήταν αναμφίβολα η θαυμάσια τοιχογραφία του Παυσίου.
Η Λ ύ ρ α μαζί με το τόξο και τα βέλη είναι τα τρία κυριότερα σύμβολα του Ηλίου/Απόλλωνος και δι' αυτών αλληγορείται η σύνδεση του φυσικού σώματος του Ηλίου με την πνευματική οντότητα του Απόλλωνος. Όμως στα χέρια του Έρωτος και όχι του Απόλλωνος, η επτάχορδη Λ ύ ρ α εναρμόνιζε με "έ ρ ω τ α" τις 7 τροχιές των πλανητών, που περιγράφονται στο δάπεδο του εσωτερικού της Θόλου. Τα βέλη με το τόξο της τοιχογραφίας είναι η εκ-τόξ-ευση (τόξο) των ακτίνων (βέλη) του Ηλίου κατά την ημερήσια πορεία του. Είναι το καθημερινά σχηματιζόμενο ηλιακό τόξο στον ουράνιο θόλο. Με την αποχώρηση του σκοτάδι σκεπάζει την Γη.
«δεξιέ μεν γενέτωρ ηούς, ευώνυμε νυκτός» (και είσαι ο δεξιός μεν γεννήτωρ της αυγής, ο αριστερός δε της νυκτός). Ορφικός Ύμνος Ηλίου, στ. 4
Ο Ήλιος ζωογοννεί την πλανητική οικογένεια με φως και θερμότητα, καθώς ο Απόλλων μετουσιώνει το φως του Ηλίου σε γνώση και την θερμότητα σε "έρωτα". Ήλιος είναι φως και αιωνία θερμότης στο φυσικό σύμπαν, Απόλλων είναι γνώση και σφοδρός "έρως" στον πνευματικό ορίζοντα των όντων.
β. Αστρονομικό πρότυπο Ηλιοκεντρισμού στο σχέδιο δαπέδου Θόλου.

Ευτυχώς τουλάχιστον το δάπεδο της Θόλου διεσώθη μέχρι σήμερα και εικόνα του βρίσκεται ανηρτημένη στο Μουσείο της Επιδαύρου. Το διακοσμητικό αυτό σχέδιο δεν είναι μια καλλιτεχνική φαντασίωση, όπως πίστευαν μέχρι σήμερα. Είναι η ακριβής αναπαράσταση του Ηλιοκεντρικού Συστήματος.
Σαράντα χρόνια πριν την γέννηση του Αρίσταρχου του Σαμίου, που ιστορικώς αναφέρεται ότι ανεκάλυψε πρώτος το Ηλιοκεντρικό Σύστημα, η Θόλος είχε ήδη αποτυπώσει στο δάπεδο την πλήρη και λεπτομερή αναπαράσταση του Ηλιοκεντρικού Συστήματος. Η ανέγερση της Θόλου άρχισε το μείον 360. Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος εγεννήθη το 320.
Πριν όμως από την ανέγερση της Θόλου, πρώτοι οι Πυθαγόρειοι έλεγαν ότι στο μέσον βρίσκεται ο ήλιος, η δε γη είναι ένα από τα άστρα (πλανήτες), που περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο και έχει ημέρα και νύκτα.
Προκειμένου να γίνει οποιαδήποτε αναγνώριση παραστάσεως, σχεδίου, εννοίας, ιδέας ή διανοήματος, είναι ανάγκη αυτή να προϋπάρχει καταγεγραμμένη στην μνήμη του παρατηρητού ή του στοχαστού (Πλάτωνος, Θεαίτ. 192). 
Ο Πλάτων στην Πολιτεία (616c-617c) κάνει την περιγραφή του ουρανού με τους αστέρες και το πλανητικό σύστημα ( ο μύθος της περιστροφής των ουρανίων σωμάτων γύρω από το Αδράχτι της Ανάγκης). Στον Τίμαιο (36c) περιγράφει την δημιουργία του κόσμου σύμφωνα με τους δύο κύκλους: του «ταυτού» και του «ετέρου», των αστέρων (26 κίονες) και των τροχιών των 7 πλανητών.
Η κατασκευή της Θόλου (360 μείον) συμπίπτει με την συγγραφή του Τιμαίου, ενώ η Πολιτεία είναι προγενεστέρα (μεταξύ του 380 και 370).
Η καταχώρηση των ονομάτων των πλανητών επάνω στο σχέδιο της Θόλου έγινε βάσει των Ορφικών Ύμνων, στους οποίους αναφέρεται η θέση της Σελήνης, της Γης και του Άρεως.
Η μελέτη του αστρονόμου Κωνστ. Χασάπη σχετική με το Πλανητικό σύστημα και τους Ορφικούς Ύμνους διευρύνει τον πνευματικό ορίζοντα και ευαισθητοποιεί τον αναγνώστη ως προς την αρχαιότητα των αστρονομικών Ορφικών γνώσεων (ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ, Ιωαν.Πασσά, Εκδ. ΗΛΙΟΣ). 
Η Μονάς - Ήλιος, ο ετήσιος Ηλιακός Κύκλος, διαχωρίζει τις πλανητικές τροχιές σε 280 ρόμβους πλανητών και 80 συνολικώς κιόνων και διαστημάτων. Το «κατά φύσιν διαιρέειν έκαστον», όπως λέγει ο Ηράκλειτος στο 1ο απόσπασμα, οδήγησε στην «κατά φύσιν» λογική, τριαδική διαίρεση του δαπέδου: της Μονάδος, των πλανητικών τροχιών και των 2 περιστυλίων. Με τους διαχωρισμούς αυτούς φαίνεται επακριβώς η λειτουργία των 4 κύκλων του χρόνου του πλανήτου Γη.

Ο αριθμός 360+1, που προκύπτει από το άθροισμα των στοιχείων, είναι ένας πολύπλοκος συνδυασμός, που καταλαμβάνει εσωτερικό και εξωτερικό των στοιχείων του δαπέδου. Όχι μόνον με την Μονάδα Ήλιος, λευκή πέτρα, αλλά και με όλα τα στοιχεία του δαπέδου, τονίζεται ακόμη μια φορά η σημασία του Ηλιοκεντρισμού του Πλανητικού Συστήματος. Ταυτοχρόνως καταγράφεται ο αριθμός των 360 ημερών του Ηλιακού έτους της Γης, προστιθέμενης της μίας επί πλέον ημέρας, αρχής του νέου ηλιακού έτους για τον πλανήτη μας.
Με την πιο πάνω περιγραφή των 4 κύκλων του χρόνου εμφανίζεται η φυσική προοδευτική αύξηση από τον μικρό κύκλο (ημερονύκτιο) στον μέγα (Μετάπτωση των Ισημεριών) και παραδίδεται καταγεγραμμένη με ακρίβεια η σοφία του Ιερατείου. Ποιες μεγαλοφυείς διάνοιες συνέλαβαν ένα τόσο πολύπλοκο συνδυασμό μαθηματικής και αστρονομικής παρατηρήσεως με τόσο απλά και οφθαλμοφανή μέσα; Στην Θόλο της Επιδαύρου δεν έχει απλώς καταγραφεί η διπλή γνώση της φαινομενικής πορείας του Ηλίου και της Ηλιοκεντρικής του θέσεως, αλλά τοποθετείται η Μετάπτωση των Ισημεριών στο εξωτερικό της Θόλου, όπως και λογικά θα πρέπει να είναι τοποθετημένη. Για να αποκρυσταλλωθεί παρόμοια γνώση πρέπει να είχαν καταγραφεί πολλοί κύκλοι των 26 χιλιάδων ετών πριν γίνει αντιληπτό το φαινόμενο και δεσπόσει η κιονοστοιχία των 26 κιόνων στο εξωτερικό της Θόλου.

Πηγή: Αλτάνη - Άρρητοι λόγοι: Επίδαυρος. Θόλου αποκάλυψις.

                          ΕΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

Σοφία Βήκα - Βρέχει μοναξιά

Η ΘΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ #1

«Απέναντι από τον ναό (του Ασκληπιού) είναι ο τόπος που κοιμούνται οι προσκυνητές του Θεού. Ένα κυκλικό οικοδόμημα, κτισμένο εκεί κοντά, από μάρμαρο, η λεγόμενη θόλος, είναι άξιο θέας. Μέσα στην Θόλο υπάρχει ζωγραφική παράσταση του Παυσίου, που παριστά τον Έρωτα να έχει παρατημένα τα βέλη και το τόξο και να έχει πάρει και να κρατεί την λύρα. Είναι επίσης ζωγραφισμένη η Μέθη εδώ να πίνει από γυάλινη κούπα, έργο και τούτο του Παυσίου. Η κούπα φαίνεται σαν αληθινή γυάλινη και μπορεί κανείς να ιδεί διά μέσου αυτής το πρόσωπο της γυναίκας». Παυσανίου Κορινθιακά 27, 3. Η περιγραφή της Θόλου από τον Παυσανία είναι εξαιρετικά συνοπτική και δεν δίνει καμία πληροφορία σχετικά με την μορφή του οικοδομήματος καθώς και την χρήση του. Η ανέγερση της Θόλου άρχισε το μείον 360 και επερατώθη το 350 περίπου.
Η Αγλαϊα Αρχοντίδου Αργύρη, Αρχαιολόγος, στο βιβλίο της Επίδαυρος (σ. 22-26) δίδει την εξής περιγραφή: «Κοντά στο ναό του Ασκληπιού βρίσκονται τα λείψανα ενός περίκεντρου οικοδομήματος, της Θόλου. Είχε κυκλικό σηκό, πτερό και εσωτερική κιονοστοιχία. Στην είσοδο που ήταν στα ανατολικά όπως στους ναούς, οδηγούσε μια ράμπα. Την εξωτερική δωρική κιονοστοιχία αποτελούσαν 26 κίονες, που στήριζαν ένα δωρικό θριγκό, στολισμένο με μετόπες ανάγλυφες με ρόδακα. Η εσωτερική κιονοστοιχία είχε 14 Κορινθιακούς κίονες. Μεταξύ των δύο κιονοστοιχιών παρεμβάλλετο ο τοίχος του σηκού, από άσπρο μάρμαρο, που είχε παράθυρο, για να μπαίνει το φως. Την πόρτα του σηκού στόλιζαν πολλά ανάγλυφα κοσμήματα, κυμάτια και ωά. Το δάπεδο ήταν στρωμένο με άσπρες και μαύρες πλάκες από ασβεστόλιθο. Στο κέντρο σχηματιζόταν ένας πλατύς κύκλος, από μαύρη πέτρα. Στο κέντρο του ήταν μια κυκλική άσπρη πέτρα, κινητή, ώστε να αφαιρείται εύκολα από εκείνον, που θα ήθελε να κατέβει στο υπόγειο, με τους τρεις ομόκεντρους διαδρόμους. Στην αρχή θεωρήθηκε από τον ανασκαφέα αποθήκη πολύτιμων αντικειμένων. Η οικοδομική επιγραφή των δαπανών του ιερού, ονομάζει την Θόλο «ΘΥΜΕΛΑ» γι' αυτό υποστηρίχτηκε πως η θόλος ήταν τόπος εστιάσεως των ιερέων».

Το κυκλικό οικοδόμημα της Θόλου της Επιδαύρου ήταν ένα άρτιο αστρονομικό Μνημείο. Το παράδοξο είναι ότι βρισκόταν στο κατ' εξοχήν θεραπευτικό κέντρο του Αρχαίου Ελληνικού κόσμου. Ίσως κάποια μέρα κατανοήσουμε τους λόγους που αστρονομικό μνημείο λειτουργούσε σε χώρο ιάσεων, σε χώρο ασχολούμενο με την υγεία. Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που κανείς μέχρι σήμερα δεν σκέφθηκε να συνδυάσει αρχιτεκτονικά και γλυπτά στοιχεία, εσωτερικά και εξωτερικά, δαπέδου, οροφής και τοιχογραφίας, προκειμένου να συνθέσει την αστρονομική ταυτότητα του Μνημείου.
Εκτός του υπογείου της Λαβυρίνθου, το υπόλοιπο Μνημείο φέρει την σφραγίδα του πατέρα του Ασκληπιού, του Απόλλωνος, θεού του πνευματικού Φωτός. Εκπρόσωπος του Απόλλωνος στο φυσικό σύμπαν είναι ο Ήλιος. (Πλούτ., «Περί του ΕΙ του εν Δελφοίς», 4 και 21).
Σήμερα σώζονται μόνο τα λείψανα του Λαβυρίνθου της. Στο Λαβύρινθο εφυλάσσοντο τα καστανόξανθα ιερά φίδια του Ασκληπιού, οι λεγόμενοι Παρείες. Τα φίδια είχαν θεραπευτική δράση και κατά τον Παυσανία ανήκαν στα ακινδυνώτερα είδη. Η επιλογή του κυκλικού σχήματος του Μνημείου δεν ήταν τυχαία. Επέτρεπε την αναπαράσταση του ουρανίου στερεώματος και προσδιόριζε τις δύο αστρονομικές θεωρείες περί Ηλίου, την Γεωκεντρική άποψη της φαινομενικής πορείας του και την Ηλιοκεντρική. Η φαινομενική πορεία διεγράφετο στο εξωτερικό του Μνημείου και την έβλεπαν όλοι οι επισκέπτες. Η Ηλιοκεντρική είχε χαραχθεί μέσα στο Μνημείο προφυλαγμένη από τα μάτια των πολλών.
Η Θόλος του Ασκληπιείου της Επιδαύρου ή Θυμέλη σύμφωνα με τη σχετική οικοδομική επιγραφή, οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών -365 και του -335 στο πλαίσιο του μεγάλου οικοδομικού προγράμματος του Ιερού, αμέσως μετά την ολοκλήρωση κατασκευής του ναού του Ασκληπιού. Ο Παυσανίας, περιηγητής του 2ου αιώνα, αναφέρει ότι αρχιτέκτονας της Θόλου ήταν ο Πολύκλειτος από το Άργος. Η Θόλος της Επιδαύρου έχει έως σήμερα τη φήμη του τελειότερου κυκλικού οικοδομήματος της Αρχαίας Ελληνικής αρχιτεκτονικής. Το κτίριο χαρακτηρίζεται από διατάξεις αρχιτεκτονικών στοιχείων σε τριμερή οργάνωση. Η ανωδομή του αποτελείτο από τρεις ομόκεντρους κυκλικούς δακτυλίους. Εξωτερικά υπήρχε πώρινη περίσταση από 26 δωρικούς κίονες, η οποία περιέβαλε έναν πώρινο σηκό. Μια δεύτερη κυκλική κιονοστοιχία από 14 μαρμάρινους κίονες με κορινθιακό κιονόκρανο διακοσμούσε το εσωτερικό του σηκού. Το δάπεδο στο εσωτερικό της κορινθιακής κιονοστοιχίας διαμορφωνόταν από λευκές και μαύρες ρομβοειδείς πλάκες σε ένα μοναδικής σύλληψης γεωμετρικό σχέδιο. Σύμφωνα με τον Παυσανία, στο εσωτερικό του σηκού υπήρχαν ζωγραφικές παραστάσεις του ζωγράφου Παυσία. Τόσο το δωρικό πτερό όσο και το κορινθιακό περιστύλιο στήριζαν οροφή με μαρμάρινα φατνώματα φυτικής διακόσμησης. Το κτίριο στεγαζόταν από κωνική ξύλινη στέγη καλυμμένη με ένα πολύπλοκο σύστημα μαρμάρινων κεραμίδων ενώ στην κορυφή της στέγης είχε τοποθετηθεί ένα περίτεχνο κεντρικό φυτικό ακρωτήριο.

Κάτω από το περίπλοκο δάπεδο υπήρχε ένας τριμερής υπόγειος χώρος. Οι κυκλικοί διάδρομοι που τον αποτελούσαν επικοινωνούσαν μεταξύ τους με ανοίγματα ενώ φράγματα στις κατάλληλες θέσεις ανάγκαζαν τον εισερχόμενο να ακολουθήσει μαιανδροειδή πορεία. Το κυκλικό σχήμα του κτιρίου, που συνήθως χαρακτηρίζει ταφικά οικοδομήματα, καθώς και η λαβυρινθώδης μορφή του υπογείου με τους σκοτεινούς διαδρόμους παραπέμπει στο χθόνιο χαρακτήρα του Ασκληπιού, επιτρέποντας την ερμηνεία της Θόλου ως κτίριο που στέγαζε την υπόγεια κατοικία του Θεού. Εξάλλου, σύμφωνα με το μύθο, ο Θεός θεράπευε τους πιστούς του μέσα από τη γη.
Η Θόλος, σημαντικό οικοδόμημα στη μυστηριακή λατρεία του Ασκληπιού και σε άμεση γειτνίαση με το ναό του Ασκληπιού και τη στοά του Αβάτου, ενσωματώθηκε στα κτίρια που περιέβαλε η στοά των υστερορωμαϊκών χρόνων. Υλικό από τη Θόλο βρέθηκε εντοιχισμένο σε βυζαντινά μνημεία της ευρύτερης περιοχής.
Μετά τις ανασκαφές του τέλους του 19ου αιώνα, από το μνημείο σώζονταν μόνο οι τρεις στερεοβάτες της ανωδομής και η υπόγεια τριμερής κατασκευή του λαβυρίνθου. Σημαντικό μέρος των διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών της ανωδομής χρησιμοποιήθηκε σε συνεπτυγμένες αποκαταστάσεις των αρχών του 20ου αιώνα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Επιδαύρου. Η Επιτροπή Συντήρησης Μνημείων Επιδαύρου εκτελεί από το 1994 πρόγραμμα μερικής αποκατάστασης του κτιρίου, στα πλαίσια του οποίου διαλύθηκαν οι παραπάνω αποκαταστάσεις. Σήμερα στο μουσείο εκτίθεται μόνο το κορινθιακό κιονόκρανο - παράδειγμα, που βρέθηκε προσεκτικά θαμμένο κοντά στο μνημείο.

Πηγή: Αλτάνη - Άρρητοι λόγοι: Επίδαυρος. Θόλου αποκάλυψις.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ; #2

Ως συνέχεια των αναρτήσεων:
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ και ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ;
Πόσα χρόνια ήταν σκλαβωμένη η Ελλάδα; Τετρακόσια χρόνια θα απαντήσουν οι περισσότεροι, γιατί έτσι μας έμαθαν να λέμε… Μας έμαθαν να λέμε ότι η Ελλάδα ήταν σκλαβωμένη 400 χρόνια (στους τούρκους) και ότι το βυζάντιο ήταν ελληνικό… Επομένως, αν το βυζάντιο ήταν ελληνικό όπως νομίζουν οι πολλοί, αυτό σημαίνει ότι πριν την άλωση του 1453, η Ελλάδα ήταν ελεύθερη… Ας πάμε «λίγο» πίσω. Το -146 οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα. Αν η Ελλάδα πριν το 1453 ήταν ελεύθερη, τι μεσολάβησε και με ποιο ιστορικό γεγονός ελευθερώθηκε από την ρωμαϊκή κατοχή που άρχισε το -146; Πότε ελευθερώθηκε η Ελλάδα από τους ρωμαίους, ώστε ήταν ελεύθερη πριν την πτώση στην τουρκική σκλαβιά; Μπορεί κάποιος ιστορικός να απαντήσει σε αυτό; Εγώ δεν είμαι επιστήμων και μπορεί να μου διέφυγε κάποιο ιστορικό γεγονός και μπορεί να κάνω λάθος και διορθώστε με. Το γεγονός ότι η ρωμαϊκή αυτοκρατορία χωρίστηκε στα δυο, δηλαδή σε δυτική Ρώμη και νέα (ανατολική) Ρώμη, αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα ελευθερώθηκε; Ή μήπως επειδή έγιναν όλοι χριστιανοί (με τους γνωστούς πλέον τρόπους, που μας έκρυβαν έως τώρα), συγχρόνως και η Ελλάδα ελευθερώθηκε…; Η Ελλάδα ήταν σκλαβωμένη 400 χρόνια στους τούρκους. Συν 1100 χρόνια υποταγμένη, στην νέα Ρώμη (βυζάντιο) όπως μας πληροφορεί ο Παλαιολόγος που θα δείτε παρακάτω, βάλτε και τα χρόνια της ρωμαϊκής κατοχής από το -146 πριν την αρχή της χριστιανικής χρονολόγησης μέχρι το 324+ που χωρίστηκε η Αυτοκρατορία και αν βάλουμε και 100 περίπου χρόνια επί πλέον για την βόρειο Ελλάδα που απελευθερώθηκε τελευταία (μέχρι τον 20^ο αι. η Ελλάδα ελευθερωνόταν), αγγίζουμε τις δυο χιλιετίες. Σκλαβωμένοι εκτός από τους τούρκους, και σε διαφόρους κυρίως ανθέλληνες που τους βαφτίσαμε βυζαντινούς και «έλληνες» αναδρομικά, επειδή ήταν χριστιανοί. Μήπως λοιπόν από το -146 μέχρι το 1821 αλλάζαμε κατακτητές;
Ας κοιτάξουμε επιτέλους την Ιστορία κατάματα.
Στο σημείο αυτό θα αναφέρω ένα άλλο θέμα: Κάποιοι θέλοντας να υποβαθμίσουν τους σημερινούς Έλληνες, ισχυρίζονται ότι αλλοιωθήκαμε γενετικά κατά την διάρκεια των 400 χρόνων σκλαβιάς από τους τούρκους. (Πνευματικά δεν το συζητούμε… εξακολουθούμε να εκφυλιζόμαστε… ). Αλλά, γενετικά ΟΧΙ κύριοι. Επί τουρκοκρατίας δεν αλλοιωθήκαμε. Το αντίθετο μάλιστα. Οι κατακτητές αλλοιώθηκαν και θα αναφέρω παρακάτω τα επιχειρήματα. ΑΝ οι Έλληνες αλλοιώθηκαν γενετικά, αυτό συνέβη στα 1000 χρόνια της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας δηλαδή του βυζαντίου. Τότε που το βυζαντινό κράτος δεν είχε ελληνική εθνική συνείδηση, ρωμαϊκή μάλλον αφού έτσι αυτοαποκαλούνταν και οι κάτοικοι της επικρατίας δεν τολμούσαν να πουν ότι ήταν έλληνες, όσοι ήταν, αφού με νόμους του κράτους το όνομα «Έλλην» ήταν υπό άγριο διωγμό. Και δεν χρειάστηκαν πολλές γενιές αμάθειας  σκότους διωγμών και ισοπεδώσεων για να ολοκληρωθεί το «θεάρεστο» έργο τους…  Ο κάθε ένας μπορούσε να ήταν πολίτης της αυτοκρατορίας ανεξαρτήτως καταγωγής, αρκεί μόνο να ήταν χριστιανός. Αν αλλοιώθηκε λοιπόν το Ελληνικό γένος αυτό έγινε στο χριστιανικό βυζάντιο. Που σήμερα με το ζόρι το βαφτίσαμε ελληνικό… Τόσα που πέρασε η Ελληνική φυλή 2000 χρόνια, αν ήταν άλλη, θα είχε χαθεί από την μνήμη της ανθρωπότητας.
Δεν αλλοιωθήκαμε επί τουρκοκρατίας για τους εξής λόγους:
Αν ελληνίδα παντρευόταν τούρκο, αναγκαστικά γινόταν μουσουλμάνα και ο απόγονος γινόταν μέλος της τουρκικής κοινωνίας.
Για περιπτώσεις βιασμών, προσωπικά έχω μαρτυρία προσφύγων από την Ανατολική Θράκη όταν ήταν εν ζωή που έλεγε κατά λέξη τα εξής: «Τα κορίτσια μας καμιά φορά τα «πλάκωναν» (βίαζαν) οι τούρκοι. Αν κάποιες γκαστρώνονταν,  εννιά μήνες δεν ξεμυτούσαν από το σπίτι και μόλις το γεννούσαν, το έπνιγαν και το παράχωναν». Σκληρό αλλά πραγματικότητα. Η μαρτυρία που σας είπα τώρα αναφερόταν στο 1914. Τότε που (αφού απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη κλπ.) οι τούρκοι προέβησαν σε αισχρές πράξεις αντιποίνων σε ελληνικά χωριά της Ανατολικής Θράκης στην περιοχή των Μαλγάρων.
ΑΝ έγιναν τεκνοποιήσεις που έμειναν στην ελληνική κοινωνία, λέω ΑΝ, το ποσοστό δεν ήταν ικανό να αλλοιώσει μια φυλή, ακόμη και σε διάρκεια τεσσάρων αιώνων. Οι δυο κοινωνίες κρατούσαν αποστάσεις κατακτητή και κατακτημένου όπως ξέρουμε σε αντίθεση με τα αχαρακτήριστα περί αρμονικής συμβίωσης που θέλουν να περάσουν σήμερα, ακόμη και θρησκευτικοί ηγέτες. Πόσες φορές δικαιώθηκε ο Περικλής Γιαννόπουλος που έγραφε πριν εκατό χρόνια: «Η μόνη διαφορά που υπάρχει μεταξύ τούρκου και καλόγερου είναι μόνον ότι ο ένας φορεί μαύρο και ο άλλος κόκκινο φέσι».
Αυτοί λοιπόν που αλλοιώθηκαν δεν ήταν οι έλληνες αλλά οι τούρκοι και όχι μόνο από τους μεικτούς γάμους (αφού όπως είπαμε οι απόγονοι γινόταν μέλη της τουρκικής κοινωνίας) αλλά πρωτίστως από το παιδομάζωμα αιώνων. Σήμερα υπολογίζονται 20.000.000 οι ελληνογενείς μέσα στην Τουρκία (και για άλλους λόγους όπως εξισλαμισμός κλπ ).
Αν λοιπόν κάποιοι σήμερα ισχυρίζονται ότι αλλοιώθηκε το ελληνικό γένος ας μη ψάχνουν την αιτία στην τουρκοκρατία αλλά πιο πίσω.
Θα πει κάποιος: Το βυζάντιο δεν είναι μέρος της ελληνικής ιστορίας; Φυσικά και είναι. Όπως και η τουρκοκρατία που επίσης είναι μέρος της ελληνικής ιστορίας…
Και επανέρχομαι στο ερώτημα: Από την περίοδο της ρωμαϊκής κατάκτησης μέχρι τον καιρό της αλώσεως, τι μεσολάβησε και πότε ελευθερώθηκε η Ελλάδα ώστε το βυζάντιο ήταν ελληνικό; Στον τελευταίο του λόγο ο Αυτοκράτορας Κ. Παλαιολόγος αναφέρει την λέξη Έλλην: «…για να καταλάβουν οι ασεβείς ότι δεν αντιμάχονται με ζώα χωρίς λογική, όπως είναι αυτοί, αλλά με άρχοντες, και αφέντες τους, και απογόνους των Ελλήνων και των Ρωμαίων». Και «…την Πόλη που έκτισε ο τρισμακάριστος και μέγας βασιλεύς Κωνσταντίνος, και την αφιέρωσε στην πάναγνη και αειπάρθενη δέσποινά μας, τη Θεοτόκο· και τη χάρισε σ’ εκείνη, ώστε να είναι Κυρία της Πόλεως, αλλά και σύμμαχός της και σκέπη της πατρίδας μας και καταφύγιο των χριστιανών, ελπίδα και χαρά όλων των Ελλήνων, το καύχημα όλων που ζουν κάτω από τον ήλιο».
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος - Η τελευταία ομιλία Στον ιστορικό αυτόν λόγο ο Κ. Παλαιολόγος αναφέρει την λέξη Έλληνες, μια λέξη απαγορευμένη κατά την διάρκεια της αυτοκρατορίας, αλλά δυστυχώς ήταν πάρα πολύ αργά. Ήταν λίγο πριν την πτώση. Νομίζω μια μέρα πριν… Τι κι αν θυμήθηκε ότι οι κάτοικοι ήταν Έλληνες… Φώναζε ο Πλήθων: «Έλληνες εσμέν», και κανείς δεν τον άκουγε. Δεν είχε πια κανένα νόημα που το θυμήθηκαν στο τέλος, αφού ο κατά τα άλλα ηρωικός Αυτοκράτορας είχε μείνει με λίγους μάχιμους στο πλευρό του. Σχετικά με το στρατό των αμυνομένων, εγκυρότερη θεωρείται η αναφορά του Γεώργιου Φραντζή, ο οποίος ανέλαβε την καταμέτρηση των δυνάμεων κατ’ εντολή του αυτοκράτορα. Ο Φραντζής αναφέρει 4.773 Ρωμαίους και περίπου 200 ξένους, κυρίως Γενουάτες και Βενετούς. Σε αυτούς θα πρέπει να προστεθούν τα οργανωμένα ιταλικά στρατιωτικά σώματα, τα οποία μάλλον υπερέβαιναν τα 1.000 άτομα. Σε κάθε περίπτωση ο συνολικός αριθμός δεν πρέπει να υπερέβαινε τις 8.000. Ο στρατός του Μωάμεθ Β' ήταν τουλάχιστον 150.000 στρατιώτες. Φαίνονταν όμως πολύ μεγαλύτερος γιατί τον ακολουθούσε μεγάλος αριθμός από επικουρικό προσωπικό. Βικιπαίδεια 
Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ο μοναχισμός την εποχή εκείνη ήταν σε έξαρση και οι καλόγεροι που είχαν κλειστεί στα μοναστήρια σε όλη την επικράτεια, ήταν σχεδόν ισάριθμοι με τον στρατό του Μωάμεθ (…..). Ας μην ασχοληθούμε τώρα με τους ρασοφόρους ανθενωτικούς που ήταν η κύρια αίτια της πτώσης, αλλά ας παραμείνουμε στο αν το βυζάντιο ήταν ελληνικό ή η Ελλάδα ήταν υπό βυζαντινή κατοχή. Την απάντηση την δίνει ο ίδιος ο Παλαιολόγος. Δώστε προσοχή!!! Πάλι από τον τελευταίο του λόγο: «Αφού η αυτοκρατορία μας υποδούλωσε, μπορώ να πω, σχεδόν όλη την υφήλιο, και υπόταξε κάτω από τα πόδια της τον Πόντο, την Αρμενία, την Περσία, την Παφλαγονία, Αμαζόνες και Καππαδοκία, Γαλατία και Μηδία, Κολχούς και Ίβηρες, Βοσποριανούς και Αλβανούς, Συρία και Κιλικία και Μεσοποταμία, Φοινίκη και Παλαιστίνη, Αραβία και Ιουδαία, Βακτριανούς και ΣκύΘες, Μακεδονία και Θεσσαλία, Ελλάδα, Βοιωτία και Λοκρούς και Αιτωλούς, Ακαρνανία, Αχαΐα και Πελοπόννησο, Ήπειρο και Ιλλυρικό, τους Λυχνίτες κοντά στην Αδριατική, Ιταλία, Τοσκάνη, Κέλτες και Κελτογαλάτες, Ιβηρία ως τα Γάδειρα, Λιβύη και Μαυριτανία και Μαυρουσία, Αιθιοπία, Βελέδες Σκούδη, Νουμιδία και Αφρική και Αίγυπτο, Τώρα σκέφτεται αυτός να μας υποδουλώσει…» Είπε: Η αυτοκρατορία μας, υποδούλωσε, όλα αυτά τα μέρη της Ελλάδος και αναφέρει ξεχωριστά την Ελλάδα… Δεν ξέρω ποιο γεωγραφικό σημείο ονομάζει Ελλάδα, ξέχωρα από τις άλλες Ελληνικές περιοχές που ανέφερε, αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η φράση «Αφού η αυτοκρατορία μας υποδούλωσε». Πως λοιπόν ήταν το βυζάντιο ελληνικό αφού κατά τον ίδιον τον βυζαντινό αυτοκράτορα, η Ελλάδα ήταν υπόδουλη στο βυζάντιο;
Μετά από πολλούς αιώνες παρακμής και υποταγής, ήρθε η αδούλωτη γενιά του ’21 για να καταφέρει το ακατόρθωτο. Αλλά και πάλι αναπόφευκτα μου έρχονται στο μυαλό τα λόγια του Κοραή: «Ω ταλαίπωρος Ελλάς, δεν ανεστήθης εκ του τάφου, απλώς ήλλαξες τάφον, απ’ τον Τουρκικόν εις τον Χριστιανικόν». Αδαμάντιος Κοραής (…).
Για να επιστρέψω στα περί αλλοιώσεως της φυλής, όσοι θέλουν να αλλοιωθήκαμε στο παρελθόν και αδιαφορούν και για όσα συμβαίνουν  σήμερα, να έχουν υπ’ όψιν τους ότι άδικα κουράζονται. Επιστημονικές έρευνες που δημοσιεύτηκαν και σε αυτόν το χώρο, αποδεικνύουν την αναλλοίωτη γονιδιακή συνέχεια των Ελλήνων. Η Ελληνική φυλή κουβαλάει αυτό που της χάρισαν οι Θεοί της. Το ΙΧΩΡ. Το γονίδιο αυτό δεν μεταλλάσσεται, δεν διασπάται, δεν αναμειγνύεται δεν εκφυλίζεται και δε χάνεται. Μέσα σε 120 έτη επικρατεί των άλλων και ανανεώνεται τελείως όσες επιμειξίες και αν υποστεί. Σαν τον Φοίνικα από την τέφρα του. Όμως αυτό δεν είναι λόγος εφησυχασμού. 
Τι σημασία έχει αν δεν έχουμε αλλάξει γενετικά και γονιδιακά και το λέμε και υπερηφανευόμαστε, όταν έχουμε παρακμάσει και εκφυλιστεί πνευματικά. Διαφωνεί κανείς πάνω σε αυτό; Δείτε τι εκπομπές έχουν την μεγαλύτερη τηλεθέαση. Δείτε τι παρακμιακά πρότυπα προβάλλονται. Δείτε τι πολιτικούς επιλέγουμε. Στην πραγματικότητα δεν επιλέγουμε, απλώς  εγκρίνουμε αυτούς που άλλοι επέλεξαν… δείτε τον φιλοτομαρισμό και το «εγώ» που εξαφάνισε το «εμείς». Μάθαμε να φορτώνουμε το φταίξιμο στους διεφθαρμένους πολιτικούς, αλλά δεν σκεφτόμαστε ότι επιτρέπουμε  διεφθαρμένους ανθρώπους να πολιτεύονται ξανά και ξανά. Το άλλο το απίθανο; Τι είναι εκκλησία; «Εκκλησία είμαστε όλοι μας», θα απαντήσουν οι περισσότεροι, γιατί και αυτό έτσι μας  έμαθαν να το λέμε. Εσύ άνθρωπε νεοέλληνα, που έχεις το ίδιο γονίδιο με τον Περικλή, αφού λες ότι εκκλησία είμαστε όλοι μας, και είσαι και εσύ μέλος της εκκλησίας, από την τεράστια και αμύθητη περιουσία της εκκλησίας τι μερίδιο έχεις; Και πιστεύεις ότι οι παπάδες είναι εκπρόσωποι του θεού, χωρίς να σκέπτεσε ότι αυτό είναι ύβρης προς τον Δημιουργό, όταν πιστεύεις ότι έχει τέτοιους εκπροσώπους. Όλα αυτά και άλλα πολλά είναι η αίτια την σημερινής κατάντιας.  Γι αυτό, η αναλλοίωτη γονιδιακή συνέχεια των Ελλήνων, μόνη της δεν αρκεί.
Η Ελλάς, αν θέλει να επιβιώσει πρέπει να επιστρέψει στις ρίζες της! Οι οποίες είναι η ιστορία της, η γλώσσα της, ο πολιτισμός της, τα γράμματα οι τέχνες και τα προστάγματα των δικών μας πατέρων.  Και αυτά δεν πρόκειται να τα βρούμε στην εποχή του βυζαντίου αφού τότε ήταν απαγορευμένα και υπό διωγμό. Είναι τα στοιχεία εκείνα, που ανέδειξαν την πατρίδα μας, ως την ηγέτιδα δύναμη του Αρχαίου κόσμου και την κατέστησαν παγκοσμίως γνωστή με τους νόμους της, τους ηρωισμούς της, τους αγώνες της για την Ελευθερία, αλλά και με την σοφία των Αρχαίων Ελλήνων. Σήμερα έχουμε να επιδείξουμε σήψη και διαφθορά, υποβάθμιση των αξιών, πνευματικό μαρασμό, αμάθεια και… ημιμάθεια, άγνοια και υβριστική αλαζονεία καφενείου και τηλεκαφενείου! Έτσι όμως δεν μπορεί να προχωρήσει η Ελλάς! Χρειάζεται μια ειρηνική επανάσταση, μια επανάσταση που θα συνθλίψει το κακό και θα αναδείξει το καλό για το οποίο αγωνίστηκαν οι ΑΡΧΑΙΟΙ πρόγονοί μας… Σε αντίθετη περίπτωση, είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε, υπό την σκιά αυτών που παραχαράσσουν ακόμη και τα λόγια των Αρχαίων σοφών, που αλλάζουν ακόμη και τις έννοιες των λέξεων για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους, που μας παρουσιάζουν τις αλήθειες για ψέματα και τα ψέματα για αλήθειες, υπό την σκιάν των βαρβάρων  και αυτών που παραχαράσσουν την Ιστορία μας, η οποία αν αδιαφορήσουμε και χαθεί… χαθήκαμε…

Σείριος. 

Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ.

4000 χρόνια πριν: Αυτή είναι η στιγμή όπου οι αρχαίοι Έλληνες, άρχισαν πρώτοι να χρησιμοποιούν αυτό το σύμβολο του Ηλίου. To σύμβολο δεν είχε τυποποιηθεί ακόμα με την πρώιμη μορφή του.
Ο Ήλιος της Βεργίνας (αλλιώς "Αστέρι της Βεργίνας") είναι ένα σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους Αρχαίους Έλληνες. Αν και ο Ήλιος της Βεργίνας είναι ένα σύμβολο Πανελλήνιο, έγινε διάσημος λόγω των Μακεδόνων, οι οποίοι το χρησιμοποιούν ως σύμβολο της δυναστείας Αργεαδών στο Βασίλειο της Μακεδονίας.Το Ελληνικό Αρχείο σας παραθέτει όλα τα στοιχεία και τις εικόνες, που δείχνουν την ιστορία και την σημασία αυτού του σημαντικού συμβόλου, στην Αρχαία Ελλάδα.Ο τυπικός Ήλιος της Βεργίνας, αποτελείται από 16 ακτίνες. Μπορούμε επίσης να τον δούμε και με 12 ή ακόμα και 8 ακτίνες του Ήλιου.
Ο Ήλιος με τις δεκαέξι ακτίνες αντιπροσωπεύει τα εξής: Οι 4 ακτίνες αντιπροσωπεύουν τα 4 στοιχεία της φύσης, ΓΗ - ΘΑΛΑΣΣΑ - ΦΩΤΙΑ - ΑΕΡΑΣ και οι υπόλοιπες 12 ακτίνες αντιπροσωπεύουν τους 12 Θεούς του Ολύμπου. (Δείτε την χαρακτηριστική εικόνα, που επεξηγεί τις ονομασίες των 16 ακτινών.) Ο Ήλιος της Βεργίνας, κατά κυριότητα συμβολίζει κάτι το παρθένο. Γι' αυτό και συνήθως βλέπουμε το Αρχαίο αυτό Ελληνικό σύμβολο, στην παρθένο Θεά Αθηνά. Αλλά και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις, μπορεί να ταυτοποιηθεί και με τον Θεό Απόλλωνα. Ο Ήλιος της Βεργίνας αποτέλεσε ένα κοινό σύμβολο της Αρχαίας Ελλάδας και το βρίσκουμε σε κέρματα, αγγεία, τοιχογραφίες και αγάλματα, πολύ πριν το Μακεδονικό βασίλειο και την δυναστεία των Αργεάδων.
Δεκαεξάστεροι και Οχτάστεροι Ήλιοι παρουσιάζονται συχνά σε Μακεδονικά και Ελληνιστικά νομίσματα και ασπίδες της Περιόδου. Επίσης υπάρχει και αριθμός απεικονίσεων Αθηναίων Οπλιτών να φέρουν ένα πανομοιότυπο δεκαεξάκτινο σύμβολο στη πανοπλία τους, από τον -6ο αιώνα ,καθώς και σε νομίσματα, από τη νησιωτική μέχρι την ηπειρωτική Ελλάδα, όπως στη Κέρκυρα, εύρημα -5ου αιώνα, Λοκρίδα, -4ο αιώνα. Μετά την ένωση των Ελλήνων υπό την αρχηγεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Ήλιος της Βεργίνας αποτέλεσε το κύριο σύμβολο της Ελληνικής εθνογέννεσης.
Παραθέτουμε μερικά στοιχεία με εικόνες, που δείχνουν ότι στο σύμβολο του Ήλιου της Βεργίνας αποτέλεσε ένα από τα Αρχαία σύμβολα της Ελλάδος, πολύ πριν την άνοδο του Ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας. Δεκάδες νομίσματα, αγγεία κ.α που φέρουν το σύμβολο, βρέθηκαν σε πάρα πολλά μέρη της Ελλάδος, εκτός της Μακεδονίας. Επιπλέον, θα κάνουμε και μια μικρή ιστορική αναδρομή, για να δούμε την εξέλιξη αυτού του συμβόλου μέσα στον χρόνο.
Αριθμημένες εικόνες:
1. Ελληνικός αμφορέας του -560 που απεικονίζει την θεά Αθηνά με τον Ερμή. Βλέπουμε χαρακτηριστικά, τον Ήλιο της Βεργίνας, πάνω στην ασπίδα της θεάς Αθηνάς.
2. -780: Έχει αρχίσει πλέον η χρήση του συμβόλου. Το ως άνω έργο τέχνης δείχνει την μάχη της Τροίας. Μπορούμε να δούμε καθαρά το σύμβολο πάνω στον πολεμιστή, όπως βρέθηκε στο νησί της Μυκόνου.
3. -780: Βλέπουμε ανασκαφές που απεικονίζουν μεταξύ άλλων και Σπαρτιάτες οπλίτες, οι οποίοι φέρουν στις ασπίδες τους, το σύμβολο του Ήλιου της Βεργίνας.
4. -6ος αιώνας: Αμφορέας της αρχαίας Λακωνίας (Σπάρτη) που δείχνει καθαρά στο κέντρο του, τον Ήλιο της Βεργίνας στην σημερινή του μορφή. Ο αμφορέας, σήμερα βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.
5. -6ος αιώνας: Ο Αχιλλέας και ο Αίας ξεκουράζονται κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με ένα παιχνίδι ζαριών. Στις ενδυμασίες τους υπάρχουν πολλά σύμβολα του Ηλίου με 8 ακτίνες.
6. -560: Απεικόνιση της επιστροφής του Ηφαίστου σε αρχαίο Ελληνικό αμφορέα. Το σύμβολο του Ήλιου της Βεργίνας με 16 ακτίνες.

7. -525: Ηρακλής και Λερναία Ύδρα.
8. -520: Ο Οδυσσέας τυφλώνει τον Κύκλωπα.
9. -500: Αρχαίος Ελληνικός αμφορέας.
10. -4ος αιώνας: Έλληνας οπλίτης εναντίων Πέρση στρατιώτη.
11. -480: Η θεά Αθηνά με το σύμβολο στον ώμο.
12. -4ος αιώνας: Έλληνας οπλίτης εναντίων Πέρση στρατιώτη.
13. -4ος αιώνας: Νομίσματα της Σικελίας, της Βοιωτίας, και της Κρήτης με το σύμβολο στην μία όψη τους
14. Το αστέρι της Βεργίνας στο Βασιλικό τάφο του Φιλίππου Β'. (Μουσείο Βεργίνας)

 Πηγή: e-rodios