Η Μελαγχολία της Ευτυχίας - Μάνος Χατζιδάκις

Δεν είναι λίγες οι φορές που η ευτυχία συνοδεύεται από μια “περίεργη” μελαγχολία. Πολλοί θα το έχουν νιώσει, πολλοί θα προσπάθησαν και θα προσπαθήσουν να το εξηγήσουν, να το αναλύσουν. Ίσως, όμως, κανείς να μην το αποδώσει με τόση σαφήνεια και πληρότητα όσο ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Και μάλιστα, χωρίς να πει ούτε μία λέξη… 

https://tetraktis.wordpress.com , Биљана С.Алексић

Ο ΕΠΑΙΝΟΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ

Ο Δαρείος λοιπόν επιρρίπτοντας σε μας και στους Ερετριείς την αιτία του πολέμου, με την πρόφαση ότι επιβουλευτήκαμε τις Σάρδεις, έστειλε πεντακόσιες χιλιάδες στρατού με μεταγωγικά και πολεμικά σκάφη και στόλο από 300 πλοία υπό τη στρατηγία του Δάτη, τον οποίο και διέταξε να επιστρέψει φέρνοντας τους Ερετριείς και τους Αθηναίους, αν ήθελε να διατηρήσει το κεφάλι του. 

Κι έπλευσε εκείνος στην Ερέτρια εναντίον ανδρών, οι οποίοι ήσαν μεταξύ των τότε Ελλήνων από τους πιο φημισμένους πολεμιστές και αρκετοί στον αριθμό. Και όμως μέσα σε τρεις μέρες τους υπέταξε και διερεύνησε τη χώρα τους ολόκληρη, ώστε κανείς να μη διαφύγει, μεταχειριζόμενος το εξής μέσο: Οι στρατιώτες του ήλθαν στα σύνορα της ερετρικής γης, παρατάχθηκαν αραιά από τη μια θάλασσα έως την άλλη, και κατόπιν, αφού ένωσαν τα χέρια τους, πέρασαν όλη τη χώρα, για να μπορούν να πουν στο βασιλιά τους, ότι κανείς δεν τους είχε ξεφύγει. Και με το ίδιο σχέδιο κατέπλευσαν από την Ερέτρια στον Μαραθώνα, υποθέτοντας, ότι δεν θα είχαν καμιά δυσκολία να νικήσουν και τους Αθηναίους και αφού τους δέσουν με τον ίδιο τρόπο, όπως και τους Ερετριείς να τους πάρουν μαζί τους. 

Όσο γίνονταν αυτά και προετοιμάζοντο τα επόμενα, κανείς Έλληνας δεν έσπευσε να βοηθήσει ούτε τους Ερετριείς ούτε τους Αθηναίους, εκτός από τους Λακεδαιμόνιους. Αλλά αυτοί ήλθαν την επομένη της μάχης, ενώ όλοι οι άλλοι τρομαγμένοι απέφευγαν να πάρουν μέρος στον πόλεμο, ευχαριστημένοι, γιατί αυτοί προς το παρόν ήταν εκτός κινδύνου. 

Εάν λοιπόν κανείς γυρίσει με τη φαντασία του σε εκείνη την εποχή, θα καταλάβει ποια ήταν η αρετή εκείνων, που αντιμετώπισαν στον Μαραθώνα τον βαρβαρικό στρατό και ταπείνωσαν την έπαρση ολόκληρης της Ασίας και πρώτοι έστησαν τρόπαια νικώντας βαρβάρους. Αυτοί έδειξαν και δίδαξαν στους άλλους, ότι δεν ήταν ακαταμάχητη η δύναμη των Περσών, αλλά όσο μεγάλος και πλούσιος μπορεί να είναι ένας στρατός πάντα υποχωρεί μπροστά στους γενναίους. 

Όσον αφορά εμένα, διακηρύσσω, ότι εκείνοι οι άνδρες δεν είναι μόνον πατέρες των σωμάτων μας, αλλά και πατέρες της ελευθερίας και της δικής μας και όλων όσων κατοικούν στην ήπειρο αυτή. Γιατί εκείνο το κατόρθωμα γνωρίζοντας οι Έλληνες τόλμησαν να αγωνισθούν τις μετέπειτα μάχες υπέρ της σωτηρίας τους, αφού πήραν μάθημα από τους Μαραθωνομάχους.

Ώστε σε αυτόν τον λόγο μου οφείλω να δώσω τον καλύτερο έπαινο σε εκείνους. 

Και αμέσως μετά σε όσους ναυμάχησαν και νίκησαν γύρω από τη Σαλαμίνα και απέναντι στο Αρτεμήσιο. Πράγματι και για τους άνδρες αυτούς πολλά θα είχε να διηγηθεί κανείς, δηλαδή τι είδους επιθέσεις υπέμειναν και στην ξηρά και στη θάλασσα και πως τις απέκρουσαν. Θα αναφέρω όμως και γι’ αυτούς, ό,τι νομίζω καλύτερο, ότι δηλαδή αυτοί συμπλήρωσαν το έργο αυτών που πολέμησαν στον Μαραθώνα. Γιατί όσοι βρίσκονταν στον Μαραθώνα απέδειξαν στους Έλληνες τόσο μόνο, ότι στην ξηρά είναι δυνατόν λίγοι να αποκρούσουν πολλούς βαρβάρους. Δεν μπορούσε όμως να ξέρει κανείς αν θα γινόταν το ίδιο και σε ναυτικό αγώνα, και μάλιστα οι Πέρσες είχαν φήμη, ότι κατά θάλασσα ήταν ακαταμάχητοι, γιατί και πολλοί και πλούσιοι και έμπειροι και ρωμαλέοι ήταν.

Αυτό ακριβώς το κατόρθωμα των ανδρών, που τότε ναυμάχησαν, αξίζει να το εγκωμιάσω, γιατί διέλυσαν τον φόβο που κατείχε τους Έλληνες και τους έκανε να τρομάζουν το πλήθος των πλοίων και των ανδρών. Γεγονός πάντως είναι ότι τόσο εκείνοι που πολέμησαν στον Μαραθώνα όσο και αυτοί που ναυμάχησαν στη Σαλαμίνα δίδαξαν τους Έλληνες. Αυτοί τους έμαθαν και τους συνήθισαν να μη φοβούνται τους βαρβάρους, οι μεν πρώτοι στην ξηρά οι δε άλλοι στη θάλασσα.

Ως τρίτο και κατά χρονολογική σειρά και κατά αρετήν έργο από αυτά που εξασφάλισαν στους Έλληνες την σωτηρία, αναφέρω τη μάχη στις Πλαταιές, κοινή πια μάχη και για τους Λακεδαιμονίους και για τους Αθηναίους. Αναμφίβολα αυτοί όλοι αντιμετώπισαν τον μεγαλύτερο και φοβερότερο αγώνα και γι’ αυτή τους τη γενναιότητα και τώρα εγκωμιάζονται από εμάς και στο μέλλον από τους μεταγενέστερους. Αλλά και μετά τις νίκες αυτές πολλές ελληνικές πόλεις ήταν ακόμη στην συμμαχία του βαρβάρου και γινόταν γνωστό ότι ο βασιλιάς είχε στο μυαλό του να επιχειρήσει ο ίδιος νέα επίθεση κατά των Ελλήνων.

Είναι δίκαιο λοιπόν να αναφέρω και αυτούς, οι οποίοι μετά από τα έργα των προηγουμένων ολοκλήρωσαν τη σωτηρία, καθαρίζοντας και διώχνοντας από τη θάλασσα κάθε βαρβαρικό στοιχείο. Και ήταν αυτοί όσοι ναυμάχησαν στις εκβολές του Ευρυμέδοντα και όσοι εκστράτευσαν στην Κύπρο και όσοι έπλευσαν στην Αίγυπτο και σε άλλους πολλούς τόπους. Σε αυτούς οφείλεται ανάμνηση και ευγνωμοσύνη, γιατί έκαναν τον βασιλιά να φροντίζει κατατρομαγμένος για την δική του σωτηρία και να μην σχεδιάζει την καταστροφή των Ελλήνων

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ΜΕΝΕΞΕΝΟΣ (ή Επιτάφιος - Ηθικός)

https://www.angelfire.com/ut2/athens5thcentury/

------------------------------------

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ - Η ΜΑΧΗ

Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ «ΕΝΝΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΠΙΔΕΣ»

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ - Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Η ΔΥΣΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ

ΤΟ ΤΕΧΝΑΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ (Καλοκαίρι του -479)

ΠΡΙΝ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ και ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ

ΤΑ ΓΝΩΡIΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛHΝΩΝ

Με την Συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα 

Η Δήμητρα Λιάτσα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας. Από το 2017 έχει ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος.

Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς των βιβλίων: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.

Ο Αλκαίος είναι συγγραφεύς δύο βιβλίων. Του βιβλίου "Ο Δρόμος του ηγέτη" (Εξαντληθέν) και του βιβλίου "Το μυστικό πεπρωμένο της Ελλάδος". Εκδόσεις Δήλιος.

Λόγοι και Ομιλίες της Δήμητρας Λιάτσα: ΕΔΩ

Ομήρου Ιλιάς: ΕΔΩ

Ομήρου Οδύσσεια: ΕΔΩ

Από «Φρυκτωρίες» και «Βισάλτη»: ΕΔΩ

Ομηρικός Κύκλος

Ο ΓΛΥΠΤΗΣ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ Ο ΕΜΠΝΕΥΣΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΟΥ

Ο Καλλίμαχος ήταν γλύπτης της Αρχαίας Ελλάδας που έζησε προς το τέλος του -5ου αιώνα. Αναφέρεται και ως τορευτής, δηλαδή αδριαντοποιός και είναι ασαφές αν η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα ή την Κόρινθο. Ορισμένοι τον αναφέρουν ως ζωγράφο, αρχιτέκτονα, μαθητή του Πελοποννήσιου γλύπτη Πολύκλειτου αλλά και συνεργάτη των Φειδία, Ικτίνου, Καλλικράτη, Μνησικλή κατά την ανοικοδόμηση της Ακρόπολης που έγινε αμέσως μετά την ήττα των Περσών το -479 και εντάθηκε στα χρόνια του Περικλή.

Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο θεωρείται ο εμπνευστής του Κορινθιακού κιονόκρανου. Λέγεται ότι συνέλαβε την ιδέα βλέποντας ένα καλάθι με παιχνίδια, που βρισκόταν αφιερωμένα στον τάφο ενός κοριτσιού στην Κόρινθο, σκεπασμένο από μία τετράγωνη πλάκα και ανακατεμένο με φύλλα ακάνθου.

Ο Πλίνιος περιγράφει τον Καλλίµαχο ως περίφηµο χαλκουργό με εµµονή στις λεπτοµέρειες η οποία άγγιζε την υπερβολή.

Σύμφωνα µε τον Παυσανία ο Καλλίμαχος έφερε το επίθετο κατατηξίτεχνος.

Στον Καλλίμαχο εκτός από την έμπνευση του Κορινθιακού κιονόκρανου αποδίδονται από τους μελετητές αρκετά ακόμα έργα. Ένα από αυτά είναι οι Καρυάτιδες στο Ερέχθειο αν και σύμφωνα με άλλους φιλοτεχνήθηκαν από τον Αλκαμένη.

Πολύ γνωστό έργο του θεωρείται το ορειχάλκινο άγαλμα της Αφροδίτης για το οποίο υπάρχει μαρμάρινο άγαλμα στο μουσείο του Λούβρου. Ένα άλλο η Επιτύμβια στήλη της Ηγησώς, που ανακαλύφθηκε το 1870 σε οικογενειακό ταφικό περίβολο του Κεραμεικού. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι αυτός κατασκεύασε το περίφημο χρυσό λυχνάρι που έκαιγε χωρίς να σβήνει για δώδεκα μήνες στο εσωτερικό του Ερεχθείου μπροστά από το άγαλμα της Αθηνάς Πολιάδας.

https://el.wikipedia.org/

------------------------------------

ΤΟ «ΜΟΝΤΕΛΟ» ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΟΥ

Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπη - Sophia Loren * Τώνης Μαρούδας

Το τραγούδι αυτό στην ταινία “Το παιδί και το Δελφίνι” σηματοδοτεί την έναρξη του Ελληνικού Τουρισμού. (Ύδρα 1957)

https://www.facebook.com/xorispiksida , ilioskaimple

ΟΙ ΓΑΛΑΞΙΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

Ερευνητές στις ΗΠΑ πραγματοποίησαν προσομοιώσεις που δείχνουν ότι το Σύμπαν είναι πολύ πιθανό να αναπτύσσεται με τρόπο ανάλογο με εκείνον του εγκεφάλου.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας υποστηρίζουν ότι ορισμένοι βασικοί φυσικοί νόμοι ελέγχουν την ανάπτυξη μικρότερων αλλά και μεγαλύτερων συστημάτων τα οποία ξεκινούν από την ηλεκτρική δραστηριότητα στον ανθρώπινο εγκέφαλο, επεκτείνονται στη λειτουργία και ανάπτυξη του Internet και των κοινωνικών δικτύων και φτάνουν μέχρι την επέκταση των γαλαξιών.

«Οι δυναμικές των μηχανισμών φυσικής ανάπτυξης είναι ίδιες για διαφορετικά δίκτυα είτε είναι ψηφιακά όπως το Internet και τα κοινωνικά δίκτυα είτε είναι δίκτυα που αφορούν τον εγκέφαλο» αναφέρει ο φυσικός Ντμίτρι Κριούκοφ, επικεφαλής της έρευνας. «Όπως φαίνεται, υπάρχει ένας και μόνο θεμελιώδης νόμος της φύσης που κυβερνά όλα αυτά τα δίκτυα» σχολιάζει ο Κέβιν Μπάσλερ, φυσικός του Πανεπιστημίου του Χιούστον που δεν μετείχε στην έρευνα.

Οι ερευνητές σχεδίασαν μια προσομοίωση στην οποία το νεαρό Σύμπαν διασπάστηκε στις μικρότερες δυνατές μονάδες, τα κβάντα. Στη Φυσική, ο όρος κβάντο ή κβάντουμ αναφέρεται σε μια αδιάστατη μονάδα ποσότητας, ένα “ποσό από κάτι”. Για παράδειγμα ένα κβάντο φωτός είναι μία μονάδα φωτός, ένα φωτόνιο. Στην προσομοίωση τα κβάντα συνδέονταν σε ένα γιγάντιο κοσμικό δίκτυο και καθώς η προσομοίωση εξελισσόταν αυξανόταν συνεχώς ο συμπαντικός χωροχρόνος με αποτέλεσμα να αυξάνονται και οι διασυνδέσεις ανάμεσα στην ύλη και τους γαλαξίες και να αποκαλύπτεται ιστορικά η ανάπτυξη του Σύμπαντος.

Όταν οι ερευνητές συνέκριναν την ανάπτυξη του Σύμπαντος με εκείνη των κυκλωμάτων του εγκεφάλου αλλά και εκείνη των κοινωνικών δικτύων διαπίστωσαν ότι όλα επεκτείνονται με παρόμοιους τρόπους. «Είναι πιθανό ότι κάποιοι ακόμη άγνωστοι σε εμάς νόμοι της φύσης καθορίζουν τον τρόπο που τα δίκτυα αναπτύσσονται και μεταβάλλονται, από τα μικρότερα κύτταρα του εγκεφάλου μέχρι και τους μεγάλους γαλαξίες» αναφέρει ο Ντμίτρι Κριούκοφ. 

Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Scientific Reports».

Το Βήμα

https://enallaktikidrasi.com/

----------------------------------

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

ΙΕΡΗ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

ΠΑΡAΛΛΗΛΟΙ ΚOΣΜΟΙ – ΠΑΡAΛΛΗΛΕΣ ΖΩEΣ

Η Θεωρία των Χορδών – Μεμβρανών προϋποθέτει σαφώς την ύπαρξη πολλών διαστάσεων και Παράλληλων Συμπάντων. Η ύπαρξη των παράλληλων Κόσμων βεβαιώνεται από εμπειρικά στοιχεία. Ο Θαλής μίλησε, όχι μόνον για τον μικρόκοσμο της ύλης, αλλά και για παράλληλους Κόσμους.

Η ερώτηση κλειδί δεν είναι αν το Πολυσύμπαν υπάρχει, αλλά πόσα επίπεδα έχει.
Οι επιστήμονες έχουν συζητήσει 4 διαφορετικούς τύπους παράλληλων Συμπάντων.

Ο απλούστερος τύπος παράλληλου Σύμπαντος, Επιπέδου Ι, είναι μια περιοχή του χώρου, η οποία βρίσκεται πολύ μακριά μας για να την έχουμε δει μέχρι τώρα. Το πιο μακρινό σημείο που μπορούμε να δούμε σήμερα βρίσκεται σε απόσταση 4X1026 μέτρα ή 42 δισεκατομμύρια έτη φωτός. Κάθε ένα από τα παράλληλα Σύμπαντα επιπέδου Ι είναι βασικά όμοιο με το δικό μας. Όλες οι διαφορές πηγάζουν από διαφοροποιήσεις στις αρχικές συνθήκες της ύλης.

Πέρα από το Σύμπαν, που παρατηρούμε με τα τηλεσκόπιά μας, υπάρχουν κι άλλοι Κόσμοι, ίσως άπειροι σε πλήθος. Μερικοί από αυτούς είναι όμοιοι με τον δικό μας, ακόμη και στη μικρότερη λεπτομέρεια, εκτός από το ότι ακολουθούν ξεχωριστούς δρόμους.
Στο Επίπεδο ΙΙ, οι τρέχουσες παρατηρήσεις υποδεικνύουν ότι ο Κόσμος είναι άπειρος σε έκταση, κάτι που σημαίνει ότι το μεγαλύτερο κομμάτι από αυτόν είναι απαρατήρητο. Μέσα στην αισθητή μας φυσαλίδα του άπειρου χώρου υπάρχει ένας πολύ μεγάλος, αλλά πεπερασμένος, αριθμός σωματιδίων, τα οποία έχουν επομένως έναν απέραντα μεγαλύτερο, αλλά πεπερασμένο όμως αριθμό ρυθμίσεων.

Εάν ο Κόσμος είναι άπειρος, τότε κάπου έξω υπάρχουν κι άλλες φυσαλίδες του χώρου με την ίδια ρύθμιση των σωματιδίων, όπως εδώ. Επίσης φυσαλίδες με κάθε άλλη κατανοητή ρύθμιση των σωματιδίων που είναι συνεπής προς τους νόμους της Φυσικής, προβλέπονται από την δημοφιλή θεωρία του αιώνιου χαοτικού πληθωρισμού. Το πολλαπλό Σύμπαν φαίνεται σαν ένα αυξανόμενο fractal, που δημιουργεί πληθωριστικές περιοχές, και καθεμιά τέτοια περιοχή, επεκτείνεται και ψύχεται σ’ ένα νέο Σύμπαν. Οι κβαντικές διακυμάνσεις που προκαλούν τον χαοτικό πληθωρισμό, θα μπορούσαν να προκαλέσουν διαφορετικά σπασίματα της συμμετρίας σε άλλες φυσαλίδες. Έτσι εξηγείται η ύπαρξη πολλαπλών Συμπάντων μέσα σε κάποιο είδος χωροχρονικού αφρού. Κάθε Σύμπαν υπάρχει σε ένα κλειστό όγκο χώρου και χρόνου. Το Σύμπαν μας είναι μόνο ένα από τα πολλά που αναπτύχθηκαν.

Ο χώρος μεταξύ της φυσαλίδας μας και των γειτονικών φυσαλίδων διαστέλλεται πιο γρήγορα από ό, τι κινούμαστε εμείς εντός αυτού του χώρου, ακόμη και αν κινούμαστε με την ταχύτητα του φωτός.

Στο επίπεδο ΙΙΙ, σε κάθε στιγμή, καθένα από τα άπειρα σύμπαντα χωρίζεται σε πολλαπλάσια σύμπαντα, που αντιπροσωπεύουν κάθε κατανοητή έκβαση κάθε κβαντικού γεγονότος. Άπειρα των απείρων. Η ιδέα αυτή πρεσβεύει ότι η τυχαιότητα στις κβαντικές διαδικασίες κάνει το Σύμπαν να διακλαδίζεται σε πολλαπλά αντίγραφα. Ένα όν μπορεί να έχει πολλές ταυτόσημες υπάρξεις σε πολλά χωροχρονικά σημεία, είτε του ίδιου Σύμπαντος, είτε άλλων. Αυτά τα παράλληλα Σύμπαντα δεν είναι στην πραγματικότητα ξεχωριστά Σύμπαντα, γιατί αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Η επικρατούσα άποψη στη Φυσική σήμερα είναι ότι ο αριθμός των διαστάσεων του χωροχρόνου, η ποιοτική μορφή των στοιχειωδών σωματιδίων, και πολλές από τις ονομαζόμενες φυσικές σταθερές, δεν απορρέουν από τους φυσικούς νόμους, αλλά είναι το προϊόν διαδικασιών που ονομάζονται διασπάσεις συμμετριών.

Στο επίπεδο IV των παράλληλων συμπάντων, οι νόμοι της φυσικής είναι μεταβλητοί.
Ο αφηρημένος κβαντικός κόσμος, ο οποίος περιγράφεται από μία εξελισσόμενη κυματοσυνάρτηση, περιέχει εντός αυτού έναν τεράστιο αριθμό από παράλληλες κλασσικές ιστορικές πορείες, οι οποίες συνεχώς διαχωρίζονται και συγχωνεύονται, καθώς κι έναν αριθμό από κβαντικά φαινόμενα που δεν έχουν κλασσική περιγραφή.
Η ύπαρξη άλλων Συμπάντων δεν είναι επιστημονική φαντασία, αλλά μία άμεση συνέπεια των κοσμολογικών παρατηρήσεων.

Υπάρχει, άραγε, ένα αντίγραφό σας που διαβάζει αυτό το άρθρο; Ένα πρόσωπο που δεν είσαστε εσείς, αλλά ζει σ’ έναν πλανήτη που λέγεται “Γη”, σε ένα άλλο ηλιακό σύστημα;
Η ζωή αυτού του προσώπου είναι ως τώρα ίδια με τη δική σας από κάθε άποψη; Μήπως αυτός ή αυτή, τώρα αποφασίζει να σταματήσει να διαβάζει αυτό το άρθρο, ενώ εσείς συνεχίζετε να το διαβάζετε;

Η ιδέα για ένα δικό σας αντίγραφο μοιάζει παράξενη και απίθανη, αλλά φαίνεται ότι θα πρέπει να συμφιλιωθούμε μαζί της, γιατί υποστηρίζεται από επιστημονικά δεδομένα.
Αν πραγματικά υπάρχουν πολλά ίδια αντίγραφα του εαυτού μας, η παραδοσιακή έννοια της αιτιοκρατίας καταργείται. Δεν μπορείτε να υπολογίσετε το μέλλον σας ακόμη και αν είχατε πλήρη γνώση της συνολικής κατάστασης του Πολυσύμπαντός σας, διότι δεν υπάρχει τρόπος για να προσδιορίσετε ποιο από τα αντίγραφα είσαστε.
Προκύπτουν, λοιπόν, πολλά ουσιαστικά ερωτήματα:
Μήπως σε κάποια όνειρά μας ζούμε τη ζωή μας σε κάποιο παράλληλο σύμπαν;
Μήπως οι τροποποιήσεις του παρελθόντος μας αφορούν το παρόν σε ένα άλλο Σύμπαν;
Μήπως η εξέλιξη συντελείται με αυτό τον τρόπο στο Πολυσύμπαν;
Υπάρχει άραγε πρωτότυπο Σύμπαν και πρωτότυπη ζωή, της οποίας οι κλώνοι εμφανίζονται παράλλληλα;

Ποιες είναι οι σχέσεις μας με τους ομοίους μας, στα παράλληλα Σύμπαντα; κλπ…

Σταμάτης Τσαχάλης

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

-----------------------------

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: Αποτελέσματα αναζήτησης για ΑΠΕΙΡΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

Η ΠΛΑΝΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ “Δεν πιστεύω αν δεν δω”

Έχω πολλούς φίλους που θεωρούν πως δεν είναι ευκολόπιστοι ή πως είναι “τέρατα λογικής” επειδή αναλύουν τα πάντα μόνο με βάση την εγκεφαλική επεξεργασία πληροφοριών που τους δίνουν οι πέντε τους αισθήσεις, ή θεωρίες που γνώρισαν στα σχολικά τους χρόνια, ενώ απορρίπτουν ως ανύπαρκτα και ανυπόστατα όσα δεν μπορούν να δουν.

Τι μεγάλη πλάνη και τούτη…

Σε εκείνους τους αγαπημένους θα πρότεινα να δουν το επεισόδιο 1 από τη σειρά “Το Σύμπαν που Αγάπησα” με τίτλο “η πλάνη των αισθήσεων", όπου με επιστημονική θεώρηση γίνεται μεταξύ άλλων κατανοητή και η αλήθεια της φράσης “είμαστε Ένα”.

Βλέποντας το ας αναλογιστούμε:

– την φύση των αισθήσεων και των πληροφοριών που μας δίνουν

– την “προστασία” που παρέχουν για να μπορούμε να λειτουργήσουμε ως ανθρώπινα όντα… (διότι τι να λειτουργήσει εάν επικρατεί απλά “μια εκτυφλωτική λάμψη”;;; )

– τι ρόλο παίζουν στη διαμόρφωση της συν-είδησης μας

– πως επηρεάζουν τη λογική μας κρίση

– πως κάποιοι σκόπιμα μας παρασύρουν σε λάθος οδούς εκμεταλλευόμενοι τις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης

Είπαμε ας διατηρούμε Πνεύμα ευρύ. Πνεύμα που να κατανοεί πως ΟΛΑ μα όλα τα ανθρώπινα είναι απλά μοντέλα κατανόησης της ζωής. Απλές προσπάθειες κατανόησης που λογικό είναι να μεταβάλλονται καθώς αυξάνει η ικανότητα κατανόησης ή αλλάζουν τα δεδομένα.

Ο κίνδυνος βρίσκεται πάντα στην περιχαράκωση και το φανατισμό με μία ιδέα ή ένα μοντέλο προσέγγισης της αλήθειας από φόβο… Ο φόβος ο ίδιος είναι η μεγαλύτερη φυλακή που κλείνουμε οικειοθελώς τους εαυτούς μας…

https://enallaktikidrasi.com/ , https://www.awakengr.com/ , anemos

3 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ

Οι Στωικοί φιλόσοφοι, όπως ο Ζήνωνας, ο Επίκτητος, ο Σενέκας και καταλήγοντας φυσικά στο Μάρκο Αυρήλιο, πρέσβευαν έναν τρόπο σκέψης που φαίνεται να χρειάζεται ιδιαίτερα ο σύγχρονος άνθρωπος. Η φιλοσοφία τους εστιάζει στην επίτευξη της “αταραξίας”, στοχεύει εν ολίγοις στη γαλήνη μέσα από την άσκηση των αρετών και της ηθικής.

Η κοινή αντίληψη ότι οι Στωικοί στοχεύουν στην “απάθεια” με την έννοια της αναισθησίας που επικρατεί σήμερα, είναι τουλάχιστον παραπλανητική και σίγουρα άδικη. Η “απάθεια” για εκείνους σημαίνει μία ζωή χωρίς πάθη, γαλήνια.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι η στωική φιλοσοφία έχει πρακτικό χαρακτήρα και εφαρμόζεται έτσι ώστε ο άνθρωπος να ΖΕΙ ευτυχισμένος και όχι για να αναλύσει ή να κατανοήσει την ευτυχία νοητικά (για την ακρίβεια, την “ευδαιμονία”).

Υπάρχει μεγάλη απόσταση από τη σημερινή ακαδημαϊκή φιλοσοφία που απευθύνεται σε ειδικούς και μάλιστα οι ίδιοι οι Στωικοί χλεύαζαν εκείνους που ήταν δεινοί αναλυτές στα λόγια, αλλά οι πράξεις τους δεν ταίριαζαν με αυτά που έλεγαν.

Για του λόγου το αληθές, όπως σε κάθε φιλοσοφική σχολή, έτσι και στη Στοά υπήρχαν ασκήσεις που στόχευαν στην “επιμέλεια εαυτού” και κατ΄ επέκτασιν στο “γνώθι σαυτόν”.

Ενδεικτικά, κάποιες που κατά τη γνώμη μου είναι από τις πιο ουσιαστικές και ο σύγχρονος άνθρωπος θα επωφελούνταν ιδιαιτέρως αν τις εφάρμοζε είναι οι εξής :

Ενίσχυσε τη λογική σου ικανότητα

Όλη η ηθική θεωρία των Στωικών πηγάζει από τη νοητική πειθαρχία, το λεγόμενο “mind control”. Αυτή η ανθρώπινη λειτουργία χρειάζεται συστηματική άσκηση. Αυτό τη σήμερον ημέρα μπορούμε να το πετύχουμε με απλές ασκήσεις, όπως λύνοντας ένα Sudoku την ημέρα, διαβάζοντας περισσότερο ή γράφοντας. Η ικανότητα να εμβαθύνουμε και να κάνουμε βαθείς συλλογισμούς έχει μειωθεί πολύ λόγω της γρήγορης πληροφορίας της εποχής, γι αυτό οτιδήποτε μας κάνει να ακονίζουμε τη συλλογιστική μας δύναμη θα πρέπει να το προτιμάμε.

Έχε τεταμένη την προσοχή σου

Εδώ ακριβώς φαίνεται πόσο παραπλανητική είναι η “απάθεια” που θεωρούμε ότι δίδασκαν οι Στωικοί, αφού οι ίδιοι δίδασκαν ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή τη μόνιμη επαγρύπνηση! Πράγματι, πρόκειται για μια σπουδαία άσκηση, αφού χωρίς την επαγρύπνηση μπορεί κανείς να παρασυρθεί από το κάθετι. Η εφαρμογή της, ωστόσο, δεν είναι μόνο προληπτική αλλά στοχεύει και στην συνεχή παρατήρηση, από την οποία προκύπτει η ασφαλής γνώση.

Κράτα ζωντανό το παιχνίδι

Μεγαλώνοντας όλοι μας χρειάστηκε να περιορίσουμε την παιχνιδιάρικη διάθεσή μας. Κι όμως, τι πιο φυσικό από το παιχνίδι. Η εξερεύνηση, ο στόχος, η διασκέδαση και ότι είναι αυτό που μας κρατάει παιδιά, φαίνεται παραδόξως ότι είναι και το πιο φιλοσοφημένο!

Παραπομπή: Διδακτορική διατριβή της Χριστίνας Κούρφαλη “Η άσκηση ως τέχνη του βίου στη Στωική Φιλοσοφία”

Συντάκτης | Ιωάννα Θεοφιλάκου , Ιστοσελίδα

https://enallaktikidrasi.com/

-----------------------------------

Οι Στωικοί

ΖΗΝΩΝ - Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΩΙΚΙΣΜΟΥ

ΠΩΣ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ

ΖΗΝΩΝ: «ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΛΕΜΕ»

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑΣ

Η ενημέρωση από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Όμως, καθώς διαβάζουμε και ακούμε καθημερινά νέα δεδομένα, πέφτουμε άθελά μας σε αρκετές κινδυνολογικές ειδήσεις.

Λίγες μόνο δραματικές λέξεις στον τίτλο ενός άρθρου φτάνουν για να σπείρουν τον πανικό – ακόμη κι αν οι πληροφορίες μέσα στο κείμενο είναι τελικά σημαντικές. Ευτυχώς, υπάρχουν ορισμένα βήματα που μπορείτε να κάνετε για να μην πανικοβληθείτε από τις τρομακτικές ειδήσεις, αφού επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία.

Γιατί υπάρχουν τόσες πολλές κινδυνολογικές ειδήσεις εκεί έξω;

Σχετίζονται με το κυνήγι των likes, την τηλεθέασης και του κέρδους για τα μέσα. Ένας τίτλος δίνει την πρώτη εντύπωση για το κείμενο που εκπροσωπεί. Είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για το αν θα επιλέξουμε να ακούσουμε ή να διαβάσουμε περισσότερα. Οι ιστοσελίδες λαμβάνουν περισσότερα χρήματα και διαφημίσεις ανάλογα με το πόσα κλικ λαμβάνει μια ιστορία και έτσι χρησιμοποιούν συχνά δραματική ή υπερβολική γλώσσα στον τίτλο για να δελεάσουν τους αναγνώστες.

Το εσωτερικό του άρθρου είναι πιθανό να περιλαμβάνει αρκετές χρήσιμες και πραγματικές πληροφορίες, αλλά ο τίτλος πιθανότατα να εστιάζει σε μια μικρή, αλλά σοκαριστική λεπτομέρεια για να μας ενθαρρύνει να πατήσουμε πάνω του. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι είναι ένα χαρακτηριστικό των ψηφιακών ειδήσεων, αλλά δεν αποτελεί νέο «κόλπο».

Το βλέπουμε και στην τηλεόραση, κυρίως με τον τρόπο που ένας δημοσιογράφος παρουσιάζει ένα θέμα, αλλά και με τους τίτλους που συνοδεύουν ένα ρεπορτάζ.

Επειδή ακριβώς το κοινό τέτοιων ειδήσεων είναι τόσο ευρύ, πολλές ιστοσελίδες δημιουργούν επίτηδες τέτοιο περιεχόμενο.

Οι σύντομοι και έντονοι τίτλοι δεν μπορούν εξ ορισμού να αποδώσουν το περιεχόμενο των άρθρων σε σύνθετα ζητήματα.

Έτσι, το κοινό που στρέφεται ειδικά σε πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης συχνά αναπαράγει, κοινοποιώντας, τέτοιους τρομακτικούς και παραπλανητικούς συχνά τίτλους, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.

Πώς να διαχειριστούμε τις κινδυνολογικούς τίτλους και να βρούμε αξιόπιστα μέσα

Οι κινδυνολογικοί τίτλοι θέτουν τους πολίτες σε μια συγκρουσιακή θέση. Από τη μία πλευρά, θέλουμε να ενημερωνόμαστε για τις τελευταίες εξελίξεις. Αλλά ο φόβος, ο θυμός και η θλίψη αφού πέσουμε πάνω σε τέτοια άρθρα μπορεί να είναι τόσο έντονα που τελικά να αποφεύγουμε εντελώς να παρακολουθούμε.

Αυτοί οι καταστροφολογικοί και υπερβολικοί τίτλοι δεν πρόκειται να εκλείψουν σύντομα, οπότε είναι σημαντικό να βρούμε τρόπους διαχείρισής τους. Κάτι που μπορεί να βοηθήσει είναι να έχουμε στο νου μας ότι ένας τίτλος δεν μπορεί να μας πει όλη την είδηση – αποτελεί συχνά απλώς ένα μικρό κομμάτι ενός πιο περίπλοκου θέματος.

Οι τίτλοι έχουν σκοπό να προσελκύσουν την προσοχή μας και να προκαλέσουν συναίσθημα. Γι’ αυτό είναι καλό να είμαστε λίγο καχύποπτοι στην αρχή. Αν ένας τίτλος ή μια ιστορία ενεργοποιήσει έντονο συναίσθημα, δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι πρέπει να τα αποφεύγετε, αλλά αντιθέτως προσπαθήστε να τα τοποθετήσετε σε ένα πλαίσιο πριν αντιδράσετε. Αναζητήστε να δείτε αν υπάρχουν κι άλλες ιστοσελίδες που αναφέρουν την ίδια είδηση ή ιστορία για να προσδιορίσετε αν υπάρχει αλήθεια σε αυτή. Αν ναι, διαβάστε τη και από άλλους αρθρογράφους ώστε να δείτε τις διαφορετικές οπτικές πάνω στο θέμα.

Επιπροσθέτως, οι πηγές είναι κρίσιμης σημασίας εδώ ώστε να αποφασίσουμε αν τις εμπιστευόμαστε ή όχι.

Μια εξίσου αποτελεσματική και πιο υγιής αντιμετώπιση των ειδήσεων είναι να προσπαθούμε να δημιουργούμε μια ισορροπία των όσων διαβάζουμε ώστε να αντισταθμίζουμε κάπως τη συναισθηματική επίδραση. Όταν προσπαθούμε να πετύχουμε ένα υγιές σώμα, έχουμε ποικιλία στο τι τρώμε. Το ίδιο ισχύει και για τις ειδήσεις. Θέλουμε ουσιαστικές ειδήσεις που να μας πληροφορούν και να μας μορφώνουν. Αλλά είναι οκ να αναμίξουμε και λίγες θετικές ειδήσεις. Αναζητάμε λοιπόν θέματα από ένα ευρύτερο φάσμα.

Τέλος, δεν χρειάζεται κάθε μέρα να διαβάζουμε το κάθε τι που συμβαίνει. Αν νιώθουμε ότι οι ειδήσεις επιδρούν έντονα στη συναισθηματικά και ψυχική μας ζωή, μπορούμε να κάνουμε ένα διάλειμμα από αυτές. (απόσπασμα)

Πηγή: www.verywellmind.com/

https://enallaktikidrasi.com/

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ και ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Οι ενσυναισθητικοί είναι εξαιρετικά οξυδερκείς και μπορούν να συντονίζονται σε υπερβολικό βαθμό με αυτό που οι άνθρωποι γύρω τους επιθυμούν, χρειάζονται και νιώθουν. Γι’ αυτό και πληγώνονται πολύ όταν ένας έμπιστος φίλος, ένα μέλος της οικογένειας ή ένας συνάδελφος στραφεί εναντίον τους.

Αν και οι ενσυναισθητικοί άνθρωποι είναι πολύ καλοί στο να βοηθούν τους γύρω τους να γίνονται πιο ευαίσθητοι, μπορεί ορισμένες φορές να δυσκολεύονται με την αντιπαράθεση. Όμως είναι κι αυτό ένα αναπόσπαστο κομμάτι των διαπροσωπικών σχέσεων και γι’ αυτό είναι σημαντικό το να αναγνωρίζουμε πότε κάποιος άλλος μας πληγώνει ώστε στη συνέχεια να το αντιμετωπίσουμε.

Πώς μπορούν οι ενσυναισθητικοί άνθρωποι να εκφράζουν με ευκολία τα δυσάρεστα συναισθήματα

Ακόμη και αν πονάμε, είναι σημαντικό να κρατάμε για εμάς ενέργεια

Ακριβώς επειδή πονάμε, είναι σημαντικό να διατηρήσουμε σε τέτοιες καταστάσεις ενέργεια ώστε να τη διοχετεύσουμε σε εμάς τους ίδιους. Το ότι είμαστε ενσυναισθητικοί δεν σημαίνει ότι ζούμε συνεχώς για τους άλλους.

Κάνουμε «πρόβες» για να νιώθουμε την αντιπαράθεση πιο άνετη

Χρησιμοποιώντας τον δημιουργικό οραματισμό, μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας ήρεμο κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης και της συνειδητοποίησης. Επίσης, μέσω τέτοιων παρόμοιων πρακτικών που μας προετοιμάζουν, μπορούμε να «παρατηρήσουμε» την αντίδραση του άλλο ατόμου χωρίς να συντονιστούμε και να απορροφήσουμε την ενέργεια και τα συναισθήματά του.

Συνεχώς διδάσκουμε τους ανθρώπους πώς να μας αντιμετωπίζουν

Οι ενσυναισθητικοί διδάσκουν τους άλλους (χωρίς να το αντιλαμβάνονται) ότι οι δικές τους ανάγκες δεν είναι σημαντικές. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους: Πρώτον, η αυξημένη οξυδέρκεια και αντίληψη του ενσυναισθητικού καταλαμβάνει τόσο χώρο που οι άλλοι μπαίνουν στο επίκεντρο και σε αυτή την κατάσταση οι ανάγκες τους δεν έχουν χώρο.

Κατά δεύτερον, αυτοί οι άνθρωποι κάποιες φορές αποφεύγουν να συγκρούονται με άλλους επειδή ξέρουν ότι μια αντιπαράθεση μπορεί να προκαλέσει δυσάρεστα συναισθήματα στο άλλο άτομο. Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους, ο ενσυναισθητικός πρέπει να φτάσει στην αντιπαράθεση, ώστε να θέσει κι εκείνος τα δικά του όρια.

Οι απόψεις των άλλων μπορεί να αλλάξουν όπως και η διάθεση

Οι ενσυναισθητικοί τείνουν επίσης να παίρνουν προσωπικά τα πράγματα. Αλλά να θυμάστε πως όταν κάποιος έχει μια κακή μέρα είναι πιθανό να εμφανιστεί επικριτικός απέναντί σας. Γι’ αυτό είναι σημαντικό πριν το πάρετε προσωπικά, να αφήνετε πρώτα λίγο χώρο και χρόνο μέχρι να είστε βέβαιοι ότι η επίθεση είναι προσωπική.

Θυμίζουμε ότι και οι ενσυναισθητικοί μπορεί να φερθούν λάθος

Ακόμη και οι πιο υποστηρικτικοί άνθρωποι μπορεί να εμπλακούν σε μια τοξική συμπεριφορά χωρίς να το θέλουν. Ακόμη κι αν μετά την αντιπαράθεση αντιληφθείτε ότι μπορεί να κάνατε λάθος, δεν υπάρχει λόγος να το μετανιώνετε ή να νιώσετε άσχημα παραπάνω απ’ ότι αναλογεί στην περίπτωση. Τα λάθη είναι ανθρώπινα.

Πηγή: www.mindbodygreen.com/

https://enallaktikidrasi.com/

----------------------------------

Η ΨΥΧΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΑΤΟΜΟΥ ΜΕ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

ΠΩΣ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ

Ο Ζήνων, ένας φημισμένος φιλόσοφος και εκπρόσωπος του Στωικισμού, απολαμβάνει τη μέρα του σε ένα Αθηναϊκό λουτρό. Ξαφνικά, θυμάται μια αγόρευση που χρειάζεται να ετοιμάσει για την επόμενη μέρα. Δεν είναι έτοιμος να φύγει• έχει μόλις αρχίσει να χαλαρώνει μετά από μια δύσκολη εβδομάδα. Αλλά δεν θέλει και να ακυρώσει την αγόρευση.

Τι μπορεί να κάνει σε αυτή την περίπτωση ένας Στωικός φιλόσοφος; Ο φίλος του, Κρίτων ο Θηβαίος, ο διάσημος Κυνικός, θα του έλεγε να φύγει. Το τελετουργικό του λουτρού είναι δείγμα καλοπέρασης και ο άνθρωπος θα πρέπει να ασχολείται με πιο σοβαρές αναγκαιότητες της ζωής.

Ο Ζήνων όμως σκέφτεται πως δεν είναι κυνικός. Ως Στωικός, χρειάζεται να εστιάσει στο τι είναι πιο σημαντικό, όχι πιο επείγον. Η υγεία είναι σημαντική, σκέφτεται λοιπόν. Ο Ιπποκράτης, ο μεγάλος ιατρός, συστήνει καθημερινά μπάνια. Σκέφτεται λοιπόν πως ίσως θα πρέπει να μείνει.

Από την άλλη όμως, η μόρφωση των μαθητών μου είναι σημαντική. Και ως Στωικός, η δουλειά μου με κάνει να νιώθω απόλαυση. Κι αν δεν πάει καλά η αγόρευση, αναρωτιέται ο Ζήνων. Φαντάζεται το χείριστο σενάριο: να χάσει την προσοχή των μαθητών του.

Άρα πρέπει να προετοιμαστώ για να ανακτήσω την προσοχή τους. Ίσως να πάρω μαζί μου ελιές, τις λατρεύουν. Και ακόμα κι αν το μάθημα δεν πάει καλά, κρίνω τον εαυτό μου με βάση τις προθέσεις και τις πράξεις μου. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι έχω πρόθεση να παραδώσω ένα καλό μάθημα. Έτσι ο Ζήνων φτάνει στο συμπέρασμα. Ξέρει τι πρέπει να κάνει, να ξεπεράσει τα συναισθήματα που τον ωθούν να μείνει. Όπως είπε κάποτε: «Ο άνθρωπος κυριαρχεί στον κόσμο, κυριαρχώντας στον εαυτό του».

Ποιες αρχές του στωικισμού μπορούν να μας βοηθήσουν να μεγιστοποιήσουμε την παραγωγικότητά μας

Επίλεξε την πολύτιμη εργασία, όχι την επείγουσα

Ο Μάρκος Αυρήλιος, που κυβέρνησε την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 161 έως το 180, ήταν ίσως ο πολυγραφότατος συγγραφές της Στωικής φιλοσοφίας. Έγραψε: «Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι η προσοχή που δίνεις σε κάθε πράξη πρέπει να είναι ανάλογη της αξίας της». Το ότι κάτι είναι επείγον δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι και το σημαντικότερο και πολυτιμότερο.

Αποφάσισε τι είναι υπό τον έλεγχό σου και μην ανησυχείς για τα υπόλοιπα

Ο Επίκτητος, ένας εξίσου σημαντικός Στωικός φιλόσοφος είπε: «Για να καθορίσω και να ξεχωρίσω τα πράγματα, πρέπει να μπορώ να πω στον εαυτό μου ξεκάθαρα ποια είναι εξωτερικά, όχι υπό τον έλεγχό μας, και ποια έχω την επιλογή να αλλάξω επειδή έχω και τον έλεγχό τους». Αυτός ο διαχωρισμός μπορεί να μας βοηθήσει να εστιάσουμε τον χρόνο και την ενέργειά μας σε αυτά που μπορούμε να ελέγξουμε και να μην χάσουμε χρόνο με όσα ελέγχονται από εξωτερικές δυνάμεις.

Ζήσε με πυξίδα τις πράξεις, όχι τα λόγια σου

Τα λόγια είναι οι καλύτεροι φίλοι της αναβλητικότητας. Λέμε στον εαυτό μας ότι θα ασχοληθούμε αργότερα με το project, αλλά φτιάχνουμε δικαιολογίες για να μην το κάνουμε. Αλλά οι Στωικοί δεν ενδιαφέρονται για τα λόγια. Γι’ αυτούς, οι πράξεις είναι τα πάντα. Μπορούμε να κρίνουμε τον εαυτό μας με βάση τη συμπεριφορά. Με αυτό τον τρόπο, δεν χρειαζόμαστε πολύπλοκα κίνητρα για να κάνουμε πράγματα.

Σκέψου το χειρότερο δυνατό σενάριο

Ένας άλλος φίλος της αναβλητικότητας είναι ο φόβος – ο φόβος ότι δεν θα μπορέσουμε να εκπληρώσουμε μια εργασία, ή απλά ο φόβος ότι χρειάζεται σκληρή δουλειά. Με μια πρακτική που ονομάζεται «premeditatio malorum» (Λατινικά), οι Στωικοί πράττουν ενάντια στο φόβο και στα πιθανά εμπόδια. Φαντάζονται ό,τι θα μπορούσε να πάει στραβά και προετοιμάζονται ψυχολογικά για τα πιθανά εμπόδια.

Zήσε το τώρα

Μια απλή, αλλά ισχυρή πρακτική των στωικών είναι να έχουν πλήρη συνείδηση της θνητότητάς μας. Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι. Απαιτεί μια συνεχή αφοσίωση και δέσμευση στο να απολαμβάνουμε και να εκμεταλλευόμαστε το κάθε λεπτό της ζωής. Ο χρόνος είναι πολύτιμος σύμμαχος των στωικών, όχι εχθρός.

https://enallaktikidrasi.com/

-----------------------------------

Οι Στωικοί

ΖΗΝΩΝ - Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΩΙΚΙΣΜΟΥ

ΖΗΝΩΝ: «ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΛΕΜΕ»

Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΟΛΟΥΣ…

Μας ζητείται να είμαστε όλοι εδώ για τον ίδιο σκοπό. Οι ερωτήσεις από τον περίγυρο μας είναι σχεδόν ίδιες με αυτές που γίνονται σε όλους. Κι εδώ ξεκινάει αλλά και διαιωνίζεται ένα κοινωνικό προβληματικό μοτίβο. Έχεις σκεφτεί αλήθεια ποιος είναι ο σκοπός σου και ο προορισμός σου σε αυτή τη ζωή;

Γράφει η Ελένη Κακλαμάνου

Υποσυνείδητα έχουν φωλιάσει μέσα μας λέξεις, κοινωνικά πρέπει, σωστά και λάθη, που δεν έχουν καμία σχέση και επαφή με αυτά που μπορεί ο καθένας μας πραγματικά να έχει ανάγκη, να θέλει, ή να τον φτάσουν στην πληρότητα.

Άκουσε πραγματικά την δική σου φωνή. Απενοχοποίησε την! 

Δεν χρειάζεται να νιώθεις καλά μόνο αν είσαι σε σχέση, παντρεμένος, με παιδιά, με σταθερή δουλειά, με ένα εξοχικό, με δικό σου σπίτι και ότι άλλο μπορεί να κινείται γύρω από αυτά. Δεν λειτουργούμε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο. Πολλές φορές ακόμη κι αν τα έχεις όλα αυτά νιώθεις μισός, ίσως πως έχεις παραμελήσει τον εαυτό σου, για να φτάσεις πια να ευχαριστήσεις τις φωνές γύρω σου, οι οποίες σου έχουν περάσει πως αυτό είναι το φυσιολογικό και οτιδήποτε άλλο είναι απλά λάθος δρόμος και χάσιμο χρόνου. 

Είναι εντάξει να απολαμβάνεις τον χρόνο που περνάς με τον εαυτό σου, είναι εντάξει να χαίρεσαι τις στιγμές ελευθερίας σου, να διευρύνεις τον ορίζοντα της πνευματικότητας και μοναδικότητας σου. Είναι εντάξει αν δεν σε καλύπτει να μην έχεις μια σταθερή δουλειά ,να κάνεις κάτι πιο αβέβαιο που παρ όλα αυτά σου δίνει πραγματική ευχαρίστηση και δημιουργικότητα. Είναι εντάξει να μην παντρευτείς ποτέ. Είναι εντάξει να μην κάνεις απόπειρες για σχέσεις σε τακτά διαστήματα. Είναι εντάξει να μπορείς να τα καταφέρνεις και μόνος σου. Είναι εντάξει να είσαι πιο αέρινος. Είναι εντάξει όλα αυτά και άλλα πολλά. 

Τι είναι αυτό που σε κάνει να αισθάνεσαι καλά; Τι είναι αυτό που νιώθεις πως χρειάζεται η ζωή και ο περίγυρος σου από σένα; Τι σε γεμίζει; Τι σε κάνει να αντλείς βαθιά ικανοποίηση; 

Μπορεί να είσαι βοηθός άνθρωπος, να αγαπάς να δίνεις τη βοήθεια σου σε έμβια όντα που το χρειάζονται .

Μπορεί να είσαι δημιουργός άνθρωπος και να έχεις έρθει για να δημιουργήσεις..

Μπορεί να είσαι εφευρέτης άνθρωπος .

Μπορεί να είσαι εδώ για αναπαραγωγή. 

Μπορεί να είσαι συνδυασμός πραγμάτων.

Εν δυνάμει είμαστε λίγο απ' όλα! Αλλά κάπου τείνει η δική σου ζυγαριά και μόνο εσύ θα το ανακαλύψεις για τον εαυτό σου. Σε κάτι που ποτέ μπορεί να μην το έχεις σκεφτεί ή ακόμη και να μην του έχεις δώσει την πρέπουσα σημασία.

Σίγουρα είσαι εδώ για να βοηθήσεις το γρανάζι της ζωής να κυλάει, η ζωή έχει τη σοφία και έχει προνοήσει να σου δώσει αυτό ή αυτά που σου χρειάζονται για να νιώθεις πληρότητα, σημαντικότητα, ζωντάνια και χαρά!

https://www.awakengr.com/

-----------------------------

Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ ΟΤΙ Η ΦΩΝΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΟΥ;

Η φωνή φέρει φως

«Σχηματίζεται η φωνή από το φως, διότι φανερώνει και ξεκάθαρα δηλώνει τις σκέψεις. Φωτίζει τον Λόγο, τον νου. Φέρνει στο φως τη νόηση».

Αριστοτέλης, Περί Ψυχής

Ήταν αποκαλυπτικό για μένα, χρόνια πριν, όταν διάβασα ότι ο Αριστοτέλης συνδέει τη Φωνή με το Φως και το Φως με τον Λόγο. Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, φω, φαίνω σημαίνει λέγω, φωτίζω. Κατ’ επέκταση, η φωνή φέρει φως. Κατά τον φιλόσοφο, φως είναι η νόηση, ο Λόγος. Ο Αριστοτέλης ταυτίζει τις τέσσερις έννοιες νόηση, λόγος, φωνή, φως.

Το 1499, χίλια οκτακόσια περίπου χρόνια μετά τον Αριστοτέλη, τυπώθηκε σε ελληνικό τυπογραφείο της Βενετίας το Μέγα Ετυμολογικόν Λεξικόν. Στο λήμμα Φωνή, θαυμάζουμε και πάλι τη σύνδεση της Φωνής με το Φως, στους εξής ορισμούς:

«Παρά το φως και τον νουν τα εν τω νω φωτίζουσα», «Το του νοός φως», «Παρά το φάος είναι του νοός», «Διά γαρ της φωνής και της ψυχής ενθυμήματα γιγνώσκομεν».

Δηλαδή, η φωνή φέρνει τη σκέψη στο φως. Η φωνή είναι το φως του νου. Η φωνή φανερώνει τη νόηση. Μέσω της φωνής αναγνωρίζουμε ψυχικές καταστάσεις.

Και πιο κάτω, στο λήμμα Φω εντυπωσιαζόμαστε ξανά από τη σύνδεση της Φωνής με το Φως: «Σημαίνει δε φω το λέγω, εξ ου και φωνή», «Φω, το φαίνω, εξ ου και φως», «Φω, το λέγω παρά το φως», «Φως γαρ των πραγμάτων, οι λόγοι».

Δηλαδή, Φω σημαίνει λέγω, απ’ όπου και η φωνή. Λέγω σημαίνει φανερώνω, απ’ όπου και φως.

Με δυο λόγια, η φωνή είναι το φως της σκέψης!

ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ

«Η φωνή μου μου λέει “έτσι είναι τα πράγματα” και η ηχώ της φωνής μου μου λέει “έτσι είσαι εσύ”»

Αντόνιο Πόρτσια, ποιητής

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν έχουμε απλά φωνή. Είμαστε η φωνή μας! Διότι στη φωνή μας αντανακλάται ολόκληρη η υπόστασή μας.

Η θέση μου αυτή μετουσιώνεται σε αγάπη για την ανάλυση των ήχων της και σε πάθος για την ανάδειξη των αποχρώσεων των συναισθημάτων που αυτοί εκφράζουν. Για μένα, πρόκληση είναι η αναζήτηση της πραγματικής ταυτότητας μιας φωνής, πέρα από πέπλα κάλυψης που στοιβάζουν οι άνθρωποι ως άμυνα.

Την άποψή μου, που μετέτρεψα σε διδασκαλία χρόνια πριν, ενίσχυσε ο παγκοσμίως σημαντικότερος Life & Business Strategist, Τόνι Ρόμπινς (1960-). Όταν το 2017 παρακολούθησα στο Λονδίνο το σεμινάριό του «Απελευθέρωσε τη δύναμη μέσα σου», με εντυπωσίασε η ηχηρή επανάληψη της δήλωσης: «You are the Voice!», «Είσαι η φωνή σου!». Δεν έλεγε «έχεις φωνή»…

Η εμπειρία με τον Ρόμπινς με ώθησε να αναζητήσω και άλλα νοήματα της φράσης-μότο μου «Είμαι η Φωνή μου».
Πιστεύω ότι αέναη είναι και η εξέλιξη της γνώσης για την ανθρώπινη φωνή. Στις μέρες μας, υπάρχει η δυνατότητα επιστημονικής ανάλυσής της με ακριβή όργανα μέτρησης, καθώς επίσης και μέσω της ψυχολογίας και της ψυχανάλυσης.

Ας ξετυλίξουμε όμως τον μίτο της ανάλυσης από τη θεωρητική και βιωματική οπτική μου ως υψιφώνου και δασκάλας φωνής.

Από το βιβλίο της Νίνας Καλούτσα “Η Φωνήτης Επιτυχίας” από τις εκδόσεις Key Books

https://enallaktikidrasi.com/

-----------------------------

Η φωνή είναι κραδασμοί

Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τη φωνή μας είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση της μοριακής δομής του σώματός μας. Οι κλαψιάρικες φωνές δημιουργούν πολύ αρνητικές καταστάσεις. Άτομα που μιλάνε με αυτό τον τρόπο σπάνια είναι χωρίς προβλήματα. Ο κακός άνθρωπος έχει επικριτική φωνή και φαίνεται να προσελκύει τη βία.

Όταν ένα άτομο αρχίζει να αλλάζει τον τόνο της φωνής του, αρχίζει να αλλάζει τη ζωή του. Ο συντονισμός με το συμπαντικό νου  που προκαλεί ο ψαλμός, η προφορική προσευχή και η συνειδητή χρήση της φωνής με ηρεμία και αισθήματα αυτοπεποίθησης δίνουν την απαραίτητη θετική φόρτιση στον άνθρωπο.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΑΥΤΑ

ΣΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

Μεγαλώνουμε μα νοσταλγούμε αιωνίως τη χαμένη πατρίδα των παιδικών μας χρόνων.

Αν το καλοσκεφτείς η παιδική μας ηλικία έσφυζε από συναρπαστικές ιστορίες, ζωηρά χρώματα, μεθυστικές μυρωδιές, φως, χαρούμενες φωνές και μια ανεξάντλητη πίστη στον ανοιχτό ορίζοντα που απλωνόταν μπροστά μας. 

Μετά αρχίσαμε να μιλάμε πιο σιγά και μάθαμε να απαντάμε με ένα ξερό «καλά» στο «τι κάνεις».

Αλήθεια, τι κάνουμε τελικά; Δουλεύουμε. Πολύ. Τα βράδια βλέπουμε τηλεόραση. Τρομάζουμε. Κυρίως με τις ειδήσεις. Μα ίσως περισσότερο με τον ίδιο τον εαυτό μας. Θα αλλάξουμε, υποσχόμαστε. Θα ανησυχούμε λιγότερο και θα απολαμβάνουμε περισσότερο γιατί, διάολε, είναι μικρή η ζωή. Έπειτα δουλεύουμε ακόμη περισσότερο βέβαια. Δεν πρέπει να σκεφτούμε. Και έτσι στιγμή δεν καθόμαστε.

Αποφεύγουμε να μιλάμε για όσα μας απασχολούν. Προς Θεού μην μας περάσουν για αδύναμους. Δείχνουμε φωτογραφίες από τα ταξίδια μας όμως ακόμη δεν τολμήσαμε να γνωρίσουμε την αφεντιά μας.

Κάπου κάπου παίρνουμε και προαγωγές. Δεν χαίρονται όλοι όταν τις ανακοινώνουμε. Ή τουλάχιστον τα μάτια δεν ακολουθούν τα χαμόγελά τους. Μας ζηλεύουν, υποθέτουμε. Αυτό δεν επιθυμούσαμε; Μια επιτυχία, τρανταχτή απόδειξη της ανωτερότητάς μας.

Όμως εμείς γιατί δεν χαιρόμαστε; Πιθανότατα γιατί στο τέλος της ημέρας όλοι γυρεύουμε απλώς λίγη παραπάνω αγάπη. Κάποιον να μας πάρει αγκαλιά και να μας πει «είναι εντάξει». Μια δεύτερη ευκαιρία και ένα χάδι.

Ακριβώς όπως τότε, που ήμασταν μικροί. Επιστρέφαμε σπίτι στεναχωρημένοι και ο μπαμπάς μας καθησύχαζε. «Μην σκας, να τρως καλά» μας έλεγε σφυρίζοντας ένα κεφάτο σκοπό και εμείς, ακολουθώντας τη συμβουλή του κατά γράμμα, ριχνόμασταν λαίμαργά σε έναν σωρό λιχουδιές.

Πια άλλαξε ο μεταβολισμός μας και αντικαταστήσαμε τα κουλουράκια πορτοκάλι με παξιμάδια ολική άλεσης. Δεν έχουν την ίδια νοστιμιά μα ξεγελούν για λίγο την πείνα μας. Να ξεγελιόμαστε, αυτό κυρίως γυρεύουμε.

Νοσταλγούμε την χαμένη πατρίδα των παιδικών μας χρόνων αλλά τελικά την κουβαλάμε πάντα μέσα μας. Σε όσες βραδιές τραγουδούμε στη μέση του δρόμου και στις φορές που γελάμε απλώς επειδή ο ήλιος μας έκανε τη χάρη να μας λούσει με τις ακτίνες του.

Η συνταγή της ευτυχίας είναι γνωστή από παλιά άλλωστε, ακόμη και αν τη λησμονήσαμε κάπου στον δρόμο: Να ρωτάμε εκείνους που συμπαθούμε αν θέλουν να παίξουμε. Να μην κλέβουμε. Να ξυπνάμε χαρούμενοι μονάχα επειδή είναι Κυριακή και ο μπαμπάς αγόρασε το κέικ σοκολάτας που τόσο μας αρέσει. Να μαλώνουμε αλλά μετά να το ξεχνάμε και να τα ξαναβρίσκουμε.

Να αντιδράμε στην αδικία, ακόμη και αν δεν αφορά εμάς τους ίδιους. Να κλαίμε όταν λυπόμαστε και λίγο μετά να το αφήνουμε πίσω μας και να ξαναμπαίνουμε στο παιχνίδι.

Να διαθέτουμε κριτική σκέψη, να ρωτάμε συνεχώς «γιατί». Όταν μας απαντάνε «επειδή έτσι» να επαναστατούμε. Να φωνάζουμε μάλιστα τόσα δυνατά που περιθώριο δεν θα τους απομένει να μας αγνοήσουν.

Να βλέπουμε τον λεκέ στην μπλούζα μας ως εικαστική παρέμβαση και να τιμούμε το παράλληλο σύμπαν της φαντασίας μας: Να καταφεύγουμε σε αυτό όχι γιατί εθελοτυφλούμε αλλά επειδή επιμένουμε να χρωματίζουμε την καθημερινότητα με τη μαγεία του.

Να μοιραζόμαστε το κολατσιό μας με όσους πεινάνε και να ορκιζόμαστε αιώνια φιλία στα προαύλια της ζωής. Να ονειρευόμαστε. Να είμαστε αυθόρμητοι. Να ανοίγουμε διάπλατα την αγκαλιά μας. Να μη τρέμουμε μήπως πληγωθούμε. Να ρισκάρουμε. Να τρέχουμε για να νιώσουμε το χάδι του ανέμου στο πρόσωπό μας και όχι επειδή πασχίζουμε να φτάσουμε κάπου.

Να λέμε σε αγαπώ. Με την πιο ασήμαντη αφορμή. Για τον πιο χαζό λόγο. Να κοιτάμε γύρω μας σαν να ανακαλύπτουμε κάθε στιγμή έναν μαγικό θησαυρό. Να ακούμε. Ήμασταν πιο σοφοί, προτού τα μάθουμε όλα.

Σε εκείνη τη χαμένη πατρίδα της παιδικής μας αθωότητας κρύβεται η πιο ιερή μας ελπίδα, μια ελπίδα που απαγορεύεται αυστηρά να χάσουμε. (απόσπασμα)

Συντάκτης | Κατερίνα Τσιτούρα

https://enallaktikidrasi.com/

--------------------------------

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ